შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ყველა გზა შენთან მოდის მარიამ!(სრულად)


5-10-2016, 11:51
ავტორი sameone crazy girl
ნანახია 91 137

ყველა გზა შენთან მოდის მარიამ!(სრულად)

მარიამ ყიფიანი ჯერ კიდევ ოთხი წლის იყო როცა პირველად გამოავლინა თავისი ძლიერი ხასიათი . სულ პატარასაც შემტევი ხასიათი ჰქონდა, ორი წლისამ დაიწყო ლაპარაკი , მართალია გამართულად ვერა ,მაგრამ აზრის გამოტანა შესაძლებელი იყო და იმ დღიდან მისმა მშობლებმა იცოდნენ რომ ეს გოგო ჩვეულებრივი არ იქნებოდა . ჩვეულებრივი არც არავინააო იტყვით, რადგან თითეული პირი ინდივიდუალურია და ყველა დანარჩენისგან განსხვავდება , მაგრამ მარიამ ყიფიანი სხვა ფენომენი იყო.
მეგობრებმა არც დაოჯახების შემდეგ შეწყვიტეს ურთიერთობა იმდენად მჭიდრო იყო მათი კავშირი შვილებს ერთად ზრდიდნენ ბავშვობიდან . ბაღშიც ერთად შეიყვანეს და მიუხედავად იმისა რომ პატარები იყვნენ თავიდანვე შესამჩნევი იყო თუ როგორ უყვარდათ ერთმანეთი, მათი სახით მეგობრობის უიშვიათეს მაგალითს უყურებდნენ.
მარიამს ახლაც კარგად ახსოვს როგორ დაინახა ეზოს ერთი ბოლოდან მეორეში მოჩხუბარ ბიჭებს, ოთხი წლის ბავშვების ჭიდავსაც თუ ჩხუბი ერქვა, მაგრამ თავადაც მათი ასაკის იყო და მაშინ ეს საშინელ ფაქტად მიაჩნდა ვერ იაზრებდა, მაგრამ პროტესტის გრძNობა უჩნდებოდა . დაინახა როგორ დააგდო მიწაზე თორნიკე მასზე ძლიერმა ბიჭმა და მანდ გაგიჟდა ხელში დიდი თოჯინა ეჭირა და ის დაუშინა ბიჭს, სანამ არ მოშორდა თორნიკეს მანამ არ გაჩერდა. მასწავლებლებმა მშობლები დაუბარეს თითქოს ოთხი წლის ბავშვს ბევრ რამეს გააგებიებდნენ და კონფლიქტს აღმოფხვრიდნენ. თორნიკეს დაცემისას მუხლი გადაეღვლიფა და სისხლი სდიოდა მარიამი უყურებდა გაბრაზებული და მეტოქეს უბღვერდა ხელები მკერდთან გადაეჯვარედინებია და სიტყვას არ ძრავდა . მშობლებმა დაარიგეს რომ ჩხუბი ცუდი იყო და ბოდიში მოეხადათ ერთმანეთისთვის, მაგრამ არცერთი იძვროდა ადგილიდან ,დუმდნენ და თვალებით ბურღავდნენ ერთმანეთს.
მარიამი ფიზიკურად ძლიერი იყო თორნიკე კი შვიდთვიანი იყო და მუდამ სუსტ, ფერმკრთალ ბავშვს ძალა არ შესწევდა მასზე ძლიერ ბიჭებთან ბრძოლის. ხასიათი კი ისეთი მედგარი ჰქონდა ჰიზიკური შესაძლებლობები ავიწყდებოდა მსგავსი სიტუაცია დაახლოებით ცხრა წლის ასაკამდე გაგრძელდა . მუდამ შემტევი ხასიათის მქონე მარიამს ერთ-ერთ პარალელ კლასელთან კამათი მოუვიდა იმდენად გააბრაზა ბიჭი მკლავში ხელი მოუჭირა და ბოლო ხმაზე უყვიროდა მაინც ამაყად იდგა თავის აზრზე და ბიჭს უარესად აბრაზებდა როცა ეგონა ცუდად იყო მისი საქმე თორნიკე მოევლინა მშველელად უყურებდა როგორ ეჩხუბებოდა ბიჭი მის მეტოქეს და აღიქვავდა მის ცვლილებას. ის აღარ იყო სუსტი ბავშვი რომელსაც მისი დაცვა სჭირდებოდა, ბედნიერი იყო ამ ფაქტით, უხაროდა რომ მისი თორნიკე არავის უხრიდა ქედს . მას შემდეგ ორივეს ერთმანეთი გაჰყავთ როცა საჭიროა ძმებივით ერთდდებიან და უკან ერთ ნაბიჯსაც არ დგამენ .
ორივე კარგი მოსწავლე იყო მაგრამ ნაკლებად შეიძლება დავარქვათ „წიგნის ჭია“ ყველაფერთან ერთად სწავლას ახერხებდნენ და არა სწავლასთან ერთად გართობას . მარიამს ერთი უფროსი ძმის გარდა ჰყავდა თანატოლი თორნიკე რომელიც მისთვის ყველაფერი იყო თითქოს მარიამის სახით არც ყავდა ირაკლი ყიფშიძეს გოგო . თუ უფროსი ვაჟი მიშო შეჰყავდა ჭიდავზე მარიამისთვისაც დაჯავშნილი იყო ჯგუფში ადგილი . თავიდან პროტესტს გამოთქვამდა არ უნდოდა გოგო ასე გაეზარდა მაგრამ რომ ხედავდა ამით სიამოვნებას იღებდა ქალბატონი შეეშვა დარდს . სულ ბიჭებთან ერთად იყო ,ყავდა მხოლოდ თათა, რომელიც ისეთი ნაზი და სიფრიფანა იყო ვერავინ ხვდებოდა ასეთ სათუთ გოგოს ამ ქაჯთან რა საერთო ჰქონდა, მაგრამ ავსებდნენ ერთმანეთს . თათუც ამ განუყოფელი სამეულის ნაწილიგახდა თავისი სენტიმენტალური ხასიათით, სისუსტით , სინაზით და დაღვრილი ცრემლებით რომელიც მათი გადაღვლეფილი მუხლების და დაკაწრული ხელების დანახვისას უკიაფებდა ლურჯ თვალებში.
დროთა განმავლობაში სიმშვიდის შენარჩუნება ისწავლა , ნეიტრალურ მდგომარეობაში ყოფნას მიეჩვია და ამით სიმშვიდეს მოიპოვებდა. არასდროს ჰქონდა დაძაბული ურთიერთობა ვინმესთან ერთნაირად მეგობრობდა ბიჭებთან და გოგოებთან, იცოდა ყველას „გასაჭირი“ კუბიდონის როლსაც კი ასრულებდა ხოლმე ,მისი საშუალებით ბევრმა მისმა მეგობარმა აღიარეს გრძნობები და წყვილები შექმნეს. ბედნიერებას იღებდა მის ირგვლივ მყოფებს გახარებულებს რომ ხედავდა თავად კი არასდროს უფიქრია ვინმეს შეყვარებაზე . უკვე 15 წლის ასაკში თორნიკე უსიმპატიურეს ბიჭად ჩამოყალიბდა, რომელზეც მთელი სკოლის გოგოები გიჟდებოდნენ, მარიამის ცხოვრებაში კი, როგორც ბევრ თინეიჯერს ემართება, ურთულესი ეტაპი დადგა წონაში მოიმატა ისედაც არ იყო სუსტი მაგრამ უკვე ძალიან გადააჭარბა ზღვარს ეს არ მოსწონდა მაგრამ პიკი იყო გლუვ კანზე ფერიმჭამელების სიმრავლე . ცდილობდა სიმშვიდის შენარჩუნებას გადაერთო მეცადინეობაზე გართობაზე უამრავ წრეზე შევიდა მაგრამ სპორტის ვერც ერთ სახეობას გაეკარა ,ფიზიკურად არ ჰქონდა ძალა დაიწყო მაგრამ იმდენად აწუხებდა ძვლების ტკივილი და სისუსტე ყველაფერს შეეშვა უკვე ხელოვნების დარგებს მიეძალა ბიჭებიც აიყოლია, აბა მარტო მარიამს ხომ არ გაუშვებდნენ სადმე . მშობლებმაც იხეირეს ასე ასწავლეს გიტარაზე, ფანდურზე და დასარტყამ ინსტრუმენტებზე დაკვრა ყოყლოჩინა შილებს რომ არა მარიამი არც ერთი გაეკარებოდა მსგავს ნივთს . პიკი იყო მარიამმა ცეკვაზე სიარული რომ დაიწყო ,ერთ-ერთ ზაფხულს, ეს მისგანაც მოულოდნელი იყო ვერ ხვდებოდნენ გოგოს რომელიც კაბასაც კი არ იცმევდა რატომ დააინტერესა ქართულმა ნაციონალურმა ცეკვამ სადაც ქალი ისეთი ნაზი და კეკლუცი იყო . ესეც გადალახეს სკოლის დამამთავრებელ კლასში უკვე იცოდა რომ ექიმობა სურდა უნდოდა ადამიანებს დახმარებოდა და შეძლებოდა მათი სიცოცხლის გადარჩენა ამიტომ მშობლებთან დიდი გასაუბრების შემდეგ დიდ ბრიტანეთში წასვლა გადაწყვიტა გამოცდები ჩააბარა უფროსი ძმა მიშო უკვე სწავლობდა უნივერსიტეტში საქართველოში რადგან საზღვარგარეთ წასვლა არ მოინდომა თორნიკე კი მასთან ერთად წავიდა იგივე სასწავლებელში უბრალოდ ბიზნესის მართვაზე სწავლობდა ყმაწვილი. ალბათ ამან განაპირობა მშობლების მშიდად ყოფნა კომუნიკაციის საშუალებების დამსახურებით ასე თუ ისე მონატრებას იხშობდნენ .
სრულიად ახალი ეტაპი დაიწყო მეგობრების ცხოვრებაში. თორნიკე დედისერთა იყო მიშო და მარიამი იყო მისი დედმამიშვილები და ორივეს აღმერთებდა . მარიამს და მას არაფერი ჰქონდათ დასამალი მიშოსაც კი არ ეუბნებოდნენ იმდენ რამეს რასაც ერთმანეთს. ყოველთვის გრძნობდნენ როდის ტკიოდა ერთ-ერთ მათგანს და დაუყოვნებლივ მშველელად ევლინებოდა , გულახდილი საუბრის შემდეგ ყველა დარდი ქრებოდა . ორივეს უჭირდა ახალ გარემოსთან შეგუება სწავლაც რთული იყო მარიამი ღემეებს ათენებდა უკვე გამოფიტული იყო და ძალიან ღელავდა მაგრამ მაინც არ იხევდა უკან რამდენჯერ უნახავს თოკოს სკამზე ჩამოინებული , წიგნზე ედო თავი და ლამის მთელი გვერდი ლოყაზე ჰქონდა გადასული . ფრთხილად აწვენდა საწოლში აკოცებდა შუბლზე გაღიმებული და ოთახს ტოვებდა საერთოდ საცხოვრებელში ვინ მისცემდა მასთან დარჩენის ნებას.
რამოდენიმე თვეში შეეჩვივნენ გარემოს უკვე გართობაც დაიწყეს ახალი სასიამოვნო საქმეები აღმოაჩინეს , საზოგადოებას შეერწყნენ უკვე მათი ნაწილი იყვნენ .
ბაბნიკი თორნიკე „წინდებივით იცვლიდა“ გოგოებს მარიამი კი ამაზე ხალისობდა . დრო ყველაფერს ცვლის მარიამი აღარ იყო თინეიჯერი გოგონა ფერიმჭამელებითა და ზედმეტი წონით უკვე დახვეწილი ფორმების მქონე მშვენიერი გოგო იყო. ცვლილებების შემჩნევა გვიჭირს როცა ყოველ დღე ვხედავთ არ გვაქ დაკვირვების საშუალება მხოლოდ მაშნ ვამჩნევთ მეტამორფოზას როცა გვაიძულებენ თვალების გახელას .
თორნიკე და მარიამი გამოცდების ჩაბარებას აღნიშნავდნენ კლუბში . ქალბატონს ტანზე გამოყვანილი მუხლამდე კაბა და მაღლები ეცვა , გრძელი თმა დახვეული ჰქონდა და მოძრაობის დროს წელზე ტალღებად ეფინებოდა, მკვეთრი მაკიაჟი და სუპერ გოგო იყო . თორნიკეს რა თქმა უნდა მის სექსუალურბაზე ყურადღება არ გაუმახვილებია მხოლოდ მაშინ აეხილა თვალები როცა მეხუთედ მივიდა მარიამთან ბიჭი ცეკვაზე დასათანხმებლად . შემთვრალი ქალბატონი წაყვა არაფხიზელ მდგომარეოაში მყოფ ახმახს რომელიც ცეკვის დროს უმისამართოდ დაატარებდა გოგოს გამოყვანილ სხეულზე დაძაღვულ ხელებს . თორნიკეს სისხლი ჩაექცა ,სწრაფად გამოსტაცა გოგო ხელებიდან ბიჭს და წამში მოაშორა იქაურობას
-რატო მივდივართ ჯერ ადრეა ხვალ არ გვაქ სწავლა თორნიკე სად გარბიხარ ვაა- გამოსტაცა ხელი და ჯიქურ შეხედა
-სხვა დროს შარვლით წამოხვალ მსგავს ადგილას - ეს რო უთხრა წარბებშეკრულმა ბიჭმა ეგრევე მოწვა რა უნდოდა და სიცილი დაიწყო - რატო ვერ შევამჩნიე შენი ასეთი ცვლილება?
-აბა სულ პუტკუნა ხო არ ვიქნებოდი
-არც მაშინ არ იყავი ეგეთი მსუქანი უბრალოდ იმ სიფრიფანა გოგოებთან ჩანდი ეგრე - ხელი მოხვია და გზას ფეხით დაუყვნენ , გრილი ნიავი ელამუნებოდათ სახეზე და სასმელისგან ახურებულ სხეულს ტემპერატურას უცვლიდა
-არ გვინდა მაგის გახსენება ცუდად მახსენდება
-მაშინ არაფერი გეტყობოდა ჩვეულებრივად აგრძელებდი ცხოვრებას
-ხო მაგრამ ეგ თავდაცვითი ინსტიქტი იყო ხომ იცი ვერ ვიტან ერთ ადგილას გუბესავით დგომას მე ოკეანე ვარ . როცა მქონდა ფიქრის საშუალება სულ მაწუხებდა ჩემი მაშინდელი მდგომარეობა იმიტო კი არა რომ ბიჭები „ძმაკაცს „ ხედავდნენ ჩემში გოგოს ნაცვლად უბრალოდ მე არ მომწონდა ჩემი თავი ეგ კი ყველაზე ცუდი პერიოდი იყო .
-მაპატიე რომ ვერ ვამჩნევდი ამას შენ ჩემთვის ყოველთვის შეუცვლელი ხარ და ვერ გავიაზრე რომ შეიძლება ცუდად ყოფილიყავი- ხელი მოხვია ბიჭმა და გულში ჩაიკრა - მაინც არ ჩაიცვა ეგეთი კაბები რა არ მომწონს ბიჭები რომ გაშიშლებენ თვალებით მინდა თვალები დავთხარო - ბოლოს გაბრაზებულმა უთხრა ,მარიამი ისევ აკისკისდა
-ყველა შენნაირი ბაბნიკი ხო არაა შე საძაგელო- ხელი წამოკრა მხარზე და გზა განაგრძო
- მალე უნდა ჩამოვიდეს მიშო მე მარტო ვერ მოგივლი შენ ვიღაც მომტაცებს შენს თავს და ირაკლი დამბრიდავს მერე მიშო მომკლავს
-აიი აიი შენ არ განაღვლებს ხო ? დიდი მადლობა
-ჩემი გიჟი გოგო მოდი აქ - წინ წასულს დაეწია ხელი მოხვია და ჰაერში აწია დიდი ხანი ატრიალებდა ორივე იცინოდა ბოლოს დაიღალნენ და იქვე სკვერში დასხდნენ . ბევრი ისაუბრეს და შუაღამით დაბრუნდნენ ოთახებში.
იმ დღის შემდეგ თოკო სულ ყურადღებით იყო , ახალი ფუნქცია შეითვისა უკვე ყველა თაყვანისმცემლის ვინაობა იცოდა . მარიამს ვინაიდან არც ერთს სწყალობდა ყველა გაქრა ერთმანეთის მიყოლებით ზოგს რა ჰქონდა მოტეხილი ზოგს რა . მარიამმა არ იცოდა ეს ყველაფერი თორე ცუდი დღე დაადგებოდა თორნიკეს .
ხუთმა წელმა სწრაფად განვლო გადაწყვიტეს სამშობლოში დაბრუნებულიყვნენ თორნიკე მამამისის კომპანიას ჩაუდგებოდა სათავეში, მარიამი კლინიკაში დაიწყებდა მუშაობას თან სწავლას გააგრძელებდა მედიცინის დოქტორის ტიტულის მისაღებად . ბოლო ორი წელი მიშოც მათთან ერთად იყო გაცვლითი პროგრამით ამიტომ სამი შვილი დაუბრუნდა დიდ ოჯახს . თათა იყო ყველაზე ბედნიერი რადგან კომპიუტერის მონიტორის ნაცვლად ნახავდა მეგობარს და დროს მასთან ერთად გაატარებდა.
დიდი დახვედრა მოუწყვეს ახალგაზრდებს მგონი ერთი კვირა დასჭირდათ მეგობრების ნათესავების და ნაცნობების მოსანახულებლად მოსალხენად და ძველ გარემოსთან კვლავ შესაგუებლად .
………
ქალბატონ მარიამს რომ ჰკითხოთ ყველაზე მეტად რა გიყვარსო იმ წამსვე გიპასუხებთ „ძილი“ , უყვარს მაგრამ ვინ აძლევს გამოძინების საშუალებას მითუმეტეს, როცა სულ სადღაც აგვიანდება ჯერ ბაღში, შემდეგ სკოლაში , უნივერსიტეტში სიარულის დროს მაო არ ჰყავდა გვერდით და მიეჩვია როგორღაც მაგრამ ისევ გადაეჩვია და უკვე სამსახურში მთავარი „მაღვიძარა“ კი შეუცვლელია, რომელიც ნამდვილი მაღვიძარასგან განსხვავებით საქმეს პირნათლად ასრულებს და აი ისიც გამოჩნდა „მძინარე მზეთუნახავის „ საძინებლის კარი შეაღო და ოთახში შესვლისთანავე დაიწყო ხანგრძლივი გაღვიძების ცერემონია
-დეე გაიღვიძე დაგაგვიანდება. მარ გაიღვიძე სწრაფად დეე - საბანს დასწვდა მოაშორა გოგონას რომელიც საცვლისა და ბრეტელიანი მაისურის ამარა იწვა , ბალიშში ჩაერგო სახე და გრძელი თმები უფარავდა სახეს და ლამის ფუმფულა ბალიშიც აღარ მოსჩანდა
-აუუ მაო მადროვეე- ძილისგან შეცვლილი ჰქონდა ხმა ხელების მოძრაობა დაიწყო საბანი რომ ეპოვა და გადაეფარებია მაგრამ ვინ დააცადა მაია დახელოვნებული იყო თავის „საქმეში“ -ქალბატონო ადექი თორე მიშო მოდის ცივი წყლის ბოთლით ხუთი წუთი გაქ დრო - ძილისგან დახშულმა გონებამაც კი გაიაზრა რომ მისი გიჟი ძმა მართლა შეუვარდებოდა ოთახში . სწრაფად წამოიწია შემდეგ გადაბრუნდა და დედიკოს გაუცინა
-დილამშვიდობის დეე- არეულ თმაზე ხელი გადაისვა მუხლებს დაეყრდნო და დედიკოს მოეხვია ლოყები დაუკოცნა ქალს - ჩემი ლამაზი დედიკო აბა დედუცი რა ხდება რომელი საათია რამდენი წუთი დამრჩა?
-ათის ათი წუთია
-რაა? მე მიკეთებ მაო ამას? შენს საკუთარ ნებიერა ქალიშვილს? ასე ადრე რატო გამაღვიძე რა დაგიშავე რა
-უნდა მიგაჩვიო ეხლა მაინც დროულად გაღვიძებას - მარიამმა ხალათი მოიცვა მაიამ კი საწოლის გასწორება დაიწყო სხვა ყველაფერი წესრიგში ჰქონდა ქალბატონს
-ყველა ადგა უკვე ?
-კი მალე მოემზადე - მაიამ ოთახი დატოვა ქალბატონი მარიამი კი სააბაზანოში შევიდა მოწესრიგდა ისევ ხალათი მოიცვა და საძნებელშ დაბრუნდა . პირველი დღე ჰქონდა სამსახურში ამიტომ შესაფერისად გამოეწყო . ღმერთო როგორ სძულდა კაბები მაგრამ სხვა რა გზა ჰქონდა შავი მუხლამდე კაბა, თეთრი პერანგი , შავი მაღლები ჩაიცვა თმა შეიკრა „ცხენის კუდივით“ ,გრძელი წაბლისფერი თმა წელამდე სწვდებოდა მაინც .
ოთახიდან გავიდა კიბეები ჩაირბინა და სამზარეულოს მიაშურა იქ ყველა მისი საყვარელი ადამიანი იყო შეკრებილი პირველად მამიკოსკენ წავიდა რომელიც მაგიდას იყო მიყრდნობილი და მოფუსფუსე ცოლს ადევნებდა აბრჭყვიალებულ თაფლისფერ თვალებს
-მა დილამშვიდობის- მოეხვია და აკოცა
-ჩემს პრინცესას გაუღვიძია როგორ ხარ ქალბატონო გიხარია სამსახურის დაწყება თუ გერჩივნა თავისუფლება
-უსაქმურობა და მე? მეკადრება ეგ მე ირუშ?
-დაძაბული საქმეა მარო - მამიკოს ხელი ჰქონდა მოხვეული ნებიერა ქალიშვილისთვის და ზემოდან დაჰყურებდა ორი თავით პატარა გოგოს - ჯერ დაგემთავრებია სწავლა ახლახანს ჩამოდი ლონდონიდან დაგესვენა და შემდეგ დაგეწყო
-არ მინდა ხო იცი ერთ დონეზე ვერ ვჩერდები მა სულ ახალი მინდა რაღაც
-ამ ახალის ძიებაში იმდენი რამე ისწავლე ზედაც აღარ შემოგვხედავ ცოტა ხანში ჩვეულებრივ მოკვდავებს- უფროსი ძამიკოს ძილისგან დაბოხებული ხმაც გაჟღერდა სამზარეულოში , ბატონი როგორც ყოველთვის წინა ღამის ლოთობის შემდეგ გვიან იღვიძებს თვალებ დასიებული, თმარეული სპორტული შარვლით მოძრაობს და ახლა მომაჯადოებელი ღიმილით უცქერს დაიკოს
-მიშო გაიღვიძე ასე ადრე? ხო მშვიდობაა?
-აუ დეე ბორჯომი -არ დაასრულა წინადადება არეულ თმაში თითები შეიცურა გასწორებას შეეცადა მეორე ხელით დაიკოს მისწვდა და ხმაურით აკოცა თავი კი მხარზე ჩამოსდო - ჩემი ჭირვეული გოგონა სამსახურში მიდის დღეს ხო? ეს კაბა რათ გინდოდა რატო იწამებ თავს ექიმი ხარ თუ ბანკირი
-რავიცი მაინც ჩავიცმევ დღეს - გაუცინა ძმას და აკოცა - შენ არ მიდიხარ სამსახურში?
-კი თერთმეტზე მივდივარ
-აუ აბა მე სამარშრუტოთი უნდა წავიდეე ოოჰ ხო ვერ ვეღირსე ჩემს მანქანას
-მამა ხო დაიწყე უკვე მუშაობა რჩენით მე გარჩენ დააგროვე ხელფასი და იყიდე
-ეგ როდის იქნება მანამდე ?
-ჩვენ გატარებთ რატო წუწუნებ ?
-არ ვწუწუნებ - სკამი გამოწია და დასკუპდა . საუზმობის დროს არაფერი უთქვიათ ირაკლი წამოდგა და ცოლს აკოცა
-პატარა მიდი მოემზადე უცებ მე გაგიყვანთ სამსახურში
-მე?- მარიამმა გახედა
-შენც წაგიყვან
-წავედიი ჩანთას ჩამოვიტან - უცებ წამოდგა და სწრაფად აირბინა კიბეები ჩანთა აიღო სარკის წინ დატრიალდა რამე ცუდად ხო არ ეცვა მხოლოდ ის შეამოწმა და ქვემოთ ჩავიდა. ძამიკოს აკოცა და მშობლებს მიჰყვა უკან. მანქანაში ჩაჯდომისთანავე ამღერდა მობილური ეკრანს დახედა და არც გაჰკვირვებია თავისი და თორნიკეს ფოტო რო დაინახა გაღიმა და ეკრანზე თითი გადაუსვა რომ ეპასუხებია
-დილამშვიდობის მარიკო
-დილამშიდობის თოკო
-მიბრძანდება ქალბატონი მარიამი სამსახურში?
-დიახ მივდივარ
-გილოცავ პირველ დღეს ექიმის ამპლუაში
-მადლობთ - იცინოდა და ისე ელაპარაკებოდა ბიჭს მამიკომ სარკიდან გამოხედა უკან მჯდომ ქაიშვილს მაშინვე მიხვდა ვინც ესაუბრებოდა
-თორნიკეს მოკითხვა გადაეცი უთხარი ირაკლი გაბრაზებულია შენზეთქო
-თოკ ირაკლიმ გაბრაზებული ვარ რომ არ მოდიხარ ჩვენთანო მარტო მარიამი რომ გახსოვსო ხო და მამაშენს უთხარი რატო დამივიწყა მთლადო
-მაგდენი რამ გითხრა დარწმუნებული ხარ?
-მამიკოს არ უყვარს ბევრი ლაპარაკი ხო იცი მაგრამ იგულისხმა რა- გადაიკისკისა და მამიკოს თვალი ჩაუკრა რომელიც უმზერდა სარკიდან
-ოხ მარიამ მარიამ . ირაკლის უთხარი როგორც მოიცლიან მამა-შვილი გესტუმრებიან უბრალოდ შენს მისვლას ელოდდნენთქო
-აჰააა გადავცემ წავედი ახლა მივედი უკვე საღამოს მე თვითონ დაგირეკავ მანამდე არ მეცლება
-კარგი მარიკო გკოცნი
-მეც -გაიღიმა და მობილური ჩანთის ჯიბეში ჩადო . ირაკლიმ მანქანა საავადმყოფოს ეზოსთან გააჩერა და შვილს გადახედა . ქალბატონმა ორივეს აკოცა
-წარმატება მისურვეთ
-ღმერთი შენთან დე - მაიკომ აკოცა ქალიშვილს და გაუღიმა
-არ ინერვიულო მამას პრინცესავ - მეორე ლოყაზე ირაკლიმ აკოცა ქალბატონმა ღღმად ამოისუნთქა და გადავიდა. მიდიოდა გამართული ამაყი ნაბიჯებით, თავაწეული უყურებდა შენობას რომელიც მისი მეორე სახლი უნდა გამხდარიყო , ადგილს სადაც მისი ცხოვრების მიზანი ფრთებს შეისხამდა.
დირექტორის კაბინეტში შევიდა ჯერ მას გაესაუბრა საჭირო საბუთებს ხელიმოაწერა თეთრი ხალათი მოიცვა და საქმეს შეუდგა. თავდაპირველად კოლეგები გაიცნო როგორ სჩვევია არავის მიმართ გამოუჩენია ზედმეტი ყურადღება არ გეგონოთ ვინმეს ზემოდან უყურებდა უბრალოდ ნეიტრალური დამოკიდებულლება ჰქონდა ყოველთვის ყველას მიმართ . აქაც ასე მოხდა პირველივე დღეს ყველას გარკვეულწილად დაუახლოვდა და კმაყოფილი შეუდგა საქმეს.
მორიგე არ იყო ამიტომ შვიდ საათზე დატოვა შენობა . ტაქსი გააჩერა მისამართი უკარნახა და მხოლოდ მაშინ იგრძნო დაღლა , მაგრამ კმაყოფილი იყო იმით რომ საყვარელ საქმეს აკეთებდა . სახლში შევიდა, ჩანთა დივანზე დადო და უკანა ეზოსკენ წავიდა საიდანაც ისმოდა საუბრის ხმა . მუხის ხის ჩრდილქვეშ ისხდნენ მაია და ირაკლი ერთმანეთზე მიხუტებულები მათ შემხედვარეს ყველაფერი გადაავიწყდა გაიღიმა და კუსკუსით მივიდა
-ჩემი გვრიტები რაზე ჟღურტულებდით ?- ორივეს აკოცა და მათ წინ ხის მაგიდაზე ჩამოჯდა
- ჩემი პრინცესა მოსულა როგორ ჩაიარა დღემ?
-ძალიან მაგარი იყო არ მეგონა ასეთი კმაყოფილი თუ ვიქნებოდი , ბევრი პაციენტი ჰყავდა თემურს
-მე მაინც ვერ ვიგებ როგორ შეიძლება მთელი დღე ავადმყოფ ხალხთან ერთად ყოფნამ კმაყოფილება მოგანიჭოს რა გული გამიძლებს მთელი დღით ამდენი გასაჭირში მყოფი ადამიანის ყურებას ზოგს ვერც დაეხმარები
-შენ ჩემო პატარა სუსტი ხარ ჩემი პრინცესა კიდე მე მგავს არაფრის ეშინია - ხელი მოხვია და შუბლზე აკოცა ცოლს
-აუ მეც მინდა შენთან- მარიამმა პატარა ბავშივით თქვა და მამიკოს დაუსკუპდა , გულზე მიეხუტა და გაიტრუნა
-ჩემი პრინცესა მაინც როგორ ხარ ასეთი ბავშური და ამავე დროს ძლიერი არ მესმის იცი?
-შენი და მაოს თვისებების ნაზავი ვარ მე - გაიცინა და უცებ თვალები დააწვრილა-ნაზავზე გამახსენდა შენი კოპირებული ვარიანტი სად ბრძანდება?
-საქმეები ჰქონდა სამსახურში ცხრისთვის მოვალ და მარიკო მზად დამხვდეს ათისთვის სადღაც მიმყავსო
-ინფორმაცია მიღებულია
-დე არ გშია?
-კი დედუცი -აპარაკობდა თვალებდახუჭული ისე რომ ადგილიდან არ დაძრულა . მაომ აკოცა და სახლისკენ წავიდა. ირამ ხელი მოხვია და საფეთქელზე აკოცა
-ზაფხულში მაინც დაგესვენა არ მომწონს ასე რომ იღლები
-პირიქით სექტემბრიდან უნივერსიტეტის გამო მხოლოდ ორი დღე ვიქნები საავადმყოფოში და ეგ არ მეყოფა მინდა შევეჩვიო ამ გრაფიკს თორე მერე ერთბაშად ძნელი იქნება
-მორიგე ღამით ხშირად იქნები?
-სამშაბათს და ხუთშაბათს მიშოს სად მივყავარ არ იცი?
-სიურპრიზიაო
-აბა არ მეტყვი ეხლა აუ მეზარება სადმე კლუბში წამიყვანენ და მერე აორთქლდებიან ყველა
-მამა ახლა მე რა მოვთხოვო გოგოები არ დაკეროთთქო?- გაიცინა ირაკლიმ და გოგო ჩამოსვა - წავედით ვივახშმოთ
სამივემ ივახშმა შემდეგ მარიამი საძინებელში ავიდა აბაზანა მიიღო ორი საათი ნებივრობდა , წყლის წვეთებმა მაგიური ძალა გამოავლინეს და დაღლილობა მოუხსნეს , ენერგიით დახუნძლული გამოვიდა სააბაზანოდან ხალათით წამოგორდა საწოლზე დრო ჰქონდა გამოიძინებდა შემდეგ კი მოემზადებოდა წასასვლელად. სიზმრების სამყაროდან კოცნამ გამოიყვანა წვერმა ლოყა დაუსუსხა და ეგრევე გაახილა თვალები გაღიმებულ ბიჭს ახედა გაბრაზებულმა მაგრამ წამებში გაუბრწყინდა თვალები , წამოდგა და სწრაფად მოეხვია თავის თოკოს . ხო „თავის თოკოს“ ის თავის საკუთრებაში ყავდა . ბიჭმაც მოხვია სუსტ წელზე ხელები გოგოს და გულზე მიიკრა
-ცხოვრების ახალ ეტაპზე გადასვლას გილოცავ მარიკო - თბილმა ბარიტონმა გაიჟღერა ღმერთო როგორ უყვარს ეს ხმაც კი მისი თითოეული ბგერა უყვარს
2 თავი
მარიამი მართალი აღმოჩნდა ძამიკომ კლუბში წაიყვანა . თავის საყვარელ ადგილას სადაც ისე გრძნობს თავს როგროც საკუთარ სახლში შესაბამისად მარიამიც შეეჩვია ამ გარემოს მიუხედავად იმისა რომ არ უყვარს მსგავსი გართობა . მთელი სამეგობრო შეკრებილი დახვდა მხოლოდ საყვარელი მეგობარი თათა აკლდა რადგან არდადეგებზე სოფელში იყო წასული და იქ მობილურიც არ იჭერდა ამიტო ვერ უკავშირდებოდა .
-ჩვენი გოგოც მოსულა - შეეგება მიშოს მეგობარი ეკე და მოეხვია -გილოცავ
-მადლობა მაინც ვერ ვხვდები რა საჭირო იყო აღნიშვნა რა ეგეთი განსაკუთრებული მოვლენა ესაა ეხლა მთავარი ექიმი რომ გავხდები ნეტა მაშინ რას იზავთ
-ამათ ოღონდ მიზეზი მიეცი საქეიფოდ და სახელს დაარქმევენ იმ წამს - გვანცამ გაიცინა და მოეხვია მეგობარს- გილოცავ ჩემო გოგო
-მადლობა გვანცუ შენი ბიჭი სადაა?- წაკბინა გოგო მასაც იმ წამსვე აუელვდა თვალები ბრაზისგან
-აქ ვარ მარიკუნა გილოცავ- სიცილით წამოვიდა მისკენ გიგი დააიგნორა გვანცა თიტქოს არც იყო იქ და მოეხვია მარიამს
-იდიოტი- ჩაიბურტყუნა გვანცამ და სავარძელში ჩაებერტყა . მარიამს და გიგის ეცინებოდათ მის საქციელზე ის კი მაინც ბავშვურად იბუტებდა
-აღარ შერიგდით კიდე?
-ვინმეს ვეჩხუბე და არ მახსოვს?- გიგიმ თქვა და გვანცას გვერდით დაჯდა. მარიამს გაეცინა ძამიკოს მიუჯდა გვერდით და გაბუსხულ წყვილს გადახედა ბიჭი ისე იჭერდა თავს თითქოს არც არაფერი მომხდარა მათ შორის გოგო კი ამაზე გიჟდებოდა „მე ვეჩხუბები ის კიდე როგორ იქცევა არასერიოზული ჰგონია ყველა ჩემი სიტყვაო“ მარიამი როგორც ყოველთვის უფრ აბრაზებდა მეგობარს და გიგის უჭერდა მხარს რადგან იცოდა ტყუილად ეკამაებოდა . საღამომ მხიარულად ჩაიარა ბიჭებმა დალიეს, გოგოებმაც მიირთვეს რამოდენიმე ჭიქა მათრობელა სასმელი მარიამი კი არასდროს სვამდა და არც ამჯერად დაარღვია წესი . ბევრი იცეკვეს , იცინეს ძველი დრო გაიხსენეს მარიამს თათა მოენატრა
-აუ ჩემი თათა მომენატრა როდის ჩამოვა
-უთხარი მერე ჩაგეხუტება და გადაგივლის მონატრება - ჩაიცინა თოკომ და ლოყაზე აკოცა გოგოს
-შენ დათვერი ხო? მესტიის მიყრუებულ სოფელში გადავსძახო აქედან?
-რატო მესტიაში აქ ვარ ჩემო გიჯო - თათას კისკისი გაიგონა და უცებ გავარდა მისკენ მაგრად მოევხია და ლამის გაგუდა გოგო - მართლა რა გიჟი ხარ ეს ექიმი ქალი მოვკვდი გოგო მომშორდი ვაა
-შენ ჩუ რა წახვედი იმ მიყრუებულ სოფელში განმარტოება უნდოდა გოგოს მიმაგდო აქ მარტო
-ბუს ნუ მებუსები რაა- ამჯერად თათა მოეხვია და აკოცა დაქალს
-ვამეე ლა საკვალლები ქალთ?- ეკე იცინოდა თან ორივეს მოეხვია
-მოაშორეთ ეს ინდივიდი აქედან
-ფუიი შენნაირი ბიძაშვილი გაქრა ერთ დღეს ყველა მე არ მეხუტება და ვიღაც ვიღაცეებს კი ჩამოეკიდება მერე
-გეყოს ახლა - მარიამმა უბრიალა თვალები იცოდა თათა მასსავით ვერ შეიკავებდა თავს და ნერვები უმტყუნებდა . ახლა ორმაგი ენერგიით დაიწყო გართობა . გვიან დაბრუნდნენ სახლში და დაქანცულებმა დაიძინეს საწოლზე დავარდნისთანავე .
დილით ისევ მაომ გააღვიძა ამჯერად ძვლივს წამოდგა , ნახევრად მძინარე მოძრაობდა ერთი დიდი ფინჯანი ყავა დალია და ცოტა გამოფხიზლდა
-როგორ დგებით მეორე დღეს მე არ დამილევია და ისე დავიღალე ცუდად ვარ - მაგიდაზე ედო თავი ისე უყურებდა მიშოს
-სუსტი ხარ გენაცვალე შენ არადა რო კითხო მაგარი გოგოა
-მომაშორეთ ეს არსება მეძინება
- წამოხტი ეხლა და წავედით მაგვიანდება სამსახურში - ხელი მოხვია დას ფეხზე წამოაგდო საჯდომზე მოსცხო სიცილით ხელი და კარისკენ გააგდო
-როგორ ვერ ვიტან ეგრე რო აკეთებ და მაინც არ გადაეჩვიე
-შენ ისეთი უკარება ხარ ეგ ადგილი სკამის გარდა ვერაფერს ეხება და მე მაინც წამოგარტყამ ხელს
-იდიოტი ხარ შე საცოდაო და რა გელაპარაკო - მარიამმა არ მიაქცია ყურადღება ძმის ცანცარს და მანქანაში ჩაჯდა.
სამსახურში მისულს სულ დაავიწყდა დაღლა და უძილობა ისე ჩაერთო საქმეში და დარბოდა ერთი პალატიდან მეორეში . შესვენებაზე მოიკრიბა ძალები და ისევ განაგრძო საქმე. სახლში მისულს მხოლოდ მაო დახვდა ივახშმა , შემდეგ შხაპი მიიღო და დაიძინა.
ივნისმა მსგავსი გრაფიკით განვლო ნელ-ნელა დაიწყეს მეგობრებმა დასასვენებლად სხვადასხვა მხარეს გაფანტვა ბატონი მიშიკოც გეგმავდა რამოდენიმე დღის ზღვაზე გატარებას მხოლოდ მარიამს უწევდა სახლში დარჩენა ირაკლი წინაარმდეგი იყო მაგრამ მარიამმა გაუშვა ყველა მივხედავ თავს როგორმე ნუ ღელავთო .
პირველად დააგვიანა სამსახურში რადგან მაო არ ჰყავდა რომ გაეღვიძებია , მეორე დღესაც დაიგვიანა ამან გააბრაზა მიუხედავად იმისა რომ უყვარდა ძილი დაგვიანება არ უყვარდა ამიტომ თავს აიძულა ეს ჩვევა მოეშორებია ჯერ გამოფხიზლება დაიწყო ნახევარი სათით ადრე შემდეგ დრო შეამცირა ბოლოს კი ისეთ დროს დგებოდა საუზმობასაც ასწრებდა ყველაფერთან ერთად და სამსახურშიც დროულად მიდიოდა. სალათს ამზადებდა როცა თოკომ დაურეკა
-გისმენ თოკ
-დილამშვიდობის მარიკუნა რას აკეთებ?
-სალათს
-ვინ შენ?
-ხო მე ჩემები ხო წავიდნენ და მიწევს. შენ სად დაიკარგე ეს ერთი კვირა გულაობ ახალ ნაშასთან ერთად და აღარ გახსენდები ხო? ავაგდებ ერთ საყვარელს მეც და
-გოგო! მორჩი ტიკტიკს და გამიღე კარი მომადგა მზე და დამიდნა შოკოლადები
-შოკოლადებიი - დაიძახა მობილური გამორთო და უცებ გავარდა კარის გასაღებად. ვაჟბატონს დიდი კალათა ეჭირა მარიამის საყვარელი შოკოლადებით სავსე იღიმოდა და სათვალიდან უმზერდა -მაინც გაბრაზებული ვარ- კალათა გამოართვა ზურგი აქცია და კარი მიუხურა . ბიჭმა გააღო კარი ისევ მიმავალ ქალბატონს დაეწია ხელი მოხვია და ჩაეხუტა
-მომენატრე და შენ კიდე მებუსხები აქ
-არ ხარ ღირსი?
-კაი ხო მართალია პროსტა ისეთი გოგოა
-ისეთი გოგო როგორაა ყველა არ მესმის შენი და ჩემი ძმის ქალს თუ დიდი მკერდი და მრგვალი საჯდომი აქ მორჩა იქ წყდება ყველაფერი . ერთი ეს ცუდი თვისება ვერ მოგაშორე რა
-რაა ახლა ცუდი მაგაში
-რა და მკერდი და საჯდომი კი არა ადამიანი უნდა მოგწონდეს
-ადამიანობა იმ საქმეს არ ჭირდება მარიამ მე რისთვისაც ვიყენებ
-სხვანაირ გოგოებს არც უყურებთ ზედ და ბოლოს ან უცოლოები დარჩებით ან ბოზ.. მომიყვანთ რძლებად
-ნუ ღელავ შენ და დილიდან ნუ მეჩხუბები - სკამზე დასკუპდა მარიამმა კი სალათის მზადება განაგრძო -მეც მშია - სტაფილოს დაარჭო ჩანგალი და პირისკენ გააქანა
-რამდენჯერ მაქ ნათქვამი ნუ იღებ თეფშიდანთქო
-მარიკუნა დასასვენებლად არ წავიდეთ სადმე მე და შენ?
-მეტი დასვენება რაღა გინდა რაც ჩამოდი მას მერე გულაობ
-მე კი ვგულაობ მარა დასვენებით შენთან ერთად ვისვენებ მარტო -თვალი ჩაუკრა და ჭამა განაგრძო
-აფერისტო- ენა გამოუყო მარიამმა და გაიცინა- მე სამსახურში ვარ მთელი ზაფხული
-კაი ტო მეხუმრებოდი მეგონა რო მითხარი ,რა მთელი ზაფხული ტო . თბილისში აპირებ ყოფნას? დუღს ყველაფერი
-დიდი ამბავი საავადმყოფოში გრილა და უპასუხე ამ მობილურს დავიტანჯე ვაა- შეაწუხა თოკოს მობილურის ხმამ და ბოლოში მიაყოლა გაბრაზებულმა
-გისმენ .... არა ... ხო მარა არა არ მცალია .... ვნახოთ მარა არამგონია კარგად...
-ოჰ რა ემოციური საუბარი იყოო - გაიცინა მარიამმა და ჭამა განაგრძო- ის გოგო იყო? ერთი კვირა ვისთანაც იყავი
-ერთი კვირა არა ჯერ ეს ერთი სამი დღე მერე მეორეც ის არ იყო სხვა იყო
-უიმე რა საზიზღარი კაცი ხარ რა
-შენ ამ ჩემი ნაშების გულშემატკივარი როდიდან გახდი მარიკუნკულა?
-ნუ მეძახი ეგრე და მაგ თვალებს ნუ მიციმციმებ კიდე
-განგებ არ ვაციმციმებ ხო იცი ასეთი საყვარელი ვარ - გაიცინა და მარიამმაც ვერ შეიკავა თავი-არა რა შენ მე მართლა მაგიჯებ ეს დასტოინი ტიპი როგორ ვცანცარებ
-გამიყვან სამსახურში?
-მუდამ შენს სამსახურში ყიფიანის ქალბატონო ხო მართლა ჩემებიც შენებთან ერთად არიან ხო?
-კი - ჩანთა აიღო და კუსკუსით წავიდა გასასვლელისკენ თან შოკოლადებს ყრიდა ჩანთის ჯიბეში .
საავადმყოფოსთან გააჩერა მანქანა ქალბატონმა ლოყაზე აკოცა ხმაურით და მანქანიდან გადავიდა. ეზოში რამოდენიმე ექიმი და რეზიდენტი იდგა სიგარეტს ეწეოდნენ კარგად დაინახეს როგორ მოიყვანა მარიამი ვიღაცამ და ახლაც მათკენ მიმავალს უყურებდნენ.
-გამარჯობათ - გაუღიმა ყველას და შესასვლელისკენ წავიდა. ერთ-ერთმა მათგანმა სიგარეტი მოისროლა და უკან მიყვა
-როგორ ხარ?- აშკარად ეტყობოდა რომ შემოვლით საუბარს აპირებდა მარიამიც მიყვა დინებას მშვიდად ურეაქციოდ მიდიოდა ბიჭის თანხლებით წამლების სუნით გაჟღენთილ დერეფანში.
-კარგად აკო შენ?
-კარგად მადლობ . ხვალ შენც მორიგე ხარ ხო?
-კი ერთად გვიწევს მორიგეობა - აშკარად უინტერესობას გამოხატავდა მაგრამ ბიჭი მაინც არ ეშვებოდა
-მთელი ზაფხული იმუშავებ?
-ხო
-არ დაიღლები?
-რომ დავიღალო მერე შენ რა- აშკარა სიუხეშე გამოავლინა და ბიჭს თვალებში ჩააშტერდა. იმდენად მტკიცე მზერა ჰქონდა დააბნია უფრო მეტად ბიჭი და ცოტა ბრაზი მოუვიდა საკუთარ თავზე განა ისეთს რას ეუბნებოდა უბრალოდ რაღაცის თქმას აპირებდა
-არაფერი მე ისე გკითხე მაპატიე მგონი თავი მოგაბეზრე - თვალებში სხივი ჩაუქრა ჯიბეებში ჩაიყო ხელი და უკან დაიხია
-არა მოიცადე მე .. ცუდად გამომივიდა - ხელზე ხელი დაადო კიდევ თვალებში უყურებდა ხვდებოდა რომ ბიჭს აბნევდა მაგრამ მაინც არ ანებებდა თავს თითქოს მისი გამომეტყველების ყურება ახალისებდა იმდენად წრფელი ეჩვენებოდა
-არაფერია - ძვლივს გაუღიმა და წავიდა. მარიამი კაბინეტში შევიდა გაბრაზებული და სავარძელში ჩაესვენა
-ჯანდაბა მარიამ ყველას რატო აფრთხობ რა დაგიშავა იმ ბიჭმა არაჩვეულებრივი ბიჭია - ალტერ ეგო არ ასვენებდა და ტვინს უღღრნიდა. იცოდა რომ აკოს თავს რაღაც ხდებოდა .მისი ხასიათიც საკმაოდ კარგად შეისწავლა და იცოდა როგორი ტიპიც იყო თავიდან ძალიან ლაღად იქცეოდა ყველასთან , ახლაც ასეთია მუდამ პოზიტიური, უკომპლექსო და თავისუფალი არ გავს სხვა ბიჭებს სულელური ჩვევები და შეხედულებები რომ აქვთ . ამ ბოლო დროს ცვლილებას ამჩნევდა როგორც კი უახლოვდებოდა ეგრევე იბნეოდა ფერები ეცვლებოდა, ფითრდებოდა და თვალებს უმისამართოდ აცეცებდა თითქოს რაღაც ახსენდებოდა მაგრამ თქმას ვერ ახერხებდა. თავიდან ეცინებოდა ასე რო უყურებდა მერე დაფიქრდა და საერთოდ არ მოსწონდა მიზეზი რის გამოც შეიძლება ასე ყოფილიყო . პაციენტების მიღება დაიწყო მძიმე დღე იყო აკო ტრავმატოლოგი იყო ამიტო მასთან შესვლაც მოუხდა ბიჭი იმდენად იყო საქმეში ჩაფლული ვერც შეამჩნია მარიამი როცა საქმეს მორჩა და დაშავებული გოგონა კაბინეტიდან გაიყვანეს შემდეგ ახედა მარიამს თითქოს რაღაცის თქმა უნდოდა მაგრამ გაჩუმდა ისევ ბლანკის შევსება განაგრძო . მარიამი მიხვდა რომ უსიამოვნო მდგომარეობაში აგდებდა ბიჭს და იქაურობას გაეცალა .
შესვენებაზე კაფეტერიაში ჩავიდა ქათმის სალათი , კოლა აიღო და მაგიდასთან დაჯდა. ცოტა ხანში აკოც შემოვიდა ჯერ ვიღაცას ესაუბრებოდა მობილურზე შემდეგ კი მარიამს შეხედა ამოიოხრა და წინ დაუჯდა
-რამე ხდება? შეგიძლია პირდაპირ მითხრა
-შენი დახმარება მჭირდება გთხოვ თუ ოდნავ მაინც შეგტკივა გული დამეხმარე შენს გარდა ვერავინ მიშველის
-რა ხდება - მარიამს შეეშინდა რა აღარ იფიქრა ბიჭს სიეთი სასოწარკვეთილი გამომეტყველება ჰქონდა
-ახლა არ შემიძლია თქმა შეგიძლია სამსახურის მერე გამომყვე? სადმე დავსხდეთ ბევრი მაქ სათქმელი და
-კარგი მცალია
-მადლობა - გაუღიმა და უცებ მოტყდა იქედან. მარიამი გაოცებული იყო ვერ ხვდებოდა რა ემართებოდა ამ ბიჭს . ძალიან აინტერესებდა რას ეტყოდა როგორც იქნა დაასრულა მუშაობა , ხალათი გაიხადა ჩანთა აიღო და კაბინეტი დატოვა. ბიჭი კედელზე მიყუდებული ელოდა და ხელში ატრიალებდა სანთებელას
-წავიდეთ?
-წავიდეთ - მარიამი დაეთანხმა და გვერდით გაყვა . შენობიდან გავიდნენ აკოს მანქანა გარეთ ყავდა დაყენებული . როცა ეზოდან გავიდნენ მათ ფეხებთან უცებ გაჩერდა მანქანა ვინ იქნებოდა თუ არა თორნიკე ფანჯარა ჩამოწია და მარიამს ახედა
-ჩაჯექი მარ მე გაგიყვან
-თორნიკე საქმე მაქ ეხლა სახლში არ მივდივარ
-სადაც მიდიხარ იქ გაგიყვან- უკვე მის გვერდით მდგომს გადახედა ინტერესიანი მზერით მერე მარიამს ანიშნა ეს ვინააო
-თოკ - მარიამმა გაუღიმა და მიანიშნა მოწვი ახლა აქედან დროზეო იმანაც გაიცინა თავი გადააქნია და მოწყდა ადგილს -გიჟი- გაიცინა და აკოს გახედა - წავედით . მანქანისკენ დაიძრა თავად ჩასკუპდა წინ . ბიჭმა გადმოხედა და მანქანა დაძრა . მყუდრო კაფეში შევიდნენ შეკვეთის მიღების შემდეგ როგორც იქნა დაიწყო აკომ
-მე როგორც გითხარი მნიშვნელოვანი საქმე მაქ ძალიან მნიშვნელოვანი
-აკო პირდაპირ თქვი ვერ ვიტან შემოვლით ლაპარაკს რაში შემიძლია დაგეხმარო
-თათუ მაჭავარიანი ხო შენი მეგობარი - ჩავარდნილი ხმით თქვა და მარიამს შეხედა მომლოდინე მზერით ეს რო გაიგონა მარიამმა ყვეაფერი ამოხსნა და სიცილი დაიწყო
-მაჭავარიანი გიყვარს აკუნა?
-აუ ვიცოდი რა დებილი ვარ არ უთხრა რა მომკლავს -ისეთი საყვარელი გამომეტყველება ჰქონდა მოფერება მოუნდა მარიამს
-ვაიმე როგორ მიყურებ ამიტო იყავი ასე არეული მე კიდე რა არ ვიფიქრე შენ რა გითხარი- ისე იცინოდა მხარზე გამამხნევებლად დაარტყა ხელი -მიდი მოყევი აბა ჩემი გოგო როგორ ჩაგივარდა აკუნა გულში
-შემიძლია გენდო?
-ბიჭო!
-კაი ბოდიში . ექვსი თვის წინ გავიცანი, გავიცანი რა ფეხი ჰქონდა ნაღრძობი ჩემმა მეგობარმა მოიყვანა არც მოუქცევია ყურადღება ჩემთვის ვუმკურნალე და წავიდა. მე კიდე ძალიან მომეწონა ისეთი განსხვავებული იყო მისი ცრემლები .. რო ტიროდა მინდოდა
-არ გვინდა გრძნობებზე რა არ გავბრაზდე უცებ ჩემს დაიკოზე ლაპარაკობ მაინც
-მოკელდ ვერ მოვისვენე უკვე ცუდად რო გავხდი ჩემს მეგობარს ვკითხე მასზე მითხრა ვინც იყო თურმე მისი კურსელი იყო და მეგობრობდნენ, მას მერე ისე ავვარდი მე თვითონ მიკვირდა ყველგან ვჩნდებოდი სადაც ის იყო დავუახლოვდი კიდეც როგორც იქნა შემამაჩნია მისი ერთი გაღიმებაზეც კი მაბოდებს მაგრამ აზრზე არ ვარ რანაირად დავუახლოვდე უფრო ისეთ დისტანციას იცავს სულ თითქოს ზღვარი აქ გავლებული რასაც ვერ გადავაბიჯებ ვერასდროს. ერთხელაც შენს გვერდით დავინახე და მივხვდი რომ მეგობრები იყავით მას მერე მინდა დაგელაპარაკო მაგრამ ვერ ვბედავ ახლა ისე ცუდ დღეში ვარ რო შენ გარდა მართლა არ მქონდა ხსნა
-რა მოხდა ასეთი თუ არ გაქვთ ურთიერთობა
-ერთი გოგოა ნატა ხომ ხვდები რა როგორი ურთიერთობაც გვქონდა დიდი ხანია არ მინახია ერთ დღესაც რო გადავწყვიტე და ძლივს მარტო შევხვდი თათუს და ვლაპარაკობდით ლამის უნდა მეთქვა მენიშნებია მანც ჩემს გრძნობაზე ის დამადგა მკოცნიდა მერე რო აჭიკჭიკდა ვერ გავაჩერე და ისე გამოიყვანა მეც კი მეგონა რომ ცოლად ვირთავდი თათა მალე გაგვეცალა მას მერე ახლოსაც არ მიკარებს გუგასაც კი ეჩხუბა აღარაფერი მითხრა მაგ შენს აკოზეო
-ოო რთული მდგომარეობა ყოფილა - დრამატიზება მოახდინა მარიამმა და მაქსიმალურად დაძაბა გამომეტყველება თითქოს ძალიან რელავდა და გული შესტკიოდა სულ გააგიჟა ის საცოდავი ბიჭი- მეც ვერ გიშველი
-მარიამ -ისე თქვა უკვე ღადავის ხასიათიც დაეკარგა
-კარგი ხო რა იყო გეხუმრე, არ გაიტეხო შენ გული უბრალოდ ის ნატაა თუ ტატა მოაშორე ჰორიზონტიდან გააქრე . რაც შეეხება ჩემს თათუს მანდ აზრზე არ ვარ მე რა უნდა გავაკეთო ვიცი რომ ძალიან მაგარი ბიჭი ხარ მაგრამ გულს ვერ უბრძანებ თათუს შენ თვითონ უნდა შეაყვარო თავი და მე აზრზე არ ვარ რა უნდა გიშველო
-უბრალოდ დამეხმარე უფრო ხშირად რომ შევხვდე დანარჩენს მე მოვაგვარებ
-მაგის გამო იწამე ამდენი ხანი? ეს შეყვარებული ხალხი გამაგიჟებს რა - გაიცინა და წვენი მოსვა - აბა დავიშალოთ ახლა მეჩქარება ათასი საქმე მაქ ყმაწვილო - ისეთ კარგ ხასიათზე იყო უნდოდა სწრაფად ენახა თათა არაფერს ეტყოდა უბრალოდ მასთან ერთად ყოფნა უნდა ყოველთვის როცა კარგად არის . ფეხზე წამოდგა და გასასვლელისკენ წავიდა. აკოც უკან გაყვა მას შემდეგ რაც ანგარიში გადაიხადა
-მე გაგიყვან
-უარს ვერ გეტყვი მეზარება ტაქსით სიარული- მანქანაში ჩაჯდა და ღვედი შეიკრა
-ასეთი ჯიგარი გოგოები თუ არსებობდნენ არ მეგონა ვფიქრობდი გაგიჟდებოდი
-ოჰ აჭიკჭიკდა ბიჭი სულ ნუ კი გამითამამდები ცოლის და უნდა ვიყო თუ იმარჯვებ და ჩემს თათუს გულს დაიპყრობ
-ვინმე ხო არ უყვარს?
-შეყვარებული არ ყავს
-მაგრამ შეიძლება ვინმე უყვარდეს?
-მე არ ვიცი ისე შეიძლება რათქმაუნდა მაგრამ თათუ სხვაა იცოდე რომ აწყენიო ჩემი ხელით დაგამტვრევ ყველა ძალს ისე რომ აღდგენა გამორიცხული იყოს- იმდენად სერიოზულად უთხრა აკომა შეშნებულად გახედა- დარმწუნებული ხარ რომ გიყვარს და უბრალოდ ინტერესი არაა? ვიცი რომ რაღაც მუღამის გამო არ გაგიჟდებოდი მაგრამ მაინც მინდა გკითხო
-გასაგებია შენი დამოკიდებულება და სწორია რომ მეკითხები მაგრამ იმდენად მიყვარს ვერც კი წარმომედგინა მე თვითონ ოდესმე ასე თუ შემიყვარდებოდა უბრალოდ ვშეშდები ენა მივარდება
-ხოო შენ რო დამუნჯდები მანდ ცუდადაა საქმე -გაიცინა კმაყოფილმა და ბოლოს დაამატა გადასვლამდე- ისე ხვალ საღამოს კლუბში თუ შემოივლი იქნებ ნახო თათუ - თვალი ჩაუკრა და გადავიდა. აკომ გაიღიმა მიმავალ გოგოს თვალი მიადევნა სანამ სახლშ არ შევიდა შემდეგ კი იმედიანად განაგრძო გზა სახლისკენ თითქოს უკვე თავისად დაიგულა ქალბატონი მაჭავარიანი.
მარიამი სახლში შეკუსკუსდა გაუკვირდა როცა მისაღებიდან ხმა გაიგონა საყვარელი ძამიკო და თოკო ისხდნენ და საუბრობდნენ რაღაცაზე
-ჩემი ბიჭებიი, მიშიკო აქ რა გინდა?- ორივეს ჩაეხუტა და ჩაკოცნა
-რამ გაახარა ასე ჩემი თოჯინა?- მიშომ გაიცინა და აკოცა დაიკოს რომელიც მის მუხლებზე მოკალათდდა და ჩაეხუტა თან ფეხზე გაიხადა და თოკოს გადააწყო
-ოჰ იმას უჯდება და მე ფეხებს მაწყობს იმან გაგახარა ასე? რა ხდება მარიამ? - წარბები აუთამაშა თან იცინოდა- შენი გულიც დაიპყრეს?
-რა გული სად იყავი გოგო- ეგრევე აენთო მიშიკო მამას გავს რა
-ოო მოიცა კაცო მე არ ვუყვარვარ იმ ბიჭს- არხეინად თქვა და გაიცინა
-აბა ვინ უყვარს
-მაჭავარიანის ქალბატონი ხო მართლა მივწერე და მოვა წუთი წუთზე - ეს რო თქვა მიშოს ფერი დაეკარგა - არ უთხრათ არაფერი იცოდეთ იმიტო გითხარით რომ რო არ მეთქვა სიხარულისგან გავსკდებოდი რა მაგარი ბიჭია იცით?
-ამასაც უყვარს? - ემოცია ვერ მოთოკა მიშომ მარიამი დივანზე დასვა უხეშად და ფეხზე წამოდგა
-მოიცა შენ რა გჭირს?- მარიამმა ახედა ძმას რომელმაც უცებ აიღო ღვინის ბოთლი და ჭიქაში აცახცახებული ხელით ძლივს ჩამოასხა . მერე თოკოს გადახედა- მეტყვით ახლა თუ .. მოიცა შენ რა ეს როგორ გავიგო ... როგორ აქამდე როგორ არ მითხარი - გაგიჟებული წამოვარდა - რატო არ მითხარი ჩემი საუკეთესო დაქალი თუ გიყვარდა
-ამის დ.. შ.. რა მეთქვა, როგორ მეთქვა მითხარი ,მერე შენ ისე გიყვარს თათუ ეცდებოდი მოგეშორებია ჩემგან და მოვკვდებოდი. ასე შორიდან მეგობრის სტატუსით მაინც ვუმზერ ვეხუტები, ვგრძნობ მის სიახლოვეს რომ მიმხვდარიყო დავკარგავდი როგორ უნდა მეთქვა ახლა .. ახლა კი ის ბიჭი თუ უყვარს - იმხელა ტკივილი ჩანდა მის თვალებში მარიამი შეკრთა, გული შეეკუმშა თითქოს დანა ჩაარტყეს არ იცოდა რა უნდა გაეკეთებია იქეთ აკო იყო რომელსაც გონება ებინდებოდა მაჭარაშვილზე აქეთ კი ღვიძლი ძმა რომელსაც ტკივილამდე უყვარდა . თოკოს გახედა რომელიც მასზე ნაკლებ ცუდად არ იყო სავარძელში ჩაჯდა და სახე ხელებში ჩამალა
-ახლა რა უნდა ქნა? მე რა გავაკეთო მითხარი რა ჯანდაბა გავაკეთო რანაირად ჩავხედო თვალებში ჩემს დაქალს ამ ყველაფრის შემდეგ რა ვქნა რა
-შენ ? შენ რა უნდა ქნა მე იმას მოვკლავ გესმის ? ფეხებზე ვინაა ექიმია თუ მეცენატი ჩემს თათას რო შეეხოს, თითი რო დააკაროს დავბრიდავ და სულ არ მაინტერესებს ანგელოზია თუ ტირანი შეეფერება თუ არა
-სისულელეს ნუ ჩაიდენ დამშვიდდი იქნებ თათას არ მოსწონს ის ბიჭი შენ კიდე მაგ ქცევით ყველაფერს წყალში ჩაყრი- თორნიკემ დაარღვია დუმილი და ძმაკას ბოთლი გამოართვა- მალე მოვა თათა და ნუ აანერვიულებ
-არ შემიძლია ვერ მოვითმენ ვერა სხვის გვერდით ვერ დავინახავ.... რო შეუყვარდეს მერე?
-არ მოგცემ უფლებას თათას ცხოვება დაუნგრიო არ მაინტერესებს არაფერი. ის ვისაც აირჩევს იქნება მასთან შენ იქნები აკო თუ ვიღაც გადამთიელი და ვერ ავიტან მუშტიკრივებს და ჩემი გოგოს ანერვიულებას კარგად დაიმახსოვრე ეს - გამაფრთხილებელი მზერა სტყორცნა და ფეხზე წამოდგა ჩემი გოგო მოვიდა მე გავალ საძნებელში ვიქნებით და ეს გააჩერე ძაან გთხოვ მე გავარკვევ ყველაფერს- თოკოს შეხედა და მერე ძმას აკოცა- დამშვიდდი კაი? ხო გჯერა ჩემი შენი ჯადოქარი და ყველაფერს მოაყომარებს -ძვლივს გაუღიმა და კარის გასაღებად წავიდა
-სად ხარ ცუნცულ ამდენ ხანს - თათამ გაუღიმა და მოეხვია - მომენატრე ცუნცულ
-მეეც ჩემი ცხოვრება - აკოცა დაქალს და მის თმებში ჩარგო სახე თითქოს დამშიდდა ძალები მოიკრიბა - წამო ჩემთან ავიდეთ ახლა მოვედი სახლში და მოვწესრიგდები ცოტას
-ბიჭები არ არიან? მიშოს და თოკოს მანქანა დავინახე- ინტერესი პირველად შემაჩნია მერე გაიფიქრა რა სისულელეებს ვფიქრობ უბრალოდ იკითხაო მაგრამ როცა მისი მზერა დაინახა როცა მიშოს შეხედა ბედნიერებისგან სალტოები აკეთა გულმა.
-ბიჭებოო როგორ ხართ?- მათკენ წავიდა ფარფატით და ორივეს მოეხვია . მიშოს ძარღვები დაებერა ძლივს შეიკავა თავი
-კარგად თათ შენ?
-მეც კარგად მიშიკო შენ ბათუმშ არ უნდა იყო ახლა? რაო ნაშებმა უარი გითხრეს?
-ამას რომელი ნაშა ეტყვის უარს არ გრცხვენია თათუ?- თოკომ მოხვია ხელი და მიშოს უბრიალა თვალები გაიცინეო
-ხო ალბათ - ჩაიცინა თათუმ და მარიამს გახედა- კაი წავალთ ჩვენ ჩემი გოგო მართლა დაღლილია მგონი- მარიამს მოხვია ხელი და მასთან ერთად აირბინა კიბეები. - რამე მოხდა? საწოლზე გადაწვა თან უყურებდა მარიამს რომელიც იხდიდა
-არაფერი რა უნდა მომხდარიყო უბრალოდ დავიღალე თან ძალიან ცხელა მეძინება , მომენატრე და მინდა ჩემტან დარჩე აუ დარჩი რა გთხოვ - გვერდით დაუწვა და ჩაეხუტა - მომენატრა შენთან ლაპარაკი
-მეც მომენატრა მარ- ხელი გადაუსვა თავზე მეგობარს თან აკოცა და თმებზე თამაშ დაიწყო - მაინც მგონია რომ რაღაცის კითხვა გინდა
-რომ მოგეწონოს ვინმე ხომ მეტყვი?
-მაგას რატო მეკითხები?
-მაინტერესებს მე მაგალითად რომ არ გითხრა რას იზამ
-გააჩნია იცი? შეიძლება მართლა არ შეგეძლო თქმა იქნებ საიდუმლოდ უნდა შეგენახა და ვერ მითხარი ან ელოდი რომ მივხვდებოდი და არ მითხარი - ამას ისმენდა მარიამი ისევ ისე იწვა თვალები არც გაუხელია მიხვდა ... ყველაფერს მიხვდა .. ბრაზდებოდა საკუთარ ტავზე ეგონა რომ ყველაფერი იცოდა დაკვირვებული იყო და მის მზერას არაფერი გამოეპარებოდა მეწვრილმანე გოგოს მეგობრის გრძნობები არ უნდა გამორჩენოდა თვალთახედვიდან მაგრამ ყველაზე მნიშვნელოვანს ვერ მიხვდა . წამოჯდა და თვალებში ჩააჩერდა თათას
-რაღაცას გკითხავ მე ხომ შენი საუკეთესო მეგობარი ვარ ხომ არაფერი დაგვიმალავს ერთმანეთისთვის აქამდე
-მარიამ ამიხსნი რა ხდება?
-გეტყვი ახლა რაღაცას და სისულელე თუა უბრალოდ დაივიწყე კარგი?თუ სიმართლეა უბრალოდ მითხარი რომ მაპატიებ ასეთი ბრმა რომ ვიყავი და ტკივილისთვის გაგწირე
-მარიამ- უკვე შეეცვალა გამომეტყველება, ლოყები აუწითლდა ეს კი მხოლოდ მაშნ ხდებოდა როცა რცხვენოდა მოსალოდნელი მდგომარეობის
-შენ ჩემი ძმა გიყვარს ხო? გიყვარს და იმის გამო რომ ჩემი ძმაა ვერ აღიარებ იმის გამო რომ მე ბრმა ვიყავი და ვერაფერს მივხვდი სხვებს ვაკვირდებოდი ჩემს ირგვლივ და ვეხმარებოდი შენ კი ჩემი საუკეთესო მეგობარი მარტო დაგტოვე , ტკივილისთვის გაგიმეტე და ვერანაირად დაგეხმარე პირიქით
თათამ ღრმად ჩაისუნთქა და მარიამს შეხედა თითქოს მის თვალებში პასუხს ეძებდა შემდეგ ცრემლები აუკიაფდა თვალებში სწრაფად მოეხვია მარიამს და სახე დამალა - მე .. გაპატიებ იმიტომ რომ მაქსიმალურად ვმალავდი სიმართლეს შენ ვერ მიხვდებოდი ეს .. ეს საშინელებაა მე .. მე უნდა გთხოვდე პატიებას მე არ უნდა შემყვარებოდა მაგრამ ვერ მოვერიე თავს ის ისეთი კარგია არ შემეძლო სუსტი ვარ ვერ მოვერიე თავს .- ტიროდა და მაგრად უჭერდა ხელს მარიამს ისიც მოეხვია თან კოცნიდა თვითონაც ტიროდა ალბათ ბედნიერებისგან რადგან ორივეს ნაცვლად უხაროდა იცოდა ერთად ბედნიერები იქნებოდნენ ორივეს კარგად იცნობდა და ახლა როცა მათი გრძნობების შესახებ იცოდა კმაყოფილებას ვერც კი გამოხატავდა.
-ჩშ ჩშ ჩემო ლამაზო დამშვიდდი კარგი? სიყვარული ყველაზე წრფელი და კარგი გრძნობაა რაც კი არსებობს ჩემო ლამაზო გესმის? შენ არ უნდა გრცხვენოდეს ამის პირიქით ბედნიერი უნდა იყო რომ გიყვარს
-ხო მაგრამ ეს სიყვარული მხოლოდ ტკივილს მომიტანს იცი ვგრძნობ როგორ მეფლითება გული როცა ვხედავ სხვადასხვა გოგოსთან ერთად , სუნთქვა მეკვრის როცა მეხუტება და საშუალება არ მაქ ვუთხრა რომ მიყვარს და მინდა სულ მის მკლავებში ვიყო რომ სიგიჟემდე მიყვარს და მის გარდა არავინ მჭირდება -საწოლზე დაემხო და სახე ხელებშ ჩარგო , მარიამი გვერდით დაუწვა ამჯერად ის ჩაიკრა გულში და მანამ ეფერებოდა სანამ არ დამშვიდდა. ყოველთვის ასე იცოდნენ მოიოხებდნენ გულს მარიამიც იტირებდა განსაკუთრებულ შემთხვევაში ერთიანად ამოაფრქვევდა ნაგროვებ დარდს მხოლოდ თათასთან და სხვა არავისთან.
-კიდევ რაღაც უნდა გითხრა
-რა?- მარიამი აკოზე დალაპარაკებას აპირებდა მაგრამ ვერ მოახერხა თოკო შეუვარდათ და გვერდით მიუწვა წამებში
-ჩემი გოგოები რას ლაპარაკობენ ამდენს? გვშია ჩვენ - მარიამს აკოცა ხმაურით და ისე მოეხვია ხელით თათასაც გადაწვდა , მიშომაც შემოყო ოთახშ თავი და თათას რომ შეხედა გაეღიმა ისე იყო გოგო მოფუზული
-არ ჩამოხვალთ?
-მოვდივაართ მე და თათუ სუპერ ვახშამს მოვამზადებთ მერე ჩავუჯდეთ ფილმს ვუყუროთ - წამოხტა მარიამი მაისური გაისწორა თატაც გაიყოლა და სამზარეულოს შეაფარეს თავი. ბიჭებიც შეუერთდნენ და ერთად საკმაოდ ნოყიერი ვახშამი გამოუვიდათ. მარიამი იმათ მზერებს იჭერდა და საკუთარ თავზე ეცინებოდა“ ამდენ ხანს როგორ ვერ ვხედავდი ამათ რა მემართებოდა !.“
თათა მარიამთან დარჩა ერთმანეთზე აკრულებს ეძნათ ტკბილად და უშფოთველად სამაგიეროდ მიშოს და აკოს არ ეძინათ. ორივე თითქოს ერთ პიროვნებაზე ფიქრობდა მაგრამ საინტერესოა აზრი ჰქონდა თუ არა მიშოს ნერვიულობას.

3 თავი
მარიამს დაძაბული საქმიანი დღის შემდეგ სულ გადაავიწყდა გიგის დაბადების დღე . სახლში მისულს მიშიკო წასასვლელად მზად ყოფნაში რომ დახვდა გაუკვირდა
-სად მიდიხარ მიშ?
-გიგის დაბადების დღე როა დღეს ვაფშე დაგავიწყდა ხო? შენ ასე თუ გააგრძელე თვითონ გახდები სამკურნალო
-ვაიმეე ეგ როგორ დამავიწყდა რომელი საათია
-დროა უკვე წასვლის მაგრამ არაუშავს დაგიცდი
-ახლავე უცებ მოვწერსიგდები - სწრაფად აირბინა კიბეები , წყალი გადაივლო შემდეგ თმა უბრალოდ გაიშალა კლასიკური შარვალი, ლამაზი პერანგი ფეხზე დაბლები მოირგო და მზად იყო . საჩუქარი გზაში უყიდა გიგის . კლუბში შესულს დაღლა გადაავიწყდა რადგან ყველა მისი მეგობარი იქ იყო
-ძვლივს მოხვედით რა - გიგიმ უთხრა და მოეხვია ქალბატონს
-გიგუნ გილოცავ ეს შენ
-მადლობა მარიკუნა
მიშიკომაც მიულოცა მეორე გზის რადგან უკვე ნანახი ყავდა დილით შემდეგ კლუბის ერთ-ერთ მხარეს გადაინაცვლეს . თათუმ მალე შემოანათა ლამაზი მოკლე კაბა ეცვა ფეხზე მაღლები, ქერა თმა გაეშალა და ანგელოზს გავდა. მიშო სუნთქვაშეკრული უყურებდა მაგრამ ბედნიერების ნაცვლად ბოღმა იპყრობდა ისევ იმ თაყვანისმცემელზე ფიქრობდა და წარმოიდგინა რომ თათაც შეყვარებული იყო მასზე. იმდენად დაიძაბა გოგოს უბღვერდა საკმაოდ დიდ ხანს.
ბიჭები სვამდნენ , გოგოებს ეცეკვებოდნენ გვანცუ ისევ ებუსხებოდა გიგის ის კი ისეთი საყვარელი იყო ბოლოს თავი ვერ შეიკავა და დანებდა
-გიგუ - კუთხეში სავარძელში მჯდომ ბიჭს თავზე დაადგა და თვალები საყვარლად დააფახულა. გიგამ სევდანარევი მზერით ამოხედა -წამო ვიცეკვოთ რა მომენატრა შენთან ცეკვა- გაუღიმა გოგომ და ხელი გაუწოდა. ბიჭიც დაყვა მის ნებას დაპროგრამებული მიყვებოდა ხელი მოხვია თუ არა ელექტროშოკი მიიღო გულზე მიიკრა გოგო და თავზე აკოცა . ცოტახანს დუმდნენ მაგრამ გიგამ ვერ მოითმინა
-დამიჯერე გთხოვ რა მოხდება რო დამიჯერო ხო იცი როგორ მიყვარხარ - ისეთი ხმა ჰქონდა გვანცას გული შეეკუმშა -გეფიცები არ მივკარებივარ იმ გოგოს მას შემდეგ რაც ერთად ვიყავით არც არავის შევხებივარ შენს გარდა , ვერც შევეხები იმდენად მოგეჯაჭვე მგონია რომ შენს გარდა ვერასდროს აღვიქვავ სხვა ქალს -თვალებში უყურებდა გოგოს და ცდილობდა დაერწმუნებია თავის სიმართლეში
-ვიცი - გაიცინა გვანცამ და ხელები ყელზე მოხვია - ვნებიანი ხმით ჩასჩურჩულა ყურში და ტუჩები წვერიან ლოყაზე მიაწებდა , შემდეგ ყელისკენ გაიკვლია გზა და იმდენად ვნებიანად აკოცა იგრძნო ბიჭის ბუსუსები რომლებმაც კანი დაუფარეს , ძარღვების დაბერვა და სუნთქვის გახშირებაც იგრძნო კმაყოფილმა თვალებში ჩახედა და ჭინკები თავადაც აუთამაშდნენ თვალებში ამჯერად არ დასცალდა მოქმედება გიგი ისე სწრაფად დააცხრა მის თხელ ვარდისფერ ბაგეებს სუნთქვა შეეკრა . გრძNობდა ამ ერთ თვეში სულელური ბუტიაობით რამდენი დაკარგა და გაცხოველებით უკოცნიდა მონატრებულ ბაგეებს
-მთელი თვე ! მთელი თვე უნდა აგანაზღაურებიო!
-თუ შეძლებ მზად ვარ სასჯელი მივიღო- კეკლუცად გაუღიმა და ისევ დააპირა მელოდიაზე სხეულის აყოლება მაგრამ ვინ დააცადა თითქოს არ იცნობდა გეგას
-საკმაოდ ავღნიშნე მეგობრებთან ერთად დაბადების დღე ჯობია პირად სიამოვნებაზე ვიფიქრო და ისე ავღნიშნო როგორც მინდა
-გიგი სირცხვილია არ შემიძლია გიგი ხვალ მივდ..
-ჩშ ახლა თუ არ შევიგრძენი შენი სხეული მოვკვდები - ისეთი ხმით უთხრა გვანცა გაითიშა აღარც ის გახსენებია მეორე დღეს სოფელში რო უნდა წასულიყო აღარც ის ვინ იყო სად მიდიოდნენ და საერთოდ რამოდენიმე წუთში რაც ბინის კარი შეაღო ვაჟბატონმა საკუთარი იდენტობაც დაივიწყა მხოლოდ სიამოვნებას გრძნობდა პირველთან შედარებით ზეაღმატებულს და რაღაც გასაოცარს თითქოს იმ წამებში იგრძნო პირველად ბედნიერება არა გატყუებთ ყველაზე ბედნიერი მაშინ იყო როცა გიგიმ სიყვარული აუხსნა მას შემდეგ არასდროს ყოფილა ცუდად იმ ერთ კვირას თუ არ ჩავთვლით რომლის დავიწყებაც ძალიან მარტივი ყოფილა.
კლუბში ამ დროს იუბილარის გარეშე ერთობოდნენ მეგობრები. თათამ მოიწყინა რადგან მიშო გაბრაზებული უმზერდა და ვერ ხვდებოდა ასე რატო იქცეოდა , მერე ისიც იფიქრა იქნებ მიხვდა რომ მიყვარს და ახლა უნამუსო გოგო ვგონივარ რომელმაც მეგობრობა ვერ დააფასაო . ტირილი მოუნდა ძალიან უნდოდა ბოლო ხმაზე ეღრიალა რომ როგორღაც დაცლილიყო მძიმე ემოციებისგან . სწრაფად დატოვა იქაურობა და გარეთ გავიდა , კედელს მიეყრდნო , თვალები დახუჭა და ცრემლებმაც იწყეს დენა, ძალა ერთმეოდა ამიტომ ჩაიკეცა და კედელს მიეყრდნო , სახე ხელებში ჩამალა და ცრემლებს გასაქანი მისცა , უკვე საკმაოდ გრილოდა , წვიმას აპირებდა , სიცივისგან კანი დაეხორკლა, მოკლე კაბა უფრიალებდა მაგრამ შეგრძნება დაკარგული ჰქონდა რამდენიმე წამს . შემდეგ თბილი ხელების შეხება იგრძნო რომელმაც წამოაყენა
-თათუ .. თათუ რა დაგემართა? მითხარი გთხოვ რატომ ტირი რამე მოხდა ვინმემ გაწყენია ? - სრულიად უცნობი ბიჭი შეშფოთებული გამომეტყველებით , აღელვებული მაგრამ მაინც ძვლივს შენარჩუნებული მშვიდი ხმით ესაუბრებოდა , სახეზე თითებს უსმევდა და ცრემლებს წმენდდა. თათა შეკრთა ვერ მიხვდა რა უნდოდა უცნობს ან ასე რატომ ღელავდა მასზე ისე კი აშკარა იყო მისი დამოკიდებულება და ძალიან წრფელი
-თათ გთხოვ მაპ- მიშომ ვეღარ მოითმინა იცოდა თათას გული ატკინა ამიტომ გარეთ გასვლისთანავე ბოდიშის მოხდა გადაწყვიტა მაგრამ უცნობ ბიჭზე აკრული რომ დაინახა სისხლი გაეყინა, თბილი მზერა წამში გადაექცა მტრულ გამოხედვად , ძარღვები დაებერა, თვალები ჩაუწითლდა , მუჭები შეკრა ისე რომ ფრჩხილები კანში შევიდა მაგრამ ვერ გრძნობდა მხოლოდ თათას შიშველ მხრებზე მოხვეულ ხელს უყურებდა და მანძილს რომელიც ფაქტიურად არ არსებობდა უცნობ- ნაცნობ ყმაწვილსა და თათას შორის -როგორც ვხედავ დამხმარე გამოგიჩნდა მე სრულიად ზედმეტი ვარ- უნდოდა მოეკლა ისე ეცემა რომ ვეღარასდროს დაებრუნებია პირვანდელი სახე მაგრამ არ შეეძლო მხოლოდ იმიტომ აქცია წყვილს ზურგი რომ თათას გაუბედურება არ უნდოდა , მოკვდებოდა ტანჯვით მაგრამ თათას ვერ ატკენდა მარიამის სიტყვები ახსენდებოდა მან თავად უნდა აირჩიოსო პასუხი კი მისთვის ნათელი იყო მის მკლავებში გატრუნული იდგა და არაფერს აკეთებდა თათა ასე უბრალოდ არავისთან დაგდებოდა მისი სიტყვები ზედმეტი იქნებოდა , ჯობდა გულში ჩაემარხა სამუდამოდ გრძNობა რომელიც შიგნიდან ღღრნიდა . მანქანას მიუახლოვდა კარი ძლივს გაარო აკანკალებული ხელით , ჩაჯდა და გიჟივით მოსწყდა ადგილს თავადაც არ იცოდა სად მიდიოდა ან რა სიჩქარით დროის შეგრძნება სრულიად გაუქრა მხოლოდ თათა ედგა თვალწინ არც მანქანების სიგნალის ხმა ესმოდა უბრალოდ მიდიოდა . ბოლოს გაჩერდა მიყრუებულ ადგილას იყო ირგვლივ მხოლოდ ტყე იყო , უყურებდა თბილისის ხედს მაღლიდან მაგრამ კადრებს ვერ არჩევდა , საჭეს მუჭები დაუშინა და არაადამიანურ ხმაზე დაიღრიალა თითქოს ბგერებს ტკივილი ამოაყოლა.
თათა ძვლივს მოეგო გონს ბიჭს ხელიდან დაუსხლტა ცრემლები შეიმშრალა და თვალების ბრიალით შეხედა
-ვინ ბრძანდებით და ჩემი სახელი საიდან იცით და საერთოდ ვინ გთხოვათ მოსვლა და ამ სცენის დადგმა
-თათ ამას რატო ამბობ რას ნიშნავს ვინ ვარ , ვიცი გაგაბრაზე ფიქრობ რომ გატყუებდი მაგრამ გეფიცები ისე არაა შენ როგორც ფიქრობ ნება მომეცი აგიხსნა
-მგონი ავად ხართ ძალიან გთხოვთ შემეშით
-თათუ
-ნუ მომმართავთ ეგრე და შემეშვით- ხელი გაინთავისუფლა და უკან დაბრუნდა
-სად ხართ თათუ?- მარიამი საპირფარეშოში იყო როცა დაბრუნდა თათა და მიშო უკვე გასულები იყვნენ დანარჩენებ ცეკვავდნენ, თორნიკე საერტოდ აორტქლდა ვიღაც ნაშასთან ერთად ეკემ კიდე არაფერი იცოდა
-წავიდეთ რა გთხოვ . ეკე წაგვიყვან?
