შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

არჩევანი (თავი 13)


19-01-2017, 12:24
ავტორი Salivan
ნანახია 2 615

- მე მიყურე!- რატომღაც მშვიდად მესაუბრება. მე კი ჯიუტად შევყურებ კედლებს- შემომხედე მეთქი თეონა- თავს ხრის გვერდზე და ძალით მაიძულებს შევხედო სახეზე.- ხელზე რა მოგივიდა?- მეკითხება დინჯად და მარჯვენა მტევანზე მეხება.
- არ გინდა- ვიცხადებ და ხელწბს უკან ვმალავ. "ღმერთო ეს რა დღეში ვარ, იმის მრცხვენია და მერიდება, ვისაც თავის დროზე იგივე დანაშაული არ ვაპატიე. ყოჩაღ თეონა, ყოჩაღ!"
- მიპასუხებ ახლა თუ ნათელმხილველს მივმართო?- "ახლა ეს მეხუმრება თუ რა ხდება?" ჭედავს ჩემი ტვინი. ფაქტია მეტს ვეღარ გავუძლებ.
- ჭიქაზე გავიჭერი- ვეპასუხები ასფალტს.
- როდის?- მკლავზე მკიდებს ხელს და კიდევ უფრო მიზიდავს მისკენ, რომ ჩემი მზერა დაიჭიროს.- როდის მეთქი თეონა?!- უმატებს ხმას.
- ამ დილოთ- ახლა ბარდიულთან განვაგრძობ დიალოგს.
- მე მიყურე- ხელით მაწევინებს თავს და სახეს მიახლოვებს.
- გთხოვ არ გინდა ალექსანდრე- უეცრად ტირილს ვიწყებ და ისიც სწრაფად მშორდება.
- რა გჭირს თეონა?- მეკითხება შეშფოთებული- დაწყნარდი ოღონდაც და აღარ შეგეხები. არ მეგონა ასეთ დისკომფორტს თუ გიქმნიდი- ამატებს სევდიანად და უკან იხევს.
- არ გინდა გთხოვ- მწყინს მისი კომენტარი და მეტი ცრემლი მწყდება თვალებიდან. ალექსანდრეს ეღიმება ჩემს სახეზე და ხელებს შლის. ის-ისაა გულზე უნდა მიმიხუტოს რომ ვიღაც ჩვენს შორის დგება და მე უკან მწევს.
- რას აკეთებ ალექსანდრე?- მესმინ თორნიკეს ხმა და შიში სირცხვილს ძლევა- რატომ არ ეშვები? ნაცე რა დღეში აგდებ. საკმარისია უკვე. მესმის ამდენი წელი ოჯახი იყავით და გიყვარდათ ერთმანეთი. მაგრამ ახლა ფაქტია ვნებს ამ ადამიანს შენი სიახლოვე და შეეშვი რა.
- კარგი ვატყობ პირისპირ საუბარი მოგვიწევს. თანაც ახლავე- პასუხობს ალექსანდრე და შიშის მაჩვენწბელი ზენიტს აღწევს.
- არ გინდა ალექსანდრე გთხოვ- ისევ მათ შორის ვეკვეხები და ალექსანდრეს გულზე ვაფარებ ხელებს- შენ წამოგყვები ოღონდ არ გინდა ჩხუბი.
- ნუ გეშინია პატარა ქალბატონო. მხოლოდ ვისაუბრებთ ცივილურად და კაცურად- ჩემს მტკივან ხელს წვდება და მკოცნის.
- ნუ ნერვიულობ თეონა. შედი და ბარში დაგველოდე- მიღიმის თორნიკე და ახლა მას შევყურებ დაზაფრული. თუმცა ორივე თბილი ღიმილით მავლებს თვალს და ჩქარი ნაბიჯით ერევიან სიბნელეს.
უკან ვბრუნდები ბარისკენ. სულ გაყინული ვარ ამდენი ნერვიულობით. იქ კი ლენა მხვდება. მხოლოდ ერთ სიტყვას მეუბნება "წაყევიო" და კარს უკან თვითონ უჩინარდება.
ქუჩისკენ ვბრუნდები და ჩქარი ნაბიჯებით მივყვები მათ კვალს. შენობის კუთხესთან ვჩერდები და ნელა ვიხედები. თუმცა იქ არავინ არ მხვდება. "ე.ი. უკან არიან" ვასკვნი გონებაში და შენობის უკანა ეზოსკენ მივიწევ. მაღალ ურნებს გვერდს ვუვლი და ნელ-ნელა ვარჩევ მათ ხმებს. კედლის კუთხეში მივდივარ და სწრაფად ვიხედები. ჩემსკენ ზურგით დგანან და საუბრობენ, მართლა ცივილირად და მშვიდად.
- ახლა რას აპირრბ?- ეკითხება თორნიკე.
- ყველაფრის გარკვევას- მესმის ალექსანდრეს სევდიანი ხმა.
- ძალიან ცუდია ეს თუ მოხდა. საშინელი ფაქტია და დაუსჯელი არ უნდა დარჩეს ამის ჩამდენი- სერიოზულად ეუბნება თორნიკე და მეც სასოწარკვეთა მიპყრობს. "რა იგულისხმა? რაზე თქვა ეს სიტყვები? ნუთუ იციან რაც შემემთხვა?" სახეზე ხელს ვიფარებ და ასე ვახშობ ხორხიდან ამომავალ საშინელ ბგერებს.
- ძალიან გთხოვ წინ ნუ გადამეღობები. ძალიან ვცდილობ შევიცვალო და ნუ მაიძულებ სიტყვის გატეხას. თორემ არამგონია სხვა დროს თავის ასე შეკავება შევძლო. ვერ ვიტან როცა ჩემს ქალს ზედმეტად ეხებიან ან საერთოდ უახლოვდებიან. ის ჩემია მიუხედავად ყველაფრისა და ყოველთვის ჩემი იქნება- გამაფრთხილებლად ისმის ალექსანდრეს ხმა.
- მასზე როგორც ნივთზე როგორ საუბრობ?- მესმის თორნიკეს დაძაბული ხმა.
- შენ ნორმალური ხარ? ნივთი კი არა სიცოცხლის აზრია ეგ ქალი. ჩათვალე საკუთარ სიცოცხლეზე გესაუბრები. ჩემი ამდენი წლის სიყვარულია. ერთადერთი არსება რომელმაც სიცოცხლისკენ მომაბრუნა და ადამიანის სახე დამიბრუნა. ნივთივით... რეებს ბოდავ თუ იცი?! ეგეთი ქალის მნახველი არ ვარ. არც არასდროს შემხვდება. შენ არ იცი როგორი იყო ის თავიდან და რამხელა ბრძოლა დამჭირდა იმისთვის რომ შევემჩნიე მაინც. უკარება, ამაყი, ცივი, სასტიკი და ზედმეტად ჭკვიანი ანგელოზი იყო. რომ გავიცანი მთელი თვე მარტო იმისთვის ვწვალობდი რომ როგორმე ერთ სივრცეში მოვმხვდაროყავით. ერთგული ძაღლივით სულ კუდში დავდევდი. მის ყველა სურვილსა თუ ოცნებას უთქმელად ვხვდებოდი და ისე ვუსრულებდი არც კი იცოდა რომ მე ვიყავი ყველაფრის უკან. რა გითხრა ტო იმაზე უფრო მნიშვნელოვანი. სობრონის უნივერსიტეტში ვსწავლობდი მაგისტრატურაზე, თეონას გაცნობის შემდეგ კი ეგეც მივატოვე. მერე მისი თხოვნით აღვიდგინე სწავლების კურსი და საქართველოში გადმოვიტანე საბუთები. ძლივს მოვახერხე ოცნებად ქცეული დავისაკუთრე და მას სხვას დავუთმობდი ან დავუთმობ?! არ ვაპირებ არც შენთვის და არც ლევანისთვის მის დათმობას. ხომ გაიგე?- ნახევრად აბრუნებს თავს თორნიკესკენ და ისე ეკითხება.
- მგონი გავიწყდება ზრდასრულ ქალზე რომ გვაქვს საუბარი. მასაც აქვს არჩევანის უფლება და შენ ვერ წაართმევ ამ უფლებას. გეყოფა ალექსანდრე ბრძანებლობა. თეონა ის ბავშვი აღარ არის დედა და ქალია უკვე. თანაც განქორწინებული- ამატებს ნელა და გარკვევით. ალექსანდრეც სწრაფად ბრუნდება მისკენ და უახლოვდება.
- ვერ გაიგე ხომ? კიდევ ერთხელ აგიხსნი წყნარად. ჩემი შვილების დედაა, ჩემი ცოლია, ჩემი პირველი სიყვარულია და უკანასკნელიც. მიყვარს და მასაც ვუყვარვარ. ჩაერევი და გეტკინება. რა გინდა ვერ გავიგე. რას ვერ წყნარდები?- ირევა ალექსანდრე და მაინც ბოლომდე იკავებს თავს.
- პრეტენზია არა და გრძნობა ნამდვილად გამაჩნია- ახლის თორნიკე- არაჩვეულებრივი ქალია. კეთილი, სუფთა, დახვეწილი და ლამაზი. ძალიან გამოუცდელია ურთიერთობებში და ეს უფრო სასურველს ხდის. ვერ ვხვდები ასეთ სუფთა და ერთგულ ადამიანს ასე მკაცრად როგორ ექცეოდი.- უკვე ბრდღვინავს ჩემი ბოსი და მეც კედელს ვეზრდები.- სადაა აქ სიყვარული და პატივისცემა? ნდობა არ გაგაჩნდა შენი შვილებია დედის მიმართ და ამბობ მიყვარსო.
- მას ყოველთვის ვენდობოდი. მაგრამ სამაგიეროდ ვერ ვენდობოდი იმ საზოგადოებას სადაც ის იტრიალებდა. ვერ ვენდობოდი ვერანაირად იმათ ვისაც მის სიახლოვეს აუცილებლად გაუჩნდებოდ მის მიმართ გრძნობა. ტყუილს ვამბობ თორნიკე თუ რამეს წარმოუდგენელს?- ეკითხება თორნიკეს და თვალებში უყურებს.
- წარმოუდგენელი არაფერია, მაგრამ მისი თავისუფლება არ უნდა შეგეზღუდა. დესპოტივით ექცეოდი.- ადანაშაულებს თორნიკე.
- დესპოტივით კი არა საკუთარ ოჯახს ვიცავდი. ა ბატონო გავუშვი. მუშაობს და თავისუფლებით სარგებლობს. ვითარდება და გამოცდილებას იღებს მაგრამ რა გიყოთ ახლა შენ და ლევანს?- ეკითხება ირონიულად და ინტერესით შეყურებს სახეზე.
- კარგი საკმარიასია. გავიგე ყველაფერი. შენ ყველაფერზე გაქვს პასუხი- გესლავს თორნიკე.
- შენ კი საკუთარ ოჯახს მიხედე. ცოლი დაგიბრუნდა 5 წლის უნახავ შვილთან ერთად. წადი და მათზე იზრუნე. შეეშვი ჩემი ცოლის კუდში დევნას და რეკვას. ყველაფერა ეგ აჯობებს- არიგება ალექსანდრე და ამაზე თორნიკე ბრაზდება.
- უკვე რჩევების მიცემაზეც გადავედით?- ეკითხება ირონიულად.
- კარგი მაშინ გაგაფრთხილებ, თანაც უკანასკნელად. ჩემი მეუღლისგან თავი შორს დაიჭირე. არ გაბედო და ჩვენს ურთიერთობაში არ ჩაერიო. ძალიან ფრთხილად იყავი ყოველ სიტყვასთან თუ მოქმედებასთან მის მიმართებაში. თორემ რო რამე საკუთარ თავზე პასუხს არ ვაგებ. ვერც იმას შეგპირდები რომ დაგინდობ- დასისინებს თავზე ალექსანდრე და ჩემი მიმართულრბით ბრუნდება. მეც გიჟივით ვტრიალდები უკაბ და ურნებს ვაფარებ თავს. კუთხეში ვიმუხლებ და ჩანთას სახეზე ვიფარებ. ახლა მთავარია ჩუმად ვიყო და არ გავინძრე. მისი ნაბიჯების ხმა მესმის. მიახლოვდება და უკვე მია ზურგსაც ვხედავ. მოულოდნელად ის ჩერდება და ჰაერა ღრმად ისუნთქავს. "აქაც შენს სურნელს ვგრძნობ" ჩურჩულებს და თავის ქნევით აგრძელებს სვლას. მე ისევ გაუნძრევლად ვზივარ და თორნიკეს გავლას ველოდები. მაგრამ ბოსი არ ჩანს. ამიტომ ცოტა ხანი ვიცდი და მერე ვტოვებ სამალავს. ბართან მისული ორივეს ვხედავ თავიანთ მანქანებზე მიყრდნობილს. აშკარად ორივე მე მელოდება. ვფიქრობ რა გავაკეთო. იქნებ მართლა ჯობია მარტო წავიდე?! ალექსანდრეს ვავლებ თვალს და მისი მანქანა თვალს მჭრის. შავი, მაღალი ნისანის ფირმის ჯიპს მიყრდნობია და დაჟინებით მიყურებს. "მანქანა გამოუცვლია" ვფიქრობ ჩემთვის და უცებ წუხანდელი მახსენდება "ეს ხომ ის მანქანაა" ვიცხადებ გონებაში და სასწრაფოდ ვიღებ გადაწყვეტილებას. ბატონ თორნიკეს ვუახლოვდები და და პირდაპირ ვეუბნები
- მადლობა რომ დამელოდეთ, მაგრამ ვფიქრობ სწორი იქნება თუ ალექსანდრეს გავყვები. მადლობა ყურადღებისთვისაც, თუმცა ამდენიც არ იყო საჭირო.- ვემშვიდობები და ვხედავ საუბრის განმავლობაში ჩემი საქციელით გაბრაზებული ალექსანდრე როგორ გამეტებით ურტყამს მანქანას ხელს. კარებს აღებს და სწრაფად ჯდება შიგ. მეც უკვე ვუახლოვდები მანქანას მგზავროს მხრიდან და ფანჯარაში ვხედავ როგორ იმედგაცრუებული, მხრებჩამოყრილი და სახეწაშლილი სახით ზის ჩემი შვილების მამა საჭესთან. სახელურს ვქაჩავ, მაგრამ ვერ ვაღებ. ხმაურზე თავს აბრუნებს და ჩემი დანახვით გამოწვეულ სიხარულს ვეღარ მალავს. ტუჩებს ფართე ღიმილი უპობს და თვალებიც უბრწყინდება. მე ხელით ვანიშნებ კარები გამიღეთქო და ისიც მაშინვე ფხიზლდება. საკეტს ხსნის და მეც კარებს ვაღებ. მკაცრი სახით ნელა ვჯდები მანქანაში და ის-ისაა მანქანაზე კითხვის დასმას ვაპირებ რომ ტუჩებზე გამხეცებული მეტაკება და მოულოდნელად კალთაში მისვამს.
- რას აკეთებ ალექსანდრე, რას შვრები?- ვცდილობ მოვიშორო და ველაპარაკო, მაგრამ არ მაცლის.
- მომენატრე. საშინლად მომენატრე.- დამჩურჩულებს ტუჩებზე და ხელებს უმისამართოდ დაასრიალებს- ჩემი გოგო.ჩემი ჭკვიანი და თბილი გოგო- მირევს გონებას და გამეტებით მიკრავს გულზე.
- გაჩერდი გთხოვ- ხელს ვახვედრებ და მის მოშორებას ვცდილობ.
- შენით ვერასდროს გავძღები. შეიძლება სულ კინდოდე?- მეკითხება ყელში ჩამძვრალი და ზედას ზენოთ ქაჩავს.
- სალაპარაკო გავქვს ალექსანდრე- ვამბობ ხმამაღლა და ისიც ჩერდება.
- ნამდვილად სალაპარაკო ბევრი გვაქვს- მეუნება სხარტად და ისევ ჩემს სავარძელზე მაბრუნებს.