-კი რა პრობლემაა იუბილარი განცხრომაშია ახლა და ჩვენ დავიშალოთ ჯობია თან ხვალ სამსახურში ვარ გამომაგდებს უფროსი -ჩაიცინა და გოგოებს ხელი მოხვია , მათ შორის იდგა . ისე სრაფად გავიდნენ უკან დაბრუნებულ აკოს შანსი არ მიეცა მარიამის ნახვის. მეორე დღეს სამსახურში საერთოდ არ იყო , შემდეგ კი თავად უწევდა წასვლა ერთი კვირით გერმანიაში კლინიკის საქმეებთან დაკავშირებით . ჭკუიდან გადავიდა ,მთელი ღამე სვამდა ბოლოს სილუეტებს არცევდა მხოლოდ , დილით ვიღაც ქალთან ერთად გაიღვიძა ზურგიდან უყურებდა თავი ისე ტკიოდა თიტქოს ვიღაც გამეტებიტ ურტყამდა ბლაგვ საგანს . შუბლზე ხელი მიიჭირა და ძვლივს წამოდგა ოთახში ტანსაცმელი იყო მიმოფანტული გოგოს სრულიად შიშველს მშვიდად ეძინა გვერდი იცვალა და აკოს ნაცვლად მის ბალიშს ჩაეხუტა როცა ნატა დაინახა უსიამოვნო შეგრძნება დაეუფლა გული ერეოდა საკუთარ თავზე , მაგრამ რას გააწყობდა შარვალი ამოიცვა და სამზარეულოში გავიდა . მინერალურმა ცოტა გამოაფხიზლა შემდეგ მაცივრიდან სალათისთვის საჭირო ინგრედიენტები გამოიღო და მზადებას შეუდგა . უსიამოვნოდ გააჟრჟოლა როცა სხეულზე ქალის შიშველი სხეული აეკრა და კოცნა დაუწყო
-წუხელ გასაგიჟებელი იყავი, მეგონა არასდროს მშორდებოდი ჩემს სხეულს - ვნებიანი ხმით ესაუბრებოდა და კოცნას აგრძელებდა შემდეგ წინ დაუდგა მაგიდაზე შემოსკუპდა და შიშველი სხეულით მოეხვია კაცს , მხოლოდ აკოს პერანგი ეცვა ისიც გახსნილი ჰქონდა . ნებისმიერ კაცს გაუჭირდებოდა თავის შეკავება , მიუხედავად იმისა რომ გონებას მისი დანახვაც არ უნდოდა ცხოველური ჟინის დაკმაყოფილების სურვილი უჩნდებოდა ქალს ალერსში აყვა მუცელზე შეისვა და საძინებლისკენ წაიყვანა როცა საწოლზე დააგდო გონს მოეგო და ციებიანივით მოშორდა გველივით დაკლაკნილ ქალს რომელიც სიამოვნებისგან ათასგვარ სიტყვას ისროდა
-ჩაიცვი და წადი წუხელ ისეთი მთვრალი ვიყავი ისიც არ ვიცოდი შენ თუ იყავი თორე დამიჯერე თითსაც არ დაგაკარებდი . ისედაც ვაპირებდი შენს ნახვას რომ სამუდამოდ გამეწყვიტა შენთან კავშირი წუხანდელი ღამე უკანასკნელი იყო და აღარასდროს განმეორდება შეგიძლია სხვა ვინმე იპოვო ვნებების დასაოკებლად
-ეგ რას ნიშნავს იმ უღიმღამო ბავშვი მცვლი? შენი აზრით ის შეძლებს შენს დაკმაყოფილებას? ვნების ნატამალი არ გააჩნია ერთი უბრალო გოგოა ცოლად თუ გინდა გყავდეს მერე მე შენს სახლში ჯდომას არც ვაპირებდი
-მორჩი ლაპარაკს შენი საქმე არაა ვინ რისთვის მჭირდება რომ გეუბნები შეიგნე ის რომ მორჩა დამთავრდა და აღარასდროს არ მოხვალ არსად სადაც მე ვიქნები და ყელზე არ ჩამომეკიდები. ისე დაიჭერ თავს თითქოს არც მიცნობ გასაგებია? გეფიცები ერთხელ რო შემეხო იმ დღევანდელის მსგავსად და მოყვე ათასის სისულელე გაგანადურებ გაიგებ მერე რა შემიძლია. ახლა ადექი ჩაიცვი და გაქრი აქედან - ბოლოს სიტყვები ფაქტიურად ღრიალით უთხრა და სააბაზანოში შეიკეტა. ძლივს დამშვიდდა და გონების მობილიზება მოახდინა , გამოსულს ნატა იქ აღარ დახვდა, ისაუზმა და მარიამთან დარეკვა გადაწყვიტა მაგრამ არ პასუხობდა შემდეგ ვიღაც ბიჭმა უპასუხა და უთხრა რომ კლუბში იყო მობილური და პატრონი ჯერ არ გამოჩენილა.
სამსახურში დაძაბული დღე ჰქონდა, შემდეგ ბარგი ჩაალაგა და დირექტორთან ერთდ გერმანიაში გაფრინდა თან კი მაჭავარიანზე ფიქრები გაიყოლა.
მიშო მთელი ღამე არ მისულა სახლში , თათა დარჩა მარიამთან მაგრამ იმდენად იყო ორივე დაღლილი საუბარიც ვერ მოახერხეს. დილით საუზმობდნენ როცა შემოვიდა მიშო გამომეტყველება წაშლილი ჰქონდა, განადგურებული მოაბიჯებდა თათას დანახვისას უფრო აესახა ტკივილი სახეზე
-სად იყავი მთელი ღამე რა დაგემართა?
-არაფერი ზევით ვიქნები
-მოიცადე მიშო კარგად ხარ?- მარიამი კიბეებზე წამოეწია
-არა და არც ვიქნები - ცივად უთხრა და გზა განაგრძო. მარიამმა გადაწყვიტა შემდეგ დალაპარაკებოდა ამიტომ უკან დაბრუნდა , თათა ჩანგლით ფიგურებს ხაზავდა თეფშზე
-რა გჭირს?
-წუხელ უცნაური რაღაც დამემართა გახსოვს როგორ მიბღვერდა მიშო? ვერ მივხვდი რა იყო ამის მიზეზი ახლაც ხომ ნახე როგორ შემომხედა აღარ ვიცი რა გავაკეთო
-დამშვიდდი თათ უცნაური რა იყო მაგაში მერე
-გარეთ გავედი შენი წასვლის შემდეგ თავი ვერ შევიკავე ჩავიკეცე და ვტიროდი , ვიღაც ბიჭი მოვიდა აშკარად ღელავდა ჩემზე სახელით მომმართა ლამის ზედ ამეკრა ცრემლებს მწმენდდა როცა მიშო გამოვიდა რომ დაგვინახა არ ვიცი რა იფიქრა ზედმეტი ვარო და წავიდა. ის ბიჭი კიდე მეუბნებოდა მაპატიე ყველაფერს აგიხსნი ისე არ იყო როგორც გგონია რომ ვუთხარი არ გიცნობ საერთოდ ვინ ხართთქო გაოცდა მერე წამოვედი ვერაფერი გავიგე
მარიამს ეხლაღა ამოუტივტივდა გონებაში რომ აკოს კლუბის მისამართი უთხრა და შეიძლება იქ ყოფილიყო მაგრამ გაიჭედა როგორ ვერ იცნო თათამ
-თათ ამ რამოდენიმე თვის წინ სანამ მე ჩამოვიდოდი რამე ინციდენტი ხო არ შეგმთხვევია ფეხი ან ხელი ხო არ გიღრძვია
-არა ხომ გტყოდი ეგ რატო მკითხე
-არა? მოიცა ანუ საავადმყოფოში არ ყოფილხარ ექიმთან? მაღალი ბიჭია გამხდარი ოდნავ მოგრძო ცხვირით , თაფლისფერი თვალებით წაბლისფერი თმით
-მარიამ რა გჭირს? რა ექიმი რა მინდოდა ექიმთან
-ახლა გავგიჟდები ანუ ალეკო ნაკაშიძეს არ იცნობ?
-არა უნდა ვიცნობდე?
-ესიგი რა გამოდის რო შეეშალა. სადაა ჩემი მობილური ხომ არ იცი? - უცებ დაიწყო ძებნა მთელი სახლი შემოიარა თათა გაოცებული უყურებდა
-კლუბში დაგრჩა ალბათ
-აქ იყავი შენ სალაპარაკო გვაქ წავალ მობილურს მოვიტან და მოვალ- უცებ გავარდა . თათა კი გაოცებული იჯდა მისაღებში და ფიქრობდა რამ გადარია ეს გოგოო . მიშო ჩამოვიდა ქვემოთ სპორტული შორტი და მაისური ეცვა ისე ჩაუარა გვერდით არც კი შეხედა
-მარიამი სადაა? საუზმე არ მოუმზადებია?
-გასულია მალე დაბრუნდება - სამზარეულოში შევიდა ბიჭს გვერდით ჩაუარა და მაგიდის გაწყობა დაიწყო
-არ შეწუხდე რომ მოვა მერე შევჭამ
-მიშო რამე დავაშავე?- აწყლიანებული თვალებით ახედა ბიჭს
-რა უნდა დაგეშავებია
-მაგას გეკითხები მეც აბა ვერ ვხდები ასე რატო მელაპარაკები იქნებ რამე ცუდად გავაკეთე და გაგაბრაზე
-მშვიდად იყავი არაფერი დაგიშავებია უბრალოდ დაძაბული კვირა მქონდა მაპატიე - შეეცადა გაეღიმა , თათა ცოტა დამშვიდდა მაგრამ ბოლომდე არ დაუჯერა
-ანუ არ მიბრაზდები ისევ მეგობრები ვართ
-ხო - ეს უთხრა თუ არა იგრძნო როგორ აეწვა ზურგი შემდეგ მთელი სხეული რადგან თათა მოეხვია ეს ნამცეცა გოგო რომელიც თავის მკლავებში ჩამალა ისე აფორიაქებდა მთლიანად ვერც კი აანალიზებდა თავის მდგომარეობას . უნდოდა მოხვეოდა და მისი სურნელი შეეგრძნო მაგრამ საპირიქპიროდ მოიქცა სწრაფად მოიშორა გოგონა და მაგიდასთან დაჯდა. გრძნობდა რომ თათას აწყენია , იცოდა რომ უყურებდა მაგრამ ერთხელაც არ გახედა თითქოს მისი არსებობა ვერც კი შენიშნა , იმდენი მოახერხა ატირებული გავარდა სახლიდან თათა ისე რომ მარიამის მისვლასაც არ დალოდებია.
-დ..შ.. -მთელი მაგიდა ააყირავა და შემდეგ ღვინის ბოთლს დაწვდა ერთიანად მიიყუდა ყურადღება არ მიაქცია ყელის წვას , თითქმის ბოლომდე დაცალა შემდეგ იქვე დადო და თვითონ დივანზე მიესვენა .
-სადაა თათა?
-წავიდა
-რა უთხარი?
-არაფერი საერთოდ არაფერი მითქვია და იმიტო წავიდა მიდი გთხოვ მასთან მიდი .
-შენ?
-კარგად ვარ წადი - უთხრა და მეორე ბოთლი აიღო . მარიამს სხვა გამოსავალი არ ჰქონდა თოკოს დაურეკა სთხოვა მიშოსთან მისულიყო თვითონ კი თატასთან წავიდა.
თათა დედასთან ერთად ცხოვრობდა ბინაში , ვერ ვიტყვით რომ უჭირდათ მაგრამ არც მდიდრები იყვნენ , თათას დედა მუშაობდა საკმაოდ კარგ თანამდებობაზე და ყველაფერს ის აგვარებდა. მამა არ ჰყავდა არც არასდროს უნახავს დედამისს ამაზე საუბარი არ უყვარდა ისიც შეეგუა ფაქტს რომ სხვა მეგობრებისგან განსხვავებით მხოლოდ დედა ჰყავდა, დედა რომელიც ყველაფერს აკეთებდა მისთვის და მამის მაგივრობასაც უწევდა . თავიდან ძალიან ტკიოდა მაგრამ გადალახა ირაკლის და გოგას (თორნიკეს მამას) საკუთარი შვილივით უყვარდათ თათა ისიც ამბობდა ერთის ნაცვლად ორი მამა მყავსო . ის ორი გიჟი რომელთაც ასაკის მატება ვერაფერს აკლებდათ იძახდნენ ჩვენ შვილებიც თუ საერთო გვეყოლებოდა რას წარმოვიდგენდითო . შაბათი იყო ამიტომ თათას დედა ნათია სახლში იყო სწორედ მან გაუღო კარი მარიამს
-გამარჯობა როგორ ხარ ნათია დეიდა?
-კარგად შვილო შენ როგორ ხარ?
-კარგად თათია ხო სახლშია?
-კი თავის ოთახშია წუხელ შენთან იყო და კიდე დაგრჩათ რამე სალაპარაკო?- გაიცინა ქალმა და გოგონას ორი ფინჯანი ყავა მიაწოდა- გამომართვი
-ეს თქვენთვის იყო?
-მოვიდუღებ ისევ -გაუღიმა და თავისი საქმე განაგრძო. მარიამი თათასთან შევიდა რომელიც საწოლზე იყო დაწოლილი ემბრიონის ფორმაში და სლუკუნებდა. მარიამი ფრთხილად მივიდა არაფერი უთქვია უბრალოდ ზურგიდან აეკრო და ხელები მაგრად მოხვია
-მითხარი გთხოვ რა დავუშავე ვერაფერი გავიგე მარიამ- მისკენ შებრუნდა თავი მკერდზე მიადო და სლუკუნი განაგრძო
-ჩშ ჩემო ლამაზო არაფერი დაგიშავებია საერთოდ არაფერი რაღაც გაუგებრობაა და გეფიცები ყველაფერს გავარკვევ შენ არ ინერვიულო კარგი?
-როგორ არ ვინერვიულო ვერ გადავიტან ასე რო მებღვიროს მინდა მიღიმოდეს და თბილად მელაპარაკებოდეს
-უბრალოდ დრო მომეცი გთხოვ და მანამდე საერთოდ ნუ ნახავ მიშოს გინდა თოკოს აგარაკზე წადი შენ ხო გიყვარს იქ ყოფნა ვეტყვი და მოგცემს გასაღებს მშვიდად იქნები დაფიქრდები , მეც ამოვალ კარგი? სულ ერთი კვირა და გეფიცები ყველაფერს გავიგებ - ეფერებოდა და კოცნიდა - ჩემი მტირალა გოგო
-მითხარი რა ხდება რაღაც იცი და არ მეუბნები
-გეფიცები მოვაგვარებ ყველაფერს ტყუილად უნდა ინერვიულო ცხორება ჩემი ხო გჯერა არა?
-კი და ვიცი შენ ყველაფერს მოაგვარებ- თავი მის ყელში ჩამალა და ხელები მოხვია . მარიამმა აკოცა და ხელები უკეთ მოხვია -ჩემთან არ დარჩები?
-ბარგი ჩავალაგოთ დღესვე წადი თოკოს ვეტყვი და გასაღებს მოგიტანს ისე მოტანა რად უნდა ერთი გასაღები ქოთანში დევს
-აა ხო ვიცი კარგი მაშინ ჩავალაგებ რაღაცეებს და ტაქსს გამოვიძახებ
-თუ გინდა თოკოს ვეტყვი და აგიყვანს
-არ მინდა ტაქსით ავალ რა პრობლემაა
-კარგი ჩემო ლამაზო- გაუცინა და წამოდგა . პატარა ჩანთაში ჩაალაგეს ტანსაცმელები და საჭირო ნივთები შემდეგ ტაქსიც მოვიდა და წავიდა . ნათიას კი გაუკვირდა მაგრამ არ გაუპროტესტებია არასდროს უკრძალავდა არაფერს , ისე ყავდა გაზრდილი თვალდახუჭული ენდობოდა ქალიშვილს თან იცოდა რომ მიშო უყვარდა სხვას კი ზედაც არ შეხედავდა ამიტომ ბიჭის პრობლემა არ არსებობდა შესაბამისად მშვიდად იყო .
მარიამი სახლში დაბრუნდა უკვე იცოდა რომ აკო გერმანიაში იყო ჩამოსვლის დღეც იცოდა და მოთმინებით ელოდა ერთი კვირის გასვლას . ბიჭები მისაღებში ისხდნენ, თოკოსაც დაელია რამოდენიმე ჭიქა და ოდნავ შემთვრალი იყო მიშო კი უკვე კარგად იყო.
-როგორაა?
-კარგად დამშვიდდა და დაწყნარდა ძალიან გთხოვ შენც დამშვიდდი უბრალოდ იცოდე რომ თათა მარტოა აგარაკზე და ისვენებს . შეეცადე ცოტა ხანს გაძლო მის გარეშე
-ჩემი ჯადოქარი რა მოიფიქრე ახლა გეგმა გაქ ხო რაღაც- თოკომ მოხვია ხელი და სხეულზე აიკრა
-აუ დავიღალე თოკ ტვინი გადამეღალა ამდენი ფიქრით და კვანძი მაინც ვერ გავხსენი
-ჩვენ არ გვეტყვი?
-ნწ
-არც მე?
-არც შენ- თვალებდახუჭული იყო მიკრული თოკოს მკერდს - მეძინება მე
-ახლა არ ადექი?
-შვიდზე გავიღვძე
-დაიძინე მერე მიდი - ჩამოსვა თოკომ ისიც წავიდა საწოლზე დაემხო და ეგრევე დაეძინა.
ერთი კვირა თითქოს მშვიდად გავიდა , ერთგან თათა იტანჯებოდა მარტოობით აქეთ მიშო დადიოდა გამოშტერებული უსიცოცხლოდ , მარიამი კი უკვე კედლებზე გადიოდა აღარ იცოდა როგორ მოითმენდა სამი დღე . სამსახურში წავიდა როცა აკოს მანქანა დაინახა თვალებიდან ნაპერწკლებს ყრიდა ისე გაუხარდა. სწრაფად აიბინა კიბეები და ეგრევე კაბინეტში შეეჭრა მაგრამ პაციენტი ჰყავდა და მთელი დღე ვერ გამოიჭირა ოპერაციაზე იყო შესული უკვე წამებს ითვლიდა და საერთოდ ვერ დაუდო საქმეს გული მერე თვითონ ჰყავდა პაციენტი აკო კი უკვე წასული დახვდა რთული ოპერაციის შემდეგ გადაღლილი მაშინვე სახლში წასულა. არ დანებდა ქალბატონი გაიგო აკოს ბინის მისამართი და რამდენიმე წუთში დიდ რკინის ყავისფერ კართან იდგა და ზარს რეკდა. რამოდენიმე წუთის შემდეგ ფეხის ხმა გაიგო საკეტიც გადატრიალდა და კარი გაიღო . როგორც სჩანს აკოს უკვე მოესწრო დაძინება და გააღვიძა ქალბატონმა ახლა კი სპორტული შარვლით იდგა მის წინ ნახევრად მძინარე
-მარიამ?
-შემომიშვი - ხელით გაწია და შეეჭრა ბინაში -იმედია გეძინა და ვინმე არ გყავს
-არა ვინ უნდა მყავდეს, აქ რამ მოგიყვანა კი მინდოდა დალაპარაკება მაგრამ ვიფიქრე ხვალ ვეტყვითქო აქედან ისე წავედი ვერ დაგიკავშირდი
-მიდი ჩაიცვი გამოფხიზლდი და დავილაპარაკოთ დაგელოდები მე- დივანზე დაჯდა ჩანთა იქვე დადო და გაშინაურდა უცებ. აკო საძნებელში შევიდა იქედან უკვე გამოფხიზლებული დაბრუნდა მაისურიც ეცვა სამზარეულოში გავიდა ტკბილეული და ყავა გამოუტანა შემდეგ კი მარიამის წინ სავარძელში ჩაჯდა.
-რაღაც დიდ გაუგებრობაში ვართ და შენ უნდა გამარკვევინო რა ხდება მითხარი რომ ჩემთან ერთად დაინახე გოგო რომელიც გიყვარს . შემდეგ ირკვევა რომ ეს გოგო შენ არ გიცნობს იმ ღამით ხო შეხვდი არა?
-კი და სწორედ მაგაზე მინდოდა დალაპარაკება ვერაფერი გავიგე , მთელი კვირა ვფიქრობდი და ვერ მივხვდი რა მოხდა თიტქოს თათუს ორეულს ვუყურებდი კი ის იყო მაგრამ ის გრძნობა არ მქონდა რაც თათას შეხებისას მეუფლება თან მითხრა არ გიცნობო და აშკარად გაოცებული მიყურებდა არადა თავს დავდებ რომ ყველა ნაკვთით გავდა
-იმ გოგოს ზუსტი სახელი და გვარი მითხარი სად სწავლობს, იმ მეგობარს რა ჰქვია შენთან ვინც მოიყვანა საავადმყოფოში და რამდენი წლისაა
-თათული მაჭავარიანი 23 წლის 10 დეკემბერს აქ დაბადების დღე . სწავლობს სამხატვრო აკადემიაში მეორე კურსზეა მეგობარს ლაშა ქვია - მარიამი ახლა კი ნამდვილად გაგიჟებული იყო კი ელოდა რომ ვიღაც სხვა იყო მაგრამ ნამდვილად გაიჭედა სრულიად სხვა ადამიანს აღუწერდა
-ვაიმე გავგიჟდები ახლა ესეიგი თათული ქვია და 10 დეკემბერს აქ დაბადებისდღე და ეს გოგოა ხო?- უცებ ნახა მობილურში მისი და თათას ფოტო
-თვალები ლურჯი აქ თუ ფოტოში ჩანს ეგრე
-არა ლურჯი აქ და იმ შენს მაჭავარიანს ?
-მისი ასლია ოღონდ იმ განსხვავებით რომ ნაცრისფერი თვალები აქ თითქოს მწვანეა მაგრამ მაინც ნაცრისფერი აქ იმ ღამით ვერ დავინახე ნორმალურად თან ვღელავდი და თვალებისთვის არ მეცალა
-ამ გოგოს მშობლები ყავს?
-კი მაგრამ რა მნიშვნელობა აქ მაგას
- იცი სად ცხოვრობენ?
-ეგეც ვიცი
-დამიწერე რა გთხოვ
-მარიამ მართლა სრულ გაუგებრობაში ვარ მთელი კვირაა და აღარ ვიცი რა გავაკეთო
-არ ვიცი მაგ გოგოს დაკერვაში როგორ მოგეხმარები მაგრამ გაუგებრობას რომ მოვხსნი უეჭველი ვიცი - მისამართი გამოართვა უცებ აიღო ჩანთა ბიჭს მსუბუქად აკოცა ლოყაზე და სახლი დატოვა. თოკოს ნომერი აკრიბა რამოდენიმე წამში უპასუხა
-თოკ მისამართს მოგწერ და მოდი რა სწრაფად
-მოვალ და რა ხდება?
-რომ მოხვალ მოგიყვები ოღონდ იჩქარე რა
-კარგი მანქანაში ვარ უკვე.
რამოდენიმე წამში გაჩერდა მარიამის ფეხებთან მანქანა ,ისიც ჩასკუპდა და ღვედი შეიკრა - ამ სახლში უნდა წამიყვანო
-სად კიკეთში?
-ხო
-მოყევი ახლა რა ხდება დავიტანჯე
-მოკლედ მე რომ გითხარი თათუ უყვარს ერთ ექიმს-მეთქი გაირკვა რომ ჩვენი თათუ საერთოდ არ იცნობს იმ ბიჭს და ჩემი ძმა ტყუილად იკლავს თავს მაგრამ ეს გოგო ზუსტი ასლია თათუსი იმ განსხვავებით რომ ნაცრისფერი თვალები აქ ლურჯის ნაცვლად და ჩვენი თათუ კი არაა ვიღაც სხვაა თან თათას ნაცვლად თათული ჰქვია გვარი კი იგივე აქვს . ის გოგო თუ არ ვნახე და გავიგე ვინაა ვერ მოვისვენებ
-თათუს ხო მამამისის გვარი აქ და იქნებ
-ხოდა ზუსტად მაგაზ ვფიქრობ მეც რომ შესაძლოა ახლა იმ სახლში თათუს მამა , დედინაცვალი და და ცხოვრობდნენ და რომელიც ზუსტად თათუს ასაკისაა
-როგორ ანუ ტყუპისცალია?
-ხო
-კი მაგრამ ეგ როგორ ნათია შვილს ხო არ გააშვილებდა
-არ ვიცი თორნიკე არაფერი არ ვიცი მაგრამ მალე გავიგებთ დარწმუნებული იყავი ოღონდ ის გოგო უნდა ვნახო ჩემი თვალით
თორნიკემ სიჩქარეს მოუმატა რამოდენიმე წუთში ერთ-ერთ სახლთან გაჩერდნენ საკმაოდ დიდი ჭიშკარი იყო სახლი მოშორებით იდგა როგორც სჩანს ეზოც დიდი იყო . ძალიან ღელავდნენ მანქანიდან გადავიდნენ , ცოტა ხნის შემდეგ ზარი დარეკეს და დაელოდნენ . ფეხის ხმა და ძარლის ყეფა მოესმათ მალე კი კარი გაიღო საშუალო ასაკის კარგი გარეგნობის ქალი გამოვიდა
-საღამომშვიდობის
-საღამომშვიდობის ქალბატონო ჩვენ თათულისთან ვართ სახლშია?
-მეგობრები ხართ თათუსი? მობრძანდით სახლშია ახლავე დავუძახებ , ძაღლის არ შეგეშინდეთ არ იკბინება- უზარმაზარ ლაიკაზე მიუთითა და ახალგაზრდები შეატარა. თორნიკემ გამამხნევებლად მოხვია ხელი მარიამს და გზა განაგრძო . ქალმა ეზოში დასვა წყვილი რადგან ძალიან ცხელოდა მიუხედავად იმისა რომ საღამო იყო
-ახლავე დავუძახებ თათუს - გაუღიმა და სწრაფად შევიდა სახლში . რამდენიმე წუთში ფარფატით გამოვიდა გოგონა რომელიც ზუსტი ასლი იყო თათასი , როივე გაოცებული უყურებდა მაგრამ ის ვერ ხვდებოდა მიზეზს ამ მზერისა
-საღამომშვიდობის ჩემთან ხართ ხო?
-ჩვენ.. შენ თათული ხარ? თათული- ნაწყვეტებად თქვა მარიამმა ისე რომ თვალი არ მოუშორებია გოგოსთვის ეძებდა ერთ ნაკვთს მაინც რაც თათასგან გაარჩევდა მაგრამ თვალის ფერის გარდა მართლა ვერაფერი იპოვა
4 თავი
-დიახ თათული ვარ რით შემიძლიათ დაგეხმაროთ?
-ჩვენ ... ჩვენ
-არაფერით ჩემო კარგო იცი ჩვენ შეგვეშალე სხვა თათულის ვეძებთ - უცებ წამოაყენა მარიამი თორნიკემ და გოგოს გაუღიმა - სასიამოვნო იყო შენი ნახვა ძალიან ლამაზი ხარ თათული
-მადლობთ
-გვაპატიე რომ შეგაწუხეთ
-კარგად ხართ? ფერი არ გადევთ თუ რამით შემიძლია დაგეხმაროთ
-არა საყვარელო გმადლობთ და ბოდიში ხო?- თორნიკემ ისევ გაუღიმა გოგოს და მარიამის აკოცა- წავედით საყვარელო
-ხო მაგრამ
-წავედით!
როგორც კი გაიყვანა მაშინვე მანქანაში ჩასვა და ადგილს მოსწყდა
-რატო წამომიყვანე
-ცუდად იყავი და რამეს ისეთშ იტყოდი რასაც მერე ინანებდი . კარგად უნდა დავფიქრდეტ ნამდვილად თათას ტყუპისცალია ესეიგი რაღაც მნიშვნელოვანი მოხდა ნათიამ რადგან შვილი დათმო წარმოიდგინე გოგოსტვის რომ გეთქვა შენს ასლს ვიცნობთ და შენ არ ხარ ამ ქალის შვილითქო რას იგრძნობდა გიჟი ეგონებოდი და ძალიან ინერვიულებდა ჩვენ კი დარწმუნებულები არ ვართ ან თათას რა ვუთხრათ ასე ვერ ავანერვიულებთ
-ნათია უნდა ვნახო და დაველაპარაკო სწრაფად იარე კარგი?- მარიამი გამოფხიზლდა როგორც იქნა რამდენიმე წუთის შემდეგ მობილური აიღო და ნათიას დაურეკა- საღამომშვიდობის ნათია დეიდა მარიამი ვარ თათასთან ერთად თუ ხართ არ შეიმჩნიოთ რომ მე ვარ ძალიან გთხოვთ თორნიკეს ბინაში მოხვიდეთ ძალიან მნიშვნელოვანია
-მარიამ ხომ მშიდობაა? არ ვარ სახლში მეგობრებთან ერთად ვარ
-არა მშვიდობა არაა გთხოვ მოდი რა
-კარგი შვილო ახლავე წამოვალ
-კარგით გელოდებით.
მანქანა კორპუსთან გააჩერა თორნიკემ და გადმოვიდა. მეათე სართულამდე ჩუმად იყვნენ , ლიფტის კარის გაგებაც ვერ გაიგეს იმდენად იყვნენ ფიქრებში წასული . სახლში შევიდნენ და დივანზე დაეხეთქნენ
-რა უნდა ვქნათ? ასე პრიდაპირ როგორ ვუთხრა
-უნდა დაველაპარაკოთ მარიამ ჩვენი ვალია თათამ სიმართლე უნდა იცოდეს სადაც ის ბიჭი შეხვდა ორივეს ხომ შეიძლება ერთმანეთს გადაეყარონ სადმე გზაში და ჩვენ რა უნდა ვუთხრათ ვიცოდით მაგრამ ვერაფერი გავარკვიეთ არ მოვინდომეთ შენი დახმარებათქო?
-მართალია მაგრამ ჩემი თათუ როგრო ეტკინება სიმართლეს რომ გაიგებს ჩემი საბრალო გოგო მამა თურმე აქვე ყავდა ის კი იტანჯებოდა
კარზე ზარის ხმა გაისმა თოკომ გააღო , გაფითრებული შემოვიდა ნათია
-რა ხდება ბავშვებო ხომ კარგად ხართ
-დაბრძანდი ვილაპარაკოთ უნდა ! - მარიამმა მოელვარე თვალებით შეხედა თათას გამო ისე ბრაზობდა შეეძლო ნებისმიერი გაენადგურებია - ძალიან მნიშვნელოვანი საქმე გვაქ ნათია და სიმართლის თქმა მოგიწევს 23 წლის შემდეგ მაინც უნდა თქვა სიმართლე
-მარიამ როგორ მელაპარაკები რა სიმართლე- ქალი აშკარად დაიბნა შეშინდა, მთლიანად გაულურჯდა ტუჩები
-რა სიმართლე და როგორ მოიშორე ერთი ტყუპი გაატანე მამას ხოლო მეორე თვითონ დაიტოვე და დააჯერე რომ არც მამა ჰყავდა არც დედმამიშვილი და მთელი ბავშობა ტკივილში გაატარა, დანაკლისი ჰქონდა უმამობას განიცდიდა , ჩვენ კი ბოლომდე ვერ ვუვსებდით იმ ადგილს რასაც და შეუვსებდა ჩვენ მეგობრები ვართ და ტყუპისცალი და კი სრულიად სხვაა როგორ გააკეთეთ ეს მითხარით რანაირი დედა ხართ ერთი შილი როგორ აირჩიე გაითვალე თუ რანაირად აირჩიე მითხარი - უკვე კონტროლი ჰქონდა დაკარგული თოკომ გააჩერა თორე დაამტვრევდა ალბათ ყველაფერს
ქალი გაშრა, თითქოს მოკვდა იმ წამს ცრემლები წასკდა , სახე ხელებში ჩამალა და აქვითინდა მარიამს გული შეეკუმშა ყველაფრის მიუხედავად ის ხომ მისი საყვარელი ნათია დეიდა იყო ქალი რომელიც დედასავით უყვარდა . სავარძელში ჩაჯდა და წყლიანი ჭიქა აიღო. თორნიკე მივიდა ნათიასთან და მოეხვია
-რა ტყუპი როგორ ტყუპი თქვენ რა ნახეთ? სად ნახეთ მე არა მე არ მომიშორებია - გაურკვეველ სიტყვებს ისროდა ტიროდა და მისი ხმის გარჩევა რთული იყო
-დამშვიდდით მარიამს არ უნდოდა უბრალოდ .. ეს თქვენგან .. ჩვენ არც კი ვიცით რა მოხდა რამ გაიძულათ ასე მოქცევა
-მე .. მე ვარაფერი გავიგე მითხარით რა მოხდა მე არ გამიშვილებია
-ეგ როგორ რას ნიშნავს არ გაგიშვილებია აბა ? ჩვენ ვნახეთ თათული მაჭავარიანი ზუსტი ასლია თათას უბრალოდ ნაცრისფერი თავალები აქ მისი ასაკისაა და 10 დეკემბერსაა დაბადებული
-მართლა? მართლა ნახეთ - ქალი თითქოს ხავსს ეჭიდებოდა ისე გაუბრწყინდა თვალები - შეუძლებელია .. გამორიცხულია ჩემი გოგო ცოცხალია? ჩემი ნინია
-ნინია არა თათული მოიცა ვერაფერი გავიგე რისი თქმა გინდა რომ
-მე რომ დავფეხმძიმდი უკვე ვიცოდი რომ ჩემს ქმარს სხვა უყვარდა ყოველთვის ის უყვარდა მე მხოლოდ იმიტომ მომიყვანა ცოლად რომ ჩვენმა მშობლებმა ასე გადაწყვიტეს . მაშინ ასე ხდებოდა და წინააღმდეგობის გაწევის ძალა არ შემწევდა . ჩვენ შორის არაფერი მომხდარა და პრეტენზია არც მქონდა მე ის არ მიყვარდა და თუ არ შემეხებოდა ბედნიერი ვიქნებოდი უბრალოდ ჩემს მოვალობას ვასრულებდი და ისე ვუვლიდი როგორც ცოლს ეკადრებოდა ისე კი მე ჩემთვის ვცხოვრობდი ის თავისთვის. ვიცოდი რომ სხვა უყვარდა ვუთხარი კიდეც გავეყაროთ და იცხოვრე იმ ქალთან ერთადთქო მაგრამ არაფერი მიპასუხა გაბრაზდა და სახლიდან წავიდა. რამოდენიმე დღე არ გამოჩენილა ერთხელ შუაღამით მოვარდა არც კი ვიცი რა მოხდა არაფერს ვეკიტხებოდი ხოლმე , მთვრალი იყო ან მოწეული ჰქონდა რამე იმ პერიოდში ყველა ეწეოდა და რა გასაკვირი იყო მე შევრჩი ხელში ნახევრად შიშველი დასაწოლად ვემზადებოდი უცებ მეძგერა და ვერანაირად გავაჩერე . მეორე დღეს პატიებას მთხოვდა მაგრამ რა აზრი ჰქონდა მე მისი ცოლი ვიყავი და ვინ მიაქცევდა ჩემს შელახულ თავმოყვარეობას ყურადღებას. დღეები გადიოდა ერთხელაც გახარებული დაბრუნდა და განმიცხადა უნდა გავეყაროთ შენც თავისუფალი იქნები და მეც ჩემს საყვარელ ქალთან ვიქნებიო. მე კი გამიხარდა მაგრამ ჩვენი მშობლები გაგიჟდნენ ჩემები განსაკუთრებით როგორ მივიღებთ უკან ჩვენს გოგოს ერთი წელი ერთად ცხოვრობდით და ახლა მაგას ვინღა ითხოვს სახლში ვერ დავაბრუნებთო . მე ვიცოდი როგორ იტანჯებოდა თემური ჩემს გვერდით ამიტომ გავეყარე ვუთხარი რო ბედნიერი ყოფილიყო იმ ქალთან და წავედი. მუშაობა დავიწყე მან ბინა მიყიდა და იქ ვცხოვრობდი . ცოტა ხანში გავიგე რომ ფეხმძმედ ვიყავი . მაშინ ექოსკოპიას ვინ აკეთებდა ამიტო ისიც არ ვიცოდი ბიჭი იყო თუ გოგო . თემურის ძებნა არც დამიწყია ვიცოდი იმ ქალთან ერთად რუსეთში იყო წასული . ძვლივს გამქონდა თავი კიდევ კარგი ბუღალტრად ვმუშაობდი და ხელფასიც მქონდა . როცა მშობიარობა დამეწყო ძალიან ცუდად ვიყავი არაფერი მახსოვდა მხოლოდ გავიგე ჩემი პატარას ხმა როცა ექიმმა დააყოლა ჯანმრთელი გოგო გყავს ახლა მეორე მოდისო და გავითიშე . გამოფხიზლებულს კი მითხრეს რომ ჩემი გოგონა დაიღუპა რადგან სუსტი იყო . მიუხედავად იმისა რომ მამამისი არ მიყვარდა ისინი ჩემი შვილები იყვნენ მხოლოდ ჩემი და საშნლად მეტკინა მისი დაკარგვა გოგოს ორი სახელი მომქონდა თათა და ნინია ტურმე ორივე მყავდა მაგრამ ერთი დავკარგე ახლა კი თქვენ მეუბნებით რომ ჩემი მეორე ფერიაც ცოცხალი და საღსალამათია ?მითხარით გთხოვთ სად ნახეთ თორნიკე - გაოცებულ მიჭს მოეხვია და ტირილი განაგრძო. მარიამიც ტიროდა უყურებდა ქალს და ტიროდა უცებ მივიდა მასთან ჩაიმუხლა და მოეხვია
-მაპატიე გთხოვ მაპატიე რომ გაგლანძღე არ ვიცოდი მე .. არაფერი ვიცოდი მაპატიე
-არაუსავს ჩემო გოგო უბრალოდ მითხარით მართლა ნახეთ? დარწმუნებული ხართ რომ ისაა?
-კი ისაა
-მომიყევით გთხოვთ- ნათია ცოტა დამშვიდდა თორნიკემ ყავა გაუკეთა და თვითონაც დალაგდა ცოტა ისე იყო გაოცებული და გაბრაზებული ბრაზი ახრჩობდა ვერ წარმოედგინა მსგავსი სისაძაგლე თუ შეიძლებოდა ჩაედინათ მაგრამ სინამდვილეში უარესი ფაქტებიც ხდებოდა ხოლმე . ოთხმოცდაათიანებში ბავშვებს ყიდდნენ ექიმები და დედებს ატყუებდნენ , დამამტკიცებელი საბუთი კი არ არსებობდა არეულობის დროს ვის რაში ანაღვლებდა ექიმების საქმე არც საბუთი არსებობდა არც ჩანაწერი ამიტომ იძულებული იყვნენ დაეჯერებიათ ათასის ტყუილი . მარიამმა ყველაფერი უამბო ნათიას . უკვე შუაღამე იყო ქალი სიხარულისგან ანათებდა სიტყვებით ვერ გადმოცემდა გრძნობას რაც თავს დაატყდა . გაურკვეველი მხოლოდ ის იყო რატომ ჰქონდა ბავშვს იგივე გვარი .
მარიამი და თორნიკე მარტო დარჩნენ სახლში
-ღმერთო ეს რა იყო სიზმარი მგონია, ნუთუ მსგავსი საშინელება შეიძლება ჩვენს ირგვლივ მომხდარიყო , ჩემი თათუ როგორ გაუხარდება როცა გაიგებს რომ და ჰყავს მაგრამ მამამისის საქციელი გულს ატკენს - თორნიკეს ჩაეხუტა , ერთად იწვნენ და გათენებამდე ლაპარაკობდნენ . შემდეგ ჩაეძინათ და რომ არა კარზე გაბმული ზარი კიდევ დიდხანს იძინებდნენ. თოკო წამოდგა და გააღო
-სად ხარ ამდენ ხანს შე ჩემა მარიამი სადაა
-ძინავს მოდი - თვალები მოიფშვნიტა და მიშო შეუშვა მარიამიც გამოფრატუნდა დაჭმუჭნული ტანსაცმლით და ძამიკოს ჩაეხუტა
-მოყვებით ახლა რატომ გაქვთ ასეთი სახეები?
-ვაიმე ეს იმხელა ამბავია რომ არ ვიცი როგორ დავიწყ ამიტომ თოკო მოგიყვება მე კი საუზმეს გავამზადებ-უცებ მოუჭრა თოკოს შეატოვა ძმა და სამზარეულოში გავიდა.
-მოიცა ანუ რა გამოდის რო ჩემს ფერიას არავინ უყვარს? და იმ ბიჭსაც არ უყვარს თათა ? მისი ტყუპისცალი? რა ტყუპისცალი შენ ხო არ დაგსიზმრებია რამე
-მაცდი მოყოლას? ეს ვინაა ტო
-ყველა შენნაირი დასტოინი კი არაა თოკ- მარიამმა გამოყო თავი სამზარეულოდან
-გოგო !
-უიმეე ეს ვინაა რა საერთოდ არ იყავი არაფრის თქმის ღირსი
-გავაგრძელებ მე რა ტორე დავიღალე უკვე - თორნიკემ თხრობა განაგრძო როგორც იქნა დაასრულა რადგან ათასჯერ შეაწყვეტია გაოცებულმა მიშომ ბოლოს დაასრულა. ბიჭ კი გაშტერებული იჯდა და ვერ იჯერებდა
-ზღაპარი იყო ხო? აბა რა ბავში მოიტაცეს იასნია არეული დრო იყო მაგრამ ეგეთები ხო ზღაპრებშია ტო
-იძახე ახლა ზღაპარშია და იყავი იქნებ აგრეოდა შენც ტყუპისცალში თათა
-მე არავიში ამერევა თათა და იმ იდიოტს თუ აერია არ ყვარებია ის თათული საკმარისად
-არ იცი როგორ გავს უბრალოდ სასწაული მსგავსებაა
-მოიცა გვარი რატო აქ იგივე მამამისმა თუ არ იცოდა ბავშვის არსებობის შესახებ ახლა სრული ზღაპარი იქნება იმ კაცმა თუ შვილა საკუთარი შვილი
-იშვილა ან იცოდა სიმართლე და ასე ნაგლურად წაიყვანა
-კაი ტო ნათიას ასეთი სიკეთე გაუკეთებია თავისი თავი დაიტანჯა სრულიად მარტო დარჩა და ეგეთ ქალს ასე როგორ მოექცეოდა
-ყველაფერი შეიძლება ჩაიდინო ადამიანმა ჩვენ ჯერ არ ვიცით სიმართლე მაგრამ მალე გავიგებთ . ნათია მოვა და წავალთ მათთან აღარ უნდა დროის კარგვა. თათა აგარაკზეა და
-მე წავალ მასთან და უნდა ვუთხრათ სიმართლე ?
-არ ვიცი იქნებ ჯობდეს ნათია დაელაპარაკოს
-ეგრე ჯობია შენ უბრალოდ უთხარი რომ არ ბრაზობ ჩაეხუტე და მაგისტვის ეგეც საკმარისია
-მოიცა და იქ იმიტოა მე რო გაბრაზებული ვიყავი?
-ნუ ახლაა მაგიტო არაა მაგრამ ნაწყენია ხო იცი უყვარხარ- არ გაქთქვა მაინც დაქალის საიდუმლო დაელოდა მოვლენების განვითარებას
-ვიცი რო ვუყვარვარ ნებისმიერ ძმაზე მეტად
-რაიცი რა ხდება- თოკომ თქვა და ჩაიცინა
-ეგ რას ნშნავდა ახლა- მარიამმა უბრიალა თვალები
-ამას კაი დაბრამავებულია მაგრამ მე რას მატყუებ - ცხვირზე მოუჭირა თითი მერე კი აკოცა ლოყაზე- ვიცი რო იმასაც უყვარს - ჩუმად უთხრა და გაიცინა მარიამის გაოცებულ სახეზე
- ვანგა მყევხარ რა
-ნწ ვანგელიას ბიძაშვილის მამიდაშვილის შვილთაშვილის მეგობარი ვარ ბავშვობის- ისე ჩააკვარახჭინა მარიამს გაეცინა
- ეგ მე გამოვდივარ ხო?
-მთელი 23 წლის წინანდელი საიდუმლო გახსენი ერთ დღეში ვინ ხარ ასეთი სასწაული- მარიამს აკოცა და მიშოს მიაძახა- ასე სულელურად ნუ ეტყვი ახლა იმ გოგოს მაბოდებს შენზე და ცუდად ვხდები რომ გიყურებო აცადე ცოტა და მერე რომანტიული მოვიფიქროთ რამე
-თუ გაძლო და არ ჩაკოცნა კი -გადაიკისკისა მარიამმა მაგრამ ისე დაუბრიალა ძმამ თვალები გაჩუმდა- კარგი ხო ვიცი კაი ბიჭები ქორწილამდე არ ზას.. საცოლესთან
-გაჩუმდი გოგო გადაგვადუღებს ერთმანეთზე კი ვერ გიშველი - უცებ ააფარა ხელი პირზე თოკომ და მიშო გააგდო- წადი წადი ნუ მიაქცევ ამას ყურადღებას ხო იცი ასე ავლენს ნერვიულობის შემდეგ
-მოგივლი მე შენ - დაემუქრა მიშიკო და გაიძურწა იქედან . თათასთან მალე მივიდა იფრინა და აბა რას იზამდა . გოგო ეზოში იჯდა და ყავას მიირთმევდა მიშოს მანქანა რომ დაინახა გულმა სალტოები გააკეთა სიხარულისგან . უნდოდა გაქცეულიყო და მოხვეოდა მაგრამ თავი შეიკავა . ბიჭი ისე უყურებდა სუნთქვა შეეკრა რომ გაუღიმა დადნა და ჩაიფერფლა
-განდეგილობა გადაწყვიტე მაჭავარიანის ქალო?- გაიცინა და ხელი მოხვია სუსტ წელზე , უცებ აიკრა სხეულზე გოგო და მისი სიახლოვით ტკბობა დაიწყო. საერთოდ არაფერი ანაღვლებდა ასე იდგა და მის გულისცემას უსმენდა. თათას პირდაპირ მიშოს გულთან ქონდა ყური მიბჯენილი და საამოდ ჩაესმოდა გაორმაგებული გულის ძგერა - აღარ აპირებ თბილისში დაბრუნებას?
-ერთი ბიჭი ისეა ჩემზე გაურკვეველი მიზეზის გამო გაბრაზებული აღარ მელაპარაკებოდა სანამ არ შემირიგდება მანამ არ დავბრუნდები - პატარა ბავშვივით გაბუსხულმა უთხრა და იგრძნო როგორ მიაკრა ცხელი ტუჩები მიშომ შუბლზე
-აპატიე რა იმ ბიჭს ხო იცი რა გადარეულია პრობლემა ჰქონდა იჩხუბა და შენზე გადმოანთხია ბრაზი შენ ხო ფერია ხარ უნდა აპატიო
-ხოო - გაიცინა და ქვემოდან ახედა - ანუ ვაპატიო - ისე კეკლუცად უღიმოდა მიშოს გონება მხოლოდ მის კოცნაზე ფიქრობდა
-თუ შემირიგდი ყავა მინდა - უცებ შეცვალა თემა და მოშორდა თათას
-შენი საყვარელი ნამცხვარიც მაქ რომ მოვიწყინე დავაცხვე - ისეთი გახარებული იყო აღარც ის დარვრილი ცრემლი ახსოვდა ამ ერთ კირაში მონატრებისას რაც სდიოდა . სწრაფად გააკეთა მისოსთვის საყვარელი ყავა, მისი საყვარელი ნამცხვარიც დაჭრა და მიართვა
-არ მეგონა თუ იცოდი როგორი ყავა მიყვარდა
-ხოო? ისა დამამახსოვრდა - უცებ დაიბნა ნიკაპი ხელზე ჰქონდა ჩამოებული და უყურებდა მონატრებულ სატრფოს . სურვილი უჩნდებოდა თითოეული ნაკვთი დაეკოცნა მისთვის მაგრამ სურვილი სურვილად რჩებოდა ორივესთვის (დროებით თორე ამათ წამებას არ ვაპირებ დიდხანს)
თორნიკესთან ნათია მივიდა ძალიან ღელავდა თან ბედნიერი იყო შვილს პირველად ნახავდა. მარიამიც ღელავდა ძალიან რთული საუბარი ელოდათ წინ შემდეგ კი თათას რეაქცია მისი ტკივილი თავადაც აწუხებდა და ეშინოდა მის გამო. სახლთან მისულებს თორნიკე ამხნევებდათ მიუხედავად იმისა რომ თავადაც ძალიან რელავდა მაინც არ ნებდებოდა. კარი ამჯერად ახალგაზრდა ბიჭმა გაუღოთ გაუკვირდა ამდენი გაფითრებული ადამიანის ხილვა . სახლისკენ გაუძრვა მისაღებში დატოვა და ოჯახისწევრებს დაუძახა
-დამშიდდი ყველაფერი კარგად იქნება- მარიამი იდგა ნათიას გვერდით . რამდენიმე წამში თათული დედამისი და ის ბიჭი შემოვიდნენ ვინაც კარი გაუღო სტუმრებს . ნათიამ როცა დაინახა გოგონა ძალა გამოეცალა ცრემლები წამოუვიდა , რომ არა თორნიკე იატაკზე ჩაიკეცებოდა
-ნათია , გამაგრდი გთხოვ - მარიამი სახეზე უსმევდა გაყინულ თითებს
-წადი გიორგი წყალი მოიტანე დე - ქალს შეეშინდა ბიჭი მაშინვე გავარდა და წყლის ჭიქით ხელში დაბრუნდა .
თათული უყურებდა ქალს და უცნაური გრძნობა იპყრობდა თითქოს სადღაც ყავდა ნანახი მაგრამ ვერ იხსენებდა, მისი ხმა ნაცნობი იყო მაგრამ არც ეს იცოდა საიდან ეცნობოდა .
-შეგიძლიათ გვითხრათ რა ხდება?
-ჯობია დავსხდეთ რთული საუბარი გველის წინ -თორნიკემ დაიწყო ისევ
-მაინც ვერ ვხვდები რა მიზანი გაქვთ- ბიჭი გაბრაზებული იყო
-გიო ! ადროვე დე იქნებ რა საქმე აქვთ
-შეიძლება ვიკითხო თქვენი მეუღლე სად არის? მისი ნახვა გვინდა - მარიამმა ქალს შეხედა ის გაფითრდა ხმა არ ამოუღია
-მამა ორი წლის წინ გარდაიცვალა - გოგომ დიდი ტკივილით თქვა და განაგრძო- შეიძლება გავიგო რა შუაშია ამ ყველაფერთან მამა?
-ჯობია გავეცნოთ ერთმანეთს შემდეგ კი ყველაფერს გიამბობთ მე მარიამი ვარ ესენი თორნიკე და ნათია არიან
-ჩემი სახელი იცით გიო და მაკა
-მაკა? - ნათიამ გაოცებულმა თქვა და წყალი მოსვა - შეუძლებელია თემური ამას არ გამიკეთებდა შეუძლებელია
-მამაჩემზე ამბობთ?- გოგონამ განაგრძო ისევ მაკა კი ნათიას აკვირდებოდა თითქოს რაღაც აღმოაჩინა მის ნაკვთებში და უცებ წამოდგა
-დედიკო სტუმრები მიდიან აშკარად რაღაც შეცდომაა აქ თემურის საქმეებს ვერ გავარჩევთ ის აღარაა და პასუხს ვერ გაგცემთ
-აღარაა? მერე რა რომ აღარაა შენ ? შენ ხომ ხარ და ყველაფერი იცი იცი სიმართლე და მიუხედავად ამისა არ გაინტერესებდა როგორ შეიძლება მტკენოდა , როგორ შეიძლება ტკენოდა დედას რომელსაც ეგონა 23 წელი რომ შვილი მკვდარი ყავდა . ქალს რომელმაც იმის გამო რომ ბედნიერები ყოფილიყავით ყველაფერი დაკარგა მადლიერების გრძნობის ნაცვლად შვილი წაართვით ამას თემური რაში ჭირდება მითხარი - ნათიამ თავი ვეღარ შეიკავა ერთიანად მოაწვა ძალა ის ტკივილი რაც შილის გარდაცვალებისას იგრძNო თითქოს ამდენი წლის შემდეგ განუახლდა
-დედა რას ამბობს ეს ქალი? მამამ ვინ წაართვა
-უთხარი სიმართლე უთხარი ჩემგან ნათქვამი უარესად ატკენს თქვი ბოლოს და ბოლოს სიმართლე უკვე ხომ იცი რომ ჩემს სისხლსა და ხორსც არ დავთმობ
-დედა - გოგო აშკარად ღელავდა შინაგანად აფორიაქდა უყურებდა ორ ქალს და ხვდებოდა რომ მათ შორის რაღაც ძალიან მძიმე იყო მომხდარი
-გეფიცები მე არ მინდოდა ეს.. მამაშენის იდეა იყო როცა შენი თავი მომიყვანა რამოდენიმე საათის დაბადებული იყავი სულ პაწაწინა . როცა ხელში დაგიჭირე მივხვდი რომ ვერასდროს გაგიშვებდი, ვიცოდი რომ ამით სხვას ვატკენდი მაგრამ არ შემეძლო იმდენად ჩემად მიგიჩნიე არ მაინტერესებდა სხვა რას იგრძნობდა , ეგოისტურად შემიყვარდი ისეთი კარგი იყავი , ისეთი ლამაზი რომ არ შემეძლო შენი დაკარგვა წლები გადიოდა და უფრო მეტად მიყვარდი როცა გიორგი გაჩნდა მანაც კი ვერ გადაფარა შენი ადგილი შენ სულ სხვა ხარ შენ ხარ ჩემი პირველი სიხარული და არააქ მნიშვნელობა ჩემს საშვილოსნოში იჯექი თუ არა , არც იმას რომ ერთი წვეთი სისხლიც არ გვაერთიანებს - ქალი სასოწარკვეთილი ლაპარაკობდა თან ცრემლები სდიოდა თათულის ხელები ეჭირა გოგოს ნაწრიცფერი თვალები გაუმუქდა უკვე მწვანე ჰქონდა რაც მეტ სიტყვას იტყოდა მაკა მით უფრო უმუქდებოდა
-დედა ეს რას ნიშნავს მე .. რა სისულელეა მე შენი შვილი ვარ ისე მატარე ცხრა თვე მუცლით როგორც გიო ეს რა ფარსია რა უნდა ამ ხალხს რატომ მეუბნები დედა ამ სისულელეს
-ჩემო ფერია ჩემო სიცოცხლე, ჩემი ხარ დე შენ ჩემი გოგო ხარ დე ჩემი ფერია
-გეყოს მაკა მოუყევი ყველაფერი უთხარი სიმართლე
-კარგი მოვყვები ყველაფერს მოვყვები აღარ შემიძლია ამ ტვირთის ზიდვა აღარ შემიძლია ვიცი რომ დაგკარგე მაინც დაგკარგე - ქალმა ტირილი დაიწყო თათულის წონასწორობა დაერღვა და გიორგის მკლავებში იყო მოქცეული- სულ პატარა ვიყავი მამაშენი რომ გავიცანი ის ჩემზე უფროსი იყო ყველასთვის სასურველმა ბიჭმა მეც მომხიბლა სსულელი ვიყავი და გავები მის მახეში , ისე დავუთმე ყველაზე მთავარი სიწმინდე ქალისთვის არც კი დავფიქრებულვარ იმდენად ვენდობოდი მაგრამ ის არ ვიცოდი ამას რა მოჰყვებოდა . დავფეხმძიმდი ყველამ გაიგო ეს ამბავი თემურის მშობლებმა უარი თქვეს ბავშვზე და აიძულეს მივეტოვებიე მაგრამ მაინც მნახულობდა ვუყვარდი და არ შეეძლო ჩემი მიტოვება . ერთხელაც წასვლა მოუხდა მე მარტო ვიყავი სახლში უკვე დიდი მუცელი მქონდა და ძვლივს დავდიოდი ძალიან მომინდა ბალი სახლიდან გავედი კიბეებს მივყვებოდი როცა ფეხი დამიცდა და დავგორდი . საავადმყოფოში გავიღვიძე ჩემი შვილი დაიღუპა მე კი მითხრეს რომ აღარასდროს გავხდებოდი დედა. საშინლად მტკიოდა ვერ აღვწერ რას ვგრძნობდი სრულიად მარტო ვიყავი არავინ მყავდა ვინც მანუგეშებდა და ტკივილს შემიმსუბუქებდა. სხვა სახლში გადავედი ამ ხნის მანძილზე თემურის ნათია შერთეს ერთ დღეს შემთხვევით შევხვდი ისევ ვერ გავძელი ყველაფერი დავივიწყე და მის მკლავებში აღმოვჩნდი . ყველაფერი ვუამბე თუმცა უკვე იცოდა და თურმე მეძებდა მას მერე რაც დაბრუნდა მანაც მითხრა ნათიაზე . ისევ განვაგრძეთ შეხვედრა მიუხედავად იმისა რომ კანონიერი ცოლი ჰყავდა მაინც ჩემთან იყო . შემდეგ ვიკამათეთ ჩემზე ჭორი გავრცელდა რომ სხვა საყვარელი მყავდა თან იმ კაცს მართლა მოვწონდი , გაგიჟდა მამაშენი ჩემთან ჩხუბის შემდეგ დამთვრალა და ნათიასთან წასულა . იმ ღამეს ჩაისახეთ თქვენ . შენ და შენი და ტყუპისცალი და რომელსაც თათა ჰქვია სახელიც კი მსგავსი გაქვთ არა? ალბათ გაინტერესებს ჩემთან როგორ აღმოჩნდი . თემურს შევურიგდი თუ შემირიგდა არ ვიცი ორივეს ბევრი შეცდომა გვქონდა მთავარი ისაა რომ ნათია გაყრაზე დათანხმდა მშობლებმა მიატოვეს აღარც ქმარი ჰყავდა არავინ დარჩა თემურმა ბინა დაუტოვა მხოლოდ და გაქრა მისი ცხოვრებიდან. ჩვენ ერთად ვცხოვრობდით რუსეთში როგორც ვიცოდით ბავში არასდროს გამიჩნდებოდა ამაზე ორივე ვღელავდით შვილი ხომ ყველა წყვილს უნდა მერე გამოჩნდა ძელი მეგობარი რომელმაც თემურს ნათიას ფეხმძიმობის ამბავი შეატყობინა . სრული შოკი იყო ჩემთვის იმის გაგება რომ მამა გახდებოდა . საქართველოში წამოვიდა მეგონა ჩემს მიტოვებას აპირებდა საშინლად ვიყავი ვერ გავაჩერებდი რადგან მე შილს ვერასდროს გავუჩენდი . სახლში ტირილით თვალებდასიებული ვიწექი როცა მოვიდა ხელში ეჭირე და მტირალეს ვერ გაჩერებდა. ინსტიქტურად ვმოქმედებდი უცებ დაგიჭირე და მკერდზე მიგიკარი ისეთი პატარა იყავი, სულ თეთრი , დანაოჭეული კანით , პაწუწა თითებით , ცხვირით თვალებდასიებული ვერც მიყურებდი უბრალოდ ხელი ჩამკიდე და მას მერე არ მომიშორებიხარ . ერთი თვე ისე გავიდა არც კი მიკითხავს საიდან მოგიყვანა , ჩემს ზღაპარში ვიყავი თითქოს ჩემს მკვდარ შვილს ვიკრავდი გულში და მნშვნელობა არ ჰქონდა ვინ იყო დედაშენი . მერე მომიყვა ყველაფერი გავცოფდი , ვიჩხუბეთ მითხრა თუ შეელევი უკან წავიყვან ისევ ნათიას მივუყვან და ვეღარასდროს ნახავ მას ყავს ერთი შილი და ბედნიერი იქნება მისთვის კიდევ ერთი შვილი დამატებითი პრობლემა იქნება ჩვენთვის კი ბედნიერი ოჯახი ყოველგვარი დანაკლისი გარეშეო. ვიცოდი რომ საშინელ ცოდვას ჩავდიოდი მე ხომ ვიცოდი შილის სიკვდილი რა იყო მაგრამ მაინც ეგოისტურად მიყვარდი ჩემს თავზე ვფიქრობდი და არა ქალზე რომელმაც ყველაფერი დაკარგა მარტოხელა დედაზე რომელიც ერთი შვილის სიკვდილსაც გლოვობდა ახლა კი აქაა და რომ შეეძლოს მომკლავდა იმის გამო რომ ამდენი ხანი წავართვი შვილი .
ქალი ლაპარაკობდა და ცრემლებად იღვრებოდა გიო გაგიჟებული უყურებდა მაგრამ ყველაზე მეტად თათულიზე დარდობდა გოგონა ნელ-ნელა კარგავდა ძალას ბოლოს ერთხელ შეხედა ნათიას და ძმის მკლავებში ჩაესვენა.
-თათუ .. თათუ გამოფხიზლდი გთხოვ გთხოვ ჩემო გოგო- სწრაფად დააწვინა დივანზე და ხელს სახეზე უსმევდა . მაკა მიდიოდა მაგრამ გიორგიმ ისე დაუყვირა ადგილზე შედგა- მოკარება არ გაბედო არ შეეხო ! სწრაფად გავარდა და სპირტი მოიტანა მარიამი მიჩვეული იყო მსგავს ვისუაციებს უარესებიც უნახავს მაგრამ იმდენად იყო შოკირებული გაშეშებული იდგა და ვერც კი მოძრაობდა. უყურებდა ორ სასოწარკვეთილ დედას და ორივეს ტკივილს ხვდებოდა მართალია გამოცდილება არ ჰქონდა მაგრამ რაღაც მხრივ ორივესი ესმოდა მაკას არ ამართლებდა მაგრამ ადამიანურ დონეზე ისიც ეცოდებოდა . ნათიას მოეხვია და აკოცა. თათა მალე გამოფხიზლდა გიომ გულშ ჩაიკრა და სახე დაუკოცნა- შენთან ვარ ჩემო ლამაზო ნუ გეშინია ჩემო ცხოვრება ყველაფერი კარგად იქნება . გოგომ სახე მის მკლავებშ ცამალა და ქვითინით მხოლოდ ერთი სიტყვა თქვა
-წამიყვანე აქედან გიო გთხოვ არც ერთთან არ მინდა წამიყვანე გევედრები
-კარგი ჩემო ლამაზო შენ როგორც იტყვი- ირგვლივ მყოფებს გადახედა ბიჭმა და თათუს ხელი მოხვია გოგო ისე გაიყვანა არავისკენ გამოუხედავს.
-წავედით , ნათია დამშვიდდება და მოვა აი ნახავ - თორნიკემ წამოაყენა ქალი და გარეთ გაიყვანა . მარიამი მიდიოდა მაგრამ გაჩერდა და მაკას შეხედა რომელიც მოთქვამდა და მიმავალ მანქანას არ აშორებდა თვალს , სრულიად მარტო იყო ღვიძლმა შვილმაც კი მიატოვა შეებრალა საშინლად შეებრალა ქალი თორნიკეს ანიშნა წასულიყო თავად კი მაკასთან მივიდა
-ქალბატონო მაკა გამაგრდით თავი დაარწმუნეთ რომ ეს ყველაფერი ღვთის ნებაა და ამით ცოდვისგან განთავისუფლდებით თქვენ აღარ შეგაწუხებთ ეს დარდი რმელიც გულზე ლოდად გაწვათ . იცოდეთ რომ დრო ყველაფერს კურნავს დამიჯერეთ დაგიბრუნდებათ ორივე შვილი იმ განსხვავებით რომ ერთ-ერთ მათგანს საკუთრი ბიოლოგიური დედაც ეყოლება თქვენთან ერთად და ორმაგად ბედნიერი იქნება თქვენი ქალიშვილი რადგან ორ არაჩვეულებრივ ქალს რომელიც მასზე გიჟდება დედას დაუძახებს . თავი დაარწმუნეტ რომ ყველაფერი კარგად იქნება და ძალა არ დაკარგოთ . რომ დაეცეთ ყველაზე მეტად იმ ორს ეტკინება . ისეთს ნურაფერს ჩაიდენთ მათ რომ დანაშაულის გრძნობა ვერ მოიშორონ - ისე ჟღერდა მისი სიტყვები შეწინააღმდეგება არავის მოუნდებოდა. მაკამ მიმავალ გოგონას თვალი გააყოლა და ჩურჩულით , ხმაჩახლეჩილმა უთხრა
-მადლობ მარიამ
5 თავი
ნათია სახლში მიიყვანეს დამამშვიდებელი დაალევინა მარიამმა და წამლის ზემოქმედების წყალობით მალე ჩაეძინა.
-ახლა რა მოხდება
-თათული დამშვიდდება ალბათ დიდი დრო დასჭირდება მაგრამ აპატიებს მაკასაც . ჩემი თათა კი არ ვიცი რას იზავს სულიერად განადგურდება როგორ გადაიტანს ამ ტკივილს არ ვიცი .
-მიშომ მომწერა მოვდივართო ალბათ მალე მოვლენ
-ჯობია დღესვე გაიგოს სიმართლე შემდეგ უფრო ეტკინება
-ნათიამ კიდე რომ გაიხსენოს ეს ყველაფერი ალბათ მოკვდება ისე ცუდადაა
-მე მოვუყვები თუ საჭირო გახდა მაგრამ მანამდე უნდა ვიცოდე თათული სადაა დარწმუნებული ვარ მისი ნახვა ენდომება
-როგორ გაიგებ მაგას
-მადროვე და გავიგებ- მობილური აიღო და აკოს დაურეკა. იმ წამსვე უპასუხა ბიჭმა - აკო გამარჯობა
-მარიამ რა ხდება? გაარკვიე რამე?
-კი გავარკვიე მაგას მოგვიანებით გეტყვი ან სხვა გეტყვის ნუ მოკლედ თათულის სხვა სახლის მისამართი ხომ არ გაქ
-მანდ ზაფხულობით არიან ხოლმე ისე ვაკეში ცხოვრობენ მისამართს მოგწერ ახლავე ან მისი ძის ბინაში შეიძლება იყოს
-გირგისაც იცნობ?
-კი საერთო მეგობრები გვყავს
-მიდი აბა ეგეც მომწერე რა არ ინერვიულო მერე გაიგებ ყველაფერს -ბოლოს დააყოლა და მობილური გამორთო . შეტყობინებაც მიიღო და კარზე ზარის ხმაც გაიგეს. თათა სიხარულისგან ანათებდა რადგან მიშოს გვერდით იყო მერე მიხვდა რომ რაღაც ისე ვერ იყო
-აქ რა გინდათ ბავშვებო?
-ნათიასთან ვიყავით . როგორ ხარ ციცქნა?- მარიამი მოეხვია და დიდხანს ყავდა გულში ჩაკრული მიშომ გაიგო მცირე ინფორმაცია და გამომეტყველება შეეცვალა.
-რაღაც ხდება ხო? დედა სადაა? რამე ხო არ დაემართა
-ძინავს მალე გაიღვიძებს და თვითონ მოგიყვება ყველაფერს მოდი ჩვენ ბარგი ამოვალაგოთ კაი?
-კარგი - მის ნებას დაყვა . ოთახში შევიდნენ ტანსაცმელები ამოალაგეს შემდეგ კი ისევ მისაღებში გავიდნენ . ნათია უკვე გაღვიძებული იყო სავარძელში იჯდა
-დე რა გჭირს? თვალები რას გიგავს ტიროდი? დედა რა მოხდა?- თათა მივარდა და შეშინებული მოეხვია ქალს
-ჩემი ფერია ჩემი უიღბლობა თქვენზეც რომ გადმოვიდეს დე მერე რა გავაკეთო ჩემო ცხოვრება ახლაც ხო გტანჯავთ დე ორივეს - ქალი თმაზე უსმევდა ხელს და ეფერებოდა . მალე ყველაფრის მოყოლა დაიწყო , თათა საშინლად იყო ცრემლებს ვერ იკავებდა მარიამს ყავდა მიკრული სხეულზე და ისიც მოთქვამდა. ბოლოს როცა ყველაფერი იცოდა დედამის ჩაეხუტა და ისე განაგრძო ტირილი
-სადაა დე ჩემი და სადაა? მისი ნახვა მინდა შენთან რატო არაა
-არ ვიცი დე მართლა არ ვიცი თქვენს ძმასთან ერთად წავიდა . ძმაც გყავთ თურმე დე შენ ხო სულ გინდოდა ძმა გყოლოდა დაახლოებით 19 წლისაა
-მე ვიცი სადაც შეიძლება იყვნენ თათ მაგრამ მგონი ძალიან ცუდად იქნებიან ორივე იქნებ ცოტახანს მოვიცადოთ შენც დამშვიდდები
-არა მისი ნახვა მინდა ვიცი მასაც ენდომება დარწმუნებული ვარ წავიდეთ გთხოვ
-მე წაგიყვანთ - მიშო წამოდგა თორნიკე კი ნათიასთან დარჩა .
მარიამმა გადაწყვიტა გიოს ბინაში მისულიყვნენ პირველად კიბეები აიარეს და მესამე სართულზე შავ კართან გაჩერდნენ
-თათ დარმწუნებული ხარ?
-კი - ხელი ღილაკს მიაჭირა . მალე კარი გაიღო . გიო იდგა და უყურებდა გაოცებული დას , ინსტიქტურად დაიხია უკან და შეატარა სამივე
-თათ ეს გიოა
-ჩემი ნახევარძმა ხო?- თათა ისევ ბიჭს უყურებდა და ისე საუბრობდა
-შენ.. ძალიან გავხარ ჩემს ნამცეცას - ბიჭმა ლოყაზე ჩამოუსვა ხელი თითქოს ამოწმებდა ნამდვილი თუ იყო -მაპატიე .. ჩემი მშობლების ნაცვლად გთხოვ მაპატიე -ბიჭი განადგურებული იყო აღარ იცოდა რა ეთქვა . ყველაზე მეტად თათას საქციელი გაუკვირდა . გოგო მოეხვია და მისი სურნელი შეიგრძნო
-ყოველთვის მინდოდა ძმა მყოლოდა შენ ნუ მიხდი ბოდიშს ყველაფერი თემურის გამო მოხდა . ჩურჩულით უთხრა ბიჭის მოეხვია და მის თმაშ ჩარგო სახე
-სურნელიც კი ერთნაირი გაქვთ ქოქოსის სურნელი ჩემს ნამცეცასაც ეს არომატი აქ- გაეღიმა და გოგოს აკოცა- წამოდი - ხელი ჩაკიდა და ერთ -ერთი ოთახისკენ მიყავდა. მერე გაჩერდა თითქოს უცებ გაანალიზა რომ იქ სხვებიც იყვნენ მის გარდა -მაპატიეთ შემოდით
-არაუშავს ჩვენ წავალთ თათუ მანქანაში ვიქნებით თუ გინდა
-არა მარ გთხოვ არ წახვიდეთ რა
-კარგი როგორც გინდა
გიომ თათა საძინებელში შეიყვანა სადაც მეორე თათა იწვა საწოლზე ინსტიქტურად გაიხედა კარისკენ და პირდაპირ ტყუპისცალს გაუსწორა მზერა . ალბათ ყველაზე საოცარი შეგრძნება იყო ამდენი წლის განშორების მიუხედავად გრძნობდა ორივე სიყვარულს ეს იყო სისხლის ყივილი თუ არ ვიცი რა შეიძლება ეწოდოს თათული ტირილით წამოდგა და სწრაფად მოეხვია ტყუპისცალს . ორვე ეხვეოდა ერთმანეთს და ცრემლებად იღვრებოდა გიო უყურებდა შემდეგ ორივეს მოხვია ხელი და გულშ ჩაიკრა ორი ნამცეცა
-დღეიდან ორი ნამცეცა მყავს ხო?
-თუ წინააღმდეგი არ იქნება თათული - თათამ გაიღიმა და ტყუპს გადახედა
-არა ნებას გრთავ იმდენად მგავს სარკეშიც არ ჩავიხედო შეიძლება - გაიღიმა და ძამიკოს მიეკრა
მარიამი უყურებდა და ძმას ბედნიერებას გრძNობდა თავის მიშიკოს შეხედა რომელიც თათას უყურებდა და იცოდა ზუსტად რომ ის იყო მისი გოგო გაეღიმა და ღამიკოს ჩაეხუტა
-მიყვარხარ ჩემო ცხოვრებავ
-მე უფრო მიყვარხარ ჩემო ფერია - მიშომ მოხვია მაგრად ხელი და თავზე აკოცა .
-წამოდით ჩემი განუყოფელი ნაწილები უნდა გაგაცნოთ - თათამ ხელი ჩაკიდა ორივეს და გარეტ გაიყვანა - გაიცანით ჩემი ბავშვობის მეგობრები ჩემი არაბიოლოგიური და მარიამი ეს კი მიშოა მარიამის ძმა
-სასიამოვნოა
-ჩვენთვისაც
-როგორც გავიგე მარიამის დამსახურებაა ჩვენ რომ ერთმანეთშ შევხვდით ხო?- გიორგიმ გაუღიმა გოგოს და მერე მიშოს გადახედა
-დაახლოებით ხო
-დაახლოებით არა მარიამი რომ არ ყოფილიყო ვერაფერს გავიგებდით - თათა მოეხვია და აკოცა- მიყვარხარ ჩემო გოგო მადლობა რომ ეს ყველაფერი გააკეთე ჩემთვის
-თათუ !
-კარგი ხო
-შეგიძლია მე გადამიხადო მადლობა აქ მოყვანისთვის- მიშომ გაუცინა ოდნავ დაიხარა და ლოყაზე მიუთითა მაკოცეო გოგომ კოცნა არ აკმარა თუ თვითონ არ იკმარა ხელი მოხვია და ჩაეხუტა მაგრამ უცებ მოშორდა
-ხოო ესეიგი მიშო ხო?- თათულიმ გაიცინა და გიოს უჩქმიტა ნუ იბღვირებიო
-გოგო ნუ მჩქმეტ - გიომ დაუბრიალა თვალები და შუბლზე აკოცა .
ცოტა ხნით ისაუბრეს დამშვიდდნენ დალაგდნენ , ყავა მიირთვეს შემდეგ ტყუპები გავიდნენ და მალე თათულისაც თათას მსგავსად ეცვა
-თითქმის ყველა ტანსაცმელი ერთნაირი გვაქ -სიცილით თქვა ერთ-ერთმა და სათვალე მოირგო
-კაით ახლა ნუ აკეთებთ ეგრე ვეღარ გარჩევთ საერთოდ- გიომ თქვა ბუზღუნით და სათვალეები მოხსნა ორივეს
-თათული ვიცი შენთვის ძნელია მაგრამ მე ხომ მიმიღე იქნებ დედაც ნახო ძალიან ცუდადაა შენი ნახვა გააბედნიერებს მინდა ჩემთან დარჩე ცოტა ხნით მაინც საერთოდ ჩემთან გადმოდი იქაა შენი ადგილი ჩვენს გვერდით ახლა მაინც იცხოვრე ჩვენთან ერთად
-მე.. არ ვიცი შეიძლება დედასთან ერთად არ გავჩერდე მაგრამ არ ვიცი თქვენთან ცხოვრებას თუ შევძლებ
-მე ნუ მიყურებ ნამცეცა შენ გადაწყვიტე მაკა არაა შებრალების ღირსი მან ნათია არ შეიცოდა შენ თუ გადაწყვეტ გადადი მე მაინც სულ თქვენთან ვიქნები სახლში არა მაგრამ გარეთ გამოსულებს ჩაგისაფრდებით - ხელი მოხვია ორივეს და სათითაოდ აკოცა - აუ ტო თვალებშ თუ არ ჩაგხედეთ ვერ გარჩევთ
-ანუ არ გეწყინება ნათიასთან რომ წავიდე?
-არა ჩემო ფერია
-კარგი მაშინ წამოვალ
-ხვალ ხომ მოხვალ?- გიომ შველის თვალებით გახედა დას
-შენ არ მოდიხარ ყმაწვილო?- თათამ დაუბრიალა ლურჯი თვალები
-მე.. მე როგორ არა ნათიასთან ვერ წამოვალ ალბათ ვერც მე მიტანს არ შემიძლია მე დავრცები
-დედაჩემს ყველა უყვარს ვინც მე მიყვარს შენ კი ჩემი ძმა ხარ ჩემი სისხლი და ხორცი . აი ნახავ ნათია ძალიან მოგეწონება იმენა ჯიგარი დედიკო მყავს
-მართლა? აუ არა ვერა რა
-ღმერთო ეს ვინაა რატო არ უჯერებ თათას? რომ გეუბნება ესეიგი ასეა და მორჩა - მიშომ გახედა და იგივე მზერით რო დახვდა გიორგი მიხვდა ეს ჩემნაირი გიჟი ყოფილაო
-არ გინდათ ახლა არაფრის თქმა შენ წამოდი შენ გამოგვყევი- მარიამმა ძმა წაიყვანა გოგოები გიოსთან ერთად უკან გამოყვნენ. სადარბაზოსთან გასულები გაცერდნენ
-თათუ მოიცა ღამეში ვეღარ გარჩევთ - მარიამმა დაიწყო და უცებ გაჩერდა- აუ რომელი ხართ მოკლედ რა მე და მიშო სახლშ წავალთ ტქვენ თვითონ მოაგვარებთ დანარჩენს იცოდეთ ხვალ დილით თქვენთან ვართ
-კარგი ჩემო გოგო მადლობა მიყვარხარ არა გაღმერთებ მე შენ
-მეც- ჩუმად თქვა მიშომ და მანქანაშ ჩაჯდა არავის გაუგია მის გარდა .მარიამი დაემშვიდობა სამივეს შემდგე კი მანქანაშ ჩასკუპდა კმაყოფილი და ბედნიერი . ყიფიანები სახლში დაბრუნდნენ მშოლებს ესაუბრეს და ყველაფერი უამბეს რაც მნიშვნელოვანი იყო ირაკლი გაგიჟდა ალბათ თემური ცოცხლაი რომ ყოფილიყო თავიდან მოკლავდა . თორნიკე ესემესის მისვლისთანავე მივარდა ნათიასთან აკოცა და იქედან აორთქლდა სად წავიდოდა თუ არა ყიფიანებთან.
ნათია სავარძელში იჯდა გამოფიტული იყო მთლიანად როცა ნაბიჯების ხმა გაიგონა გული აუჩქარდა როცა ორივე ქალიშილი ერთად დაინახა ცრემლები წასკდა დიდხანს ეფერებოდა ორივეს და მათთან ერთად ტიროდა. გიო კუთხეში იდგა დასჯილი ბავშვივით და თავისი დედა გაახსენდა მიუხედავად ყველაფრისა მოენატრა უნდოდა გვერდით ყოლოდა და მოხვეოდა მაგრამ ბრაზმა გადაძალა.
-გვეყოს ახლა დე აღარ გვინდა ტირილი საკმაოდ ბევრი ცრემლი დავღვარეთ უკვე დროა ბედნიერებით დავტკბეთ - თათამ ცრემლები შეიმშრალა და დედიკოს აკოცა -დეე ნახე ვინ უნდა გაგაცნო ვიცი იცნობ მაგრამ ახლა პირადად უნდა გაგაცნო ჩემი ძამიკო გიო ისე ხო გვგავს დე? - გვერდით დაუდგა ბიჭს ჩაეხუტა და ხმაურით აკოცა . ქალმა ახლაღა შეხედა გიორგის შეამჩნია რომ ბიჭს ერიდებოდა იქ ყოფნა და უხერხულად გრძNობდა თავს
-კი დე გგავთ . მიხარია რომ ცემს გოგოებს შენნაირი ძმა ჰყავთ რომელიც დაიცავს და გვერდით ედგება , ბედნიერი ვარ რომ თათულის გვერდით იყავი ჩემს თათას კი ძალიან კარგი მეგობრები ჰყავს მათი იმედი ყოველთვის მქონდა სულ ვიცოდი რომ არ უნდა შემშნებოდა ახლა კიდევ ერთი სანდო ადამიანი მეყოლება რომელიც ჩემს გოგოებს დაიცავს
-ხომ გეუბნებოდი არა? ჩემი დედიკო ყველაზე კარგია
-არაა დე ეგრე ყველასთვის საუკეთესო მისი მშობელია ქალი რომელმაც გააცინა და გაზარდა - ეს თქვა და ბიჭს შეხედა - მთელი ამ ხნის მანძლზე ვფიქრობდი და მივხვდი რომ მაკას ვპატიობ ის ჩემზე ნაკლებად არ იტანჯება ახლა ის ორმაგად იტანჯებოდა სინდისი აწუხებდა ახლა კი ტკივა შვილის დაკარგა მისი სისხლი და ხორციც კი აქაა ის კი სულ მარტოა და ღმერთმა უწყის რას ჩაიდენს მე არ მინდა რომ მასთან წახვიდე მინდა ჩემთან იყო მაგრამ გთხოვ შეეცადო აპატიო დარმწუნებული ვარ ძალიან უყვარხარ
-თქვენ მართლა საუკეთესო ქალი ხართ , მადლობთ ამ სიტყვებისთვის- გიო მოეხვია და აკოცა - მე წავალ კარგით? დედა უნდა ვნახო მასთან დავრჩები თქვენ ხვალ გნახავთ კარგი?
-კარგი გიო
-მოიცა - თათულიმ გააჩერა და შემდეგ შეხედა- გთხოვ რომ მიხვალ მომწერე როგორაა კარგი?
-კარგი ჩემო ნამცეცა- გაუღიმა ბიჭმა და სახლი დატოვა.
იმ ღამით პირველად ეძინათ ერთად დედა შვილს . სამივე ერთ საწოლში იწვნენ , ჩახუტებულები და მშვიდად ეძინათ. გიო მაკას გვერდით იწვა იმ ღამით ბინაში დაბრუნდნენ მაკას თათულის მაისური ჰქონდა ჩახუტებული თან გიოს ეკვროდა ჩვილი ბავშვივით ტირილსში ჩაეძინა.
მარიამი და მიშო სახლში იყვნენ როცა თორნიკე შეუერთდდათ, მტელი დღის დაღლილობის და შიმშილის გამო ძალა გამოცლილი ჰქონდათ ერთად მოამზადეს ვახშამი და კარზე ზარის ხმაც გაისმა . მიშომ გააღო კარი და აკო რომ დაინახა წარბები შეკრა ის კი საერთოდ გაოცდა
-შენ?
-აქ რას აკეთებ ?
-მარიამი აქ ცხოვრობს?
-კი შემოდი - გაიწია და შეატარა.
-მიშ ვინ არის?-მარიამი გამოვიდა და აკოს დანახვამ მართლა გააოცა - აკო? აქ რა გინდა? შემოდი რას დგეხარ მანდ
-მაპატიე ასე გვიან რომ მოვედი მაგრამ ვერ მოვისვენე თათუს ამბავი მაინტერესებს მე ვერ ვურეკავ ვერც შენ დაგიკავშირდი და აღარ ვიცოდი რა გამეკეთებია
-კარგი რას მებოდიშები მე მაპატიე უნდა მომეყოლა მაგრამ ხვალ ვაპირებდი დალაპარაკებას მოკლედ ორმაგად რთულად გაქ საქმე ჩემო კარგო შემოდი დაჯექი ვივახშმოთ და მერე ვილაპარაკოთ
-არა იყოს
-ნუ უყურებ ერთი მაგას ეგრე არაფერს დაგიშავებს - მარიამმა გადაიკისკისა და მიშოს გახედა- რაღას უბღვერ ბიჭო
-არ ვუბღვერ მარიამს რა ვქნა ვერ გავიგე
-ვაა სტუმარი გვყოლია აკო ხო? მე თორნიკე ამათი ძმა და მეგობარი- ტორნიკე გამოვიდა სამზარეულოდან და ბიჭს მიესალმა- ასე დამფრთხალი რატო იყურები?
-დამფრთხალი არ ვარ უბრალოდ მიკვირს ყველას აქ რომ გხედავთ
-მიშო ჩემი ძმა არის თორნიკე ბავშვობის მეგობარია
-ხოო? მე შეყვარებული მეგონა მაშინ ისე მიბღვერდა ბოდიში შემეშალა - უცებ თქვა და მაგიდასთან დაჯდა. მშვიდად ივახშმეს შემდეგ ბიჭებს აალაგებინა მაგიდა თავად კი აკოსთან ერთად მისაღებში დაჯდა დეტალების გამოკლებით მოკლედ უამბო ყველაფერი აკოს და დააყოლა
-მოკლედ აკუნა ახლა ორმაგად რთულად გაქ საქმე ის გოგო ისედაც განერვიულებულია და შენ რომ დაემატო ამ ახლო მომავალში გაგიჟდება დარწმუნებული ვარ ამიტომ ცოტა მოითმინე და მერე მე ვიქნები კუბიდონი თუ გინდა
-ამის კუბიდონობა რომ ვიცი ვატყობ ქორწილში მომიწევს ქეიფი შენ თუ არა თათუ მაინც დამპატიჟებს- თოკო მიუჯდა მარიამს გვერდით და ჩეხუტა
-თქვენ მართლა მეგობრები ხართ?
-შენ მომისმინე ექიმო? სულელური დასკვნები ნუ გამოგაქ და იცოდე ფრთხილად იყავი დღეიდან კარგად დააკვირდი ვის ელაპარაკები და ეხები თათას არ შეეხო იცოდე თორე დაგამტვრევ თითებს სულ დავიკიდებ შეგეშლება თუ არა
-ანუ ამიტო მიყურებდა აქამდე ასეთი მკვლელი მზერით? რა გამოდის რომ ქვისლები ვიქნებით?
-ოჰ მოვიდა ბიჭი ხუმრობის ხასიათზე - თორნიკემ გაიცინა და მარიამს მხარზე ჩამოსდო თავი- ვატყობ სასტავსში მაგარ მასტებს ვიმატებთ ისე გიოს მსგავსი ცოლისძმა რომ უნდა გეყოლოს შენს ადგილას ცოტა შევშინდებოდი ძალიან ავი ჩანს ის ბიჭი
-ის ბიჭი მეგობარია და იმდენად არ გაჭედავს მთავარია თათული იყოს თანახმა
-ოო ეგ კაია აბა გოგოს შებმას რაღა უნდა მშვენიერი ბიჭი ხარ ეგ არ უნდა გიჭირდეს
-ოჰ დიდი ბოდიში ახლა ყველა შენნაირი ბაბნიკი და მუსუსი რომ არაა- მარიამმა თქვა და აკოს გახედა- ისე კურსებზე ჩაეწერე თუ გინდა ერთად დაგაკერიებს თათას და ხუთ ექვს მის მსგავსს ერთად
-არ მინდა მარტო თათა მჭირდება დანარჩენს მეც ვაბავდი თავისუფლად
-აბა ეს სიფრიფანა ნაზი გოგო რა გახდა ასეთი
-თორნიკე!
-კარგი ხო რა ვთქვი ისეთი მე კი არ დამვასებია სხვანაირად ისე გავაკეთე ხაზგასმა პატიოსან გოგოებს არ ვეძალები ზედმეტი თავსატეხის ნერვები სად მაქ ეს ახალგაზრდა ხალხი რატო იწამებთ თავს ტყუილად ვერ ვხვდები
-როგორ გეტყობა რომ არასდროს გყვარებია ტყუილად მეგონა რომ მარიამი გიყვარდა აზრზეც არ ხარ სიყვარული რა გრძნობაა წრფელი სიყვარული შეიძლება გრძნობდე კიდეც მაგრამ ვერ აცნობიერებდე იმდენად გაქ გამჯდარი ეს შენი კაი ბიჭობა ბატონო თორნიკე- უცებ მოუჭრა აკომ და წამოდგა- მადლობა მარიამ არასდროს დაგივიწყებ ამ ყველაფერს - მოეხვია აკოცა და წავიდა.