№1 სტუმარი Guest Kiki

რა კარგი გოგო ხარ :* როგორ მიხარია სწორი გზით რომ მიგყავს იატორია :*

 


№2  offline წევრი davinna

ai xo damnashavea aleqsandre magram momwons rom mas adzlev shanss da ara tornikes..namdvilad armomwons "axali" urtiettobis perspeqtiva..dzalian dzalian dzalian momwons es istoria <3

 


№3  offline წევრი Firefly

ღმერთო ჩემოოო! რამაგარი გოგო ხარ ისე შემიყვარდი შენი ყველა სიახლე წავიკითხე გუშინ!
საოცრება ხარ ნამდვილი.♥♥
--------------------
M.T

 


№4 სტუმარი Ketis

Ai dzaan magariaa dzan momwons raa ubralod ra ikneba male dade raaa guli mekumsheba

 


№5  offline წევრი თუთა პირველი

მანც არ მესმის რა შუაშია აქ პატიება ან არ პატიება, ქალი ან კაცი. შეიძლება არასწორად ვფიქრობ, მაგრამ ყველანაირ ურთიერთობაში ჩემთვის მთავარი სიყვარულია, არავინ არ ამართლებს ალექსანდრეს და ყველა ვხედავთ რომ შეცდომა დაუშვა, მაგრამ ასე სწორხაზოვანი არ არის ცხოვრება და ყველა მოვლენასაც თავისი საფუძველი აქვს. პრინციპულობა თეონას ამ ათი წლის მანძილზე , რომ გამოეჩინა კარგი იქნებოდა, არც ახლაა გვიან, თუმცა ჩემთვის მთავარი მაინც ემოციებია, აი ვერც კი წარმოვიდგენ ღალატი რამხელა გულისტკივილია და რამხელა ძალაა მის საპატიებლად საჭირო, მაგრამ იმასაც ვერ წარმოვიდგენ როგორ უნდა იცხოვრო საყვარელი ადამიანის გარეშე , თანაც მაშინ, როცა ხვდები რომ არც მას შეუძლია შენს გარეშე ცხოვრეა და ასე ძალიან უყვარხარ. <3 სალიიი როოგორ ძალიან მომწონხარ ნეტა იცოდე :)))))

 


№6  offline წევრი იასამანი

როცა უყვართ არ ღალატობენ

 


№7 სტუმარი Guest katerina

როცა უყვართ მაშინაც ღალატობენ დამიჯერეთ, საკუთარი გამოცდილებით ვიცი.
თუ იმსჯელებთ იდეალზე კი ბატონო, არც უნდა გიღალატონ და არც შენ უნდა აპატიო ეს ღალატი მაგრამ ასე არ ხდება ცხოვრებაში.
არ გინდა რომ აპატიო, პირიქით ისე გტკივა მისი დანახვაც კი არ შეგიძლია, იმის გახსენებაზე რომ სხვას ეხებოდა და მერე შენთან ბრუნდებოდა საკუთარი თავი გზიზღდება, მაგრამ..
ძალიან ბევრი მაგრამ გროვდება დროთა განმავლობაში.
მართალია ისევ გტკივა, მაგრამ ღალატთან ერთად მის გარეშე ყოფნაც გტკივდება თანდათან.
იმდენა გტკივდება და იმდენად არ გყოფნის ჰაერი ღალატით მიყენებული ტკივილი იმასთან არაფერია ბოლოს.
გტკივა მასთან ყოფნაც და მის გარეშეც, მაგრამ მაინც მასთან ყოფნას ირჩევ.
და ეს ზუსტად მაშინ, როცა გიყვარს და აქ არაფერ შუაშია არც სიამაყე, არც თავმოყვარეობა და არც პრინციპულობა.
უბრალოდ სამყარო არ გყოფნის მის გარეშე და ყოველწუთას სიკვდილს გირჩევნია სულის ნაწილი მაინც გადაირჩინო.
რაც შეეხება ისტორიას, ალექსანდრეს და თორნიკეს საუბრით საგრძნობლად შიეცვალა საერთო სურათი, ასე რომ ჯობია ყველამ თავის ცოლ-შვილს მიხედოს )))

 


№8  offline აქტიური მკითხველი neneusi

მგონია, რომ რადგან 3ჯერ უღალატა აზრი აღარ აქვს , თუმცა თორნიკეს შვილი და ცოლიო და.... რა გონია იმას? მოკლედ უცნაურად იქცევა ალექსანდრე და ეს გოგო კიდე მართლა სულ გადარიეს ნივთია ეხლა ეს ანგელოზივით გოგო?! ს ა ზ ი ზ ღ რ ე ბ ი!!!!!!! ცოდოა თეო , მართლა ცოდოა უშველე რა რამეე.....თვითონაც არ იცის რა უნდა.... კარგია ძალიან ყოჩაღ!!! ისე ყველაფრის მიუხედავად მაინც ალექსანდრე და თეონა ჯობს...

 


№9 სტუმარი Mtvareula

Udzaliankargesia <3.
Tornike da aleqsandre mabrazeben. yvelafrisda miuxedavsd,mainc aleqsandre mirchevnia, tan am bolo dros ragacnairad iqceva tornike. Saertod oroveni rafac cudad iqcevian.
Sabolood mainc aleqsandre da ra vqna. Teosac ashkarad ase unda.
Imedia is ucnobi aleqsandre iyo, manqanac xom imisia.
Velodebi shemdeg tavs <3
Dzalian kargi xar shen <3 :* :*

 


№10  offline წევრი GentleWoman

იმდენჯერ გადავიკითხე ალექსანდრესა და თორნიკეს დიალოგი, ლამის დავიზეპირე. ნელ-ნელა ალექსანდრეს პერსონაჟი იხსნება და უფრო და უფრო მომწონს!!!
ერთი ფენომენალური თვისება გვაქვს ადამიანებს(მგონი, უფრო ზუსტი იქნება ქართველებს), ჩვენ უკეთ ვიცით ვიდრე თავად მათ, თუნდაც ჩვენთვის სრულიად უცხო ადამიანებს, რა ახარებთ, აბედნიერებთ, ჩვენ უკეთ ვიცავთ მათ პრინციპებს და ზოგადად ვიცით როგორ უნდა იცხოვრონ სწორად. ჩვენი ფიქრებიდან განსხვავებული ნებისმიერი მათი ქცევა მაშინვე აქცევთ ჩვენს თვალში უთავმოყვარეო, უპრინციპო ადამიანებად. არადა ყველამ ჩვენი ცხოვრებით რომ ვიცხოვროთ რა ადვილი იქნება ბევრი რამ. თუ თეონას შეუძლია აპატიოს ღალატი, დაე იყოს სხვის თვალში უთავმოყვარეო ქალი, მაგრამ ბედნიერი! ალექსანდრე ცდილობს შეიცვალოს დამოკიდებულება და ეს უკვე დასაფასებელია.
პ.ს. მაინც ვერ გამიჩინე ეჭვი, ჩემს აზრზე ვრჩები და მტკიცედ და ურყევად მგონია, რომ ღამის უცნობი ალექსანდრეა, რომელსაც იქნებ სულაც არ მიუყვანია "საქმე" ბოლომდე )))))

 


№11  offline წევრი Salivan

პირველ რიგში მადლობა ფეისბუქ-მკითხველებს. ძალიან მწყინს რომბარ შემიძლია თქვენთვის ნორმალირად პასუხის გაცემა. მაგრამ ასე გადაგიხდით ყველას მადლობას თქვენი თანადგომისა და მხარდაჭერისთვის. არაჩვეულებრივები ხართ!!!

Guest Kiki
რა კარგი გოგო ხარ :* როგორ მიხარია სწორი გზით რომ მიგყავს იატორია :*

მადლობა Kiki:*

davinna
ai xo damnashavea aleqsandre magram momwons rom mas adzlev shanss da ara tornikes..namdvilad armomwons "axali" urtiettobis perspeqtiva..dzalian dzalian dzalian momwons es istoria <3

მადლობა რომ კითხულობ და თანაუგრძნობ ჩემს გმირებს. სულ ცოტაც და დავასრულებ ისტორიას.

Firefly
ღმერთო ჩემოოო! რამაგარი გოგო ხარ ისე შემიყვარდი შენი ყველა სიახლე წავიკითხე გუშინ!
საოცრება ხარ ნამდვილი.♥♥

გაიხარე ჩემო კარგო. ძალიან მიხარია თუ ვახერხებ და ოდნავ მაინც განიჭებთ სიამოვნებას ჩემი "ნაწერებით". მადლობა რომ ჩემს გვერდით ხარ.