-მიგასვა შენს ძმობას ვფიცავარ - მიშო ფხუკუნებდა და ბალიშიც მიიღო
-თუ არ მიყვარს ძალიან მშვიდადაც ვარ არ მაწუხებს მე ეგ პრობლემა თუ სადმე პატიოსანი გოგო იყო თქვენ ითრიეთ და მე სადღა ვნახო - მარიამი როგორც კი დაჯდა ეგრევე წამოწვა ვაჟბატონი და მის ფეხებზე მოათავსა თავი- დავიღალე ტო ძაან დაძაბული დღე იყო ხვალიდან ვიწყებ განტვირთვას შენ აგარაკზე არ წამოხვალ ხო?
-არა რა აგარაკზე ერთი მითხარი ძვლივს აღიარა რო თათა უყვარს და ამას ახლა შენთან ერთად საგულაოდ გამოვუშვებ სადმე? როგორც კი დრო იქნება ეგრევე აუხსნის სიყვარულს თათუს და მერე უკვე სულ დაივიწყე ეს რო არსებობს მაგ გართობების დროს . გიორგი წაიყვანე დარწმუნებული ვარ მაგას არავინ ეყოლება თან შენნაირი გიჟია ეტყობა , ერეკლეს ხო სულ ცალია ბ... უარს როგორ იტყვის , გეგა კი გამოგაკლდათ ეგ გვანცამ დააყადაღა აღარაა მუშაობაში- გადაიკისკისა და მაგიდაზე შემოაწყო ფეხები
-რა სულელი ხარ ქალბატონო ექიმო? ისე მართლა აღარაა ეგ მუშაობაში - სიცილში აყვა და განაგრძო მარიამის თითებზე თამაში
-შენ კიდე შეეშვი ამ თითებს ბავშობიდან ვერ გადაგაჩვიე მოკლედ
-ოო ხო იცი მიყვარს - უკბინა უცებ და მიიღო კიდეც დარტყმა მერე გაიქცა და მარიამიც გაეკიდა ბოლოს ორივე იატაკზე დავარდა და განაგრძეს სიცილი . მიშო იჯდა უყურებდა და იცინოდა იმათთან ერთად. ბოლოს თავიანთ ოთახებში შევიდნენ და გათიშულებმა დაიძინეს.
დილით გოგოებს ერტდროულად გამოეღვიძათ . ნათიას უკვე ეღვიძა და გოგოებს უყურებდა
-დილამშვიდობის
-დილამშვიდობის დე- ორივემ აკოცა დედიკოს და ჩაეხუტა . თათულიმ უცებ მოიწყინა რაც არ გამორჩენია ნათიას
-გენატრება ხო? ვიცი ბედნიერი ვერ იქნები თუ არ აპატიებ
-საშინლად მოიქცა იმედები გამიცრუა მაგრამ მაინც ძალიან მიყვარს უზომოდ მიყვარს
-ვიცი ჩემო ლამაზო შეუძლებელია არ გიყვარდეს მასაც ძალიან უყვარხარ შენი სიყვარულის გამო მოიქცა ასე
-დღეს ნახე და შეურიგდი მეც ძალიან შემეცოდა რაღაცნაირად მისი მესმის მის ადგილას ალბათ ყველა ეგრე მოვიქცეოდით - თათამ თქვა და წამოდგა - ხომ გადმოხვალ ჩვენთან?
-კი გადმოვალ დღეს ბარგს ჩავალაგებ და გადმოვალ
-ჩემი ორი ანგელოზი როგორ მიყვარხართ და როგორ მაბედნიერებთ თქვენ არ იცით .
რამდენიმე წუთში ორივე სამზარეულოში ფუსფუსებდა. დილაადრიან დაადგნენ ყიფიანები და დევდარიანი , მათ უკან გიოც მიყვა .
-სად არიან გოგონები?- მარიამმა იკითხა შესვლისთანავე
-სამზარეულოში არიან წამოდით ვისაუზმოთ
-იმედია ისევ ერთნაირად არ აცვიათ თორე დავიღალე ვერ ვარჩევ- ბუზღუნით თქვა მარიამმა
-ერთად არ მინახავს და მაინტერესებს - თორნიკე პირველად შევიდა სამზარეულოში და მათკენ წავიდა
-დილამშვიდობის ლამაზებო - გაიკრიჭა და დააკვირდა -ესეიგი ლურჯთვალა შენ ხარ გამარჯობა თათუ ნაცრისფერთვალება თუ მწვანეთვალება შენ ხარ გამარჯობა თათული მე თორნიკე ვარ - ხელი გაუწოდა და მანაც თავისი შეაგება
-სასიამოვნოა თორნიკე შენ მარიამის შეყვარებული ხარ ხო?
-რა ერთნაირად აზროვნებს ეს ორი აზრზე ხარ მარიკუნა?- თორნიკემ გადაიხარხარა და მარიამს გახედა
-თორნიკე!
-კარგი ხო რა იყო ვიხუმრე მარა მართლა ერთნაირად აზრონებენ და რა გავაკეთო?
-გოგოებო ნუ იცმევტ ერთნაირ ტანსაცმელს ვერ გარჩევთ
-ვერც მე- გიოც დაეთანხმა
-და შენ არჩევ? რომ დუმხარ მიშიკო- ნათიამ გაუცინა ბიჭს თითქოს იცოდა რასაც ეტყოდა . თათაც მომლოდინე მზერით უყურებდა თათული კი თატას უმზერდა და იცინოდა კმაყოფილი.
-რა თქმა უნდა ვარჩევ
-გინდა ვნახოთ? ჩვენ ისე დავდგებით და ჩავიცმევთ რომ თვალებს ვერ ხედავდე და ვნახოთ თუ გაგვარჩევ- თათულიმ უთხრა
-თამაშის ხასიათზე არ ვარ ჩემო კარგო
-აუუ მიშ მიდი რა მაინტერესებს თუ გაარჩევ ძმობას გაფიცებ არ გაინტერესებს?- თრნიკე ჩამოეკიდა მხარზე
-ვისაუზმოთ და მერე - ნათიამ გადაარჩინა . ყველა დასხდნენ და მხიარულად ისაუზმეს. როგორც აღმოჩნდა გოგოებს იდენტური გემოვნება ჰქონდათ
-იმედია ბიჭებშიც ეგრე არ იქნება- თორნიკემ ჩაიფხუკუნა და მიიღო კიდეც ფეხის ტკივილი ისე მოუჭირა გვერდით მჯდომმა მიშომ
საუზმობის შემდეგ აიჩემეს გოგოებმა მიშო დავტესტოთო და ისიც დათანხმდა . დივანზე იჯდა როცა გამოვიდნენ სათვალეებით და მის წინ დადგნენ . მიშო წამოდგა და გაიცინა
-შეიძლება საღამოსთვის გადავდოთ ეგ შეჯიბრი? - მარიამს გახედა ეგრევე
-ხო რა გოგოებო მე და მიშოს გვეჩქარება- არ იცოდა რას გეგმავდა მიშიკო მაგრამ ეგრევე აყვა
-აუუ კარგი რა არ გაინტერესებს?
-საღამოს ვნახოთ რა ბიჭია გვეჩქარება ახლა თან მაკა ხო უნდა ნახოთ ტანსაცმელიც უნდა გადმოიტანოთ მერე დავჯდეთ რესტორანში და ავღნიშნოთ ახალი ამბავი მეც ეს ერთი კვირა ვისვენებ ისე გადავიღალე აღარ შემიძლია -უცებ მიაყოლა და მიშიკოსთან ერთად დატოვა იქაურობა- აბა რატო მათქმევიე ამდენი სისულელე
-აღარ შემიძლია უნდა ვუთხრა რომ მიყვარს უკვე ვკვდები რომ ვუყურებ და ჩემს გემოზე ვერ ვეფერები
-იდიოტო რეებს მეუბნები
-შენ კიდე ნუ გაქ გახრწნილი ფანტაზიები?
-არა მაგას ვის ეუბნები ბიჭზე არ მიფიქრია ჯერ სხვანაირად
-კარგი შემეშვი რა მოკლედ ამაღამ რესტორანში წავიდეთ მერე იტყვი რომ თამაში დაგვავიწყდა თითქოს დაეხმარები ჩემს გამოჭერაში მერე რას ვიზავ ეგ ჩემი საქმეა ახლა წავედი საქმეები მაქ ყველას უთხარი საღამოს რესტოარნში იყვნენ დაახლოებით ცხრისთვის ჩვენებიც მოდიან დღეს მე სახლში ვერ მოვიდე შეიძლება და ისინიც წამოვიდნენ უთხარი
-მოიცაა შენ რა ხელის თხოვნას აპირებ?
-შენ რა ჭკვიანი მყევხარ - გაიცინა და აკოცა
-მოიცა მართლა? ანუ რა გამოდის რო დაქალი მითხოვდება?
-შენ ვერ ხარ გოგო შენს ძმას მოყავს ცოლი ეგ უფრო მნიშვნელოვანი არაა?
-აუუ თქვენ კიდე სხვა ვერ ნახეთ ვინმე? მე უნდა ვყოფლიყავი თათას მეჯვარე ახლა რა ვქნა უუფ მარტო გვანცუ დარჩა
-გოგო !
-ვაიმეეე ჩემი ძმა ცოლს ირთავს რძალი მეყოლება თან ჩემი თათუ და სულ ერთად ვიცხოვრებთ
-მოუნდა გოგოს
-რა გადადიხართ? კაი რა ირა და მაო რას დაგიშლით არ გადახვიდეთ რა სხვაგან გთხოვ
-მე არსად მივდივარ მაგრამ შენ ქმრის მოყვანას სახლში მიპირებ?
-ოო გამისკდა გული შენ კიდე .. მე არ ვთხოვდები ეგ პრობლემა მოგვარებულია
-მართლა ვერ ხარ შენ კარგად მიდი ჩადი ახლა და აბა შენ იცი
-ჩემი გიჟი ძმაა - აკოცა და რენა ფრენით გადავიდა მანქანიდან . ისეთი გახარებული იყო ყველა გააგიჟა. მშობლებიც დაბრუნდნენ ამან ორმაგად გაახარა
-რა გჭირს მამა დღეს კი არ დადიხარ დაფრინავ
-არაფერი მამუციი ისე რამდენი წლის ხარ ? 45 ხო? რა ახალგაზრდა ბაბუა იქნები - უცებ თქვა და ისევ განაგრძო სახლისკენ გზა. აი ირაკლი ყიფიანი კი გაშრა , მოკვდა და გათავდა
-მარიამ !
-ხო მა
- მამიკოს ფერია .. მა რა ბაბუა? ბავშვი საიდან ვერ გავიგე
-რა საიდან ბავშვი საიდან ჩნდება? ბიოლოგიის ენაზე გითხრა?
-მარიამ ნერვებზე ნუ უკრავ
- ოო კაი ხო რას ნერვიულობ ბავში არაა ჯერ მარა რა იცი იქნებ შენს 25 წლის ვაჟს მოუნდეს ცოლის შერთვა და მერე ბავშვიც ხო ეყოლებათ არა? აღარ მკითხო არაფერი რა წავედი მე კაბა უნდა შევარჩიო საღამოსთვის დღეს დიდი დღეა დიდიიი- სიცილით ტქვა კიდე აკოცა მამამიკოს- როგორ მიყვარხარ შენ ხო არ იცი მა- გაიცინა და სახლში შევარდა.
საღამოს ყველა რესტორანში იყო . მარიამი ბრწყინავდა , ტყუპები ზუსტად ერთნაირად გამოიყურებოდნენ და ყველას თვალს ჭრიდნენ სილამაზით. გიორგი გაკვირვებული დარჩა როცა თავისი მეგობრებიც დაინახა როგორც ჩანს მიშიკომ ყველაფერზე იზრუნა და ყველა ის ხალხი შეკრიბა ვინც შეიძლება მათი სიხარულით დამტკბარიყო. საღამო ჩვეულებრივად მიდიოდა, იცეკვეს, იმრერეს,მიირთვეს იცინეს იგიჟეს . ბოლოს კი უკვე მხიარულების პიკზე რომ იყვნენ მარიამიც გამოვიდა სიტყვით
-მიშიკო რაღაცის შესრულება დაგავიწყდა და მოვითხოვ ახლავე შეასრულო
-რა შევასრულო-ვითომ ვერ მიხვდა
-რა და ჩვენი ტყუპები უნდა გაარჩიო ერთმანეთისგან
-შეუძლებელია თვალებს თუ ვერ შეხედავს ვერ გაარჩევს - თორნიკემ გაამძაფრა სიტუაცია
-ვნახოთ ,ვნახოთ -თქვა და აკოს გადახედა რომელიც მშვიდად იჯდა მაგიდასთან თავის მეგობრებთან ერთად და ტკბებოდა თათულის ცქერით - რომ შემეშალოს იცოდე სანამ დამარტყამ გამაფრთხილე ცოტა ზემდეტი მომივიდა და არ მოვიტეხო რამე- გაღიმებულმა უჩურჩულა აკოს და გოგოებისკენ წავიდა.
ტყუპები ერთად იდგნენ თავისუფალ ადგილას, ყველა თავისუფლად უყურებდა სანახაობას მიშომ ჯიბიდან პატარა თავსაფარი ამოიღო და გოგოებს შეაკრევინა
-მოიცა ხო ნამდვილად ვერაფერს უყურებ - ეკე იცინოდა და ხელს აჩვენებდა შეკრული თვალების წინ -ბოდიში გოგოებო- ჩუმად უთხრა და შუა თითი აუწია ისე რომ მხოლოდ მიშო დაინახავდა თუ უყურებდა იქედან რამეს მაგრამ ძვლების ტკაცუნი ვერ გაიგონა საღ-სალამათი იყო ესეიგი ვერაფერს ხედავდა ბატონი მიშა- ტესტი ჩაბარებულია ნამდვილად ვერაფერს უყურებს გოგოები ადგილზე დგანან ოთხ ნაბიჯში მიუახლოვდები იმედია ნამდვილად თათა იქნება - თქვა და გაეცალა.
6 თავი
მიშო ერთ-ერთს მიუახლოვდა. გულისცემა აუჩქარდა და დარწმუნებული იყო რომ თათა იყო, ხელი მის სახეს შეახო უკვე ჟრუანტელიც იგრძნო და კმაყოფილმა წამებში მიიზიდა თავისკენ სიფრიფანა სხეული .განსაზრვრა ბაგეების მდებარეობა, მაგრამ მაინც მოიშორა სახვევი წამებში ჩახედა თვალებში თათას და მის მარწყვისფერ ტუჩებს დაეწაფა . გოგო გაოცებული იდგა და ვერ ტოკდებოდა ცხელი ტალღა უვლიდა სხეულში და ალღობდა, მთელს ფლორას და ფაუნას მის სხეულში დაებუდებია და ახლა ერთიანად ახმაურდნენ თითქოს დარბოდნენ. მიშო კოცნიდა ჯერ ნაზად შემდე უფრო ძლიერად რადგან სანატრელის შეგრძნების სურვილი იპყრობდა იმდენად გასაოცარი იყო მისი ბაგეების გემო მოშორებას ვერ ახერხებდა . როგორც იქნა მოშორდა და ამღვრეულ მიბნედილ თვალებში ჩააჩერდა გოგოს რომელიც კიდევ არ იყო გონს მოსული , გახსირებული სუნთქავდა და ლოყებაწითლებული უყურებდა ორი თავით მაღალ ბიჭს
-მოვიგე ხომ? შენ ხარ ჩემი თათა მხოლოდ ჩემი და სხვა არავისი . შენ ხარ ჩემი საარსებო წყარო ჟანგბადიც და გულის ფეთქვაც რაც თავი მახსოვს მიყვარხარ მთელი გრძნობით გულწრფელად და მთელი სიძლიერით არ ვიცი შენ რას გრძნობ მაგრამ ვიცი ეს გადაწყვეტილება დროული და სწორია რადგან მოთმენა აღარ შემიძლია - ჯიბიდან ბეჭდის ყუთი ამოიღო და გახსნა, ბრილიანტის თვალი ბრჭყვიალებდა მაგრამ მათი თვალების ელვარებას ვერ აჭარბებდა. თათას გული სალტოებს აკეთებდა , თთოეული ბგერა რამოდენიმეჯერ ჩაესმოდა ყურში თითქოს ექო იყო თავბრუსხვევას გრძნობდა წამით გადაიტანა მზერა ბეჭედზე - თათა მაჭავარიანო შენ ხარ ჩემი პირადი ბედნიერება და მინდა ჩემი ცოლი გახდე თანახმა ხარ მთელი ცხოვრება ამიტანო ? ყველა სულგანაბული უყურებდა თათული წამებშ გაქრა იქედან და უკვე გიოსთან ერთად უყურებდა წყვილს ბედნიერებისგან ტვალები უბრწყინავდა იცოდა რომ თათასაც უყვარდა და დარწმუნებული იყო მის პასუხში.
-თათა არაფერს მეტყვი? სულ არაფერს? არც მეჩხუბები არც გაბრაზდები არც დამარტყამ და არც გამაბედნიერებ?- დუმილი რომ დიდხანს გაგრძელდა მიშომ დაარღვია სიჩუმე
-ისევ აქ ხარ ისევ იგივე მდგომარეობაში, ისევ მთხოვ ცოლობას ანუ სიზმარი არაა არ გამეღვიძება და ყველაფერი საპნის ბუშტივით არ გასკდება ისევ გეყვარები და ისევ მექნება შანსი შენი ცოლობის შანსი ოცნების ახდენის - სიტყვებმა თავისტავად იწყეს წარმოთქმა ბოლოს კი ხმამაღლა განაცხადა თანხმობა მიშო ჩაეხუტა ჰაერში აწია და დიდხანს აფრიალა ქალბატონი შემდეგ დასვა ბეჭედი გაუკეთა და ისევ დაეწაფა მის ტუჩებს.
ყიფიანები გახარებულები იყვნენ სარძლოს შეძენით თათაზე უკეთესს ვის ინატრებდნენ ასე რომ პრობლემა არ ყოფილა. ნათიამ დიდი ხნის წინათ შეამჩნია მათი სიყვარული და შეგუებულიც იყო ამ ფაქტს უბრალოდ ქალიშვილთან მალე რომ მოუწევდა განშორება ეს ფაქტი არ მოსწონდა. მარიამი როგორც ყოველთვის მათ ბედნიერებას იზიარებდა და ბოლომდე ერთობოდა. შემდეგ აკუნას გადახედა რომელიც თათულის არ აშორებდა თვალს
-ცოტა მოიცადე დავმშვიდდე დავლაგდე და მოვიცლი შენთვისაც
-შენ მართლა კუბიდონი ხარ მგონი- აკომ გაიცინა და მოეხვია მარიამს -ხედავ? ზედაც არ მიყურებს მაიგნორებს თითქოს არც ვვარსებობ
-სამაგიეროდ შენ ამჩნევ და ეგეც საკმარისია სიყვარულისთვის თანაც მე არ ვფიქრობ რომ ვერ შეგამჩნია
-ეგ როგორ რა იცი? მითხარი რამე თქვა? - უცებ მოშორდა და ანერვიულებულმა დაიწყო საუბარი რაზეც მარიამი ხალისობდა
-არაფერი უთქვია ყოველთვის სიტყვები არაა საჭირო აკო ქმედებაც საკმარისია . წამო ვიცეკვოთ მე და შენ და დავაკვირდეთ ზოგ-ზოგიერთის ქმედებებს- თვალი ჩაუკრა და მასთან ერთად წავიდა საცეკვაოდ. ისე მიეტმასნა ყველა იფიქრებდა რაღაც ხდაბა ამათთანო თათულიმაც ეგ იფიქრა და გაიბუსხა მაშინ გამოჩნდა თორნიკე ის და მარიამი უხილავი ძაფით არიან დაკავშირებული და ხვდებიან ერთმანეთის ჩანაფიქრს.
-ვიცეკვოთ თათუ?
-ვიცეკვოთ მაგრამ იცოდე ფეხს რომ დაგაბიჯებ არ გაბრაზდე- თათუმ გაიცინა და ბიჭს გაყვა
-არაა პრობლემა ისეთი ნამცეცა ხარ ვერც გავიგო შეიძლება - თბილად გაუღიმა და ხელი მოხვია .
აკომ რომ დაინახა თორნიკე ეცეკვებოდა ძარღვები დაუსკდა ლამის
-ამას მოსწონს თათული თუ მე მეჩვენება
-გეჩვენება მართალია წყალწაღებული ბაბნიკია მაგრამ გარეწარი არაა ტყუილად ეჩალიჩოს გოგოს რომელიც გიყვარს
-დიდი ხანია ერთმანეთს იცნობთ?
-რაც თავი მახსოვს ეგეც მახსოვს ჩვენი მშობლები მეგობრები არიან დედიკოები დაქალობნენ მამიკოები ძმაკაცობდნენ და როცა შეყვარებულები გახდნენ უკვე ოთხივე განუყრელები გახდნენ ჩვენ სამნიც ასე ვართ
-ანუ თვალდახუჭული იცნობ
-კი ეგრეა -გაიცინა და როცა მოცეკვავე წყვილს მიუახლოვდნენ ყურში ჩასჩურჩულა- გინდა თათუსთან ცეკვა?
-მოიცა მაგიტო ცეკვავს ისიც?- ახლა მოწვა და გაიცინა - თქვენ ასე უთქმელად უგებთ ერთმანეთს?
-ძირითადად ხო - გაიცინა და თოკოს გახედა- თათუუ შეიძლება ჩემს თოკოს ვეცეკვო?- გოგო უცებ დაფრთხა ეგრევე დაეტყო რომ არ უნდოდა აკოსთან მიახლოვება მაგრამ რას გააწყობდა
-კი რათქმაუნდა
როგორც კი მოშორდა თორნიკეს და მისი ადგილი მარიამმა დაიკავა გაბრუნებას აპირებდა როცა აკოს მკვრივ სხეულზე აკრული აღმოჩნდა სუნთქვა შეეკრა , გული გაუჩერდა და შემდეგ ორმაგად აუძგერდა ვერ წარმოიდგენდა ასე თუ იმოქმედებდა მასთან სიახლოვე
-გილოცავ დის პოვნას და გაბედნიერებას
-მადლობ . მიკვირს აქ რომ ხარ
-გეწყინა ჩემი ნახვა?
-არც აღვფრთოვანებულვარ
-ეჭვიანობა გიხდება იცი?- დაატრიალა და ხელზე გადაიწვინა
-საიდან მოიტანე რომ ვეწვიანობ ან ვისზე უნდა ვიეჭვიანო ვინც არ ყოფილა ჩემი არც არავინ წამართმევს
-მართალია ვინც არ ყოფილა ვერავინ წაგართმევს - ეს რომ უთხრა ბრაზისგან უელავდა თათულის თვალები
-ხოდა გყავდეს ის შენი ნატალი ღმერთმა ბედნიერად შეგაბეროთ ერთმანეთს ზუსტად შენი შესაფერისია
-გმადლობთ ქალბატონო თათული - რატომღაც გამხიარულდა როცა იგრძნო რომ თათული ეჭვიანობისგან ცეცხლს ემსგავსებოდა და აგრძელებდა კიდეც მის ნერვებზე თამაშს
-ხელი გამიშვი აღარ მინდა ცეკვა - შეეცადა თავის დახსნას მაგრამ ასე მარტივად ვინ გაუშვებდა
-მე მინდა - თავი მის ყელთან დახარა ისე რომ ცხვირს კანზე უხახუნებდა შემდეგ ლოყას აუყვა და ტუჩები მიაკრა დაბუსუსებულ კანზე- თათულის ადგილას რომ ყოფილიყავი დათანხმდებოდი? - ისე კითხა გაბრუებუ გოგოს თითქოს არც არაფერი გაეკეთებია
-მათ ერთმანეთი უყვართ
-ხო მაგრამ აქამდე სიყვარულიც კი არ აუხსნია პირდაპირ ცოლობა სთხოვა
-იმდენად უყვარს დროის ფუჭად ხარჯვა არ უნდა და პირდაპირ საქმეზე გადავიდა
-ესეიგი იგივეს გააკეთებდი
-მე ვერ გავაკეთებ იგივეს არც არავინ მიყვარს და არც არავის ვუყვარვარ ცოლობა რომ მთხოვოს
-რატომ გუგას ხომ უყვარხარ- ეგრევე გაახსენა თაყვანისმცემელი და თათულიც აყვა როცა ხელჩასაჭიდი იპოვა
-ხოო გუგას ვუყვარვარ მართალია მაგრამ არ მიფიქრია იცი? შეიძლება დავთანხმდე კიდეც
-ესეიგი დათანხმდე! გუგას დათანხმდე - კბილებსშორის გამოსცრა და წელზე ისე მოუჭირა ხელი გოგოს მთელი სხეული აეწვა მისი თითებისგან წამოსულმა ცხელმა ტალღამ ყველა უჯრედი მოიცვა ვერანაირად დააიგნორა ალი რომელიც წვავდა-თუ მოახერხებს ხელის თხოვნას იმედია დამპატიჟებ ქორწილში მაგ დღეს ვერ გამოვაკლდები
-პატივს დამდებ შენს ნატასთან ერთად თუ მოხვალ
-ნამდვილი კონცერტი იქნება ისე ნატა და გუგა ხო არ დავაჯახოთ ერთმანეთს რას იტყვი- მობეზრდა ამდენი ფარისევლობა და სიცილით უთხრა თათულის
-ნამდვილი გადარეული ხარ საცოლეზეც კი ხუმრობ
-საცოლეზე როდის ვხუმრობ? ცილს რატომ მწამებ?
-ალეკო მაღიზიანებ უკვე შენი ქცევით
-რა ქცევით?-ისე უყურებდა თათულის აზროვნება უჭირდა
-რატომ მოგყავს ცოლად ქალი რომელიც არ გაინტერესებს და სხვებს ეფლირტავები
-ვინც მომწონს, ვისაც ვაფასებს, ვინც მიყვარს და ვისზეც მაბოდებს დიდი ხანია იმას ვეფლირტავები ახლა და ცოლად მოვიყვან სწორედ იმ ქალს - უთხრა შუბლზე აკოცა და ისე გაქრა იქედან თატული აზრზე ვერ მოვიდა .
.......
დაიწყო დიდი სიჩქარით საქორწინო სამზადისი გადაწყდა რომ ქორწილი ივლისის ბოლოს გამართებოდა . ყველაზე რთულ მდგომარეობაშ მარიამი იყო ცალკე სამსახური შესვენებებზე ამათი საქმეები , სახლში მოსულსაც კი მოსვენება არ ჰქონდა.
-მოვედი აბა რა ხდება თათ? - უცებ შევიდა სახლში ჩანდა იქვე დადო და მიუჯდა გვერდით თათას ნუ ეგონა რომ თათა იყო
-ვის ელაპარაკები თათა ზემოთაა კატალოგები მოაქ ხელსახოცების შესარჩევად - მიშო გამოვიდა ყავის ჭიქებით ხელდამშვენებული
-აბა შენ თათული ხარ? ვერ მეტყვი მერე? ან შენ როგორ ცნობ გამაგებიე რა ერტნაირი ტანსაცმლით რო იჩითებით სხვადასხვა მაინც ჩაიცვით
-ვინც საჭირო ვარ ის ვარჩევ- გაიცინა მიშომ და იქვე დაჯდა
-როგორ გვარჩევს ასე უცებ მაინც ვერ ვხვდები
-წარმოიდგინე ახლა რომ აკოს ყავს ტყუპი რომ მიუახლოვდები იმ ტყუპს ისე აგიჩქარდება გული და დაგეკარგება ფერი როგორც აკოსთან მიახლოებისას გემართება ცოლისდავ?- ისე უთხრა თათულის ენა ჩაუვარდა, ფერი შეეცვალა და სირცხვილისგან სადღაც ჩაძვრა ქვეცნობიერად
-მარიააამ სად ხარ გოგო ამდენ ხანს დავიღალე ამათ სულ გამაგიჟეს ამ შენს ძმას მოვკლავ და დავისვენებ - თათა ჩამოვიდა ქოთქოთით ხელში ჟურნალების დასტა ეჭირა მაგიდაზე დაყარა და მიშოს ჩაუჯდა
-რატო მკლავ რას ერჩი შენს თავს - გაიცინა მიშომ და გოგოს ისე მოეხვია დაფერფლა ადგილზე კოცნა ხო საერთოდ თიშავდა
-არ ვიცი რას ვამბობდი- საყვარლად დაახამხამა თვალები და ნაზად შეეხო ტუჩის კიდეში -გავიხსენებ და გეტყვი -ისევ ჩურჩულებდა თათული და მარიამი კი სიცილს ვერ იკავებდნენ
-ნუ მიკეთებ ეგრე-მეთქი არ გითხარი?- უცებ თქვა მიშომ და ისე დააცხრა გოგოს ტუჩებს სულ დაავიწყდათ იქ ვინმე თუ იყო
-რა იყოთ ორ კვირაშია ქორწილი - მარიამმა ბალიში აიღო და ესროლა წყვილს
-მოვკლავ ამას
-თვითონ რო იქნება შეყვარებული მერე გავახსენებ - თათამ გაიცინა და მარიამს გახედა- მომეხმარე არჩევაში
-რა არჩევაშ მოგეხმარო შენ ჩემი ძამიკოს ტუჩების დაგემოვნებით ხარ დაკავებული უსიცხვილო და და მული გიყურებთ ბოლოს და ბოლოს
-მარიააამ
-ნუ მებუსხები ვხუმრობ მე ჩემი არჩევანი გითხარით სულ სადა ორნამენტი ჯობია თან კაბაც სადა და მოკრძალებულია ერთი ქმარი გეყოლება გრანდიოზული და განსაცვიფრებელი
-გიჟია ეს გოგო რა გვეშველება ნეტა - მიშომ თქვა და კიდევ განაგრძო თათას ყელის დაგემოვნება
-შენ გეშველა და მე არ მინდა შველა. ხო მართლა თაფლობის თვეს სად ატარებთ ?
-გააჩნია დაქალი და უკვე მულიკო რომელ ქვეყანას აარჩევს
-ოჰ მომინდომა ქალბატონმა ეს ნახეთ ერთი რა როგორც დაქალი არ ვარსებობ მე მული ვარ უკვე გაჩუქებ მამაპაპურ ოქროს სამკაულს და მორჩა
-თქვენ სულ ასეთი მხიარულები ხართ? არადა სერიოზული ხალხის შთაბეჭდილებას ტოვებთ- თათულიმ უსმინა , უსმინდა და ბოლოს გამოხატა ემოცია.
-იცი რაშია საქმე ჩემო თათული? ჩვენ ისეთი სისხლი გვიჩქეფს ძარღვებში ცოტა ვერ ვართ დალაგებულები და ათას სისულელეს აღმოაჩენ ჩვენს ქცევაში - მარიამმა უთხრა და ისევ განაგრძო დათვალიერება- რათ გინდათ ეს ქორწილი რა დაგეწერადთ ჯვარი მეც არ მომიწევდა ამ ეროტიული სცენების ყურება საძინებლიდან ხმა მაინც არ გამოდის და თქვენც დაისვენებდით რაა
-აუ მარიამ რა უჟმური ვიღაც ხარ რა ქორწილი როგორ არ მოგწონს
-შენ ხო გინდოდა ცუნცულ და აჰა გისრულებს ოცნებას ყმაწვილი - ბედნიერმა გაიღიმა და ორივეს ჩაეხუტა -ძალიან მიყვარხართ ორივე
-ჩვენც გვიყვარხარ და ახლა უნდა წამყვე კაბის მოსაზომებლად იქ რაღაცეები რო გადავაკეთე მაინტერესებს როგორ მაქ - უცებ წამოვარდა თათულიც წამოაგდო და გავიდნენ სახლიდან - ხო მიიიშ ბეიბი გთხოვ არ წახვიდე რა მალე მოვალ - უცებ მიბრუნდა უკან ყელზე ჩამოეკიდა ბიჭს მისი ტუჩები დააგემოვნა და ასე უცაბ მოშორდა
-ეს იმისთვის რო დაგლოდებოდი თუ რა ხდება
-რა ვიცი ჯერ კიდე 10 დღე გვაქ წინ და არც არაფერი მოხდება შენ რომ გაგახაროს - ენა გამოუყო და ლამაზი მიხვრა მოხვრით წავიდა გოგოებისკენ.
კაბა მოიზომა ყველაფერი მოეწონა და კმაყოფილი წამოვიდა მაღაზიიდან . თათული უკვე მათთან ცხოვრობდა ,მაკას არ შეურიგდა არც დალაპარაკებია მას შემდეგ გიო კი ყოველ დღე ნახულობდა გოგოებს . მარიამს გათიშულს ეძინა საშნლად იყო დაღლილი და უკვე ძალა აღარ ჰქონდა შერჩენილი.
-სად მიიპარები ქალბატონო- მარიამის საძინებლიდან გამოსული თათა მიშომ „შეიპყრო“ და თავის ოთახში შეიყვანა კარზე ააკრა ხელები კარს მიაყრდნო , ისე ახლოს იდგა თათას მისი ცხელი სუნთქვა ეფრქვეოდა სახეზე
-სახლში
-მერე მე არ უნდა გენახე?- ვნებიანი ხმით ელაპარაკებოდა ძალიან ახლოს იყო მაგრამ მაინც არ ეხებოდა მის მთრთოლვარე ბაგეებს რომლებიც სურვილით ილტვოდნენ მამაკასიც ტუჩებისკენ
-ნწ - თავი ოდნავ გადაწია უარყოფის ნიშნად და გამშრალი ტუჩები ენისწვერით გაილოკა . სურვილისგან შეპყრობილი ვერ აზროვნებდა თვალები მინაბა და თავი უკან გადაწია - რატო მაწამებ ყიფიანო?
-წამებას რას ეძახი ამას რომ არ ვაკეთებდი?- ახლა კი შეეხო მწველი ბაგეები რომლებიც ჯერ ქვედა ტუჩს უკოცნიდნენ შემდეგ ზედას ბოლოს მომთხოვნი გახდა კბილებს ანაცვლებდა ტუჩებს და გოგოს ვნებიან ამოძახილებს სიამოვნებით ისმენდა .
-გეყოფა - ვნებისგან არეული ხმით თქვა ხელები მკერდზე მიადო მიშოს რომ გაეჩერებია მაგრამ ეს სიტყვიერი ამოძახილი უფრო იყო
-ამ 10 დღეში მოვკვდები -მიშომ თავი მის ყელში ჩარგო , ღრმად სუნთქავდა და თათას ყელზე ეფრქვეოდა ცხელი ჰაერი რომელიც უფრო მეტად იწვევდა ვნების გაღვივებას
-ხელს არ გამიშვებ?- გაბრაზებულმა გახედა მიშო გაოცებული მოშორდა გოგო უცებ გავიდა ოთახიდან ისიც მიჰყვა უკან
-სად მიდიხარ
-სახლში
-რატო გაბრაზდი რა გავაკეთე ასეთი - მიშო წარბებშეკრული უყურებდა ისეთი საყვარელი იყო თათას გაცინება მოუნდა და იმ მოკუმულ ბაგეებს დიდი სიამოვნებით დაუგემოვნებდა მაგრამ მარიამის დაქალი არ იყო? ესეც კარგი მაიმუნია
-რაიმეს გაკეთება არაა საჭირო ის კი არაა მნიშვნელოვანი ახლა გვექნება სექსი თუ ხელს რომ მოვაწერთ მაშინ . ისე ლაპარაკობ თითქოს ქალიშვილი რომ არ გბარდებოდე არც შემირთავდი ცოლად - ეს კითქვა მუდამ აწუხებდა რას გააკეთებდა ამ დროს მიშო . ბიჭი რომელიც ტიპიური „აზიატი“ იყო თავისი სულელური ჩვევებით და შეხედულებებით, რომელიც ვერადავერ მოიშალა . ზოგჯერ ეშინოდა კიდეც მისი ხასიათის გამო . ახლაც მიშოს ისე უცებ შეეცვალა გამომეტყველება საოცარი გარდასახვა იყო ლამის თვალებიდან ნაპერწკლებს ისროდა უცებ წვდა მაჯაში და თავისკენ მიიზიდა სუსტი სხეული
-რას ნიშნავს ქალიშვილი არ მბარდებოდე გამაგებიებ? ჯერ ეს ერთი გასაყიდი საქონელი ხარ? თუ გგონია რომ იმიტომ ვიკავებ თავს და ვხარჯავ ამდენ ენერგიას და არც კი ვიცი ძლვლივს მოპოვებულ მოთმინების უნარს ვიყენებ წესი მაინტერესებს
-მე გითხარი რას გააკეთებდი იმ შემთხვევაში რომ აღმოგეჩინა ქალიშვილი არ ვიყავი
-რაზე მელაპარაკები ხვდები? როდიდან გახდი ასეთი თამამი და ჭიკჭიკა
-მიშო მიპასუხე
-შენ რამე გაქ სათქმელი და ჩემს პასუხს ელოდები თუ რა დაგემართა ასე უცებ
-მაინც არ მპასუხობ
-თათა ვბრაზდები
-ვხედავ უფრო სწორედ ვგრძნობ უკვე ისე მიჭერ ხელში შეგრძნებას ვკარგავ და თუ არ გამიშვებ ცოტა ხანში ნამსხვრევებად იქცევა ძვალი
-დ..შ.. ხვდები როგორ გადაგყავარ ჭკუიდან?- უცებ უშვა ხელი როცა დაინახა როგორ გაუწითლდა მკლავი და ფრთხილად გადაუსვა ხელი მერე აკოცა - მაპატიე უბრალოდ ისეთ თემაზე მელაპარაკები ინსტიქტურად ვბრაზდები ვიცი იმდენად მიყვარხარ არ მაინტერესებს ვისთან იქნებოდი და მერამდენე ვიქნებოდი შენთვის მაგრამ რომ წარმოვიდგენ შეიძლება სხვაც შეგხებოდა ჩემამდე სისხლი მეყინება - ისეთი გულწრფელი იყო თათა სითბოთი აივსო იმ წამებში რაღაც განსხვავებული დაინახა მიშოში ეგონა ეტყოდა მოგკლავ, გავგიჟდები ძვლებს დაგამტვრევ ან რამე მსგავსს მაგრამ პასუხი სრულიად გულწრფელი და რეალური იყო . მართალია მხოლოდ სიტყვები იყო მაგრამ დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა მაინც . შესაძლოა სულელურადაც ჟღერდა ეს კითხვა როდის იყო მსგავს თემას არჩევდა გოგო საქმროსთანო მაგრამ ასე მოხდა არც უფიქრია ამას თუ ეტყოდა უბრალოდ მისი გაბრაზება უნდოდა და სერიოზულად შეყვა თამაშს.
-ბოდიში რო გაგაბრაზე უბრალოდ - ჩაეხუტა და სახე მის მაისურში ჩამალა
-ვიცი მე შენი ოინები იმ გიჟის დაქალი არ ხარ? არა როგორ გაბედე ჩემს ნერვებზე თამაში ჰა? დაგსჯი მაგისთვის
-მკაცრად?- ბურტყუნით უთხრა და ნუკრის თვალებით ახედა ქვემოდან
-ხო ძალიან მკაცრად - სიცილით უთხრა და ჩაეხუტა- ისე უნდა დაგსაჯო ხმას რო ვერ იმორჩილებდე
-ეგრე ბევრი რამის გაკეთება შეიძლება და გააჩნია შენ რას მოიფიქრებ- ისევ დაიწყო კეკლუცი ქალბატონმა და ლურჯი თვალები შეანათა ბიჭს
-მეჩვენება თუ ისე გაცუღლუტდდი ძალიან გინდა ჩემი ფანტაზიის უნარი გამოვამჟღავნო და გადავიდე სასწრაფოდ მოქმედებაზე- სახეს უკოცნიდა ისე ტკბილად და ნაზად თათა დამუნჯდა მაგრამ მაინც არ წყვეტდდა ცუღლუტს
-არაა ხო არ გაგიჯდი არაა საჭირო იყოს - უცებ მოშორდა და უკან სვლით დაიწყო წასვლა კარისკენ . მიშო უყურებდა და სიცილს ვერ იკავებდა
-ნამდვილი ბავშვი ხარ
-ბავშვის კვალობაზე მგონია რომ ზედმეტად სექსუალური ვარ მეთანხმდები აშკარად- ტუჩზე იკბინა და ჩანთას დაავლო ხელი
-თათა შემომეჭმები - მიშო მისკენ დაიძრა სიცილით გოგო სწრაფად შებრუნდა ტომი და ჯერი იყვნენ ნამდვილად უბრალოდ ამათ სხვა მისწრაფებები აქვთ
-წავედი მე თორე დედიკო აღარ შემიშვებს სახლში და მომიწევს შენთან შემოკედლება და ეგერე ძალიანაც ვერ გაგაბედნიერებ ერთბაშად ამდენი სიტყბო არ შეიძლება დიაბეტი დაგემართება-უცებ მიაყარა და იაქედან აორთქლება გადაწყვიტა მაგრამ ვინ დააცადა ისე აიკრა სხეულზე მიშომ ეგრევე უხამსი ფიქრებით აევსო თავი და ტუჩები მოიკვნიტა-აშკარად ცუდად მოქმედებ ჩემზე - თავის ქნევით თქვა და ხელები მოხვია ყელზე თან თითებით ხაზებს ავლებდა მაისურის შიგნით რაზეც მიუწვდა ხელი მაგრამ ბუსუსებს კი გრძნობდა კანზე - ფანტაზიორი გავხდი - გადაიკისკისა და თვითონ დაეწაფა მიშოს ტუჩებს ისეთი ვნებით ნამდვილად მარტო რო ყოფილიყვნენ ჯობდა მაგრამ ბედი არ გინდა? სავსე იყო სახლი და სანამ გაარემონტებდნენ მიშოს ოთახს პირდაპირ მარიამის გვერდით იყო ბატონი მიშიკო
-დარჩი რა- როგორც კი მოშორდა ბაგეებს ეგრევე უთხრა და სუნთქვის დარეგულირებას შეეცადა
-გამორიცხულია !
-ასე კატეგორიულად რატო
-ვგრძნობ რომ მაგხელა ცდუნებას ვერ გავუძლებ - ყელში დაუტოვა კოცნის კვალი
-დღეს რაღაც ძალიან გულახდილი ხარ ყველაფერს ამბობ რასაც ფიქრობ
-რას ამბობ ყველაფერს რომ ვამბობდე ახლავე დამშორდებოდი მრუშობის გამო კი ჯოჯოხეთი მექნებოდა გარანტირებული - ისევ კოცნიდა და ტიკტიკს განაგრძობდა
- შენ მართლა ჩემი გაგიჟება გადაწყვიტე?
-არა რას ამბობ დიდი ხანია გიჟი ხარ და იქეთ მაგიჟებ ვითომ ერთი ყიფიანი არ მყოფნიდა იმან ვერაფერი დამაკლო კიდე ვინარჩუნებდი სიმშვიდეს და ხალხს დასტოინი ვეგონე ახლა სულ გავაფრენ
-თათა დარჩი ! თათ დარჩი - უფრო რბილად უთხრა და ისე უყურებდა აბოლებდა გოგოს სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით
-აუ ნუ მიყურებ ეგრე შენი თაფლისფერი თვალები ჯადოს აკეთებს - გაბუსხულმა თქვა და ისევ აკოცა- წავედი ახლა მართლა ხვალ ბევრი საქმე გვაქ ხო მართლა რო ვიძახით 10 დღე დარჩათქო კიდე არ გაგვირკვევია დღე ზუსტი იმ რესტორანში არაა პრობლემა შენია მაგრამ დანარჩენი?
-ძალიან კარგი 28 ნაცვლად 20 დავქორწინდეთ
-დღეს 16 ყმაწვილო
-მერე რა ოთხ დღეში ვერ მოვასწრებთ? ყველაფერი შერჩეული გაქ და დანარჩენს სწრაფად მოვაგვარებთ
-მართლა მეუბნები?
-ხო გთხოვ რა მალე მინდა რო ჩემი ცოლი გახდე ვეღარ ვძლებ რო მიდიხარ
-მარიამი გაგიჟდება, ნათია გააფრენს და საერთოდ მაო რას იტყვის?
-კაი რა არ გკიდია? ვაფშე მოვტყდებოდი შენთან ერთად დიდი სიამოვნებით მაგრამ შენ საოცნებო ქორწილს ვერ ჩავშლი
-მე გითხარი თუ არ გინდა არ გადავიხადოთთქო- ტუჩები გაბუსხა და წარბები შეკრა
-მერე მეც გითხარი გადავიხადოთ რადგან მინდა მთელი დღე ბოლო წამამდე დასამახსოვრებელი იყოს შენთვისთქო . ნუ იბისხები ახლა თორე ცუდად მაქ გული უკვე - ცხვირზე აკოცა მერე კბილებიც მოსდო და ბოლოს ჩაეხუტა - ჩემი ფერია სულ ასეთი ბუსი უნდა იყო? ჩემი ბუსი
-არ ვარ ბუსი უბრალოდ მგონია რომ მარტო მე მინდა ეს ქორწილი არც მარიამს არ მოსწონს მაგის ამბავი რო ვიცი დაწუხებული ივლის კაბაც კი არ უყიდია ჯერ სულ გამაგიჟებს ვიცი შარვლით არ წამოვიდეს მეშინია
-მარიამის შარვალი არ ვიცი მაგრამ სულ რომ ჩაშალო ქორწილი ჰალსტუხს მართლა არ გავიკეთებ გამორიცხულია
-კარგი ხო გაიკეთე ბაბთა არ მიყვარს მაგრამ ჯანდაბას ცოლიც ხო უნდა დაგეთანხმოს ერთხელ მაინც
-ანუ სხვა დროს გგონია შენსას გაიტან?
-რა არა?-თვალებმოჭუტულმა ახედა
-ეგრე თუ მიყურე ალბათ სულ შენსას მიაღწევ და დავჩმორდები ღმერთო რა შარში გავყავი თავი
-აუ წავედი ახლა ღამის პირველი საათია ერთი საათია ზუსტად მივდივარ და ისევ აქ ვარ
-ვერ ხვდები მაინც რომ უნდა დარჩე
-არა!
-მაინც მარიამის ოთახში ვწევარ ჩემს საწოლს მივადგავ მის საწოლს და სამივემ ერთად დავიძინოთ
-აუ მაგარი იდეაა - უცებ აკოცა და გადაიკისკისა- მარიამის სახე წარმომიდგენია ახლა რომ დავადგებით და გავაღვიძებთ ეგ როგორ არ მომაფიქრდა ამდენ ხანს - მიატოვა ბიჭი მისაღებში და გავარდა კიბეებისკენ. ისიც უკან მიყვა სიცილით .
მძინარე მარიამს ოთახში შეუვარდა ორი გიჟი კისკისით , არადა ძალაგამოცლილს ეძინა არ უნდოდა თვალების გახელა ფიქრობდა გავლენ და შემეშვებიანო მაგრამ მიხვდა რაღაც ისე რომ ვერ იყო და გაბრაზებულმა წამოყო თავი
-რა ხდება აქ? შენ არ წასულხარ ქალბატონო? რა უფლებით მაღვიძებთ რა გიტხარი მე შენ ოთახში ფეხაკრებით შემოდი-მეთქი
-ჩემი ბუზღუუ დღეს შენთან ვრჩებიი- თათა თავზე დაახტა ლამის
-ჩემთან თუ ამასთან -წაკბინა და გაიცინა- სად აქ რჩები თქვენ გაგიჟდით? მეტი საქმე არ მაქ ახლა შენს ვნებიან ამოძახილებს ვუსმენ მთელი ღამე გამორიცხულია სადაც გინდა იქ წაბრძანდით - უცებ დაიწყო თათას გაბრაზება წამში აუწითლდა გოგოს ლოყები და ბალიში გადააფარა მარიამს თავზე
-საზიზღარო აღარასდროს დავრჩები შენთან
-ბუუს მიყვარხაარ- მარიამმა ბალიში მოიშორა და თათა დააგდო საწოლზე მერე ბევრჯერ აკოცა . მიშო უყურებდა და იცინოდა , საწოლი მიწია მარიამის ტახტისკენ
-მეძინებაო ერთმა ქალბატონმა ასე მითხრა - თათას დახედა წარბაწეულმა მაგრამ ისე ამოხედა ქვემოდან გოგომ თავი ვეღარ შეიკავა და გაიღიმა- რომ ვაკვირდები შენს ჭკუაზე გყავს ესეც გადაყვანილი . მალე უნდა გაგათხოვო თორე ორივეს ერთად ვერ გაგიძლებთ
-ხედავ? საკუთარ დას მიშორებს და შენზე უარს არ ამბობს ეჰ რა დრო იყო პირველ ადგილზე რომ ვიყავი?
-გეყო ახლა დრამატიზება - მიშომ თქვა და აკოცა- შენ პირველ ადგილზე ხარ დებს შორის საუკეთესოთა შორის საუკეთესო ხარ - მიყვარხარ
-მეც -წამოიწია მოეხვია ძმას და აკოცა
-მე ორივე მიყვარხართ - თათა მოეხვია და აკოცა ყიფიანებს
-მაჭავარიანის ქალო გამოიცვალე და დაწექი სწრაფად- გასცა განკარგულება მარიამმა მანაც აიღო მარიამის პიჟმოები და სააბაზანოსკენ გაიქცა. მალე შემოვიდა ვაჟბატონი უკვე იწვა როგორც ყოველთვის ტრუსით იყო გაგორებული . თათამ რომ შეხედა მის განიერ მხრებს და კუნთებს ნერწყვი მძიმედ გადააგორა და საწოლისკენ დაიძრა. მარიამი ფხუკუნებდა მის გამომეტყველებაზე
-გოგო!
-კაით ახლა ვიცი ისედაც გული რომ მიგდის - მიშომ ხელი მოხვია თათას და სწრაფად მიიწვინა გვერდით
-აბა ახლა დაშორდით ერთმანეთს? შუაში მე ვწვები
-მაგიტო დავტოვე აქ შენ რო ჩამიხტე შუაში?- მიშომ გაბრაზებულმა გამოხედა ისე რო ხელი არც გაუშვია თათასთვის რომელიც უკვე ჩაადნა ხელებში
-თათა მოშორდი ხო ხედავ დადნი უკვე
-მარიამ იცოდე ერთიანად ვიძიებ შურს
-როდის
-რომ შეგიყვარდება შენც მაშინ
-ელოდე შენ მაგ დღეს - გაიცინა და მოეხვია დაქალს- ხო იცი მე არავინ მომწონს მითუმეტესარ შემიყვარდება ეგრე თავდავიწყებით
-ბავში კი უნდა და წერო მოგიყვანს?
-ბავშვის გაკეთებას სიყვარული და ქორწინება რომ არ უნდა ეგ არ იცი ამხელა კაცმა? თათა არ შეცდე ამას არ გაყვე დაგტოვებს შთამომავლობის გარეშე - ისე კისკისებდა მიშოსაც გაეცინა
-მარიამ მოგკლავ
-გაჩუმდი თუ ღმერთი გწამს მეც მიმაყოლებს უკან არა ახლა რომ მითხრას გაჩვენებ რა შემიძლიაო მერე რა ვქნა მე
-აბა მე რავიცი რა უნდა ქნა თათა?
-გოგო თქვენ ხო არ გაუბერეთ ამ საღამოს რეებს ბაზრობთ ვაფშე ესენი ნახე ერთი რა ტუტუცი ბავშვები - მიშო შუაში დაწვა ორივე მიიკრა მკერდზე და სათითაოდ აკოცა - იცოდეთ დაგტუქსავთ
-კაი ამას ვიცი როგორც და მე რას მიპირებ
-თოკო მოიფიქრებს რამეს
-აი მანდ ცდები მიშიკო - თათამ გაუღიმა და ცხვირის წვერი გაუხახუნა ყელზე თან ბუტბუტებდა- როდის იყო თოკო მარიამს ღალატობდა და აბრაზებდა
-თათა - თვალები გადაატრიალა ბიჭმა და ანიშნა გაჩერებულიყო
-ვა ჩემი ესენი ვინ არიან არ გადამრიეს ? ვიძინებ მე და თავში ქვა გიხლიათ- მარიამმა ზურგი აქცია ბალიშის ქვეშ შეყო მარცხენა ხელი მეორე ზემოდან დაადო და მორფეოსის სამყაროში გადაეშვა. წყვილმა დღე კოცნით დააგვირგვინეს და სიზმრების სამყაროში გადაეშვნენ.
........
დილით სიმძიმის შეგრძNებამ გამოარვიძა მარიამი
-მმ მომშორდი გოგო
-მარიამ გაიღვძე ახალი ამბავი გვაქ მე და მიშოს
-ფეხმძიმედ ხარ? - ეგრევე გააჯავრა დაქალი თვალები ისევ არ გაუხელი ბალიში ჩაიხუტა და ცხვირი გაუხახუნა. თათამ მაშინვე კმაყოფილმა უთხრა ახალი ამბავი
-ოთხ დღეში გავხდები შენი რძალი და ჯობია არ გამაბრაზო
-ოჰ ძალიან მეშინია ახლა მე შენ... რა? როდის გახდები?- მაშნვე გიჟივით წამოვარდა და ლამის მასზე მოთავსებული თათაც გადააგდო იატაკზე
-ოთხ დღეში
-მიშოოოოოოოოო- იმხელაზე იღრიალა მეზობლებმაც გაიგონეს . ოთახიდან ციებიანივით გავარდა, უმოკლესი პენუარით , კიბეები კი არ ჩაიარა ჩაირბინა და მისაღებში შევარდა ქარშხალივით, საიდანაც ლაპარაკის ხმა ისმოდა - შენ ჩემი გაგიჟება გიNდა ხომ? სულარ მაინტერესებს როგორ მოთოკავ შენს ჰორმონებს ქორწილი იქნება ორ კვირაში მე რობოტი კი არ ვარ ყველაფერს მე ვაკეთებ - უცებ მიაყარა და უფროს ძმას ლამის დაალეწა თავზე ყველაფერი ხელებს ჰაერში იქნევდა გაბრაზებული ნამდვილ ამორძალს გავდა ნახევრად შიშველი გრძელი ყავისფერი თმით და მოხდენილი ფიგურით
-მარიამ გადი - თოკო მივარდა უცებ სანამ მიშო გაგიჟდებოდა
-შენ გაჩუმდი ! მე ამას ველაპარაკები
-მარიამ გადი ! - თვალებს უბრიალებდა თორნიკე და რაღაცას ანიშნებდა მაგრამ იმდენად იყო გაბრაზებული ვერაფერი გაიაზრა - გადი მარიამ
-ნუ მიბრიალებ მაგ შავ თვალებს შენ კიდე ამ დილაადრიანად ისედაც გათიშული ვარ -უცებ უთხრა და ისევ ძმას გახედა რომელიც მარიამის უკან იხედებოდა და ძარღვები დასკდომაზე ჰქონდა - შენ მერე დაგელაპარაკები - თვალების ბრიალით უთხრა და უკან შებრუნდა -მანამდეც გრძნობდა მწველ მზერას მაგრამ დააიგნორა რადგან სხვა საფიქრალი ჰქონდა ახლა კი როცა შებრუნდა ცხვირით ვიღაცის მკერდს შეეჯახა ისე ძალიან რომ ლამის იატაკზე მოადინა ზღართანი . სწრაფად დაიხია უკან და მასზე ორი თავით მაღალ სილუეტს ააყოლა თვალი ლურჯ თვალებს წააწყდა და გაქვავდა იქ იმდენი მოციმციმე ვარსკვლავი და მოთამაშე ჭინკა დაინახა , ეს მზერა იმდენ ვნებას იტევდა ცეცხლი მოეკიდა , დაიწვა დაიფერფლა ოთხ გზის და ისევ დაიწვა როცა გაიაზრა როგორ ფორმაში იდგა . ჰიპოთალამუსმა სწრაფად დაიწყო რეაგირება და ირონიულად მომღიმარ ბიჭს შეუტია
-რა ხდება რომ მოდიხარ წინ არ იხედები? თუ ჩემს სახლში შუქნიშნები უნდა დავაყენო- ისე შეუტია თითქოს თვითონ არ მიდიოდა უკანსვლით - მიყურეთ ახლა ნერწყვის ყლაპვით და მაშიშვლეთ თვალებით ამათი ძმაკაცი ნორმალური როგორ იქნება- ერთბაშად მიაყარა და იქაურობა ისე დატოვა არც კი გაუგია ვინ იყო ის სიმპატიური ყმაწვილი რომელსაც იმდენად ნაცნობი მზერა ჰქონდა გონებას უბინდავდა. იმდენად იყო თავის დაცვის ინსტიქტი გაძლიერებული ყურადღება გაეფანტა და ვერ დააკვირდა ბიჭს კარგად არადა ყოველთვის ერთი შეხედვით იმახსოვრებდა ხოლმე თითოეულ ნაკვთს ახლა კი საერთოდ ვერ აღიდგინა მისი სახე გონებაში შეგრძნება კი დარჩა . ოთახში გიჟივით შევარდა , თატას უკვე ეცვა და თათულის ესუბრებოდა მობილურით
-ხო თათუ ახლავე გამოვალ ხო მართლა ოთხ დღეში მიშომ აიჩემა და მეც არ შევეწინააღმდეგე- მარიამს შეხედა და უცებ გაუწყვიტა საუბარი დას- წავედი ახლა მალე მოვალ . მობილური ჯიბეში ჩაიდო და კარზე მიყრდნობილ მარიამს შეხედა რომელიც თვალებდახუჭული , ღრმად სუნთქავდა და გაყინულ თიტებს სახეზე ისმევდა- რა გჭირს მარ?
-დამეხრა მომკლავს
-ვინ მოგკლავს
-მიშო არა თორნიკე მომკლავს ნაღდად ვერ გადავურჩები ხომ მითხრა წადიო ხომ მითხრა ხომ მანიშნებდა ღმერთო რა შტერი ვარ მანიშნებდა და არ მივაქციე ყურადღება მომკლავს
-დამშვიდდი და ამოღერღე ბოლოს და ბოლოს რა მოხდა- მარიამმა ერთიანად მიაყარა ყველაფერი და ბოლოს საწოლზე დაემხო . თათა კი შოკში იყო მერე იცინოდა მაგრამ მარიამმა ისე ამოხედა დადუმდა- და ვინ იყო?
-მე რა ვიცი ვინ იყო ისე უცებ ვუთხარი ყველაფერი ვერც აღვიქვი როგორი იყო მარტო ლურჯი თვალები მახსოვს მე რო მიყვარს ზუსტად ისეთი ლურჯი იყო მაგრამ ისე უბრჭყვიალებდა იდიოტს დარწმუნებული ვარ უკვე ცხრა გზის ვყავდი გაშიშლებული
-მეტად რაღას გაგაშიშლებდა ძლები და კუნთოვანი ქსოვილი აინტერესებდა ვითომ?
-არა რა მე რას ველაპარაკები და ეს რას მეუბნება თორნიკეს და მიშოს ძმაკაცი ბაბნიკი რო არ იყოს ისე როგორ შეიძლება
-და რა იცი რო ბაბნიკია ასეტ ფორმაშ ქალმა რო შეგხედოს იმას მოუნდე შიეძლება
-ნუ სულელობ და ნერვებს ნუ მაგლეჯ
-ბოდიში ქალბატონო . ისე ნახევარი საათიც არ გაქ შხაპის მისაღებად, ჩასაცმელად და სამსახურში წასასვლელად
-ჯანდაბა .. დამაგვიანდა- უცებ აიღო პირველი რაც მოყვა ხელში ოთახიდან გავიდა დერეფანში გაფრინდა კი არ გაიარა და სააბაზანოში შეიკეტა . წყლის წვეთები რომელიც შიშველ სხეულზე დათარეშობდნენ დაამშვიდა და მოადუნა . შეძლო გონების მოკრება და დამშიდებული ჩვეული გამომეტყველებით და აზროვნებით გამოვიდა სააბაზანოდან . უკვე მოწესრიგებული შავ შარვალსა და ლურჯ პერანგში გამოწყობილმა ფეხზე შავი ფეხსაცმელი მოირგო , თმა შეიკრა ღია ფერის ტუჩსაცხი წაისვა ჩანთა აიღო და ისევ ჩავიდა ქვემოთ. ამჯერად ხმაური სამზარეულოდან გამოდიოდა ისიც მშვიდი გამომეტყველებით შევიდა ოთახში ყურადღება არ მიაქცია დაჟინებულ მზერას რომელიც გამოჩენისთანავე იგრძნო
-დილამშიდობის - უფროს ყიფიანს აკოცა შემდეგ მოფუსფუსე მაოს და ბოლოს თავის კუთვნილ ყავის ფინჯანს დაწვა
-გითხრეს უკვე ახალი ამბავი გვრიტებმა?- მაომ გამოხედა და გაიცინია
-ნეტა რა გიხარია ოთხ დღეში რა უნდა მოვასწროთ ისედაც ხო ვერ ვიტან ამ პომპეზურ ქორწილებს და ცუდი თუ გამოვიდა სულ შემზიზღდება
-ნუ ხარ მარო პესიმისტი ყველაფერს მოვასწრებთ და ისეთი იქნება როგორიც გინდათ-მოდი დაჯექი ჩვენთან ერთად ისაუზმე და მერე წაგიყვან სამსახურში
-კარგი- მამიკოს გვერდით დაჯდა და წამით დაინახა მის წინ მჯდომი ბიჭი რომელიც მაოს ბლინებს შეექცეოდა , თითქოს მშვიდი დასტოინი გამომეტყველება არაფერს გვატყობინებდა სამაგიეროდ მარიამის მახვილ თვალს არ გამორჩენია მისი მზერა რომელიც აფორიაქებდა . თვალებით იცინოდაო ამაზე იყო ნათქვამი თან ირონიული მზერა ჰქონდა რამოდენიმე წამი გაჩერდა თიტქოს მარიამს არ აქცევდა ყურადღებას შემდეგ კი ისე გაუსწორა თვალი მასზე მიშტერებულ გოგოს თითქოს დასცინოდა რის გამო ამას ვერ გეტყვით, ქალბატონმა უემოციოდ შეხედა და საუზმობა დაიწყო. ბიჭის ხმის გაგონება სურდა მაგრამ იმედები გაუცრუვდა ისე ჩაიარა ამ რამოდენიმე წამმა ვერაფერი შეიტყო მის შესახებ სახელის კი ვერ გაიგო და ლამისაა გაგიჟებულიყო ბრაზისგან.
საავადმყოფოს დერეფანში გაცოფებული მიაბიჯებდა , მთელი დღე დანა კბილს არ უხსნიდა . სამუშაოს დასრულების შემდეგ თორნიკეს მანქანა დაინახა შენობის წინ , ღრმად ჩაისუნთქა სუფთა ჰაერი და კარი გამოაღო. იცოდა რომ გაბრაზებული იქნებოდა თორნიკე მაგრამ მისი მზერა მეტისმეტი იყო , ღვედი შეიკრა ბიჭმა კი ელვის სისწრაფით მოსწყვიტა მანქანა ადგილს . ხმასაც კი არ სცემდა ბოლოს თვითონ დაიღალა და ეგრევე დაიწყო
-როდემდე უნდა მიბღვირო ხომ იცი ყველაზე მეტად მაგას ვერ ვიტან მირჩევნია მეჩხუბო
-როცა გეუბნებოდი გადითქო გაგეგონა
-გაბრაზებული ვიყავი და რა ვიცოდი ის იდიოტი თუ იქნებოდა ჩემს უკან
-ის არ იცოდი შიშველს რომ არ უნდა გერბინა სახლში?
-დილის ცხრა საათი იყო
-არა რამდენჯერ გვითქვია შენთვის ჩაიცვი და ისე ჩამოდი ქვემოთ მითხარი რამდენჯერ
-რა იყო შიშელი ქალი არ უნახავს ჯერ?
-14 წლის მერე ყველას ყავს შიშველი ქალი ნანახი და გაიხადე ბარემ და ისე იარე
-რა გავაკეთო ახლა მითხარი ასე უნდა მიბღვირო მთელი დღე?
-არა ჩხუბი რომ დაუწყე მაგაზე კი ვიკაიფე კიდევ კარგი რომ არ დარჩი იქ თორე უეჭველი მესამე მსოფიო ომი გაჩაღდებოდა
-ვინაა ასეთი დიდი ამბავი ახლა ორი სიტყვა ვუთხარი
-არ იცი ვინაა?
-არა
-ჩვენი ძმაკაცი დემეტრე დევდარიანი თინეიჯერები ვიყავით რომ წავიდა საქართველოდან მამაჩვენების ძმაკაცი იყო მამამისი ციხეში რომ მოკლეს , რამდენიმე წელი იყვნენ საქართველოში შემდეგ დედამისი ამერიკაში წავიდა და დემეც წაიყვანა . ძაან არ გევასებოდა თავში ავარდნილი აქ და რა ჰგონია თავი არ მესმისო შენ იძახდი შორიდან იცნობდით ერთმანეთს მაგრამ ახლოს არასდროს გაგიცვნია
-მაინც არ მახსოვს - თითქოს რაღაცას იხსენებდა , ზოგადად ასე სჩვევია ისეთ მოგონებებს რომლებიც უსიამოვნებას გვრიან ივიწყებს და ახლაც გაუჭრდა გახსენება მაგრამ მისმა თვალებმა ყველაფერი გაახსენა
-როგორ არ გახსოვს სულ მეუბნებოდი ყველანაირად იდიოტია და ასეთი გასაგიჯებელი თვალები როგორ აქო რომ შეხედე მეგონა ეგრევე გაიხსენებდი
-მოიცა ის იდიოტი მე რო დამცინოდა წონაზე და ფუნფულას მეძახდა ის სიმპატიური ბიჭ იყო დილით ნერწყვის ყლაპვით რო უმზერდა ჩემს მკერდს?
-გოგო!
-რა იყო ახლა არ იყო ეგრე?
-ნუ მახსენებ რომ გამოლანძღე და გავარდი ხუთი წუთი იქეთ იხედებოდა სადაც გაიარე ძლივს გამოფხიზლდა მერე ისე შემოგვხედა მეგონა გამოგედევნებოდა და დაგჩეხავდა შენ არ იცი ეგ რა გადარეულია
-საერთოდ ნახეთ ბავშობის მერე? მაშინ რა იყო და ახლა ხო საერთოდ გაუტევდა
-ნუ მილანძღავ ძმაკაცს და ძალიან გთხოვ შეეცადე არ ეკამათო ვიცი გამოგიწვევს და თავი შეიკავე
-ვინ მყავს ეგეთი ახლა მე რო თავი ვერ შევიკავო
-ჯერ რო არ შეგხვედრია ისეთია . ცხოვრებამ ბევრი ასწავლა და დამიჯერე არაფერს დაგითმობს მართალია ზედმეტს არ გაკადრებს მაგ
-რისი თქმა გინდა რომ ის იდიოტი მე შემიტოკებს ნერვს?
-ნერვს კი არა თუ მოინდომა მთელს ნერვულ სისტემას თავდაყირა დაგიყენებს და სხვა სისტემებსაც მიაყოლებს ჯერ რომ არ გიგრძვნია მათი არსებობა ისეთს
-რას გულ.. - შე საზიზღარო როგორ მიბედავ
-როდის დამიმალია რამე შენთვის მარიამ?
-არასდროს არც მე გიმალავ არაფერს და იმიტო
-აღიარე მერე რომ მთელი დღე მასზე ფიქრობ
-კარგი ხო ვფიქრობ საიდანღაც მეცნობოდა ის თვალები მაგრამ ვერ გავიხსენე თან არაფერი გითქვიათ არც იმას უთქვია არაფერი მუნჯივით იჯდა მახსოვს ისედაც არ უყვარდა ლაპარაკი თქვენზე ჯმუხი და დასტოინი იყო სულ მაგრამ ასე თუ დამუნჯდებოდა რა მეგონა . დაკვირვება ვერც მოვახერხე სულ თვალებმა გამიბნია ყურადღება ხო იცი მეკეტება ლურჯ ფერზე მაგრამ რა ვქნა მაინც არ მომწონს ისე როგორც შენ გგონია გეფიცები . ხო მიცნობ არა? -ისე საყვარლად გახედა თორნიკეს შეკრული წარბები გაეხსნა თავისთავად და გაეღიმა
-ტუჩს ნუ იკვნეტ!
-შენ ყველაფერს როგორ აკვირდები რა იყო
-მარიამ მოხარშულს გიცნობ და ჯანდაბას დავიჯერებ რომ როგორც ყველა სიმპატიურ ბიჭს რომელსაც ნერწყვებს აყლაპიებდი ყოველთვის -ეს სიტყვა ხაზგასმით თქვა - მეგობრებად მიგაჩნდა
-სად მივდივართ რომ მელაპარაკები ამდენს -უცებ გადაიტანა ყურადღება
-გიოსთან აგარაკზე კიკეთში იქ ხდება რაღაც დეტალების განხილვა ხვალ საღამოს წამოვალთ
-მერე ბარგი?
-ჩაგილაგა მაომ და საბარგულში მიდევს
-ჩემი ჭკვიანი ბიჭი - მარიამმა ლოყაზე ხმაურით აკოცა და გაიცინა- ახალი.... არა მივიწყებული ძველი სუნამოა?
-ხო -გაიცინა და შუბლზე აკოცა - ისიც იქნება იქ
-ვინ ის
-შენი ნერვების მომავალი მეტერი
-რატო გგონია რომ ჩემს ნერვებზე თამაშს გადაწყვეტს საერთოდ არ მივაქცევ ყურადღებას და გიჟი ხომ არაა
-ამ დილით ისეთი ფურორი მოახდინე სულ რომ არ დაელაპარაკო მაინც არ შეგეშვება გული მიგრზნობს არა დარწმუნებული ვარ რადგან კარგად ვიცნობ აქამდე ის პუტკუნა გოგო ხო აგიჟებდი ყველა ფეხ ქვეშ ეგებოდა და შენ უბღვერდი მართალია როგორც გოგო არ ევასებოდი მაგრამ დარწმუნებული ვარ ხოდზე მოვა კიდე თუ ეჩხუბები
-რატო კაცების იმ კატეგორიას მიეკუთნება გარეგნობით რომ აფასებს? ხასიათი არ შემძცვლია და ახლა რატო უნდა მოვეწონო მკვრივი მკერდი , ჩამოსხმული გრძელი ფეხები და გლუვი კანი რადგან მაქ ?
-ნუ ბრაზდები თორე ვიფიქრებ რომ მოგწონს
-საერთოდ დილით ისე ვიყავი ნორმალური კაცი გულგრილად ვერ შემხედავდა
-ოდესმე რამე მითქვამს შენთვის და შეცდომა ყოფილა? არა ! თუ არ გჯერა ვნახავთ მოვლენების განვითარებას და მე არ მომადგე ნერვებმოშლილი წინასწარ მოემზადე მორალურად ან ჯობია ახლავე მოვიკლა თავი
-რას სულელობ
-არაა მარიამ უნდა გაძლო თორე დამკარგავ
-ნორმალურად იტყვი რატო დაგკარგავ? რა შემოვლით მელაპარაკე გიტყდება შენ რამის თქმა?
-თუ ის აღმოჩნდა რაც მე მგონია როგორც არ უნდა მოინდომოს მაინც მოუნდები და .. და
-და რა უცებ გამაბავს მახეში გამ... მერე მიმაგდებს შენ ვერაფერს იზამ რადგან შენი ძმაკაცია ვერც მიშო და ამიტო მოიკლავ თავს? ავადმყოფი ხართ შენც და ჩემი ძმაც ორი აზიატი ხისთავიანი კაცი ხართ სულელური მენტალიტეტით და ვერ შეგაგნებიეთ რამდენი რამე კიდე ვინ იცის
-ჯობია შევწყვიტოთ ფიქრი არაფერი მოხდება შეიძლება საერთოდ არ მოეწონე კი ყავს ვიღაც რუსის ნაშა აგდებული თვალში არ გაეჩხირო გთხოვ
-თორნიკე რას მთხოვ, ახლა წინასწარ მივიღო ზომები რომ იმ ვიღაც შენს დემეს არ მოვეწონო? ხვდები ვის ელაპარაკები? ეგღა მაკლია დავიმალო ახლა კისერი უტეხია. ჩქარა წადი შენ კიდე გათენდა დაღლილი ვარ და შეუშვი მაგ ტვინში არ ვაპირებ მე გათხოვებას არც ვინმეს საყვარლობას საუკუნოდ ვრჩები ქალიშვილი
-გადარეული ხარ რა - გაეცინა თოკოს და აკოცა -კარგი ისე მოიქეცი როგორც გინდა შენი მჯერა ვიცი სულელურ გადაწყვეტილებას არ მიიღებ ,მაგრამ იცოდე ყველაფერი მითხარი მიშო ახლა დაკავებულია და იცოდე რამე რომ დამიმალო გამაბრაზებ მართლა
- ვაიმე ეგრე რომ მიყურებ ვხვდები ამდენ გოგოს როგორ აბავ
-ჩემი გადარეული - ისევ აკოცა და ჩაეხუტა - გადავედით ახლა თორე თათა დაგვბრიდავს
სახლში შევიდნენ და მაშინვე დააცხრათ თავს თათა
-სად ხართ ამდენ ხანს რას აკეთებდით გზაში ასეთს გავგიჟდი ლოდინში
-კაი თათ ნუ ნერვიულობ გავძლებ ეს ოთხი დღეც და ყველაფერი ის ეიქნება როგორც შენ გინდა - ხმაურით აკოცა დაქალს და მანაც გაიღიმა
-ხოო?
-ხო ჩემო ციცქნა
-შენ რო არ მყავდე რა მეშველებოდა
-სხვა ყიფიანი გიშველიდა - ჩაიცინა და თოკოზე აკრულმა განაგრძო გზა . - საღამომშვიდობის ძმებოო - გაიცინა და ბიჭებს მოეხვია თოკო ისევ არ უშვებდა ხელს რომელიც მის სუსტ წელზე ჰქონდა მოხვეული - გვანცუ სადაა გიგუ
-აქ ვაარ - შემოვიდა კუსკუსით ქალბატონი და მოეხვია ორივეს
-როგორ ხართ?- თოკო რამოდენიმე უცნობ ბიჭს მიესალმა მარიამმა მათკენ გაიხედა რადგან თოკომ „მიატოვა“ მათ ესალმებოდა ხელის ჩამორთმევით და გადაკოცვნით შორიდან იცნობდა ყველას მაგრამ აქამდე პირადად გაცნობის საშუალება არ მიეცა . მათ შორის იყო ბატონი დემეტრე რომელიც საერთოდ არ აქცევდა ყურადღებას მათ არადა დაიფიცებს რომ იგრძნო მისი მზერა .
-მარ გაიცანი ჩემი ბიჭები ისეთივე ძმები არიან ჩემთვის და თათუსთვის როგორც შენთვის ეკე , გიგი და თოკო - გიომ ითავა ბიჭების გაცნობა
-თავად მარიამ ყიფიანი?- ერთ-ერთი წამოვიდა მარიამისკენ და ხელზე ეამბორა ეტყობოდა რა კლოუნიც იყო თვალები უცინოდა - თქვენი მონა მორჩილი ლუკა ის ქერა მხევალი , კულულა საბა -თავი არც კი აუწევია ისე მიუთითა დაკუნთულ ბიჭებზე რომელიც გოგო კი არა მოჭიდავეები იყვნენ და თავად კუნთების გროვა მოძრაობდნენ მაგრამ ამავე დროს საკმაოდ სიმპატიურებიც იყვნენ კულულას ცხვირი გატეხილი ჰქონდა მაგრამ მაინც არ უშლიდა ეს ხელს
-სასიამოვნოა
-გამოდი აქეთ კლოუნო- ქერა ბაჩომ ხელით გაწია და მარიამს გაუღიმა სასიამოვნოა თქვენი გაცნობა
- ჩემთვისაც
-აკოს იცნობ!-გიომ განაგრძო და აკუნასკენ მიუთითა
მაქვს პატივი- გაიცინა მარიამმა ახლა კი დემეტრეს ჯერი დადგა
- ის გეცოდინება აბა ჩემი უფროსი ძმაა ამან გამიმწარა სიცოცხლე- დრამატიზება მოახდინა ლუკამ
-ძმა? არ ვიცოდი - გულახდილად უთხრა და დემეტრეს შეხედა- მგონი დემეტრე ხომ? - ისე უთხრა ვითომ ახლა გაიხსენა მისი არსებობა , სწორი ტაქტიკა იყო მაშინვე მიანათა ბიჭმა ლურჯი თვალები რომლებიც ისე გამუქდა წამით თითქოს აღელვებულ ზღვას გავდა -იქნებ ვცდები - მეამიტური ღიმილით გახედა ლუკას. რომელმაც ფხუკუნი დაიწყო
-ვაიმეე ახლა მოვკვდები ვერ გიცნო შენ ძმობას ვფიცავარ გაები - იცინოდა დემეტრეს თვალების ბრიალის მიუხედავად . მარიამს მოხვია ხელი და აკოცა ლოყაზე - მარიამ ეს ჩემი ძამიკოა დემეტრე დევდარიანი
-სწორი ვყოფილვარ - უდარდელად თქვა ბიჭს ხელი მოიშორა და გოგოებისკენ გაიხედა- მე გავალ გოგოებს მივეხმარები სასიამოვნო იყო გაცნობა -ყველას გაუღიმა და ოთახი დატოვა ესმოდა სიცილის ხმა . თორნიკე და მიშო ოთახში იყვნენ გოგოებთან თორნიკე გვანცუს ეხუტებოდა და რაღაცაზე იცინოდნენ
-რა ხდება?
-რაღაც გაგვახსენდა მე და გვანცუს და - უცებ თქვა თორნიკემ - მერე გეტყვი - უთხრა და იქაურობა დატოვა
-შენ მერე დაგელაპარაკები დილანდელზე- მიშო გასვლამდე გაჩერდა გამაფრთხილებელი მზერა სტყორცნა და გავიდა
-რა უნდოდა?
-არაფერი ისეთი - გვანცუს ჩაეხუტა და აკოცა- რაო გვანცუ რა ხდება ახალი?
-რა უნდა ხდებოდეს ადნებიან ერთმანეთს და არიან - თათამ ტქვა და განაგრძო ხახვის ჭრა არადა უკვე ეწვოდა თვალები
-მოკლედ ისე უნდოდა შენი ძმის ძალის საკუთარ თავზე გამოცდა ორი კვირა ვერ გაძლო და მე დამცინის თავისი ჭკუით
-ანუ შენ და გიგის - თათულიმ გახედა მეამიტური მზერით გვანცას ისეთი საყვარელი იყო გაეღიმა მარიამს
-ხო ანგელოზო შენ შეყვარებული არ გყავს ხო?
-არა ალბათ არც მეყოლება - მშვიდად თქვა და პიცა ღუმელში შედო -ესეც ასე ახლა სალათს გავაკეთებ , ხორცი რა მდგომარეობაშია?
-სულ ცოტა და მზად იქნება - გვანცუმ თქვა და გაიღიმა - არავინ გიყვარს ანუ?
-არა
-ასე კატეგორიულად? ძაიან ლამაზი გოგო ხარ და დავიჯერო არავის მოსწონხარ?
-მე არავინ მიყვარს და რა მნიშვნელობა აქ ვის მოვწონვარ
-მგონი ძალიან კატეგორიული ხარ თათული ჯობია მისცე ნება თავს გიყვარდეს იქნებ გიყვარს კდიეც და უბრალოდ გააზრება გჭირდება , აღიარება გრძნობის მერე კი ყველაფერი შეიცვლება
-მარიამ რამე გინდა მანიშნო?
-არაფერს განიშნებ უბრალოდ გეუბნები და პირდაპირ თუ გაიგებ კარგი იქნება , არ გიხდება მკაცრი იმიჯი ისევ შენთვის ჯობია იყო ისეთი როგორიც ხარ არავის მისცემს შენი ძმა უფლებას გული გატკინოს
-გოგოებო ლუდი გვაქ მარაგში?- ეკემ შემოყო ოთახში თავი და გაიკრიჭა
-კი - თათუმ მაცივრიდან გამოიღო ბოთლი
-მადლობ ლამაზო - თვალი ჩაუკრა და გავიდა
-მააარიკოოო - მიშო ეძახდა და მაშინვე გავიდა
-რა?
-გვშია და მალე მოამზადებთ?
-მე რას მეკითხები შენი თათუ ტრიალებს და თათული აქ - აკოს ჩაუკრა თვალი და მხარზე დაკრა ხელი- თუ არ მოგვწამლეს მალე იქნება ყველაფერი
-ექიმები ცუდი მზარეულები ხართ ანუ?-ლუკამ უთხრა და გვერდით მჯდომ ძმას ფეხზე ხელი დაკრა თითქოს უბრალოდ მაგრამ აშკარად რაღაც ანიშნა
-ექიმები თუ მოვინდომებთ ყველაფერი გამოგვდის ხო მარ?- აკო მოეხვია ზურგიდან და ლოყაზე აკოცა . მარიამმაც გაუცინა და წვერიან ლოყაზე აკოცა
-მე დიდი ხანია შევეშვი მზარეულობას ლუკიტო
-ვაა ცუდია ტო აბა ქმარს შიმშილით მოკლავ ანუ?ნეტა ყველა ეგრე იქნება ? არადა ექიმი რძალი მინდოდა
-ჩემმა ბიჭებმა იციან საჭმელების მზადება და დავიჯერო ჩემი ქმარი იქნება მოუხელთებელი?
-ნუ მამენტ ისწავლის მანამდე ახალ რაღაცეებს და შიმშილით არ მოგკლავს- ლუკამ გაიცინა მაგრამ ნოდომ გააგრძელა მისი გზა
-ჩვენი დემე მაგარ სალათებს აკეთებ მარტო ცხოვრობს ბიჭი და რა ქნას
-ხო მარა ისწავლის კიდე ადრეა ჯერ - საბამ დაამატა მაგრამ ის ვერ გაითვალისწინა მასთან ახლოს რომ იყო დემე და ისე მოუჭირა მხარზე ხელი სახე დაემანჭა -იმის თქმა მინდოდა რომ ცხოვრება წინააქ ამას ვინ გაყვება ცოლად უფრო სწორედ არ აპირებს ცოლის მოყვანას ჩვენგან განსხვავებით
- თუ რამე და იცოდე ერთ კაი გოგოს გავირიგებთ დიდი სიამოვნებით
-ჯერ ჩვენ ვართ რიგში ნუ თოკოს ცოლი არ მოჰყავს გიგის კი ვიცით უკვე რა ბედიც ეწევა და მე უნდა მიპოვოს ერთი გოგო -ეკემ თქვა და მარიამს თვალი ჩაუკრა
-ჩვენ ყველას კი არ გვინდა დემუსის ნაპოვნი ჰყავს ერთი კრასავიცა შენ ვერც კი წარმოიდგენ როგორ გგავს მარიამ რომ დაგინახე ის მეგონე ბო.. ვიყო - ლუკამ თქვა და გაიცინა, მაგრამ ძმა ისევ უბღვერდა-რა იყო შენ არ შეგეშალა დავიჯერო? იმენა გაჭრილი ვაშლივით გავხარ პროსტა ის პატარაა ასაკით რა ბავშვია ჯერ
-ხო? საინტერესოა -მარიამმა გაიცინა კმაყოფილმა თიტქოს იპოვა დამარხული ძაღლის თავი ახლა კი უფრო მოვიდა ხასიათზე-გოგოების მეტს რას ვიცნობ გააჩნია ახლა თქვენ როგორი გოგოები მოგწონთ და რისთვის გჭირდებათ- თვალი ჩაუკრა ლუკას
-მარიამს კუბიდონობა არ ეშლება სპეციალისტია
-ნუ მე არ დავრწმუნებულვარ ჯერ მისი ყოვლისშემძლე ისრის შესაძლებლობებში - აკომ თქვა
-ვიღაც მაბრაზეებს- ჩუმად უთხრა გაღიმებულმა და ხელები მოიშორა - ძაან გაგიტკბა ჩახუტება- გაუცინა და სავარძელში ჩასკუპდა როგორც ყოველთვის ბიჭივით დაჯდა ფეხები გაშლილი ჰქონდა, წინ იყო წამოწეული, თავი უკან ჰქონდა გადადებული ერთი ფეხის კოჭი მეორეს მუხლზე ედო და ტერფს ამოძრავებდა სანამ თორნიკე არ შევიდა ოთახში და ფეხზე არ დახედა
-ფეხი
-ნუ ატ.. - ტუჩების მოძრაობით უთხრა და თვალი ჩაუკრა
-გადარეულო- სიცილით უთხრა და გვერდით მიუჯდა - მშია ტო სანამ შენ შეგახრამუნებ მოიტანონ საჭმელი
-ეგრე მახრამუნებ 25 წელია მაგრამ კი ვარ აქ - ენა გამოუყო და აზუზუნებული მობილური ამოიღო - გისმენ ირუშ - გაიღიმა
-კიკეთში ხარ უკვე?
-კი მა თქვენ რას შვებით?
-მაბეზრებს დედაშენი თავს ხო იცი ვერ იტანს როცა ბიჭებთან ერთად რჩები სადმე ვინ არიან რა ვიცი მე იქნებ და რა მოხდესო
-აუ აქ იმდენი ვართ როგორ ჩამოვთვალო ახლა
-მე ვიცი მამა ამას ვერ ვუხსნი
-შენ საიდან
-მე მეკითხები?- ამ კითხვაზე სულ ეცინება ახლაც კისკისებდა. ირაკლი ყიფიანმა ყოველთვის ყველაფერი იცოდა მაგრამ ნაკლებს საუბრობდა - კაი მა წავედი , მიმიხედე ბიჭებს
-მივხედავ-გაიცინა და მობილური გათიშა.