Ketis
Ai dzaan magariaa dzan momwons raa ubralod ra ikneba male dade raaa guli mekumsheba

ვეცდები რომ ძაან არ დავაგვიანო. მადლობა Ketis

თუთა პირველი
მანც არ მესმის რა შუაშია აქ პატიება ან არ პატიება, ქალი ან კაცი. შეიძლება არასწორად ვფიქრობ, მაგრამ ყველანაირ ურთიერთობაში ჩემთვის მთავარი სიყვარულია, არავინ არ ამართლებს ალექსანდრეს და ყველა ვხედავთ რომ შეცდომა დაუშვა, მაგრამ ასე სწორხაზოვანი არ არის ცხოვრება და ყველა მოვლენასაც თავისი საფუძველი აქვს. პრინციპულობა თეონას ამ ათი წლის მანძილზე , რომ გამოეჩინა კარგი იქნებოდა, არც ახლაა გვიან, თუმცა ჩემთვის მთავარი მაინც ემოციებია, აი ვერც კი წარმოვიდგენ ღალატი რამხელა გულისტკივილია და რამხელა ძალაა მის საპატიებლად საჭირო, მაგრამ იმასაც ვერ წარმოვიდგენ როგორ უნდა იცხოვრო საყვარელი ადამიანის გარეშე , თანაც მაშინ, როცა ხვდები რომ არც მას შეუძლია შენს გარეშე ცხოვრეა და ასე ძალიან უყვარხარ. <3 სალიიი როოგორ ძალიან მომწონხარ ნეტა იცოდე :)))))

მე კიდევ შენ თუთა. ძალიან კარგი მკითხველი ხარ. დაკვირვებული და მგრძნობიარე. რაც მთავარია ძალიან ახლოს ხარ შენი შეხედულებებით ჩემს ღირებულებებთან. ამიტომ ყოველთვის მოუთმენლად ველი შენს კომენტარს. და კიდევ ჩემი სხვა ოქროს გოგონებისას. გკოცნი და გელი:*

იასამანი
როცა უყვართ არ ღალატობენ

გეთანხმები 100%. :)

Guest katerina
როცა უყვართ მაშინაც ღალატობენ დამიჯერეთ, საკუთარი გამოცდილებით ვიცი.
თუ იმსჯელებთ იდეალზე კი ბატონო, არც უნდა გიღალატონ და არც შენ უნდა აპატიო ეს ღალატი მაგრამ ასე არ ხდება ცხოვრებაში.
არ გინდა რომ აპატიო, პირიქით ისე გტკივა მისი დანახვაც კი არ შეგიძლია, იმის გახსენებაზე რომ სხვას ეხებოდა და მერე შენთან ბრუნდებოდა საკუთარი თავი გზიზღდება, მაგრამ..
ძალიან ბევრი მაგრამ გროვდება დროთა განმავლობაში.
მართალია ისევ გტკივა, მაგრამ ღალატთან ერთად მის გარეშე ყოფნაც გტკივდება თანდათან.
იმდენა გტკივდება და იმდენად არ გყოფნის ჰაერი ღალატით მიყენებული ტკივილი იმასთან არაფერია ბოლოს.
გტკივა მასთან ყოფნაც და მის გარეშეც, მაგრამ მაინც მასთან ყოფნას ირჩევ.
და ეს ზუსტად მაშინ, როცა გიყვარს და აქ არაფერ შუაშია არც სიამაყე, არც თავმოყვარეობა და არც პრინციპულობა.
უბრალოდ სამყარო არ გყოფნის მის გარეშე და ყოველწუთას სიკვდილს გირჩევნია სულის ნაწილი მაინც გადაირჩინო.
რაც შეეხება ისტორიას, ალექსანდრეს და თორნიკეს საუბრით საგრძნობლად შიეცვალა საერთო სურათი, ასე რომ ჯობია ყველამ თავის ცოლ-შვილს მიხედოს )))

ვაუ კატერინა. სული შემიძრა შენმა კომენტარმა. ახლა ამ სიტყვებზე ძალიან ბევრს ვიფიქრებ. მადლობა

neneusi
მგონია, რომ რადგან 3ჯერ უღალატა აზრი აღარ აქვს , თუმცა თორნიკეს შვილი და ცოლიო და.... რა გონია იმას? მოკლედ უცნაურად იქცევა ალექსანდრე და ეს გოგო კიდე მართლა სულ გადარიეს ნივთია ეხლა ეს ანგელოზივით გოგო?! ს ა ზ ი ზ ღ რ ე ბ ი!!!!!!! ცოდოა თეო , მართლა ცოდოა უშველე რა რამეე.....თვითონაც არ იცის რა უნდა.... კარგია ძალიან ყოჩაღ!!! ისე ყველაფრის მიუხედავად მაინც ალექსანდრე და თეონა ჯობს...

არადა ერთი გოგო ყოველ თავზე მემუქრებოდა ამას გიზამ და იმასო. მოწმეებიც მყავს. :-P

Mtvareula
Udzaliankargesia <3.
Tornike da aleqsandre mabrazeben. yvelafrisda miuxedavsd,mainc aleqsandre mirchevnia, tan am bolo dros ragacnairad iqceva tornike. Saertod oroveni rafac cudad iqcevian.
Sabolood mainc aleqsandre da ra vqna. Teosac ashkarad ase unda.
Imedia is ucnobi aleqsandre iyo, manqanac xom imisia.
Velodebi shemdeg tavs <3
Dzalian kargi xar shen <3 :* :*

მადლობა ჩემო კარგოოო. ყველანაირად ვეცდები რომ იმედები არ გაგიცრუოთ. თუმცა ვერაფერს შეგპირდებით :)

Chirveuli
იმდენჯერ გადავიკითხე ალექსანდრესა და თორნიკეს დიალოგი, ლამის დავიზეპირე. ნელ-ნელა ალექსანდრეს პერსონაჟი იხსნება და უფრო და უფრო მომწონს!!!
ერთი ფენომენალური თვისება გვაქვს ადამიანებს(მგონი, უფრო ზუსტი იქნება ქართველებს), ჩვენ უკეთ ვიცით ვიდრე თავად მათ, თუნდაც ჩვენთვის სრულიად უცხო ადამიანებს, რა ახარებთ, აბედნიერებთ, ჩვენ უკეთ ვიცავთ მათ პრინციპებს და ზოგადად ვიცით როგორ უნდა იცხოვრონ სწორად. ჩვენი ფიქრებიდან განსხვავებული ნებისმიერი მათი ქცევა მაშინვე აქცევთ ჩვენს თვალში უთავმოყვარეო, უპრინციპო ადამიანებად. არადა ყველამ ჩვენი ცხოვრებით რომ ვიცხოვროთ რა ადვილი იქნება ბევრი რამ. თუ თეონას შეუძლია აპატიოს ღალატი, დაე იყოს სხვის თვალში უთავმოყვარეო ქალი, მაგრამ ბედნიერი! ალექსანდრე ცდილობს შეიცვალოს დამოკიდებულება და ეს უკვე დასაფასებელია.
პ.ს. მაინც ვერ გამიჩინე ეჭვი, ჩემს აზრზე ვრჩები და მტკიცედ და ურყევად მგონია, რომ ღამის უცნობი ალექსანდრეა, რომელსაც იქნებ სულაც არ მიუყვანია "საქმე" ბოლომდე )))))

ჩირვეული კი არა ოქროს გოგო ხარ. ბრილიანტის აზრებით. მიყვარს მე შენი კომენტარები. და მოუთმენლად ველი ხოლმე. მადლობა რომ არ მზარდები და აფიქსირებ შენს დამოკიდებულებას.

 


№12 სტუმარი Ana

[quote=თუთა პირველი]მანც არ მესმის რა შუაშია აქ პატიება ან არ პატიება, ქალი ან კაცი. შეიძლება არასწორად ვფიქრობ, მაგრამ ყველანაირ ურთიერთობაში ჩემთვის მთავარი სიყვარულია, არავინ არ ამართლებს ალექსანდრეს და ყველა ვხედავთ რომ შეცდომა დაუშვა, მაგრამ ასე სწორხაზოვანი არ არის ცხოვრება და ყველა მოვლენასაც თავისი საფუძველი აქვს. პრინციპულობა თეონას ამ ათი წლის მანძილზე , რომ გამოეჩინა კარგი იქნებოდა, არც ახლაა გვიან, თუმცა ჩემთვის მთავარი მაინც ემოციებია, აი ვერც კი წარმოვიდგენ ღალატი რამხელა გულისტკივილია და რამხელა ძალაა მის საპატიებლად საჭირო, მაგრამ იმასაც ვერ წარმოვიდგენ როგორ უნდა იცხოვრო საყვარელი ადამიანის გარეშე , თანაც მაშინ, როცა ხვდები რომ არც მას შეუძლია შენს გარეშე ცხოვრეა და ასე ძალიან უყვარხარ. <3 სალიიი როოგორ ძალიან მომწონხარ ნეტა იცოდე :)))))[/quote

აი ძალიან მაგარი გოგო ხარ თუთა, აბსოლიტურად თანხვედრაშია შენი აზრები ჩემს შეხედულებებთან. მადლობა ავტორს რომ რეალურად ანვითარებს მოვლენებს და ერთგული მამაკაცის ძებნაში გაბოზების საშიშროება არ ემუქრება თეონას. იმედია ამ კომენტარზეც არ გამომიხტება მთვარეული, როგორც VII თავზე მოხდა,
მაგრამ ვხედავ მასაც შეუცვლია შეხედულება.

 


№13  offline წევრი Salivan

[quote=Ana][quote=თუთა პირველი]მანც არ მესმის რა შუაშია აქ პატიება ან არ პატიება, ქალი ან კაცი. შეიძლება არასწორად ვფიქრობ, მაგრამ ყველანაირ ურთიერთობაში ჩემთვის მთავარი სიყვარულია, არავინ არ ამართლებს ალექსანდრეს და ყველა ვხედავთ რომ შეცდომა დაუშვა, მაგრამ ასე სწორხაზოვანი არ არის ცხოვრება და ყველა მოვლენასაც თავისი საფუძველი აქვს. პრინციპულობა თეონას ამ ათი წლის მანძილზე , რომ გამოეჩინა კარგი იქნებოდა, არც ახლაა გვიან, თუმცა ჩემთვის მთავარი მაინც ემოციებია, აი ვერც კი წარმოვიდგენ ღალატი რამხელა გულისტკივილია და რამხელა ძალაა მის საპატიებლად საჭირო, მაგრამ იმასაც ვერ წარმოვიდგენ როგორ უნდა იცხოვრო საყვარელი ადამიანის გარეშე , თანაც მაშინ, როცა ხვდები რომ არც მას შეუძლია შენს გარეშე ცხოვრეა და ასე ძალიან უყვარხარ. <3 სალიიი როოგორ ძალიან მომწონხარ ნეტა იცოდე :)))))[/quote

აი ძალიან მაგარი გოგო ხარ თუთა, აბსოლიტურად თანხვედრაშია შენი აზრები ჩემს შეხედულებებთან. მადლობა ავტორს რომ რეალურად ანვითარებს მოვლენებს და ერთგული მამაკაცის ძებნაში გაბოზების საშიშროება არ ემუქრება თეონას. იმედია ამ კომენტარზეც არ გამომიხტება მთვარეული, როგორც VII თავზე მოხდა,
მაგრამ ვხედავ მასაც შეუცვლია შეხედულება.[/quote]
ანააა სად ხარ ეს დღეებია? რომ იცოდე როგორ გელოდი. კინაღამ ვიფიქრე რომ აღარ მგულშემატკივრობდი. არადა სულ პირველი ისტორიიდან მახსოვს შენი კომენტარები. და ეს ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია. მადლობა რომ ისევ აქ ხარ.

 


№14 წევრი tamuna.s

[quote=Salivan][quote=Ana][quote=თუთა პირველი]მანც არ მესმის რა შუაშია აქ პატიება ან არ პატიება, ქალი ან კაცი. შეიძლება არასწორად ვფიქრობ, მაგრამ ყველანაირ ურთიერთობაში ჩემთვის მთავარი სიყვარულია, არავინ არ ამართლებს ალექსანდრეს და ყველა ვხედავთ რომ შეცდომა დაუშვა, მაგრამ ასე სწორხაზოვანი არ არის ცხოვრება და ყველა მოვლენასაც თავისი საფუძველი აქვს. პრინციპულობა თეონას ამ ათი წლის მანძილზე , რომ გამოეჩინა კარგი იქნებოდა, არც ახლაა გვიან, თუმცა ჩემთვის მთავარი მაინც ემოციებია, აი ვერც კი წარმოვიდგენ ღალატი რამხელა გულისტკივილია და რამხელა ძალაა მის საპატიებლად საჭირო, მაგრამ იმასაც ვერ წარმოვიდგენ როგორ უნდა იცხოვრო საყვარელი ადამიანის გარეშე , თანაც მაშინ, როცა ხვდები რომ არც მას შეუძლია შენს გარეშე ცხოვრეა და ასე ძალიან უყვარხარ. <3 სალიიი როოგორ ძალიან მომწონხარ ნეტა იცოდე :)))))[/quote