-ვის მიხედეო ჩვენზე გითხრა ხო- თორნიკე ლამის კალთაში ჩაუჯდა
-დამაჯექი თავზე ბარემ - ბღვერით გახედა მაგრამ ჰაერში რომ აღმოჩნდა და ჩაუსკუპდა თორნიკეს უფრო გაბრაზდა
-დაწყნარდი - მიიკრა სხეულზე და ხელები ფეხზე მოხვია
ამას დაემთხვა დევდარიანის წამოდგომა რაღაც შეტყობინება მოუვიდა მარიამმა კარგად დაინახა და წამში წამოვარდა
-ამას რა დაემართა?- მიშო გამოვიდა თათასთან ერთად
-მზადაა ყველაფერი ასე რომ შეგვიძლია ვილოთაოთ- გვანცა გამოვიდა გიგის აეკრა და აკოცა
-შენ გალოთავებ მე კარგად- ჩურჩულით უთხრა და აკოცა ყელში
-მთვრალი არ ვარ სულ? შენმა სიყვარულმა ლოთი გამხადა-გაიცინა და მოწყვეტით აკოცა
-მიყვარხარ - ბიჭმა ხელი მოხვია და დააგემოვნა მისი ბაგეები - წავედით ახლა თორე კუჭი მაგინებს შენ გააკეთე რამე ?
-კი სალათი
-ესეიგი სალათის გარდა ყველაფერს შევჭამ-ეს რომ თქვა სერიოზული სახით თან გვანცა ისე გაბრაზდა ეგრევე გაებუსა და მოშორდა
-ხოდა ნუ შეჭამ- სკამი ხმაურით გამოწია და დაეხეთქა
მარიამი უყურებდა წყვილს და იცინოდა . გიგის გვერდით დაჯდა და უჩქმიტა ფეხზე
-გეყოს ახლა ნუ ხარ სადისტი
-რა იყო შენ კიდე ხო იცი მეკეტება ამის გაბრაზებაზე ხომ გაგიგია ჩხუბის მერე შემორიგება ტკბილიაო
-ისე ხო აკლებ რას ამბობ რო არ ეჩხუბო
-ოხ მარიამ მარიაამ ვინც შენ არ გიცნობს - ცხვირზე დაკრა ხელი და პირდაპირ სალათი გადმოიღო
-არ ჭამო არ მინდა რამე დაგემართოს
-ბუს აბა რა ვჭამო ? ამათ ვერ ვენდობი მირჩევნია შენმა გაკეთებულმა მომწამლოს მარიამი მიშველის რამეს
-რომ ვერ გიშველოს ასე ახალგაზრდას ვერ დაგკარგავ
-გეყოფა ბუს თორე მაგ ტუჩებს ახლავე მოგაჭამ- მისკენ გადაიხარა და ხელი კაბის ქვეშ შეუცურა ისე მოუჭირა გოგომ ტუჩები მოიჭამა ლამის
-გეყოფა - ძლივს თქვა და ხელი მოიშორა - მაგაზე მერე დაგელაპარაკები აქედან რომ გავალთ
-მე დათრობას ვაპირებ რამდენი ხანია ბიჭებთან ერთად არ მიქეიფია
-დალიე მერე ვინ გიშლის ვგიჟდები ღვინის სუნი რო გაქ
-ოჰ დიდი ბოდიში ახლა სასმელსაც აღარ გავეკარები
-იდიოტო
-ისევ ნუ იბუსები ახლა არ გამაგიჟო
-არ ვიბუსები დალევ და დაიძინებ არ დალევ და მიიღებ იმას რაც ძილის საშუალებას არ მოგცემს- ისეთი ტონით უთხრა და ისე აკოცა ყურთან კაცს ენა ჩაუვარდა . ხელში დაჭერილი ღვინის ჭიქა დადო მარიამს წყლის ჭიქა აართვა და ბოლომდე დალია
-რა იყო შე ჩემა - ერეკლემ გაიცინა და წყლის ჭიქას შეხედა
-მე.. - გვანცას გადახედა და ტუჩზე იკბინა - არ ვსვამ დღეს ერთი მაინც ხო უნდა იყოს ფხიზელი რა იცი რა ხდება სხვა ამათ ქორწილში დავლევ
-მოკლედ ქალი ასე მართავდეს თავის ნებაზე კაცს მეორე არ მინახია- ჩაიცინა თოკომ და ბოლომდე დაცალა ჭიქა - ჩემი მარიკუნა მთვრალსაც მიღებს , კაიფშიც, ფხიზელსაც და ნაბახუსევზეც- ჩაეხუტა მარიამს და საფეთქელზე აკოცა
მიშო და დემეტრე ამ დროს შემოვიდნენ , უკან ლუკა და ნოდო მოყვებოდნენ . მათ მოპირდაპირე მხარეს დასხდნენ ბიჭები . მიშო თათას მიუჯდა გვერდით , დემეტრე კი გიგის წინ ჯდებოდა მაგრამ ლუკამ დაასწრო ამიტომ მარიამის წინ დაჯდომა მოუხდა. ჩახუტებულ წყვილს რომ შეხედა წამით შეეცვალა მზერა მუჭი შეკრა და ისე მოუჭირა თითები ჩანგალს მეთალი რომ არ ყოფილიყო დაიმსხვრეოდა .
-აი მეორე ვინც მიგიღებს ეგეთს ის წამართმევს შენს თავს- გაიცინა მარიამმა და ხმაურით აკოცა თოკოს -ისე მთლად ბევრსაც ნუ დალევ ახლა არ მაქ შენი თავი
-შენც მღალატობ მარიამ?
-მასხარა
მიშო თათას არ ასვენებდა და თან თამადას ბატონ გიორგის უსმენდა
-ნუ სვამ ამდენს
-ცოლი არ ხარ ჯერ და უკვე მიკრძალავ?
-ცოლი თუ არ ვარ გაწიე ეგ ხელი მამძიმებს - ფეხზე დადებულ ხელზე მიუთითა და მოიშორა
-კარგი თუ გამძიმებს რა გაეწყობა- ჩაიცინა და წელზე მოხვია ხელი
-ამაღამ თოკოსთან დაძინება მოგიწევს
-რომ დავლევ გამიშვებ საძინებლიდან?
-ხომ იცი რო ვერ ვიტან ღვინოს
-კარგი არაყს დავლევ
-გიჟი ხარ ! შემეში დალიე რამდენიც გინდა
-ნებას მაძლევ ანუ
-ხო ნებას გრთავ - ჩაეხუტა და თავი მხარზე დაადო
-ჭამე უკვე?
-კი
-კიდევ ერთი რაღაც უნდა გასწავლო ცოლად რომ მოგიყვან სხვა დანარჩენთან ერთად - „დადარდიანებულმა „ თქვა
-რა?- გაბრაზებულმა ამოხედა ქვემოდან თათამ
-ჭამა ჩიტივით რომ კენკავ ეგ ენერგია არ გამოგვადგება სხვა დანარჩენის სასწავლად
-უზრდელო - ხელზე უჩქმიტა და სახე მის ყელში ჩამალა
-იქნებ და ცუდი არაფერი მიფიქრია
-ნუ ახლა შენ ცუდი არ გგონია ეგ მართალია
-შენ გგონია ვითომ - ჩაიცინა და განაგრძო თათას აწითლება
მარიამი როგორც ყოველთვის აკვირდებოდა პერიმეტრს და იცოდა ყველაფერი რაც მის ირგვლივ ხდებოდა . თათას შემდეგ თათულის გადახედა რომელიც ძალიან მშვიდად იჯდა ძამიკოს გვერდით და მიირთევდა საჭმელს . აკოც არ აქცევდა ყურადღებას და სვამდა ბიჭებთან ერთად. ბოლოს კარგად შეთვრნენ ბიჭები უკრავდნენ და მღეროდნენ მერე სიმღერები ჩართო გიომ და ყველას გაოცება მოახერხა კლუბის ტიპის განათება რომ აღმოჩნდა
-ეს სახლი რისთვის მაქ თქვენი აზრით - გაოცებულ თათას ჩაუკრა თვალი და დაატრიალა
-შენც კაი მუსუსი ხარ
-ახლა უნდა ვიცუღლუტო თორე მეც რომ შემიყვარდება მერე მომიწევს ერთისთვის თავის შეწირვა
-იცოდე მაგარი რძალი რომ არ მომიყვანო გავბრაზდები და სწერვა მული ვიქნები
-შენ არ იცი მე რა წუნია ვარ - გაიცინა და დაიკო მაგრად ჩაიკრა გულში - არც მაცადე რომ გამომევლინა ჩემი „აზიატი“ დამოკიდებულება ეგრევე მითხოვდები
-სამაგიეროდ თათული გყავს გაგიჟებული როგორც ვხედავ
-მე? არაფერიც ეგ თავადაა ეგეტი პედანტი რა გავაკეთო არ ვიცი შინაბერა დამცება ვიცი
-არ დარჩება გული მიგრძNობს
-რაღაც იცი? ვინმე უყვარს? უყვარს და არ ვიცი? - ეგრევე წამოენთო
-ოჰ რომ კითხოთ ბიჭს არ ერევა თავად
-რას არ ვერევი აბა ვის ცხოვრებაში ჩავერიო ვინ მყავს მის გარდა. მამა არ გვყავს და მე უნდა მივხედო ისე როგორც საჭიროა მითხარი სიმართლე კი არ დავაშორებ ტო
-არა არავინ უყვარს მართლა ნუ არ უთქვამს თვითონ რომ იცი ვერ შემეჩვია ისე როგორც საჭიროა
-ბავშვობიდან ინერტული დამოკიდებულება აქ ყველას მიმართ რთულად ენდობა და უახლოვდება ადამიანებს
-ეტყობა ჩემი ბავშვები არ მოსწონს მგონი და მწყინს
-მოსწონს . უბრალოდ იმდენად მხიარულები და გიჟები არიან ვერ ეწყობა ასე მარტივად
-იმედია მალე მიეჩვევა ისე მიკვირს ამდენი ხანი როგორ ვერ შეგხვდი ჩემი ბიჭები და შენი ბიჭები იცნობდნენ ერთმანეთს
-ხო მაგრამ არც ისე კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ დემე მაგალითად ოთხი თვის წინ დაბრუნდა ამერიკიდან ,ისინი სულ სადღაც არიან და ჭიდაობის დროს ვერ ვნახავდი
-ბედის ირონიაა ასე ახლოს ვიყავით და მარიამის წყალობით შევხვდით ერთმანეთს
-ეგ ისტორია კიდე არ ვიცი ზუსტად
-ხოო მერე მოგიყვები -უცებ უთხრა და თავი მხარზე ჩამოსდო .
თორნიკე იჯდა და ღვინოს მიირთმევდა , მარიამი ცეკვავდა ბიჭებთან შემდეგ დასკუპდა და მხარზე დაადო თავი
-დაიღალე ნამცეცა?
-ნუ მეძახი ამ ნამცეცას ამხელა ქალი ვარ და მერე მეორეც ნუ სვამ ამდენს რა
-ნუ ატრ.. ხო იცი რო იშვიათ შემთხვევებში ვსვამ
-რომ ვიცი მაგიტო გეუბნები და საერთოდ რაღაცაზე ნერვიულობ ხო?
-ნწ -თავი გააქნია და შუბლზე აკოცა
-ნუ მატყუებ - გაბრაზებულმა შეხედა და ხელი ჩაკიდა- წამო გარეთ გავიდეთ ცოტა გამოფხიზლდები
-არ ვარ ეგეთი მთვრალი
-მითუმეტეს! ადვილად გამოფხიზლდები - ერთად დატოვეს სახლი , ზაფხულის მშვიდი ღამე იყო ირგვლივ სიმშვიდე სუფევდა. სითბო იყო და ოდნავ ქროდა ნიავი რომელიც სასიამოვნოდ აფხიზლებდა გარეთ მყოფებს . სარწეველა სკამში ჩასხდნენ მარიამმა ფეხები მოკეცა და საზურგეს მიეყრდნო , თორნიკემ მუცელთან დაადო თავი და მაისურზე გაუხახუნა ცხვირი-რა დაგემართა თოკ?
-რა დაასკვენი ქალბატონო გამომძიებელო , ყოვლისმცოდნე მარიამ
-შენ კიდე დემეტრეზე ფიქრობ? - გაიცინა და შუბლზე აკოცა -რა გადარეული ვიღაც ხარ შეყვარებული ყოლია იმ ბიჭს რას გაგიჟდი ტყუილად უფრო სწორედ იქედან თუ ვიმსჯელებთ რომ დღეს დანა კბილს არ უხსნიდა ის გოგო ვერ დაკერა ან შორიდან ეტრფის და ის რუსის ნაშა მართლა ნაშად ჰყავს მოკლედ ტიპიური შენი ასლია
-მე რითი მგავს
-ბაბნიკია და თან ცანცარა არაა შენსავით ნეიტრალურშ არ გადის აშკარად უფრო გრუბი ტიპია
-შენ ექიმი კი არა დეტექტივი უნდა ყოფილიყავი ვერავინ მოგატყუებდა
-მგონია რომ მეც ვტყუვდები ხოლმე
-მართლა და ვინ გატყუებს?
-ისევ საკუათრი თავი მატყუებს თოკ სხვა არავინ- უკვე შავ თმაზე ეფერებოდა ბიჭს თან ვარსკვლავებით მოჭედილ ცას უყურებდა-აკო გამიგიჟდება ცოტა ხანში არადა ის გოგო ძალიან განსხვავებული ვიღაცაა დასტოინი და უკარებაა არადა ვიცი უყვარს აკუნა მაგრამ არ გამოტყდება ასე მარტივად
-შენ სულ სხვებზე როგორ ფირობ რა იმასაც როგორ ვერ დაუკერია ერთი თათული კაი რა მაგის შებმას რა უნდა ცოტა უნდა აანთო გააღვივო ემოციები და ეგაა
-ეგრე რო ლაპარაკობ ტიპიური ნაბიჭ,.. შთაბეჭდილებას ტოვებ და მაღიზიანებ
-რატო იმიტო რომ ვიცი ყველა ქალი ვნებისგან თუ გააგიჟე შემდეგ ლუბოი რამეზე თანხმდება და ყველაფერს აღიარებს ? ეგრეა ეგ მრავალგზის დამტკიცებული მაქ
-შენს ბოზ.. არ ჭირდებათ ვნებების გაღვივება ისედაც ვნებას აყოლილნი არიან
-ნუ ბრაზდები თორე ხო იცი მეკეტება
-ვერ ვიტან როცა იგივე შეხედულებები გაქ 23 წლის ასაკშიც თიტქოს მამაჩემს ველაპარაკები ოთხმოცდაათიანებია და ბირჟაზე დადგები ჩაცუცქული ყელზე ბენდენით და ხელში დანით
-მამლენტ ხო ჯიგარი ხარ მაგრამ ბოლომდე მაინც არ გავხარ ირას
-დიდი ბოდიში ახლა ოცდამეერთე საუკუნეში რაზბორკები და საქმის გარჩევები რო არ მომწონს და არ გიწონებთ შენ და ჩემს ძმას საქციელს
-აბა რა ვქნა საჩხუბარი როცაა დავდგე გაწკიპული ჰალსტუხით პრიალა ლაკის ფეხსაცმლით და დავიწყო ნოტაციების კითხვა?
-ნერვებს მიშლი უკვე რამდენჯერაც გელაპააკები ამ ტემაზე იმდენჯერ ჭკუიდან გადაგყვარ და შემეშვი
-კარგი არაფერს ვამბობ -მარიამის თითები ტუჩებთან მიიტანა და აკოცა
-რაღაც მიკვირს იცი? ის გოგო როგორ მგავს ასე
-ვინ გოგო - თვალები დახუჭული ჰქონდა და გატრუნული იწვა
-დევდარიანს ვინც მოსწონს თუ უყვარს . ლუკამ თქვა ძალიან გგავსო ალბათ იმიტო მიყურებდა დილით ასე გაოცებული არ იცი ვინაა? რანაირი ძმაკაცი ხარ შენ
-გავითიშე არც დავლაპარაკებივარ ნორმალურად რაც ჩამოვიდა საქმეებს აგვარებს ხან სამსახურის ხან სახლის მოკლედ არასდროს ცალია მაგას ან მე ვერ ვიცლი ვკითხავ აუცილებლად რადგან შენ არ მოსწონხარ უკვე თავისუფლად მეტყვის ყველაფერს . ისე რა გაინტერესებს რატო გგავს ის გოგო თუ ის განაღვლებს ვინაა ასეთი
-ჩავთვლი რომ ეგ კითხვა არ დაგისვამს - თავი უკან გადაწია თვალები დახუჭა და გაირინდა . სასიამოვნო სიმშიდე სუფევდა თორნიკე წამოდგა და მარიამმაც გაახილა თვალები-სად მიდიხარ?
-დავიძინებ ხვალ მე წაგიყვან სამსახურში
-კარგი! მე გაგაღვიძო? ვისთან ერთად იძინებ?
-მიშოსთან ერთად არა და ასე რომ ნუ შემომივარდები დილაადრიანად მე თვითონ შემოვალ
-ეგრე მე თათულისთან ერთად ვიძინებ
-კარგი გავიღვიძებ მოკლედ და დაგიკაკუნებ კარზე - გაიცინა აკოცა და უკანა კიბით ავიდა მეორე სართულზე .
მარიამი დანარჩენებთან ერთად იყო უკვე გადაიღალა დივანზე იყო მიწოლილი გვანცუ მიეკრა და მერე თათა მივიდა, თათულიც მიჰყვა
-დავიღალე
-რამ დაგღალა ისე გააკეთე გიგი არ სვამს და გაერთე რა
-რაო თათუ მიშიკო ვერ მოარჯულე?
-მეტი მორჯულება ყიფიანების წარმოუდგენელია ჩემო კარგო -მარიამმა თქვა და გაიცინა
-დიდი ამბავი ახლა შენ თუ ყველას მორჯულებას ახერხებ ჩვენ უსუსურნი გგონივართ?
-რა საჭიროა ვინმეს მორჯულება ისეთი თუ არ გიყვარს როგორიცაა არ მესმის ერთად რა გინდათ
-საყვარელო ცუდად გესმის შენ რა გგონია თათას ბუნჩულა მშვიდი მიშო უნდა? გიჟი თავქარიანი, ცოტა უზრდელი, ჩხუბისთავი და ბლატნოი მიშო ევასება და აგიჯებს თორე მშვიდი წყნარი ბიჭი რომ სდომებოდა შენსავით აკუნას დაკერავდა აგერ - გვანცამ ეგრევე უთხრა და ჩაიცინა თათულის აღელვებულ გამომეტყველებაზე
-არამგონია მშვიდი და წყნარი იყოს ეგეც დიდი მუსუსია . ცხვრის ტყავში გადაცმული მგელი- ბურტყუნით თქვა და ბიჭს მალულად გახედა
-აღიარე ბოლოს და ბოლოს თქვი რომ გიყვარს და დავისვენებთ ყველა- მარიამმა ვეღარ მოითმინა
-რა დაგასვენებს ის მითხარი ჯერ
-ვერ ხედავ იმ ბიჭს რომ უყვარხარ? ასეთი ბრმა როგორ ხარ? იწვება შენი სიყვარულით კაცი
-ეგ მე არ ვიცი ხომ ყავს თავისი ნატა და უნდა დაიწვას და უნდა დაიფერფლოს
-ვაიმე რა მიამიტი ხარ ჩემო ანგელოზო კაცი რომელსაც ნაშა არ ყავს მთუმეტეს მსგავსი სამუშაოს და გარეგნობის მქონე კაცი არ არსებობს აბა ვაჟიშვილი გინდოდა ჩაგბარებოდა? დამიჯერე ეგ უკეთესია პირადი გამოცდილებით გეუბნები ცალკე ის გისწორდება რომ გიყვარს და მასთან ხარ ცალკე ის რომ ასობით ქალიდან შენ აგირჩია და ერთადერთი გაგხადა
-ამჯერად გვანცას ვეთანხმები
-და ასე მარტივად ჩავუვარდე მკლავებში?
-ნუ ახლა ცოტას თუ ვიხალისებთ არაფერი დაშავდება თან ხო უნდა აგიხსნას სიყვარული არა? - მარიამმა მზაკვრული ღიმილით გაიღიმა და გოგოებს გადახედა- აბა დავიწყოთ ?
-რა დავიწყოთ
-ეს ისეთ რამეს მოიფიქრებს სულ გადაგირევს იმ ბიჭს ჯობია ამაღამვე ჩაუვარდე მკლავებში თორე შენც გაგიჟდები
-არა რა ნამდვილი გიჟები ხართ შენ მეგონე ნორმალური და შენ ყველაზე მეტს აფრენ- მარიამს შეხედა და ბუზღუნით წამოდგა
-მოიცადე გოგო სად გარბიხარ - მოკიდა მაჯაში ხელი და ისევ უკან დასვა - მოკლედ შეეშვი ამ კლდევამოსილი ქალის როლის თამაშს გაიხალისე ცხოვრება გადაეშვი ვნებების ქარცეცხლში თან ისეთი ბიჭია აკუნა დაიფერფლები მრავალგზის
-ხოდა თუა გყავდეს შენ მოგწონს ძალიან როგორც ვატყობ
-ოჰ ეჭვიანობს ქალბატონი- გვანცამ გადაიკისკისა
-მოიცა მართლა ეჭვიანობ? ვისზე ჩემზე? შემირცხვენიხარ თათული მაჭავარიანო მე ძმაკაცები არ მიყვარდება უბრალოდ არ მიყვარს დამალვა იმის რასაც ვფიქრობ
-კარგი ხო აბა რა გავაკეთო აკოს შემოსარიგებლად?
-მოვიფიქრებთ რამეს ჯერ მაცადე ამათი ქორწილი გადავაგორო სამი დღეღა დარჩა
-კაბა კიდე არ გიყიდია- კიდევ ერთხელ შეახსენა თათამ თვალების ბრიალით
-კარგი ხო ვიყიდი ხვალ საღამოს გავიდეთ და შევარჩევ რამეს არ მოვალ შარვლით მაგრამ ფეხს რომ მოვიტეხ მაღალ ქუსლზე შემდგარი და გავხდები აკუნას სამკურნალო და ჩაგიშლი ქორწილს მე არ დამაბრალო
-გოგო აბა რა გინდა რომ ძმის ქორწილიში რომელი შენს საუკეთესო დაქალს ირთავს ცოლად კეტებით მოხვიდე?
-კარგი ხო არ გაბრაზდე ბუს ტუფლს ჩაიცმევ
-მოგკლავ იცოდე
-აი ხედავ? მული ვხდები და უკვე მკლავს
-წავედი მე დავიძინებ თორე ცუდად ვარ უკვე ამ სიგარეტის კვამლმა თვალები ამიწვა და საერთოდ რამხელა ხმაზე აქ სიმღერები ჩართული მოვკლავ ამ ბიჭს
-ვის კლავს ჩემი ლამაზი გოგო?
-შენ - ენა გამოუყო მერე ლოყაზე აკოცა
-რატო ტო
-თავი ამხადე ამხელა ხმაზე სიმღერის მოსმენით და იმიტომ
-უიმე რა ბუზღუნა ხარ გოგო წადი მიდი ადი შენს ოთახში ჩაკეტე კარი და აღარ შემოვა ხმა - თავზე აკოცა დაიკოს და ისიც წავიდა კუსკუსით.
-სად მიდიხარ თათუუ- ეკემ მოხვია წელზე ხელი და ჩაეხუტა - ჩემი ლამაზი გოგო - ლოყაზე ტკბილად აკოცა
- დავიღალე და დასაძინებლად მივდივარ- მეგობარს გაუღიმა თათუმ და თავადაც აკოცა
-მმ ჩემი შაქარა გოგო ვინაა? ტკბილი და თბილი- ცხვირზე აკოცა და გაიცინა
-მე ვარ მგონი- სიცილით თქვა და ხელები მის მხრებზე განალაგა
-არ მეცეკვები თათ?
-კაი ვიცეკვოთ და მერე წავალ- მელოდიას ააყოლეს სხეულები, მშვიდად ცეკვავდნენ , საუბრობდნენ და იცინოდნენ, შიგადაშიგ კოცნიდა ლუკიტო თათუს ხან ცხვირზე , ხან ლოყაზე ხან კიდევ მხარზე . აკო კი თვალების ბრიალით, ძარღვებ დაბერილი უყურებდა წყვილს ლამის შემოეფშვნა ხელში ჭიქა . თავს ვეღარ იკავებდა უკვე . იმდენად შესამჩნევი იყო ეს მისი ცვლილება გიომაც შენიშნა და მისი თვალთვალის ობიექტში თათული რომ ამოიცნო ჯერ გაბრაზდა მერე გაეცინა და გვერდით მიუჯდა მეგობარს
-რაო აკუნა რამ გაგაბრაზა ასე?
-მე.. საიდან მოიტანე რას უნდა გავებრაზებიო უბრალოდ ბევრი მომივიდა დალევა და კიდევ კარგი ხვალ მორიგე არ ვარ - ბოლომდე დაცალა ჭიქა და მეორე დაისხა ისევ გახედა თათულის- როდიდან აცეკვებ შენ უცხო ბიჭებთან შენს დას?
-ვინაა უცხო ეკე? ეკე ძმაა
აკოს არაფერი უთქვია დუმილი არჩია შეკრული მუჭი მუხლზე ისე მწარედ დაირტყა ტკივილისგან წამოიყვირებდა სხვა დროს მაგრამ ახლა ვერაფერს გრძNობდა მხოლოდ მოკისკისე თათულის უყურებდა რომელიც მკლავზე გადაეწვინა ეკეს და თავის ნებაზე ატრიალებდა მის ჩამოსხმულ სხეულს.
თათული კისკისებდა და ეკესთან საუბრით გამხიარულები საერთოდ ვეღარ გრძნობდა თავის ტკივილს ეს ბიჭი ყომ პოზიტიურობის განსახიერებაა ნასვამი ხო საერთოდ . აკოს გახედა და როცა მისი გამომეტყველება დაინახა მარიამის აზრი მის წამებასთან დაკავშირებით უფრო ჩაუჯდა გონებაში თითქოს ახალი ენერგიით დაიმუხტა . ცეკვის დასრულების შემდეგ დატოვა ოთახი და კიბეებს აუყვა . საძინებელში შესვლისთანავე კაბის შესაკრავს დასწვდა და გახსნა დაიწყო ამ დროს შემოგლიჯა ვირაცამ კარი , წამებში სწვდა მაჯაში და ცივ კედელს ააკრა . შეშნებულმა წამოიკივლა მაგრამ აკო რომ დაინახა ცოტა დამშიდდა
-რას მიკეთებ გოგო ჩემი გაგიჟება გინდა?- ისე ახლოს იყო მასთან თათულის ტაომ დააყარა გამაბრუებელი ეფექტი ჰქონდა მის სიახლოვეს
-ამდენი არ უნდა დალიო თუ არ შეგიძლია ბოდავ ხომ ხედავ
-თათული !
-დიახ გისმენ
-თათული ნუ მაგიჟებ იცოდე ისეთ რამეს გავაკეთებ რომ..
-რას გააკეთებ მაინც - გამომწვევად მოიღერა ყელი და უფრო ახლოს მიიწია მისკენ
-იმას რაც დიდი ხანია მინდა - ხმა იმდენად შეეცვალა თათული სულ გაითიშა წამებში კი იგრძნო ტუჩების შეხება რომლებიც მის ვარდისფერ ბაგეებს ვირულად ლაშქრავდა და იმდენად მომთხოვნი იყო ლამის ჩაადნა ხელებში. ახლა იგრძო ენერგიის მოზღვავება , გადატრიალება მოხდა მასში თითქოს ის მშვიდი გოგო გაქრა და ალქაჯი შეიქმნა მისგან , როგორც კი გაიაზრა რაც ხდებოდა და სიამოვნების პიკზე ავიდა თითები აკოს თმაში შეაცურა მოქაჩა და კოცნაში თავადაც აყვა გამოუცდელობის მოუხედავად უდიდესი კმაყოფილება იგრძნო არ უნდოდა მოშორებოდა ოდესმე მის ტკბილ ბაგეებს მაგრამ ჟანგბადის გარეშე ამდენ ხანს გაცერება წარმოუდგენელია. როგორც იქნა მოსწყდა უკვე საყვარელ ბაგეებს აკო ხელები კედელზე მიადო თათულის ირგვლივ თითქოს სადმე გარბოდა გოგო . აჩქარებული სუნთქვის დარეგულირებას და კოცნისგან გამოწვეული ბახუსიდან გამოსვლას ცდილობდა , ენის წვერით გაილოკა ტუჩები და ამღვრეულ თვალებში ჩახედა მაჭავარიანის ქალს
-დღეიდან ჩემი ხარ სამუდამოდ კარგად დაიმახსოვრე ეს ბაგეები უკვე ჩემია შენი მთელი არსება ჩემია და ვინმე რომ შეგეხოს გეფიცები ვინც არ უნდა იყოს ისე დავამტვრევ ძვლებს ვერავინ აღუდგენს - გამაფრთხილებლად ჟღერდა ბატონი აკოს სიტყვები მეტად დაბოხებოდა ხმა სიამოვნების გავლენა კვლავ ჩანდა მოახერხა თავის შეკავება და ისე აორთქლდა იქედან თათული კიდე არ იყო დამშიდებული. საწოლში ისე დაწვა და დაიძინა ვერც კი მოახერხა აზრზე მოსვლა.
ბიჭები თავიანთ ოთახებში შევიდნენ ლუკა და საბა ერთ საძინებელში განთავსდნენ, გიო და ეკე , აკო და ნოდო ერთად, გიგი და გვანცა რა თქმა უნდა ერთად იყვნენ სულ ბოლო ოთახში , მარიამი და თათული ერთად, მიშო და თათა ერთად , თორნიკე და დემეტრე ერთ ოთახში მოთავსდნენ.
გოგოებმი ისე აორთქლდნენ მარიამი დარჩა მხოლოდ ქვემოთ ასე რომ მას მოუხდა მაგიდის ალაგება ყურსასმენები გაიკეთა და ცეკვა დაიწყო. ასეთ ხერხს მიმართავდა ყოველთვის და სწრაფადაც ათავებდა საქმეს. ჭურჭელი სამზარეულოში გაიტანა და ნიჟარაში ჩააწყო, ერძები მაცივარში განათავსა შემდეგ მოგავა მისაღები და თეფშების რეცხვა დაიწყო . ხელები გაქაფული ჰქონდა , თან ტრიალებდა და მელოდიას აყოლებდა სხეულს
-ადრე უფრო დასტოინი იყავი და ექიმობამ გაგხადა მხიარული?- ბოხი ბარიტონი მოესმა და შეკრთა
-დემეტრე? - უკან მიბრუნებულს წყლის ჭიქით ხელში დევდარიანი შერჩა -რომელიც აშკარად აკვირდებოდა თითქოს რაღაცის პასუხს ეძებდა
-ბოდიში არ მინდოდა შემეშინებიე
-არაუშავს - გაიღიმა და საქმე განაგრძო - მეგონა ყველას ეძინა
-არამგონია იმათ ეძინოთ- გაიგონა როგორ ჩაიცინა და თავადაც გაეღიმა- დილანდელზე მინდოდა დაგლაპარაკებოდი -პაუზა გააკეთა და შემდეგ განაგრძო -არ მინდა ცუდად იფიქრო მე ისე გიყურებ როგორც მიშოს და თორნიკეს დას უბრალოდ მართლა ძალიან გავხარ ერთ გოგოს რომ დაგინახე მეც არ ვიცი რა დამემართა
-არაუშავს მეც უხეშად გამომივიდა დავივიწყოთ ეგ ინციდენტი - მშვიდად უთხრა და მისკენ შებრუნდა- ისე მართლა ასე მგავს ის შენი ნაშა?
-ნაშა არა!- ისე შეეცვალა გამომეტყველება ეგონა დაახრჩობდა იქვე
-უკაცრავად მე ცუდად გავიგე როგორც სჩანს
-კარგი გაატარე - მაგიდაზე დადო ჭიქა - ძილი ნების
-ძილი ნებისა
სწრაფად მოათავა რეცხვა შემდეგ სააბაზანოში შევიდა გამოიცვალა და თავის ოთახში შევიდა. თათულის მშვიდად ეძინა ფრთხილად მიუწვა გვერდით და თავადაც დაიძინა.
მიშომ ვეღარ მოითმინა ხელი ჩაავლო თათას და საძინებლისკენ წაიყვანა
-მიშ..-სულის მოთქმა არ დააცადა ისე წვდა მის გემრიელ ბაგეებს და სურვილი აისრულა
-ესეც ასე დავტკბი ახლა შეგიძლია მესაუბრო-გაიღიმა და ყელზე გადაინაცვლა , გოგომ უკან გადაწია თავი და სიამოვნებისგან ტუჩზე იკბინა ხმა რომ ჩაეხშო -თუ შეძლებ რა თქმა უნდა - იგრძნო როგორ გაიცინა მიშომ და ბრაზმა მოუარა მაგრამ არ შეეძლო სიტყვის თქმა უბრალოდ ხელი მისი მაისურის ქვეშ შეაცურა როგორც კი მხურვალე კანს შეეხო ციებიანივით ცახცახი დაიწყო , გრძNობდა როგორ ეხორკლებოდა კანი მიშოს და ეღიმებოდა . სწრაფად გადააძრო მაისური იატაკზე მოისროლა და უკვე ბიუსჰალტერის ამარა მყოფი აეკრო შიშელ სხეულზე . მიშომ ისე გაანთავისუფლა შორტისგან აზრზე ვერ მოვიდა ახლა კი საცვლების ამარა იყო მასზე აკრული და საწოლისკენ მიემართებოდნენ . ფრთხილად გადააწვინა ბიჭმა საწოლზე და ზემოდან მოექცა თითებს უმისამართოდ დაატარებდა ათრთოლებულ სხეულზე -მიშ.. აჰჰჰ არ ... - როცა მკერდიდან მუცელზე გადავიდა კოცნით ოხვრა ვეღარ შეიკავა წინადადების დასრულება ვერ მოახერხა მიშომ ტუჩებზე თითები მიადო და გააჩუმა -მადროვე უბრალოდ მოგეფერები - შეცვლილი დაბოხებული ხმით უთხრა და განაგრძო თავისი საქმე -ჯანდაბა რატომ მაწამებ ....- ამოიგმინა და ზემოდან მოექცა ბიჭს გააფთრებულ ავაზას გავდა მიშოს ტუჩებს დააცხრა , თითები პრესზე ააყოლა შემდეგ ტუჩებით დაუყვა ყელიდან პრესამდე მიშოს რეაქციით გახელებული სიამოვნების პიკზე იყო -ნუ აკეთებ .. მაგას .. შეიძლება ვერ .. - მიშომ ჩამწყდარი ხმით თქვა და თითები თათას ხერხემალზე აასრიალა -რას მმართებ ასეთს, თავს ვერ ვიკავებ - თათამ ამოიოხრა და ბიჭის ყელში ჩარგო სახე , ზემოდან იყო მოთავსებული საქმროს სხეულზე და საერთოდ არ აპირებდა იქედან მოშორებას . როგორც იქნა დაირეგულირეს გახშირებული სუნთქვა , მიშომ პლედი გადააფარა და ხელები წელზე მოხვია -ჩემი რომ გაიგო ბევრად უფრო უნდა მოგინდე
-იმუნიტეტი მაქ ძლიერი - გაიცინა და ყელში სველი კოცნის კვალი დაუტოვა -მთვრალიც რო მაგიჟებ ეს ფაქტი მაოცებს
-შენ და მარიამს მთვრალებზე გართულება რომ გქონდათ ანუ წარსულს ჩაჰბარდა?
-ვნახოთ
-ჯობია დავიძინოთ - შეუბლზე აკოცა და ხელი საჯდომზე მოუთათუნა- გადასკუოპდი შარვალი გავიხადო ვერ ვიძინებ ასე რომ იცი
-აუ კაი რაა- ბუზღუნით გადაბობღდა . მიშომ შარვალი იატაკზე დააგდო საწოლში შეწვა და ჩაეხუტა ქალბატონს .

დემეტრე ფრთხილად შევიდა საძინებელში მაგრამ ტყუილად ფრთხილბდა თოკოს ისედაც ეღვიძა
-არ გძინავს ტო? მე კიდე არ გავაღვიძოთქო და ლამის ფეხისწვერებზე შემოვედი
-აღარ მაქ ისეთი ფრთხილი ძილი - გაეცინა თოკოს და სიგარეტის ნამწვავი ფანჯრიდან მოისროლა
-რატო არ გძინავს თოკუნა შენც ხომ არ შეგიპყრო სიყვარულმა-გაიცინა დემემ და გახდა დაიწყო
-მოიცა და ლუკა მართალი იყო რომ თქვა დემეტრე შეყვარებულიაო?
-შეყვარებული ვარ თუ არა ვერ გეტყვი მაგრამ მგონია რომ ის გოგო ჭკუიდან გადამიყვანს ვერაფერი მოვუხერხე ნამდვილი ჯიუტი თხაა, ყველაფერთან ერთად გიჟია , მოუსვენარი, მხიარული ენერგიული და ამავე დროს ისეთი ნაზი და სიფრიფანაა გაბრაზებულზე სიტყვასაც ძვლივს ვეუბნები - ისეთი ემოციით საუბრობდა დევდარიანი თოკო ინტერესმა შეიპყრო
-სურათი მაჩვენე თორე ინტერესი მომკლავს
-რას დამცინი შე ჩემა - მაისური ესროლა ძმაკაცს და თავზე გადააფარა. თოკომ მოიშორა და საწოლზე გადაწვა დემეტრეს საწოლთან მხოლოდ ერთი პატარა ტუმბო აშორებდა
-ფოტო მაჩვენე შე ჩემა არ გაქ?
-შენი ღლაბუცის თავი არ მაქ , დავიღალე მეძინება დილიდან დაძაბული ვარ იმ შენი გიჟი მეგობრის გამო- საბანი გადაიფარა და კომფორტულად მოთავსდა საწოლში
-მარიამზე ამბობ?
-ხო აბა სხვა ვინ ? გამომეცხადა დილაადრიან ნახევრად შიშველი! არ გითქვიათ მაგისთვის ეგრე რო არ უნდა იტანტალოს?
-შენ რა იყო ახლა მაინცადამაინც უნდა დაგიმტვრიო ძვლები?
-ძვლები რატო უნდა დამიტვრიო გადარეულო ცუდს კი არაფერს ვამბობ მარიამსაც ვუთხარი დილით ისე დამშეული რატო ვუყურებდი მაგრად გამიტყდა შენ ძმობას ვფიცავარ მაგრამ მართლა ძალიან გავს რომ დავინახე ჩემი გოგო დამიდგა თვალწინ და სისხლი ამიდუღდა
-ფოტო მაჩვენე იმ გოგოსი თორე ვერ მოვისვენებ
-ჯანდაბას შენი თავი - ჩაიფრუტუნა დევდარიანმა მობილური გაანათა თლილი თითები გადაუსვა ეკრანს და მიაწოდა თოკოს . აქ კი ბიჭს თვალები გადმოცვივდა
-შანსი არაა
-ხო მაგრად გავს
-გავს კი არა მარიამია 17 წლის ასაკში
-რას სულელობ ახლა ეგრეც არ გავს ჩემს გოგოს უკეთესი ფორმები აქ თან თვალები მწვანე აქ მარიამს მგონი შავი აქ
-შავი არააქ თაფლისფერი აქ მარა მართლა როგორ გავს ტო - თორნიკე ფოტოს უყურებდა და აკვირდებოდა მომღიმარ გოგონას რომელიც მობილურის ეკრანიდან უმზერდა
-გეყოს ახლა არაა ამდენი დაკვირვება საჭირო - უცებ გამოგლიჯა მობილური და ბალიშის ქვეშ დადო
-რა იყო შე ჩემა რას მეეჭვიანები აქ შენი გოგო რაში მჭირდება თან მარიამს ისე გავს მაგას ვერც შევხედავ სხვა თვალით
-რომც შეხედო ეს ისეთი გიჟია ჩემი ჩარევაც არ იქნება საჭირო ისე ამოგთხრის ორივე თვალს და გადაგაყლაპებს
-კაი ტო ასე შენნაირი გადარეული სად ნახე
-ბედის ამბავია
-მომიყევი მერე რას ელოდები
-გრძელი ამბავია სხვა დროს მოგიყვები თან ახლა გაბრაზებული ვარ და ეგ რომ გავიხსენო ვიცი გული მომილბება - ისე საყვარლად თქვა თორნიკემ გაოცებულმა შეხედა ხომ არ მეჩვენება სხვა ვინმე ხო არააო
-მართლა დევდარიანი ხარ შენ? დემეტრე დევდარიანი? მგონი სხვა მელაპარაკება
-კარგი ახლა გეყოს საკმარისად მაჭიკჭიკე
-კარგი მაგრამ იცოდე სანამ ლუკას ავაჭიკჭიკებ მომიყვები ყველაფერს
-პირობას გაძლევ - სანათი ჩააქრო და თვალები დახუჭა .
თოკომაც ჩააქრო სანათი და მორფეოსის სამყაროში ხელმეორედ გადაეშვა უკვე დილამდე არც შეტოკებულა. დილით კი მაღვიძარამ გააღვიძა, ისე ეძნებოდა გამორთო მაღვიძარა და განაგრძო ძილი .
მარიამმა კი დროულად მოახერხა გაღვიძება სწრაფად მოემზადა და გარეთ გავიდა რომ მიხვდა თოკოს ეძინა ყველა სხვა დანარჩენის მსგავსად სხვა გზა არ ჰქონდა უშედეგო რეკვის შემდეგ საძინებელს მიადგა ჯერ დააკაკუნა მაგრამ არავინ უპასუხა შემდეგ შეაღო და შევიდა. დემეტრე რომ დაინახა გულში გამოლანძღა თორნიკე . ფეხსაცმელი გაიხადა და ფეხაკრებით წავიდა თორნიკეს საწოლისკენ ამ დროში დემეტრემ ჭყიტა თვალები და უცებ წამოიწია
-მარიამ?
-დილამშვიდობის ბოდიში არ მინდოდა შენი გაღვიძება ამ იდიოტს უნდა წავეყვანე სამსახურში და უკვე მაგვიანებს - შეანჯღრია და ლოყაზე ხელი სტკიცა- გაიღვიძე მძინარე მზეთუნახავო თორემ ალქაჯი მარიამი უკვე განრისხებულია და ვატყობ დასველდება თქვენი საწოლი ყინულიანი წყლით
-რაა? არ გაბედო აჰა ახლავე ვდგები არ გინდა ყინული -ისე უცებ წამოხტა დაავლო ტანსაცმელებს ხელი ჩაიცვა და მოწესრიგდა მარიამი და დემეტრე გაოცებულები უყურებდნენ
-ვაა ასე თუ ეშინოდა ამას შენი ვერ წარმოვიდგენდი
-შენ ამას არ იცნობ კარგად - თორნიკემ უთხრა და გასაღები აიღო - მართო შენი თავი ნუ გგონია ტირანი სხვებიც არ ჩამოგრჩებიან ჩემო კარგო
-ტირანი ხო? კარგი იცოდე ათზე თუ არ ვიქნები სამსახურში ეგ ტირანი რეებს აკეთებს გაბრაზებულზე კარგად ნახავ მერე
-23 წელია მაგას ვნახულობ და იყოს აღარ მინდა
დემეტრეს ეღიმებოდა მათი კამათის შემყურეს . თავი ბალიშში ჩარგო და ძილი განაგრძო მარიამი და თორნიკე კი თბილისში დაბრუნდნენ.
მარიამი სამსახურში იყო და პაციენტებს მკურნალობდა. დანარჩენები კი ერთობოდნენ და თან საქორწილოდ საქმეებს აგვარებდნენ. რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს უკვე ყველაფერი მზად იყო უბრალოდ თათა ნერვიულობდა ყველაფერზე და უწევდა მიშოს მისი „დამშვიდება“ (როგორმე აიტანს ქორწილამდე ამ მძიმე მოვალეობას)
ბიჭები ეზოში ისხდნენ , გოგოები სამზარეულოში ტრიალებდნენ . საუზმე ეზოში გააწყვეს და თავიანთი ადგილები დაიკავეს. თათა დაპროგრამებულივით დადიოდა თიტქოს აკოს მზერას ვერ ამჩნევდა სულ მისი კოცნა ახსენდებოდა და ჭკუიდან გადადიოდა , სურვილი უჩნდებოდა მისი გაბრაზების და ძალები მოიკრიბა „ბრზაზისგან გადარეულმა“ სპეციალურად ეკეს გვერდით დასკუპდა და გაუბა ბაასი, ისიც რა თქმა უნდა ესაუბრებოდა და კისკისებდნენ სინქრონში. გიორგი სიტუაციას ზვერავდა უკვე და გულში იცინოდა აკოს გამომეტყველებაზე .
-ვაიმე რამდენი დავლიე ტო თავი მისკდება- ბუზღუნით დაეშვა სკამზე ლუკა თავზე ხელები ჰქონდა მოჭერილი და საფეთქლებს იზელდა
-თუ არ გაქ ტრ.. არ უნდა დალიოთქო რამდენჯერ მითქვია - ნოდომ წამოკრა თავში ხელი და სიცილით მოუჯდა გვერდით
-ვითომ თვითონ აქ სასწაული ბახუსი რა -ჩაიბურტყუნა და გვერდით მჯდომ თათულის მოეხვია- აუუ თათუუუ ჩემო ცხოვრება მიდი რა ნაბეღლავი მომიცუნცულე გთხოოვ
-აფერისტო - თათუმ აკოცა უცებ ლოყაზე წამოდგა და მალევე დაბრუნდა ნაბეღლავის ბოთლით
-აუ შენ რა მაგარი მყავხარ ტო
-გეყოს ახლა ხომ მოგიტანე უკვე
-კაი თათუ გეკადრება? შენი აზრით ნაბეღლავის გამო ვიბაზრე ამდენი? ისედაც რო მიყვარხარ არ იცი თათუშ?
-კაი ხო ნუ მიციმციმებ მაგ ცისფერ თვალებს- გაუცინა თათამ და საუზმობა განაგრძო
-ვსიო ქორწილამდე აღარ ვსვამთ გიგი მართალი იყო უფრო სწორედ გვანცუ იყო მართალი თორე ღვიძლი დამეშლება ამდენი ლოთობით- ახლა საბამ დაიწუწუნა და ბოლოდე დაცალა ლუდის ბოთლი
-თქვენ როგორ არაფერი გჭირთ ტო - მიშოს და თორნიკეს გახედა ლუკამ
-ჩვენ გენეტიკურად მოგვდგამს ლოთობა- მიშომ თქვა სიცილით და თორნიკეს გადახედა -მარა მგონი თოკჩო ცუდადაა
-თოკჩო იქნება ახლა რო გაგასაღებს ქორწილამდე - დაუბრიალა თვალები თოკომ ძმაკაცს და აფხუკუნებული საზოგადოება დააიგნორა- პროსტა დილაადრიანად ამაგდო მარიამმა და ძილი მაკლია , შენ უნდა წაგეყვანა სხვათაშორის მაგრამ ნებივრობდა ყმაწვილი
-სრულად გაბარებ სადავეებს მე რამდენიმე თვე გასული ვიქნები ყოველგვარი მომსახურებიდან - მიშომ ჩაიცინა და თათუს ფეხზე აასრიალა თითები , გოგოს წვენი გადასცდა და აწითლებულმა ძვლივს შეძლო სუნთქვა
-არამგონია თქვენი რომელიმეს დაცვა სჭირდებოდეს ყიფიანის ქალბატონს - დემეტრემ თქვა და ბიჭებს გახედა-რაც თავი მახსოვს იქეთ გიცავთ ორივეს
-გეთანხმები დემე - აკომ გაიცინა და მინერალური მოსვა- აუ მართლა რა მაგარი ღვინო იყო თავი მისკდება ტო
-თუ დალევა არ შეგიძლია საერთოდ არ უნდა დალიო სისულელეებსაც აღარ გააკეთებ მერე -თათულიმ შეხედა მაგრამ ისე უღიმოდა თვალები აკოს ენა ჩაუვარდა
-სისულელის გაკეთებაში გააჩნია რას გულისხმობ
-თათუ წამო რა- ძალიან მალე ჩაერთო საუბარში თათა და დაიკო გაიყვანა ეპიცენტრიდან. გვანცუც უკან მიჰყვათ
-რა გჭირს შენ - აკოს გახედა ნოდომ და თვალებით ანიშნა რაღაც
-არაფერი
-მაგ არაფერს სახელს თუ არ დაარქმევ და არ დამელაპარაკები დროზე მერე მართლა არაფერი იქნება - გიომ გახედა ცივად დადო ჭიქა და იქაურობა დატოვა
-მოიცა შე ჩემა რომ მეუბნებოდი ყურებამდე ვარ შეყვარებულიო ამასწინათ გახეული მთვრალი რო იყავი ის გოგო ეს.. ის ჩვენი- საბა დაბნეული ბუტბუტებდა და ჰაერში ასავსავებდა ხელებს
-რას ბურტყუნებთ ვერ გავიგე დანაშაული მიმიძღვის რამე?
-ახლა ამას დავბრიდავ ბ.. - ლუკა წამოფრინა -შენ ბიჯ.. შ... თათულის ეჩალიჩები ჩვენს თათულის და დანაშაული არ მაქო? ასე ვირთხასავით დამალვა არაა სპრავედლივი საქციელი ხო იცი თუ ექიმები ვერ წვავთ სწორა და არასწორ ბაზარს
-დაჯექი - დემეტრემ დასვა თავისი ძმა და აკოს გახედა - გიყვარს?
-ხო
-მართლა გიყვარს?- ეკემ შეხედა და ისიც ჩაერთო ბაასში. ისე გახედა აკომ გაოცება ვერ დამალა
-შენ პრობლემა გაქ რამე ?
-ვის მე? მე რა პრობლემა უნდა მქონდეს -გაკვირვებულმა გახედა ბიჭებს
-გუშინ ძაან ეჭუკჭუკებოდი და კარგია პრობლემა თუ არ გაქ არ მიყვარს საქმის გართულებები
-მოიცა ახლა ეს ჩემზე ეჭვიანობდა თუ მე მომეჩვენა ძმობას გაფიცებ- თოკოს გახედა ჯერ სერიოზული სახით მერე სიცილი ვერ შეიკავა და გაიცინა-აუ შეყვარებული ხალხი მართლა მაგრად აფრენთ თქვენ ძმობას ვფიცავარ მე დასავით ვუყურებ თათულის ჩერეზ თათას გამო იმდენად გვანან ერთმანეთს არ შემიძლია პროსტა სხვანაირად შევხედო ასე რომ დამშვიდდი
-გვეყოს ახლა მაგაზე - ისევ ლუკამ დაიწყო - გიოსთან ბაზარს არ აპირებდი შენ ვაფშე ხო?
-ლუკა რატო უხურებ? აცადე ჯერ ადამიანს გაერკვეს ნორმალურად და დაებაზრება მერე იმან იცის ისედაც ხო ხედავ - ნოდომ გააჩერა ისევ აკოს იცავს ბოლო-ბოლო აკო სწორედ მისი საშუალებით მოხვდა ამათ სასტავში რადგან ბიძაშილები არიან , სწორედ ნოდოს საშუალებით გაიცნო თათული .
-გარკვევა აღაღაფრის მჭირდება დარწმუნებული ვარ ჩემს გრძნობებში . გიო რომ დაბრუნდება დაველაპარაკები
-და რას ეტყვი თათულიც იგივეს გრძნობს?
-თქვენთან ერთად როა გაზრდილი არ ეტყობა? მომკლა კაცი და ესაა მთელი ორი თვეა აუღებელი ციხესიმაგრესავით ვუვლი გვერდს და ვერ ვნახე საშუალება რომ როგორმე დავუახლოვდე
-ჩემი გოგო - გაიცინ ალუკამ და ძმას ჩამოსდო მხარზე ხელი რომელიც სიტყვას არ ძრავდა როგორც ყოველთვის მშვიდად იჯდა - შენ რატო არ ეუბნები რამეს
-რა გინდა რომ ვუთხრა ერთსაც ვიცნობ და მეორესაც და ძალიან კარგად ვიცი ვინ რას გრძნობს ზედმეტი რომ გააკეთოს იცის რაც მოუვა - ჯერ უკას უყურებდა შემდეგ აკოს გახედა და მზერით უთხრა ყველაფერი
-დემეტრე მართალია და შენ ნუ ვარდები სულ - საბამ გადახედა ლუკიტოს რომელსაც ყოველთვის ყველაზე მაგარი ურთიერთობა ჰქონდა თათულისთან თითქმის ტოლები არიან და ყოველთვის მაგარი მეგობრები იყვნენ .
-და ვაფშე რა იცი რო თათუს ევასები?-ეს რო უთხრა უკვე ნათელი იყო რომ ნერვებზე დაკვრას იწყებდა . აკომ ისე გახედა ძლივს შეიკავა სიცილი
-თუ არ მოვწონვარ არაუშავს შევუყვარდები
-ოჰ რა თავდაჯერებული ხარ ექიმო ?
-ლუკა ნერვებზე ნუ თამაშობ რა ისედაც გაგიჟებული ვარ იმ ბ.. ბრალია, ყველაფერი არია თორე აქამდე ვეტყოდი თათუს
-იმ ნატაზე ამბობ?მაგას ხო დაშორდი- ნოდომ გახედა თან სვამდა ცოტა რო მოსულიერებულიყო
-დავშორდი მაგრამ შემეშვა? დამადგა ზუსტად იმ ღამით რომ ვაპირებდი სიყვარულის ახსნას და ისე ილაპარაკა ლამის მე დავიჯერე რომ ყურებამდე ვიყავი მასზე შეყვარებული ახლაც ჯერა თათუს რომ ისაა ჩემი საცოლე აზრზე ხარ რა მიჩალიჩა იმ ნაბ..
-ნატა ვინაა შონია? - დემეტრემ დაარღვია დუმილი და აკოს მიაპყრო მზერა . როცა თანხმობა მიიღო გაბრაზებულმა განაგრძო - მაგასთან რა გინდოდა ბიჯო მეტი ვერ ნახე ვინმე თბილისში? ნუ კაი არ გვინდა მაგაზე ბაზარი შენი საქმის შენ იცი სიყვარულს ვერავინ დაგიშლის მაგრამ ზედმეტებში თუ გადახვალ და თათუს შეაწუხებ
-კაი ტო რა იყოთ უყვარს ბიჭს და ხო არ დავბრიდავთ მაგის გამო - მიშიკომ მომავალ ქვისლს დაუჭირა მხარი - ხო და მარიამთან ერთად ნუ იკამათებთ მაინც თორე გაგიჟდება , გადაირევა და გაბრაზებულზე შეიძლება ქორწილში მართლა ელასტიკით წამოვიდეს და გამიგიჟდება ცოლი - უცებ მიაყოლა და გადახედა სასტავს . ყველას გაეცინა და თორნიკემ დაუდასტურა
-სხვათაშორის მარიამი ამათკენაა შესაბამისად რაც არ უნდა გააკეთო ჩემო ლუკიტო ამათი ამბავი მოყომარებულია უკვე და ვატყობ მეორე ქორწილისთვის მომზადებაც მოგვიწევს ჯობია რესტორანი დავხუროთ და მხოლოდ ჩვენთვის გამოვიყენოთ მიშკა რას იტყვი ჰა
-ნუ სულელობ სანამ ჩვენ არ დავბრუნდებით თაფლობის თვიდან ქორწილი გაპარვები და ერთი ამბავი არ გამაგონოთ ისეთი არაფერი გააკეთოთ ჩამოსვლა რო მოგვიწიოე მე და თათუს თორე დაგბრიდავ გეფიცები
-მე ვიკლავ თავს მგონია არ ვუყვარვარ ყურადღებას არ მაქცევსტქო და ამათ დამიგეგმეს ქორწილი ესეიგი რაღაც იცით და განგებ მისწრაფებთ სიცოცხლეს
-ჩვეენ? არაფერი ცოლ-შვილს გეფიცები -შეიცხადა თორნიკემ და ისეთი ტონალობით ტქვა ეჭვი შეეპარებოდა ადამიანს
-მოდიან და გეყოფათ ახლა ჭიკჭიკი ეს ისედაც დაბღვერილი დადის დღეს არაფერი ავნოს ბიჭს- გიგიმ თქვა სიცილით და მათკენ მომავალ გოგოებს გახედა
-რაზე ლაპარაკობდით ასე უცებ რომ გაჩუმდით ?- თათა მიუსკუპდა მიშიკოს გვერდით და ბიჭებს გადახედა დაეჭვებულმა თან ახალი ცხელ-ცხელი ინფორმაცია გამოსტყუა ტყუპს და აღარ იცოდა რა გაეკეთებია სიხარულისგან
-ქალებივით სულ ხომ არ ვიჭორავებთ რძალო - თორნიკემ აიღო პასუხისმგებლობა თავის თავზე
-ოჰ თქვენ რომ ჭორაობთ და ინფორმაციებს ფლობთ ისე უნდა - გვანცამ დაუბრიალა თვალები და გიგის უჩქმიტა რომელიც თოკოს ნათქვამზე ფხუკუნებდა- გაგაცინებ მე შენ კარგად
-რა იყო ტო რას დამიცაგრე ბიჭი ვერ გავიგე - ეკემ მოხვია გიგის ხელი და მოწიწებით აკოცა შუბლზე- ჩემი ბოთეე ვინ ალიო ვინოო ლო გეუბნებოდი ჩემო სიქალულო ალ გამცვალო ამ გოგოშითქო არ დამიჯერე მე არც დალევას გიშლიდი, არც ნაშებში სიარულს, არც სიცილს, ხუმრობას და საერთოდ ეს მგონი ყველაფერს გიშლის
-მომშორდი !- გიგიმ სახე დამანჭა და ეკე მოიშორა რომელიც უკან გაყვა თან ძლივს იკავებდა სიცილს
-შენ თუ მეტყვი დღესვე დაგიპყრობ ჩემო ცხოვრება ჩავკიდოთ ხელი ერთმანეთშ და მოვშორდეთ ამ ალქაჯ გვანცას
-ვაიმე მოგკლავ ახლა
-მიდი მომკალი ჩემო ლომო
-ბოზ.. შ.. დაგამტვრევ ხელებს
-ვაიმეე როგორ მიყვაარს შენი გაბრაზება პირდაპირ ცეცხლი მეკიდება ჩემო ველურო პანტერა - ნუ ეს იყო ბოლო წვეთი უკვე ყველა ხარხარებდა . გიგიც კი ვერ იკავებდა სიცილის
-შენ მოდი აქ მე შენ განახებ სიცილს გოგო რომ მოვა და იგივეს მეტყვის ვნებისგან აკრუსუნებული მერე გაგაცინებ კარგად- გვანცას უთხრა ჩუმად ზურგი აქცია და ბიჭებს გაყვა
-რას იზამ? ვინ გეუბნება? მოხვალ შენ უკან და საერთოდ სად მიდიხართ
-გვანცუ კალათბურთს ვითამაშებთ ჩვენ თქვენ აალაგეთ და გამოდით თათულიმ იცის მოედანი სადაცაა
-კარგი ხო -ბოლოს გაეცინა მაინც -იდიოტი ეს მაეჭვიანებს ვითომ არადა მაინც რომ ვეგები ანკესს ? -თავისტვის თქვა და თათულის გახედა-რომ გამომექეცი იქედან არ გითქვია როგორი კოცნა იცის ჩვენმა რომეომ
-ოო გვანცა კაი რა მე რა ვიცი
-აბა მე ვიცი გოგო?
-გვანცა შეეშვი არ იცი როგორი მორცხვია?
-უიმეე შენი ტყუპისცალი როა გემოვნებაზე ეტყობა მარტო ხასიათი სულ სხვანაირი აქ
-მე თქვენ გამაგიჟეთ თორე ვიყავი ბუნჩულა და მშვიდი გოგო
-როდის ეს ორი წლის სანამ გახდებოდი და ლაპარაკს დაიწყებდი?
-მალე ავალაგოთ მაინტერესებს ვინ მოიგებს
-რა თქმა უნდა ჩემი ბიჭი რომელ მხარესაც იქნება ის მოიგებს
-ვნახოთ
-გიო კარგად თამაშობს?- თათამ კითხა თათულის
-კი ძალიან მაგრად თამაშობენ ხუთივე
-ჩემი ბიჭებიც კარგად თამაშობენ . მარიამი არაა თორე შეუერთდდებოდათ ისე ორი აკლიათ და ჩვენც ხომ არ გვეთამაშა?
-არაა მე არ მინდა ახლა ფიზიკურად არ შემიძლია
-მე და თათული ვითამაშებთ ხო თათუ?- თათამ ტყუპს მოხვია ხელი და თვალი ჩაუკრა-თან აკუნას ვაყლაპოთ ნერწყვები ერთნაირად ჩავიცვათ ვნახოთ ერთი თუ გიცნობს
-მიშო მიხვდება და რა აზრი აქ ის ვერ გაჩერდება თუ არ ჩაგეხუტა და გაკოცა
-ვეტყვი მერე რა პრობლემაა
გოგოებმა უცებ მოაწესრიგეს სახლი ჩაიცვეს მოკლე შორტები, მაისურები, ბოტასები თმა შეიკრეს და წავიდნენ დანიშნულების ადგილისაკენ. თათულიმ შორიდანვე შეამჩნია აკო და ნერწყვი მშიმედ გადააგორა ასეთ ფორმაში პირველად ხედავდა ბატონ ალეკოს .
-გამოფხიზლდი გოგო არ უნდა დაგეტყოს რას ფიქრობ ეგრე რო მეტყობოდეს ახლა მე რაც მინდა ეგრევეჩამავლებდა ხელს გიგი და ვაიმე ცუდად მაქ გული წავალ მე რა -ისეთი სახე დაკერა გვანცამ ტყუპებმა სიცილი დაიწყეს- დამცინეთ ხო ჯერ არ გაგიგიათ ეგ სიამოვნება რა ხილია თორე ვნახავდი მერე როგორ იჭიკჭიკებდით. ოთხ დღეში დაგელაპარაკები შენ ქალბატონო- თათას შეხედა და თეძოს რხევით განაგრძო გზა
-აი ჩვენი გოგოებიც მოვიდნეენ- თოკომ ხელი მოხვია თათუს- შენ რომელი ხარ? ჩემი თათა თუ მეორე-რომ აკოცა მერე კითხა
-არ ვაპირებ თქმას - ყელმოღერებულმა თქვა და ბიწებს გადახედა-დღეს ისე ვითამაშებთ თქვენთან ერთად რაა
-მეც ვაპირებდი თქმას თა- მიშომ დაიწყო მაგრამ უცებ გაჩერდა არ გაამხილა რომელი იყო თათა- მოკლედ მეც მინდოდა მეთქვა
-მოკლედ დემეტრე ჩვენთან გადმოვა აკო იქეთ იქნება და დავიწყოთ ახლა საღამოს კი უნდა წავიდეთ ხვალ გამოსამშვიდობებელი საღამო მაქ ძალები ხო უნდა მოვიკრიბო- მიშიკომ თქვა იცოდა თათა ვერაფერს ეტყოდა და სიცილი ძლივს შეიკავა
-რა გამ- ჩუმად თქვა მაგრამ თათულიმ უჩქმიტა და გაჩერდა-შენ გაჩვენებ მე როგორ უნდა გამომშვიდობება
-ისეთ ადგილას ნუ ესვრი ახლა ორ დღეში რომ ვერ აღიდგინოს ძალები-გვანცამ უთხრა კისკისით და მაყურებლის ადგილი დაიჭირა
-შენ ვისკენ ხარ ცხოვრება?
-რა თქმა უნდა მათკენ
-ჩემკენ რატო არ ხარ?
-ნუ მელაპარაკები შენ საერთოდ - გაბუსხულმა შეკრა ტუჩები და იქვე ხის მორზე ჩამოჯდა.
დაიწო თამაში გოგოებმა ჯერ არ გამოიჩინეს ინიციატივა აი რომ დააკვირდნენ ვინ როგორ თამაშობდა და შევიდნენ აზარტში მერე უკვე გადამწყვეტი ქულები მოუპოვეს გუნდს. თათა მიშოს უბღვერდა, თათული აკოს ეპაექრებოდა და ბევრჯერ წაართვა ბურთი მიუხედავად იმისა რომ ლინზები გაიკეთა და ეს განმასხვავებელი ნიშანიც გაქრა მაინც იცნო აკომ ჯერ არ შეიმჩნია ირონიული ღიმილით უმზერდა. სიცხეში თამაში რომ დაიწყეს მათ გარეგნობაზეც შეიმჩნეოდა , ოფლით დაცვარულები გახშირებულად სუნთქავდნენ და კვლავ აგრძელებდნენ თამაშს 64:67 იყო ერთი სამქულიანით უგებდნენ თორნიკეს დამსახურებით აკოს გუნდს . თათულის მთელი სხეული დაეცვარა , ლოყები აწითლებული ჰქონდა ტუჩები უფრო მადისაღმძრელი უჩანდა აკოს კი უკვე სუნთქვა ეკვროდა მის შემხედვარეს თან ისე მოძრაობდა ქალბატონი ჭკუას აკარგიებდა ეგრე არ უნდაო მაისურის გახდით დაიწყო და იმდენჯერ ჩაუქროლა გვერდით და მიუახლოვდა მინიმუმამდე გოგო გააგიჟა. გვანცა მობილურით უღებდა და იცინოდა ამათ შემხედვარე ბოლოს გოგოებმა იაქტიურეს და მოიგეს
-ესენი ვინ ყოფილან ტო - ლუკა დაეშვა ძირს და მაისური გადაიძრო- საღოლ ტყუპებო
-საკუთარმა დებმა გამწირეს ტო- გიო გაწვა მინდორზე და თავი ლუკას დაადო
-მომშორდი შე ჩემა რას მომიწექი
-დააყენე ერთი ადგილი რა - ამოიზმუვლა ძალაგამოცლილმა
-წავედით გვაგვიანდება
-შენ სულ როგორ გაგვიანდება დევდარიანი ორი დღე დასვენება არ შეგიძლია ტო?
-ლუკა ერთხელ მაინც რომ ჩაიხედო კომპანიის საქმეებში მიხვდები ჩემს მდგომარეობას- მშვიდად უთხრა და სახლისკენ წავიდა.
ღამით უკვე თბილისშ იყვნენ , ასე რომ სამსახურიდან დაბრუნებულ მარიამს შინ დახვდნენ. მთელმა ოჯახმა ერთად ივახშმა . მეორე დღე იქნებოდა ყველაზე ამაღელვებელი შემდეგ კი ქორწილით დაგვირგვინდებოდა ეს დამღლელი კვირა და დამშვდდებოდნენ. მარიამმა ინფორმაცია ისეთი სიზუსტით მიიღო ფაქტიურად იქ ყოფნაში ეთვლებოდა.
დილით ადრე დაადგა თათა და დასვენების დღე ჩაუშხამა განთავისუფლებული იყო სამსახურიდან ორი დღით და ისიც არ შეარგო
-მარიამ ადექი კაბა უნდა ვიყიდოთ
-აუუ მადროვე ჯერ არ იქნება მაღაზიები ღიაა- ამოიზმუვლა და გვერდი იცვალა თან საბანი გადაიფარა თავზე ისევ
-მარიამ ადექი თორე გეფიცები ამ საღამოს კაბა რომ არ გქონდეს კარადაში და ხვალ შარვლით წამოხვიდე ქორწილში როგორი ლამაზიც არ უნდა იყო დაგკარგავ სამკვდრო სასიცოცხლოდ
-ვერ დამკარგავ მული ვარ შენი
-გოგო!
-ოო კაი ხო ჯანდაბას ავდგები - თვალებდახუჭული წამოდგა , მხოლოდ მოკლე ტოპი და ტრუსი ეცვა -იმედია კიდე ვინმე არაა სახლში
-როგორ არაა
-ვინაა?-უცებ წყიტა თვალები ოო მომატყე ხო?
-აბა არ მიყურებდი ისე და რა მექნა -ბუზღუნით თქვა და საწოლი გაასწორა -მიდი ჩაიცვი ნახევარ საათს გაძლევ
მარიამი სწრაფად მოემზადა ფინჯანით ყავა შეაგება მაომ ორივემ აკოცა საყვარელ დედიკოს და გავარდნენ მაღაზიებში. როგორც ყოველთვის მარიამი წუწუნებდა და თათა დაათრევდა ერთი სექციიდან მეორეში რომ როგორმე აერჩიათ სასურველი კაბა . გასახდელიდან გამოსული ისეთი დაქანცული იყო ისედაც ძლივს დადიოდა ქუსლზე როცა ვერ დაინახა თათა მიმოიხედა
-მარ აქეთ ვარ-ხმა გაიგონა და სწრაფად შებრუნდა ეს იყო და რაღაც მაგას ისე შეეჯახა ერთიანად ამოყირავდა , სწრაფი რეაქცია რომ არა იატაკზე მადენდა ზღართანს. წამოიკივლა და როცა მიხვდა რომ ვიღაცის სხეულზე იყო აკრული უკვე გასწორებულ მდგომარეობაშ მყოფი და სასიამოვნო სურნელი უღიტინებდა ცხვირში თვალები გაახილა , მაშინვე შავ მნათობ სფეროებს წააწყდა , იმდენად ამოუცნობი იყო მზერა დაიბნა , სწრაფად ჩამოსცილდა ბიჭს
-მაპატიეთ ვერ შეგნიშნეთ
-არაუშავს-აშკარად უჭირდა სიტყვის თქმა და იქედან აორთქლება სურდა ბიჭს მიზეზს კი ვერ ხვდებოდა მარიამი მაგრამ გრძნობდა მის დაძაბულ მზერას - ხომ კარგად ხართ
-დიახ გმადლობთ რომ დამეხმარეთ - გაუღიმა და თავად გაეცალა . გრძNობდა მწველ მზერას მაგრამ როცა უკან გაიხედა იქ აღარავინ იყო. რამოდენიმე წამშ დაივიწყა ეს ინციდენტი ალბათ სამუდამოდ . როგორც იქნა კაბა შეარჩიეს , ფეხსაცმელიც მისი შესაბამისი იყიდეს და სახლში დაბრუნდნენ.
სატავი შეკრებილი დახვათ ამჯერად ყველა დეტალს თავიდან ბოლომდე განიხილავდნენ .
-დედიკო არ დაიღალეთ? ყველაფერი კარგად იქნება რაა ამდენი სანერვიულო დე- ნათიამ უთხრა ქალიშვილს
-აუუ დედაა რომ არ მოხდეს რამე ისე როგორც მინდა მერე რა გავაკეტო თუ მეორედ გადავიხდით ქორწილს
-არც ეგაა პრობლემა ოღონდ ახლა გადამარჩინეთ და მომავალ წელს მე გადაგიხდით ქორწილს- მარიამმა ამოიზმუვლა და ისევ მიეკრა თოკოს- იცოდე ცოლს რომ მოიყვან ქორწილის გადახდა თუ მოგინდებათ დაივიწყე ჩემი არსებობა ქორწილის დღემდე
-არ მომყავს მე ვაფშე ცოლი ასე რომ მაგაზე ნუ იდარდებ
-არ მოგყავს არა ის მე ნათლული არ მინდა? ამათ ბავშვს ხომ ვერ მოვნათლავ - თათას ბავშის ნათლია უნდა ყოფილიყო ასე ჰქონდათ გადაწყვეტილი ბავშობიდან იძახდა მარიამი მე უნდა ვიყო შენი პირველი შვილის ნათლიაო მაგრამ ჩაუვარდა ეს გეგმა წყალში
-მაგაზე შენ არ ინერვიულო მარიამ ეს იმდენ ვინმესთან დადის ერთი როგორ არ დაფეხმძმდება ახლა - ჩუმად უთხრა ეკემ და გაიცინა- ასეც არ იმუშავებს ახლა“თავდაცვის სამინისტრო“
-მაგ „თავდაცვის სამინისტრომ „ თუ არ იმუშავა შენც კარგა ბლომად მოგიწევს ბავშვების ალიმენტის გადახდა- თოკომ გადახედა ძაკაცს და თვალი ჩაუკრა
-აა შენ გესმოდაა- გაიკვირვა და ისე დაიჭირა თავი თითქოს არც არაფერი უთქვია
-მამა სახლი ხოა მზად?
-ისეთ რაღაცეებს რატო მეკითხები ხოლმე რაზეც პასუხი იცი . ისე რძალი რომ შემოდის ოჯახში ჩვენც ხომ უნდა ვიგრძნოთ რამ გაგაგიჟა ასე ორი თვე რომ ტყდები აქედან
-მეც მაგ..-თათამ თქმა დააპირა მაგრამ ეგრევე უბრიალა თვალები მიშომ
-შენ ჩუ ! საჭიროა მამა და იმიტო ორი წევრით დავბრუნდები იქედან
-რა ორ .. მიშოო - უჩქმიტა ეგრევე და ისე წამოწითლდა დაებღვირა საქმროს. მანაც მოხვია ხელი და სიცილით აკოცა - უზრდელო
-ჩემი მორცხვი გოგო 24 საათი მადროვე და მოგიხსნი კომპლექსებს
-იდიოტო - გაებუსხა და მარიამს გახედა რომელიც ისევ არ ირხეოდა თოკოს მკლავებიდან- შენ ასე ცუდად თუ ხარ ხვალ იმხელა ქუსლებზე ვინ შეგსვავს
-დამცინე ხო დამცინე და რომ წამოვალ კეტებით ნახავ
-რატო გემუქრება ეს გოგო გამაგებიე ერთი თათუშ
-ლუკიტო სულ ასე მაბრაზებს ეს მე
-გაბრაზებას ნუ იტყვით დარწმუნებული ვარ ჩემთან რამდენჯერაც უჩხუბია იმდენჯერ არ გაგბუტვიათ თქვენ- დემეტრემ თქვა და ტუჩის კუთხე ჩატეხა. მარიამს ცოტა შერცხვა არასდროს არ მოსწონდა დემეტრე სულ სხვანაირი ტიპად მიაჩნდა ახლა კი სამეგობროში რომ თვლიდა უტყდებოდა რაღაცნაირად
-სულ რატო იხსენებ მაგას , ეტყობა ძალიან მოგწონდა რომ გეკამათებოდი
-სიმართლე გითხრა შენს მოკვლაზეც ვფიქრობდი ისე მეჩხუბებოდი სადავეებს ვკარგავდი ტიპები კანკალებენ ჩემს დანახვაზე და ეს ისე მეჩხუბებოდა ვიწურებოდი
-კაი ახლა ნუ აჭარბებ შენ შეშინებული არავის უნახიხარ
-ნუ რაც იყო გეუბნები . ის რომ გგავს ეტყობა მაგიტოა ასეთი გადარეული - ჩუმად თქვა მხოლოდ ლუკამ გაიგონა და გაიცინა- მოგკლავ მაგ დაცინვისტვის შენ
-ვერ მომკლავ იმიტომ რომ გიყვარვარ ძამიკოო - ლუკამ მხარზე ხელი დაკრა. დემეტრემ თავი გადააქნია და გაიღიმა გიჟდება თავის უმცროს ძმაზე და რა უნდა გააკეთოს .
-წავედით დროა ჩვენც გვინდა დასვენებაა- ეკე წამოდგა და ბიჭებიც ადგნენ მიშოს ისე გადახედა რაღაც ანიშნა მაგრამ თათამ ვერ შენიშნა სამაგიეროდ მარიამმა ეგრევე მოწვა და უკან გაყვა თოკოს
-რა იყო ციცქნა?- გაუღიმა თოკომ და მოეხვია
-სად მიდიხართ?
-სახლში
-თორნიკე !
-თათას ეტყვი და არ მინდა ახლა ჩხუბი ქორწილის წინ
-ასე მიცნობ?
-თქვენთან ავდივართ აგარაკზე ცოტას დავლევთ , გავერთობით გამოვემშვიდობებით ძმაკაცს ბოლოჯერ გაერთობა ჩვენთან ერთად აბა მერე ვინ გამოუშვებს კლუბში მარტოს- არ არსებული ცრემლი მოიშორა თორნიკემ მაგრამ მაინც ვერ მოალბო მარიამი- კაი ტო რა მოხდა უბრალოდ ჩვენ გვეყოლება ნაშები და ის დალევს
-რამე არ მოაწევიო იცოდე და თქვენ რაც გინდათ ის გააკეთეთ ხვალ დილით ადრე რომ ვერ ადგეს და რამე ისე არ გაკეთდდეს როგორც თათას უნდა სიცოცხლეს გამოვამშიდობებ !
-კარგი ხო მე ვარ პასუხისმგებელი ჩემო გემრიელო - ჩაეხუტა ისევ და ხმაურით აკოცა - კაბით მოდიხარ მართლა?
-კი ვიფიქრე ვაყიდიებ კაბას და მერე შარვლით გავიჩითებითქო მაგრამ არ მინდა რამემ გააბრაზოს ჩემი გოგო
-ვაა რას მოვესწარი მარიამ ყიფიანი კაბით და მაღლებით ბანკეტზე არ წამოხვედი გოგო კაბით ძვლივს მიგიყვანე საერთოდ არ მოდიოდი შარვლით თუ არ მიშვებთ არ წავალო და ახლა იცმევ კაბას?
-კარგი ახლა ყველაფერი ხომ უნდა მოხდეს ერთხელ რაა ასეთი განსაკუთრებული
-მაღლებზე დადიხარ საერთოდ?
-ამაღამ ვივარჯიშებ თან ხომ ვისწავლე ღრმა ბავშვობაში და ახლა გავიხსენებ თუ რამე დაგეყრდნობი და გავძლებ როგორმე
-კაი ცხოვრება წავედი ახლა
-ხვალამდე
მარიამმა ჩემი ძამიკო თუ ერთობა თათუმ რა დააშავაო და გოგები გამოიძახა მთელი კლასი და საუკეთესო კამანდა შეიკრა. მთელი ღამე არა მაგრამ საკმაოდ დიდხანს ისაუბრეს, იმხიარულეს ძელი დრო გაიხსენეს , ცოტა იტირეს კიდეც მაინც სენტიმენტალურები ვართ ქალები , მარიამიც კი აატირეს და შემდეგ დაიშალნენ მეორე დღის მოლოდინში .
აი ბიჭები კი ისეთ ამბავში იყვნენ კიდევ კარგი აგარაკზე მეზობლად არ იყო ვინმეს სახლი თორემ მთელს სამეზობლოს აიკლებდნენ და შეიძლება საკანშიც ამოეყოთ თავი მეზობლების შეწუხებისთვის. ამ გადარეულ, თავქარიან ბიჭებს რა შეაჩერებდათ იქ მისულ მიშოს მშვიდი გარემოსი რა მოგახსენოთ და სასმელი, მოსაწევი, ქალები, მუსიკა და გართობა ბოლო დონემდე კი დახვდა. აი მანდ გაიფიქრა ამაღამ თუ ცდუნებას გავუძელი და იმდენი არ დავლიე ხვალ ფეხზე წამოვდგე ხომ კარგი თორემ დავკარგე ჩემი ერთადერთი სიყვარული და ესააო
-მოგკლავ თორნიკე
-გეფიცები არაფერ შუაში ვარ
-ვის ცოლ-შვილს?
-მარიამს გეფიცები შენ ძმობას გეფიცები არ ვიცოდი ოხ გიორგი მოგკლავ
-რა გინდა შე ჩემა ნეტა მეც ეგეთი ცოლისძმა მეყოლებოდეს- ეკემ გაიცინა და ბიჭებს შეერია ეგ როგორ გაუშვებდა ხელიდან ასეთ პონტს
-ეს რომ გაიგოს თათამ დამბრიდავს გამეყრება ხვალვე
-აუ ეს რა მშიშარა გამხდარა ტო - ლუკამ გაიცინა და ჭიქა არაყი მთლიანად ჩაიცალა ცარიელ კუჭში - აუ რამე საჭმელი უნდა მოვძებნო სანამ მთლიანად გაანადგურებენ
-გიორგი მაჭავარიანო იცოდე შენი და რომ მეჩხუბოს ამის გამო შენ მიშველი
-კაი შე ჩემა დაიკიდე და გაერთე ხვალიდან ისეთ უღელში ჰყოფ თავს სადღა შეგეძლება მსგავსი დროსტარება
-ეს ქალები ახლაც არ მინდა და დანარჩენს ვერავინ დამიშლის
-გეგონოს დაბოლილი რომ მიხვალ სახლში ისე გაგიტ... სულ დაივიწყებ ყველაფერს ეს ისე თორე თათუშა ჯიგარია - თოკომ უთხრა და მოსაწევს მოუკიდა -ამდენი მოსაწევი ვინა გაჩითა ძმობას გაფიცებ- გიოს გადახედა და კიდევ ერთი ნაპასი დაარტყა თანდათან გრძნობდა როგორ მსუბუქდებოდა და ივიწყებდა ყველაფერს
-დევდარიანების მაფიაა ძმა- ლუკიტომ თქვა რომელსაც ერთ-ერთი გოგო ჰყავდა უკვე დათრეული და ხელებს უმისამართოდ დააცოცებდა „ცეკვის დროს“ თორე ისე როგორ იკადრებდა
ყველამ მაგარი დრო გაატარა , ის ღამე ალბათ არასდროს დაავიწყდებათ ლუკას ვიდეო და ფოტო კოლაჟიც გაახსენებთ იმ სისულელეებს მაგრამ მაინც . მიშომ შეტყობინება დაუტოვა თოკოს რომელიც“აორთქლდა“ მისაღები ოთახიდან და რომელიღაც საძინებელში იყო ალბათ და „მარტოობას“ აკვნესებდა . სახლში შუაღამით შევიდა , ნასვამი იყო მაგრამ ძალიან მთვრალიც არ იყო ვერ მოისვენა იცოდა თათუსაც არ ეძნებოდა და დაურეკა . მალევე უპასუხა ჩურჩულით
-გისმენ
-გეძინა პატარა?
-არა ვერ დავიძინე
-რატო არ დამირეკე
-ვიფიქრე არ შევაწუხებ გაერთოს ბარემ-მეთქი
-საიდან გაიგე
-ჰმ შენ რა გგონია სულელ ლამაზმანს ირთავ ცოლად? რაო მიხვი რომ თავისუფლება დიდი ხნის წინ ჩამაბარე და ვერ გაერთე ისე როგორც გაგისწორდებოდა- კისკისებდა ქალბატონი არადა კვდებოდა ეჭვიანობით სანამ დაურეკა მიშიკომ
-ამას დამიხედეთ ერთი შევბრუნდები ახლა სახლში და გავმუსრავ გოგოებს
-მიდი მერე მე არ გიშლი ასეთი სიჩუმე რატოა დავიჯერო ღამის ორ საათზე მორჩით ქეიფს?
-ჩემი ჭკვიანი გოგო ვინააო ვინოო
-სულელი ხარ შენ ისედაც და კიდე დალევა გინდოდა?
-შენ ახლა იმასაც მეტყვი რამდენი ჭიქა დავლიე?
-ნწ მგონი მარტო მოწიე ხო?
-აი შეცდი ქალბატონო ექვსი შვიდი ჭიქა ღვინო დავლიე და წამოვედი ტაქსით
-ის გადარეულები იქ დატოვე? არ მოიტაცოს რომელიმე გოგოებმა
-მოიკლავენ თავს - მიშოს გაეღიმა და ბალიშს ჩაეხუტა -ხვალ ამ დროს ჩემს მკლავებში იქნები მოქცეული
-სულაც არა
-რა არა!
-ამ დროს რესტორნიდან გამოპარვის გეგმაზე ვიმუშავებთ ალბათ და მერე გააჩნია რამდენ ხანს გაქაჩავ -ისეთი ხმით ელაპარაკებოდა მიშომ ისიც კი წარმოიდგინა როგორ იკვნეტდა ახლა ტუჩებს თათა და ეგრევე მიაყოლა
-ხომ გეუბნები ნუ იკვნეტ ტუჩებს-მეთქი
-რა .. საიდან იცი
-მე ყველაფერი ვიცი ქალბატონო . მიდი ახლა დაიძინე
-კარგი ძილინებისა ცხოვრება
-არ გამორთო
-აბა?
-ჩართული გქონდეს მინდა შენს სუნთქვას ვუსმენდე მერე მე გამოვრთავ დაიძინე პატარა . მიყვარხარ
-მეც მიყვარხარ ჩემო
მიშო კომფორტულად მოეწყო თვალები დახუჭა და თათას სუნთქვას უსმენდა მანამ სანამ არ გაუღრმავდა გოგონას სუნთქვა და მიხვდა რომ უკვე სიზმრების სამყაროში იყო , შემდეგ გამორთო მობილური და მეორე დღის მოლოდინში თავადაც ბედნიერმა დაიძინა.