აი ძალიან მაგარი გოგო ხარ თუთა, აბსოლიტურად თანხვედრაშია შენი აზრები ჩემს შეხედულებებთან. მადლობა ავტორს რომ რეალურად ანვითარებს მოვლენებს და ერთგული მამაკაცის ძებნაში გაბოზების საშიშროება არ ემუქრება თეონას. იმედია ამ კომენტარზეც არ გამომიხტება მთვარეული, როგორც VII თავზე მოხდა,
მაგრამ ვხედავ მასაც შეუცვლია შეხედულება.[/quote]
ანააა სად ხარ ეს დღეებია? რომ იცოდე როგორ გელოდი. კინაღამ ვიფიქრე რომ აღარ მგულშემატკივრობდი. არადა სულ პირველი ისტორიიდან მახსოვს შენი კომენტარები. და ეს ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია. მადლობა რომ ისევ აქ ხარ.[/quote]



თუთა ჩემ გულში ზიხარ პირდაპი. kissing_heart ჩვენ ყველა ვთანხმდებით იმაზე რომ ალექსანდრე დამნაშავეა თან ძალია, მაგრამ როცა სიყვარულია იქ არ არსებობს გადაულახავი პრობლემა. მთავარია რომ ალექსანრდემ დაიმსახუროს პატიება, ადვილი არ არის აპატიო საყვარელ ადამიანს ღალატი, მაგრამ თუ გიყვარს, მაშინ მის გარეშე ცხოვრება უფრო რთულია. ვინ მისცემს გარანტიას თეონას რომ თორნიკე ან ნებისმიერი სხვა ვისთანაც ახალ ურთიერთობას დაიწყებს რომ ის არ უღალატებს? არავინ, იმიტომ რომ ვინ როგორი ადამიანი აღმოჩნდება საბოლოოდ არავინ იცის და ვერც იმაში დამარწმუნებს ვერავინ რომ ალექსანდრეზე მეტად შეიყვარებს თეონას თორნიკე. სალი ძალიან კარგად წერ, გენდობი და მჯერა რომ შესანიშნავ დასასრულს ვიხილავთ.

 


№15 სტუმარი natali7777

მართალია ღალატი საშინელებაა...თეონაც გაიჭედა პატიება არ პატიებას შორის ხან ვფიქრობ უნდა აპატიოს ხან კიდევ არა ცოლი თუ ასე უყვარდა სხვას როგორ გაეკარა საერთოდ...მაგრამ ალექსანდრეს გარეშეც ვერ ვხედავ ამ გოგოს....მადლობა ასე კარგად რომ ავითარებ მოვლენებს,,ნათლიღებას გოლოცავ!!!

 


№16  offline წევრი Salivan

[quote=tamuna lobjaidze][quote=Salivan][quote=Ana][quote=თუთა პირველი]მანც არ მესმის რა შუაშია აქ პატიება ან არ პატიება, ქალი ან კაცი. შეიძლება არასწორად ვფიქრობ, მაგრამ ყველანაირ ურთიერთობაში ჩემთვის მთავარი სიყვარულია, არავინ არ ამართლებს ალექსანდრეს და ყველა ვხედავთ რომ შეცდომა დაუშვა, მაგრამ ასე სწორხაზოვანი არ არის ცხოვრება და ყველა მოვლენასაც თავისი საფუძველი აქვს. პრინციპულობა თეონას ამ ათი წლის მანძილზე , რომ გამოეჩინა კარგი იქნებოდა, არც ახლაა გვიან, თუმცა ჩემთვის მთავარი მაინც ემოციებია, აი ვერც კი წარმოვიდგენ ღალატი რამხელა გულისტკივილია და რამხელა ძალაა მის საპატიებლად საჭირო, მაგრამ იმასაც ვერ წარმოვიდგენ როგორ უნდა იცხოვრო საყვარელი ადამიანის გარეშე , თანაც მაშინ, როცა ხვდები რომ არც მას შეუძლია შენს გარეშე ცხოვრეა და ასე ძალიან უყვარხარ. <3 სალიიი როოგორ ძალიან მომწონხარ ნეტა იცოდე :)))))[/quote

აი ძალიან მაგარი გოგო ხარ თუთა, აბსოლიტურად თანხვედრაშია შენი აზრები ჩემს შეხედულებებთან. მადლობა ავტორს რომ რეალურად ანვითარებს მოვლენებს და ერთგული მამაკაცის ძებნაში გაბოზების საშიშროება არ ემუქრება თეონას. იმედია ამ კომენტარზეც არ გამომიხტება მთვარეული, როგორც VII თავზე მოხდა,
მაგრამ ვხედავ მასაც შეუცვლია შეხედულება.[/quote]
ანააა სად ხარ ეს დღეებია? რომ იცოდე როგორ გელოდი. კინაღამ ვიფიქრე რომ აღარ მგულშემატკივრობდი. არადა სულ პირველი ისტორიიდან მახსოვს შენი კომენტარები. და ეს ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია. მადლობა რომ ისევ აქ ხარ.[/quote]



თუთა ჩემ გულში ზიხარ პირდაპი. kissing_heart ჩვენ ყველა ვთანხმდებით იმაზე რომ ალექსანდრე დამნაშავეა თან ძალია, მაგრამ როცა სიყვარულია იქ არ არსებობს გადაულახავი პრობლემა. მთავარია რომ ალექსანრდემ დაიმსახუროს პატიება, ადვილი არ არის აპატიო საყვარელ ადამიანს ღალატი, მაგრამ თუ გიყვარს, მაშინ მის გარეშე ცხოვრება უფრო რთულია. ვინ მისცემს გარანტიას თეონას რომ თორნიკე ან ნებისმიერი სხვა ვისთანაც ახალ ურთიერთობას დაიწყებს რომ ის არ უღალატებს? არავინ, იმიტომ რომ ვინ როგორი ადამიანი აღმოჩნდება საბოლოოდ არავინ იცის და ვერც იმაში დამარწმუნებს ვერავინ რომ ალექსანდრეზე მეტად შეიყვარებს თეონას თორნიკე. სალი ძალიან კარგად წერ, გენდობი და მჯერა რომ შესანიშნავ დასასრულს ვიხილავთ.[/quote]