დილა დაიწყო აფორიაქებული გულით, მაგრამ თიტქოს და დაზეპირებული მოქმედებებით რომლებიც მოდუნების საშუალებას არ აძლევდა წყვილს. დაიწყო მომზადება, მაკიაჟი , ვარცხნილობა და გაუთავებელი გაორმაგებული გულიცემა რომელიც არა და არ უბრუნდებოდა პირვანდლ მდგომარეობას. ისე უცებ მოხდა ყელაფერი ვერც კი გააცნობიერა რომ უკვე მზად ყოფნაში იდგა უმშვენიერეს თეთრ კაბაში გამოწყობილი თავზე ლამაზი ფატით და ხელში თეთრი ვარდების თაიგულით
-უმშვენიერესი ხარ ჩემო ლამაზო დედას პრინცესა - ნათია ბედნიერებისგან ტიროდა
-ნუ ტირი დე მაკიაჟი გაგიფუჭდება და ნუ ანერვიულებ უარესად ხომ ხედავ გათიშულია- თათულიმ დაუბრიალა თვალები და ტყუპს მოეხვია - ჩემი ლამაზი დაიკო შესანიშნავად გამოიყურები მსოფლიოში ულამაზესი პატარძალი ხარ ჩემი სიძე გაითიშება რომ დაგინახავს
-რა დროს გათიშვაა ხომ არ გაგიჟდი ახლა უნდა მოვიდეს ენერგიაზე- გვანცამ თავისკენ შეაბრუნა თათა და გულში ჩაიკრა -ჩემი ტოჯინა მითხოვდებააა რას მოვესწარიი
-მიყვარხართ და მაბედნიერებთ
-მოვიდნენ -გაისმა ხმა და კვლავ გაორმაგებით აძგერდა გული არა ეს ორმაგი აღარ იყო უკვე სცდებოდა ფარგლებს თითქოს გაფრენას ლამობდა
მიშო დილიდან ფეხზე იდგა მართალია მალე მოემზადა მაგრამ ნერვიულად დააბიჯებდა სახლში უკვე მტელი სასტავი ადგილზე იყო მაო უმშვენიერესი იყო
-ცოლო ცოტა დაგეთმო ბავშვებისტვის ასპარეზი იქ დედამთილი კი არა მეჯვარე ეგონები ყველას
-კარგი რა ირაკლი ხუმრობის დროა ?
-ვინ ხუმრობ მერე - ხელი მოხვია ცოლს და აკოცა- ჩვენი ქორწილის დღე გამახსენდა -ხმა დაუთბა თან ოთახიდან გაყავდა -ახლა რომ არ გაკოცო მოვკვდები -უთხრა და ცოლის გემრიელ ბაგეებს დააკვდა რომელიც უკვე მისად აქვს ქცეული 26 წელია -მიყვარხარ
-მე უფრო შენ ხარ ჩემი ბედნიერების სათავე - გაბრწყინებული თვალებით შეხედა ქმარს და ამჯერად თავად აკოცა
-რა დრეში ხართ თქვენ - მარიამი შევარდა გრიგალივით უცებ აიღო წყლით სავსე ჭიქა და გავარდა
-ეს რას ნიშნავდა
-მიშოსთვის მიაქ ალბათ მეშინია რამე არ შემოეფშვნას ამ ნერვიულობაში
-გავგიჟდები დარეკე აღარაა მზად?
-მიშო გაჩერდი თორე გცემ რა ვერ გაიგე ადრეა ჯერ ადრე
-რაღა ადრე გათენდა
-იდიოტო ეგრე ექვს საათზე გათენებულია და მღვდელი დაგწერს მაგ დროს ჯვარს? თუ მამალია მამაო
-დაჯექი აქ დამღალე უკვე - მარიამმა ხელი ჩაკიდა და დივანზე დასვა. ახლა შეხედა დას რომელსაც ისევ სპორტულები ეცვა მხოლოდ თმა ჰქონდა ლამაზად დახვეული და მაკიაჟი ნახევრად გაკეთებული
-შენ არ იცმევ?
-მაცლი რო?
-წადი გოგო ნუ გადამირევ თატას ჩემი თვალით უნდა დაგინახო კაბაში
-მივდივარ თორნიკე მიხედე რამე არ მოიწიოს- სიცილი ვერ შეიკავა და გაიქცა კიბეებისკენ
-კაი შე ჩემა რა განერვიულებს ცოტაც და გავიდეთ
-როდის დადგება ერთი სი დღე თქვენ რომ შეგიყვარდებათ უნდა დავჯდე და ვიკაოფო
-ჩვენ რას გვერჩი ტო - ეკემ შეიცხადა
-მე არ ვიხდი ქორწილს მაინც და რა ამანერვიულებს - გიგი მშვიდად იყო -გვანცამ უკვე შეგიძლიათ დაიწყოთ გამოსვლაო
-მარიამი ჩაიცმევს და გავიდეთ - ირაკლიც ნერვიულობდა მარტივი საქმე ხომ არაა უფროსი ვაჟის დაოჯახება .
-სადაა ეს გოგო ამდენ ხანს
-ხუთი წუთის წინ გავიდა ზუსტად
-მარიაამ
-მოვდივარ- გაისმა ხმა და გამოჩნდა მისი ბრწყინვალება გრძელ ლურჯ კაბაში რომელიც ძალიან ელეგანტური და სადა იყო ლამაზი კოლიე ეკეთა ბრლიანტის თვლებით საყურეები და ბებიას ნაჩუქარი ბეჭედი რომელიც ძალიან უყვარდა . თმა გაშლილი ჰქონდა და ბოლოებში დახვეული , მსუბუქი მაკიაჟი და საოცრება იყო ჩვენი ქალბატონი.
-ჩემი ლამაზი - მაომ გაიღიმა
-ვის გავს?- ირაკლი მოეხვია შვილს და აკოცა - ჩემი პრინცესა
-როგორი ლამაზი და მყოლია მე კიდე აღარ მახსოვდა გოგოს ფორმაშ როგორი იყავი- მიშო მოეხვია და თითქოს დამშიდდა
-დამშვიდდი?
-რა დავმშვიდდი ჩქარა წავედით
-უიმე გიჟი გაიწიე მიმიშვი - თოკომ ხელით გაწია და მარიამს ჩაეხუტა- ჩემი ლამაზი , ჩემი ფერია ეს რომ ვერ მოგაქცევს ყურადღებას მე მარტო უნდა ვიქცე შენს აჩრდილად რომ არ მომტაცონ შენი თავი
-მოიცა ჩვენ აქ ვერ გვხედავ?- ერთად თქვეს გიგიმ და ეკემ
-სამი მუშკეტერი და დარტანიანი რომელიც ცოლს ირთავს და ჩქარა ახლა გავედით დაიხოცა ხალხი ნერვიულობით მაჩვენეთ ერთი რო მაწამეთ რა გამოვიდა ერთი სული მაქ ჩემს გოგოს როდის ვნახავ
ყველა გავიდა სახლიდან ირაკლიმ მიშო გააჩერა მანქანაში ჩაჯდომამდე ხელი მხარზე დაადო და თბილი მზერა მიაპყრო
-მეამაყები ხომ იცი როგორც ვაჟი რომელსაც არასდროს შევურცხვენივარ ღმერთმა დაგლოცოს შვილო და ისეთი ქმარი ყოფილიყავი რომ ცამდე ამაყი გავხდე რადგან კაცი რომელიც თათას მსგავს ქალს კარგ ქმრობას ვერ გაუწევს არარაობა გახდება . მთელი ცხოვრება ისე გაგელიოს შენს მომავალ ცოლთან ერთად რომ დღეის შემდეგ ყოველ დღე არათუ აკლდებოდეს ემატებოდეს თქვენს სიყვარულს ძალა .-მამა შვილი მოეხვია ერთმანეთს შემდეგ კი მანქანებში ჩასხდნენ და მაჭავარიანის ქალბატონთან წარსდგნენ .
უკვე გრძნობდა სისუსტეს , თავბრუსხვევას თიტქოს ძალა წაერთვა მისაღებში გასვლამდე, გრძნობდა რომ მიშო იქ იყო . ხმა არ ესმოდა მხოლოდ მის თვალებში იძირებოდა და ნელა ამცირებდა მანძილს ,შემდეგ შეხება იგრძნო ხელზე რომელმაც ყველა უჯრედი თავიდან გააცოცხა , თითქოს ახალი სიცოცხლე შთაჰბერა . უყურებდა საყვარელი მამაკაცის გაბრწყინებულ თვალებს და ბედნიერდებოდა
-ჩემი პირადი საოცრება ხარ მაჭავარიანის ქალო - საყვარელი ხმა რომელმაც დაამშვიდა . აი თურმე რა სჭირდებოდათ
-მიყვარხარ - ჩურჩულით უთხრა და გაუღიმა . აღარ არსებობდა ღელვა მხოლოდ ბედნიერებისგან ფართხალებდა გული და ალბათ მომავალშიც ასე გაგრძელდებოდა ეს ბედნიერების მაუწყებელი იყო .
ჩვეულმა ცერემონიამ ჩაიარა და სამების საკათედრო ტაძრისკენ დაიძრნენ , დროის აღქმა დაკარგეს , ბედნიერებით მოსილნი მხოლოდ ერთმანეთს გრძნობდნენ და ირგვლივ მყოფ საყვარელ ადამიანებს აღიქვამდნენ ნელ-ნელა რომლებიც მათი სიხარულით ბედნიერდებოდნენ.
მარიამი მშვიდად მიყვებოდა უკან უკვე ჯვარდაწერილ წყვილს და გრძნობდა ქუთუთოებიდან როგორ ლამობდა ბედნიერებისგან წარმოქმნილი ცრემლი გადმოღვრას .
-როგორი ბედნიერები არიან არა? როგორც იქნა - თორნიკე დაუდგა გვერდით მიუხედავად იმისა რომ მეჯვარე იყო ჩამორჩა წყვილს
-თქვენ სამი ამქვეყნად ყველაზე მეტად მიყვარხართ - თოკოს აკოცა და გაიღიმა - ხელისმოწერაღა დარჩა და სულ რომ მომკლათ ეს მაღლები უნდა გადავყარო - გახალისებულმა თქვა და მანქანაში ჩასკუპდა.
ხელისმოწერამაც ჩაიარა და უკვე ყველა ტვირთი მოეხსნათ. რესტორანში შესვლის წამიდან დაიწყო დაბრუნება საკუთარ ტყავში . ერთი საათით სანამ ჩაივლიდა ეს ჩვეული ქართული მამაპაპური სადრეგრძელოები ასე გამოწყობილი თოჯინასავით იყო მაგრამ როგორც კი დრო იხელთა მიშიკოს კაბინეტში შევიდა და პატარა ჩანთა გახსნა იფიქა შარვალს და პერანგს ჩავიცმევო მაგრამ გადაიფიქრა ამიტომ უბრალოდ დაბლები და კომფორტული მაგრამ ძალიან ლამაზი წითელი კაბა ჩაიცვა რომელშიც თავისუფლად გრძნობდა თავს. სწრაფად დაბრუნდა უკან და არ შეიმჩნია თათას გამომეტყველება ისე ჩაუხტა შუაში მოცეკვავე წყვილს .
-დავიღალე - სკამზე დაჯდა და თავი ეკეს მხარს ჩამოსდო
-დაიღლებოდი აბა რა იქნებოდა ერთი ცეკვა არ გაგიმაზია
-ჩემი ძმის ქორწილი მეორედ კი აღარ იქნება ახლა უნდა გავერთო ბოლომდე ხო მართლა ჩვენი ლეზგინკა არ უნდა ვიცეკვოთ?
-კაი ახლა ნუ გააგიჟებ ხალხს ისედაც ნერწყვიყლაპვით გიყურებს სასიძოებიც და სადედამთილოებიც
-ნუ ღადაობ შენ ამ ჩემს გათხოვებაზე ძაან გთხოვ რა
-დაისვენე და ვიცეკვოთ წავალ ბიჭებს ვეტყვი -ეკემ დატოვა მარიამი. რამოდენიმე წამში გაისმა ჩეჩნური ლეზგინკას მელოდია რომელიც მარიამს ძალიან უყვარდა თითქოს ახალი ენერგიით მუხტავდა . ჯერ ბიჭები ცკვავდნენ ხომ გააგჯეს სტუმრები შემდეგ კი მარიამმა ისკუპა შველივით ჩახტა ბიჭებს შორის და მიშიკოსთან ერთად დაიწყო ცეკვა . იმდენად იყო ემოციებით დახუნძლული ირგვლივ ვერავის აღიქვამდა , ვერც დაჟინებულ მზერას გრძნობდა მხოლოდ მელოდიას და საყვარელ ძამიკოს რომელიც თორნიკემ ჩაანაცვლა, სიმრერა არ სრულდებოდა ბიჭები ერთმანეთს ენაცვლებოდნენ, მარიამიც გაჩერდა გვანცამ ჩაანაცვლა ის და გიგი ცეკვავდნენ შემდეგ დედოფალი წამოდგა მან ბიჭის პარტიის ნაცვლად ისე იცეკვა როგორც გოგოს შეეფერებოდა კაბა უშლიდა ხელს თორემ არ შეიკავებდა თავს.
თათული ულამაზესი იყო მოკლე წელიდან გაშლილი ყვითელი კაბა ეცვა ოქროსფერი კულულები ეყარა წელამდე და მზესავით კაშკაშებდა . აკო დატყვევებული უმზერდა და როგორც კი მოიხელთა მარტო მაშინვე უკან მიჰყვა. აივანის მოაჯირს იყო ხელებით დაყრდნობილი თათული და ღრმად სუნთქავდა სუფთა ჰაერს როცა დაძარღვული ხელები შემოეხვია მუცელზე და ზურგით აიკრო სხეულზე , ყელზე ცხელი სუნთქვა ეფრქვეოდა, ცხვირში კი ნაცნობი საყვარელი სურნელი უღიტინებდა, მალე იგრძნო გამაბრუებელი კოცნა ყელში
-თათას რომ ვუყურებდი წარმოვიდგინე როგორი ლამაზი იქნები ქორწილში
- დაგპატიჟებ აუცილებლად
-რატომ ცდილობ გამაბრაზო ისე გგონია რომ ვერ მაწვალებ და ახალი ტაქტიკა შეიმუშავე?- მისი ყეიდან თავი არ აუღია ისე ელაპარაკებოდა
-თუ შეიძლება გაიწიე
-რატომ გრძნობ რომ ტავს ვეღარ იკავებ?
-ხო ვგრძNობ რომ თავს ვეღარ შევიკავებ .. კიდევ თუ განაგრძობ კოცნას შეიძლება აქედან გადაეშვე ფრენა ფრენით
-ადრე ეგეთი მწარე არ იყავი ... მარიამმა იმოქმედა შენზე?
-შენ ხომ მარიამი გიყვარს
-მიყვარს მართალია როგორც მეგობარი მისი სიმწარე უვნებელია აი იმას ვისაც გულში ჩაუვარდება ქალბატონი ყიფიანი ნამდვილად დაერხევა
-კიდევ არ აპირებ გასვლას?
-კარგი შევცვალოთ პოზიცია- უთხრა და სწრაფად შეაბრუნა თავისკენ ისე რომ უკვე თვალებშ უყურებდა ქალბატონს ძალიან ახლოს იყვნენ ერთმანეთთან იმდენად ახლოს რომ მათი ტუჩები ერთმანეთს დამოუკიდებლად ერწყმოდა. ჯერ მსუბუქი შეხება იგრძნო შემდეგ კი ვნებიანი კოცნა , თავშეუკავებლობა ემჩნეოდა ვაჟს ქცევაში ქალის თანხმობა მეტად ამძაფრებდა სიტუაციას ბოლოს მოსწყდა საყვარელ ბაგეებს და დასჩურჩულა დიდი ხნის შენახული სიტყვა -მიყვარხარ მაჭავარიანის ქალიშვილო . თათამ უბრალოდ გაუღიმა მაგრამ ეს ღიმილი ყველაფრის მთქმელი იყო . დედოფალი უკვე თაიგულს ისვროდა თათულიც დადგა გოგოებთან ერთად . მარიამმა ბიჭები გააგდო
-სწრაფად დადექით იქნებ გეშველოთ რამე - თავად უკან დაიხია და ახალგაზრდების წყვილს რომელიც თაიგულის მოლოდინში იყო მოშორდა თათამ უკან მოიხედა და წინ მდგომ ქმარს თვალი ჩაუკრა
-ერთიი ... ორიიიიი.... საააააამიიიი- უკვე მეორედ გაითვალა და რომ გააგიჟა ყველა მოულოდნელად შებრუნდა-კარგი ხომ ვისვრი -ერთიი - თქვა და ეგრევეე ისროლა . მარიამი უყურებდა მომღიმარი ახალგაზრდებს როცა თაიგული გადაჯვარედინებულ ხელებში ჩაუვარდა გაოცებულმა თვალები ფართოდ გაახილა და ირგვლივ მყოფებს მოავლო მზერა ყველა ტაშს უკრავდა და იცინოდა.
-თათა როგორ მოგკლა ახლა ხომ დავაქვრივებ ჩემს ძმას - უჩურჩულა გაბრაზებულმა რძალს
-აბა მე რა ვიცოდი სად წავიდოდა მიზანშ ვერასდროს ვისვროდი კარგად ხომ იცი
-როგორ არ ვიცი ცხრიანში არტყავდი სულ ტყვიას და კენჭს სამაგიეროდ თაიგული დიდია და ზუსტად ათიანში მოარტყი
-შენ ხო ცრურწმენების არ გჯერა აბა ახლა რა ერთ წელში გათხოვდები რა განაღვლებს
-არც არაფერი ძალიან ლამაზი თაიგულია ისევ ჩვენ გვექნება სახლში - დატოვა წყვილი და მაგიდასთან დაბრუნდა
-რაო მარიკუნა მომდევნო შენი ქორწილი იქნებაოო ?
-ვაიმეე ლუკა ნეტა თუ გჯერა ამ მითის
-ნუ ახლა გააჩნია შეყვარებული თუ გყავს მჯერა
-მე არ მჯერა
-ეგრე არ ჯეროდა სიყვარულის ჩემს ჯმუხ ძამიკოს მაგრამ კია ყურებამდე შეყვარებული არ აღიარებს თორე ცოტა უყურე თუ არ გაქეიფო ქორწილში ნახავ -ჩუმად უთხრა
-მერე მაგას რა ჯობს მე ვაღიარებ სიყვარულის არსებობას უბრალოდ არმგონია ოდესმე მე მეწვიოს. ყველა არ იმსახურებს გამოსცადოს ეს გრძნობდა შენი ძმა იმ ბედნიერთაგანი ყოფილა ჩემი მიშიკოს მსგავსად ვინც ღმერთმა ამ გრძნობით დააჯილდოვა . მთავარი ის კი არაა ორმაგია ტუ ცალმხრივი ეს გრძნობა მთავარია შენი გული სიყვარულისგან დასნეულებული ფეთქავდეს ჩემო ლუკა
-მე კი მგონია რომ ღმერთი ყველა ადამიანს უგზავნის სიყვარულს უბრალოდ როცა მოვა შენთან უნდა დაიჭირო და არ უნდა გაუშვა . რომ მოვა შენთან ვიცი მიხვდები შენ ხომ ჭკვიანი ექიმი ხარ ქალბატონო მარიამ
-ლუკ ისე ლაპარაკობ მგონი შეყვარებული ხარ
-მე? არაა ჯერ პატარა ბიჭი ვარ რა დროს ჩემი სიყვარულია - კვლავ ხუმრობაზე გადავიდა - ჩვენი ნეფე-დედოფალი სად გაქრა ასე მალე ტო შენი ძმა გამაგიჟებს ჯერ ორი თვე სვანეთშიო ახლა კიდე პირველი საათი არაა ჯერ და მოხიეს აზრზე ხარ?
-დღემ ყოველგვარი ლაფსუსის გარეშე ჩაიარა ისე როგორც ჩემი თათუ ოცნებობდა ახლა ღამის ჯერია - თვალი ჩაუკრა ლუკას და საცეკვაოდ წამოდგა - მა ვიცეკვოთ
-რა თქმა უნდა ჩემო პრინცესა- ირაკლი შვილთან ერთად ცეკვავდა ვალსს და ნელ მელოდიას უსმენდა რომელიც სულამდე აღწევდა
ქორწილის შემდეგ ერთი კვირა გავიდა . ივლისში თბილისი იწვოდა , მარიამი ისევ მუშაობდა . ახლად შეუღლებული წყვილი სვანეთში ატარებდა დროს , რომ გითხრათ იქაურობით ტკბებოდნენთქო მოგატყუებთ მაგრამ ერთმანეთით ნამდვილად დატკბნენ . აკო თბილისიდან იყო გასული ამიტომ თათული გაბუტული დააბიჯებდა , გიორგი ამან გაამხიარულა და უარესად აბრაზებდა დაიკოს . დევდარიანიც სადღაც გაქრა , მას ბიჭებიც მიყვნენ როგორც აღმოჩნდა ყველანი ერტად იყვნენ ბათუმში და ატარებდნენ დროს „საქმეებისგან გადაღლილნი“.
დილით მზის სხივებმა გააღვიძა , თვალები მაგრად დახუჭა გვერდი იცვალა საწოლში მაგრამ კოცნამ არ დააყოვნა და ჟრუანტელმა თმის ღერიდან ტერფამდე იწყო სვლა , მალე მთელი ორგანიზმი მოიცვა და გაეღვიძა ქალბატონს
-ჩემი ფერია არ აპირებ გაღვიძებას?- მიშო კოცნიდა ცოლს და ჩურჩულებდა. ქალბატონი მისკენ გადაბრუნდა და ხელები მოხვია ყელზე
-დილამშიდობის - გაუღიმა და საყვარელ ბაგეებს თავისი შეახო - მმ -ტუჩები გაილოკა და უცებ დაუსხლტა ხელიდან - მშია მე საუზმე უნდა მოვამზადო . მერე გავისეირნებტ ერთი კვირაა უკვე აქ ვართ და სახლიდან არ მიშვებ - უცებ მიაყარა მოკლე ხალატი მოიცვა და ფრატუნით გავარდა ოთახიდან. მიშო ჯუჯღუნით წამოდგა შორტი ამოიცვა და სამზარეულოსკენ აიღო გეზი . სულ დამავიწყდა მეთქვა როგორც მოგეხსენებათ ყიფიანები სვანები არიან ამიტომ მამაპაპური სახლი აქვთ უშგულში მართალია იქ არ უცხოვრიათ არასდროს მაგრამ ზაფხულობით ჩადიან დასასვენებლად , სპეციალურად გაარემონტეს , მიუხედავად ამისა ძელი ელფერი არ დაუკარგავს .
თათუ დაცქრიალებდა სამზარეულოში და ერთდროულად ამზადებდა რამდენიმე კერძს , მიშო დახლთან ჩამოჯდა და ცოლს მიადევნა თვალი . როგორც იქნა მიუახლოვდა მაშნვე მოხვია ხელი და წონასწორობა დაკარგული ცოლი მუხლებზე დაისვა
-მიშო გეყოს ..
-არ მყოფნი და რა გავაკეთო
-ველური აბორიგენი ხარ რა ერთი კვირაა უკვე მთელი ერთი კვირა რით ვერ დაიღალე
-შენი მოფერება არასდროს დამღლის - ყელში კოცნიდა და შეიგრძნობდა მის გლუვ კანს- მიყვარხარ ფერია
-მშია მე !
-დღეში ცხრაჯერ ჭამ გოგო ერთხელ ჭამე და ნორმალურად
-ეგრე რომ ჭამ იმიტო გასუქდები მალე
-ვინ გასუქდება მე? -ისევ დააბრუნა ძლივს წამომდგარი გოგო და ცხუვირზე უკბინა
-ცუდი ბიჭი ხარ - ნატკენ ცხვირზე მოისვა ხელი და ისევ წამოიწია
-მოდი აქ ნუ ხვანცალებ-ამჯერად აკოცა და გაუღიმა- მიდი ახლა მეც მშია- წამოაგდო და საჯდომზე მიარტყა ხელი
-ეგრე რო აკეთებ მონა მგონია თავი ხომ იცი რომ ვერ ვიტან
-მე მიყვარს შენი მკვრივი საჯდომი და რა გავაკეთო?
-იდიოტი ხარ რა - ენა გამოუყო და მობილურს უპასუხა . თან ერბოკვერცხი ამოიღო თეფშზე -გისმენ მულიკოო
-ჩემი გოგო ხელი ხომ არ შეგიშალეთ?
-არაა .რას შები მარ? სამსახურში ხარ?
-ახლა შესვენებაზე ვარ და დაგირეკეთ მომენატრე ბუს
-მეც მომენატრე არ ჩამოხვალ?
-ჩემმა ძამიკომ კატეგორიულად გამაფრთხილა არ ჩამოხვიდეთო
-ოჰ მაგას ვინ ეკითხება ნეტა
-რაო?- მიშომ გამოხედა ეგრევე გაბრაზებულმა
-კაი არ გინდატ კონფლიქტი მაინც ვერ ცამოვალ ყველა ბათუმშია მარტო რა მინდა მანდ
-ვაა ვერ მოითმინეს ხო? დემეც წავიდა?
-კიი
-გაბრაზებული იყო იმ თავის სატრფოზე და მოხია
-ვინაა როგორ მაინტერესებს ის გოგო
-ჭორიკნებო გეყოთ ახლა სხვისი საქმის გარჩევა რა თქვენი საქმე ეგაა შენ პაციენტებს მიხედე ქალბატონო შენ კიდე მოდი ჩემთან
-უიმეე უჟმური როდის ვჭორაობ უბრალოდ მაინტერესებს ვინაა დემეტრე დევდარიანის რჩეული
-და რა იცი რომ რჩეულია იქნებ უბრალოდ დააინტერესა
-არ გვინდა მაგაზე ლაპარაკი ყველაფერს დრო გვიჩვენებს. მამიკომ მოგიკითხათ გირეკავდათ წუხელ მაგრამ გათიშული გქონდათ და აღარ დარეკა მერე . გავახსენდე იქნებ თვითონო და დაურეკე ყმაწვილო
-დავურეკავ ხო დღეს თან გასვლითი დღე გვაქ და
-რა იყო საწოლი დაამტვრიეთ? იცოდე ჩემს ოთახს არ გაეკაროთ
-მარიაამ!
-წავედი გკოცნით მენატრებით მალე დაბრუნდით რაა
-ვნახოთ
-არაფერსაც არ ვნახავთ ვბრუნდებით სექტემბერში
-სამსახურში არ გავიდე?
-მაგაზე მერე ვილაპარაკოთ დაემშვიდობე ახლა მულს და მოდი გაცივდა საჭმელი
-კაი მარუ კარგად
-გკოცნი ბუს მიყვარხაარ
-მეც ჩემო ცხოვრება
ისაუზმეს მერე ერთად მიალაგეს ყველაფერი . მოწესრიგდნენ და სვანეთის ქუჩებში სეირნობა დაიწყეს. უამრავი ფოტო გადაიღეს , ბევრი იხეტიალეს და დარლილები დაბრუნდნენ შინ.
მარიამი კვირა დღეს ისვენებდა ამიტომ შაბათ კლუბში წასვლა გადაწყვიტა. თათულის დაადგა და მასთან ერთად წავიდა . ნაცნობებს შეხვდნენ და მათთან ერთად იყვნენ როცა აკო გამოჩნდა , თათულის ისეთი ბედნიერი გამომეტყველება ჰქონდა მარიამმა უჩქმიტა
-მიდი ნახე ახლა არ გამაგიჟო არ დაიწყო წაკბენები -უცებ უჩურჩულა და თავად მოეხვია აკოს
-აკუნა როგორ ხარ? როდის ჩამოხვედი
-კარგად მარ შენ როგორ ხარ? გუშინ ჩამოვედი
-მეც კარგად მოდი დაჯექი
-თუ არ შეგაწუხებთ?- თათულის შეხედა და გაიღიმა
-არ შეგვაწუხებ- მარიამმა თავის ადგილას დასვა თათულის გვერდით და თავად მეზობელი მაგიდიდან მოიპარა სკამი და მათ გვერდით დაჯდა- ველას იცნობ ?
-კი ვიცნობთ ერთმანეთს შორიდან
-ჩემი კლასელები ვის არ იცნობენ
-თათუ ვიცეკვოთ?- ერთ--ერთმა მათგანმა კვლავ შესთავაზა თათულის ცეკვა და ისიც დასთანხმდა მაშინვე . აკო უყურებდა და ბრაზი იოყრობდა
-განგებ მიკეთებს ხო?
-სად დაიკარგე აბა გადარიე გოგო
-ეტყობა როგორი გადარეულიცაა
-რატო ხარ ბიჭო ბრმა? და საერთოდ როდის ეტყვი რომ გიყვარს?
-ასე თუ გააგრძელებს ჩემს წამებას არასდროს არ ვეტყვი და მერე მიეტმასნოს ვისაც უნდა
-ოჰ ისე ამბობს ვითომ გაუჭირდება და არავის მოეწონება შენ მე გითხარი გონებას უხმე და თვალები ფართოდ გაახილე-მეთქი . წამოდი ახლა მეცეკვე დამიბუშდა ფეხები ამდენი ჯდომით. მთლა შუა ცეკვის დროს ნუ მიმატოვებ - როგორც კი ცეკვა დაიწყეს მაშნვე უთხრა სიცილით
-როგორ არის წყვილი?
-გადასარევად მგონი მართლა ორი თვით დარჩებიან
-ნუ თითქმის ორი თვით მერე თათას სამსახური?
-არასდროს მოსწონდა მიშოს ეგ სამსახური თავისთან გადაიყვანს დარწმუნებული ვარ
-გიჟია შენი ძმა
-ვიცი მგავს -გაიცინა და დატრიალდა - მიდი ახლა იცეკვეთ მე და თემო გავალთ- უცებ გამოსტაცა ბიჭს თათული და აკოს მიუყვანა
-სად .. რა -თათული გაბრაზებული უყურებდა
-წავედით ჩვენ შენ დარჩი აკო წამოგიყვანს ხო აკუნა?
-მარიამ - აკოს ხელებიდან დასხლტომა მოისურვა მაგრამ ქალბატონი გაექცა აკომ კი უფრო მაგრად აიკრო სხეულზე- გამიშვი შენი ტორები არ მინდა ცეკვა
-კარგი მე მინდა - უღიმოდა და ისე უყურებდა ამით სულ აგიჟებდა თათულის
-რატომ ?
-რა რატომ -ისევ ღიმილით უთხრა რომ მიხვდა რას მართებდა თათუს
-რატომ მიღიმი ასე გამაბრუებლად და საერთოდ რა გინდა ჩემგან?
-ყველაფერი მინდა მთლიანად შენ მინდიხარ -ჩურჩულით უთხრა და მის ბაგეებს დასწვდა. მონატრება უფრო მძაფრად იგრძNო და კოცნა გააღრმავა. როცა მოშორდა ხელი ჩაკიდა და გასასვლელისკენ წაიყვანა. თათულიც გათიშლი მიყვებოდა უკან და პროტესტის გრძნობა არ უჩნდებოდა . მანქანაში მორჩილად ჩაჯდა და ხმაც არ ამოუღია როცა მანქანა დაძრა ბიჭმა. უბრალოდ უყურებდა აკოს და თვალებით უღიმოდა
-რატომ არაფერს მეუბნები
-რა გინდა რომ გავაკეთო ვყვები შენს ნებას
-არაფერზე შემეწინააღმდეგები?
-აზრი არააქ ვიცი მაინც მაჯობებ
-ასე მარტივად მნებდება მაჭავარიანის ქალიშვილი?
-შენ დიდი ხნის წინ დამნებდი ახლა ჩემი ჯერია
-ჩემი თავდაჯერებული ანგელოზი -გაიცინა და ხელზე აკოცა . მალე გაჩერა მანქანა . ორივე გადავიდნენ მთაწმინდაზე იყვნენ და მთელს თბილისს უყურებდნენ ხელისგულივით გადაშლილს მათ თვალწინ . ცოტახანს დუმდნენ შემდეგ თავისკენ შეაბრუნა აკომ ხელები მის ხელებს ჩაჰკიდა და დაიწყო
-ამის თქმას ჯერ კიდევ იმ ღამით ვაპირებდი როცა ის ქალი გამოჩნდა და გონება აგირია შენც გაგულისებულმა დაუჯერე და მას მერე მოსვენება არ მაქ. ყოველი დღე ტანჯვაა იმის შიშით რომ ჩემზე გაბრაზებული სხვას შეიყვარებ და სამუდამოდ დაგკარგავ. ვიცი მოვკვდები შენს გარეშე რადგან გაღმერთებ მიყვარხარ მაჭავარიანის ქალო და მინდა მთელი ცხოვრება ჩემთან იყო სიგიჟემდე მიყვარხარ
-იცოდე მოგკლავ ...... მოგკლავ რომ მიღალატო და ოდესმე ჩემს გარდა იგივე გრძნობით შეხედო , არ ვაპატიებ ამ გულს ისე ძგერდეს სხვისი მიახლოებისას როგორც ჩემი მოახლოებისას ძგერს - მშვიდად უთხრა და ხელები მის სახეს შეახო- მიყვარხარ ექიმო . იმ დღიდან მიყვარხარ როცა პირველად კლინიკაში დაგინახე , შენი თითოეული გამოხედვა, გაღიმება მიყვარს მას შემდეგ
-ჩემი ფერია . ჩემი ცხოვრება - ბედნიერებით სავსემ აღარ იცოდა სიხარული როგორ გამოეხატა ხელში აიტაცა გოგო , კოცნიდა და ატრიალებდა-მიყვარხარ.. მიყვარხარ . მიყვარხარ
.....
შუაღამით ამღერდა მარიამის მობილური და ნახევრად მძინარემ უპასუხა
-რა გინდა ბიჭო ხომ დაგიტოვე ის გოგო კიდე თუ ერთად არ ხართ დედას გეფიცები დაგბრიდავ
-მარიამ შენ ხარ? რა ხმა გაქ გოგო
-ნუ დამცინი იდიოტო
-კარგი ხო მიყვარხარ და ნუ მიბრაზდები ვიფიქრე გავახარებ ახალ ამბავს ვეტყვი-მეთქი შენ კიდე მიბრაზდები
-რა ამაბავს ერთად რომ ხართ ვიცოდი იქედან რომ მოვდიოდი მაშინვე
-აბა გცოდნია ყველაფერი და ტყუილად გაგაღვიძე მაშინ ბოდიში
-მართლა უთხარი ბიჭო? ვაიმე როგორც იქნა დაადგათ საშველი რა ბედნიერებაა ამას რას მოვესწარი ღმერთო. პირველ ბავშვს როგორც ხანუმა მე ვნათლავ იცოდე ეს წესია ყველა წყვილს ვის შეუღლებაშიც წვლილი მიმიძღვის რომელიმე ბავშვს ვუნათლავ შვილი თუ არ მეყოლება ნათლულებმა მაინც რომ გამიხალისონ ცხოვრება
-გიჟი ხარ ნამდვილი და მთელი ცხოვრება მადლობელი ვიქნები შენ რომ არა არ ვიცი რა მეშველებოდა ხო და კიდევ ჩემს მარიამს მოგანატლიებ შენ
-ოჰ ეს უკვე კარგიაა და სულ ბიჭები რომ გაგიჩნდეტ მერე?
-არა „ატვეჩაი“ ვარ გოგო გვეყოლება
-კარგი ვიმახსოვრებ იცოდე წადი ახლა შემეში მეძნება ხვალ გნახავთ გვრიტებო მესტუმრეთ მარტო ვარ სახლში დედა მივლინებაში მიდის“დაქალუშკებთან“ ერთად სავაჭრო ცენტრში დილას რომ წავა შუაღამით დაბრუნდება. მამა ამ საღამოს წავიდა სადღაც საქმეზე და მარტო ვარ
-კარგი ვიღებ მოწვევას . ძილინებისა მარიკუნა
-ძლინებისა აკუნაა- გაიცინა მობილური ბალიშის ქვეშ დადო გაბედნიერებულმა ჩაიკრა ბალიში გულში როგორც ჩვევია , სიცხისგან შეწუხებულმა ის თხელი პლედიც მოიშორა ფეხები “გაჩაჩხა’’ და დაიძინა.
მთელმა თვემ მშვიდობიანად ჩაიარა მარიამი ირგვლივ გვრიტებს ხედავდა უკვე მომრავლებული რაოდენობით და მათთან ერთად ტკბებოდა ცხოვრებით. როგორც ოველთვის მარტოობას ვერ გრძნობდა და მხოლოდ სამსახურზე და მეგობრებზე ფიქრობდა. მიშიკომ მაინც ვერ გაძლო ოჯახის და მეგობრების გარეშე და დროზე ადრე დაბრუნდნენ თბილისში. მარიამი ხმაურმა გააღვიძა და როგორც კი მოსაუბრეებს შორის მიშიკოს ხმა ამოიცნო ფეხზე წამოფრინდა და კიბეები ჩაირბინა
-ჩემიი ძამიკოოო როგორ მომენატრეეე - შეახტა ზედ სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით და ლამის წააქცია ბიჭი. ბევრი აკოცა და ჩაეხუტა- მომენატრე
-მეც მომენატრე ჩემო გიჟო გოგო - ხელი მოხვია დაიკოს და აკოცა-ჩამოდი ახლა მომწყდა წელი
-ჩემიი თათუუ რა იყო შენ კიდე არ გაბერილხარ?
-მარიამ მაშნვე რატო გადადიხარ გაბრაზებაზე? - თან ეხვეოდა თან ბურტყუნებდა- მომენატრე ჩემო გოგო
-მეც მეც მეც - იმდენჯერ აკოცა ლოყები დაუწითლა რძალს - თქვენი ოთახი მზადაა ბარგიც გადმოვიტანეთ ახლა ამათ მიამატებთ და ყველაფერი მზად იქნება
-ვიცი მითხრა თათულიმ
-ის სადაა მართლა მოკლედ რაც ერთად არიან მარტლა აღარ შორდებიან ერთმანეთს კიდევ კარგი საავადმყოფოში არ მიყვება ოპერაციებზე თორე რა გვეშველებოდა
-ჩემზე ამბობს ეს გადარეული ხო?- თათული შემოვიდა თან დას მოეხვია თან მარიამს გახედა- მერე რას მაჭანკლობდი დავეტეოდი ჩემთვის და აღარ ვიქნებოდით ერთად
-ღმერთმა მე კუბიდონის როლის შესასრულებლადაც მომავლინა და ვალია ჩემი
-გადარეულო
-არ ვარ მე გადარეული ეგრე რომ მეძახით სულ მეშნია რომელიმე ჩემს პაციენტთან რომ თქვათ ხომ დავკარგე რეპუტაცია ხალხს მშვიდი, გაწონასწორებული , დინჯი ქალი ვგონივარ
-ხარ კიდეც უბრალოდ ჩვენთან ვერ იკავებ ემოციებს
-ჩემი დაკარგულები - მაო შემოკუსკუსდა და მოეხვია ორივეს- როგორ მომენატრეტ ბავშვებო რომ იცოდეთ
-მეც მომენატრე დე - მიშო მოეხვია დედიკოს და ტკბილად აკოცა
-დაგვიბრუნდა გვრიტები?- ირაკლი შემოვიდა და რძალს მოეხვია -როგორ ხარ რძალო? რო არ გიტრ.. ეს
-არაა - გაიცინა და მოეხვია მამამთილს
-ძალიან კარგი იცოდე მითხარი რო რამე
-წავიდე ახლა სახლიდან თუ რა გავაკეთო - გაიცინა მიშომ და მოეხვია მამიკოს - როგორ ხარ ლომო ?
-რაღა ლომი დავბერდი კაცი 46 წლის ვხდები ორ დღეში
-მართლა?- აკოს გაუკვირდა ისე კარგად გამოიყურებოდა ბატონი ყიფიანი მითუმეტეს ქალბატონი ყიფიანი - შანსი არაა
-აბა ბიძიკო ეს ბავშვები ბაღიდან კი არ მომყოლია
-ასეა გენაცვალე რომ გივლიდა მთელი 25 წელი ცოლი კარგად მაგის დამსახურებაა ეგ
-მოვლას რას ეძახი შენ გააჩნია- ირონიულად გაუცინა ცოლს აი ისე როგორც აგიჟებდა მთელი ამ ხნის მანძილზე და თვალი ჩაუკრა
-ამათი ჟღურტული მაგიჟებს მე - მარიამმა გაიცინა და ხალათი შეიკრა- დღეს მგონი გაწვიმდება როგორც იქნა ცოტა აგრილდეს იქნებ
-სამი დღე წვიმებია სვანეთში მეწყერი იყო მოსალოდნელი და მალევე წამოვედით მინდოდა შენს დაბადებისდღეზე აქ ვყოფილიყავი
ბარგი აიტანეს საძინებელში შემდეგ ერთად ისაუზმეს , ისაუბრეს და დასასვენებლად ავიდნენ ოთახებში. საღამოს კოკისპირულად წვიმდა ლამის ცა ჩამოიქცა , მარიამს ყოველთვის უყვარდა ასეთ ამინდში თბილად ყოფნა და ძილი , ახლაც სცადა დაძნება მაგრამ ვერაფრით მოისვენა . საშინლად მოუნდა გარეთ გასვლა გიჟს რა დააკავებდა ღია ჯინსის შარვალზე შავი მაისური გადაიცვა , სპორტული მოსაცმელი მოიცვა კაპიუშონი წამოიფარა ფეხზე ბოტასები მოირგო საფულე , მობილური და მზად იყო .
ქუჩაში სეირნობდა ქოლგით ხელში მაშნ როცა უკვე ყველას თავი შეეფარებია შენობებისთვის ან ახლა მირბოდნენ მთლად რომ არ გაწუწულიყვნენ. ასეთი მაღალი ტემპერატურის შემდეგ წვიმის წვეთებს მთლიანად დაესველებია ბეტონი და სვიმის სურნელი იდგა ირგვლივ ზაფხულზე გიჟდებოდა მაგრამ მსგავსი ამინდებიც ძალიან უყვარდა. ქოლგის ტარებაც მობეზრდა გზაზე გადადიოდა როცა ძირს დაწია წამში გაისმა მანქანის ძრავას ხმა დიდი სისწრაფით მოქროდა მანქანა მოსახვევში სწრაფად შემოუხვია სიმშიდე დაარღვია . მარიამმა ძლივს მოსაწრო ნაბიჯის გადადგმა რომ არ შეჯახებოდა მანქანა მძღოლის სილუეტიც კი შენიშნა უფრო სწორედ მისი თვალები თითქოს ნაცნობი მაგრამ დიდი ხნის წინ დავიწყებული კვლავ რომ აღუძრავდნენ დავიწყებულ გრძNობებს , ჯერ არ განცდილ სრულიად ახალ გრძNობასაც შეეპყრო . გზა განაგრძო ამჯერად უკან ბრუნდებოდა მაგრამ თვალები რატომღაც ვერ დაივიწყა .
სახლში შესულმა ჩუმად აირბინა კიბეები , სველი მოსაცმელი იატაკზე დააგდო დანარჩენი სამოსიც მას მიაყოლა პიჟამოს შორტი და მაისური აიღო სააბაზანოში გავიდა ჯაკუზი აავსო და შიგ ჩაწვა. სასიამოვნო სურნელი უღიტინებდა ცხვირში თვალებმინაბულს და მშვიდად ისმევდა ქაფიან თითებს ხელზე . როცა მროჩა ნებივრობას პიჟამა ჩაიცვა თმა გაიშრო საყვარელი ლოზიონი წაისვა იასამნის სურნელით და საწოლში შეწვა მართალია ჯერ კიდევ არ იყო ძილის დრო მაგრამ აბა ამას რას გაუგებთ მოუნდა დაწოლილიყო სრულიად მარტო , თბილად და ეცქერა ხედისთვის საიდანაც კარგად მოსჩანდა თუ როგორ ეხეთქებოდა წვიმის წვეთები მინას შემდეგ კი ივლევდნენ გზას სხვადასხვა მიმართულებით. უკვე სიზმრების სამყაროში მიფრინავდა როცა ოთახის კარი გაიღო მალე კი საწოლში თათუ შეუწვა და მოეხვია
-მოვიდა მიშუნა -როცა გაეღვიძა ეგრევე ხმა მოესმა და გავარდა
-ოჰ მიშუნა მოსულა თურმე მიშუნა
-ნუ იცინი გადარეულო - ხელზე უჩქმიტა და ქმრის შესახვედრად წაცუნცულდა -მიიშ - ყელზე ჩამოეკიდა და აკოცა
-ხელზე რა გჭირს- მარიამის ხმაზე მოშორდა ქმარს და ახლაღა დაინახა დასისხლიანებული ხელები
-მიშო რა დაგემართა
-არაფერი !
-მამა სადაა?
-მოდის მალე მოვა - თქვა და დივანზე დაჯდა- მომიტანეთ რა რამე რო მოვიწმინდო
-იჩხუბე?
-უნდა დამტუქსო ახლა?- ისე საყვარლად ახედა თათამ მაინც ვერ შეიკავა თავი და შეკრული წარბები გახსნა-მოდი ჩემთან- ხელი მოხვია ცოლს და გულზე მიიხუტა - მიყვარხარ და ხო იცი რომ იყოს რამე სერიოზული გეტყოდი უბრალოდ პატარა შეკამათება მოგვივიდა ერთ ბიჭთან რა
-კარგი მჯერა -აკოცა და ხელზე დახედა- ძალიან გტკივა?
-არა შენ თავს ვფიცავარ თუ მაკოცებ კიდე ერთს ვაფშე აღარ ამეწვება
-აბა ჩემი მალამო რა საჭიროა რას დამარბენინებთ ტყუილად
-მოდი გოგო აქ ! -მომე მე გავაკეთებ
-ოჰ როგორ უწევს რძალი ტონს ერთი ნახეთ რაა
-დედა სადაა?
-ლელასთან წავიდა
-კარგი
ხელი გაუსუფთავა თათამ მერე მალამო წაუსვა და შეუხვია. გვიან ყველანი ერთად იყვნენ ვახმშობდნენ შემდეგ მაო და თათა ალაგებდნენ მარიამი ირაკლისთან და მიშოსთან გავიდა აივანზე
-აბა გისმენთ- სკამზე დაჯდა და შეხედა მამა შვილს
-რას გვისმენ კუდრაჭა?
-მამა!
-კარგი ხო არაფერია სერიოზული მართლა
-და ამ ლაწირაკს ურეკავ არაფერი სერიოზულის გამო შენ ირაკლი ყიფიანი? მაგით მე მაბოლებ მამა?
-მოკლედ რა ამას ხომ ვერაფერს გამოაპარებ მეთქი არაფერი მკითხა გადავრჩითქო და მოგასვენებს?
-მიშიკო ნუ მაბრუებ თქვი რა ხდება ამჯერად ვის ეჩხუბე
-ახვლედიანი დაბრუნდა
-ვინ? ეგ ხომ წავიდა დიდ ხნის წინ
-ხო მაგრამ დაბრუნდა
-და ეგრევე იჩხუბეთ? ხო მაგრამ მაგ ბიჭთან ხომ შენ არ გქონდა პრობლემა მამა?
-მე არც ახლა მაქ პრობლემა
-ვერ გავიგე
-მოკლედ მამას კომპანიაში აქ რაღაც პრობლემა ის ჩვენი მეწილე ლადო რაღაცეებს ჩალიჩობდა თურმე მამამ გაუხურა და ახლა მაგარ გაჭედილშია მაყუთი ჰქონდა მოტეხილი და აზრზე არაა ის ვირთხა როგორ გაიქცეს ისე რომ ფული შეირჩინოს
-და დრო რამდენი მიეცი მამა?
-ერთი კვირა თუ არადა წავა ციხეში ხომ იცი მე ქუჩურ გარჩევებს შევეში
-კარგი და ამას რა ახტუნებდა ხელები გექავებოდა?
-მე ის არ მიცემია მამას რომ შევხვდი მერე ერთი ორი სი.. შემხვდა ვიღაც გოგოს აწუხებდნენ და გავუერთიანე თავ ყბა მერე ახვლედიანი გამოჩნდა მის უბანში ვიყავი და მაგ პონტში. ძაან ისე შემხვდა რაღაცაზე ეჩქარებოდა აშკარად უბრალოდ მომესალმა ცივად მომიკითხა ის პაცანები გააქრო იქედან და მოხია .
-ხოო კარგი გასაგებია ყველაფერი მადლობთ ინფორმაციისთვის ახლა წავედი დავიძნებ თორე რამდენჯერაც დავწექი იმდენჯერ გამაღვიძა ვიღაცამ ხვალ კიდე სამსახურში ვარ
-აღარ ამთავრებ? მიიწურა აგვისტოც
-არა გადავწყვიტე გამოცდები ჩავაბარო და მთავარ ექიმად დავიწყო მუშაობა
-აბა დიდი პასუხისმგებლობაა ჯერ ცოტა შევეჩვევი და შემდეგო
-მივხვდი რომ შევძლებ თან ბატონი თემურიც დამეხმარება
-კაი მა როგორც შენ გინდა დარწმუნებული ვარ იცი რასაც აკეტებ - ირაკლიმ შვილს აკოცა და ზემოდან დახედა- როდის გაქ მა გამოცდა
-ზუსტად არ ვიცი ერთ-ერთი ექიმი მიდის და მის ნაცვლად შტატი თავისუფლდება -ფეხისწვერებზე აიწია მამიკოს აკოცა შემდეგ ძამიკოს და საძინებელში შევიდა .
თათული მალე შეეჩვია ყიფიანებთან ცხოვრებას, მაოს დამხმარე გამოუჩნდა აბა ქალიშვილის ყოლას ვერასდროს აღიქვავდა მარიამი არასდროს არაფერში ეხმარებოდა ახლა კი თათა ტრიალებდა დაუღალავად . მარიამი გამოცდებისთვის ემზადებოდა მალე გავიდა და ჩააბარა კიდეც უკვე მთავარი ქირურგი გახდა და ბედნიერებისგან ცას ეწია. სურვილი რომელიც მთელი ცხოვრება ჰქონდა აუსრულდა ყოველთვის ამბობდა როცა ექიმი გავხდები მაშინ დავიწყებ ცხოვრების შეცნობას და იქნებ სამსახურის გარდა სხვა რამეც დავინახოო. მაგრამ მცდარი აღმოჩნდა მისი სიტყვები უკვე იმდენი სამუშაო ჰქონდა ღამეც კი ვერ იცლიდა მთელი თვე დასაძნებლად შეირბენდა სახლში და უკან ბრუნდებოდა. ხანაც გადაუდებელი ოპერაციები იყო და საერთოდ ვერ მოდიოდა სახლში . როგორც იქნა ორი დღე სასვენება ჰქონდა და მიუჯდა თათუს გვერდით რომელიც ჩაფიქრებული იჯდა და ყავის ფინჯანს თითებს უსმევდა
-თათუუ რა გჭირს?
-რამე მითხარი?
-რა გჭირს შენ კიდე რამე ამოგეკვიატა და იმაზე ფიქრობ?
-არა არაფერი მიშო წავიდა სადღაც და
-მატყუებ?
-არა გეფიცები მართლა დილიდან გასულია და ვერ გავიგე სადაა ბიჭებიც მასთან ერთად არიან ნეტა?
-თოკომ მითხრა დემეტრესთან ავდივართ რამდენი ხანია არ გვიქეიფია ბიჭებსო და ალბათ სვამენ
-მარტო სასმელს დაჯერდებიან ვითომ?
-შენი ქმარი დასჯერდება და სხვები არ ვიცი
-უნდა დავურეკო თუ არ მიპასუხა არ დამენახოს მობიულური აიღო და დაურეკა მარიამი სიცილს ვერ იკავებდა
-ჩემი ეჭვიანი რძალუკა
-სად ხარ მიშო?
-დემეტრესთან ვართ ბიჭები რა ხდება სიცოცხლე?
-მარტო ბიჭები ხართ?
-ეჭვიანობ ციცქნა?
-კითხვაზე მიპასუხე !
-მაჭავარიანის ქალო ვგიჟდები შენს ეჭვიანობაზე იცი?
-მიშა!
-არა რა მარტო ბიჭები იცი რამდენი ნაშები არიან მინდა გითხრა შესანიშნავი ტრუსები აცვიათ და არაჩვეულებრივი მკერდი აქვთ კარგადაც ცეკვავენ აი ერთი მეძახის მოდი შე ჩემა დალიეო - ლუკას ხმა გაისმა მობილურში და თათას გაეცინა
-გიჟი ხარ კაი წავედი და ჭკვიანად ბევრი არ დალიო იცოდე დაგირეკავ და მიპასუხე ბიჭები მომიკითხე ნუ დაიკარგეთთქო უთხარი მარიამიც გაბრაზებულიათქო ეგეც უთახარი
-გადავცემ დედოფალო
-მთვრალი ხარ უკვე ხო?
-რაღა დაგიმალო და ხო შენი სიყვარულით ვარ მთვრალი- ისე უთხრა თათუს ღიმილი არ მოშორებია სახიდან-ჩემი ტკბილი გოგო მიყვარხარ
-მეც... მეც მე ც
-თქვენ რომ გიყურებთ ვთბები
-აბა ვინმეს შენა რ იკარებ ახლოს და ვინ გაგათბობს
-მულს როგორ მელაპარაკები გოგო
-კარგი რა მარიამ 24 წლის ხარ და შეყვარებული არ გყოლია მეტიც არასდროს გითქვამს რეალურ ბიჭზე ჩვენს ირგვლივ რომ მოგწონს თუ აღნიშნავ რომ ლამაზია ისიც იმიტომ რომ მეგობრულად უყურებ და მგონი ლეზბოსელი ხარ იცი?
-რატო გოგოებზე ვამბობ ხოლმე რომ ლამაზები არიან?
-არა არც ეგ გითქვია რომ არ ვიცოდე როგორი თავმდაბალი ხარ მეგონებოდა განგებ არ აღნიშნავ ვინმეს სილამაზეს
-რატო არ ავღნიშნავ უბრალოდ ყველას მეგობარივით ვუყურებ რა ვქნა არ გამოცენილა ჯერ არავინ ვინც ამაფორიაქებს და მაგრძნობიებს რომ ისე უნდა შევხედო როგორც კაცს და არა ძმას
-ღმერთო გამოუგზავნე ამას ერთი ბიჭი რა იქნება თორე დამრჩება დაქალი გაუთხოვარი და როგორ გავუძლო შინაბერა მულს მთელი ცხოვრება ეს ახლა როგორი მწარეა და უკაცობა სულ გააგიჟებს
-რა იყო შენ გავიგეთ რა ხილია და გადავედით გვანცას ჭკუაზეო?
-ნუ ახლა რაც მართალია მართალია და რა ვქნა? - ტუჩები მოიკვნიტა და გადაიკისკისა მარიამის შეწუხებული სახის დანახვისას
-წავედი მე უნდა დავისვენო შენი ნერვები არ მაქ დაძაბული თვეები მელოდება წინ ზამთრამდე ვერ დავისვენებ მერე მთელი ორი კვირით ვისვენებ იმის გამო რომ ზაფხულშიც არ ამიღია შვებულება
-ვაიმე სასწაული როგორც იქნა
-ჯერ რა გიხარია სამი თვე წინაა-წამოდგა და ლასლასით წავიდა საძინებლისკენ როცა თათას ხმამ გააჩერა -მარიამ ხვალ წამოგყვები რა
-სად წამომყვები
-საავადმყოფოში მინდა ანალიზები გავიკეთო ,გინეკოლოგთანაც მივალ
-თათ
-ვიცი ხომ ადრეა ნერვიულობა მაგრამ უნდა ვიცოდე ხშირად დაგვიანებულია ხოლმე მკურნალობა მინდა ადრევე მივიღო ზომები ხომ მიმყვები?
-მიშოს არ ეტყვი?
-ხომ იცი არაფერს ვუმალავ ველაპარაკე ამ საკითხთან დაკავშირებით და გაგიჟდა შენ რა აზრები გაწუხებს თურმე ამიტო ხარ ასე მოწყენილიო გამიბრაზდა მითხრა ამოიგდე თავიდან ეგ აზრიო
-მართალია თათ მაგრამ ისე წავიდეთ მეც ჩავიტარებ გამოკვლევებს ყველა ქალს სჭირდება ექვს თვეში ერთხელ გამოკვლევებზე მისვლა დაზღვევის მიზნით
-კარგი
-ჩემი გოგო - ჩაეხუტა და აკოცა -როგორ მიყვარხარ გაიღიმე თორე გცემ
-ეგრე რომ მიყურებ ვერასდროს ვიკავეშებ სიცილს . მეც წამოვალ დავიძინებ
-შენთან დავიძინებ რა ამაღამ - მარიამმა თვალების ჟუჟუნი დაიწყო რა თქმა უნდა თათამ შეიპატიჟა და ერთად დაიძინეს როგორ ადრე ჩვეოდათ ისე იყვნენ მიხუტებულები ერთმანეთზე შუაღამით დაბრუნებულ მიშიკოს შუაში ჩაწოლის საშუალებაც არ მისცეს ამიტომ მონატრებულ დაიკოს ჩაეხუტა ზურგიდან და ხელით გადასწვდა ცოლს .
მეორე დღეს ერთად წავიდნენ გამოკვლევებზე მარიამი ისე იქცეოდა სულ სიცილ კისკისში გალიეს დრო , შემდეგ კაფეში დასხდნენ ცოტა ისაუბრეს და კვლავ დაუბრუნდნენ ჩვეულ მდგომარეობას.
-სად იყავი თათ?
-საავადმყოფოში
-რატომ?
-ისე გამოკვლევებზე მე და მარიამმა ჩავიტარეთ დაგიჩხვლიტეს ვენა?- მაისური აუწია და აკოცა - ჩემი ტკბილი ორი დღით წასვლა მიწევს მამაჩემთან ერთად
-აუ რატოო
-საქმეა ძალიან მნიშვნელოვანი შენ თავს ვფიცავარ რომ შემეძლოს დავრჩებოდი - ხელი მოხვია წელზე და აკოცა - გემრიელო -ტუჩებს უკოცნიდა და ჩურჩულებდა მაისური გადააძრო და საწოლზე დააწვინა კოცნიდა თან თავადაც იხდიდა მაგრამ ვინ აცადათ . თათას მობილური ამღერდა და მაშნვე უპასუხა როცა გაკრეჭილი მარიამის ფოტო დაინახა . სუნთქვააჩქარებულმა ძვლივს დაილაპარაკა მიშო ისევ უკოცნიდა ყელს და შარვლის შესაკრავს უხსნიდა
-გისმენ
-რა ხმა გაქ.. არ დავეძებ მოშორდი მაგ გადარეულს არ შიეძლება ჯერ ცოდოა ბავშვი -უცებ მიაყარა ისეთი ბედნიერი იყო მაზეც ეტყობოდა. თათა უცებ მოშორდა მიშოს და ოთახში ხტუნვა დაიწყო
-გაიმეორე გაიმეორე არ მჯერა მიდი გთხოვ მარიამ გემუდარები
-ფეხმძიმედ ხააარ მალე მამიდა გავხდები ბავშვი ძალიან პატარაა დაახლოებით ორი კვირის და იცოდე ფრთხილად იყავი სახლში მალე მოვალ ახლა ოპერაციაზე შევდივარ და არ ვიცი როგორ გავჩერდე შეიძლება სხვას გადავაბარო და გამოვვარდე არ უთხრა გემუდარები ჩემს მოსვლამდე
-კარგი ისედაც არ ვაპირებდი ჯერ მიყვარხარ მიყვარხარ
-მე უფრო ჩემო მომავალო გიპუცა ვაიმეე ხალხო მამიდა ვხდებიიი ჩემ გიჟ ძმას და დაქალს შვილი ეყოლებათ ვაიმეეე არ მჯერა თამუნია გოგო
-ეგ ვინაა
-ანალიზატორი - გაიცინა -წავედი მაგვიანდება
-სად გამექეცი გოგო რა უნდოდა მაგ გიჟს ?
-მიყვარხარ მიყვარხარ მიყვარხარ -ზმოედან მოექცა და ტუჩები დაუკოცნა მერე ჩაეხუტა და გაიტრუნა-სულაც არ გყავს ავადმყოფი ცოლი
-რა თქვი?
-დილას რომ მითხარი როჩვენებები გაქო არ მაქ სულაც არ ვარ გიჟი და ავადმყოფი
-ოჰ მე გიჟი მეგონე - ხელები მოხვია და აკოცა
-წავედი საქმე მაქ არსად გახვიდე რაღაც საქმე მაქ სავახშმოდ არ დასხდეთ ცემამდე- უცებ გადაიცვა მაისური და წავიდა. მიშო გაკვირვებული უყურებდა ვერ მიხვდა რა ჭირდა . მალე ქვემოთ ჩავიდა ყველა ელოდა თათას და მარიამს . ქალბატონები ერთად შემოვიდნენ ჩახუტებულები მოდიოდნენ და იცინოდნენ მარიამს პატარა პარკი ეჭირა ხელში
-საღამომშვიდობის ოჯახო - ყველას ჩაეხუტა და გაიცინა
-რა ხდება თათუ?
-ახალი ამბავი მაქ ოღონდ ჩემები მოვლენ ჯერ
-მოდიან უკვე გიომ დამირეკა და მე არ მეტყვი?
-გეტყვი რა თქმა უნდა
-მერე როდის
-რომ მოვლენ აი მოვიდნეენ - კარის გასაღებად მიდიოდა მარიამმა გააჩერა თავად წავიდა სტუმრების შესაგებებლად ნათია, გიო და თათული მოვიდნენ
-საღამომშვიდობის როგორ ხართ?
-ვაა მარიამ შენ სახლში ხარ? რა ხდება ასეთი?
-წამოდით და გეტყვით თათა
-თათა ნუ მანერვიულებ მითხარი რამე ან გამომეყველება მაინც შეცვალე - მიშო უკვე ნერვიულობდა ასეთს რომ უყურებდა თათას წარბი ვერ გაახსნევია - ფერია , გაიღიმე გთხოვ გული მისკდება ასეთს რომ გიყურებ ჩემო დედოფალო
-თათა გეყოს ნუ მიწამებ ძმას
-ახალი ამბავი მაქ ძალიან მაგარი ამბავი რომელიც ყველაფერს შეცვლის ჩვენს ცხოვრებაში უფრო მხიარულს და ხალისიანს გახდის და მამიკო მართლა ხელის გულზე მატარებს უკვე- მიშოს შეხედა პატარა ბავშვივით უმზერდა თვალები უბრწყინავდა. მიშოს ფერი დაეკარგა გაშრა გაფითრდდა თათას მუცელზე გადაიტანა მზერა თან უსმენდა მის ჭიკჭიკს- მთელი ცხრა თვე ჩემი მოთხოვნების შესრულება მოგიწევს მამიკო ნუ თუ ჭირვეული ვიქნები
-ჩემი სიცოცხლე ჩემი ბედნიერება მამა გავხდები.. მამა გავხდები - თათას ფეხებთან დადგა მუხლებზე და მუცელზე მოეხვია ცოლს კოცნიდა და ჩურჩულებდა ხმა წართმეული -აქ ხარ პატარავ? სულ ციცქნა ხარ ხომ ? ძალიან მიყვარხარ ჩემო ცხოვრებავ
-ჩვენც გვიყვარხარ მამიკო- თათა მოეხვია და შემდეგ აკოცა
ყველა გახარებული იყო ახალი ამბით სიხარულს ვერც გამოხატავდნენ ბოლომდე. მარიამი იმ დღის შემდეგ ყოველ საათში ურეკავდა თათას მგონი იმაზე მეტად ღელავდა ვიდრე თავად ფხმძმე . აკონტროლებდა ვიტამინების მიღების გრაფიკს , კვებას მოკლედ ყველაფერს და თავს ევლებოდა რძალს . ყველაფერი არაჩვეულებრივად იყო ყიფიანების დიდ ოჯახში , სიმშიდეს დაესადგურებინა ირგვლივ.
-თათუუუ მოვედიი მარწყვი მოგიტანეე
-ჩემი გოგოო ახლა სწორედ ეგ მინდოდა გადაარჩინე მიშიკო
-გადამარჩინა ხო დავურეკე წეხან და წამოიღო - გამობერილ მუცელზე ედო თავი და კოცნიდა- მაა ჩემი გოგო გაიზარდა უკვე
-ვინ გითხრა რომ გოგოა
-გოგო მინდა მე და გოგოა ბიჭს მერეც კი გავაკეთებ გოგო მინდა პირველი ლიზიკო უნდა დავარქვა
-რატო მაინცადამაინც ლიზი
-ჩემს საყვარელს ერქვა და მაგრად მევასებოდა -ისე დარწმუნებით უთხრა თათამ მართლა დაიჯერა ეს ფეხმძიმე ქალები ხომ ძალიან სესნსიტიურები ხდებიან ისე უცებ წამოუვიდა ცრემლები და გავარდა ოთახიდან მიშომ რეაგირება ვერ მოახდინა
-იდიოტი ხარ არ გითხარი ძალიან მგრძNობიარე გახდება ამ თვეებში და შეეშვი ნერვებზე დაკვრასთქო?- მარიამმა შეუტია და ისიც გავარდა
-თათ.. თათუუ- საწოლზე მოკუნტულ ცოლს გვერდით მიუჯდა და კოცნა დაუწყო მან ურგი აქცია და ხმაც არ გასცა- ფერიაა ნუ მებუტები გეხუმრე გეფიცები რაც გინდა ის დავარქვათ ჩემო ცხოვრება ნუ ტირი გთხოვ ხომ იცი ვერ ვიტან შენს ცრემლებს რომ ვხედავ თათუუ
-შემეშვი ვიცი მართლა გყავს ვიღაც
-ეგ საიდან მოიტანე ახლა მითხარი ჩემ თავს გაფიცებ -მის ყელში დააცოცებდა ცხვირს და იღიმოდა --შენ გარდა არვინ მჭირდება ჩემო ცხოვრებავ
-ახლა გავიბერე , გავსუქდი და აღარ მოგწონვარ ვიცი სამსახურშიც აღარ მიშვებ და ღმერთმა უწყის რას აკეთებ სახლში მოსვლამდე სულ აღარ მაქცევ ყურადღებას - ზლუქუნებდა და ცრემლებს ღვრიდა
-გეფიცები გავგიჟდები თათა სისულელებს ნუ მელაპარაკები სულ ორასი კილო რომ გახდე მე მაინც მეყვარები და სხვა ქალი არ მენდომება არასდროს გაიგე რა ვიცი ახლა შენი ჰორმონები თავდაყირა დგას და სიგიჟეები გეჩვენება მაგრამ დამშვიდდი რა გეფიცები ჩემო ცხოვრება შენს გარდა არავინ მჭირდება - მისი სახე ხელებში მოიქცია ცრემლიანი თვალები დაუკოცნა და გაბუსულ ტუჩებს მიადგა- შენზე ტკბილი და გემრიელი არავინაა ჩემო გაბელილო - ისე ტკბილად უთხრა თატამ თვალები მინაბა და კოცნაში აყვა- მიყვარხარ ჩემო გოგოვ და ვიცი მანდ გოგოა
-არაა გოგო ბიჭია დარწმუნებული ვარ აი ნახავ ბიჭი იქნება -ტუჩები გაბუსხა და ჩაეხუტა ქმარს
-დამშვიდდი? -თმაზე ეფერებოდა და კოცნიდა -წამოდი ახლა მარწყვი ვჭამოთ
-არ მინდა მარწყვი ფორთოხალი მინდა
-კარგი იქნება ფორთოხალი გვაქ მგონი გუშინ ბევრი ვიყიდე მაინც არ გიჭამია
-მაშნ არ მინდა მჟავე იყო ეგ
-აბა ტკბილი ფორთოხალი საიდან გაგიჩინო
-ნუ მეწუწუნები რომ გეუბნები ის გააკეთე
-ახლა გაბრაზების სტადია გეწყება? კარგი მზად ვარ ავიტანო ჩხუბი - ეფერებოდა და სახეს უკოცნიდა- როგორ მეტკბილები რომ იცოდე- ჩურჩულებდა და უკვე ყელს უკოცნიდა
-გეყოფა სირცხვილია ვინემ შემოვა
-კარი ხომ დავხურე მერ ევინ შემოვა მოდი აქ -ხელი ისევ მოხვია და თბილი ზედა გადააძრო - ჩემი საოცრება ხარ შენ - კოცნიდა და ჩურჩულებდა ...
-სად არიან მამა ისინი?
-თათა გააბრაზა მერე გავარდნენ და ახლა რა ვიცი“ამშვდიებს“ ალბათ- გაიცინა და თვითონ შეექცა მარწყვს- რა გემრიელია
-დედაშენი შენზე რომ იყო ფეხმძიმედ ტკბილს არაფერს ჭამდა სულ მჟავე უნდოდა ერთხელ მანდარინი მომთხოვა შუა ივლისში თან მთაში ვიყავით
-ამიტო გაქ მწარე ენა მარუსი?- თოკო შემოვიდა მაოსთან ერთად და გვერდით მიუსკუპდა მეგობარს
-შენ როდის გემწარა ერთი ის მიტხარი
-ნუ ახლა მე გამონაკლისი ვარ ცხოვრება- გაიცინა და ლოყაზე აკოცა ხმაურით
-რას შვები სად დაიკარგე
-მეც საქმეები მაქ სხვათაშორის მართალია შენ ბიზნესმენების საქმეებს არ მიიჩნევ საქმედ მაგრამ დრო არც მე მრჩება ცხოვრება
-დღეიდან შვებულებაში ვარ საახალწლოდ
-ვაიმე გვეღირსა გუდაურში წავიდეთ ჩვენთან ერთად წამოხვალ ამდენი ხნის შემდეგ როგორც იქნა
-ნუ გიხარია ტყუილად დღეს და ხვალ ძლის დღეს ვაცხადებ ახალ წელს ავდგები
-ვაიმე შვილო ხომ გეუბნებოდი ა გინდა ეს ექიმობა ვერასდროს მოიცლი დაიტანჯები ყუილადთქო ესაა ახლა საქმე?
-დედა მე მიყვარს ჩემი საქმე და დამღლელი ყველაფერია . შენ კიდე უპასუხე ამ მობ- თოკოს მობილური რეკავდა მაგრამ ვაჟბატონი გასული იყო ამიტომ თავად უპასუხა
-გისმენთ
-თორნიკეს თხოვეთ-გაისმა ბოხი ბარიტონი რომელსაც გაბრაზება ხმაზეც ეტყობოდა
-თოკო გასულია რა გადავცე?
-ვინაა ცხოვრება?- თოკო დაბრუნდა და ხმამაღლა თქვა ისე რომ მეორე მოსაუბრესაც ესმოდა
-არ ვიცი თოკ - მობილური მიაწოდა თორნიკემ ეკრანზე გამოსახულ ნომერს რომ შეხედა ერთიანად აენთო და ოთახიდან გავარდა
-რა დაემართა
-მოვა და კითხავ ადროვე ახლა
-იმ ბიჭს დაბრუნებას უკავშირდება ხომ? ვინაა ასეთი ან რა აქვთ გასაყოფი
-თავადაც არ იციან მარ
თორნიკე გაბრაზებული დაბრუნდა და სავარძელშ ჩაეშვა
-ვინ იყო თოკ?
-სხვა დროს არ უპასუხო ჩემს მობილურს უცხო ნომერი რომ იქნება კარგი?
-რა მოხდა რა დავაშავე ასეთი -იცოდა გაბრაზებული რომ იყო და აღარ შეეკამათა
-შენ არაფერი პატარავ
-ბავშვებო წამოდით ვისადილოთ ძალიან გემრიელი საცივი გავაკეთე შენ რომ გიყვარს ისეთია თოკო
-გვრიტები სად არიან? - სუფრასთან დაჯდომის შემდეგ თქვა თოკომ -ძალიან გემრიელია თქვენნაირად ვერავინ აკეთებს საცივს
-მადლობა შვილო გემრიელად მიირთვი
-ეე მე რატომ არ დამელოდეთ მაო საცივი გააკეთე უკვეე - სკამზე დასკუპდა და ჭამა დაიწყო, ისე ილუკმებოდა გეგონებოდათ მტელი თვის ნაშიმშილები იყო
-ჩემი ფუმფულა - მუცელზე მოეფერა მარიამი და ლოყაზე აკოცა
-საყვარელი ფუმფულა ვარ სამაგიეროდ- გაებუსა მულს
-ჩემი ბუსიი
მარიამი უკვე ტკბებოდა დასვენებით , ორი დღე სახლიდან არ გასულა შემდეგ კი საახალწლო საჩუქრების შესაძენად მაღაზიებში გავიდა. მთელი დღე დაბორიალებდა გოგოებთან ერთად თათამ რამდენიმე წყვილი ტანსაცმელი იყოდა ბავშისთვის და ძალიან საყვარელი ბაჩუჩები . გოგოები გაუშვა სახლში თავად კი განაგრძო შოპინგი ძალიან ლამაზი ქურთუკი ნახა და ის შეიძლინა . გარეთ რომ გაიხედა ისე წვიმდა მთელი ქუჩა დაცარიელებული იყო , ღრუბლების გამო ჩამობნელებული იყო არადა მხოლოდ ხუთი საათი იყო . კაპიშონი წამოიფარა და სწრაფად გავიდა უცებ მანქანის მუხრუჭების ხმა გაიგონა და ყველაფერი ბურუსმა მოიცვა. გონს საავადმყოფოში მოვიდა აკო ადგა თავზე ანერვიულებული უყურებდა
-გაიღვიძე როგორც იქნა
-რა მოხდა?
-მანქანამ დაგარტყა ნუ ღელავ მსუბუქი შერყევა გაქ არაფერი დაგზიანებია ყველა გამოკვლევა ჩავატარეთ რა იყო გოგო ექიმად რომ არ მოდიოდი პაციენტად მოგვევლინე?
-აქ ვინ მომიყვანა?
-არ ვიცი გოგოებმა მითხრეს მძღოლი გაიქცა და ვიღაც ბიჭმა მოიყვანაო მე რომ გავაკეთე ყველაფერი და მერე გამახსენდა ის ბიჭი იქ აღარ იყო თანხა გადაუხდია მკურნალობის
-რა? უნდა ავდგე დამაგვიანდა სიედაც ინერვიულებენ შენ როდიდან გეწყება შვებულება?
-მე მხოლოდ პირველში ვარ სახლში
-ცუდია წავედი - სწრაფად წამოდგა ქურთუკი მოიცვა -ჩემი ნივთებიც დაუტოვებია - ჩანთები აიღო და მიმრებში გავიდა-როგორ ხართ გოგოებო?
-კარგად მარ შენ? ხომ ყველაფერი რიგზეა?
-კი კი არაფერია მაინტერესებს აქ ვინ მომიყვანა სახელი და გვარი ეწერება მითხარით რა
-მოიცა ეხლავე რადგან შენ ხარ ავადმყოფი უფლება გვაქ - ერთ-ერთმა ნახა და ხმამაღლა წაიკითხა- ალექს ახვლედიანი -ეს გვარი რომ გაიგონა შეკრთა
-ახვლედიანი?
-ხომ ის ახვლედიანია ვაიმე რა სიმპატიური ყოფილა შენს ადგილს რომ ვყოფილიყავი შანსს არ გავუშვებდი და მადლობას გადავუხდიდი -გოგო ლამის დადნა ისე ლაპარაკობდა. მარიამს რომ გაახსენდა როგორი ურთიერთობა ჰქონდათ ბიჭებს მასთან სულ დაავიწყდა ყველაფერი
-რა ხდება მარიამ?
-არაფერი .. არაფერი უთხრა ჩემებს კარგი? არ მიდა ინერვიულონ წამალს დავლევ და კარგად გავხდები
-როგორც გინდა გაიგე ვინ მოგიყვანა?
-კი არ ვიცნობ მე
-კარგი წავედი ავადმყოფი შემოიყვანეს კარგად მარ- სწრაფად გავარდა აკო
მარიამი სახლში დაბრუნდა გამოიცვალა და შხაპი მიიღო , სულ ფირობდა ხომ არ ვუტხრა ბიჭებსო მაგრამ გადაიფიქრა მას მაინც არ ეცოდინებოდა ჩემი ვინაობა საშიში არაფერია ამაშიო .
ახალ წელს ყველანი ერთად შეხვდნენ სახლში . მეორე დღეს კი მელმა სასტავმა რესტორანში აღნიშნა ახლი წლის შემობრძანება. ალეკო ბატონიც მათთან ერთად იყო როგორც იქნა 31 აპირებდა სიურპრიზის მოწყობას მაგრამ სასწრაფოდ შემოიყვანეს პაციენტი და ვერ მოახერხა განთავისუფლება . ახლა კი იდგა თათულის წინ ცალ მუხლზე დაყრდნობილი ხელში ბრილიანტის ბეჭედი ეჭირა და ცოლობას სთხოვდა.. ყველა გაყურსული უყურებდა წყვილს თავად თათული თვალებს არ უჯერებდა გული სალტოებს აკეთებდა
-ცოლად გამომყვები მაჭავარიანის ქალბატონო?
-კი.. კი კიი- მოევხია და ბედნიერებისგან ცრემლები გადმოსცვივდა. ბიჭმა მისი ბაგეები დაისაკუთრა და მხოლოდ მას შემდეგ მოარგო ბეჭედი. ოვაციები ისმოდა ყველა ულოცავდა ბედნიერ წყვილს
-ჩემი გოგო თხოვდებააა
-გიპუც - დას მოეხვია და აკოცა
-ვაიმე როგორც იქნა დაგადგათ საშველი - გვანცა გაექანა და მეოხვია- გილოცავ ჩემო თოჯინა
-მადლობა გვანც
-ჩემი ფერია თხოვდება ტო - ლუკამ მოხვია ხელი და გულში ჩაიკრა- ახლა რა მეშველება მე ? ნაბახუსევზე ვის დავადგე
-მე - გიორგი იცინოდა -რა იყო შე ჩემა მაგარ წვნიანებს ვაკეთებ არ იცი?
-გადაშენდი - ხელი აიქნია და ისევ თათუს ჩაეხუტა -გილოცავ ჩემო ფერია იცოდე თუ გაახუროს მე მითხარი
-აბა თუ მიმიშვებენ ახლა საცოლესთან
-რას მეეჭვიანები შე ჩემა - ლუკამ შეუბღვირა და მოშორდა გოგოს -ის კიდე სადაა ამდენ ხანს გავგიჟდი
-მოვა - ნოდომ უთხრა და მიულოცა წყვილს. მალე დემეტრეც გამოჩნდა თავისი დიდებით მოწყენილი იყო მაგრამ როგორც კი დაინახა წყვილი და გაიგო ახალი ამბავი გახარებული მოეხვია მეგობრებს
-გილოცავთ აბა როდისაა ქორწილი
-ქორწილი არ იქნება უბრალოდ ჯვარს დავიწერთ
-ხელს მოვაწერთ-ორივემ ერთად თქვა
-და როდის?
-მალე რაც შეიძლება - აკომ ხელი მოხვია საცოლეს და საფეთქელზე აკოცა
-ამ ყინვაშია ზუსტად დრო - გვანცამ გაიცინა და გიგის შეუბღვირა ნაცხუბრები იყვნენ როგორც ყოველთვის და ხმას არ სცემდა არადა უკვე იწვოდა ისე უნდოდა მასთან ყოფნა. ის რომ აიგნორებდა ამაზე გიჟდებოდა უარესად
შუაღამით გავიდნენ რესტორნიდან ქალბატონი გვანცა სადარბაზოში შევიდა და სახისკენ დაიძრა მარტო ცხოვრობდა მისი მშობლები საზღვარგარეთ იყვნენ . კართან იყო მისული გასაღები მოარგო და მუცელზე იგრძნო ხელების შემოხვევა ამას ყელში კოცნა მოჰყვა და ჟრუანტელის კორიანტელი, გული სალტოებს აკეთებდა
-შევრიგდით?
-არა !
-კარგი უბრალოდ სექსი გვექნება და მერე წავალ და ისევ მებღვირე - კარი შაღო გოგო სახლსი შეიყვანა და ზედ ააკრა
- ხარ
-ვიცი - ტუჩებით ყელიდან მკერდისკენ გადაინაცვლა კაბის ჭრილიდან მომზირალმა მკერდმა არ დააკმაყოფილა ამიტომ სწრაფად მოშორა სხეულიდან ზედმეტი სამოსი ლიფიც მას მიაყოლა გოგო მუცელზე შეისვა და ვნებამოერულმა განაგრძო გზა- მომენატრე .. ვგიჟდები უშენოდ
-მიხვდი რომ ვერავინ მჯობია და ისევ გაგახსენდი ხო?- კოცნიდა და ვნებიანი ხმით ეჩურჩულებოდა თან კვნესას ურევდა
-ნწ მივხვდი რომ არც არავისთან შემიძლია ყოფნა მაგრამ შენ ვერ შეგაგნებიე ეგ გადარეულო - ხელები დაუკავა და ზემოდან დააცქერდა - როდის შეიგნებ რომ იმ დღის მერე რაც პირველად გვქონდა სექსი არავის შევხებივარ და სულ ვის უნდა ჩემთან ყოფნა და ვის არა მე მხოლოდ შენთან მინდა -თვალებში უყურებდა და ცეცხლს უკიდებდა გოგოს ტუჩებზე დააცხრა და ხელი მთელს სხეულზე ჩამოაყოლა ბოლოს ფეხები გაუწია და მასში შეაღწია. გვანცას კვნესა მთელს სახლში ისმოდა თავდავიწყებას მიეცნენ და სრულიად მოსწყდნენ სამყაროს. ბოლო ბიძგი და ერთმანეთზე მისვენებული ორი შიშველი სხეული აჩქარებული სუნთქვის დარეგულირებას ცდილობდნენ
-ყოველი ჩხუბის შემდეგ აუმჯობესებ -გვანცამ გაიცინა და გიგის ბაგეებს დააცხრა- მიყვარხარ
-მინდა ჩემთან გადმოხვიდე - საწოლზე გადააწვინა და მკერდზე დაადო თავი -მოიშორე ეს - პლედი მოაშორა და შიშველ მკერდზე ტუჩები მიაწება -ხომ გადმოხვალ
-არ მინდა გადმოსვლა
-გვანცა !
-ახლა შენუნდა მეჩხუბო? კარგი რა აღარ შემიძლია - ტუჩებზე მიადო თითები და გააჩუმა- გადმოვალ გადმოვალ და მთლიანად მიგისაკუთრებ - ფეხები მოხვია და მოუჭირა -არ მეძინება საერთოდ ხვალ არც სამსახურში ვარ - თავისკენ მიიზიდა და ყელში აკოცა მცირე ბიძგის საშუალებით ზემოდან მოექცა და კოცნა დაუწყო- შემიძლია მთელი დღე საწოლში გავატარო შენთან ერთად -კოცნიდა და მისი რეაქციებით ტკბებოდა, გახშირებული სუნთქვა, ოხვრა, კვნესა და თავზე დათენება .....
......
აკოს და თათულის ქორწილი ერთ კვირაში გაიმართა მართლაც მხოლოდ მეგობრები იყვნენ ხელი მოაწერეს ჯვარი დაიწერეს და მაგრად გაერთნენ საყვარელ ადამიანებთან ერთად. რაც მთავარია დედამთილს მოსწონდა რძალი მართალია ერთად არ იცხოვრებდნენ მაგრამ ანჩხლი დედამთილის ყოლა რთული საქმეა . თათულიმ ცრემლები ვერ შეიკავა და მთელი ტკივილი გადმოაყოლა ცრემლებს როცა მაკა დაინახა ეკესიასთან იდგა და წყვილს უყურებდა . თავი ვეღარ შეიკავა და მისკენ გაიქცა მაგრად მოეხვია და შეურიგდა უკვე ორი დედიკო ჰყავდა და ორივე აბედნიერებდა/
-ჩვენი წასვლის დროა თათუ- ხელი მოხვია წელზე ცოლს და სხეულზე აიკრა მის მზერაში ვნება ჩანდა იმხელა თათას გული სალტოებს აკეთებდა, ტუჩები გაუშრა და მოიჭამა ლამის-ეგრე ნუ აკეთებ სანამ თავს ვაკონტროლებ მოისვენე- მის ყელში ჩარგო სახე და მელოდიას აყვა. როგორც კი დასრულდა იქედან მოტყდნენ აკოს ბინაში მივიდნენ . ყველაფერი სურნელოვანი სანთლებით და ვარდის ფურცლებით იყო მორთული . თათული საშინლად ღელავდა მართალია სიგიჟემდე უყვარდა აკო მაგრამ ეშინოდა მსგავსი ურთიერთობის და თავს ვერაფერს უხერხებდა ეს მისი მორცხვობა ვერ გადაფარა . აკო ხედავდა როგორ ღელავდა და გულში იცინოდა მისი ასეთი მორცხვობის გამო , მშვიდად გაიხადა პიჯაკი და შამპანიური გახსნა ჭიქა აავსო და ცოლს გაუწოდა, თითებზეც კი ეტყობოდა ღელვა ისე უკანკალებდა
-ჩვენი ქორწინების პირველ დღეს გაუმარჯოს თოჯინა - უთხრა და ცოტა მოსვა . თათამაც მოსვა იქნებ გამბედაობა შემმატოსო მაგრამ მჟავე სითხემ ყელი აუწვა და სახე დაემანჭა, აკომ ღიმილი ვერ შეიკავა ხელი მოხერხებულად შეუცურა წელზე და თავისკენ მიიზიდა ტუჩები ლოყაზე მიაწება და ნიკაპზე გადავიდა -ჩემი ფერია ... ჩემი გემრიელი ცოლი მხოლოდ ჩემი - კოცნიდა და ჩურჩულებდა იგრძნო როგორ მოდუნდა თათული და თავს უფლება მისცა კაბის შესაკრავისკენ გადაიტანა თითები მოხერხებულად გახსნა და თითები შიშველ ზურგზე ააყოლა გრძნობდა ბუსუსებს თათულის გლუვ კანზე რომ მოეყარათ თავი და ვნება იპყრობდა , სურვილი საყვარელი ქალის დაუფლებისა , მაგრამ თავს აკონტროლებდა ძალიან ფრთხილად ეფერებოდა გული სალტოებს აკეთებდა როცა აყვა თათული . ნახევრად შიშველი სხეული საწოლზე მიაწვინა და ყელიდან მკერდზე გადაინაცვლა კოცნიდა ფრთხილად და ამავდროულად მთელი ვნებით ქალი კვნესას ვერ იკავებდა , თითებს აკოს ზურგზე დააცოცებდა და შიგადაშიგ უჭერდა . როცა შარვალიც მოიშორა და ხელი გოგოს ტრუსისკენ ჩაასრიალა კვლავ დააკვდა თათულის დაბურცულ ტუჩებს თვალებში უყურებდა გოგოს ცდილობდა მისი ფიქრები ამოეცნო როცა იქ ვნებასთან ერთად შიშიც დაინახა ხელი ზემოთ ამოწია და წელზე მოხვია ცოლს მის ყელში ჩარგო თავი და შეეცადა სუნთქვა დაერეგულირებია ესმოდა თათულის გაორმაგებული გულისცემა ისე რომ ეგონა ცოტაც და გაუსკდებოდა ამდენი დარტყმისგან . გვერდით გადაწვა და სხეულზე აკრა გოგონა- დამშვიდდი არაფერს გავაკეთებ მანამ სანამ შენ არ ქინები მზად -თავზე აკოცა და ხელით საბანი დოაფარა
-მე .. მაპატიე - ჩურჩულით თქვა თვალებაწყლიანებულმა და თავი დახარა აწითლებული ლოყები უარესად აუხურდა
-შემომხედე - ნოკაპქვეშ თითი ამოსდო და თავი ააწევინა თვალებში უყურებდა და იღიმოდა- მითხარი რა გაპატიო
-აკოო
-შემომხედე თათუ - ლოყაზე აკოცა და მთელი სახე დაუკოცნა- მე შენ სექსის გამო კი არ შემირთიხარ ცოლად .შენ ჩემი ხარ ეს გული ჩემთვის ფეთქავს და ესაა ჩემი ბედნიერება , სიამოვნება და ნეტარება მთელი ცხოვრება ეს იქნება ამ გულის ფეთქვა და შენი მზერა რომელიც მატყობინებს როგორ გიყვარვარ უმიშვნელოა ახლა გვექნება სე.... თუ ერთი კვირის ან თვის შემდეგ ნუ ახლა ჩემთვის უნიშვნელოა და - თავი უკან გაწია და ძლივს შეკავებული ღიმილით უთხრა- შენ თუ ძალიან გინდა მე არ მაქ პრობლემა
-უზრდელო - ტუჩები გაბუსხა და მკერდზე დაბანი მიიკრა
-თვალს მაინც დავალევიო წყალი მაცადე- საბანი მოაშორა და ზურგიდან აეკრო ისეთი მუხტი იგრძნო თვალები მაგრად დახუჭა- ხოო მგონი მართლა ჯობს ჩაიცვა რამე
თათულიმ პენუარი გადაიცვა ისევ დაწვდა საწოლში ჩაეხუტა ქმარს . ისე ტკბილად ეძნა როგორც არასდროს. მეორე დღეს კარზე ზარის ხმამ გააღვიძა ორივე
-რა ჯანდაბაა ვინაა - აკო წამოდგა შარვალი ამოიცვა მაისური აიღო და სიარულთან ერთად იცმევდა . თათული წამოდგა ხალათი მოიცვა და გავიდა გაოცებისგან თვალები შუბლზე აუვიდა როცა თავად ქალბატონი „დედამთილი“ დაინახა . ადრე ვინმეს რომ ეთქვა ქორწილის მეორე დღეს დედამთილი გესტუმრებაო სიცილით მოკვდებოდა ახლა კი რეალურად უყურებდა ამ ქალ ენერგიას და აკოს რომელიც ხელებგადაჯვარედინებული იდგა და უყურებდა ხან ცოლს ხან დედას
-ვაიმე შვილო გაგაღვიძეთ? თქვენ მოგიკვდით მე ჩემი გოგო როგორი დაღლილი სახე აქ არ მოგასვენა ხომ მთელი ღამე ამ გადარეულმა ადრე კი წამოდით ქორწილიდან არ გვიკადრეთ ბოლომდე ისე გეჩქარებოდათ და მაინც ვერ გამოიძინეთ?- უცებ მიაყარა თან რძალს სახეზე მოეფერა , ისე წამომწითლდა თატული აკო ფხუკუნებდა. თვალების ბრიალით გახედა ქმარს და დედამთილს გაუღიმა
-დედა რამ მოგიყვანა ამ დილაადრიან თან ამ დროს?
-რა იყო დედუნა შენთან უნდა მოვიდე აბა სხვა ვინმმყავს მე შენზე უკეთესი - ჩანთა დადო ქურთუკი გაიხადა იქვე მიაფინა , სახლი მოატვალიერა - ჯერ არ ამოგილაგებია ბარგი ხო? მოგეხმარები მერე თუ გინდა დარწმუნებული ვარ ბედვრი ტანსაცმელი გექნება ახლანდელმა გოგოებმა ასე იცით რაში დახარჯოთ ფული არ იცით და ისევ ტანსაცმელს ყიდულობთ, ჩვენ დროს აბა სახლში რა მიმეტანა იმაზე ვიყავი მომარჯვებული
-რომელ შენ დროს დედაა შენი ნაყიდი არაფერი მახსოვს სულ მამა ყიდულობდა ყველაფერს ხოლმე
-შენ არ გახსოვს და იმიტო ? - იმდენი იწრიალა ბოლოს მაინც შევიდა საძნებელში
-იქ რა უნდა - ტუჩების მოძრაობით ანიშნა ქმარს რომელმაც სახეზე ხელი აიფარა და სიცილი დაიწყო
-გამაგრდი- ტუჩების მოძღაობით უთხრა და თითებზე გადაითვალა-1 2 3
-დედააა ჩემი სიკვდილი რას მოესწარი შარვაშიძის ქალოო ახლა აგაყენა საფლავიდან კაკო ამას რომ ხედავდე ხომ გაგისკდებოდა გული . დედა ეს რა დღე დადგა ვაიმე მოვკვდები ახლა გამოუძახეთ ექიმს
-დედა რა ხდება?
-რაღა რა ხდება რაღა რა ხდება დედაა მე შენ პატიოსანი გოგო მეგონე წესიერი ზრდილობიანი და ესაა დედა? ისე გავთხოვდი ბიჭს დანალაპარაკები არ ვიყავი და შენ .. შენ... დედა რატო ვარ ცოცხალი- თატული გაოცებული უყურებდა და ვერ იჯერებდა რომ მის თავს ხდებოდა მსგავსი რამ , ეს ქართველი ქალები ამ ძელი უაზრო სტერეოტიპებით რომ არსებობდნენ სულ აღიზიანებდა ახლა კი მისი დედამთილი იყო სწორედ ერთ-ერთი მათგანი. აკოს რომ შეხედა სირცხვილისგან სად დამალულიყო აღარ იცოდა , წონასწორობა დაერღვა იმდენად იმოქმედა ამ საკითხმა მასზე , უნდოდა ყველაფერი მიეხალებია რასაც ფიქრობდა მაგრამ არ შეეძო იმ ქალთან კამათი ვინაც მისი საყვარელი კაცს სიცოცხლე აჩუქა .
-დედა გეყოფა უფლებას არ მოგცემ. მაგისთვის მოხვედი? მიპასუხე მაგისტვის მოხვედი? მე შენ ხომ გითხარი დიდი ხნის წინ ჩემს პირად ცხოვრებაშ არ ჩაერიო თორემ დამკარგავთქო ხომ გაგაფრთხილე ახლა რას აკეთებ პირველ დღეს როცა უნდა ვატარებდე ქალთან ერთად რომელიც სიცოცხლეზე მეტად მიყვარს მოდიხარ შეურაცხყოფას აყენებ ქოთქოთებ და რისთვის მითხარი ? რომელ საუკუნეში ხარ საბჭოთაკავშირშ რომ აღარ ცხოვრობ არ იცი? ახლავე ბოდიში მოუხადე თათას და წადი ან მშვიდად ისაუზმე ჩვენთან ერთად - ისე მშიდად უთხრა ყველაფერი თათული გაოცებული უყურებდა
-ალეკო ეს რას ნიშნავს
-დედა იმის გარდა არაფერს რაც გითხარი ბოდიში უნდა მოიხადო იმის გამო რომ საერთოდ ჩაერიე ჩვენს პირად ურთიერთობაში რომელიც ჩვენ ორის გარდა არავის ეხება ამქვეყნად და მაინც გააკეთე ის რაზეც მე და შენ ბევრჯერ გვიკამათია
-ბოდიში მოვიხადო?
-არა არააა აკო გააჩრე გეყოფა მან ხომ სხვანაირად გაიგო
-სიტყვა არ დაძრა - თათა გააჩუმა და შემდეგ დედამისს გახედა - დედა
-მაპატიეთ რომ ჩავერიე თქვენს ურთიერთობაში თუ გაგახსენდება რომ დედაც გყავს რომელიც სრულიად მარტოა იმხელა სახლში და მიკადრებთ დაგელოდები - ჩანთა და ქურთუკი აიღო და გავარდა ისევე ჩქარა როგორც შევარდა . თათული სავარძელში ჩაემხო და აკოს ახედა
-ეს მართლა მოხდა ახლა თუ დამესიზმრა?
-მაპატიე ვერაფრით მოვახერხე მისთვის ამ სტერეოტიპების დარღვევა არ ვიცი რა ვუყო მაგრამ შენ არ ინერვიულო არ დავუშებ თქვენს კამათს მაპატიე იმ სიტყვების გამო- ხელი მოხვია და სხეულზე მიიკრა თან კოცნიდა -გემრიელო მზად ხარ ჩემი კულინარიული ნიჭის გასაგებად?
-კი - გაიცინა და აკოცა -მიყვარხარ
-ეგ რას ნიშნავდა თანახმა ვარ მოვიწამლო შენი ნამზადითო? უკახცრავად რა ქალბატონო შენ არც კი იცი მე კულინარიის კურსებზე რომ დავდიოდი ისეთი კერძების მზადება ვიცი ვერც კი შემედრები
-მე მაკას რეცეპტები მაქ სამაგიეროდ
-უბრალოდ მიყურე და ისწავლე - ასე სიცილ კისკისში მომზადა ბატონმა საუზმე გააწყო მაგიდა და ქალბატონთან ერთად ისაუზმა. როგორც იქნა ჩაიცვეს და ფილმის ყურება გადაწყვიტეს როცა კიდევ მივიდა ვიღაც ამჯერად აკოს ძმაკაცები აღმოჩნდნენ რომელტაც არც იცნობდა ნორმალურად თათული . ხომ არ გააგდებდნენ ხალხს გააწყვეს სუფრა და დაიწყეს დალევა აკო შეყვა საუბარს ცოტა დალია კიდეც. გვიან წავიდნენ ბიჭები, შემდეგ დედიკოებმა დაურეკეს მორიგეობით იმატ ელაპარაკა ცისარტყელას ფერები დაედო სახეზე რაზეც აკო იცინოდა და ამაზე უფრო ბრაზდებოდა. თათა არ ურეკავდა რა თქმა უნდა , აი გიომ კი დაურეკა უბრალოდ მოიკითხა მენატრებიო უთხრა და გაუთიშა .
-ვსიო ვკეტავ კარს ვაქრობ შუქს ყველგან და ვრთავ მობილურებს - უცებ განაცხადა გავარდა გამვარდა ყველაფერი შეასრულა და თათასკენ დაიძრა -ვსიო ჩემი ჯერია ახლა
-რა რა -უკან იხევდა სანამ კედელს არ აეკრო - აკო
-ჩშ - შუქი გამორთო და თვალებში ჩააჩერდა -ეგრე ნუ მიყურებ თორე სიცილს ვერ ვიკავებ და მერე გამიბრაზდები- სერიოზულად უთხრა ხელი მოხვია მხარზე გაიდო და დივანზე დასვა -ვრთავ ფილმს და სუსი არ გავიგო
-არც შენ ხარ ნორმალური
-მადლბთ - ერთი კვირა მაქ შებულება და თუ შეიძლება გამომიყენე სანამ დრო გაქ
-აუ ერთი კვირა რა არიი - ტუჩები დაბრიცა და ჩაეხუტა- სახლში რომელ საათზე მოხვალ ხოლმე
-ისეთ დროს მოვდივარ გაბრაზებულიც რომ იქნები მაგრამ გაყრის ზრვარზე რომ არ მივალთ
-ნუ მეხუმრები მართლა მაინტერესებს
-გააჩნია სიტუაციას შევეცდები ღამით არ ვიმორიგეო - ტუჩებზე აკოცა და ჩაეხუტა .
გვიან შევიდნენ საძინებელში თათუ შხაპის მისაღებად შევიდა . უკან პენუარის ამარა გამოტანტალდა დასკუპდა და ლოსიონის წასმა დაიწყო . აკო შევიდა სააბაზანოში და ზუსტად იმდ როს გამოვიდა როცა დაწოლას აპირებდა თათული . წელს ზემოთ შიშველი იყო მთლიანად დაცვარული ჰქონდა წყლის წვეთებით სხეული და იმდენად მიმზიდველი ეჩვენა თათულის ნერწყვი ძლივს გადააგორა
-ასე ყურებას ჯობია ვიმოქმედოთ - გაიცინა აკომ და თვალის დახამხამებაში გაჩნდა ცოლთან -ახლა რომ არ მოგეფერო მოვკვდები -კოცნის დროს თქვა და პენუარის ქვეშ შეუცურა დაძარღვული ხელი - მეგემრიელები -კოცნიდა , შემდეგ საწოლზე დააწვინა და ზემოდან მოექცა თათული განაბული იწვა და თითებს დაასრიალებდა მის განიერ მხრებზე და ზურგზე . იმდენად მძლავრი იყო სურვილი გრძNობებს თავი ვერ მოუყარა და საკმაოდ შორს შეტოპა როცა მისი ცახცახი იგრძნო უნდოდა გაჩერებულიყო მაგრამ თათულიმ თავად გამოიჩინა ინიციატივა და ეს პასუხად მიიღო , მაქსიმალურად ფრთხილობდა მაგრამ უჭირდა თავის შეკავება მითუმეტეს როცა ცოლის ვნებიანი ამოძახილები ესმოდა ..
......
თათა იბერებოდა და უკვე გორავდა როცა გაიგეს მაწავარიანებმა რომ მალე აკუნაც მამა გახდებოდა . უკვე მეორე ტყუპიც ფეხმძიმედ იყო და ნათია სიხარულისგან ჭკუაზე აღარ იყო. გიო ხო საერთოდ გაგიჟდა ხან რომელ დასთან იყო ხან რომელთან ბიჭებიც მას დაყვებოდნენ ასე რომ მოწყენის საშუალება არ ჰქონდატ ფეხმძიმეებს
-აქ რა ხდება ფეხმძმეების პარადია?
-მარიაამ მოდი ჩემო ცუნცულაა
-გოგო ! შენ სულ ნუ კი გამითამამდები- კბილებსშორის გამოსცრა და აფხუკუნებულ ბიჭებს გადახედა- რა იყოთ თქვენ
-არაფერი ცუნცულა არაფერი მოდი ჩემთან მოდი - ხელი მოხვია მიშომ და გვერდით დაისვა -როგორ ჩაიარა დღემ?
-რავიცი დღეს არაფერი მომხდარა განსაკუთრებული მშვიდობა სუფევდა მადლობა ღმერთს
-ამათ შემხედვარე მეც მინდება ბავშვი - გიგიმ თქვა მოულოდნელად და გვანცა კინაღამ დაიხრჩო ცრემლები მოსდიოდა ხველისგან უკვე
-რა ბავშვი
-ბავშვი შენ არ გინდა ბავშვი?
-შენ როდის მერე გაწუხებს სერიოზული შემოთავაზებები - დაბნეულმა უთხრა და ტუცები გაილოკა სიმშრალე რომ გაექრო
-დიდი ხანია
-მოკლედ გვრიტებო ბავშვი აღარ უნდა გამოლიოთ სასტავში - მარიამმა თქვა და თვალი ჩაუკრა გვანცუს
-და შენ ამ დროს რას აკეთებ ჩვენ ვიზრუნოთ ერის გამრავლებაზე, იმაზე რომ შენ სულ გყავდეს ერთი პატარა ბავში და გაერთო კარგად ?
-ხო აბა? მე რა უნდა გავაკეთო
-ეს მართლა დაგვრჩება შინაბერა დავიღუპეთ მგონი მიშიკო- თოკომ გაიცინა და ლოყაზე აკოცა მარიამს- მარ ჯობია მაგ შენი პაციენტების გარდა შეხედო სხვებსაც
-თუ არა და ერთ კაი ბიჭს შემოგიგზავნით პაციენტის პონტში- ლუკამ გაიცინა და თვალი ცაუკრა- რას იტყვი ნოდიშ?
-თქვენ ვის ვინ უნდა შეუგზავნოთ თქვენი თავისთვის ვერ მიგიხედავთ
-ახლა მაჭავარიანები ამ წელში ვერ დავვოჯახდებით ყველა ორიც საკმარისი ხართ მე გაისად ვიფიქრებ
-ვერც დევდარიანები
-რა დევდარიანები !-დემეტრემ დაუბრიალა თვალები ძმას
-კაი ბოდიში არ ვიღებ ხმას ტიპპს რომ ჰკითხოთ ყველაფერს შეძლებს და ერთი 17 წლის გოგო ვერ დაკერა ტო
-ლიკა ერთხელაც იქნება ენას ამოგაცლი და გადაგაყლაპებ
-ჩემს ენას უმაღლესი რეგენერაციის უნარი აქ იცი? საყოველთაო დაზღვევაც მაქ და სულ ახალთ-ახალი ამომივა
-მასხარა
-რა იყო შე ჩემა გაგვაცანი ის გოგო თითქმის ერთი წელია აქეთ ხარ მგონი მას მერე გევასება და მარიამს მაინც გააცანი ამან უშველა ყველა გაჭირვებულს და იქნებ შენც დაგეხმაროს
-კაით ახლა რას შეაწუხეთ კაცი 17 წლის თუა ის გოგო ხომ არ გააგიჟებს ახლა ფრთხილად უნდა მოექცეს და იმიტოა ყველაფერი რთულად
-დედა შენ რომ ხარ 24 წლის ხო რას ამბობ უცებ დაიკერები
-მე არ მინდა რომ დავიკერო და ქალს თუ მოანდომებ შეიძლება წამებში ისე შეაბა მთელი ცხოვრება ვერ დაიხსნას თავი
-მამენტ სიმართლის მარცვალი დევს მაგ ამბავში
-გეყოფათ ახლა ჩემი საქმის გარჩევა აჭარბებს ეს არც არავის შებმას ვცდილობ უბრალოდ ვთქვი რომ ის გოგო განსხვავებულია და ამოიჩემა გიყვარსო სულ ხუთჯერ თუ ოთხჯერ მყავს ნანახი და ყოველ ჯერზე მეკამათა ისე შენი ბავშობა გამახსენდა რომ ვეჩხუბებოდი ისიც შენნაირი შემტევია უკან არ იხევს არასდროს ტიპს ფეხებზე ჰკიდია ვინ ვარ ისე მელაპარაკება ხუთი წლის ბავში მგონია თავი
-თქვენნაირ ბიჭებს ეგეტი გოგოები ხშირად გივარდებათ გულში შენც ფრთხილად იყავი თოკუნა სადმე არ შეგეყაროს სიყვარულის სენი პატარა გოგოს სახით
-მე პატარა გოგოებთან არაფერი მესაქმება ვერავის გავზრდი და ჩამოვაყალიბებ ქალად ზედმეტი თავის ტკივილი არ მიყვარს ხომ იცი
-მეც ეგრე ვამბობდი ჩემო კარგო მაგრამ 17 წლის იყო მაიკო რომ გავიცანი 18 გახდა იმ დღეს ცოლად რომ დავქორწინდით უფრო სწორედ ვინ მატანდა მოვიტაცე - ირაკლი შევიდა ოთახში და წარსული გაიხსენა ძველმა ამბავმა კარგ გუნებაზე დააყენა
-ყოველთვის მიყვარდა თქვენი ისტორიის მომსენა - ტოკომ თქვა და კომფორტულად მოკალათდდა
-ხოო? ჩვენ არ ვიცით ეგ ამბავი
-მე არც არასდროს მომიყოლია
-მამაჩემი გვიყვებოდა სამაგიეროდ მოგვიყევით რა ირაკლი ბიძია თქვენი ვარიანტი მაინტერესებს მგონი მამა აჭარბებდა რაღაცეებს
-მაოოო
-რა არიი- გამოკუსკუსდა ქალბატონი როგორც ყოველთვის იღიმოდა ეს ქალი ედნიერების გამვრცელებელია არ არსებობს ცუდ გუნებაზე იყო როცა მას უყურებ რადგან სულ უბრწყინავს თვალები
-ჩვენი ამბის მოსმენა უნდათ ბავშვებს იქნებ დაიჯერონ სიყვარულის ამ მეამბოხე ბიჭებმა
-რაღა ბიჭებმა შენს ქალიშვილს ჯერა?
-რა გინდატ ხალხო რა ასე თუ ვერ მიტანთ ამ სახლშ რომ ვარ ვიყიდი ბინას და გადავალ ჩემთვის და ვითომ გავთხოვდი
-ყოჩაღ შვილო იხუმრე შენ იხუმრე მე 24 წლის რომ ვიყავი უკვე ორი შვილის დედა ვიყავი
-მერე? მე რა გავაკეთო არ მყავს შვილები და ახლავე როგორ გავთხოვდე ნათესავები ხართ ყველა თორე რომელიღაცას გავყვებოდი მაინც
-მარიამ ნუ გამაგიჟებ ახლა - მაო გაბრაზდა ეს მშვიდი წყნარი ქალი ვერ იტანდ მსგავს ხუმრობებს ბიჭები კი ფხუკუნებდნენ
-ღმერთმა დაგვიფაროს მარიამ ჩვენ ყველას გვეშინია შენი და ცოლის თუ შემეშინდა ხომ დარჩა გაუმრავლებელი ჩემი ჯიში და ჩემნაირი ერთი ორი მაინც თუ არ გაჩნდა ხომ დაეკარგა ელფერი ყველაფერს- ლუკა იცინოდა
-აი ხედავ დედა ? ეს კი ხუმრობს ახლა მაგრამ მართალია ისეთი გიჟი ხარ შენ ყველას უბღვერ და ეჩხუბები კაცს რათ უნდა ისეთი ცოლი იქეთ თუ დაჩაგრა
-დედა კარგი რა ყველა თემაზე საუბრის დროს ჩემს გათხოვებას რატომ ეხები?
-უნდა კიდე შვილიშილები და იმიტო-თათამ უთხრა და გამობერილ მუცელზე გადაისვა ხელი-ხო ჩემო პატარაა
-შენ გაჩერდი შენთვის ქალბატონო თორე ეგ ბავშვი დღე დღეზე გაჩნდება და მეორეზე მუშაობაც შეიძლება
-შენ ნუ ინერვიულებ მაგაზე მარიამ- მიშომ ჩაუკრა თვალი
-ხო ბაგა ბაგი გავაკეთოთ მიშიკო
-რა პრობლემაა
-გეყოთ ახლა ყიფიანებო უნდა მოეყოლათ რაღაც მაოს და ირას
„17 წლის ვიყავი როცა თბილისში გადმოვედით როგორც მოგეხსენებათ ქუთაისელი ვარ ნამდვილი იმერული ოჯახი მყავდა , მამაჩემი ქართული ტრადიციების მიხედვით მზრდიდა. სკოლაში შესვლის პირველი დღიდან საუკეთესო მეგობარი გავიჩინე ლელას(თოკოს დედის) სახით . ჩემგან განსხვავებით ენერგიის წყარო იყო , მე სულ მორცხვი , მშვიდი და საკუთარ თავში ჩაკეტილი გოგო ვიყავი აი მან კი ისე მომიქცია თავის მხარეს რამდენიმე თვეში მთელს სკოლას ვიცნობდი კარგად ვსწავლობდი ამიტომ ყველა მასწავლებელი და მოსწავლე მიცნობდა მაგრამ ურთიერთობა მხოლოდ ლელასთან მქონდა . რაც შეეხება ბატონ ირაკლის ის სხვა ფენომენი იყო ყოველთვის სკოლაში როგორც კი შევაბიჯე თვალში მომხვდა „ბირჟა“ რომელიც იმ დროს ძალიან აქტუალური თემა იყო ახლაც არის მაგრამ მაშინ თითქმის ყველა ბიჭი „კაი ბიჭობას“ იჩემებდა . ეს ვაჟბატონი დამამთავრებელ კლასში იყო საერთოდ მივირს იმდენი ხანი როგორ გააჩერეს სკოლაში ჩემი იქ ყოფნის განმავლობაში სამჯერ აგდებდნენ სკოლიდან მერე არც კი ვიცი რა ამოუქექა დირექტორს სამივეჯერ დააბრუნეს . მართალია ერთ კლასშ ვიყავით მაგრამ 20 წლის იყო დაგვიანებით სკოლაში შესული ორი წელი საერთოდ არ დადიოდა ამიტომ ყველაზე უფროსი იყო კლასში. რომ დაიწყო მასზე ლეგენდები არც დასრულებულა მთელი წელი ყველა გოგო ჰყავდა თუ არა შეყვარებული ამაზე ლაპარაკობდა გამუდმებით და თვალების ცეცებით ეძებდა ეზოში , კაბებს ამოკლებდნენ, დეკოლტეს ადიდებდნენ და ფეხსაცმლის ქუსლს ამაღლებდნენ ჩემი კლასელები . ლელა ისედაც ეგრე დადიოდა სულ მაგრამ აბა ვინმეს გაებედა ზედმეტი სიტყვის თქმა მაშინვე მოუწევდა საფლავის ქვის გამზადება . ვინაიდან არ მიყვარდა არასდროს ეს ავარდნილი ტოები ყურადღებაც არ მიმიქცევია ირასთვის ეს შკოლნიცა გოგო მსგავს ტიპს როგორ შევხედავდი. თურმე სად ხარ მაო შეხედავ კი არა სხვას გახედავ ოდესმე? ჩემზე უარესი დაგემართება ქალბატონო მარიამ შენ - უცებ გაჩერდა ისედაც ხომ ემოციურად ყვებოდა ამბავს მაგრამ მარიამს რომ უბრიალა თვალები ამაზე სიცილი ვერავინ შეიკავა- რომ გავილექსე ალბათ გაინტერესებთ როგორ გავიცანი ირაკლი ხო? გავიცანი რა როგორც აღმოჩნდა სულ მადევნებდა თვალს გაგიჟებული ყოფილა ასე უდარდელად რომ ჩამივლის გვერდს და ერთს არ შემომხედავს თავი ვინ ჰგონიაო ამას და ბატონ გოგას ნიძლავი დაუდვიათ ყველაზე ურჩი გოგოს შესაბმელად ურჩი ვინ იყო თუ არა ლელა და ვის უყვარდა ლელა თუ არა გოგა ამიტომ ირაკლის დავრჩი მე , ეს ისედაც დაგრუზული იყო ახლა მიზეზი მიეცა გასამართლებელი და თუ სადმე ვიყავი ესეც იყო იქვე . ერთხელ ვიღაც ბიჭი მეცეკვებოდა და მეორე დღეს გავიგე რომ ტრავმატოლოგიურში იწვა მთელი თვით ის საცოდავი , ერთს მოვწონდი და ის საერთოდ გადაიკარგა მას მერე მეგონა რომ ამქვეყნად ვერავინ მამჩნევდა რომ გავივლიდი დერეფანში ჩუმდებოდა ყველა . ერთხელ დავინახე როგორ ურჩევდა საქმეს ვიღაც ბიჭს რომელსაც ჩემთან უნდა მოეტანა ყვავილების თაიგული და ჩემს ერთ კლასელს გადასცა შემთხვევით რადგან იმ დღეს ჩემს ადგილას იჯდა .
-ასეთი იდიოტი როგორ ხარ მაიას როგორ ვერ ცნობ იმ გოგოს რომ მიაჩეჩე ყვავილები შენი აზრით იმასთან გაგატანდი ბიჭო?
-მე რა ვიცოდი იქ დადეო და მეც მივიტანე და დავდე
-კაი შე ჩემა რა მოხდა მერე კიდე გაუგზავნე ან ვაფშე სახლშ გაუგზავნე
-კი და იმენა ავთოს მივუტან აჰა შენს შვილს მიეცი ძმურათქო
-მოიცადე ! ის ყვავილები რატო გამომიგზავნე და საერთოდ საიდან მიცნობ - ეს როგორ ვუთხარი და როგორ გამომხედა აზრზე არ ვარ მარტო ის მახსოვს ბოლოს სულ მარტოები რომ ვიყავით სკოლის უკანა ეზოში და ის იმდენად ახლოს იდგა ჩემთან გული თუ მქონდა ისევ არ ვიცოდი ისე მიყურებდა მეგონა მომკლავდა. ეს საზიზღარი ხვდებოდა რომ მეშნოდა და არაფერს მეუბნებოდა ნაკვთიც არ შეუტოკებია
-კაი ახლა მაო ნუ აჭარბებ მე გავაგრძელებ მოკლედ თორე შენ ვერ დაამთავრებ ვერასდროს და მოყვები ყველა დეტალს
-ყველა დეტალი არ გვინდა იყოს
-მარიამ!
-აუ დედა კაი რა ყველაფერზე ნუ მეჩხუბები ცოდო ვარ
-ჩემი საკალელი ლოგოლ ეჩინია აქლა ლა ქნას- თოკომ ჩაიხუტა და სიცილით აკოცა თავზე
-აცადე შე ჩემა - ისე აინტერესებდა დემეს თვალებს აბრიალებდა
-მოკლედ ვუთხარი რომ მომწონდა
-ასე პირდაპირ?
-ხო აბა რისტვის დამეცადა მარა მერე უკან შემომიბრუნდა ქალბატონმა რაში მაინტერესებსო
-არ მითქვამს ეგრე
-იგულისხმე სამაგიეროდ
-შენ რა იცი მე რა ვიგულისხმე
-მოიცა .. -ირაკლიმ თვალებმოჭუტულმა გახედა გაბუსხულ ცოლს- თქვი ახლა რომ მაშინაც მოგწონდი უბრალოდ არ უტყდებოდი თავს
-გააგრძელე მოყოლა და შეირგე ის რომ მიყვარხარ 27 წელია
- კაი მაგაზე ვილაპარაკებთ აძინოკში .-ქალბატონმა მომიყომარა და რა მექნა ხომ არ შევაწუხებდი არასპრავედლივი იქნებოდა სამაგიეროდ ლანდად ვიქეცი . გავიგე მარტო რჩებოდა სახლში ორი დღით და იმ უბანში გადავიტანე ბირჟა . იმ პერიოდში ხშირი იყო ყაჩაღობა ერთ საღამოს სასტავი ყველა საქმეზე იყო მეც ვიფიქრე ერთ საღამოს ჩავაგდებ არაფერი მოხდებათქო მაგრამ ვერ მოვისვენე და მაინც წავედი. კორპუსთან მისულმა ვერ გავძელი და შიგნით შევედი . კივილის ხმა გაისმა მერე კარის მიჯახუნების და შემდეგ მსხვრევის სწრაფად ავირბინე დარჩენილი კიბეები და მაოს სახლიდან რომ გამოდიოდა ხმა მაშინ დავკარგე აზროვნების უნარი და სიმართლე გითხრათ რომ დავინახე სახლში შესულმა როგორ ჰყავდა ვიღაც კაცს გაკოჭილი მაო და მის შეშინებულ თვალებს წავაწყდი მივხვდი რომ ისე უბრალოდ კი არ მომწონდა ეს იყო ის ქალი ვინც მთელი ცხოვრება ჩემთან უნდა ყოფილიყო . ასე მარტივად და არც არაფერი გამირთულებია თქვენ კი გგონიატ ყოველთვის რომ ეს უბრალო გატაცებაა როცა მიხვდები რომ გიყვარს დრო არ უნდა დაკარგო ბევრი ფიქრი ზოგჯერ სწორ გზას გაცდენს .ყველაფერი რომ დალაგდა მაშინ დაბრუნდნე მაოს მშობლები სახლი არეული დახვდათ მაო ნაცემი და თვალებდასიებული რომელიც უცხო ბიჭს ეხვეოდა და ცრემლებად იღვრებოდა . თენგიზი ძვლივს დავამშვიდეთ მაინც ვერ მოვიგე სიმამრის გული არ მოვწონდი და ვერაფრით შევაცვლევინე აზრი. როცა მაო გამოვტეხე სიყვარულში აუღებელი ციხესიმაგრე დამრჩა სიმამრის სახით აი სიდედრს ვევასებოდი თქვენ წარმოიდგინეთ . სიმამრმა კი ერთადერთი ქალიშვილი იმისთვის არ გამიზრდია უსწავლელ, ნარკომან , ქუჩის ბიჭს გავაყოლო ცოლად რომელიც კაცმა არ იცის რომელ რაზბორკაზე გახდება ტყვიის ან დანის მსხვერპლი ან სხვას მოკლავს და ციხეში უნდა ამოლპეს ჩემი შვილი კი გაუბედურდესო“ კი მივხვი რომ მართალი იყო მეც გავგჯდებოდი მის ადგილას მაგრამ მიყვარდა და არ დავიხიე უკან ქალბატონს დავავლე ხელი და მოვიტაცე თავიდან კი გაგიჟდა გადაირია მამაჩემი არ შემირიგდება ამას ვერ გავაკეთებო მაგრამ გულმა ვერ გაუძლო და სვანეთიდან დაბრუნების შემდეგ კი გაჩნდი ცხრა თვეში ყმაწვილო“
-მას მერე სულ ერთად ხართ?
-ხო ჩემო კარგო მართალია ჩავარდნები გვქონდა ისევ ჩემს გამო მაგრამ მიძლებდა მაო და რაც მთავარია ჩვენმა სიყვარულმა გაძლო , კამათი კი ახალისებს გრზძნობას ნაჩხუბარზე შერიგებაზე ტკბილი არაფერია მართალია გოგო მწარე გამოგვივიდა მაგრამ
-კაით ახლა ეს სვანეთში ცაისახა და მე რო წყვიტავდით ერთმანეთს მაშინ?
-მერე მარიამ შენ რომ უკეთესი ხარ არ იცი?
-აი ძმაკაციც ასეთი უნდა
-სხვათაშორის იმ სახლს მაგარი აურა აქ
-ხოოო მე რომ წავიდე მარტო ვითომ ბავშვით ვერ დავბრუნდები?
-პართენპგენეზით გამრავლება გახასიათებს დავიჯერო?
-მე უნდა წავიდე მაპატიეთ მნიშვნელოვანი საქმე მაქ- დემე წამოდგა დაემშიდობა ყველას და წავიდა. ალბათ გაინტერესებთ ბოლოს და ბოლოს ვინ მოსწონს ამ ბიჭს ასე რომ ჩაუვარდა გულში და რომ ვერ იშორებს მასზე ფიქრს.
სადარბაზოსთან გააჩერა მანქანა და მეხუთე სართულზე ერთ-ერთ ფანჯარას ახედა . გოგონა იდგა აივანზე დიდი ჭიქით ხელში და ვარსკვლავებით მჭედილ ცას უყურებდა . აშკარად მოწყენილი იყო გრძნობდა ამას უნდოდა მისულიყო და გულში ჩაეკრა მაგრამ ვერ ბედავდა ხომ დემეტრე დევდარიანი ვერ ბედავდა მტელი ათი თვის მანძილზე გოგოსთან მიახლოებას და ნორმალური ადამიანივით დალაპარაკებას . პირველად შემთხვევით შეხვდნენ. დიდი სისწრაფით მოდიოდა გოგონა ვერ შენიშNა და ლამის დაეჯახა . შეშინებული გადმოვიდა ბოდიში რომ მოეხადა მაგრამ ვინ დააცადა ისე გამოლანძღა გოგომ ლამის ენა გადაყლაპა თან ისე აბრიალებდა ყავისფერ თვალებს გააშეშა ადგილზე . შემდეგ გავარდა და ასე დატოვა შუა ქუჩაში დევდარიანი. მეორედ რამდენიმე თვის შემდეგ შეხვდა წვეულებაზე მეგობართან ბედი უნდა ყველაფერსო რომ ამბობენ მართალია თიტქოს პირველი შეხვედრა არ იყო საკმარისი ამჯერად თავად შეასკდა და ზედ გადაავლო კოქტეილი გოგომ რომ ამოხედა ქვემოდან მიხვდა რომ მანაც იცნო მაგრამ არ შედრკა ისევ გალანძღა მეტიც ძმაკაცის თანდასწრებით რომელიც მის გაჩერებას ცდილობდა უთხრა რომ „ის იყო დემეტრე დევდარიანი“ თან თვალებს უბრიალებდა მაგრამ ასე განუცხადა :“ საერთოდ არააქ მნიშვნელობა დემეტრეა თუ დოდო დამნაშავეა და იმას ვეუბნები რასაც იმსახურებს . მეზიზღება უზრდელი ადამიანები საკუთარ თავზე დიდი წარმოდგენა რომ აქვთ და თავი სამყაროს შემოქმედათ მიაჩნიათ არადა უბრალოდ რამდენიმე ადამიანის მართვა შეუძია ვისაც სჯობს ტვინით და ამით იხალისებს ცხოვრებას „ ასე კულტურულად მისვა დემეტრე და ისე გამოლანძღა უარესი რომ არ შეიძლებოდა . უკვე გაცოფდა ამჯერად უკან გაყვა მაჯაში წვდა და ისე შემოაბრუნა თავისკენ ლამის ზედ აიკრა სიფრიფანა სხეული
-თავი ვინ გგონია ლაწირაკო
-ხელი გამიშვი
-მიპასუხე როგორ ბედავ ასე ლაპარაკს პირდაპირ ჩხუბზე რომ გადადი იქნებ ბოდიშის მოხდას ვაპირებდი
-ბოდიში არ უშველის ჩემს საყვარელ კაბას რომელიც აღარაფრად გამოდგება
-კაბა თუ იყო პრობლემა ახალს გიყიდდი
-შენს ნაყიდს იგივე დანიშნულება ვერ ექნება რასაც ეს კაბა ატარებს- თვალები ცრემლით აევსო მაგრამ გადმოღვრის საშუალება არ მისცა კვლავ ისე ამაყად იდგა . -ხელი გაწიე თუ ხვდები რომ მიჭერ ეგ ძალია და შეიძლება დაიმსხვრეს
-არ მაინტერესებს იცოდე კიდევ ერთხელ თუ მომმართავ ისევ ისეთი ტონით როგორც წამის წინ გეფიცები განანებ პატარა ქალბატონო
-ნუ მემუქრები და ვერც ვერაფერს ვერ გააკეთებ გასაოცარს გამოავლენ შენს პირუტყვლ ძალას და მაგით რას მიაღწევ მაგარი ბიჭი იქნები?
-გოგო !
-ბიჭო ხელი გამიშვი გაფრთხილებ გამიშვა
-რომ არ გაგიშვა რას იზამ- უფრო მაგრად მოუჭირა და იგრძნო კიდეც ისეთი ტკივილი ფეხებს შორის ამორტყმის გამო მოიკეცა და მთლიანად გალურჯდა
-ვახ ჩემი - უნდოდა ეღრიალა მაგრამ ქალივით ხომ არ დაიწყებდა დემეტრე დევდარიანი კივილს ამიტომ უბრალოდ მუშტები შეკრა და შეეცადა სუნთქვა დაერეგულირებინა
-გაგაფრთხილე და არ მომისმინე რატო არ გესმით კაცებს რომ სუსტი წერტილი გაქვთ და უნდა შეგვეშვათ სანამ დრო გაქვთ . კარგად მომისმინე დემეტრე თუ დემუსი და დაიმახსოვრე ჩემთან არ გაგივა ბატონობა და სანამ თავად გახდები ჩემს დაქვემდებარებაში ჯობს გზაზე არ გადამეყარო -ხელი უშვა და კუსკუსით წავიდა.
ამ ამბის შემდეგ ხომ ვერ ამოვიდა ლუკას ყბიდან მაგრამ ამ გოგოზე ფიქრი ვერ ამოიგდო თავიდან, მისი თვალები საგონებელში აგდებდა იმდენ ემოციას გადმოსცემდა ერთდროულად ტკივილს, სევდა, სიამაყეს, ძლიერებას მაგრამ არა სიხარულს მისი თვალები მხოლოდ ბრაზისგან ბრწყინავდნენ და არა სიხარულისგან. როცა შეხვდა ყოველთვის მოწყენილი მოდიოდა არა მეგობრებთან ერთად ხალისობდა იცინოდა დარბოდა პატარა ბავშივი მაგრამ მისი თვალები არასდროს იცინოდნენ თითქოს ის ენერგია და ბედნიერება დაკარგული ჰქონდათ. ამჩნევდა მის მზერას როცა დემეტრეს დაინახავდა მაგრამ არც ერთხელ გამოუჩენია ყურადღება , დემეტრეც არაფერს აუბნებოდა ყურადრებას აქცევდა მაგრამ ზედმეტ მზერასაც კი ერიდებოდა . უყურებდა როგორ ერთობოდა მეგობრებთან ერთად ცეკვავდა , სვამდა კიდეც გაიგო რომ არასრულწლოვანი იყო და გაუკვირდა ბარში რომ შეუშვეს მითუმეტეს იქ სადაც ხვდებოდა ხოლმე და აღმოაჩინა რომ საერთო მეგობარი ჰყავდათ ბარის მეპატრონის შვილი თიკუნა მისი კლასელი იყო ამიტომ გოგოენები ხშირად იყვნენ იქ. რამდენჯერმე ბიჭებთან ერთად შენიშნა მაშინვე გაარკვია და გაიგო რომ ერთი მათგანი მისი კლასელის ბიძაშვილი და ამავე დროს ნათლია იყო მეორე კი მისი ძმა შესაბამისად მხოლოდ მეგობრები იყვნენ . სულ ყოველ ჯერზე მეტ ინფორმაციას იღებდა ბოლოს ოჯახის შესახებაც გაიგო, მისამართი და მობილურის ნომერიც ჰქონდა და ყველა მისი მარშრუტი იცოდა დღის განმავლობაში . აბიტურიენტი იყო ამიტომ მასწავლებლებთან დადიოდა დილიდან შუაღამემდე . ხშირად მისულა როცა მონატრებია მისი კისკისი და თვალების ბრიალი . ერთხელ მასწავლებლიდან გამოსულს სადარბაზოსთან ბირჟა დახვდა , ერთ-ერთი მათგანი გამოეყო ჯგუფს და წინ გადაუდგა . ცოტახანს ელაპარაკებოდა აშკარად ეტყობოდა როგორ აღიზიანებდა მასთან საუბარი მაგრამ მოთმინებას ინარჩუნებდა ბიჭი კი გააგიჟა ხელში წვდა და შენობის მეორე მხარეს გაათრია. დემეტრეს სისხლი გაეყინა ისე მივიდა და დაარტყა ბიჭს გააზრება ვერ მოახდინა
-კარგად ხარ?
-შენ? - გაოცებულმა შეხედა ბიჭს და მტკივანი ხელი თითებით დაიზილა -აქ როგორ აღმოჩნდი მფარველო დემონო
-სარკაზმი შენთვის შეინახე პატარა ქალბატონო და წამოდი მივდივართ - ხელი ჩაკიდა ძირს დაგდებულს გადააბიჯა და მანქანისკენ წაიყვანა
-ხელი გამიშვი სად მიგყავარ
-სიტყვა არ დაძრა იცოდე თორე ხომ ხედავ გაცოფებული ვარ
-შრატს გაგიკეთებენ ცოფის საწინააღმდეგოს საავადმყოფოში
- მართლა როგორ გავხარ იმ გიჟს -ჩაილაპარაკა და საჭესთან დაჯდა. მანქანა სწრაფად მოსწყვიტა ადგილს და ისე მიიყვანა კორპუსთან სიტყვა არ უთქვამს
-ყოვლისმცოდნე დემონო ჩემი მისამართც გცოდნიათ მადლობთ მომსახურებისთვის ყელამდე ვარ ვალში თქვენთან- მანქანიდან გადასულმა შეტყუპებული პთხი თითი მიიდო საფეთქელთან მხედრული სალამის მსგავსად და წავიდა. დემეტრე მანამ უყურებდა სანამ მის ოთახში შუქი არ აინთო შემდეგ კი წავიდა .
მარიამთან მისი მსგავსება სულ თვალში ხვდებოდა არა მხოლოდ გარეგნულად ხასიათითაც ძალიან გავდა ყიფიანის ქალბატონს .
ისე გავიდა ერთი წელი ვერც ერთხელ დაელაპარაკა ნორმალურად სიმართლე რომ გითხრათ არც კი იცნობდნენ ერთმანეთს გოგოს სახელი სხვისგან გაიგო მანაც იგივენაირად გაიგო დემეტრეს ვინაობა და მორჩა.
უკვე დამამთავრებელ კლასში გადადიოდა და წინ ეროვნული გამოცდები ჰქონდა, მაგრამ ზაფხულში ისვენებდა და მშვიდად იყო. ახლა რატომღაც გრძნობდა რომ ცუდად იყო , ბოლო დროს რამდენჯერად შენიშნა ყოველთვის მოწყენილი აცრემლებული თვალებით მილასლასებდა ქუჩაში არ გავდა ჩვეულ მხიარულ გოგოს .
დიდხანს იდგა აივანზე გაუნძრევლად შემდეგ ჭიქა მოისროლა ხელი დაარტყა მოაჯირს და ჩაიკეცა უყურებდა კუთხეში მობუზულს როგორ ტიროდა და გული შეეკუმშა შეტყობინება გააგზავნა და დაელოდა რეაქციას „ტირილი არ გიხდება პატარა ქალბატონო . შენ ხომ ძლიერი გოგო ხარ დაუპირისპირდი პრობლემას ცრემლების გარეშე“
გოგომ შეტყობინება წაიკითხა და თავი მაღლა აწია , წამოდგა ცრემლები შეიმშრალა და ირგვლივ მიმოიხედა . ღამის გამო ვერ დაინახა დემეტრე თანაც მანქანაში იჯდა და შეუძლებელი იყო მისი სილუეტის გარჩევა ჩაბურულ ფანჯრებს მიღმა.“შენ ხომ ყოვლისშემძლე ხარ დამეხმარე“ მხოლოდ ეს მოწერა და ზუსტად მისი მიმართულებით გამოიხედა „უბრალოდ მოდი ........ მჭირდები“ დემეტრე გაოცებული იყო . თვალებს არ უჯერებდა შეუძლებელი იყო დაენახა იმ სიმაღლიდან თან მანქანაში დემეტრეს სილუეტი მაგრამ აშკარა იყო იცოდა ვინც იყო წერილის ავტორი . არც ნომერი ექნებოდა რადგან ახალი შეძენილი ჰქონდა და ძალიანცოტამ იცოდა . მანქანიდან გადავიდა , სადარბაზოში შევიდა და ლიფტის ასვლამდე გული მიეწურა შავ რკინის კართან დადგა და ზარი დარეკა. მალე მოესმა ფეხის ხმა და გული აუჩქარდა საკეტის გაღების ხმა და მის წინ იდგა თვალებჩაწითლებული, ჩაშავებული უპეებით, თმაარეული, პიჟამოებში და თხელ ხალათში გამოწყობილი გოგონა , ისედაც გამხდარი გოგო უფრო სუსტი მოეჩვენა თითქოს ერთი კვირის მანძილზე ნახევარი წონისა დაიკლო და მთლად გამოიფიტა . უყურებდა სევდაჩამდგარ თვალებში და ტკივილი ღღრნიდა მისი ტკივილი ტკიოდა სიტყვა არ დაუძრავს უბრალოდ შევიდა სახლში და კარი მიხურა უცებ დაიძრა გოგონა მისკენ და მაგრად მოეხვია . სუნთქვა შეეკრა გრძნობდა არნახულ სისუსტეს მისი სისუსტე იპოვა და ახლა ტკიოდა . ხელები ფრთხილად მოხვია და თავზე აკოცა , გრძნობდა მის ცრემლებს რომლებმაც მხარი დაუსველეს და მაისურის შიგნით ყელზე დაეცნენ
-მაპატიე .. მე .. არ უნდა მომეწერა შენ არ ხარ ვალდებული საერთოდ არ უნდა იყო ახლა აქ მაპატიე გთხოვ დაივიწყე - უცებ მოშორდა ცრემლები შეიმშრალა და კვლავ უემოციოიმიჯი დაიბრუნა მაგრამ მზერას ვერაფერი მოუხერხა
-დაივიწყე ეს დ..მ.... სიამაყე და მოდი ჩემთან -დემეტრემ თავი ვერ შეიკავა ძლიერი ტორი მოხვია სიფრიფანა წელზე გოგოს და სხეულზე აიკრა -მომიყევი პატარა ქალბატონო დაგეხმარები გეფიცები შეუძლებელს გავაკეთებ
-სიმსივნესაც მოერევი? მეტასტაზებს რომლებიც მთელს სხეულშია გაბნეული და მალე ტვინამდე მიაღწევს? - ქვითინით თქვა და აცრემლებული თვალებით ამოხედა. დემეტრემ რა იგრძნო? დემეტრე დევდარიანი იმ წამებში გაქვავდა არც სუნტქავდა გულიც არ უცემდა მხოლოდ იმ აზრს ამუშავებდა ტვინი რომ მის წინ მდგომ გოგოს განუკურნებელი სენი ჰქონდა და დაკარგავდა , დაკარგავდა ერთადერთ სიყვარულს ყველაზე წრფელს და ნამდვილს აი ისეთს როგორიც მხოლოდ ერთხელ ეწვევათ ხოლმე ცხოვრებაში . ახსენდებოდა ირაკლის სიტყვები როცა მიხვდები რომ გიყვარს უბრალოდ დრო არ უნდა დაკარგოო
-შენ.. შენ ... შეუძლებელია ღმერთი ასე არ გამწირავდა შეუძლებელია - მისი სახე მოიქცია ხელებში და ეფერებოდა ისეთი ბგერები ამოუშვა თავადაც გაუკვირდა
-მე არა ნეტავ მე დამმართოდა ნეტავ მე ვკვდებოდე მაგრამ არა ღმერთმა ესეც არ გამოიმეტა ჩემთვის და ერთადერთი რაც გამაჩნია ამქვეყნად ჩემს დედიკოს მართმევს გესმის? მიყავს ჩემი სული მიაქ გესმის? ჩემი დედიკო მიყავს მტკივა სული მტკივა და ვერაფერს ვუხერხებ - ერთიანად მოწყდა და იატაკზე დაეცა ხელებს უშენდა ცივ იატაკს და ხაოდა - მიყავს ჩემი დედიკო უნდა წამართვას და სულ მარტო დამტოვოს მის გარეშე მოვკვდები ვერ ვიცოცხლებ ჩემი დედიკო მინდა მინდა ჩემთან იყოს მასთან ერთად წავალ აუცილებლად წავალ როგორც კი შეწყვეტს მისი გული ფეთქვას ჩემიც მას მიჰყვება
დემეტრე დევდარიანი მიხვდა რომ ეგოისტი იყო , ადამიანი ყველაზე დიდი ცხოველი იყო რაც კი ოდესმე ღმერთს შეუქმნია . იდგა და კვლავ უცემდა გული კვლავ უხაროდა რადგან გაიგო რომ მისი გულისფეთქვა იარსებებდა და არაფერი ემუქრებოდა . უკვე ტკიოდა უბრალოდ ტკიოდა მაგრამ არ კვდებოდა . მასთან ჩაიმუხლა და ხელები დაუკავა
-დამშვიდდი გთხოვ მაგას ნუ ამბობ შენ არ უნდა მოკვდე შენ არაფერი დაგემართება წარმოიდგინე ახლა დედაშენი რომ გისმენდეს რას იტყვის ამით უფრო ატკენ გულს გთხოვ თავიხ ელში აიყვანე და მომიყევი - ფრთხილად წამოაყენა სხეულზე მიიკრა და ისე შევიდნენ მისაღებში დივანზე დასვა თავად იქვე ბარს შეხედა წყალი დაუსხა და მიუტანა. კანკალით დალია და ამოისუნთქა
-რამდენიმე თვეა სუსტადაა ვეუბნებოდი ექიმთან წავიდეთთქო მაგრამ ყოველ ჯერზე მარწმუნებდა არაფერია დაღლილობის გამოაო თურმე უკვე იყო ექიმთან და იცოდა რომ რამდენიმე თვე ჰქონდა დარჩენილი. მკურნალობაზე უარი თქვა და ასე თანდათან ცუდად ხდებოდა მე კიდევ არაფერი ვიცოდი ჩემი ვითომდა პრობლემებით ვიყავი შეწუხებული ის მადარდებდა როგორ ვისწავლიდი და გამოცდაზე რას მივიღებდი თურმე რა ხდება - სახე ხელებში ჩარგო დაისევ ატირდა- გუშინ გონება დაკარგა შემეშინდა ცხოვრებაში პირველად შემეშინდა მისი დაკარგვის ვლოცულობდი ცუდი არაფერი ყოფილიყო როცა ექიმმა მითხრა დიაგნოზი მას მერე არაფერი მახსოვს ისიც არ ვიცი დედა ახლა სადაა . არა მახსოვს მითხრა უნდა წავიდე მნიშვნელოვანი საქმეა სიკვდილამდე უნდა მოვაგვაროო და წავიდა უკვე .. რა დროა ახლა ?
-ღამის თორმეტი საათია
-სადაა ჩემი დედიკო მინდა მოვიდეს - ხელი ისე უკანკალებდა ნომერიც ვერ აკრიბა . მაგრამ არ დასჭირდა თავად დაურეკა ამ დროს -დე სად ხარ?
-მალე მოვალ დე არ დაიძინო უჩემოდ კარგი?
-კარგი დე .. ხომ მოხვალ მალე ?
-კი დე მოვალ
-კარგი დე - უთხრა და მობილური გვერდით გადადო- მოვალო
-რომ მოვა წავალ ნუ ღელავ - ჩაეხუტა და თავზე აკოცა - ნებისმიერ დროს შეგიძლია დამირეკო შენთან გავჩნდები
-ვიცი - გატრუნულმა თქვა და ცხვირი მაისურს გაუსვა -ხომ არ წავა მალე? იცი რამდენი რამის თქმა მინდა? იცი რამდენი რამ მქონდა დაგეგმილი ?
-იცოდე იმაზე აღარ იფიქრო რაც წუთის წინ თქვი იცოდე არ დავუშვებ რამე შეგემთხვეს მაგ გულის ძგერა მხოლოდ შენ სიცოცხლეს არ განაპირობებს სხვაცაა ასზე დამოკიდებული იცოდე ეს და არ დაივიწყო -შუბლზე მიაკრა ტუჩები და სახლი სწორედ იმ დროს დატოვა როცა ლიფტიდან გამოდიოდა გოგონას დედა .
მანქანაში გათიშული ჩაჯდა და სახლში წავიდა. ლუკა გამოიძახა მხოლოდ მას თუ მოუყვებოდა სხვასთან ლაპარაკი არ შეეძლო . ვისკის ბოთლი გამოიღო სვამდა და თან ელაპარაკებოდა ძმას რომელიც შეშფოთებული უსმენდა .
....
ყიფიანები სრული შემადგენლობით იყვნენ საღამოს შეკრებილნი მისაღებში და მხიარულად ჟღურტულებდნენ. კარზე ზარის ხმამ დაურღვიათ იდილეა წამოდგა გაბერილი და კარის გასაღებად წავიდა
-გამარჯობათ
-გამარჯობა შვილო ირაკლი ყიფიანის ნახვა მინდა აქ ცხოვრობს ხომ? -ქალმა გაუღიმა ფეხმიძიმეს
-დიახ მობრძანდით
-მადლობთ
-ახლავე დავუძახებ - წავიდა გვანგვალით და მისაღებშ შევიდა- შენთან არიან ირაკლი
-ჩემთან? ამ დროს? ვინაა ვერ შემოიყვანე?
-ვიღაც უცხო ქალია გელოდება დერეფანში
-ვინ არის?
-აბა მე რა ვიცი მაო? - წამოდგა და სწრაფად გავიდა. დერეფანში გასულმა ქალი რომ დაინახა გაუკვირდა თავიდან ვერ იცნო განსაკუთრებულად ჩანდა მისი გამომეტყველება და კანის ფერი იმდენად ფერმკრთალი იყო .
-როგორ ხარ ირაკლი?- ქალს ხმა დაუსუსტდა მოგონებებმა იჩინა თავი და შეეცადა ემოციების შეკავებას-ვერ მიცანი ხომ? - სიმწრის ღიმილმა გაურბინა და ახლა იცნო ირაკლიმ
-ქეთო? როგორი შეცვლილი ხარ ამდენი წელია არ მინახიხარ -მოეხვია ქალს და გაუღიმა- შემოდი ჩემებს გაგაცნობ
-მოითმინე გთხოვ მნიშვნელოვანი საქმე მაქვს მინდა მაიას დაველაპარაკო შენს შვილებსაც ძალიან გთხოვ თუ ვინმე ისეთია სახლში უცხო არ შევიდეთ
-არა არავინაა მხოლოდ შვილები არიან და მაო ხომ მშვიდობაა ქეთინო?
-დიდი ამბავია მაგრამ გააჩნია როგორ მიიღებთ
ოთახში შესულმა იქ მყოფებს მოავლო თვალი მაომ მაშნვე იცნო და გაოცებული წავიდა ყოფილი სკოლელისკენ ქეთო მათზე ერთ წლით პატარა იყო .
-ქეთო როგორ ხარ?
-არამიშავს -გაუღიმა გაცრეცილი ტუჩებით და მოეხვია ქალს
-გაიცანი ჩემი შვილები მიშო მისი მეუღლე თათა და ქალიშვილი მარიამი - ქალმა მარიამს რომ შეხედა მზერა გაუშეშდა მსგავსება განუმეორებელი იყო. დასხნდენ ერთმანეთის მსუბუქი მოკითხვის შემდეგ ქეთოს ძალიან უჭირდა საუბარი განსაკუთრებით მაოს და ბავსვების თანდასწრებით
- არ შემაწყვეტინოთ ძალიან გთხოვთ . წინასწარ მინდა მაპატიოთ და შემინდოთ ჩემი უმსგავსო საქციელის გამო და მაპატიოთ სიმშვიდის დარღვევა . მაო შენ ყოველთვის ხვდებოდი რომ ირაკლი მიყვარდა მე კი ვიცოდი რომ შანსი არ მქონდა არც არასდროს გამომიხატავს ეს გრძნობა ირაკლი სულ ისე მიყურებდა როგორც ჩვეულებრივ ნაცნობს მე კი სიგიჟემდე შემიყვარდა . უკვე დიდი ხნის დაქორწინებულები იყავით მარიამიც გყავდათ , ვიცოდი რომ რთული ურთიერთობა გქონდათ იმ პერიოდში წამით არ მიფიქრია რომ თქვენი სიყვარული შეიძლება გამქრალიყო მაგრამ ეშმაკი შემიჩნდა არა ვცდები ალბათ ანგელოზი იყო რომელმაც ცხოვრებაში ყველაზე დიდი განძი მომივლინა -წყალი მოსვა და განაგრძო. დარწმუნებული ვარ არც ერთს გახსოვთ ღამე როცა იჩხუბეთ ირაკლი კომპანიაში მოვიდა ნასვამი იყო მე შემთხვევით დავრჩი გვიანამდე რადგან სამუშაო ვერ მოვათავე. დავინახე როგორ მიბარბაცებდა დერეფანში არყის ბოთლით ხელში თან ეწეოდა სიგარეტი ნამდვილად არ იყო . მინდოდა წავსულიყავი მაგრამ გონება გამეტშა და შეყვარებული ქალის ინსტინქტი ამუშავდა იმდენად კარგად რომ ყველაფერი დავივიწყე ყველა პრინციპი, ურთიერთობა და იმ ღამით ... -აქ გაჩერდა მაო ფეხზე იდგა უკვე ნაპერწკლებს ისროდა თვალებიდან მაგრამ სიტყვას არ ძრავდა . ირაკლი გაოცებული იჯდა აუხსნელ გრძნობას შეეპყრო რცხვენოდა? კი რადგან ამ ამბავს მისი ოჯახი უსმენდა და თან არაფერი ახსოვდა
-რა და იმ ღამეს რა მოხდა - მაომ ვეღარ მოითმინა და დივანს ხელებით დაეყრდნო . ქალს უყურებდა და პასუხს ხვდებოდა- თქვი რომ ის არ მოხდა რაც მე მგონია
-ირაკლის შენთვის არ უღალატია ის იმ ღამითაც შენთან იყო აზრზე არ იყო თუ მე ვიყავი შენს სახელს მეძახდა -ამ ამბავს მთელი ცხოვრება ატარებდა , მთელი ცხოვრება ქენჯნიდა სინდისი, აწუხებდა სირცხვილის გრძნობდა შიგნიდან ღღრნიდა მაგრამ არავისტვის უთქვია არასდროს . ახლა კი ყვებოდა თავისუფლად- სამსახურიდან წამოვედი და დანაზოგით მცირე ბიზნესი დავიწყე . ერთ თვეში გავიგე რომ ფეხმძიმედ ვიყავი და უბედნიერესი ქალი ვიყავი . გოგონა შემეძინა ულამაზესი და უსაყვარლესი რომელიც საკუთარ თავზე მეტად მიყვარს. ის მხოლოდ ჩემი იყო აქამდე რადგან შენ არც კი იცოდი იმ ღამის შესახებ მაშინ ისეთ მდგომარეობაში იყავი თან სისულელე იქნებოდა თქვენი იდილიის დარღვევა ამ ფაქტის გამო . არც არასდროს მოვიდოდი და შეგატყობინებდი ამ ამბავს ჩემს შილს ვინმე რომ ჰყავდეს ჩემს გარდა . ის ჯერ კიდევ პატარაა და ვერ დავუშვებ მარტო დარჩეს თითოეული წამი რაც ვიცხოვრე მის გამო გავლიე მაგრამ ჩემს ორგანიზმს რომელიც კიბოს მეტასტაზებმა უკვე მთლიანად მოიცვა აღარ შეუძლია განგებასთან დაპირისპირება შეიძლება დღესვე აქედან წასვლის შემდეგ გამიჩერდეს გული და ჩემი გოგონა სრულიად მარტო დარჩება. აქ მხოლოდ იმიტომ ვარ რომ გთხოვოთ, შეგევედროთ არ ვიცი რა დავარქვა უბრალოდ როგორც ნაცნობს გაუწიოთ ჩემს შვილს დახმარება უბრალოდ გვერდით დაუდგეთ და იცოდეს რომ მარტო არაა სხვა არაფერი სჭირდება მხოლოდ საყრდენი. მაპატიე მაია გთხოვ მაპატიე არ გთხოვ მიიღო ამ სახლში უბრალოდ მინდა მისმა და ძმამ გაიცნოს და გაამხნეონ ვიცი თქვენი შვილები ცუდი ადამიანები არ იქნებიან დარწმუნებული ვარ ისე მოიქცევიან როგორც ველოდები მათგან . ეს ჩემი მისამართია და სესილის მობილურის ნომერი ის ჯერ მხოლოდ 17 წლისაა - უკანასკნელად შეხედა გაოცებულ ოჯახს წამოდგა ფრთხილად და ცრემლი შეიმშრალა
ირაკლი გაოცებული იყო ვერასდროს წარმოედგინა მსგავსი რამ მას თუ შეემთხვეოდა დაიფიცებდა რომ მთელი 27 წლის მანძილზე ცოლისთვის არასდროს უღალატია ახლა კი .. ახლა ყველაფერი თავდაყირა დაუდგა , გაიგო რომ შვილი ჰყავდა და მჩხვლეტავ ტკივილს გრძნობდა გულის არეში. სული ტკიოდა უყურებდა ქალს რომელსაც დიდ პატივს სცემდა ყოველთვის , გრძნობდა მის დამოკიდებულებას მაგრამ არ იმჩნევდა ცოცხალი თავით რადგან არ უნდოდა უხერხულად ეგრძნო ქალს თავი ამის გამო ახლა კი უყურებდა მიმავალ მომაკვდავ ქალს რომელის ტკივილიც ძრავდა . არ შეეძლო მისი ასე გაშვება წამოდგა და გააჩერა
-მე.. მინდა იცოდე რომ არ მივატოვებ ჩემს შვილს- ხმა ჩაუწყდა ძალა ვერ მოიკრიბა ძვლივს შეიკავა თავი - მე მინდა გავიცნო -ქალს თვალები გაუბრწყინდა ცრემლმა იკიაფა თაფლისფერ თვალებში
-ხვალ .. ხვალ მოდით -თქვა და ისევ წავიდა
-მოიცადეთ- მარიამი დაეწია და გააჩერა - თქვენ ... იქნებ არაა დაგვიანებული მე ქირურგი ვარ და იქნებ შევძლოთ
-არა შვილო საუკეთესო ქირურგებთან ვიყავი ყველამ ერთნაირი მაჩვენებელი დადო შენც ნახე ჩემი ანალიზები უბრალოდ არ შევხვედრილვართ ერთმანეთს . იცი ჩემი სესი ძალიან გგავს შენ რომ გიყურებ ვიცი როგორი იქნება შენს ასაკში და მიხარია - ცრემლებმა კვლავ იჩინეს თავი მაგრამ შეიმშრალა . მარიამს სული დაუმძიმდა უყურებდა ქალს მისი ლურჯი თვალები სევდას მოეცვა მთლიანად
-მან იცის ჩვენზე?
-არა არაფერი იცის ახლა მოვუყვები სანამ დრო მაქვს აღარ მინდა არც ერთი წამის დაკარგვა -ისევ აქცია ზურგი და წავიდა აღარ უნდოდა იქ ყოფნა თავის სესილიასთან ეჩქარებოდა
-ქალბატონო ქეთევან იცოდეთ რომ ჩემი სახით ყოველთვის ეყოლება სესილიას დამცველი და საყრდენი კედელი არასდროს მივატოვებ პირობას გაძლევთ
-ღმერთი დაგლოცავს შვილო -სევდიანად გაუღიმა და სახლი დატოვა ქალმა.
ოჯახი დუმდა . მაო წამოდგა და ბარბაცით წავიდა კიბისკენ, კედელს მიეყრდნო და ისე წავიდა. ირაკლიმ ხელი შეაშველა
-არ შემეხო გთხოვ .. გთხოვ მარტო მინდა ვიყო არ ამოხვიდეთ არც ერთი - ისე თქვა არც კი შეუხედავს ქმრისთვის
ირაკლი კედელს მიეყრდნო ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი და სახეზე აიფარა ხელები . მიშო მივიდა და უბრალოდ მოეხვია , მხარზე ხელი დაარტყა და მოუჭირა
-გამაგრდი ლომო ამასაც გავუძლებთ . შეგირიგდება ხომ იცი როგორ უყვარხარ
-ჰვრისწერაზე რომ დამთანხმდა იცი რა მითხრა?ყველაფერს გაპატიებ ღალატის გარდაო . მეც არასდროს მიღალატია აქამდე მეგონა რომ არასდროს შევხებივარ მის გარდა სხვა ქალს რომ არასდროს წამიბილწია ჩვენი სიყვარული ახლა კი სიცარიელეს ვგრძნობ უმწეობას უსუსურებას მრცხვენია - შვილს მოხვია ხელი და გულზე მიაბჯინა შუბლი- მრცხვენია გესმის ? ისეთი მთვრალი ვიყავი არაფერი მახსოვდა შვილი მყავს რომელიც უბრალო ჟინის ნაყოფია
-შენ ირაკლი ყიფიანი ხარ კაცი რომელიც ჩემი კერპია - კეფაზე მოუჭირა ხელი და თვალებში ჩახედა - ძალა მოიკრიბე თავი აწიე და პრობლემას მედგრად დაუხვდი
-მარ - თათამ მარიამს შეხედა რომელიც სავარძელშ ჩაესვენა და სახე ხელებში ჩარგო . წამოდგა გაბაჯბაჯდა და წყალი მიუტანა . მარიამმა გამოართვა დალია და მამას შეხედა
-შენი აზრით მიგვიღებს?
-არ ვიცი ერთი ზუსტად ვიცი ჩემს გვერდით უნდა იყოს ჩემი შვილი და აქ იცხოვროს ისეთივე უფლება აქ როგორც თქვენ . მეტის აქამდე არ უგრძვნია მამის სითბო და ვერ დავუშვებ ამ დანაკლისით იცხოვროს მითუმეტეს როცა დედას კარგავს ასე პატარას ამ ტკივილისთვის ვერ გავიმეტებ
-ნუ მიხსნი ჩვენ არ ვართ წინააღმდეგნი მართალია რთულია მაგრამ ვერ დაგადანაშაულებ მე არ მაქ ამის უფლება გიცნობ და დარწმუნებული ვარ მაშინ ძალიან რთული პერიოდი გქონდათ . მაოსთან მე ავალ მოგვიანებით და დაველაპარაკები შენს მისვალს ისევ ჩემი დალაპარაკება სჯობს
..
კიბეები აიარა და მშობლების საძინებელთან გაჩერდა. ამჯერად ყველაზე მძიმე საქმე უნდა მოეგვარებია რომელიც ორივე მხრივ ატკენდა გულს .საშინლად ტკიოდა თავადაც ადვილი ხომ არ არის 23 წლის ასაკში შეიტყო რომ გყავს ნახევარდა ,რომ მამამ დედას უღალატა. მართალია გამამართლებელი საბუთი აქვს მაგრამ რა მნისვნელობა აქ ამ ყველაფერს მთავარი ფაქტია რომელიც მხოდა და რომელსაც ვერავინ შეცვლის. კარი გააღო და შევიდა , მაო ფანჯარასთან იჯდა სავარძელში და ხედს უყურებდა . მარიამის მისვლა ვერც კი შენიშნა . მხოლოდ მაშინ შეირხა როცა მის მკერდზე მოათავსა თავი მარიამმა და მოეხვია . ცოტახანს ჩუმად ისხდნენ არც ერთი ძრავდა სიტყვას
-დე ის ხომ არაფერ შუაშია ბავშვია დე 17 წლის უცოდველი ბავშვი შენ ხომ დედა ხარ ჩემი კეთილი და თბილი დედიკო რომელსაც სითბო და სიყვარული არასდროს ენანებოდა გაიღე მისთვისაც სითბო . სრულიად უცხო ადამიანსაც კი შეიკედლებდი მსგავს შემთხვევაში მას ხომ ჩვენი სისხლი უჩქეფს ძარღვებში . იმ ადამიანების რომლებზე გიჟდები დე
-რატომ ხარ ასეთი მარიამ?- სახეზე მოეფერა შილს და აკოცა0 ყოველთვის რატომ ივიწყებ შენს ტკივილს და პირველად სხვების დასახმარებლად რატომ გარბიხარ დე . ასეთი კარგი როგორ ხარ დე ჩემი ცხოვრება ხარ დე . როგორ იფიქრე რომ იმ ბავშვს არ მივიღებდი , მტკივა სულის შეძვრამდე მაგრამ მის ადგილას რომ წარმომიდგენია თავი ჩემი ტკივილი არაფერია მე ყველა საყვარელი ადამიანი მყავს გვერდით და ყველა ჯანმრთელი . მყავს ოჯახი ქმარი შვილები, არაჩვეულებრივი რძალი და მალე ბებიაც ვიქნები . მშობლები მართალია შორს მაგრამ ჯან-ღონით სავსე. ახლა რომ ვიხსენებ რის გამოც ვიჩხუბეთ იმ ღამით როცა ირაკლი სამსახურში წავიდა გაბრაზებული ბრაზი მომიდის ჩემი ბარლი იყო იცი? ირაკლის საერთოდ არ ახსოვს ის პერიოდი სამაგიეროდ მე მახსოვს, ალბათ ღვთის ნება იყო შენი დის ჩასახვა და მე არ დავუშვებ უბედური იყოს
-მიყვარხარ დე . შენ ყველაზე ძლიერი ქალი ხარ ამქვეყნად. ყველაზე შეგნებული სწორად მოაზროვნე და გამგები მიყვარხარ და ვამაყობ რომ შენი შვილი ვარ დე-ჩაეხუტა და ყელშ აკოცა. საყვარელი სურნელი შეიგრძნო . პატარაობისას უყვარდა ასე დაჯდომა ჩაეხუტებოდა და საათობით არ შორდებოდა დედიკოს მის სურნელს იმახსოვრებდა რომ დიდხანს გაჰყოლოდა. -მამიკოს გონია რომ არ აპატიებ და ძალიან ცუდადაა -თვალების ფახულით ახედა ქალს
-ხოო? - გაეღიმა და შბლზე აკოცა ქალიშვილს- ცოტა დაიტანჯოს არაფერი დაუშვადება მაინც არ უნდა დაელია ამდენი და ღმერთიც ვერ აასრულებდა საწადელს - პატარა ბავშვივით წაიტიტინა და გაჩუმდა-იცი დე ყოველთვის ვიცოდი რომ ქეთის უყვარდა მაგრამ მამაშენი არასდროს იმჩნევდა მე ვიცოდი რომ არასდროს გახედავდა სხვას ქეთი ძალიან მორცხვი და საყვარელი გოგო იყო ყოველთვის ვგრძNობდი რომ უხაროდა ჩვენი ბედნიერება. სწორედ ესაა ნამდვილი სიყვარული , მართალია ჩემსავით ვერავინ შეიყვარებს ირაკლის მაგრამ მასაც უყვარდა არა მარტო მას რომ ვამბობ ბევრ გოგოს გული მისდიოდა ყოფოს დანახვისასთქო არ მიჯერებთ .მის გამო მტკივა გული ძალიან კარგი ადამიანი იყო და არ მემეტება სასიკვდილოდ მითუმეტეს როცა დედის სტატუსით წარმოვიდნგენ. არც ერთმა დედამ არ უნდა მიატოვოს შვილი ყოვეთვის მტკივნეულია დედის დაკარგვა მაგრამ ასე პატარა ასაკში ყველაზე რთულია .
-რომ მეუბნებით ასეთი რატომ ხარო არ მესმის როგორ გებადებათ ეგ კითხვა . ხასიათი სწორედ ამიტომ მაქ ასეთი განსხვავებული და ერთად მაქვს საპირისპირო თვისებები რომლებიც წესით უნდა გამორიცხავდეს ერთმანეთს მაგრამ მაინც შემიძლია გამოვიყენო მაშნ როდესაც საჭიროა . ერთი ნაწილი მამიკოსგან მაქვს მეორე შენგან . თქვენ ხომ ორი უკიდურესობა ხართ მე კი ნაზავი
-ჩემი ლამაზი გოგო -თმაზე ეფერებოდა და კოცნიდა. უკვე შუაღამე იყო მიშომ და თათამ დაიძინეს. ირაკლი სავარძელში იჯდა და ვისკის ნელა სვამდა. ფიქრობდა და უკვე აღარ იცოდა რა გაეკეთებია ყველაზე მეტად ცხოვრებაში მაოს დაკარგვის , მასთან კამათის ეშინოდა და ერთადერთი იყო ვისთანაც ნებისმიერ დათმობაზე წასვლა შეეძლო დაუფიქრებლად . კიბეები ლასლასით აიარა როცა მარიამი აღარ გამოჩნდა , კართან გაჩერდა და ხელი მიადო , ძალა მოიკრიბა და ძალიან ნელა შეაღო . დედა-შვილმა მაშნვე გამოხედა და დაინახა სევდიანი ირაკლი ყიფიანი რომელიც მზერით , მიმიკით დგომითაც კი პატიებას სთხოვდა საყვარელ მეუღლეს . მარიამმა დედიკოს აკოცა რაღაც უჩურჩულა და წამში აორთქლდა, მანამდე მამიკოს ხელით უბიძგა ოთახში შესულიყო და კარი მოხურა.
-მე უნდა დაგელაპარაკო -ნერწყვი გადაყლაპა და შეეცადა მშვიდად ეთქვა მაგრამ მაო ისე კარგად იცნობდა მის თითოეულ გულის ფეთქვას გრძნობდა . წინ დაუდგა ქმარს და თვალებში ჩააჩერდა -მაპატიე ... გეფიცები არც კი მახსოვს ის ღამე ვიცი არ მამართლებს ეს ფაქტი მაგრამ მას შემდეგ ხომ დიდი დრო გავიდა არც ეს მიშველის ვიცი - თავი დახარა . ამხელა კაცი ისე დაპატარავდა და დაუძლურდა მაოს წინაშე სასწაული სანახავი იყო მაგრამ ვერც ვერავინ ნახავდა ამ მდგომარეობაში ყიფიანს მხოლოდ მაო , ერთადერთი ადამიანი ვისაც განადგურებულიც და აღზევებულიც ჰყავს ნანახვი ყიფიანი.
-გახსოვს სვანეთში ჯვრისწერამდე რა გითხარი?-ქვემოდან ამოხედა სიფრიფანა ქალმა რომლისტვისაც დროთასვლას არაფერი დაუკლია და შევერხლილ თმაზე გადაუსა ხელი ქმარს რომელიც უფრო სიმპატიურს ხდიდა , შემდეგ წვერზე გადავიდა სადაც თეთრ ღერებს გამოეყოთ ტავი შავ თმაში . სახის კონტურს ხაზავდა და უყურებდა როგორ სიამოვნებდა ირაკლის მისი თითოეული შეხება ამდენი წლის შემდეგ ისევ ისე დნებოდა და გული უჩქარდებოდა მისი შეხებისას. თვალები მინაბა და თავი ოდნავ გადაწია
-იმდენად მიყვარხარ ვიცი ყველაფერს გაპატიებ და აზრი არ აქვს იმის თქმას რომ თუ არ შეიცვლები მიგატოვებ . ერთს რითაც ყველაზე მეტად მატკენ და რის გამოც მიგატოვებ ღალატია, რადგან თუ სხვა ქალთან წახვალ მეცოდინება რომ აღარ გიყვარვარ - გაიმეორა მეუღლის სიტყვები და თვალები გაახილა -ვიცი რომ ყოველთვის ასრულებ სიტყვას
-მართალი ხარ ყოველთვის ვასრულებ - კვლავ ისე მშვიდად ელაპარაკებოდა . კაცს მზერა აემღვრა, გულისცემა გაუჩერდა წარმოიდგინა რომ მაო ტოვებდა და წამწამზე დაეკიდა ცრემლი რომელმაც სვლა დაიწყო ღაწვზე და წვერიან ლოყაზე გაიარა შემდეგ კი სადღაც გაქრა -გითხარი რომ თუ სხვა ქალთან წახვიდოდი მეცოდინებოდა რომ აღარ გიყვარვარ .... მაგრამ შენ არსად წასულხარ და არც არასდროს წახვალ ის ღამე არ გახსოვდა და შესაბამისად ვერც გაიხსენებ ჩვენს ცხოვრებაში კი შედეგი იარსებებს . ახალი წევრი გვეყოლება ოჯახში . მე ვერ გაჩუქე მეტი შვილი მაგრამ შენი სურვილი ახდა ორი გოგო და ერთი ბიჭი გყავს დარწმუნებული ვარ სამივეთი იამაყებ რადგან ქეთი ცუდ შვილს ვერ გაზრდიდა არც ბუნება დააკლებდა რადგან შენი სისხლი უჩქეფს ძარღვებში . ის შენი ნაწილია მე კი შენი თითოეული უჯრედი მიყვარს და ბოლო ამოსუნთქვის შემდეგაც მეყვარება რადგან იმ ქვეყნადაც დაგელოდები -თქვა და ისევ შეერწყა მათი ბაგეები ერთმანეთს, ისევ გაორმაგებული გულისცემა და აჩქროლებული სისხლი რომელიც კაპილარებს ეხეთქებოდა და გადმოღვრას ლამობდა
-საოცრება ხარ ჩემი პირადი საოცრება - უთხრა და გულში ჩაიკრა საყვარელი სხეული.
....
მარიამი აბაზანაში შევიდა იფიქრა შხაპი ცოტა დამეხმარება აზრების დალაგებაშიო მაგრამ არაფერი გამოუვიდა, ვერ ახერხებდა ძალის მოკრებვას , შემდეგ აივანზე დაჯდა დღის ხვარტის შემდეგ სიგრილე ესიამოვნა მაგრამ იქაც ვერ მოისვენა. ბოლოს ძმის და რძლის საძინებლის კართან აღმოჩნდა არ უნდოდა ასე შეჭრილიყო მაგრამ ასეთ დროს სულ ერთ-ერთ მათგანთან იძნებდა ხოლმე ახლა კი სხვა გზა არ ჰქონდა. ფრთხილად დააკაკუნა კარზე და შეაღო
-შეიძლება?- ჩუმად თქვა და შეიჭყიტა ოთახში
-მარიამ? ხომ კარგად ხარ - მიშო სწრაფად წამოჯდა დას გახედა
-შეიძლება თქვენთან დავიძინო? გთხოვ არ მინდა მარტო ყოფნა - მობუზულმა თქვა და თითების გრეხვა განაგრძო თვალებში ცრემლები კიაფობდნენ მაგრამ გადმოღვრას არ ანებებდა
-ჩემი გოგო მოდი ჩვენთან - გაუღიმა და ხელი დაუქნია . სწრაფად მიკუსკუსდა საწოლზე აბობღდა როგორც პატარაობისას უწვებოდა ძამიკოს საწოლში და თათაც გააღვიძა , ისეთი საყვარელი იყო ნახევრად მძინარე გაბერილი რომ გაერიმა მარიამს
-მარ აქ რა გინდა? ხომ კარგად ხარ ცხოვრება?- ლოყაზე მოეფერა მულს და აკოცა
-აქ ვიძინებ ამაღამ რძალო ხო შეიძლება მამიდუნა?- მუცელზე მოუსვა ხელი გაბერილს და აკოცა
-რას მეკითხები რა თქმა უნდა - ჩაეხუტა როგორც მოეხერხა , ზურგიდან ძამიკო აეკრო, შუბლზე აკოცა და დაიძინეს ერთად.
……
ქეთევან შენგელია სახლში დაბრუნდა . სესილია მაშინვე მოეხვია და მის ყელში ჩარგო სახე , სურნელი ღრმად შეიგრძნო დედის საყვარელი სურნელი რომელსაც ვერავინ შეცვლის
-ჩემი ლამაზი გოგო , ჩემი ცხოვრება- ქალი თამზე ეფერებოდა და სახეს უკოცნიდა გოგოს. -დე ის ბიჭი ვინ იყო?-არ გამორჩენია ბინიდან გამოსული ყმაწვილი და მაშინვე ჰკითხა
-ვინ ბიჭი
-სესილი ამ სართულზე ჩვენს გარდა არავინ ცხოვრობს და ტყუილად ნუ დამიმალავ თან მინდა ვიცოდე ყველაფერი რაც აქამდე არ გითქვამს ამაღამ საიდუმლოების გაცვლის დღე იქნება დე
-მე საიდუმლო არ მაქ არასდროს არაფერი დამიმალავს შენთვის ის ბიჭი დემეტრე დევდარიანია -თქვა და ლოყები აუწითლდა
-მერე შერიგება როდის მოასწარით უფრო სწორედ არც გილაპარაკია არასდროს მასთან და ბინაში როგორ აღმოჩნდა
-აივანზე ვიყავი ... ვფიქრობდი ჩვენზე ვიგრძენი რომ აქ იყო სადღაც მაგრამ ვერ ვუყურებდი დარწმუნებული ვარ მოშორებით იდგა და მიყურებდა . ხომ გეუბნებოდი მოდის ვგრძNობ-მეთქი . მომწერა „ტირილი არ გიხდება პატარა ქალბატონო . შენ ხომ ძლიერი გოგო ხარ დაუპირისპირდი პრობლემას ცრემლების გარეშე“ მივხვდი რომ ის იყო და მივწერე მოსულიყო. ხუთ წუთში ჩემთან გაჩნდა არ მიფიქრია მერე რა მოხდებოდა უბრალოდ ვიცოდი რომ მჭირდებოდა , რომ ვუთხარი მეტასტაზებს თუ მოერევითქო დავინახე როგორ ჩაუქრა თვალები ეგონა მე თუ ვიყავი ცუდად და ვიგრძენი როგორ ეტკინა
-და ამის შემდეგ იტყვი რომ ერთმანეთისთვის არ ხართ გაჩენილები დე?- გოგონას მის კალთაში ჰქონდა თავი მოკალათებული და ეკვროდა სხეულზე ის კი ეფერებოდა - იმ ბიჭს უყვარხარ დე სხვა მსგავს რამეს არ გააკეთებს უბრალოდ გამოხატვა არ შეუძლია , ამაყია შენსავით დე ზოგჯერ ჯიუტიც ხარ ალბათ ამაშიც გგავს
-არ ვუყვარვარ უბრალოდ ინტერესი კლავს ვერ მოინელა ის ფაქტი რომ ყურადღება არ გამოვიჩინე მის მიმართა არადა მე სულელს ასე უბრალოდ ყოველგვარი მიკიბ მოკიბვის გარეშე შემიყვარდა
-დე მე ხომ არასდროს მომიყოლია შენი ჩასახვის ამბავი დე. არც მამაშენზე მითქვამს არასდროს არაფერი ხომ ასეა
-ყოველთვის მაინტერესებდა მაგრამ არასდროს გითქვამს მეც აღარ დაგაძალე
-დღეს მოგიყვები დე ყველაფერს მოგიყვები მასზე და ჩემზე დღეს გაიგებ შენი სათაყვანებელი დედიკო როგორია სინამდვილეში
-ისეთშ ვერაფერს ვერ მეტყვი რომ წარმოდგენა შემეცვალოს
-დარწმუნებული ნუ იქნები დე ნურასდროს ნურაფერში იქნები ბოლომდე დარწმუნებული რადგან ადამიანი სუსტი ფენომენია შესაძლოა შეცდომა დაუშვას ერთი მაგრამ ისეთი რომელსაც უამრავი ჩვენება მოჰყვება და რომელსაც ვერასდროს გამოასწორებს, მაგრამ არ უნდა გეშინოდეს დე შეცდომის არასდროს შეგეშინდეს ყოველთვის თავი უნდა აწიო და გზა განაგრძო მე შენ მყავდი და არასდროს დამიხევია უკან - თქვა და ყველაფერი თავიდან დაიწყო. ირაკლიზე და მაოზე უყვებოდა სესილია გაფაციცებით უსმენდა შეყვარებული წყვილის ისტორიას შემდეგ როცა თავის თავზე დაიწყო თხრობა გამომეტყველება შეეცვალა . გაბრაზდა კიდეც მაგრამ დედას ვერ კიცხავდა არ შეეძლო მასთან კამათი ახლა ტყუილად ვერ დაკარგავდა დროს- დე ირაკლის ძალიან კარგი ოჯახი ყავს შენ და და ძმა გყავს მარიამი და მიშო . მიშოს ცოლი ჰყავს თათა რომელიც დაახლოებით რვა თვის ფეხმძმეა და მალე ძმისშვილიც გეყოლება . ყველანი ძალიან კარგები არიან მაპატიე დე მათთან რომ დაგაშორე , მაპატიე რომ მამა არ გყავდა მაგრამ არ შემეძლო ვიცოდი ირაკლი თუ დაკარგავდა მაოს ვერ გადაიტანდა და ეგ უარესი იქნებოდა არ შემეძლო მათ შორის ჩადგომა შენ ვერც კი წარმოიდგენ მათ რა გამოიარეს და მიუხედავად ყველაფრისა ახლა როცა ვნახე მივხვდი რომ არაამქვეყნიურად უყვართ ერთმანეთი . მე რომ აღარ ვიქნები დე მინდა მათთან იყო ხშირად ნახო და იცოდე რომ მარტო არ ხარ . ფიზიკურად თორემ მე ზეციდან დაგიცავ დე იცოდე რომ სულ შენთან ვიქნები ჩემო სიხარულო , სიზმრებში გეწვევი როცა ჩემზე იფიქრებ , როცა ჩემი რჩევა დაგჭირდება დე - ორივე ტიროდა და ერთმანეთშ ეხვეოდა. ამ პატარა გოგომ აღარ იცოდა რაზე უნდა ენერვიულა იმაზე რომ დედა სიმართლეს უმალავდა თუ იმაზე რომ მალე დაკარგავდა დედას . ლაპარაკში თავზე დაათენდათ ისევ ეკვროდნენ ერთმანეთშ და იმახსოვრებდნენ ერთმანეთის სურნელს, ნაკვთს და თითოეულ გულიფეთქვას ითვლიდნენ .
-პირობა მომეცი რომ შეეცდები მათთან ურთიერთობას . დამპირდი რომ ჯერ დააკვირდები და შემდეგ გამოიტან დასკვნებს და არასდროს ინანებ გადაწყვეტილებას მცდარიც რომ იყოს უბრალოდ იმაზე დაიწყე ფიქრი შეცდომის შემდეგ რა უნდა გააკეთო და როგორ წამოდგე კვლავ ფეხზე ჩემო გოგონა
........
დილით ადრე გაეღვიძა უნდოდა ლაპარაკი უცხოსთან ვისაც ეს ტკივილი ასეთი დოზით არ შეაწუხებდა და როგორც ყოველთვის, დილის რვა საათზე, თორნიკეს ბინის კართან იყო ატუზული და ზარს რეკავდა. თან ლოცულობდა ოღონდ ვინმე არ ჰყავდე,ს ოონდ ახლა არ ჰყავდეს და ვინმემ არ მნახოს ასეთ მდგომარეობაშიო და კარიც გაიღო. თმა არეული, თვალებ დასიებული, ჩაჩაჩული შარვლით იდგა თოკო და ჯერ კიდევ არ გაეხილა თვალები, მარიამი რომ შეიცნო და მიხვდა რომელი საათი იყო , სახეზე დააკვირდა უცებ გამოფხიზლდა
-ფერია რა მოხდა? ცუდად ხარ? თათამ იმშობიარა? ვინმეს რამე შეემთხვა? მარიამ ხომ ყველა კარგად ხართ? -უცებ აიღო და შესვა სახლში. კარიც მიხურა და თანვე კითხვები მიაყარა. მარიამი უბრალოდ ჩაეხუტა და ცრემლებს გასაქანი მისცა, აი თურმე რა სჭირდებოდა . თოკომ როგორც კი შიშველ კანზე სითხის დაცემა იგრძNო გული შეეკუმშა ბოლოს არც კი ახსოვს როდის ნახა მტირალა მარიამი . ხელი მოხვია და თავზე აკოცა თან ეფერებოდა -ფერია რა მოხდა ვინმემ გაწყენია ცხოვრება? ჩემო ფერია -ჩურჩულებდა და კოცნიდა .
რამდენიმე წუთში ყავის დიდი ფინჯნით ხელში იჯდა მარიამი თოკოზე მიხუტებული და ყველაფერს დაწვრილებით ყვებოდა. თოკო კი გაოცებული ხმას ვერ იღებდა
-ჩემი საბრალო გოგო წუხელ როგორ არ დამირეკე . რატომ ხარ ასეთი მითხარი რატომ შენ გტკიოდა და სხვებს ამშვიდებდი სხვა თავად დაიწყებდა წიოკს და დაამძიმებდა მდგომარეობას იმის ხარჯზე რომ თავად დაიცლებოდა შენ კი მთელი ამ ხნის მანძილზე ითმენდი გული რომ არ გეტკინა მათთვის
-დედა და მამა როგორ არიან რომ წარმოვიდგენ ჩემი ტკივილი არც გამხსენებია . ჩემი და ღმერთო ვერც კი ვიაზრებ ისე ვამბობ და მყავს გესმის? 17 წლის და რომელსაც ჯერ კიდევ ბევრი აქვს სასწავლი . გახსოვს სულ მინდოდა და მყოლოდა მისთვის მესწავლებია დამეცვა და გვერდით დავდგომოდი ახლა კი მყავს და მაგრამ ყველას გვტკივა . მაგრამ მაინც მას სტკივა ყველაზე მეტად რომ წარმომიდგენია ერთი დღე მამის გარეშე ვკვდები მან კი სიე გაატარა მთელი ცხოვრება არ გაუგია რა შეგრძნებაა როცა ძილის წინ მამიკო გეფერება და ზღაპარს გიყვება ეშლება არც იცის ზეპირად და რაღაც ამბავს იგონებს თან გკოცნის წვერიანი და ლოყებს გისუსხავს მაგრამ იმდენად გსიამოვნებს მისი სითბო არ აქცევ ყურადღებას ამ უსიამო შეგრძნებას . როცა იცი რომ რაც არ უნდა მოხდეს ის დაგიცავს მოგხვევს ძლიერ ხელს და ნებისმიერი საშიშროებისგან დაგიფარავს , როცა უყურებ როგორ უყვარს დედას და მამას ერთმანეთი წლების მიუხედავად როგორ უბრწყუნავთ თვალები ერთმანეთის დანახვისას და იაზრებ რომ სიყვარულის ნაყოფი ხარ უდიდესი სიყვარულის რომელსაც დრომ ვერაფერი დააკლო და გინდება შენც ისეთი ოჯახი გქონდეს წლების შემდეგ როგორშიც თავად გაიზარდე, ისეთი ქმარი გყავდეს როგორიც მამაშენია მასსავით ძლიერი მამა, ქმარი და კაცი გყავდეს გევრდით
-გეყოფა ჩემო ცხოვრება ნუ ტირი გთხოვ ხომ იცი ვერ ვიტან როცა ტირი შენ ხომ ჩემი მაგარი გოგო ხარ-ცრემლებს უწმენდდა და გულში იკრავდა
-შენ რომ არ მყავდე რა მეშველებოდა? ძმა რომელიც მაინც ნეიტრალურია და შეუძლია ისეც შეხედოს სიტუაციას როგორც უბრალო მეგობარმა, როგორც ძმამ, როგორც ნათესავმა , როგორც ძმის ძმაკაცმა - ჩურჩულებდა და თავს არ სწევდა თოკოს მხრიდან
-გეყოფა გოგო დამისველდა მაისური თავი მაინც აწიე გავწურავ თორე დამემართება ანთება და შენი სამკურნალო გავხდები ტან ხომ იცი რა სუსტი იმუნიტეტი მაქ ნემსები დამჭირდება და ცოდო არ ვარ ტო?- უცებ მიაყარა და საყვარლად ააფახულა თაფლისფერი თვალები რომლებიც ძალიან ღია იყო ამ წუთებში თითქოს ყვითელი იყო უფრო ვიდრე თაფლისფერი ან ყავისფერი. მარიამმა ღიმილი ვერ შეიკავა , ცრემლები შეიმშრალა და თავი მაღლა ასწია
-ვსიო ვწყვეტ ტირილს ბოლო-ბოლო ჩემი და უნდა გავიცნო დღეს იცი ქეთევანმა მითხრა რომ ძალიან მგავს
-ახლა დაგვერხა და ვერ გაგვიგია შენ თუ გგავს დავიღუპეთ დედა რა გაუძლებს მეორეს შენნაირის თან არ დავევასები და დაგვამხობს ყველაფერს თავზე სანამ მაგას მოვალბობთ და გადმოვიყვანთ ჩვენსას დაგვბრიდავს ყველას დედა ეს რა დღე დამიდგა ვსიო მე ვითესები აქედან რომ გაიცნობ კარგად მერე ჩამოვალ
-გადარეულო - მარიამი კისკისებდა ფეხზე წამოდგა და მაგრად მოეხვია თოკოს -ჩემი გადარეული ხარ შენ მარტო ჩემი და იმ ერთის რომელიც ჯერ არ ჩანს მაგრამ ვიცი გამოჩნდება ჯერ ეს ერთი იმიტომ რომ მე უნდა გამიჩინოს ნათლული , მერე მეორე შენ ისეთი კარგი ხარ შეუძლებელია შენნაირები არ მოამრავლოს ღმერთმა და ასე ეულად მარტოობაში მოგკლას რიგით ნაშებთან გართობას შეალიოს შენი გენომი და კიდევ ერთი იმსახურებ ნამდვილ სიყვარულს წრფელს და ისეთს შენც რომ გაგაგიჟოს და დაგარწმუნოს რომ არსებობს გრძNობა რომელიც თავს გაკარგვიებს
-ისე ჩამოაყალიბე ჯობია ფანჯრები მივხურო ეგ სიყვარული არ შემოფრინდეს აქ ორმაგი მინები მაქ და ვერ გატეხავს
-სულელო მე სერიოზულად გეუბნები შენ კიდე მეღადავები აი რომ შეგიყვარდება არ მოხვიდე ჩემთან და არ მეწუწუნო ერთი გოგო როგორ არ გამოჩნდება ისეთი შენ რომ არ ჩაგადნეს ხელებში და მოგცეს ის რასაც ითხოვ
-ნუ ახლა როგორ არ გამოჩნდება მაგის მეტი რა არის . ყველას კი არ ვეჩალიჩები და ვნუსხავ
-ვსიო აღარ გელაპარაკები აიღე გასაღები ახლა და წამიყვანე სახლში
-უფ კიდე ხომ არ გგნებავს რამე ყიფიანის ქალბატონო რომ შემომივარდი დილის რვა საათზე არც მიბანავია, თმა არ დამივარცხნია , სპორტული შარვლით და მაისურით რომ ვარ ამაზე ხომ არაფერს ვამბობ ლოგინიდან გადმოვარდნილს ვგავარ
-მიდი ერთი არ მჭირდება შენი წაყვანა შენ რომ გამოპრანჭვას დაიწყებ ახლა კი დაღამდება
-მოიცადე გოგო უცებ გავვარდები და წაგიყვან - დასერიოზულდა და მართლა სწრაფად მოწესრიგდა გასაღები აიღო და ქალბატონი სახლშ მიიყვანა. თავადაც შევიდა
-დილამშვიდობის ყიფიანებო
-დილამშვიდობის ჩასახლებულო
-თუ მოვიდე კიდე მომაჭერი თავი
-კიდე ორი საათიო უნდა გეთქვა ალბათ
-არ მიაქციო შვილო მაგას ყურადღება რაც გაიგო მამა უნდა გავხდეო იმის მაგიერ დაჭკვიანებულიყო სულ გაგიჟდა ნეტავ ბავშვი დედას დაემსგავსოს
-არ წავიდეთ?
-მე არ მოვდივარ დე არ მინდა ის გოგო დავაფრთხო ისედაც ცუდად იქნება სულაც არ მინდა დედინაცვლის ამპლუაში მოვევლინო თქვენ წადით , ვიცი შენ ყველაფერს ისე გააკეთებ როგორც საჭიროა - მარიამს უთხრა და აკოცა- მამიკო გაამხნევე დე ხომ იცი როგორ ტკივა უბრალოდ არ დაგანახებთ არც ერთს -ჩუმად უთხრა და ისევ მოეფერა სახლიდან გასვლამდე. ყველანი გავიდნენ ირაკლი მივიდა და ჩაეხუტა - ქეთის უთხარი რომ ვპატიობ - აკოცა ქმარს და გაუშვა , თავად კი სავარძელში ჩაჯდა და ცრემლებს გასაქანი მისცვა ტიროდა ყველაფრის გამო , ტკიოდა ქეთოს , სესილიას, შვილების და ქმრის გამო.
კორპუსთან გააჩერა მანქანა ირაკლიმ და სამივე გადავიდნენ. ლიფტში მდუმარედ იდგნენ და არაფერს ამბობდნენ. როცა კარი გაიღო შემზარავი კივილის ხმა გაისმა რომელმაც ყველას სულამდე მიაღწია და ყველაფერი მოიცვა .

გამოფხზილებულს სიცივე ეუცნაურა , ისევ დედიკოს სხეულზე იყო მიკრული, მის მკერდზე ედო თავი როგორც ბავშვობაში, მაგრამ ფეთქვა აღარ ესმოდა , მისი თბილი სხეული მთლიანად გაყინული იყო . სწრაფად წამოიწია და გაფითრებულ სახეზე დააკვირდა, დედის უსიცოცხლო სხეულს შეხედა , მშვიდი ღიმილი მოჰფენვოდა სახეზე და არაფერზე რეაგირებდა. სესილია გაითიშა არც ის ახსოვდა როგორ ყვიროდა, არც ის როგორ თხოვდა დედას გამოფხიზლებას , ეხვეოდა და კოცნიდა საერთოდ არაფერი ახსოვდა . ვერც ახალი ოჯახის მისვლა გაიგო ვერც მკვრივ სხეულზე აკვრა გაიგო რომელიც მის დამშიდებას ცდილობდა , ხმა წაერთვა, ცრემლი დაუშრა მაგრამ გული მაინც ტიროდა .
შემზარავი იყო სესილიას გლოვის ყურება პანაშვიდების პერიოდში. უამრავი ადამიანი მოდიოდა ყველას უყვარდა დედა-შვილი და გულით ტიროდნენ მიცვალებულს და გული შესტკიოდათ ობოლ გოგონაზე, რომელიც გაშეშებული იჯდა და ცრემლებად იღვრებოდა ვერავის ხედავდა ,ვერაფერს აღიქვამდა. დედასთან ერთად იყო იმ ბედნიერ დღეებს იხსენებდა ბავშვობიდან ბოლო წუთამდე რაც ერთად გამოუვლიათ , ყოველი დღე ხომ ბედნიერი იყო მისთვის რადგან ქეთოს არაფერი მოუკლია და არასდროს უგრძნობინებია მისთვის სიმწარე რა იყო .
მეგობრები არ ტოვებდნენ არც ერთი წუთით , ყიფიანებიც მასთან იყვნენ მაგრამ არავის მისვლა გაუგია მხოლოდ შუაღამით გრძნობდა როგორ ეკვროდა თბილ სხეულს და სულიერ სიმშიდეს გრძნობდა , ყოველ ღამით დევდარიანი მიდიოდა მასთან და დილამდე არ ტოვებდა მისი ხმა ესმოდა ბოლოს და ტკბილად იძინებდა მამაკაცის მკლავებში მოქცეული .
დაკრძალვის დღეს ქეთო დაესიზმრა როცა წამით ჩაეძინა, გამთენიისას, თეთრი გრძელი კაბა ეცვა და ბრწყინავდა ,ძალიან ლამაზი იყო .ეფერებოდა გოგოს სანამ თვალები არ გაახილა“გეყოფა დე დროა გამოფხიზლდე და დაინახო შენს ირგვლივ მყოფი ხალხი. ნახო რამდენ ვინმეს უყვარხარ დე და გახსოვდეს რომ თითოეული შენი ცრემლი მტკივა დე „
გაიღვიძა და მას მერე აღარ უტირია . შავებში მოსილი იდგა სასახლის წინ თეთრი ვარდით ხელში რომელიც დედას ძალიან უყვარდა ჩაიმუხლა ბოლოჯერ შეხედა დედას შუბლზე აკოცა და უჩურჩულა“აღარ ვიტირებ დე არასდროს დე მე შენ ვერ გატკენ დე“ . უყურებდა როგორ აყრიდნენ მიწას თავის საყვარელ დედიკოს და ტკივილს გრძნობდა ისეთ ტკივილს რომლის ბოლომდე აღქმაც კი არ შეეძლო .ირგვლივ უამრავი ადამიანი ჰყავდა მაგრამ ვერავის აღიქვამდა ვერც მეგობრებს, მათ მშობლებს რომელთა თვალწინ გაიზარდა, ვერც საყვარელ მეზობლებს , ვერც ახალ ოჯახს რომელთა აღქმა არც უცდია უბრალოდ იცოდა რომ იქ იყვნენ . როცა წონასწორობა დაკარგა საყრდენი გამოუჩნდა რომელმაც სხეულზე აიკრა ხელი მოხვია და სამუდამო საყრდენად ექცა . ორი თავით მაღალ მამაკაცს ახედა მასში დევდარიანი რომ ამოიცნო თვალები მინაბა მხარზე დაადო თავი და მისი სხეულიდან წამოსული სითბო შეიგრძნო. ყველა უყურებდა წყვილს და ყოველგვარი სიტყვების გარეშე აგრძელებდნენ გზას .
სახლი ისეთი ცარიელი ეჩვენა დედის გარეშე კვლავ მოგონებებში გადაეშვა ,როცა სკოლიდან დაბრუნებულს მოფუსფუსე ქეთო ხვდებოდა ღიმილით და გაბრწყინებული თვალებით, მუდამ კოცნიდა და ეფერებოდა ისე თითქოს ბოლოჯერ უყურებდა , თავს ევლებოდა ყველა სურვილს უსრულებდა და ამაყობდა ქალიშვილით რომელსაც იმედები არასდროს გაუცრუებია მისთვის არც ერთ ასპექტში .
-მარტო მინდა ყოფნა !- პირველად დაელაპარაკა მის გვერდით მყოფებს ამ ხნის მანძილზე
-სესო მხოლოდ მე დავრჩები უბრალოდ აქ ვიქნები - თაკო მოეფერა ლოყაზე და ცრემლიანი თვალებით გაუღიმა
-უბრალოდ მარტო მინდა ყოფნა ბოლომდე უნდა გამოვემშვიდობო ჩემს დედიკოს რომ ცხოვრების გაგრძელება შევძლო - ჯერ თაკოს შეხედა შემდეგ იქ მყოფებს - ყველას დაგელაპარაკებით როცა დრო იქნება- თქვა ირაკლის მიმართულებით და შემდეგ დემეტრეს შეხედა მზერაც კი შეეცვალა მაგრამ არაფერი უთქვია. ბიჭმა უბრალოდ აკოცა შუბლზე და წავიდა.
ბინის თითოეული კუნჭული მოიარა ყველაფერს შეეხო რასაც კი ქეთო ეხებოდა , მისი ტანსაცმელებიდან ერთ-ერთი მაისური გამოიღო სურნელი ღრმად შეიგრძნო და საწოლზე დაწვა . ასე ჩაეძინა თითქოს მასთან ერთად იყო და მთელი ღამე თმაზე ეფერებოდა . ისევ დაინახა ამჯერად შორს იდგა არაფერი უთქვია უბრალოდ უღიმოდა შემდეგ კი გაქრა .
დილით მზის სხივებმა გააღვიძა თვალები მაშინვე გაახილა. უკვე უნდა შეჩვეოდა დამოუკიდებლად გაღვიძებას რადგან დედიკო ვეღარ წამოაგდებდა ჯუჯღუნით საწოლიდან. თავი მოიწესრიგა საჭმელი გაიმზადა აღმოაჩინა რომ დამოუკიდებლადაც შესძლებია საჭმლის მომზადება და ახლაღა გაახსენდა როგორ დაჟინებით ასწავლიდა კერძების მომზადებას ბოლო თვეების მანძილზე ქეთო, თითქმის ყველაფერი ასწავლა რაც მანამ არ იცოდა უამრავი დარიგება გაიხსენა რომლისთვისაც მაშინ არ მოიქცევია ყურადღება და გაეღიმა . ყველაფერი მიალაგა და მობილური აიღო მეგობრებს დაურეკა თაკოს , მის ძმას ბექას და ბექას შეყვარებულს რომელიც ამ ორთან ერთად მისი საუკეთესო მეგობარი იყო თამუნას . წამებში მასთან გაჩნდნენ
-ჩემი გოგო - მოეხვია თაკო და ლოყები დაუკოცნა. ყველას გაუკვირდა როცა ასე ძლიერი დაინახა თიტქოს არც არაფერი მომხდარა მართალია ისეთი მხიარული არ იყო მაგრამ დანარჩენი არაფერი შეეცვალა ყავა გაუმზადა სამივეს და მათთან დაჯდა. ყველაფერი უამბო რაც საჭირო იყო მამაზე და მის ოჯახზე
-ანუ ის ბიჭი შენი ძმა იყო? და ის დანარჩენი რომ მოდიოდნენ და მათთან იყვნენ მეგობრები?
-ხო თაკუნა ალბათ. მე არ მახსოვს არც ერთი ნორმალურად
-ხო ყოველ დღე აქ იყვნენ მხოლოდ ფეხმძიმე მოდიოდა ცოტა ხნით მერე ისევ მიყავდა იმ სიმპოს . გოგო სულ აქ იყო შენი გაზრდილი ვარიანტი რომ შევხედე კი გავვოცდი მაგრამ სად მეცალა მაგაზე დასაკვირვებლად- ჭიკჭიკებდა თაკო და იხსენებდა მომენტებს რაზეც ყურადღება ვერ გაამახვილა
-მათთან გადახვალ სესო?- ბექამ მიიხუტა გოგო გულზე და აკოცა
-არ ვიცი ირაკლის ცოლი ჰყავს და არ მინდა პრობლემა შევუქმნა აქ დავრჩები დედამ საკმაოდ დამიტოვა ყველაფერი და შევძლებ მარტომ ვიცხოვრო
-თუ შემოგთავაზეს?
-არ ვიცი ვნახოთ
-იცი აქ მგონი ის ქალიც იყო მაია ანუ ირაკლის ცოლი გასვენებაზეც იყო და პანაშვიდზეც .ტიროდა გავიგე როგორ უთხრა დედაშენს გაპატიეო და
-ხოო? მე არ მახსოვს საერთოდ
-დემეტრე მხოლოდ გასვენებაზე მოვიდა ! - გაბუსხულმა თქვა და ძმის დაბღვერას არ მიაქცია ყურადღება
- მოდიოდა - სესილიმ ოდნავ გაიღიმა და თაკოს გაოცებულ სახეზე სიცილის დაწყებამდე ცოტა აკლდა
-რაიო? სად მოდიოდა გოგო შუაღამით მივდიოდი თუ ისეთი პატარაა ვერ შევნიშნავდი
-ღამით მოდიოდა ყოველ ღამე აქ იყო
-ვინ დევდარიანი იყო აქ? -ბექსაც კი გაუკვირდა
-რა გიკვირს ბექ?- თამუნამ დაუბღვირა- წავედით ახლა ჩვენ სესო საქმეები გქონია მერე შეგეხმიანებით საღამოს ან შენ დაგვირეკე როცა მოიცლი კარგი?
-კარგი . მიყვარხართ მადლობა რომ არსებობთ . თქვენებს მადლობა გადაეცით ვიცი რომ აქ იყვნენ უბრალოდ არ მქონდა მაშნლაპარაკის თავი- დამშიდობებისას ყველას მოეხვია და აკოცა
-რას გვეუბნები ახლა ვერ აზროვნებ კარგად შენ ქეთო ჩვენი დედაც იყო ჩემი ტკბილი და ხალისიანი დედიკო -გასვლამდე უთხრა თაკომ და თვალები ცრემლებით აევსო მაგრამ დაქალს არ დანახა ისე უცებ მოიწმინდა და წავიდა.
მობილური აიღო და დიდი პაუზის შემდეგ ნომერი აკრიბა რომელიც უკვე ჩაემახსოვრებინათ მის მობილურში . როგორც კი დარეკა მაშინვე უპასუხა ირაკლიმ რომელიც ამ დროს სახლშ იყო ოჯახთან ერთად და ელოდა მის ზარს
-გისმენ - ახლა დააკვირდა მის ხმას და სითბო იგრძნო ჯერ არ განცდილი რაღაც უცნაური და ყველაზე კარგი
-ირაკლი ბრძანდებით?- თქვენობით მიმართვა გადაწყვიტა და მიხვდა როგორ ეწყინა
-კი მე ვარ სესილი -იმდენად თბილი მოეჩვენა მისგან ნათქვამი სესილი ირწმუნა სისხლის ყივილის შესახებ
-მე მინდა ჩემთან მოხვიდეთ ყველა . რომ დავილაპარაკოთ თუ შეძლებთ
-ახლავე .. ახლავე წამოვალთ
-კარგი გელოდებით მაშინ
მობილური გადადო და დივანზე დაწვა , ცოტახანს იწვა თვალებდახუჭული და გული განსაკუთრებულად უცემდა , მალე გაისმა კარზე ზარის ხმა და სამი ყიფიანი დაინახა . მარიამს ახლა დააკვირდა და თვალები გაუშეშდა მართლა ძალიან ჰგავდა . მაგრამ არაფერი უთქვია უბრალოდ შეატარა სახლში
-მობრძანდით -ყველას მზერაში სითბოს ხედავდა და სურვილს რომ უფრო თავისუფლად ესაუბრათ, მაგრამ მაინც გადაწყვიტა ზღვარი დაეცვა გარკვეულწილად - დედამ ყველაფერი მომიყვა თქვენზე . ყოველთვის მინდოდა და ძმა მყოლოდა . მამა... არც კი ვიცი როგორი შეგრძნებაა როცა მამა გყავს არაბიოლოგიური და-ძმა მყავდა და მინდოდა ბიოლოგიურიც მყოლოდა მაგრამ დედა არ გათხოვილა არასდროს . არ მინდა თქვენი ცხოვრება აირიოს ჩემი გამოცენის გამო . მადლობა მინდა გითხრათ ყველაფრისთვის ვიციი რომ აქ იყავით ვაფასებ ამას
-ქეთოს მიმართ ყოველთვის განსაკუთრებულად თბილი დამოკიდებულება მქონდა ალბათ რომ მცოდნოდა მსგავსი რამ შემემთხვეოდა ვისურვებდი სწორედ ის ყოფილიყო ჩემი მესამე შვილის დედა . ვიცი ასე უცებ ვერაფერს მოგთხოვ ვერ გეტყვი მამა დამიძახო შეგიყვარდე და ჩემთან იყო , მაგრამ მინდა ვცადოთ. მე უკვე ვგრძნობ და ვიაზრებ რომ ჩემი ნაწილი ხარ და ვერ დავუშვებ დაგკარგო
-არა მე არ მითქვამს რომ თქვენზე უარს ვამბობ უბრალოდ არ მინდა პრობელმა შეგიქმნათ
-ჩემო კარგო იცი ახლა ვხვდები რატომ მითხრა დედაშენმა სესილია ხასიათიდაც გგავსო . რომ გიყურებ მგონია ისევ 17 წლის ვარ მართალია მე მაგ დროს ფუმფულა ვიყავი მაგრამ ძალიან მგევხარ იმდენად რომ პირველად როცა დაგინახე შევცბი . ორივე ირას ვგავართ ხასიათის საერთო მხარეც მისგან გამოგვყვა მემკვიდრეობით . რაც შეეხება იმას რომ შენ პრობლემას შექმნი ეგ სისულელეა პირიქით გაგვაბედნიერე მიუხედავად იმისა რომ რამდენიმე დღე ვერ ვიაზრებდი რომ და მყავდა , ჩემი ოცნება იყო სულ პატარა და მყოლოდა მართალია სულ პაწაწინა არ ხარ რომ გაგზარდო მაგრამ უსაზღვროდ მიხარია შენი არსებობა , ყველას ძალიან გვიხარია
-მე რომ დაგინახე პირველი ის ვიფიქრე ღმერო რა შეგცოდე მეორე მარიამი კი არ მინდოდა უბრალოდ და მინდოდა კიდევ ერთი-მეთქი იმედს ვიტოვებ შენც ამის მსგავსად გადარეული არ ხარ . ეს გადარეული ჩემი სიცოცხლეა მართალია ორი წლით დიდი ვარ მხოლოდ მაგრამ სულ პატარად მიმაჩნდა სულ მინდოდა დამეცვა არ სჭირდებოდა მაგრამ მაინც. ვიცი შენი ხასიათის რამდენიმე მახასიათებელი და ვხვდები არც შენ გჭირდება ჩემი დაცვა მაგრამ ერთი თავქარიანი გადარეული ძმა თუ გინდა ჩამეხუტე რა - მიშომ უცებ მიაყარა თან იღიმოდა მომაკვდინებლად ბოლოს წამოდგა და საყვარლად შეხედა სესილის რომელიც უკვე პოზიტივით იყო დახუნძლული , სწრაფად წამოდგა და მოეხვია ძმას .მიშომ ხელი გაშალა და მარიამიც მიიხუტა - ვა ჩემი მართლა როგორ გავხართ .
ირაკლი უყურებდა მათ და ბედნიერებისგან მოწოლილ ცრემლებს გადაქანს არ აძლევდა ბოლოს ერთმა დატოვა თვალი და ღაწვზე გადმოინაცვლა
-შეიძლება მეც ჩაგეხუტო შვილო?- მისი ხმა იმდენად თბილი იყო იმდენ სიყვარულს იტევდა სესილი შებრუნდა მისკენ ცოტახანს უყურებდა შემდეგ კი იგრძნო როგორ ჩაიმალა ძლიერ მკლავებში კიდევ ერთი სასიამოვნო სურნელი იგრძნო რომელიც უკვე უყვარდა.
საუბრის დროს ირაკლიმ მოიკრიბა ძალა და შეაპარა სესილიას შეთავაზება
-შვილო მე არ გაძალებ არაფერს არც ის იფიქრო რომ მინდა შენი ცხოვრება შევცვალო და აქაურობას მოგაშორო უბრალოდ მინდა ერთად ვიცხოვროთ მინდა ცემი ოჯახის სრულფასოვანი წევრი გახდე . ყიფიანების დიდი ოჯახის წევრი და ჩემს შვილიშვილს მოასწრო რომ სახლში მეორე მამიდა დახვდეს . დარწმუნებული იყავი რომ ყველა ჩვენგანს გაუხარდება შენი ჩვენს სახლში ცხოვრება . ოჯახის უფროსმა ქალბატონმა უკვე მოამზადა შენთვის ოთახი ბავშვების ოთახთან და უკვე ელოდება ახალ მცხოვრებს . კარგი არ მინდა მინიშნებები მაია გელოდება სიხარულით და უბრალოდ იმიტომ არ მოვიდა აქ რომ არ უნდოდა თვალში გაგჩხეროდა შეეშინდა ცუდად არ მიგეღო მისი აქ მოსვლა
-აბა წამოხვალ? შევყარო აქ სასტავი ბარგის ჩასალაგებლად?
-მე არ ვიცი მართლა არ მინდა ტვირთად დაგაწვეთ
-კარგი რა ნამცეცა შენ ტვირთად როგორ უნდა დაგვაწვე წამოდი რა თან ერთით მეტი ძიძა ეყოლება ჩემს გოგოს
-გოგოა?
-არა არ ვიცით მაგრამ ვიცი მე რომ გოგოა .გოგო მინდა მე
-თათამ თქვა ბიჭი იქნებაო და მე დედის ინსტიქტს ვენდობი
-ხომ მოდიხარ- მიშომ თვალები აუციმციმა დაიკოს თან მობილური მოიმარჯვა და გოგოებს გადაურეკა- ცოლისდავ მოდი რა სესილიასთან და იმ გიჟ გვანცას უთხარი კიდე წამოვიდეს რა გვჭირდებით
-არ მაქ მაგდენი ბარგიც უცებ ჩავალაგებდი მე თვითონ
-მოვიდნენ ისინი თან მე უნდა წავიდე თათა დედამისთანაა და უნდა წამოვიყვანო ჩემი გაბერილი. სახლში დაგელოდებით -აკოცა სესოს და წავიდა.
გოგოები მალე მოვიდნენ გაიცნეს სესილია და ისეთი განწყობა შეიტანეს სახლში სულ წამებში ჩაალაგეს ყველაფერი . თათული ჯერ ისე გაბერილი არ იყო თან პატარა და საყვარელი მუცელი ჰქონდა . შემდეგ ერთად დატოვეს სახლი სესილიმ ბოლოჯერ შეხედა სახლს სადაც ყველაფერი ხელუხლებელი დატოვა მხოლოდ თავისი ნივთები აიღო . ყიფიანებს ძალიან ლამაზი სახლი ჰქონდათ არაფერი განსაკუთრებული და ძვირადღირებული არ იყო მაგრამ ისეტი ლამაზი ეზო ჰქონდა სესილის ყურადღება გეფანტა . ეზოში ჩრდილში ისხდნენ ბიჭები და ელოდნენ ახალ სტუმარს რომელსაც მართალია იცნობდნენ შორიდან როცა მიდიოდნენ პანაშვიდებზე მაგრამ პირადად ახლა გაიცნობდნენ . მაო მაშინვე გამოეყო ბიჭებს და მათკენ წავიდა
-გამარჯობა სესილია კეთილი იყოს შენი ფეხი ჩვენთან
-მადლობთ - გაუღიმა მსუბუქად და მოეხვია ქალს
-სესილი ჩემს ბიჭებს გაგაცნობ და შემდეგ შენი ოთახი ვნახოთ კარგი?- ბიჭებს გადახედა რომელებიც იდგნენ და უყურებდნენ დებს ასე ერთად რომ შეხედეს უფრო ნატელი იყო მსგავსება -ეს გიგია გვანცას „ბიჭი“ სტატუსი არ აქვს ამათ ურტიერთობას მიხვდები მერე შენ თვითონ- ჩუმად გადაულაპარაკა . ეს ჩემი ეკეა ჩვენ სკოლიდან ერთად ვართ ისინი ცემი ძმის ასაკის არიან და რაც თავი მახსოვს ესენიც მახსოვს . გიო თათას და თათულის ძმა , აკო თათულის მეუღლე და ჩემი ძმა - თვალი ჩაუკრა აკუნას და გაიღიმა ერთი სასტავი გვაკლია და მგონი ისინიც მალე მოვლენ - გიოს გახედა რომელმაც ჩაიცინა და თვალები უბრიალა .
-სასიამოვნოა სესილი-ერთად შესძახეს და სათითაოდ მოეხვივნენ გოგოს - მართლა როგორ გავხარ მარიამს - გიომ თქვა და კიდე გადახედა- კიდევ კარგი გარჩევა თავისუფლად შეიძლება თორე ჩემს დებს მუცლის ზომით რომ ვარჩევ ეგეც მყოფნის რომ იმშობიარებს ორივე იმედია წონაში მაინც მოიმატებს რომელიმე თორე ისევ მომიწევს თავის მტვრევა
-თათა სადაა? მინდა ნორმალურად დავაკვირდე რძალს - გაიღიმა და დაინახა კიდეც როგორ მობაჯბაჯებდა თათა მოკლე სარაფანში რომელიც წინ აწეული იყო მუცლის სიდიდის გამო , ხელი წელზე ჰქონდა შემოდებული და საყვარლად იღიმოდა
-მულო სასიამოვნოა შენი ამ სახლში გადმობარგება . კეთილი იყოს შენი ფეხი
-მადლობა . ძალიან ლამაზი ფეხმძიმე ხარ თათულისაც ვუთხარი ისე გავხართ მართლა მუცლის ზომა რომ არა ვერ გაგარჩევდით- გულახდილად უთხრა და მუცელზე მოეფერა- როდის გაჩნდება ჩემი ძმისშვილი -პირველად მოიხსენია ასე მიშო და გაეხარდა
-ძალიან მალე ერთი კვირაც და შემდეგ ყოველ დღე მოლოდინში ვიქნებით
-თათული რამდენი თვისაა?
-ექვსის ვარ ჯერ ჩემი ბიჭი პატარაა ჯერ - გამობერილ მუცელს მოეფერა და გაიღიმა.
ბიჭებმა ბარგი აიტანეს სესილის ოთახში და ჩამოვიდნენ ისევ. ამჯერად გოგოები ავიდნენ . სესილის ძალიან მოეწონა ყველაფერი და მადლობა გადაუხადა მაოს . ბარგი ამოალაგეს ბარემ კომფორტულად იქნებიო მაომ კი ვახშამი ეზოში გააწყო ბიჭები მოსულები იყვნენ მაგრამ ყველა ისევ არ ჩანდა. მარიამისგან აიღო ნებარტვა სესიმ და თავის მეგობრები დაპატიჟა.
ქვემოთ ყველაზე ბოლოს ჩავიდა გრძელი შავი კაბა ეცვა , შავი თმები წელზე ეფინებოდა სიარულის დროს ძალიან ლამაზი იყო მგლოვიარეც კი . როცა ეზოში გავიდა და ზურგით მდგომი დაინახა გულმა განსხვავებულად დაუწყო ძგერა სანამ მივიდოდა მათთან გულმა ფეთქვა შეწყვიტა და კვლავ გაორმაგებულად აძგერდა . ყველამ მას მიაპყრო ყურადღება ბოლოს ზურგით მდგომმაც გაიხედა როცა მათი მზერა გადაიკვეთა სესილი გაშრა, სიტყვა ვერ დაძრა უყურებდა მომღიმარს და არ იცოდა რა უნდა ექნა , ყველაფერი გაახსენდა ბოლო დროს რაც მოხდა და გაგრძელება ვერ უპოვა ამ სიტუაციას უბრალოდ მიესალმა ბიჭს
-საღამომშვიდობის -ცივად აუარა გვერდი და მარიამთან დაჯდა . დემეტრე მოიღუშა ისევ როგორც ჩვევია მაგრამ არაფერი უთქვამს უბრალოდ თავი დაუკრა მისალმების ნიშნად. სამაგიეროდ ლუკა აჭიკჭიკდა რა გააჩერებდა მაგას
-როგორ ხარ კრასავიცა?
-არამიშავს ლუკა შენ როგორ ხარ?
-კარგად . მიხარია რომ დღეიდან ჩვენი სამეგობროს ნაწილი გახდები
-ოჯახის წევრობა არ ნიშნავს სამეგობროს წევრობას მეგობრად ყველას ვერ მიიღებ - ჩვეულ პოზიციას დაუბრუნდა და ეზოში შემოსულ მეგობრებს გახედა-მაპატიეთ ჩემები მოვიდნენ -გამოკვეთა კარგად და მათკენ წავიდა. განსაკუთრებით სოსო მოსხვდა თვალში დემეტრეს სესილის მეგობარი რომელიც არასდროს ეხატებოდა გულზე მიზეზი მარტივი იყო ხვდებოდა მის გრძნობებს რომელიც სესილისთან აკავშირებდა , ერთიანად დაიძაბა და მოუნდა საკუტარი ხელით მიეხრჩო ის ვაჟბატონი. ირაკლი სიტუაციას აკვირდებოდა და უკვე ყველაფერს აკავშირებდა ერთმანეთს , დარწმუნებული იყო აქამდეც რომ ის გოგო დემეტრეს გულში ვინც ჩაუვარდა სესილია იყო მაგრამ დაფიქრების საშუალება არ მიეცა .
სესილიამ ადრიანად გააცილა მეგობრები რომლებმაც დიდხანს დარჩენა უზრდელობად მიიჩნიეს და უკან დაბრუნება არც სურდა . საკმაოდ ტკიოდა იმისტვის რომ მათთან ერთად ყოფილიყო და არ სურდა თავისი გრძნობა სხვისთვის მოეხვია თავს . ჰამაკში ჩაჯდა მკერდზე მიიკრა ფეხები და ხელები შემოხვია, ნიკაპი მუხლისთავ დაააყრდნო და თვალები მინაბა. იგრძნო ბალახებში როგორ მოდიოდა ვიღაც , ისიც იცოდა ვინ იყო გრძნობდა მის მოახლოებას შემდეგ როცა ჰაერიც საერთო გახდა მათთვის სურნელი სასიამოვნოდ უღიტინებდა ცხვირში და საერთოდ არ უნდოდა სიტყვის დაძვრა. ბიჭი მის გვერდით დაჯდა და უკითხავად მოეხვია , ამ დღეებში გადაავიწყდა როგორი იყო სესილია შენგელია .
-ხელს თუ მომაშორებ დამავალებ
-ისევ თავიდან ვიწყებთ?
-ამ დღეებში თავს ვერ ვაკონტროლებდი
-და იმას აკეთებდი რაც გინდოდა და არა იმას რაც შენს სიამაყეს შეესაბამებოდა
-დევდარიანო გეყოფა მანიპულირება ჩემი იმ დღევანდელი სისუსტით გიმეორებ რომ არაფერს ნიშნავდა ის საღამოები და რამეს რომ აკეთებ აღარ უნდა ამადლიდე
-სისულელეს ამბობ და ამის თავადაც არ გჯერა . კარგად იცი რომ ის ყველაფერი მხოლოდ შენთვის გავაკეთე და არა იმისტვის რომ რამე მეთხოვა შემდეგ . მე თუ მინდა ვიღებ და წინასწარი ანგარიში არ მაქ არავისთან ვალდებულების გამო რომ გააკეთონ რამე
-აქ საიდან აღმოჩნდი უკაცრავად რა სულელი ვარ შენ ხომ დემეტრე დევდარიანი ხარ და როგორ შეიძლება ყიფიანებს არ იცნობდე ბლატნოი სასტავი ერთად ხომ?
-გოგო! - ხელში წვდა წამომდგარს და სხეულზე მიიკრა- ნუ ცდილობ ცემს გაბრაზებას ჯერ კიდევ არ იცი რა შემიძია და გაფრთხილებ ნუ გამომცდი იცოდე ის ფაქტი რომ მიშოს და ხარ წინ ვერ დამიდგება
-არც არასდროს ამოვფარებივარ ვინმეს კალთავს და არც ახლა ამოვეფარები დევდარიანო - ხელი გაინთავისუფლა და იქედან წავიდა. გაბრაზებული უყურებდა მიმავალ ქალს და ხვდებოდა რომ დიდი ბრძოლა ელოდა წინ. მარტივად ვერ ეტყოდა მიყვარხარო რადგან ამას აზრი არ ექნებოდა .
-მოიცადე დემეტრე - მარიამის ხმამ გააჩერა და მსიკენ შებრუნდა
-რა ხდება?
-სესილია ის გოგო ხომ? ვიცი რომ ისაა ამას შენი საქციელით ამტკიცებ ზედმეტად მოგივიდა გრძნობების გამოაშკარავება დევდარიანო
-უნდა მეჩხუბო შენც? თქვენ ხომ ერთნაირები ხართ არა ის უფრო ჯიუტია .. ჯიუტი მარტივი სიტყვაა კიდე ნამდვილი ქაჯია ,გიჟი რომელიც არც კი ფიქრობს
-იქნებ იმაზე მეტს ფიქრობს ვიდრე საჭიროა და სწორედ ამიტომ იქცევა ასე
-რაზე მიმანიშნებ პირდაპირ მითხარი
-კარგად დაფიქრდი უბრალოდ უცხო ეგზოტიკური ხილივით უყურებ ჩემს დას თუ ისე როგორც ერთადერთ ქალს რომელიც სიცოცხლის ბოლომდე გეყვარება . იცოდე არ დავუშვებ ჩემს დას ვინმემ გული ატკინოს შეიძლება ჩემი დაცვა არც სჭირდება მაგრამ იცოდე მის არც ერთ ცრემლს გაპატიებ ხომ იცი ნებისმიერი კაცის გადაკიდება სჯობს ჩემნაირი ქალის გადაკიდებას - მშვიდად უთხრა და გაეცალა. მეტი არც არაფერი იყო სათქმელი ყველაფერი სწორად გაიგო დემეტრემ ჩაიცინა და სუფრასთან ისე დაბრუნდა თითქოს არც არაფერი მომხდარა. გოგოები მალე წავიდნენ აკომ წაიყვანა თათული , თათა დასაძნებლად წავიდა , გვანცა სახლში , სესილი და მარიამი თავიანთ ოთახებში ავიდნენ. უჭირდა სესოს ახალ საწოლში დაძინება სრულიად მარტოს. უკვე აცნობიერებდა რომ ძილის წინ არ შევიდოდა არავინ, არ გაუსწორებდა საბანს პატარა ბავშვივით და არ აკოცებდა . თვალები დახუჭა და დემეტრეზე ფიქრებმა შეიპყრო , ვერაფრით მოისვენა ყველაფერი გაიხსენა და საკუთარი თავი გაკიცხა ვერ იტანდა როცა გოგო ჯერ სითბოს იჩენდა ტავისტან მიუშვებდა ბიჭეს შემდეგ კი ხელს კრავდა, რომ დაფიქრდა თავადაც ასე გამოუვიდა ,, ზედმეტად გაამჟღავნა თავი ახლა კი მყარად დგომა მოუწევდა . კარის გაღების ხმა ჩაესმა მაგრამ თვალები არ გაუხელია , ფანჯარა ღია ჰქონდა და ჰარდას არხევა ნიავი . სილუეტი ჯერ ფანჯარასთან მივიდა მიხურა ძალიან ფრთხილად შემდეგ საწოლთან დაიხარა საბანი გაუსწორა და საფეთქელზე აკოცა -ტკბილი ძილი ჩემო პატარა-მარიამის ხმა იცნო და გული გაუთბა . ისევ გაიგო კარის ხმა მაგრამ თვალები არ გაუხელია ძილის სამყაროში გადაეშვა და დილამდე არ გაუღვძია.
ირაკლი და მაოც წავიდნენ მხოლოდ ბიჭები დარჩნენ , სვამდნენ და ლაპარაკობდნენ.
-იცოდი რომ ჩემი და იყო?
-დედამისის გარდაცვალების დღეს გავიგე
-პანაშვიდებზე რატომ არ მოხვედი?
-არ მინდოდა ზედმეტად გავჩხეროდი თვალში . თან არანაირი ურთიერთობა არ გვაქ არ ვიცოდი რა სტატუსით უნდა ვყოფილიყავი იქ
-ღამე რომ მიდიოდი რა სტატუსით იყავი- ქვემოდან ამოხედა ცოტა ხნის შემდეგ მიშომ და ნამდვილად გააოცა დევდარიანი- რა გეგონა ასე მივატოვებდი ჩემს დას მთელი ღამით? პირველივე ღამეს როცა წავიყვანე თათა და უკან დავბრუნდი შენი მანქანა დავინახე კორპისთან ეგრევე მოვწვი რაც ხდებოდა მაგრამ აღარ ამოვსულვარ რადგან იქ გაჩერების უფლება მოგცა ესეიგი ასე სურდა
-დღეს მითხრა ის დღეები დაივიწყეო . თავიდან იწყებს ტო - ამოთქვა ძლივს და ბოლომდე დაცალა ჭიქა
-კაი ტო ღადაობ? ეგ იმაზე მეტი ჯიუტი ყოფილა ვიდრე შენ ხარ
-ველოდი კიდეც მაგრამ მთლად ასე თუ გადაუსმევდა ყველაფერს ხაზს არ მეგონა. რა უნდა დამაჯეროს ახლა რომ არაფერს გრძნობს? დარწმუნებული ვარ ისევე ვუყვარვარ როგორც მე ყოველგვარი მიზეზის გარეშე ასე უბრალოდ ვუყვარვარ და ახლა არც კი ვიცი რა ჰგონია ერთი ვიცი არ დაიხევს უკან
-ბედის ირონიაა რა დემეტრე დევდარიანს მაინცადამაინც ჩემი და შეუყვარდა ჩემი 17 წლის და როცა 24 წლის მანძლზე არავინ ჰყვარებია პატარა გოგომ გააგიჟა
-ასაკზე ხაზგასმას ნუ აკეთებ რა
-კარგი ხო არაფერს ვამბობ კარგად გიცნობ და ვიცი არასწორად არ იმოქმედებ არც მე გადამაბიჯებ და არც შენს კაცობას - ჭიქა აწია და ბიჭებს გადახედა - თოკო სად გაქრა ტო უნდა ჩამოსულიყო საღამოს
-სად წავიდა ? დილით ხომ იყო თბილისში
-კომპანიის საქმეზე წავიდა ბაქოში ჩვენ ვერც ერთი წავიდოდით ამიტომ თოკო გავუშვით .
-მერე დარჩა ეტყობა ეგ საგულაოს ყველგან იპოვის
-არა არ დარჩებოდა გამორიცხულია
-კაი ტო რას ნერვიულობ ჩამოვა სად წავა
მარიამმა ვერ მოისვენა სესილისგან რომ გამოვიდა ისევ ქვემოთ ჩავიდა
-თორნიკეს ხომ არ დაურეკავს? რაღაც ცუდს მიგრძნობს გული უკვე ჩამოსული უნდა იყოს . ლელას დავურეკავ
-არ შეაშინო ახლა ქალი იქნებ მართლა დარჩა სადმე
-არ დარჩებოდა როცა იცის მე როგორ ვარ იქ არ დარჩებოდა -მტკიცედ თქვა და ნომერზე დაურეკა. გავიდა მაგრამ არ იღებდა. რამდენიმე წუთში ტავად დაურეკა
-მარიამ მიშველე -ისეთი ხმა ჰქონდა გული შეეკუმშა გოგოს
-რა ხდება თორნიკე კარგად ხარ?
-მე კი მე კარგად ვარ მარიამ მაგრამ ისაა ცუდად მოდი გთხოვ საავადმყოფიში მიმყავს მოდი მჭირდები . მარტო შენ მოდი გთხოვ
-კარგი ხუთ წუთში მანდ ვარ - უცებ უთხრა მაგიდაზე დადებული მიშოს მანქანის გასაღები აიღო - მე უნდა გავიდე საავადმყოფოდან დამირეკეს სასწრაფო საოპერაციოდ შემოიყვანეს პაციენტი არ დამელოდოთ დარჩენა მომიწევს ალბათ - მანქანამდე სანამ მივიდოდა მანამ მიაყარა სწრაფად ჩაჯდა და გავარდა. წამებშ საავადმყოფოს დერეფანში იყო . თორნიკე დაინახა სისხლში მოსვრილი და წონასწორობა დაერღვა
-თორნიკე - ხმა ჩავარდნილმა ძლივს მოახერხა სიტყვის თქმა და კედელთან ჩაცუცქულ ბიჭს თავი ააწევინა მადლობა ღმერთს შენი სისხლი არაა მადლობა ღმერთს კარგად ხარ- სახეს უკოცნიდა და ეხვეოდა
-მარიამ დამეხმარე .. დავეჯახე მარიამ ... მე ვერ დავინახე ფერია .... სულ სისხლიანი იყო ,რომ მოკვდეს თავს ვერ ვაპატიებ - არეული ლაპარაკობდა
-დამშვიდდი ჩემო ცხოვრება კარგი? არ მოკვდება არ დავუშვებ რომ შენ მკვლელი გახდე გესმის? ახლა მე გავალ მიშოს დავურეკავ ჩემთან ბიჭები არიან
-არა გთხოვ არ მინდა მარტო ვიქნები
-კარგი მე გავალ მაშინ მოვითხოვ მეც დავესწრო ოპერაციას და ჩარევის უფლება მომცენ ხუთ წუთში შევალ კარგი?- სწრაფად გავარდა მალე მოაგვარა ყველაფერი და საოპერაციოში შევიდა . გოგონას მრავლობითი მოტეხილობა ჰქონდა , ჭრილობა მუცლის არეში მაგრამ არაფერი მნიშვნელოვანი და სიცოცხლესთან შეუთავსებელი არ იყო .
-როგორაა
-ნუ ღელავ კარგადაა . პოლიცია მოვა ახლა მის ოჯახისწევრებს დაურეკეს უკვე ისინიც მოვლენ შეიძლება გიჩივლოს
-არ მოკვდება ხო? ხომ არ მოკვდება
-თორნიკე დამშვიდდი და თავი ხელშ აიყვანე მომიყევი რა მოხდა.
-რომ ჩამოვფრინდი სახლში მივდიოდი მეთქი ჯერ გამოვიცვლი და მერე მივალ მარიამთანთო ჩვეულებრივი სიჩქარით მივდიოდი ეს ჩემისა ვიღაც გოგოსთან ერთად მოდიოდა შუა გზაში კოცნიდა უცებ ვერ დავინახე ის გოგო კი მოშორდა მაგრამ ამან გზისკენ იწყო სვლა და ისე უცებ დავეჯახე აზრზე მოსვლა ვერ მოვახერხე .
-ანუ მისი ბრალი იყო მთვრალიც იქნებოდა დარწმუნებული ვარ . ანალიზები დაადგენს ყველაფერს ნუ ღელავ . ვნახოთ თან გამომძიებელი ვინაა .
პროკურატურაში ერთად წავიდნენ პოლიციის თანხლებით. რადგან არ გაუწევია წინააღმდეგობა და თავად მიიყვანა საავადმყოფოში პრობლემაც არ იქნებოდა მაგრამ გამოძიებას მაინც საჭიროებდა . გამომძიებელი არც მეტი არც ნაკლები მარიამის თაყვანისმცემელი აღმოჩნდა. ზე სიმპატიური ტიპი იყო აი ისეთი არაფერი რომ არ აკლია მაგრამ მაინც რომ არ მოსწონდა მარიამს .
-მარიამ? ჩემო კარგო შენ აქ რას აკეთებ?
-თორნიკეა ეჭვმიტანილი
-ავარიის საქმესთან დაკავშირებით ხარ? მე კიდე რა აღარ ვიფიქრე არ ინერვიულო შენ ისე ვიზამ რომ ამაღამ თუ არა ხვალ დილით მაინც გავუშვათ თან დაზარალებული კარგადაა , მალე გამოფხიზლდებაო ნუ შენ უკეთ გეცოდინება. კამერების ჩანაწერებიც გვაქ და კარგად ჩანს ყველაფერი. ახლა დაკითხვაზე შევალ და დაგელაპარაკები მერე
-კარგი მადლობ ყურადღებისთვის
-რას ამბობ გეკადრება? - გაუღიმა და დასაკითხ ოთახში შევიდა. მართლაც მალე დაბრუნდა და მარიამთან გაჩნდა-რაღაც პროცედურებია ახლა აქ გასავლელი და გავუშებთ. ის ბიჭი არ უჩივის ასე რომ ყველაფერი რიგზეა . მანამ წავიდეთ ყავა დავლიოთ
-კარგი - დათანხმდა აბა იქ ცდას რა აზრი ჰქონდა. იქვე კაფეში დასხდნენ ცოტა ისაუბრეს. მარიამი თორნიკესთან იყო ფიქრებით როცა ბიჭმა შეთავაზება აჯახა
-შეიძლება გაგაბრაზო მაგრამ მაინც გეტყვი . მინდა სადმე დაგპატიჟო მხოლოდ ერთი საღამო გეფიცები მაშნვე დავბრუნდებით როგორც კი შენ მეტყვი -ისე უყურებდა უარის მეათასედ თქმა დაენანა ამიტომ დასთანხმდა. თან მაოს მოსწონდა ეს ბიჭი სულ და ცოტა ხნით სათქმელი ექნებოდა როცა მის გათხოვებაზე დაიწყებდა წუწუნს.
-კარგი თანახმა ვარ. მგონი დროა დავბრუნდეთ
-მართლა თანახმა ხარ?- ისეთი აჟიტირებული იყო მარიამს გაეღიმა უცებ წამოდგა და მეოხვია - მადლობა რომ იცოდე ჩემთვის ეს რას ნიშნავს - უცებ თქვა და რომ მიხვდა მარიამი არ აპირებდა იგივე გაემოეროებია უცებ მოშორდა- მაპატიე უბრალოდ ძალიან გამახარე და
-კარგი არაუშავს- მშვიდად უთხრა და გასასვლელისკენ წავიდა. ბიჭმა ფული გადაიხადა და უკან გაჰყვა. თორნიკე მალე გამოვიდა . ფერი არ ედო სახეზე. თედო რომ დაინახა მარიამთან ერთად ძარღვები დაებერა.
-წავედით!
-ნახვამდის
შენობიდან გავიდნენ და მანქანაში ჩასხდნენ. მარიამი იჯდა საჭესთან. თორნიკემ თვალები დახუჭა და საზურგეს მიეყრდნო
-იმას რა დ,.... უნდოდა
-რატომ არ მოგწონს მიკვირს სულ
-შენ რატომ არ მოგოწნს
-ვინ გითხრა რომ არ მომწონს ძალიან სიმპატიურია
-მარიამ ! მე რომ მელაპარაკები ისეთ რამე სნუ იტყვი რითაც სხვა ნებისმიერს აბოლებ! რა უნდოდა იტყვი ახლა? რაღაც მოგთხოვა ჩემი გამოშვების სანაცვლოდ მაგ თ.. ხო?
-არაფერი მოუთხოვია ისედაც გიშვებდნენ . უბრალოდ დამპატიჟა და დავთანხმდი
-რა ქენი? გოგო შენ მე გამაგიჟებ ხან ისეთ ბიჭებს ეუბნები უარს მართლა ჯიგარი ტიპები რომ არიან და ამ ძაღლთან რა გინდა გამაგებინე
-მაოს მოსწონს
-მოსწონს არა ის ეგ ისე გითხრა ხო იცი რა ტიპია . არ წახვიდე !
-წავალ კარგი რა რამდენი ხანია არ ვყოფილვარ სადმე ცოტახნით და მერე დავბრუნდები რას დავაშავებ პაემანი კი არაა
-მაინც უნდა მაცემინო და მაყურყუტონ მერე საკანში? კარგი როგორც გინდა ისე მოიქეცი. სესილია გადმოვიდა თქვენთან? შეხვდნენ ის და დემეტრე?
-კი ჩემთანაა უკვე . დემეტრესთან ისევ იგივენაირადაა ყველაფერი
-ვაა ეგ გოგო გააგიჟებს ჩემს ბიჭს - გაიცინა და პერანგის გახდა დაიწყო რაზეც სისხლი ეცხო . -როგორაა ის ჩემისა ნეტა
-კარგადაა რამდენიმე დღე იწვება საავადმყოფოში და გაწერენ
-ფუ მაგის დ.. შ.. კინაღამ მკვლელი გამხადა რომ არ დამემუხრუჭებია ვაფშე გადავუვლიდი
-კარგი დაივიწყე რაც იყო იყო . ხვალ მოხვალ ჩემთან?
-შენ რამდენი ხნით ხარ შვებულებაში
-ზაფხული კია მაგრამ შვებულებაშ ახლაც არ ვარ ირაკლი მორიგეობს ჩემს მაგივრად და მერე მე ვიქნები მის ნაცვლად
-ვაა ნახე ირაკლი შენ ჯიგარი მასტია
-კი
-ოჰ რა ემოციური მყევხარ რა. ფუ ახლა კიდე ამის დამატება მინდოდა ? ისედაც ის ჩემისა აღარ აპირებს მგონი წასვლას
-ვინ?
-ახვლედიანი . ხომ ჩამოვიდა მერე ისევ წავიდა და დიდი ხნით არ ჩამოსულა რამდენიმე თვე მოსკოვში იყო ახლა ისევ დაბრუნდა ამბობენ საერთოდ დაბრუნდა აღარ აპირებს უკან დაბრუნებასო
-რა გინდათ მაგ ბიჭთან ვერ ვხვდები საერთოდ რატო არ გევასებათ
-უბრალოდ ხშირად ვჩხუბობდით და ბოლოს ძალიან დაგვეძაბა სიტუაცია მოკლედ რა არ მინდა მაგაზე ლაპარაკი
-მე არ ვიცნობ და მიკვირს როგორ არასდროს მინახავს
-გნახავს და მისი აჯობებს . იცის ძალიან კარგად რომ შენთან არაფერი ესაქმება . წავედი ახლა მიყვარხარ ჩემო ცხოვრება იმატ ნურაფერს ეტყვი ხვალ მე დავებაზრები ისედაც ინერვიულა ამდენი და აღარ უნდა ახლა ჩემი მიმატება - გადასვლამდე ჩაეხუტა ლოყები დაუკოცნა და წავიდა.
უკვე თენდებოდა სახლში რომ შევიდა . კიდევ კარგი ღამის ტევას მჩვეული იყო ტორემ ფეხზე ვეღარ დადგებოდა მალე. საწოლში დაწვა საცვლების ამარა და მალევე დაეძინა. მეორე დრეს იმ დროს გაიღვიძა წამები აკლდა სამსახურში უნდა მისულიყო . ჭამაც ვერ მოასწრო ჩაიცვა და წავიდა. პირველად საუზმობდა სესილი ყიფიანებტან ერთად.
-დილამშვიდობის
-დილამშიდობის საყვარელო მოდი ვისაუზმოთ . მარიამს სამსახურში ეჩქარებოდა და წავიდა უკვე
-ექიმია ხო? არაა შვებულებაში ჯერ?
-არა აგვისტოში თავისუფლდება მანამ უნდა იმუშაოს . არ ვიცოდი რა გიყვარდა და ბევრი რამ გავაკეთე - როცა დასხდნენ უთხრა და სუფრას გადახედა
-არ იყო შეწუხება საჭირო . ეგეთი პრეტენზიული არ ვარ ზოგადად საუზმობა არ მიყვარს მხოლოდ ყავას ვსვავ
-სამაგიეროდ ჩემი ბუთქუ ჭამს ბევლს- მიშომ ცოლს გადახედა სიცილით რომელსაც უკვე ყველაფერი დაგემოვნებული ჰქონდა და პირგავსებული ილუკმებოდა საყვარლად.
-ბუთქუ თუ ვარ ამხელა ბავში მყავს მუცელში და საერთოდ ნეტა კაცებსაც შეგეძლოთ დაფეხმძიმება გაიგებდით მერე რა არის როცა ამხელა ბავშვს ატარებ მუცლით
-ნუ მიბრალზდები ბუთქუ თორე ბავშვზე იმოქმედებს- ჩურჩულით უთხრა და ყელში აკოცა -ჩემი ტკბილი ბუთქუ
-დედა მეუბნებოდა ხოლმე ფეხმძმობაში სულ მწარეს ვჭამდიო
-მართლა? მარიამზე რომ ვიყავი ფეხმძიმედ მეც სულ მჟავეს ვითხოვდი
-მოკლედ მუცელშიც კი გავდით თურმე ერთმანეთს არადა ჩვენ მარიამი ერთადერთი და განუმეორებელი გვეგონა
-ახლა გისმენდეს ჩემი გოგო გაჩვენებდა შენ განუმეორებელ მუშტს -გაბრაზდა თათა- ჩემი გოგო ისედაც განუმეორებელია როგორც არ უნდა გავდეს ვინმე . სესილი კი ცალკე ფენომენია თქვენ ვერ ამჩნევთ თორე ეგრეც არ გვანან ერთმანეთს უბრალოდ ორივე მკაცრია გარკვეულწილად და არ უყვართ გრძნობების გამომჟღავნება
-საინტერესოა რძალ მულს ასე რომ გიყვარტ ერთმანეთი
-მე და მარიამი ბავშობიდან ვმეგობრობთ დიდი ისტორიაა თუ დაგაინტერესებს მოგიყვები
-დიდი სიამოვნებით მოვისმენ შენ თუ არ დაგეზარება . საქმე მაინც არაფერი მაქ ზაფხულში ვისვენებ
-მეთორმეტეში გადადიხარ ხო?
-კი ვამთავრებ გაისად
-და რაზე აპირებ ჩაბარებას?
-არ ვიცი შეიძლება ბიზნესის მართვაზე ჩავაბარო ან იურიდიულზე
-თუ ღმერთი გწამს გამომძიებლობა არ გინდა არ გამოდგებით მერე ოჯახში ერთად ძელი ბიჭები და გამომძიებელი რა
-მე თუ მომინდა ვერავინ შემაცვლევიებს აზრს თუ ვინმე ვერ შემეგუება გზა ფართოა- ეგრევე მიხვდა ვისზეც ეუბნებოდა და ისე უკმეხად უთხრა მიშოს წვენი გადასცდა
-ბოდიში ხელებს ვწევ არ ვერევი არავის საქმეში
-მიშო გეყოფა- თვალები დაუბრიალა თათამ და ისიც გაჩუმდა
-მარიამსაც ვეუბნები და შენც გეტყვი ნუ მიწყენ უბრალოდ არაა კარგი როცა ვინმეს მიმართ გამორჩეულ აგრესიას იჩენ ჭკვიანი კაცი ყოველთვის ხვდება ამ აგრესიის მიზეზს და დაფარვის ნაცვლად შესაძლოა ფარდა ახადოს ყველა გრძნობას - მაომ უთხრა და ზუსტად წერტილში მოარტყა . სესილის გამომეტყველება შეეცვალა და ამჯერად ირაკლის გადახედა
-რა იცით ჩემსა და იმ ხისთავიანის ურთიერტობის შესახებ ყოველგვარი მიკიბ მოკიბვის გარეშე მაინტერესებს. თავიდანვე თვალთმაქცობით ნუ დავიწყებთ ურთიერთობას
-ტყუილად ნუ ბრაზდები შვილო . არაფერი არ ვიცით და ზედმეტად არც ჩავერევით ტქვენს საქმეში ორივეს კარგად გიცნობთ დემეტრეს მითუმეტეს ჩემს თვალწინააქ ნახევარი ბავშობა გატარებული და ვიცი რა კაცია . შეეცადე მოთმინებიდან არ გამოიყვანო თორემ ვეღარავინ შეაჩერებს შემდეგ ვერც შენი სიჯიუტე . რადგან შეყვარებული ქალის გული ყოველგვარ ბარერს გადალახავს და პირველ ადგილას მაინც საყვარელ ადამიანს აყენებს
-ახლა ყველაფერი გასაგებია. ყველა თქვენგანი ფიქრობთ რომ დემეტრე მიყვარს რადგან შეუძლებელია ერთ პატარა 17 წლის გოგოს მსგავსი ბიჭი უფრო სწორედ კაცი არ შეუყვარდეს ხო? და წინასწარ იცით რომ ჩვენი გზები ბოლოს გადაიკვეთება. იმაზე რატომ არ ფიქრობს ჩემი მამა და ძმა რომ ამ თავზეხელაღებულ, გადარეულ, საკუთარ თავზე შეყვარებულ კაცს რომელსაც თავი ქვეყნის მმარტველი ჰქონია რადგან ერთ უბანს აკონტროლებს სულაც არ უყვარს ეს 17 წლის გოგო და უბრალოდ მისი გამოყენება სურს
-ყველაზე უკიდურეს ვარაიანტს რატომ განიხილავთ ყოველთვის ქალები არ მესმის აი ყველა ერტნაირები ხართ რა თუ ბიჭი სიმპატიითაა განწყობილი რომელსაც მისი გარეგნობის გამო ბევრი გოგო ჰყოლია გგონიათ რომ თქვენც რიგითი ნაშა ჰგონიხართ და ამ დროს სულაც არაა ეგრე
-მიშო თქვენ ძაკაები ერთნაირი ჭკუის ხართ ყველა და ძალიან კარგად აზროვნებს ეს გოგო
-ეგრე მეც არ უნდა გამომყოლოდი ცოლად ხომ იცი რამდენი ქალი მყავდა შენამდე რატო იყავი დარწმუნებული რომ შენს მერე არავინ მეყოლებოდა
-შენ და დემეტრე განსხვავდებით მიშო. ის არაა შენსავით გულღია და ემოციური, მას ვერ შეატყობ როდის რა უნდა მითუმეტეს 17 წლის ბავშვი რომელიც რთულ მდგომარეობაშია და სულ არ ესიყვარულება ამჯერად ვერ გაარჩევს მის ისუმალ გრძნობებს .
-გეყოფათ ! თავად გაერკვევიან დარწმუნებული ვარ
-დავიჯერო მარიამს რომ შეემთხვეს მსგავსი რამ ასეთი რეაქცია გექნებათ?
-ნეტა შეემთხვეოდეს და არ დარჩებოდეს მართლა შინაბერა და არ დავეძებ . მაგრამ ხომ ვიცი მე მაგას მთლად უკანასკნელი შეუყვარდება და გაგვაგიჟებს ყველას . შენ კი შილო ერთს გეტყვი დემეტრეს მსგავსი ბიჭი არ დაიბადება მეორე და კარგად დაფიქრდი თუ გიყვარს ზედმეტ პრობლემას ნუ გაიჩენ
-შევწყვიტოთ მაგ თემაზე საუბარი . ერთ კვირაში სვანეში ვაპირებთ წასვლას ყოფილხარ ოდესმე?
-არა მაგრამ მაინტერესებდა . სახლი გაქვთ?
-სახლი გვაქ ყველას იქ და მესამე პირში ნუ ლაპარაკობ ჩვენი ქონება შენიცაა - მაომ უთხრა და ხელზე ხელი მოუსვა- იცი ძალიან ლამაზი სახლი გვაქ . ხშირად მივდივართ . ამათი ბიჭები სულ იქ იყვნენ ზაფხულობით მარა მერე წუწუნებდნენ აქ ბევრი გოგოები არ არიანო და ზღვაზე გარბოდნენ
-დევდარიანებიც დადიოდნენ ხოლმე?
-არა ! ნაკლებად რადგან საქართველოში არ იყვნენ. მისი სასტავი უფრო გიოს განუყრელი მეგობრები არიან მაგრამ თავად დემეტრე ჩემი , თოკოს , ეკეს და გიგის „ტრუსიკის“ ძმაკაცია
-გიგიზე და გვანცაზე გავიგე და დანარჩენებს ყავთ შეყვარებულები?
-ისე რომ ვაკვირდები ჩვენთან თუ შეუყვარდატ ერთმანეთი იმდენ ხანს არ უმხელენ ერთმანეთს პირდაპირ ცოლობას ვთხოვთ ხოლმე. არც ერთს ყავს სატრფო გულაობენ ბიჭებირ ა ენაღვლებათ
-შენ თუ დარდობ ძალიან შეგიძლია იგულაო ვინ გიშლის- თათამ უთხრა და მკვლელი მზერა მიაპყრო
-დედა? უკვე იმშობიარებს შენი რძალი და ეს ფეხმძმობის თანმხლები წიკები აღარ უნდა გაქრეს? - დააიგნორა თათა და მაოს გახედა რომელიც ფხუკუნს ვერ იკავებდა
-მაო მოვკლავ ახლა შენს შვილს ჩემს ნერვებზე თამაშის და იმის გამო რომ ერთი საათის წინ ვუთხარი წადი მანგო მომიტანეთქო და იმის მაგივრად წასულიყო აქ ზის და ნერვებს მიშლის
-დე გაიგე რა თქვა ჩემმა გოგომ? მანგო მინდაო
-შენ რძალს უთხარი ცოტაც მოიცადე შეჭამს ჩემი შვილი და წავათქო
-მაო შენს შვილს უთხარი ბარემ გამოვა შენი ბიჭ და ერთად წადით მამა შვილითქო
-ბიჭ არაა გოგოა - ახლა შეუბრუნდა თათას და ძვლივს შეკავებული სიცილით უთხრა გაბრაზებულ ცოლს და ტუჩებზე დააკვდა- ვგიჟდები რომ ბრაზდები
-ხოო?
-არა შემორიგებაში სპეციალისტი ყოფილხარ და თქვენ ასე ჩხუბობდით სუულ?
-შვილო შენ არ იცი მე რა მაქ ნაყურები ბავშვობიდან დღემდე ამათ როგორ არ დაწყვიტეს ერთმანეთი მიკვირს
-თქვენთან კაცი ვერ მოიწყენს მაგრამ ჩემებთან უნდა წავიდე მალე ბექუნას და თამოს ქორწილია და უნდა მივეხმარო. უფრო სწორედ ჯერ დავარწმუნო რომ არ ღირს ჩემს გამო ქორწილის გადადება და მერე კაბა შევარჩევიო
-გაგიყვან გინდა?
-არა გამომივლიან
-ვინ?
-სოსო
-მაგ სოსოს რა უნდა თავ ყბა უნდა გავუერთიანო? გიკრძალავ მაგ ბიჭთან ურთიერთობას და ტყუილად ნუ მეტყვი შენი საქმე არაა მე ვისთან ვიქნები და ვერავის გაუერთიანებ თავ ყბასო- უცებ მიაყოლა სანამ სესილი ეტყპდა რამეს
-და დემეტრეს რატომ არ უერთიანებ დარწმუნებული ვარ მასაც მოერევი რო რამე
-დემეტრე არავის აწუხებს
-გაერკიე ჯერ ჯობს და მერე მესაუბრე- ირონიულად გაუღიმა და ტერიტორია დატოვა.
-ეს გოგო მომწონს- თათა ფხუკუნებდა - ხომ მიგასვა დაისვენე ახლა
-მოგეწონა ახლა შენ ის ბიჭი?
-მე ზოგადად აღარ მომწონს ბიჭები და ისე არაა შენი საქმე , მისი გადასაწყვეტია .ისე კი უყვარს დემეტრე, მაგრამ იეჭვიანოს იმანაც რა დაუშავდება
-ეს ქალები ყველა ერთნაირი ალქაჯები რატო ხართ?
-ყოჩაღ შენ! კიდე ვერ გაგიგია ქალის ფენომენი რას ნიშნავს ქალი არასდროს არ არის ალქაჯი ის უბრალოს სიტუაციის მიხედვით სხვადასხვაგვარად რეაგირებს
-მოუსმინე და დაიმახსოვრე ისწავლე რამე - დაეჭყანა ქმარს და ფეხზე წამოდგა .
....
მარიამი სამსახურში იყო როცა მისი მობილური ამღერდა
-გისმენთ
-მსოფლიოში ულამაზესო ქირურგო როგორ გიკითხოთ?
-თედო -გაიღიმა რა ქნას ამხიარულებს ეს ბიჭი -კარგად შენ?
-მე გუშინს მერე მაგრად ვარ -აშკარად გაიცინა - აბა ხომ არ შეგიცვლია გადაწყვეტილება?
-არა არ შემიცვლია
-კარგია და ამ საღამოს ეცლება მის უდიდებულესობას ჩემთვის?
-იცი დღეს არ მცალია ძალიან გვიან გამოვდივარ სამსახურიდან . კვირა დღე მაქ მთლიანად თავისუფალი თუ შენ შეძლებ ან ოპტიმალურ ვარიანტს მოვიფიქრებ
-შენთვის ნებისმიერ დროს მოვიცლი ჩემო კარგო , მაგრამ კვირამდე ცოდო არ ვარ?
-ოჰ თედო თედო არასდროს მოგწყინდება?
-ნწ
-კარგი შესვენებაზე შეგხვდები ისე
- ახლა? ანუ დღესვე?
-ხო დღესვე ახლა მეწყება შესვენება ერთი საათით შემიძლია გამოსვლა თუ რამე არ მოხდა გაუთვალისწინებელი აქვე საავადმყოფოსთან კაფეში დავსხდეთ
-კარგი ხუთ წუთში მანდ ვარ
-შეხვედრამდე მაშინ.
-მოვქრივარ- თქვა და მობილური გაუთიშა. დერეფანშ მიდიოდა და იღიმოდა . როცა მობილური ჩაიდო ჯიბეში ხმა მოესმა
-მარიამ ექიმი შეყვარებულია? - შებრუნდა უკან და ვის ხედავს ბავშობის მეგობარს რომელიც ზაფხულშ ბებია-ბაბუასთან ყოფნის დროს გაიცნო ქუთაისში
-ნუციიკოო ჩემი ნუციკოო - გოგოესკენ გაექანა სულ დაივიწყა ექიმი იყო თუ ბაღის მოსწავლე და მოეხვია გოგოს. ის მასზე გიჟი იყო მასზე კი არა თუ სადმე გადარეული დადის ყველაზე დიდი ეგ იყო
-ჩემი მარიკუნააა როგორ მომენატრე ასე უნდა დავიწყება შე ქალო? გავხდი ექიმიო და აღარ მაინტერესებს ქუთაისელი სასტავიო სიმონ?- ქუთაისური კილოთი თქვა და დაიმანჭა
-ვერ მოვიცალე თორე იცი როგორ მენატრებოდით ყველანი?
-ჩვენც ძალიან გვენატრებოდი ჩემო კარგო . გავიგე მიშიკომ თათა შეირთო გახსოვს როდის გეუბნებოდი? შენ კიდევ არ მიჯერებდი
-აბაა? ვანგელია ხუციშვილი ხარ შენ
-აბა სად მიდიოდი ქალბატონო? ვინაა ის უბედური
-ერთია რა ისე ვხვდები არაფერ მართლა
-უიმე შენ ისევ ისეთი სულით შინაბერა ხარ გოგო?
-სულით შინაბერა ვარ კი- მარიამი კსიკისებდა და ეხვეოდა გოგოს -მომენატრე ნუნუციი . აქ რას აკეთებ შენ ხომ არ გიყვარს თბილისში ჩამოსვლა
-ბინას ვეძებ წელს ხომ ვაბარებ უფრო სწორედ გამოცდები გვქონდა უკვე და დარწმუნებული ვარ თბილისში ჩავაბარე და მოკლედ ბინა უნდა ვიპოვო რამე საჩემო- გაიცინა- აქ კი ჩემი დეგენერატი ბიძაშვილი წევს ვირაცას შეუხტა მანქანის ქვეშ და დალეწილია გულმა არ მომითმინა და მეთქი ვინახულებთქო. აქ რომ დაგინახე სულ გადამავიწყდა ის ტვინით ავადმყოფი კიდე შერყევა უნდოდა იმას?
-მოკლედ რა შენი მოსაწონი არავინაა. ვინაა ის ბიჭი იქნებ მე ვიცი
-102 პალატაშია
-რომელში?
-რა ხდება იცნობ?
-ისა ჩემს ბიჭს შეუვარდა ეგ შენი გენიოსი ბიძაშვილი
-მართლა? მოკლედ რა პატარაა ეს ქვეყანა . წავედი ახლა მომეცი შენი ნომერი დამეკარგა მე დაგიკავშირდები რომ ჩამოვალ ისევ
-დღესვე მიდიხარ?
-ხო აბა რა გამაჩერებს აქ . როცა უნდა დავრცე ისიც მყოფნის-ცხვირი აიბზუა და საყვარლად დაიმანჭა
-კარგი წავედი აბა არ ვალოდინებ იმ ბიჭს - აკოცა მეგობარს და სწრაფად გავიდა საავადმყოფდან. ბატონი თედო მანქანაზე იყო მიყრდნობილი სატვალეები ჰქონდა სწორ და ლამაზ ცხვირზე დაკოსილი , სიგარეტის გრძელი რერი მოექცია ლამაზ თითებს შორის და საყვარლად აბოლებდა. მარიამი რომ დაინახა სწრაფად გადააგდო მოსაწევი და გოგოს გაუღიმა, მაინც რა მაგარი ღიმილი აქ ამ საზიზღარს
-როგორ ხარ დედოფალო?
-თედოო!
-კარგი ხო აღარ დაგიძახებ არავითარ დამატებით სახელს ქალბატონო მარიამ
-აი ეგრე - გაუღიმა და გზა განაგრძო - შენ არ იყავი დაკავებული?
-ოდესმე ვყოფილვარ როცა შენ დაგჭირვებივარ?
-არ დამჭირვებიხარ არც ახლა-ჩაიცინა და ღიმილი მოუშალა ბიჭს
-ხოო მართალია შენ არც არასდროს გჭირდები - კარი გააღო და მარიამი შეატარა პირველი
-კარგი ხო ნუ მოიწყენ არ გიხდება- გაუცინა მარიამმა და მხარზე დაადო ხელი
-ანუ ღიმილი მიხდება?- თვალები აუციმციმა . მარიამი კისკისით შევიდა კაფეში და მაგიდასთან დასკუპდა საიდანაც გარეთ იხედებოდა ლამაზი მაისური და შარვალი ეცვა როგორც ყოველთვის
-მოკლედ კომპლმენტის გამოტყუების დიდოსტატი ხარ
-რას შეუკვეთავთ?- მიმტანი მივიდა და თვალებით შეჭამა თედო რომელიც მხოლოდ მარიამს უციმციმებდა თვალებს
-მე ლუდი მომიტანეთ ქალბატონს კი ატმის წვენი და შოკოლადის ნამცხვარი
-გვახსოვსო რა მიყვარსო?
-რა დამავიწყებს - გაიცინა და გოგონას ახედა რომელიც მის ღიმილს გაშეშებული უყურებდა - გასაგებია?
-აა კი ახლავე მოგართმევთ -უცებ დაიმორცხვა გოგომ და იქაურობას გაეცალა ლოყებაწითლებული. თედომ ვითომ არ შეიმჩნია
-რა ხართ ეს კაცები რა თავბრუს ახვევთ ქალებს და მერე ვითომ არ იმჩნევთ?
-ვინ მე? მე ვის დავახვევ თავბრუს სად შემიძლია ერთი უბრალო ბიჭი ვარ რომელსაც ზედაც არ უყურებს ერთი ქალბატონი რომელზეც გონება ებინდება ამ ვაჟს
-მაგ ქალბატონმა რამდენჯერ უნდა გითხრას რომ უყვარხარ როგორც მეგობარი , არ შეუძლია სხვანაირად შეყვარება და რა ქნას?
-კარგი ხო კარგი შევეცდები ისევ მე სხვა შევიყვარო მაგრამ შენს მერე ეს უბრალო არაფრით გამორჩეული გოგოებიდან რომელიმემ როგორ უნდა მიიპყროს ჩემი ყურდრება მითხარი
-კარგი რა ნუ იცი ეგრე
-სერიოზულად გეუბნები მარიამ- თვალებში შეხედა თან მისი თლილი თითები თავისაში მოიქცია და აკოცა - შენ ხომ კუბიდონი ხარ მიშველე მეც
-თედო ნუ იქცევი რა ეგრე გული მტკივა ასეთს რომ გიყურებ ხომ იცი არ მიყვარს როცა ვინმე ამდენ სითბოს იჩენს ჩემს მიმართ მე კი ვერ ვპასუხობ ისე როგორც მას უნდა . შენ განსაკუთრებულად გაფასებ მართლა მაგრამ გულს ხომ ვერ უბრძანებ. ხომ ამბობენ ექიმებს გრძნობები არ გააჩნიათ ჯალათები არიანო . მართალია იცი? რომ ვაკვირდები რაც უფრო დრო გადის მით უფრო ნაკლები ვინმე ახდენს ჩემზე შთაბეჭდილლების მოხდენას
-ყოველთვის ისეტი გულახდილი ხარ მიზეზსაც ვერ ვნახულობ რომ გავბრაზდე და გული ამიცრუვდეს შენზე
მარიამი უსმენდა და სიტყვებს ეძებდა რომ ბოლოს და ბოლოს გადაეჭრა ეს საკითხი . დაჟინებულ მზერას გრძნობდა იქ შესვლის წამიდან მაგრამ ვერავინ შენიშნა ისეთი ვისაც იცნობდა არც მოთვალთვალე ობიექტი მოხვედრია თვალში მაგრამ რაღაცნაირად ღელავდა . უცებ მობილური ამრერდა და მაშინვე უპასუხა სამსახურიდან იყვნენ სასწრაფო საოპერაციო პაციენტი შეიყვანეს
-მაპატიე თედო ძალიან გთხოვ სხვა დროს ვისაუბროთ სასწრაფოდ უნდა დავბრუნდე საავადმყოფოში მძიმე პაციენტია - უცებ მიაყარა და ელვისისწრაფით დაბრუნდა უკან.
სახლში დაქანცული დაბრუნდა , თოკოც მათთან იყო უკვე მოესწრო სესილის გაცნობა და დაუახლოვდა კიდეც ისე ეჭუკჭუკებოდა გოგოს.
-ჩემი ლამაზი გოგო მოვიდაა - თოკო წამოდგა და მოეხვია. მარიამი მიეყრდნო და თავი მკერდზე მიადო . მხოლოდ ამმაკაცის ხელები იჭერდნენ
-დავიღალეე ხუთი ოპერაცია გავაკეთე უკვე ფეხზე ვეღარ ვგავარ
-ჩემი ფერია ძალიან დაიღალე? ცოტახნით შეისვენე რას იკლავ თავს მითხარი რა - მასთან ერთად დაჯდა დივანზე და თავზე კოცნიდა
-ჩემი გაბერილი გოგო სადაა
-ზემოთაა დაიღალა და ისვენებს . დედიკო და მამიკო?
-სამზარეულოში არიან ვახშამს ამზადებს მაო და ირა როგორც ყოველთვის იქაა
-როგორ მოგეწონა ჩემი ბიჭი?- დას გახედა და გაუღიმა
-კარგი ბიჭია - გაიღიმა სესიმ და სავარძელს მიეყრდნო - გაუსაძლისი სიცხეებია მე ზამთარი მიყვარს
-გამომეცხადა მეორე დევდარიანი იმასაც ეზიზღება ზაფხული ძალით მივათრევდი სულ ბათუმში ნუ მერე ნაშების პონტში კი მოდიოდა მარა მთაზე გიჟდება ყველა აგარაკი მთაში აქ
-ამანაც იცის ხო ? იმიტო ჩამირტყა ახლა- მარიამს გახედა წარბაწეულმა რაზეც თოკოს და მარის სიცილი აუტყდათ-გამაგიჟებთ თქვენ მე რა . ყველგან კერპად როგორ ყავთ ეს დეგენერატი
-ეე ჩემი გოგო ძმაკაცს ნუ მილანძღავ რა
-არ დაგეკარგოს სადმე . წავედი მე გავისერინებ
-სად?
-არ ვიცი ბავშვებმა მომწერეს ცოტას გავივლი და დავბრუნდები
-კარგი მობილური არ გამორთო რა - შეპარვით უთხრა და გაუღიმა
-არის არ გამოვრთო მობილური . საინტერესო ოჯახი ხართ აქამდე არაფერს მავალებდნენ უკვე ვგრძნობ რომ შემეზღუდება თავისუფლება აი თურმე რას ნიშნავს როცა „კაი ბიჭია“ შენი „მამიკო“
-შეეცადე ცინიზმისგან თავი შეიკავო - მშვიდად უთხრა მარიამმა თითქოს არც გაბრაზებულა მის უხეშობაზე . სესილიმ არაფერი უთხრა უბრალოდ დატოვა სახლი
-ასეთია სულ?
-უჭირს შეგუება . ზოგჯერ თბილია ზოგჯერ ცინიკური ხდება თითქოს ვერცერთს გვიტანს მაგრამ ვიცი რომ ასე არაა. დრო გავა და ყველაფერი შეიცვლება
-წამო ზემოთ ავიდეთ დაისვენებ უფრო
-მშია შევჭამ და მერე ავიდეთ რა - წამოდგა და სამზარეულოში გავიდა თოკოსთან ერთად. ივახშმეს და შემდეგ საძნებელში ავიდნენ . მარიამი უცებ შევიდა აბაზანაში წყალი გადაივლო, პიჟამო ჩაიცვა და უკან გაცუნცულდა. თოკო საწოლზე იყო წამოგორებული ის კი საწოლში შეწვა და მხარზე ჩამოსდო თავი
-გისმენ -მაშნვე მიხვდა რომ რაღაცის მოყოლას აპირებდა
-დღეს თედო ვნახე
-აბა საღამოო?
-ხო საღამოსაც შევხდვდები რომ მეცლება
-შენ ხომ არ აპირებ მაგასთან ურთიერთობას
-აუ რას ერჩი ვერ ვხვდები რა
-არაფერს არ ვერჩი კარგი ბიჭია უბრალოდ შენი შესაფერისი არაა. არაა ის კაცი ვინც შეგიყვარდება ისე როგორც შენ გინდა არაა ის ერთადერთი. რომ იყოს აქამდე მიხვდებოდი შენ კი ისე უყურებ როგორც მეგობარს და არ მინდა ტყუილად ააგოს კოშკები და დაგიწყოს მერე შეწუხება ესაა და ეს
-კარგი ხო მართალი ხარ რა ვქნა ასე ვერ ვეჩხუბები . მინდა ცივილიზებულად მოვშორდე რა
-მარიამ ყველასთან კარგ ურთიერთობას ვერ შეინარჩუნებ ზოგს გულსაც ატკენ
-არ მინდა რომ ცუდად გავახსენდე რამეს მოვიფიქრებ .
-რაღაც მოხდა კიდე ხომ?
-ჩემი ნუციკო ვნახეე
-ეგ ვინაა?
-ქუთაისში რომ ჩავდიოდი ბებოსთან და ბაბუსთან იქაური მეზობელია წელს აბარებს უნიში
-რომელი მე რომ ვიყავი ერთხელ თქვენთან და 10 წლის იყო მგონი მაშინ ყინვიანი წყალი რომ გადამავლო რასქვია წყალი შემასხი მე არ მინდოდა წუწაობაო ეგ?
-ოჰ რა კარგად გახსოვს?
-გამახსენდა ახლა . შეცვლილია თუ ისევ ისეთი ქაჯია
-ნახავ და გაიგებ
-მეტი საქმე არ მაქ
-იდიოტო ხომ ხარ ღირსი ახლა ყბა ჩამოგივარდეს მისი დანახვისას
-იმდენი ქალი მინახავს ცხოვრებაში შენი 17 წლის ღვლაპი ნინიკო ვერაფერ გავლენას მოახდენს
-კარგი ბატონო დავიმახსოვრებ მაგ სიტყვებს და გაგახსენებ
-მაინც არ გითქვამს რაღაც ეგ არ დაგაფიქრებდა
-ხო მართალია სულ გადამავიწყდა ამდენ ლაპარაკში . მოკლედ ბოლო რამდენიმე თვეა სადაც დავდივარ ვგრძნობ რომ ვიღაც მიყურებს ვიცი ერთი და იგივე პიროვნებაა მაგრამ ვერავის ვამჩნევ ვიფიქრე მეჩვენებათქო მაგრამ არ მეჩვენება. დღესაც კაფეში რომ ვიჯექი ვგრძნობდი ვიღაცის დაჟინებულ მზერას
-რა გინდა თქვა რომ ვირაც გითვალთვალებს?
-დამშვიდდი ეგრეც არაა საქმე უბრალოდ ხშირად ვგრძნობ-მეთქი
-აწი მეც დავაკვირდები ყველას ვინც ირგვლივ იქნება შეიძლება მე ვიცნობდე იმედია ის ნაბ... არაა ჩარეული და ისევ თავიდან არ აპირებს დაწყებას
-ისევ ახვლედიანზე ფიქრობ? კარგი რა ვინაა ასეთი თან ჩემთან რა უნდა სისულელეა ეგ როდიდან რევს ქალებს საქმეში ეგ
-ეგეც მართალია ეგეთი ც არაა
-მომაბეზრეთ თავი შენ და ჩემმა ძმამ მაგ ახვლედიანით ვის არ შერიგებიხართ და ერთი ეგ რა გახდა
-არ მინდა მაგაზე ლაპარაკი ცუდ ხასიათზე ვდგები - მაგრად მოხვია ხელები გოგონას და შუბლზე აკოცა- მიდი დაიძინე ახლა
-მიყვარხარ - ლოყაზე აკოცა და ისევ გულზე დაადო თავი
-მეც ჩემო ფერია . ის გოგო სად გამოჩნდა ახლა მომიშხამა ნერვები რომ მახსენდება ის დღეები შუა აგვისტოში სიცხიანი რომ ვიწექი და ვერ ვდგებოდი -ჩუმად თქვა ეგონა თავისთვის მაგრამ მარიამს ესმოდა და ჩუმად იცინოდა.
....
რამდენიმე დღე გავიდა , სესილი უფრო შეეჩვია გარემოს, მაგრამ სახლში იშვიათად იყო ხანაც მეგობრებთან, ხან კიდევ სასაფლაოზე ადიოდა . დემეტრე არ გამოჩენილა ამ ხნის მანძლზე და ნერვები ეშლებოდა იმის გამო რომ მისი დანახვაც კი მოენატრა და უკვე სიზმრებში ესმოდა მისი ხმა და გრძნობდა მის ჩახუტებას . ისე თითქოს რეალურად მიდიოდა . რამდენიმეჯერ გაეღვძა მაგრამ ოთახში არავინ დახვდა. არც არავინ ამბობდა სად ბრძანდებოდა ბატონი თავად ხომ არ იკითხავდა ცოცხალი თავით და დადიოდა ასე გამწარებული.
-დემეტრე მივლინებაში იყო და ჩამოვიდა ორი დღის წინ - მარიამმა ისე უთხრა არც კი გაუხედავს სესილიასკენ
-არ მაინტერესებს! თქვა მაგრამ ვეღარ მოითმინა და საყვარლად აბურტყუნდა- იდიოტი , ხისთავიანი სვანი ორი დღის ცამოსულია და არც კი მინახავს რომ მოსულიყო რა დაუშავდებოდა
-როგორც ჩანს როგორღაც აინაზღაურა მონატრება- უნამიოკა მარიამმა და წამოდგა. სესილიმ მაშინვე მოწვა და უკან გაჰყვა
-მოიცადე ! აქ იყო ხომ? არ დამსიზმრებია ღამით მოვიდა „ჩემო ჯიუტო გოგო მომენატრეო“ მითხრა მაკოცა და წავიდა
-არ ვიცი რა გითხრა შენს ოთახშ კამერები არ მაქვს
-მარიამ გეყოფა რა მითხარი იყო ხო? ხომ იყო
-რა პატარა და საყვარელი ხარ ჩემო გოგოვ- მარიამი მოეხვია დაიკოს და შუბლზე აკოცა-როგორ გიყვარს მის სიახლოვესაც კი გრძნობ და თან არ აღიარებ
-არაფერსაც ვაღიარებ წავატეხ იმ აბზეკილ ცხვირს დიდი ვინმე რომ ჰგონია თავი და მერე ვნახოთ
-სულაც არააქ აბზეკილი ცხვირი ნამდვილი ქართული ცხვირი აქ
-სულაც არააქ კეხი ცხვირიც ლამაზი აქ
-ოხ მე ბოდიში - შეიცხადა სიცილით მარიამმა და ისევ აკოცა დაიკოს რომელიც ეკვროდა და არ შორდებოდა- ამ ზაფხულში რომ არ გამოუტყდეთ ერთმანეთს სიყვარულში მე თავად აგიხსნით ორივეს სიყვარულს და დაგაქორწინებთ
-არ მინდა მე გათხოვება
-მოგინდება. გამოცდილებით გეუბნები .იმდენი მინახავს შენნაირი შეყვარებული რომ იძახდა არ მინდა ჯერ გათხოვებაო და დიდი დიდი ერთი წელი გაძლეს და შეეყარნენ ერთმანეთს . ეგ ახლა ხარჭად ვერ და არ დაგისვამს და მოგიწევს გათხოვება
-არა რა ხარჭად მარიამ
-მმართველი ჰქონია თავიო შენ არ ამბობ? მეფეებს ხარჭები ჰყავთ
-მართლა ნამდვილი გიჟი ხარ რა
-ვიციიი -გაიკრიჭა და უცებ მოშორდა- წამოდი ახლა დავიწვი შევდიეთ სახლში რა
.......
საღამოს როცა ყველა ერთად უყურებდა ტელევიზორს ყიფიანებთან. დივანზე მჯდომმა თათამ არაადამიანურ ხმაზე დაიყვირა და მუცელზე ისე მოიჭირა ხელი ბავშვი ლამის მაშნვე გამოაგდო
-აააააააააა დამეწყოოოოო მიშოოო დამეწყოოო- ქმარს ჩაავლო ხელზე მეორე ხელი
-რაა? მოდის? ჩემი გოგო მოდის?
-არაა გოგო ბიჭია ბიჭიი - კიოდა და თან მიბაჯბაჯებდა. სესილია ჩანთის ჩამოსატანად გავარდა . ირაკლიმ მანქანა გამოიყვანა მარიამი და მაო კი მითითებებს აძლევდნენ-ვერ ვსუნთქავ მარიამ ვერაა ვაიმეეე ვკვდებიიიი აააააააააააააა
მანქანაში ჩაჯდომიდან საავადმყოფომდე იმდენჯერ დაიყვირა ლამის დაუხვდნენ მზადყოფნაშ ექიმები ხმის გამგონე. მარიამმა დარეკა და უკვე მზად ჰქონდა თათს გინეკოლოგს სამშობიარო ბლოკი. უკვე წ....ბი ჰქონდა დაღვრილი როცა შეიყვანეს საავადმყოფოში
-მიშოოო .... შემომყევიიი გევედრები შემომყევიიი
-მოვდივარ შემოვალ- ძლივს აბავდა სიტყვებს თავს და ხელი დაბუშებული ჰქონდა უკვე ისე უჭერდა თათა-მარიამ - დას გახედა მავედრებელი მზერით
-მეც შემოვალ მადროვე ექიმს დაველაპარაკები
სანამ ყველაფერი მომზადდა ცაიჩვეს სპეციალური სამოსი და შევიდნენ საავადმყოფო გაივსო ბავშის მომლოდინეებით . ნათია ცრემლებს ვერ იკავებდა ნერვიულობისგან , მაოც მის დღეში იყო . ბიჭები ერთ ადგილას ვერ ისვენებდნენ
-გაჩერდით ბიჭო შენ მშობიარობ თუ თათა- გვანცამ დაუყვირა და გააშეშა ყველა
-გადავიფიქრე ამ ნერვიულობისთის მზად არ ვარ - გიგიმ თქვა და გვანცას რეაქციამ ყველა გაახალისა წამიერად
-ისე მეუბნება ვითომ მშობიარობა თვითონ უწევს
სამშობიარო ბლოკში თათას თავს დასტრიალებდა ექიმების და ექთნების გუნდი ფერდაკარგული მიშო კი თავთან ედგა და ხელს არ უშვებდა . მარიამი ვერ ერეოდა რა ტქმა უნდა გინეკოლოგი არ იყო შესაბამისად უბრალოდ ესწრებოდა და ძას უფრო ამხნევებდა ვიდრე რძალს ბოლოს როცა ბავშვის გამოსვლამდე ცოტა იყო დარჩენილი კამერა ჩართო და ჯერ მშობლებს უღებდა შემდეგ ბავშვი დააფიქსირა
-ბიჭია ბიჭიი მამიკოო- ექიმმა თქვა და ძვლივს გადაფარა პატარა ყიფიანის ხმა ისე ტიროდა . თათამ ამოისუნთქა და მთელი სხეული მოუდუნდა. მიშო დაიხარა და დაცვარულ შუბლზე აკოცა შემდეგ ტუჩებზე და პატარა არსებას შეხედა რომელიც კიდევ ტიროდა და ხალხს ატყობინებდა თავის დაბადებას. ისეთი ციცქნა იყო და იმხელა სიყვარულს გრძნობდა მამიკო და დედიკო მის მიმართ. როგორც კი გულზე დაიწვინა დედიკომ და წიტელ კანზე აკოცა დამშვიდდა
-დედას სიხარული. ხომ ვამბობდი ბიჭიათქო დე - ბავშვს ფრთხილად გაუსვა კანზე ცხვირი და მისი სურნელი შეიგრძნო - დე ეს შენი მამიკოა -როცა აკოცა ბავშვს მიშომ პაწუწა თიტებზე მაშნ უთხრა მარიამი უყურებდა ამ ყველაფერს და ბედნიერებისგან გული სალტოებს აკეთებდა ცრემლები წამოუვიდა მაგრამ მალევე შეიმშრალა- დე მამიდა მარიამიც აქაა როგორც ყოველთვის ჩვენთანაა -ბავშვმა თითქოს გაიგო რას ეუბნებოდნენ სწორედ მაგ დროს გაიხედა მარიამის მიმართულებით ...
დერეფანში მყოფებმა კარგად გაიგონეს ბავშის ხმა და მილოცვებიც დაიწყო . მალე მიშოც გამოვიდა სიხარულისგან და ამდენი ემოციისგან გათიშული
-ბიჭია .. პატარა ყიფიანი დაიბადა .. მამა ვარ - ბოლოს იმხელა ხმაზე დაიყვირა და ჩაეხუტა მამას რომ მთელმა საავადმყოფომ გაიგო . ყველამ მიულოცა ადღეგრძელეს პატარა ვაჟკაცი რომლის სახელს ჯერ არ ამბობდა მიშიკო. მართალია ითათბირეს ბევრი ბიჭის სახელზეც მაგრამ ბოლოს როგორც გამარჯვებულ დედიკოს მიანდო არჩევანი . მამიდა როცა გამოვიდა გაცისკროვნებული თვალებით პირდაპირ დედიკოს მოეხვია
-რა პატარა და საყვარელია ღმერთო ისეთი ციცქნაა ისეთი თბილი და ტკბილი. ვსიო ვტოვებ სამსახურს და ძიძად ვიწყებ მუშაობას ვერ მოვშორდები მაგ ბავშვს ვსიო
-გიჟია ეს გოგო ღმერთო . 24 წლის ქალს შენი შვილი უნდ აგყავდეს იმატ უნდათ თავისი შილი შენი გაზრდილი რათ უნდათ
-კაი ბატონო ერთად მარტო ყოფნა რომ მოუნდებატ მაშინ დავიტოვებ ჩემს გოჭუნიას მართლა ციცქნა კი არაა 4.5 კგ დაიბადა 57 სმ გიგანტი ბავშვია იმიტო ჰქონდა ამხელა ღიპუცა ჩემს თათას
-ვაიმე ჩემი ბავშვი ძალიან ხვანცალებს - უცებ დაჯდა თათული და მუცელზე მიიდო ხელი
-მამა დამშვიდდი რა ვიცი გინდა შენი დეიდაშილის ნახვა მაგრამ ორი თვე მოიცადე გევედრები პატარა ხარ ჯერ არ შეიძლება მა - აკო მოეფეა მუცელზე და აკოცა
-გაჩერდა - გაიღიმა თათულიმ და ქმარს აკოცა -ჩემი სასწაულმოქმედი ქმარი
აღარ მოვყვეი საავადმყოფოს ამბებს . ყველა აჟიტირებული იყო სახლში მიყვანის დღიდან ხან ვის ჰყავდა ბავში ხან ვის. ბიჭები ხელში არ იჭერდნენ მხოლოდ რჩებოდნენ როცა გოგოები ისვენებდნენ . უკვე ჩურჩულით მოძრაობდნენ ოთახთან სადაც ბავშვს ეძნა რომ არ გაეღვიძებიათ პატარა ჭირვეული.
-თათ იწექი მე მოვიყვან- მამიკო წამოდგა საწოლიდან აიყვანა ბიჭუნა და გვერდით მიუწვინა ცოლს(სულ დამავისწყდა მეთქვა თათას გადაწყვეტილებით პატარა ირაკლი ყიფიანი ჰყავდათ . ასე განაცხადა თქვენზე უკეთესი ადამიანი არ მეგულება მინდა თქვენ გგავდეთ შვილიშვილიო . ირაკლი უფრო გასწორებულში იყო )-მამას ვაჟკაცი მა ცოტა ხმადაბლა იტირე ხოლმე ცოდოა მამიდა იცი ძალიან ადრე უწევს ადგომა და შენ იმხელა ხმაზე ტირი ღვიძება მასაც
-დე მართალია მამიკო - ისე ეუბნებოდნენ თიტქოს რამეს გებულობდა ერთი თვის ბავშვი . დედიკოს მკერდს მოეფერა ცხვირი მიაწება მკერდზე და ჭამა დაიწყო. ისეთ საყვარელ ხმებს გამოსცემდა ჭამის დროს ეღიმებოდა ცოლ-ქმარს . ტუჩები ესვრებოდა ხოლმე რძით და ძალიან საყვარელი იყო.-ჩემი ბაჭია - კოცნიდა დედიკო შემდეგ მამიკომ დაიჭირა ხელში და გულზე მიხუტებულს დაატარებდა საჭმელი კარგად რომ შერგებოდა . შემდეგ ჩაეძინა და განაგრძეს ძილი.
თათული უკვე დღეებს ითვლიდა . ღამით ვეღარ იძინებდა სიეთი მოუსვენარი ბავშვი ჰყავდა ამიტომ იჯდა საწოლზე ხან კითხულობდა ხან სიმღერას უსმენდა. აკო სამსახურის გამო ვერ ათენებდა ამიტომ სხვა რა გზა ჰქონდა ბოლოს ჩაეძინებოდა და იმეტებდა ცოლს მარტოობისთვის როგორც თავად ამბობდა თორემ თათულის პრობლემა არ ჰქონდა . ერთხელაც ძალიან ხვანცალებდა ბავშვი ხან ფეხი მოარტყა ხან თავი მოადო ბოლოს ტკივილი დაეწყო ისეთი რომ სუნტქვა აღარ შეეძლო
-აკოოო დამეწყოოოოოოოო- იმხელაზე იყვირა წამებში წამოფრინდა აკუნა. შარვალი ამოიცვა ჩანთა გამოიღო მხარზე გადაიკიდა ცოლი ხელშ აიყვანა და ისე ჩაირბინა კიბეები აზრზეც არ მოსულა. მხოლოდ ღცევებს აძლევდა რომ მშიდად და ღრმად ესუნთქა და დაეთვალა შეტევების ინტერვალი . გზაში გადარეკა დედასთან, მარიამთან გიოსთან და მივიდა კიდეც საავადმყოფოში. ისე ნერვიულობდა ფერი არ ედო , მოსამზადებელი პერიოდი გაიწელა, ექიმმა არ შეიყვანა სამშობიაროდ რადგან წ....ბი დარვრილი არ ჰქონდა არც დამაჩქარებელი გაუკეთა რამდენიმე საათი იტანჯებოდა ოფლშ გაწუწულს ცრემლები სდიოდა და ერთ ადგილას ვერ ისვენებდა თავს დადებდა და ისევ შეტევა ეწყებოდა
-გაუძელი ჩემო ლამაზო როგორც კი დაგეწყება მალე დაიბადება აი ნახავ - ხელს მაგრად უჭერდა ცოლს და დაცვარულ შუბლზე გაციებულ ტუჩებს აკრავდა
-დამშვიდდი ჩემო გოგოვ ყველაფერი კარგად იქნება დე - ნათია და მაკა თავთან ედგნენ- ჩვენც ასე გაგვიჭირდა დე მე ხუთი საათი გავატარე მოლოდინში სანამ დაიბადებოდით დე
-ააა მტკივააა ვერ გავუძლეეებ გამიკეთონ საკეისროოო
-თათუ ყველაფერი ნორმაშია ბავშვიც არაჩვეულებრივადაა და საკეისრო არაა აუცილებელი
-მტკივა მარიაამ მტკივააა
-მე ვერაფერს გავაკეთებ შენმა ექიმმა ასე გადაწყვიტა
-ირაკლიი მოგკლაავ- უკვე გინეკოლოგზე გადავიდა რომელიც არადა არ უკეთებდა დამაჩქარებელს
-აბა ვინ მკლავს? - შემოვიდა ოთახში და რაღაცეები შეამომა თან იწერდა- გამაგრდი აკუნა მალე ბიჭის მამა გახდები
-აბა გოგოო?
-ახლა კარგად დავინახეთ რომ ბიჭია ნუ მაგას ვარჩევთ დამიჯერე - თვალი ჩაუკრა
-რა გაცინეეებთ ვკვდებიიი აააააააა
-ეს რა ანჩხლი ცოლი გყოლია ტო ამას როგორ უძლებ
-შენ გენაცვალე აქ ქალის დასახმარებლად მუშაობ თუ იმის დასადგენად ვინ როგორ უძლებს ცოლს- თათულის დედამთილმა აჯახა ეგრევე . ისე ნერვიულობდა ასე რომ უყურებდა გოგოს რომ თავისი მშობიარობა ახსენდებოდა. ერთი შვილი ჰყავდა რადგან ნაადრევად დაქვრივდა და მართალია მარტივად იმშობიარა მაგრამ ასე რომ უყურებდა საყვარელ რძალს ნერვები მოეშალა
-დედა!
-რა დედა წვალობს აქ ჩემი გოგო - აცრემლებული თვალებით შეხედა რძალს -ბავშვი კიდე მუცელში წამობს შენ მოგიკვდა ბებია ბე ნუ აწვალებ დედიკოს ცოდოა ბე
კიდევ ერთი საათი გაგრძელდა მსგავსი კივილ წივილი და როგორც იქნა წაიყვანეს სამშობიარო ბლოკში. უკვე არაადამიანურ ხმაზე ყვიროდა მაკა და ნათია ერთმანეთს აკვდებოდნენ ამდენი ტირილით . დედამთილი კი დერეფანში მიმოდიოდა და ისე ზლუქუნებდა თავისთვის ჩუმად. გიო დერეფანში იყო ჩაკეცილი კედელთან და ყოველ დაკივლებაზე გული უჩერდებოდა. ბიჭებიც არ ჰყავდა გვერდით ყველანი წასულები იყვნენ შეჯიბრზე. დემეტრე ორი თვე არ გამოჩენილა შვედეთში იყო წასული და როდის ჩამოვიდოდა არავინ იცოდა. თორნიკე და მიშო იქ იყვნენ მაგრამ რას გააკეთებდნენ ლოდინის გარდა არფერი შეეძლოთ.
დაიბადა უკვე დილის რვა საათზე ბატონი გაბრიელი და იმხელა ხმაზე დასჭექა ყველას ირაკლის დაბადება გაახსენდა თითქოს ერთმანეთს შეეჯიბრნენ დეიდაშვილები. ძალაგამოცლილმა მილულა თვალები თათულიმ მხოლოდ ბავშვის დანახვა მოახერხა შემდეგ უყურებდა როგორ დაიჭია ხელშ მამიკომ რომელიც ბედნიერებისგან ტიროდა და პატარა ხელებს უკოცნიდა . როცა გულზე დაიწვინა ეს პატარა არსება ენერგია იგრძნო ორმაგად დაუბრუნდა დაკარგული ძალა და მიხვდა რომ ამქვეყნად დედობაზე დიდი ბედნიერება არაფერი იყო.
-მიყვარხარ ჩემო ცხოვრებავ მადლობა ამ სიხარულისთვის - აკომ აკოცა დედიკოს და მერე ბიჭუნას შეხედა
გაფითრებული მაგრამ ენერგიით დამუხტული გამოვიდა სამშობიარო ბლოკიდან და დაიყვირა ბიჭის მამა ვარო დაიწყო მილოცვები პირველად „ქალბატონი დედამთილი“ მძახლებს გადაეხვია და მიულოცა შვილიშილის დაბადება შემდეგ კი შვილს
-ჩემი სიამაყე ნეტავ მამაშენი მოსწრებოდა ამ დღეს ჩვენი პატარა ბიჭის დაბადებას . ღმერთმა სასახელო გაგვიზარდოს დე ისეთი ბედნიერები ყოფილიყავით როგორც მე ვარ შენით დე - კოცნიდა შვილს და თან ტიროდა .
რამდენიმე საათში შევიდა აკო პალატაში სადა უკვე მიეყვანათ დედიკოსთან ბავშვი და მოესწრო კიდეც საკვებთან წვდომა. როცა დაინახა ეს შესანიშნავი სურათი გულმა ორმაგად ძგერა დაიწყო . ორივეს მოეხვია და ცოლს ტუჩები დაუკოცნა .
მეორე დღეს როცა ყველას შეეძლო შესვლა და დედა-შვილის ნახვა ქალბატონი ნინელი(აკუნას დედა) აკოსთან ერთდ შევიდა რძლის და შვილიშვილის სანახავად . თათული უკვე უკეთ იყო შედარებით კარგი ფერიც ჰქონდა და უკეთ გამოიყურებოდა. ქალი ჯერ ბავშვს აკვირდებოდა ცრემლები წამოუვიდა მაგრამ მალევე შეიმშრალა
-გილოცავ ჩემო გოგოვ შესანიშნავი ბიჭია - თბილად აკოცა რძალს და გაუღიმა- ვიცი ყველა დედამთილი ამას ამბობს არ გეგონოს არ მინდა შენ გგავდეს მაგრამ მართლა ძალიან გავს ჩემი ალეკოს პატარაობას. მისი ასლია ჩემო გოგო ეს ბიჭი -ბავშვს პატარა თითებზე ეფერებოდა და როგორც იცის ქოთქოთებდა საყვარლად
-დედა გაფიცებ რას ატყობ ახლა ამ ციცქნას ვის გავს
-შენი აზრით შენ დიდი დაიბადე? 2 და 800 იყავი ძვლივს გიჭერდით ხელში . თათული რას არქმევთ ჩემს შვილიშვილს? მეკითხება ხალხი და არ ვიცი რა ვუპასუხო - რძალს შეხედა
-ოჰ მე არ მეკითხებით? სასწაული თუ უფლება არ მაქვს ბავშვს სახელი დავარქვა
-შენ ვინ გეკითხება ბევრი არ გეწვალოს ახლა შენც. ბავშვს სახელი დედამ უნდა დაარქვას რაც ჩემმა გოგომ გამოიარა ამ პატარას ამ ქვეყნად მოსავლენად შენ საერთოდ ვინ რას გეკითხება
-ახლა დამერხა მგონი გაიღვიძა ქალურმა სოლიდარობამ მამა გვჩაგრავენ კაცებს ამოიღე ხმა
-აკოო-დაუბრიალა ქმარს თვალები და დედამთილს შეხედა თბილად უღიმოდა როგორც ყოველთვის. უყვარს ეს ქოთქოთა ქალი იცის რომ უსაზღვროდ კეთილია. - ბავშვს გაბრიელი ქვია
-გაბრიელი? ჩემი გაბროს სახელი დაარქვით? - ქალი არ ელოდა რომ ამას ეტყოდნენ ქალი კი არა აკოც არ ელოდა თვითონ სულ იძახდა ნიკოლოზი დავარქვათო და თათული საერთოდ არ ეუნებოდა არაფერს . გაოცებულმა გახედა ცოლს და გაუღიმა . უნდა აღიაროს რომ არ აქცევს მსგავს რაღაცეებს ყურადღებებს მაგრამ მაინც ძალიან ესიამოვნა .
-დიახ ბაბუას სახელი ერქმევა ჩემს ბიჭს და სასახელო გაიზრდება რომ მისი სახელი არ შეარცხვინოს ხო დე- გვერდით მიწოლილ პატარას შეხედა რომელიც საყვარლად აცმაცუნებდა პატარა ტუჩებს და სიზმარს ნახულობდა ალბათ რძეს მიირთმევდა.
-ძალიან გამახარე შვილო - ხელზე მოეფერა ქალი და ჯიბიდან პატარა კოლოფი ამოიღო გახსნა და თათულის გაუწოდა- ეს ღვთისმშობლის მედალიონი ჩემმა დედამთილმა მაჩუქა ალეკო რომ დაიბადა ღვთისმსშობელი იყოს შენი და შენი შვილების მფარველი ჩემო საყვარელო. მინდა შენ გაბრიელის ცოლს აჩუქო მან კი მისი უფროსი ვაჟის ცოლს
-მადლობა ნინელი დეიდა
მადლობა შენ შვილო ჩემი ბიჭის ცხოვრებაში რომ გამოჩნდი და ასე გამიბედნიერე შვილი
ძალიან ჭირვეული ბავში იყო გაბრიელი. დედიკოს და მამიკოს მოსვენებას არ აძლევდა როგორც კი დააწვენდნენ მაშინვე იწყებდა ტირილს და უწევდათ ხელით ეტარებიათ. თათა ისედაც სუსტად იყო ძალიან გახდა და ფერმკრთალი დააბოტებდა. მაკა , ნათია და ნინელი ეხმარებოდნენ .
-შენ მოგიკვდი შილო მე რას დაემსგავსე სულ ჩამოხმი ის ბიჭ კიდე არასდროსაა სახლში არასდროს რა სიკვდილად ავარჩევიე ეს დარგი ყველა სახლშია ის სულ სამსახურშია . ავად გამიხდა ბავშვი ეს გოჭი კიდე ჭამს და ჭამს- ბოლოს ბავშვს დახედა და გაიღიმა- სულ რომ შეჭამე დედიკო დაუტოვე ცოტა ენერგია შე ვირო შენ . მამაშენს რომ გავხარ სულ ცოდო არაა დედიკო? რას მიყურებ რას ცოდოა ქო?- უცინოდა ბავშვს და ისიც უღიმოდა
-კარგად ვარ ნინელი მართლა
-რა კარგად ხარ გოგო ლანდი ხარ დარჩენილი
-აბა ვინაა ლანდი ჩემო ფუმფულა დედიკო?- აკო შემოვიდა ოთახში პიჯაკი იქვე დადო დედიკოს აკოცა ბავშვს დახედა და შემდეგ ცოლისკენ წავიდა რომელიც სამზარეულოში იყო და მოეხვია -როგორაა ჩემი ლამაზი გოგო?- ტუჩებზე დააკვდა და როგორც იქნა მოშორდა როცა უჰაერობა იგრძნო
-როგორაა და ვერ ხედავ? ჩაგანდება მართლა ხელში და მეყოლე მერე ვარდივით . რომ აიღო შვებულები აგვისტოა ახლა მაინც არ შეიძლება? დაანებე საერთოდ თავი მაგ ექიმობას მიხედე ოჯახს ან დამხმარე აუყვანე ამ გოგოს ან ჩემთან გადმოდით შვილო არ შეგიშლით არაფერში ხელს ბავშვს მივხედავ , დავალაგებ , საჭმელს გაგიკეთებთ წამოვზარდოთ ეს ბავში და მერე კი არ დაჭირდება ამდენი რამე . ეს გოგოც მოძლიერდება
-არაა საჭირო მართლა ისედაც ძალიან მეხმარებით
-დედა მომკლავს მე თქვენი ნერვიულობა ყველაფერი შენი ბრალია
-დედა მე რა დავაშავე?
-შენც თუ კაცი ხარ რა არც ქმარი ხარ შენ კაი არც მამა ექიმი ხარ მარტო . ექიმმა ცოლი არ უნდა მოიყვანოს არც უნდა გათხოვდეს . დავიკავებ ბავშვს ხელშ მივცემ ცოლს დასვენების საშუალებას რო დაიძინოს ნორმალურად ჭამოს და გამოკეთდდეს
-არ გამასწორა მიწასთან? ასეთი ცუდი ვარ თათუ?
-ეგ როგორ გეტყვის ცუდი ხარო გიჟდება ბავში შენზე
-მოკლედ ნინელი შენი მოსაწონი ხო არაფერი დაბადებულა ამ ქვეყნად რა - ჩაეხუტა დედიკოს და ლოყები დაუკოცნა
-ნუ მეფერები გაბრაზებული ვარ მაინც
-კიდე?- საყვარლად შეხედა დედიკოს და მთელი ძალით აკოცა ლოყაზე
-ჩემი გიჟი ბიჭი ვის გავხარ ასეთი გადარეული
-შენ
-გიჟი გიჟი ნამდვილი გიჟი
ქოთქოთებდა ნინელი სამაგიეროდ მაო ეხმარებოდა მშვიდად ყოველგვარი ქოთქოთის გარეშე თათას ბავშვის გაზრდაში ისედაც მშვიდი ბავში იყო უმცროსი ყიფიანი.
-დედას ტკბილი ბიჭი ვინ არის? დედას ცხოვრება ვინ არის ? - ბავშვს კოცნიდა ისიც კისკისებდა და პატარა ფუმფულა თითებს უსმევდა დედიკოს სახეზე -ჩემი გემრიელი დედას სიხარული
-აბა ჩემი ცოლ-შვილი რას შვება?- საბაზანოდან გამოვიდა ბატონი მიშა და ნახევრად შიშელი წამოგორდა საწოლზე- სიცხეებია გაუსაძლისი სვანეთში წასვლას ვერ შევძლებთ
-დანარჩენები მაინც წავიდნენ
-ხო იცი მაო რა ტიპია შენ არ მიეხმარები და ცოდოა თათა მარტოო
-კარგი რა ამ ერთ ონავარს ვერ მივხედავ? დედები სულ მარტო ზრდიან ბავშვებს ხო დეე შენ ხო ჩემი ჭკვიანი ბიჭი ხარ- ბავშვის მოფერება განაგრძო -ჭამე დე ახლა და დაიძინე კარგი? შენი ძილის დროა დეე - ხელში აიყვანა პენუარის სახელო გადაწია მკერდი მოიშიშვლა და ბავშს ძუძუს თავი ჩაუდო პირში. მანაც დაიწყო ჭამა და თან ხელი ძუძზე ედო და უტკაცუნებდა . მიშო უყურებდა და იცინოდა
-რა მადა აქ ტო
-ნეტა ვის გავს შენ ხო არა
-სხვას ვერ დაემსგავსებოდა უბრალოდ -გაიცინა და თვალი გააყოლა ცოლს რომელიც მოკლე პენუარით მიფარფატებდა და ლამის მთლიანად უჩანდა მკვრივი საჯდომი. ერთიანად შეიპყრო ვნებამ და მის უკან გაჩნდა წამებში ისე რომ შემობრუნებული გოგო პირდაპირ აეკრო სხეულზე - მომენატრე თოჯინა- ჩახრენწილი ხმით უთხრა და ტუჩებზე დააცხრა. კოცნიდა ერთდროულად ფრთხილად და ველურივით . ხელი პენუარის ქვეშ შეაცურა და წამებში გაანთავისუფლა მისგან თითებს გასაქანი მისცა და მთელი სხეული შეისწავლა. საწოლზე ნაზად დააგდო გაიხადა დარჩენილი სამოსიც და ვნებისგან აშლილ ცოლს ზემოდან მოექცა, საალერსო სიტყვებს ეჩურჩულებოდა და მონატრებულ სხეულს უკოცნიდა . ქალის კვნესა უსაზღვროდ სიამოვნებდა და ყველაფერთან ერთად სიამოვნების ზენიტში აჰყავდა.
სესილია გულნატკენი იყო რადგან დემეტრეს ვერ ხედავდა უკვე მოჩვენებები ეწყებოდა. მართალია იმ რამდენიმე დრეს რაც საქართველოში გაატარა ყოველ ღამით სტუმრობდა მძინარეს ისიც არ იღვიძებდა ცოცხალი თავით და ასე მაინც გრძნობდა მის სიახოვეს ახლა კი სიგიჟემდე ენატრებოდა ყოველ წამს მის პროფილზე იყო და ყველა ახალ ფოტოს ათვალიერებდა. რამდენმე ერთიდაიგივე გოგოსთან ჰქონდა გადაღებული ხელი ჰქონდა მოხვეული ყველაში და კოცნიდა არა ტუჩებში მაგრამ იმდენად იეჭვიანა იმ დღეს ყველა დაცოფა
-სესილია გეყოფა !-მარიამმა დაუყვირა და ისიც გაჩერდა- შენ გაბრაზებული ხარ იმას არ ნიშნავს რომ ჩვენზე იყარო ჯავრი და თუ რამე გაბრაზებს ისიც შენს თავს დააბრალე . სესილის არაფერი უთქვია საძინებელში შეიკეტა საწოლზე დაემხო და იწვა საღამომდე. მარიამმა ვეღარ მოითმინა და ბოლოს ისიც მიადგა მის დახურულ კარს
-სესილი გამიღე მნიშვნელოვანი საქმე მაქ ....დემეტრეს ეხება სესილი-ბოლოს დააყოლა და საკეტიც გადატრიალდა. თვალებში სევდაჩამდგარ გოგოს რომ შეხედა გული შეეკუმშა . ხელი მოხვია და თავზე აკოცა- ჩემი პატარა გოგო როგორ დაიტანჯა. იმ იდიოტს ვუთხარი შენს გამო თუ იტირებს განანებთქო მაგრამ ის არაა დამნაშავე
-ისაა აბა მე ვარ? რატომ წავიდა რატო არ მოვიდა და არ დამემშიდობა
-დემეტრე დევდარიანი არასდროს არვისთან არ მიდის . არავის არ ამშიდებს და არავის გამო იწუხებს თავს თუ მისი ძმაკაცი არაა. ქალი კი მხოლოდ დედა ჰყავს რომელიც საფიცარია მისთვის და ყველაზე წმინდა ამ ქვეყნად მის გარდა არავისტვის შეუმშრალებია ცრემლი და არავინ ჩაუკრავს გულში. ვიცი იტყვი დიდი წარმოდგენა აქვს საკუთარ თავზეო მაგრამ ასე არაა. მეც ეგრე მეგონა როცა შენი ასაკის ვიყავი ხშირად ვეკამათებოდი დემეტრეს მაგრამ შემდეგ მივხვდი რომ უბრალოდ არ შეეძლო გრძნობების გადმოცემა, არ შეეძო მისვლა და ვინმეს დამშიდება. ნებისმიერ რამეს გააკეთებდა ძმაკაცის გამო მაგრამ ქალისთვის არაფერს. ამის გარდა უამრავი რამ მაქ სათმელი მაგრამ არ ვაპირებ მინდა თავად გამოიტანო დასკვნები თან სწორი დასკვნები და არა მცდაი. მინდა ისწავლო დამოუკიდებლად ყველაფრის გარკვევა და გაანალიზება რადგან შეიძლება ერთ დღეს ისეტი რამ შეგემთხვეს ვერავის გაანდო და ვერავის სთხოვო დახმარება . დემეტრეს სასწრაფო საქმე გამოუჩნდა კომპანიასთან დაკავსირებით რომ არ გაფრენილიყო სასწრაფოდ ყველაფერს დაკარგავდა მაინც არ მოვიდოდა შენთან რადგან უთხარი რომ შენთვის არაფერს ნიშნავს ის კი რომც ხვდებოდეს სიმართლეს არასდროს გაიძლებს მაგის თქმას . დადგება დღე და უბრალოდ გკითხავს დაგაყენებს არჩევანის წინაშე და მას მერე აღარასდროს დაგისვამს კიტხვას მეორედ . შენ მოგიწევს მისი დაბრუნებისთვის ბრძოლა და კარგად დაფიქრდი - აკოცა და წამოდგა-შენი დაბადებისდღისთვის მამიკო რესტორანში წასვლას აპირებს უნდა ჩვენი ყველა მეგობარი, ნათესავი და ბიზნეს პარტნიორი გაგაცნოს რათა იცოდე ვინ ტრიალებს ჩვენს ირგვლივ
-არ მაქ ხალისი
-ვიცი მაგრამ საჭიროა ნუ აწყენიებ ირაკლის გულით უნდა გაგამხიარულოს რადგან გონია რომ აქ ყოფნის გამო ხარ ასე და დანაშაულის გრძნობა ტანჯავს აქ გადმოყვანის გამო
-ასე არაა მე აქ კარგად ვარ მართლა
-მე ვიცი მაგრამ საქმით სხვას ამტკიცებ. მაოსთან და ირაკლისთან ან ჩვენთან კამათი ვერაფერს უშველის ჩემო პატარა
სესილია მთელი ღამე ფანჯრის რაფაზე იყო შემოსკუპული ,რომელიც სპეციალურად გააკეთებიეს მისთვის როცა გაიგეს რომ ასე ჯდომა და კითხვა უყვარდა, და ფიქრობდა. ასეთი არეული არასდროს ყოფილა ბოლო სამი თვე ჯოჯოხეთად ექცა. ასე ცუდად არასდროს არავის მოქცევია, არავისთან უჩხუბია ამდენი როცა იცოდა რომ კარგები იყვნენ ყველანი და მისთვის კარგი სურდათ. შუაღამით ჩამოვიდა ძირს ჩაიცვა და ტკივილის გასაყუჩებლად ერთადერთ გზას ქეთოს საფლავზე ასვლას მიმართა. როცა ტაქსის მძღოლს მისამართი უთხრა გაოცებულმა გამოხედა შუა ხნის მამაკაცმა როცა უთხრა დედაჩემის საფლავზე მივდივარო გული აუჩუყდა მოხუცს და მაშინვე აიყვანა. შესთავაზა რომ დაელოდებოდა მაგრამ იუარა . ქეთოს საფლავთან დაჯდა ქვას მიადო თავი და ყველაფერი უამბო რაც ერთი კვირის მანძილზე განიცადა რადგან ბოლოს სწორედ ერთი კვირის წინ იყო მისული . არ ტიროდა ისევ არ ტიროდა უნდოდა მაგრამ თავს იკავებდა თიტქოს მართლა სტკენდა ამით ქეთოს. დილის სამი საათი იყო როცა ადგა გაყინული, დაბუჟებული და ფეხით გაუყვა გზას. როცა ტრასაზე გავიდა რამდენიმე მანქანა თუ მოძრაობდა მხოლოდ. იმდენად იყო გათიშული აზროვნებაც კი არ შეეძლო მიდიოდა შუა გზაში და მანქანების სიგნალსაც არ აღიქვამდა . შემდეგ იგრძნო ძლიერი შეჯახება და ყველაფერი სიბნელემ მოიცვა.
სიბნელე უცებ ნათელმა შეცვალა დროის არქმა არ ჰქონდა და არც ის იცოდა სად იყო მხოლოდ კაშკაშა სხივს ხედავდა უნდოდა გამოსახულება გაერჩია დაიძაბა და ბოლოს დაინახა ქეთო . ღმერთო მისი მონატრება იმაზე დიდი ყოფილა ვიდრე ეგონა ამდენი ხნის შემდეგ პირველად ხედავდა
-დე ხმა გამეცი დეე რატო არ მიღიმი ჩემო ქეთუუ-მისკენ მიდიოდა ქალი არ იძვროდა მაგრამ მაინც ვერ უახლოვდებოდა-დეე გაბრაზებული ხარ? დე გთხოვ ხმა გამეცი შენი ხმის გაგონება მომენატრა დედიკო . ტირილი მინდა დე მტკივა არ ვიცი რა მაგრამ გაუსაძლისად მტკივა იცი შენს დაკარგვაზე მეტად მტკივა. ვიცი საშინელი შვილი ვარ მაგრამ მისი დაკარგვა უფრო მტკივა დე მითხარი რამე გთხოვ მითხარი როგორ მოვიქცე დედა
-ჩემო სულელო გოგონა-თმაზე გადაუსვა ხელი - მეგონა ძლიერ იყავი დე .. მაპატიე ასეთ დროს რომ მიგატოვე და ცხოვრება აგირიე დე .. რატომ ვერ დააფასე ჩემო გგოვ მათი დამოკიდებულება ყველას ძალიან უყვარხარ ხომ იცი. რატომ ეჩხუბებოდი გამუდმებით გითმენდნენ რადგან უყვარდი .. მაოსაც უყვარხარ ძალიან დე რადგან დიდი გული აქვს ყველას დატევა შეუძლია მის დიდ და თბილ გულს. მარიამი მას გავს ტყუილად ამბობენ ირაკლის ასლიაო . ირაკლი ეგეთი ძლიერი არაა ვერც ერთი კაცი ვერ იქნება ისეტი ძლიერი როგორც დედები ვართ დე ...
-ვიცი დე მაგრამ გაბრაზებულ გულზე ხომ იცი რომ ვერ ვაზროვნებ. ვერ ვისწავლე თავის დამშვიდება
-იმ ბიჭს რას ერჩოდი მართლა ჯიუტი თხა ხარ
-ეგ საიდან მოიტანე
-მე აქედან ბევრ რამეს ვხედავ იცი? -გაიღიმა და თავზე აკოცა - მშვენიერი სიძე იქნება ისეთია შენ რომ მოგარჯულებს . ისე რარა მორჯულება კი დაგიმორჩილა უკვე ამ ტავისი უმოქმედობით
-შენც მისკენ ხარ? ყველანი მისკენ რატო ხარტ
-მიცვალებულსაც ეცხუბები მოკლედ თავის გასამართლებლად
-დედაა ნუ მეუბნები ეგრე
-გვეყოფა ახლა ამდენი ლაპარაკი არ შეიძლება
-არ წახვიდე რა წამიყვანე დე აქ რისთვის მოხვედი თუ არ მიგყავარ
-სად წაგიყვანო ჩემო სულელო ბავშვო შენი ადგილი აქ არაა . მე მოვალ ხოლმე როცა ძალიან დაგჭირდები იცოდე ახლა რომ გაიღვიძებ სანამ ყველაფერს არ გაიაზრებ და სწორ არცევანს არ გააკეთებ არაფერი შეიცვლება -ეს უთხრა და გაქრა.
სესილის შეგრძნებები დაუბრუნდა უკვე ფიზიკურ ტკივილს გრძნობდა მაგრამ თვალებს ვერ ახელდა რადგან რაღაც ჰქონდა შემოხვეული . თავბრუსხვევას გრძნობდა გარჩევა არ შეეძლო არაფრის მოგვიანებით იგრძნო როგორ ეხებოდა ხელზე ვიღაცის ხელი და გული აუჩქარდა მაინც ვერ გაიღვიძა ზემოდან უყურებდა მის სხეულს და სიზმარი ეგონა ისევ ფიზიკურად ისევ ვერაფერს გრძNობდა მაგრამ ტკივილს განიცდიდა. ოთახი ჯერ ცარიელი იყო ვიღაც თეთრხალათაინი შევიდა რაღაცეები ჩაიწერა და ისევ გავიდა. შემდეგ ისევ გაიღო კარი და ირაკლი შემოვიდა მკვდარს გავდა ასეთი არასდროს ენახა
-მაპატიე ჩემო თოჯინა მაპატიე რომ ვერ დაგიცავი . ვერ გაგიწიე შესაფერისი მამობა მხოლოდ შენ ვერ გაგიწიე სათანადო დახმარება არადა ყველაზე მეტად შენ გჭირდებოდი ჩემო ლამაზო. ჩემო პატარა ფერია . რომ იცოდე როგორ ძლიერ მიყვარხარ . გაიღვიძე გთხოვ გეფიცები სულსაც კი მოგცემ ოღონდ გაიღვიძე გთხოვ -ირაკლი ყიფიანი ტიროდა და სესილის სხეულს ეხვეოდა . ექიმმა დაუძახა ცრემლები შეიმშრალა და იქაურობა დატოვა. ასე თანმიმდევრობით უყურებდა ყველას მარიამს, მიშოს, მაოს, თათას რომლებიც ტიროდნენ მაგრამ დემეტრეს ვერ ხედავდა.ის პირველი შეგრძნება კი ახსოვდა მაგრამ ვერ დაიჯერა რომ ის იყო. საათს შეხედა უკვე ორი საათია ამ კადრებს უყურებს. ბოლო მარიამია რომელიც არ ტირის უბრალოდ ზის მისი ხელი უჭირავს და უყურებს
-ვიცი აქ ყველა მოდის ქვითინებს და გთხოვს გამოფხიზლდე. მე მგონია რომ გესმის და სულ არ განაღვლებს რას გეტყვით. მგონი შენ თვითონ არ გინდა დაბრუნება რადგან უმადური ხარ . არც დედაშენის ღვაწლს აფასებ არც ჩვენს სიყვარულს. ტუტუცი ბავში ხარ რომელმაც თავი შეგვაყვარა ყველას ჩვენს გულებში შემოძვრა და ახლა წასვლას აპირებს უნდა დაკრას ფეხი და მოგვშორდეს სამუდამოდ . რომ გამოფხიზლდები იცოდე მე არ გაპატიებ შენ კიდევ არ იცი როგორი გაბრაზება იცის მარიამ ყიფიანმა. ერთი კვირაა უკვე აქ ხარ გაუნძრევლად და არაფერს ცვლი გულისცემა გეცვლება მხოლოდ ისიც დემეტრე რომ მოდის ვითომ ჩვენ ნაკლებად გვიყვარხარ. მაგრამ არა ყველა შეყვარებული ქალი ერთნაირი დამთხვეულია . ზუსტად ორ დღეში ხდები თვრამეტი წლის და უკვე ისე გიყვარს ის ხისთავიანი დევდარიანი სულ ფეხებზე გკიდია მის გარდა ყველა - თავიდან ჩხუბით დაიწყო ფერდაკარგულმა გაბრაზებულმა მაგრამ გულგაჩერებულმა მარიამმა მერე ცრემლები სდიოდა პარალელურად იწმენდდა და ისევ აგრძელებდა სესილიას ლანძღვას თითქოს მართლა იცოდა რომ იქ იყო და ყველაფეი ესმოდა . - წავედი მე ღირსიც არ ხარ ლაპარაკის მოვა ის შენი ბიჭი და იქნებ ახლა მაინც გაიღვიძო ისე მალე ჩამოვიდა მგონი დაჯახება წინასწარ იგრძნო და ეგრევე წამოვიდა - ბურტყუნით თქვა და გავიდა. რამდენიმე წუთი უყურებდა კარს სესილი მაგრამ არავინ ჩანდა. ტყუულად ეგონა რომ დემეტრე გამოჩნდებოდა პულსაცია შეუნელდა მაგრამ კარი გაიღო გაიხედა და დაინახა სრულიად სხვა დევდარიანი ეს ორ მეტრიანი კაცი ისე გაფერმკრთალებულიყო , დასუსტებულიყო გეგონებოდათ ერთი მეტროა მხოლოდ დარჩენილიო . მოდიოდა არა კი არ მოდიოდა მილასლასებდა თვალებჩაშავებული, ღამენათევი და ფერმკრთალი ისეთი ფერმკრთალი რომ მუდამ გასაგიჟებელი მუქი კანი მიტკლისფერი გახდომოდა . ტუჩები კი გალურჯებოდა , გაღიავებოდა და ახლა კაცმა არ იცის რა ფერი დასდებოდა. სკამზე ჩამოჯდა ღღმად ჩაისუნთქა ოთახში გამეფებული ჰაერი თლილი თითები რომლებიც უფრო თხელი ეჩვენა სესილის ხელს ჩაიკდა და ტუჩები მიაკრა დაიფიცებს რომ იგრძნო შეხება მხოლოდ ის ადგილი ეწვოდა რომელზეც აკოცა . ბიჭი დაიხარა სესილისკენ და მისი შავი თმები მუჭში მოიქცია ბალიშზე გაშალა მის მხარეს და თავი დაადო ისე რომ ლოყაზე ეხებოდა ცხვირით , თვალები დახუჭა და მიცვალებულს გავდა ფერმკრთალ ღაწვზე სითხემ იწყო სვლა რომელიც ბრჭყვიალებდა და ძალიან ნელა გადიოდა გზას თვალიდან ყბაბმე ზოგი კისერშიც ჩაიკარგა და მფეთქავ არტერიას მიაღწია. ბიჭი კი ისევ არ შეტოკებულა არც თვალები გაუხელია
-მჯერა! ჯანდაბა დავრწმუნდი რომ ჩემზე ჯიუტი ხარ ! ამის დედაც... ვიცი უკვე რომ შეგიძლია ჩემს გარეშე ყოფნა მე კი არ შემიძლია გაიგე არ შემიძლია. ერთი კვირაა გიმეორებ რომ არ შემიძლია შენს გარეშე ყოფნა მაგრამ არ მისმენ ისევ არ გესმის ჩემი ახლა ხომ პირდაპირ გეუბნები რომ მოვკვდები თუ თვალს არ გაახელ . გამლანძღე მეჩხუბე თავნება ნარკომანი, საკუთართავზე შეყვარებული იდიოდტი ,გულქვა მონსტრი , უსუსური მლიქვნელების მეფე მეძახე რაც გინდა ის გააკეთე ოღონდ გამოფხიზლდი გთხოვ არ დამტოვო . სულ მთლად ქვა თუ არ გაქ მანდ მანდ მარცხნივ შემიბრალე ... შემიცოდე და გაახილე ეგ თაფლისფერი თვალები გახსენი ვარდისფერი ტუჩები და გაიღიმე , ან შეკარი ეგ ლამაზი წარბები გაბრაზებულმა როგორც იცი და დამარტყი ეგ ლამაზი თითები ოღონდ გიგრძნო , ვიგრძნო რომ არ აპირებ ჩემს მიტოვებას და ისევ შევძლებ შუაღამით შემოპარვას შენს ოთახში ძილისწინ შუბლზე კოცნას და შენი სურნელის შეგრძნებას იმდენს მომდევნო ღამემდე, რომ მეყოს.... სულ წავალ , სამუდამოდ გადავიკარგები შენ თუ მეტყვი რომ ვერ მიტან და გეზიზღება ჩემი დანახვა -შუბლი ხელზე დაადო და კვლავ იგრძნო იგივე შეხება რაც პირველი გამოფხიზლებისას. უკვე ვეღარ უყურებდა ზემოდან ყველაფერს. უკვე ვეღარაფერს უყურებდა მაგრამ გრძნობდა ყველაფერს, ესმოდა ისევ და სურვილი ჰქონდა დალაპარაკების მაგრამ სხეული დაბუშებული ჰქონდა ტკივილს გრძNობდა კუნთების, ძლების და თავის თიტქოს ახლაც ვიღაც ურტყამდა ბლაგვს საგანს . ძალა მოიკრიბა და ხელი მოუჭირა დემეტრეს თლილ თითებს ისე მოუჭირა რომ სისხლის მიმოქცევა შეუჩერა დევდარიანს . ბიჭმა უცებ აწია თავი და ხელს დააკვირდა - გაიღვიძე? მართლა გაიღვიძე? ღმერთო მადლობა მადლობა - ხელს უკოცნიდა მერე კარის გაღების ხმა გაიგონა სესილიმ და ვეღარ გრძნობდა მის სიახლოვეს არც სურნელი რჩებოდა ოთახში და დალაპარაკების სურვილიც უქრებოდა. ტუჩები დაუსველეს ამიტომ შეძლო გამშრალი პირის დასველება და სიტყვების თქმაც განიზრახა
- როგორ გრძნობთ თავს სესილია მე თქვენი მკურნალი ექიმი ვარ ნოდარი. ერთი კვირის წინ ავარიაში მოყევით მანქანა დაგეჯახათ . ურთულესი ოპერაციები გადაიტანე ამ ხნის მაძინლზე კომატოზურ მდგომარეობაში იყვავით მინდა მიტხრათ რა გახსოვთ ანუ თქვენს შესახებ რა გახსოვთ .
-ყველაფერი მტკივა - ხმაჩაწყვეტილმა თქვა და თავად გაუკვირდა - თვალზე რატომ მაქვს სახვევი
-თავი მაგრად დაარტყით და ჰემატომა განვითარდა ამიტომ შეგიხვიეთ არ იდარდოთ მალევე მოგხსნით ჩემი თანაშემწე გნებავთ თქვენი ოჯახისწევრების და მეგობრების ნახვა?
-დიახ თუ შეიძება
-ახლავე დავუძახებ- გოგონას ხმა გაიგონა და მალევე გაიგო ფეხის ხმა და ერთმანეთში არეული სურნელი გრძNობდა რომ ტიროდნენ . არაფერი უთქვია სახვევის მოხსნას ელოდა რომ ყველა დაენახა . მაგრამ იცოდა დემეტრე რომელ მხარეს იდგა და გადაწყვიტა პირველად მისთვის შეეხედა და ბოლოს და ბოლოს ეთქვა რომ სიგიჟემდე უყვარდა . სახვევს აღარ გრძნობდა მიწებებული წამწამები ფრთხილად დააშორა ერთმანეთს დაახამხამა რამდენჯერმე მაგრამ ამაოდ . ვერაფერს ხედავდა სრულიად ვერაფერს წერტილების გარდა საიდანღაც შუქს აღიქვამდა ეს იყო და ეს
-რა ხდება რატომ ვერ ვხედავ ვერაფერს? ექიმო რა მჭირს? ვერ ვხედავ
-დამშვიდდით - თავად შიშის ნოტები შენიშNა ექიმის ხმაში - გადით გთხოვთ
-რა ხდება ექიმო? -მარიამის ხმა გაიგონა
-მარიამ გადით გთხოვთ ყველაფერს შეგატყობინებთ
-ისაა რაც მე მგონია? ხომ მაგრამ ოპერაცია ხომ გავუკეთეთ ყველაფერი რიგზე იყო
-მარიამ გადი რამდენიმე წუთში ან საათში ყველაფერს გავარკვევთ დაამშდიე ის ბიჭი კიდე არ დალეწოს აქაურობა
-რა დროს ეგაა - გაბრაზებულმა დაიყვირა და ისიც გავიდა. სესილი გაშეშებული იწვა ხვდებოდა რომ სადღაც მიჰყავდათ რაღაც აპარატის შეხებას გრძნობდა. უამრავი გაურკვეველი კითხვა და როცედურა გაიარეს უკვე მოთმინება დაეკარგა გული უსკდებოდა მაგრამ მოთმინებას იცენდა
-ბოლოს- და ბოლოს მითხარით რა მჭირს ვეღარ გამოვიხედავ? ნუთი სამუდამოდ დაბრმავდით
-დამშიდდით შესაძოა დროებითი იყოს დღესვე გამოიხედოთ ან ხვალ ან ერთ კვირაში
-თქვენ მკითხავ ხართ თუ ექიმი რა უბედურებაა უნდა ვიცოდე რა მჭირს უნდა ვიცოდე ! მნიშვნელოვანია ვიცოდე გამოვიხედავ თუ ბრმა ვიქნები
-დამშვიდდით გთხოვთ თორემ მომიხდება დამამშვიდებელი გაგიკეთოთ
-როგორ დავმშვიდდე ჯანდაბა წარმოიდგინეტ რომ ვერაფერს ხედავთ ყველაფერი ბნელითაა მოცული და ნუ მეუნებით რომ დავმშვიდდე- უკვე იმხელა ხმაზე ყვიროდა და ისე იქცეოდა ყველას ესმოდა და დამამშიდებელიც გაუკეთეს. ამჯერად მოდუნება იგრძნო და ვეღაფარეს გრძობდა . გამოფხიზლდა მიხვდა რომ იქ ვიღაც იყო თვალები გაახილა იმ იმედით რომ ყველაფერი სიზმარი იყო მაგრამ არაფერი შეიძალა
-ვიცი რომ აქ ხართ ვგრძნობ დამელაპარაკე ან მომიახლოვდი
-შვილო მე ვარ - თავზე მოეფერა ირაკლი და აკოცა . ესიამოვნა მაგრამ ისევ უღრენდა
-მარიამის ნახვა მინდა სასწრაფოდ
-ახლავე დავუძახებ
-არავინ შემოყვეთ იცოდეთ ვიგრძNობ- გააფრთხილა მკაცრად და დაელოდა ფეხის ხმას
-გისმენ ლამაზო აქ ვარ- მარიამი დაუჯდა გვერდით და შუბლზე აკოცა
-ყველაფერი მაინტერესებს ჩემს მდგომარეობაზე არაფერი დამიმალო
-მანქანა რომ შეგეჯახა თავი ძლიერად დაარტყი . სისხლჩაქცევა განვითარდა მართალია ოპერაცია წარმატებიტ დასრულდა თავადაც ვესწრებოდი და შეფერხება არ მომხდარა მაგრამ ტვინი ამოუცნობია დღემდე შესაძლოა უკუჩვენებები მოჰყვეს როგორც შენს შემთხვევაში მოხდა ეს შეიძლება რამდენიმე დღე გაგრძელდეს ან წელი მაგრამ არა სამუდამოდ ღვთის წყალობით სამუდამოდ არ გაგრძელდება
-მაგრამ დარწმუნებული არ ხარ
-ხო ასეა მაგრამ ნუ იქნები პესიმისტი
-რამდენი ხნით დავრჩები აქ შენგან განსხვავებით ვერ ვიტან საავადმყოფოებს ბავშობიდან
-დარჩა რაღაც გამოკვლევები და ხვალ შეგეძლება წასვლა
-ახლა რა დროა
-საღამოს ათი საათია
-გარეთ ვინ არიან
-ყველა აქ არიან ბავშვების გარდა
-კარგი ახლა რასაც გეტყვი კარგად დაიმახსოვრე და ზუსტად ისე შეასრულე კარგი?
-კარგი გისმენ
-მოკლედ ახლა გახვალ ყველას ეტყვი ჩემგან მადლობას რომ აქ იყვნენ გადასცემ რომ კარგად ვარ და ისეთი არაფერი მომხდარა რაც ღმერთისგან არ დამიმსახურებია ალბატ ასე იყო საჭირო და წავიდნენ. თუ მოუნდებათ ხვალ მოვიდნენ სახლშ მორჩა გლოვა მორჩა ღამის თევა დაიძინონ ჭამონ რა ვიცი ნაშები ააგდონ მოკლედ აორთქლდნენ აქედან . ყველა
-მეც?
-არა შენ დარჩი ვიცი რომ არ გაწუხებ - ნიშნისმოგებით უთხრა და ხელი აამოძრავა- ხელზე რაღაც მიკეთია ხო?
-კი
-რა არის?
-სამაჯურია
-არ გადამრიო მე ბეჭედი მეგონა- უთხრა და გაიცინა-მითხარი გოგო როგორია
-რომ გაიღვიძებ დაინახავ და მიხვდები იმასაც ვინ გაგიკეთა
-დემეტრემ რა თქმა უნდა და რა აწერია ალქაჯი?
-არა ! წავედი მე გადავცემ იმათ დანაბარებს -მარიამი გავიდა და რამდენიმე წუთში დაბრუნდა . გვერდით მიუჯდა მერე ვიღაც შემოვიდა დ რაღაც შემოიტანა
-ვახშამი მოიტანეს მე გაჭმევ კარგი?
-მშია და უარს არ გეტყვი იცოდე არ დამსვარო
-სანამ ექიმი გავხდებოდი ლონდონში საავადმყოფოშ ექთნად ვმუშაობდი და ახლახანს ჩემს ძმისშვილს ვაჭმევდი
-რამხელა გამოცდილება გქონია შენ - გაიცინა და ჭამა დაიწყო . ისე იქცეოდა თითქოს არაფერი აწუხებდა . მარიამი ეჭვობდა მიზეზს მაგრამ არაფერს ამბობდა ყვებოდა თამაშში. კულმინაციაც დადგა ოთახში დემეტრე შემოვიდა ერთი სიტყვაც კი არ უთქვია ისე შემოიპარა და დაჯდა საწოლის წინ უბრალოდ უყურებდა სესილიას და საკუთარი გლისცემა ყურებს ტკენდა იმხელა ხმაზე ესმოდა
-მარიამ
-გისმენ პატარა
-ამ ინდივიდს უთხარი ადგეს და აქედან აორთქლდეს საქმე ნახოს ნუ თუ მედდად არ დაიწყო მუშაობა
-ვინ ინდივიდს მე ვარ მარტო
-რომ გეუბნები უთხარი ან თქმა რათ უნდა ხომ ესმის ადგეს ახლა და გავიდეს - ისევ მშვიდად ამბობდა და ზუსტად მისკენ იხედებოდა
-სესილია არავინაა მართლა
-ისე რაღაც მხრივ შენც მართალი ხარ არავინაა ერთი თავნება ნარკომანი, საკუთარ თავზე შეყვარებული იდიოდტი ,გულქვა მონსტრი , უსუსური მლიქვნელების მეფე და ჯოჯოხეთიდან გამოდევნილი დემონია რომელიც მონსტრადაც არაა ვარგისი -უცებ მიაყარა ის სიტყვები რაც დემეტრე ეუბნებოდა რამდენიმე საათის წინ . ბიჭს თვალები გაუფართოვდა უყურებდა და ვერ იჯერებდა
-სესილია გეყოფა რა
-კარგი ხო აღარაფერს ვეუბნები ჯობია ვესროლო აბა თუ მოვარტამ ისე კარგად ვისვრი მიზანში რომ რა გითხრა- გვერდით იცოდა რომ ჭიქა იდო წეხან დაალევია მარიამმა წყალი ის აიღო წყალი ბოლომდე დალია მერე კი ისე გააქანა დემეტრეს მიმართულებით გეგონება მართლა უყურებდა . ჭიქა სკამის მოხვდა დაიმსხვრა და ნატეხები ხელზე დაეყარა დემეტრეს. მიხვდა რომ ატკინა გრძNობდა მაგრამ ხმას მაინც არავინ იღებდა . მარიამი წამოდგა
-გადარეული ხარ ნამდვილი გიჟი ზუსტად შესაფერისები ხართ ორი დამთხვეული მოისვენე ახლა ?
-არააა კიდე არ გასულა და - ტუჩები დაბრიცა საყვარლად - თავში თუ მოხვდა ტვინი არ გადმოეღვრებოდა დიდი რაოდენობით ასე რომ არაუშავს . სახეზე თუ მივაფშვენი დიდი სილამაზის მატარებელი არც მყავს ახლა ეგ და არაფერი მოაკლდება ერთი ორი ნაკაწრით. თითები ისედაც მოკვარჩხული არ და მეტი რაღა მოუვა
-შე მართლა ხისთავიანო ყიფიანო შეწყვიტე ლანძღვა და დაიძინე
-არ მინდა მოვა მერე ერთი ინდივიდი მომიწვება გვერდით და დამიწყებს ხელების ფათურს. სულ მიკვირდა ასე უსიამოვნოდ რატო მეძინა ხოლმე და თურმე ერთი უნამუსო მეტმასნებოდა და თავისი იაფფასიანი უგემოვნო სურნელით მგუდავდა ?ცოტა ხანში სუნთქვის უნარსაც დავკარგავ მხედველობასთან ერტად და მოაშორე ეს აქედან - მშვიდად ლაპარაკობდა და ცინიზმს არ იშორებდა . რაც აქამდე უნდოდა მოეშალა მისთვის ნერვები ახლა იყენებდა მომენტს იცოდა ბავშვურად რომ გამოსდიოდა მაგრამ დრო გაჰყავდა ,ფიქრს იშორებდა თავიდან .
-ვაიმე ახლა თუ არ გავიცინე მოვკვდები- მარიამმა თქვა მოგუდული ხმით და კისკისი დაიწყო იმათ რომ შეხედა. განსაკუთრებით დემეტრეს სახეზე ეცინებოდა . ისე იცინოდა თითქოს მთელი კვირა გამოტოვა და ისევ ყველაფერი რიგზე იყო .
-ჩემი ბავშვები აქ იყვნენ ხო?
-კი და რომ ვუთხარი შენი დანაბარები თიკო ლამის გაგიჟდა რომ მოვალ მოვკლავო
-სადისტი ეგ ხეიბარსაც მემუქრება? თუ ჰგონია მომერევა ძაან ცდება დამცველი როგორ არ გამომიჩნდება ვინმე ყველა „პაკლონიკი“ ხომ არ მიმატოვებს
-ამას მოვკლავ ახლა - მობილურზე აკრიბა ტექსტი დემეტრემ და მარიამს აჩვენა ის კიდე ფხუკუნებდა
-ფრთხილად იყავი ვინმეს რომ მოუნდეს ახლავე შენი მოგუდვა მე ვერ გიშველი. მართალია ბავშვობაში დავდიოდი კარატეზე, ძიუდოზე და კიდევ ბევრ რამეზე მაგრამ მაინც ვერ მოვერევი უკვე აღარ ვარ პუტკუნა
-მოიცა შენ პუტკუნა იყავი?
-შენს ასაკში აღარ დაახლოებით 12 წლიდან 15 მდე ისეთი მსუქანი ვიყავი დავგორავდი
-კაი ახლა მაგას ვერ დავიჯერებ
-ნუ დაიჯერებ ჩემს ფოტოებს გაჩვენებ მერე რომ გამოიხედავ მაგ ლამაზი თვალებიდან და დამიჯერებ
-რა ინტრიგაში ჩამაგდე გოგო გული მწყდება უკვე რომ დავბრმავდი
-ისე რას ამბობ კი არ გინდა ახლა უყურებდე ვიღაც-ვიღაცეებს
-მარიამ ვიცი სად დგეხარ და ხომ არ გინდა გესროლო შენც რამე ჰა? ვცადოთ?
-არა რა მე ხომ ლამაზი ვარ
-აქამდე ეგ არ გითქვამს მოკლედ როცა უნდა თავმდაბალია როცა უნდა ტრაბახობს მე რატო ვერ ვისწავლე ვერასდროს ორი დაპირისპირებული თვისების გამოყენება საჭირო დროს - ჩაიფრუტუნა და საბანი გადაწია- დავიწვი
-სხვათაშორის საცვლებით წევხარ იმის გამო რომ საავადმყოფოს პერანგი არ ჩაიცვი
-აქ ხომ არავინაა ჩვენს გარდა და რა პრობლემაა?-უცებ თქვა დამარჯვენა ფეხი მოხარა . დემეტრემ ნერწყვის ყლაპვით რომ მოიკლა თავი ხელები აიფარა და ამოუხვნეშა . მარიამი იცინოდა სესილი მხიარულდებოდა . იწ ისეთი მოძრაობები გააკეთა დემეტრეს აორთქლება მოუნდა
-კიდევ მცხელა იცი? რარაც უჰაერობაა არადა კონდიციონერი ჩართულია
-ახლა ახალგაზრდა ბიჭია მორიგე ექიმი და მაინც გადაიფარე რა იცი რა ხდება - მარიამმა ხმამაღლა წაიკითხა დემეტრეს დაწერილი შეტყობინება და გაიცინა
-ხოო? სიმპატიურია თუ არა - ეს ისე თქვა გეგონებოდათ მართლა საარშიყოდ ემზადებოდა
-ვაიიმეე რა შარში ხარ მარიამ? - ჩურჩულით თქვა და დემეტრეს თვალები უბრიალა - საშალო სიმაღლის ბიჭია , გამხდარი ქერა ცისფერი თვალებით
-ახლა ქერებს რომ ვერ შევიყვარებ უცებ იცი და მაგიტო მეუბნები მაგას ხო? -გაბუტულმა გადაიჯვარედინა მკერდთან ხელები ფეხები გაშალა
-გადაიფარე ეს საბანი შენ რა თორე გავიხდი ახლა მეც მცხელა უკვე
-მიდი გაიხადე იქნებ და ვინ შემოვიდეს
-მე არავინ მყავს ეგეთი რომ მომინდეს მისი შემოსვლა
-ეჰ 17 წლის ბავში რომ გაჯობებს შენც ქალი ხარ რა. მართალია რომ ამბობენ ექიმი არც ქალად ვარგა და არც კაცადო
-ამ ექიმებზე ფრაზებს ვინ იგონებს მითხარი ერთი. შენ და მაო რომ მაგიჟებთ
-ტყუილია?
-ნუ მედავები პატარა ქალბატონო რა ვინმეში არ შეგეშალო
-მე ისეთები დამიმარცხებია შენ ვინ ხარ ქალბატონო - თვალები მინაბა და ისევ გაახილა . ყოველ ჯერზე დიდხანს ხუჭავდა ელოდა რომ დაინახავდა
-ვინ ვის დაამარცხებს მაგასაც ვნახავთ- მარიამმა ისევ წაიკითხა დემეს შეტყობინება და გაიცინა მასთან ერთად ნუ ის იღიმოდა. უკვე მშვიდად იჯდა როცა მოჭიკჭიკე ქალბატონს უყურებდ რომელიც ყველა წინადადებაში დევდარიანს კიცხავდა
-არ მეგონა „კაი ბიჭებს“ სიტყვა თუ მიჰქონდათ უკან - თქვა და დემეტრესკენ გაიხედა . რომელმაც ჩაიცინა და უკვე მხიდვა რომ ყველა სიტყვა ესმოდა ქალბატონ სესილის. მიუახლოვდა საწოლს უყურებდა როგორ შეკრთა სესილი სწრაფად დაიწყო ხელების სავსავი საბანი რომ მოეძებნა მაგრამ უკვე მოისროლა დემეტრემ . მარიამი გაქრა იქედან -მარიამ სად წახვედი მარიამ! მარ..- გრძნობდა ცრელ სუნთქვას რომელიც სხეულზე ეფინებოდა და ცეცხლს უკიდებდა. თვალები დახუჭა და მთელი სხეული აუთრთოლდა, ბუსუსები აყრიდა ელოდა როდის გაიგებდა მის ხმას მაგრამ დევდარიანი აწამებდა , სახესთან იგრძნო მისი სუნთქვა და ხელები ზეწარს მოუჭირა მერე ისევ გაშალა და შეეცადა ძალა მოეკრიბა „არ აყვე სესილი ! არ გაბედო და არ აყვე თორე დაიღუპები სესილი. არ შეიძლება სანამ არ დაინახავ მანამ არაფერს ეტყვი გამორიცხულია სესილი! ხეიბართან ვერ აიძულებ ყოფნას !“ უკვე ყურთან გრძნობდა მის ტუჩებს მაგრამ ისევ არ შეხებია სამაგიეროდ ყელზე იგრძნო შეხება ჯერ ცხვირი გაუხახუნა შემდეგ კი როცა სურნელი შეიგრძნო ტუჩები მიაწება იმდენად სასიამოვნო იყო სული განუტევა სესილიმ
-17 წლის ბავშვის ვნებებზე თამაში რომ არ შეიძლება ამხელა კაცმა არ უნდა იცოდე? პედოფილი ხომ არ ხარ-სხვა რომ ვერაფერი მოიფიქრა დაბოლებულმა სისულელე წამოაყრანტალა. რაზეც გაეცინა დემეტრეს . მაგრამ ისევ არ აღირსა სიტყვის თქმა -ვერ გიტან დემეტრე დევდარიანო - გაბუსხულმა თქვა და ფეხები მკერდთან მიიტანა თავი შიგ ჩარგო და ასე იყო სანამ კანზე დემეტრეს თითების შეხება არ იგრძნო და მთელი სხეული არ დაეხორკა, არა ეს ბუსუსები არ იყო რაღაც სასწაულ გრძNობდა ეწვოდა ყველა ადგილი სადაც კი შეეხო , სუნთქვა გაუხშირდა რომ შეეხედა ახლა დემეტრესთვის ალბათ ცეცხლი მოეკიდებოდა სირცხვილისგან , ნახევრად შიშელი იჯდა და გატრუნული ელოდებოდა მის შეხებას . თითებით ხან მხარზე ეხებოდა ხან ხერხებალზე ხანაც წელზე აკეთებდა ნახაზებს ბოლოს ზურგს უკან დაუჯდა და სხეულზე აიკრა . საბანი აიღო მაგრამ მაინც არ დააფარა მუცელზე შემოხვია ხელები და მის ყელშ ჩარგო სახე. კოცნის კვალს უტოვებდა და სიტყვას არ ძრავდა
-მაინცდამაინც უნდა გითხრა რომ მომენატრა შენი ხმის გაგება რომ მითხრა რამე?- ბურტყუნით თქვა და ტუჩები გამობურცა -რატომ ხარ ასეთი დემონი
-დემონს ერთმა გოგომ მოჰპარა გული და მას მერე მასაც კი აწამებს - როგორც იქნა თქვა ერთი წინადადება და სესილიმ იგრძნო რომ დევდარიანი იღიმოდა . კოცნას ისევ არ წყვეტდა ისე ახებდა კანზე ტუჩებს გეგონებოდა არც ეხებოდა მაგრამ სესილისთვის მისი სიახლოვეც საკმარისი იყო გრძნობების ქარცეცხლში რომ მომხვდარიყო. არაფერი უთქვია უბრალოდ სხეული მოადუნა აღარ უნდოდა კამათი საერთოდ სიტყვის თქმაც არ სურდა კომფორტულად დაწვა დემეტრეს სხეულზე აეკრო თავი მკერდზე დაადო და უსმენდა მის გულისცემას რომელიც თავისას ერთვოდა და ერთად მელოდიასავით ჩაესმოდა . დევდარიანი ისევ ეფერებოდა თითებს მის ხელზე დაატარებდა ხანაც სახეზე ეფერებოდა მაგრამ ზედმეტად არ შეხებია ესეც საკმარისი იყო მისთვის . მთავარი იყო ეგრძნო რომ მასთან იყო და არასდროს დატოვებდა . წამიერად უფრო ძლიერად მოხვია ხელები მისი სურნელი ღრმად შეიგრზნო და ჟრუანტელმა დაუარა ასმაგად აუჩქროლდა გული -დემონს მთელი არსებით უყვარს თავისი გულის ქურდი - ჩურჩულით უთხრა ჩაძნებულ სესილის და ლოყაზე აკოცა. საბანი დააფარა თმაზე მოეფერა ისევ აკოცა და ოთახი დატოვა.
-რა ხდება?
-დაეძინა
-მიდიხარ?
-უნდა გავიდე მნიშვნელოვანი საქმე მაქ მოსაგვარებელი ამაღამ გამოვიძინებ აქ ვიქნები სხვაგან მაინც ვერ მოვისვენებ მაგრამ დილით წავალ
-რა ჩაიფიქრე იცოდე კიდევ რომ გააჭიანუროთ მოვკვდები ნუ შემიწირავთ რა
-ხვალ დაგირეკავ შენი დახმარებაც დამჭირდეს შეიძლება
-ხვალ არ მოხვალ და სულ გააგიჟებ ამ გოგოს ხო?
-თორმეტზე მოვალ ან ის მოვა ჩემთან ვიცი რომ დროებითია ყველაფერი და ხვალ როცა სრულწლოვანი გახდება ჩემი პატარა ქალბატონი პირველს მე დამინახავს
-თქვენ რომ გიყურებთ მგონი მომინდა მეც მიყვარდეს - საყვარლად დაბრიცა ტუჩები არადა არ უყვარდა ასე პატარა ბავშვს რომ ემსგავსებოდა მაგრამ რა ექნა ესაყვარლებოდა ეს ხალხი - მართლა ძალიან საყვარლები ხართ
-მარიამ მგონი დაბერდი ძალიან სენტიმენტალური გახდი ამ ბოლო დროს. ადრე არ გიჩუყდებოდა გული- ჩაეხუტა დემეტრე და თავზე აკოცა -ასე მარტივად
-თქვენნაირი წყვილი არასდროს შემხვედრია თქვენს შორის რაღაც არნახული კავშირია რომელსაც მეც კი ვერ ვხსნი . დარწმუნებული ვარ ესმოდა ყველა შენი სიტყვა გრძნობდა რომ შედიოდი გული უჩქარდებოდა კომაში მყოფსაც კი . არავინ აინტერესებდა ყველას დატოვებდა დარწმუნებული ვარ მხოლოდ შენ ვერ გაგიმეტა მაგ პატარა გოგოს ისე ძლიერად უყვარხარ ვერც კი წარმოიდგენ
-ვიცი რომ ვერ წარმოვიდგენ მე ჩემი გრძნობის საზღვრებსაც ვერ აღვიქვამ - გაიღიმა მომაკვდინებლად შუბლზე აკოცა- ცოლისდავ შეგიძლია სახლში წახვიდე მე ვიქნები მასთან
-კარგი არ შეგიშლით ხელს - გაიღიმა და წავიდა.
დემეტრემ უზარმაზარი დათუნია იყიდა , შემდეგ ვარდების თაიგული და ისევ შეიპარა პალატაში. გვერდით მიუწვა საყვარელ ქალს სხეულზე აიკრა და ტკბილად დაიძინა მთელი ამ ხნის მანძილზე პირველად ეძინა მშვიდად .
დილით როცა გაიღვიძა , გაბრუებული იყო და კიდევ გრძნობდა დემეტრეს იქ ყოფნას მაგრამ როცა გაიაზრა რომ იქ არ იყო და ხელით დიდი სწორედ თავის ზომა დათუნია ეწვა მას ჩაეხუტა . კარი გაიღო და მარიამი შევიდა
-როგორ ხარ სესილი?
-არაა ხო? იცი სად წავიდა?
-ვინ?
-მარიამ შენ მაინც რატო მაწამებ? შენ ხომ ყველთვის ყველაფერი იცი
-არაფერიც არ ვიცი ეგეთი მხოლოდ ღმერთია ჩემო კარგო
-ხომ იცი რაც ვიგულისხმე და მითხარი რა სადაა
-არ ვიცი მე რომ მოვედი წასული იყო დათუნია კი გინახავს აქ კიდევ არის რაღაცეები
-რა არის?
-შენი საყვარელი თეთრი ვარდების თაიგული მაგრამ იმხელაა ხელში მე ვერ დავიჭერ წერილია წაგიკითხო?
-არა იყოს მე თვითონ! მარიამ რას ელოდები?
-მოკლედ ეს ბავშვები ძალიან მოუთმენლები ხართ ესეიგი ასე წერს მაგ საჩუქრის ავტორი „ დროს უკვე ვითვლი ...“და სამი წერტილია რის გამო ითვლის დროს და როდემდე არ ვიცი ჩემო კარგო იქნებ შენ მიხვდე
-ითვალოს და იყოს -გაბუსხა ტუჩები - როდის წავალთ?
-ახლა შემოვა ექიმი მოგვცემს დანიშნულებას და წავალთ
-სადაა ამდენ ხანს რომელი საათია
-12 საათია აი მოდის მგონი. კარი გაიო და შემოვიდა ბატონი ნოდარიც
-როგორ გრძნობს ჩვენი პაციენტი თავს?
-ვგიჟდები სიბნელეში ყოფნაზე , თქვენ როგორ ხართ? გამიშვებთ მალე თუ რას იზამთ
-ცუდია ძალიან თუ მოგწონს ჩემო კარგო დიდხანს აღარ მოგიწევთ ეგრე ყოფნა . პასუხი მოვიდა და არანაირი გართულება არ უნდა მომხდარიყო . ეგ შენი პრობლემა შესაძლოა ახლავე გაქრეს და ნერვიულობის ფსიქიკური მდგომარეობის გამო უფრო არის ვიდრე ტრამვის . უბრალოდ შეეცადე დამშიდდე უბრალოდ დამშვიდდე და ყველაფერი დაივიწყო იმ ადამიანების გარდა ვინც ბედნიერებას განიჭებთ . გისურვებთ რომ არასდროს დაგჭირვებოდეთ საავადმყოფოში მოსვლა მარიამის მონახულების გარდა ეს სულ აქაა და მოგენატრებათ ალბათ
-ყველა ექიმი ასეთი პოზიტიური თუა ამ საავადმყოფოშ შენნაირი ბუზრუნა ვინ მიიღო აქ მარიამ?- გაიცინა სესილიმ და წამოჯდა -დიდი მადლობა რჩევისთვის დიდი სიამოვნებდით დაგიმახსოვრებდით სახეზე მაგრამ არ შემიძლია ხმას ვიმახსოვრებ
რამდენიმე საათში უკვე საძნებელში იწვა სესილი და მაოს დახმარებით ჭამდა საყვარელ ქაბაბს
-უგემრიელეს ქაბაბს რომ აკეთებ მითქვამს მაიკო შენთვის?
-მადლობა საყვარელო
-მასწავლე მერე რა
-რა ტქმა უნდა ოღონდ შენ მთხოვე ჩემო გოგოვ- ქალი მოეხვია და საფეთქელზე აკოცა- მე გავალ რამე გინდა რომ მოგიტანო?
-არა თუ შეიძლება ყველას უთხარით რომ არ შემოვიდნენ თუ რამე დამჭირდა დაგიძახებთ კარგი?
-კარგი აქვე ვიქნები დამიძახე და შემოვალ
-მადლობა მაო
ალბათ მთელი დღე ასე იწვა და მხოლოდ ფიქრობდა . ყველაფერი კარგი გაიხსენა რაც კი აკავშირებდა ამ ცხოვრებასთან და იღიმოდა. ისეთ დეტალებს იხსენებდა რაზეც მანამდე არ მიუქცევია ყურადღება და მიხვდა რომ ამჯერად სიამაყე , სულელური სიჯიუტე უნდა დაევიწყებია, ისიც სისულელე იქნებოდა კაცისტვის რომელსაც ასე ძლიერ უყვარდა მხოლოდ იმიტომ მოეთხოვა მისი ცხოვრებიდან გაქრობა რომ ვერ იხედებოდა. თუნდაც მთელი ცხოვრება ასე ყოფი