აჰ რა გოგო ხარ. მადლობ რომ ასე მენდობი. დამიჯერე გაწბილებულს არავის არ დაგტოვებთ. თქვენი აზრები კი ნამდვილი საბადოა ჩემთვის. რომ წავიკითხვ ისეთი იდეები მომდის თავში რომ აიიიიიი......:))

natali7777
მართალია ღალატი საშინელებაა...თეონაც გაიჭედა პატიება არ პატიებას შორის ხან ვფიქრობ უნდა აპატიოს ხან კიდევ არა ცოლი თუ ასე უყვარდა სხვას როგორ გაეკარა საერთოდ...მაგრამ ალექსანდრეს გარეშეც ვერ ვხედავ ამ გოგოს....მადლობა ასე კარგად რომ ავითარებ მოვლენებს,,ნათლიღებას გოლოცავ!!!

მადლობა ტკბილო მეც გილოცავ. მრავლს და მრავალს.

 


№17  offline აქტიური მკითხველი La-Na

აი გელოდე,გელოდე და მაინც ვერ მოვიცადე ბოლომდე.ვიფიქრე თავიდან ბოლომდე წავიკითხავთქო მაგრამ.ახლა რაც შეეხება ისტორიას,თორნიკე ძალიან მომწონს,მაგრამ თეო მაინც ალესანდრესთვის მემეტება მარტო.დარწმუნებული ვარ ალექსი იყო ის კაცი ვისთანაც იყო და იცი რა მომეწონა?პარალელი რომ გაავლე,მიხვდა თეო რომ უგონოდ მთვრალი ვერ აკონტროლებ თავს,თუმცა ალექს იგივე შეცდომა არ უნდა გაემეორებინა, თუმცა მაინც მასთან მინდა რომ დაბრუნდეს.მომეწონა თეომ მამაზე დადებითად რომ ესაუბრა ბავშვებს.ნუ საოცრება ხარ ტკბილო

რამდენი ვწერე მგონი წაკითხვაც შეეზაროს ადამიანს,მაგრამ ნამდვილად იმსახურებს ეს ისტორია ტკბილო 10-დან 10 ქულას
--------------------
ლანა

 


№18 სტუმარი lile

გთხოვ მალე დადე რააა ძაან მაინტერესებს მაგარია ძაან

 


№19  offline აქტიური მკითხველი lalita

აქ ყველა ალექსანდრეს ღალატზე საუბრობს, მესმის ძალიან ძნელია ღალატის პატიება ვისაც არ გამოუცდია ის ამას ვერც გაიგებს.ასე თეომაც დაუშვა შეცდომა და ჯერ კიდევ არიცის ვისთან ერთი წამით დავუშვათ, რომ ის ალექსანდრე არ იყო მაშინ რაღას ვითხოვთ ალექსანდრესგავ ვერ გავიგე.
როგორ ძლიერადაც არ უნდა უყვარდეთ ქმრები მაინც ღალატობენ ცოლებს ესაა სიმართლე და ასე ადვილიც არარის ახალი ცხოვრების დაწყება ოთხი შვილით. არც ასე იოლად იშოვება სამსახური კარგი ხელფასით.

 


№20  offline წევრი Salivan

La-Na
აი გელოდე,გელოდე და მაინც ვერ მოვიცადე ბოლომდე.ვიფიქრე თავიდან ბოლომდე წავიკითხავთქო მაგრამ.ახლა რაც შეეხება ისტორიას,თორნიკე ძალიან მომწონს,მაგრამ თეო მაინც ალესანდრესთვის მემეტება მარტო.დარწმუნებული ვარ ალექსი იყო ის კაცი ვისთანაც იყო და იცი რა მომეწონა?პარალელი რომ გაავლე,მიხვდა თეო რომ უგონოდ მთვრალი ვერ აკონტროლებ თავს,თუმცა ალექს იგივე შეცდომა არ უნდა გაემეორებინა, თუმცა მაინც მასთან მინდა რომ დაბრუნდეს.მომეწონა თეომ მამაზე დადებითად რომ ესაუბრა ბავშვებს.ნუ საოცრება ხარ ტკბილო

რამდენი ვწერე მგონი წაკითხვაც შეეზაროს ადამიანს,მაგრამ ნამდვილად იმსახურებს ეს ისტორია ტკბილო 10-დან 10 ქულას

უღრმესი მადლობა ლანა. ვეცადე რომ ღირებული და დასაფიქრებელი ისტორია შემექმნა. მესამე ისტორიაა რასაც ვწერ და მაქსიმალურად ვცდილობ აქტუალურ თემებს შევეხო. რათქმაუნდა სწორი და ცხოვრებისეული კუთხით. მადლობა რომ კითხულობ და აზრსაც გამოხატავ.

lile
გთხოვ მალე დადე რააა ძაან მაინტერესებს მაგარია ძაან

დავდე უკვე, მაგრამ ჯერ არ ჩანს საიტზე. :(

lalita
აქ ყველა ალექსანდრეს ღალატზე საუბრობს, მესმის ძალიან ძნელია ღალატის პატიება ვისაც არ გამოუცდია ის ამას ვერც გაიგებს.ასე თეომაც დაუშვა შეცდომა და ჯერ კიდევ არიცის ვისთან ერთი წამით დავუშვათ, რომ ის ალექსანდრე არ იყო მაშინ რაღას ვითხოვთ ალექსანდრესგავ ვერ გავიგე.
როგორ ძლიერადაც არ უნდა უყვარდეთ ქმრები მაინც ღალატობენ ცოლებს ესაა სიმართლე და ასე ადვილიც არარის ახალი ცხოვრების დაწყება ოთხი შვილით. არც ასე იოლად იშოვება სამსახური კარგი ხელფასით.

რა თქმა უნდა ცხოვრება უფრო რთული და რუხია. მაგრამ მე შევეცადე რაღაც მხრივ მაინც ქონოდათ ცხოვრება შემსუბუქებული. და ისიც მინდა ვთქვა რომ მთელი გულით მინდა მწამდეს იმის რომ ნამდვილი სიყვარული არსებობს და იმიტომ რომ კაცი კაცია საყვარელ ქალს, მეუღლეს და მისი შვილების დედას არ უღალატებს.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent