შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მორჩილება 13


14-03-2017, 19:36
ავტორი anonimiavtori
ნანახია 1 226

მორჩილება 13

საღამოს,სანამ ზურას ნახავდა,მისგან მესიჯი მოუვიდა ,,საღამოს მარტო ვრჩები მთელი ღამით და ჩემთან ამოდი“.მარიამმა თანხმობა მისცა და საღამოს მასთან მივიდა.
-შენი ცოლი სადაა?
-სოფელშია ისევ
-რომ ჩამოვიდეს?
-ხოო,ეგ შეიძლება.რისკზე მივდივართ - უთხრა ზურამ და თბილად გაუღიმა.ადრე დაიძინეს.დილით,როცა მარიამმა გაიღვიძა,ზურას უკვე ეღვიძა და თავი მის მკერდზე დადო.ცოტა ხანს ასე იწვნენ და ლაპარაკობდნენ,შემდეგ ზურას ტელეფონზე მესიჯი მოვიდა.ზურამ ხელში აიღო ტელეფონი და მესიჯი გახსნა,რომელსაც მარიამიც კითხულობდა. ,,შენს მანქანაში პომადა დამრჩა.რომ წამოხვალ გამოიყოლე :* ,, მესიჯი ქეთასგან იყო.
-შენს მანქანაში რა უნდოდა?სახლშიც მიგყავს ხოლმე? - კითხა დაეჭვებით მარიამმა
-არა კაცო,მაშინ კლუბში რომ ვიყავით ჩემი მანქანით წამოვიდა ეგეც
-მარტო ეგ?
-ხო,მაინც უნდა გამევლო მაგის სახლი
-პომადა როგორ დარჩა?
-რა ვიცი აბა
-მერე შარვალი დარჩება - გაუწყრა მარიამი და თან ლოგინიდან დგებოდა - მერე მაისური
-აუ კიდე ეჭვიანობ?
-აღარც ვიეჭვიანო? - ტონს აუწია მარიამმა
-და რა არის მაგაში საეჭვიანო,პომადა დარჩა მანქანაში - დაუყვირა გაბრაზებულმა ზურამ
-შენ რომ გკითხოს კაცმა,ყველაფერზე თვალი უნდა დავხუჭო
-არც არაფერზე არ ხუჭავ და არც მე გახუჭინებ
-და რაზე უნდა დავხუჭო,სახეში რომ შემოგციცინებს და კისკისებს ხოლმე იმაზე?კლუბებში რომ დადიხართ,მანქანაში რომ გიხტება და რაღაცეები რომ რჩება ხოლმე იმაზე? - ყვირილი დაუწყო მარიამმა.ზურამ ზიზღით შეხედა და მისკენ წავიდა
-შენ რომ ვიღაც ბიჭებს ეკიდები ხოლმე კისერზე,ის არაფერი ხო?
-რას ვაკეთებ ისეთს,რომ რამე მითხრა?მე ეგრე მაინც არ ვიქცევი და ყველას არ ვუცინი.
-ხოდა არც მე ვაკეთებ ისეთს არაფერს.დავიღალე უკვე შენი პრეტენზიებით და ეჭვიანობით
-ვიღაც დეგენერატი ქეთას გამო მიყვირი ხო,ხოდა გყავდეს ეგ შენი ქეთა - უთხრა მარიამმა და კარი გაიჯახუნა.სახლში დაბრუნდა და სადარბაზოში შესულს ისევ მამამისი დახვდა
-მერამდენედ გითხრა ნუ მხვდებითქო მერაბი აქ?
-იმ კაცთან გძინავს - კითხა მერაბმა მშვიდად
-შენ ხო არ გაგიჟდი.რას გადამეკიდე?
-სად იყავი მთელი ღამე?დედაშენს ატყუებ და იმ კაცთან მიდიხარ?
-ნაგავი ხარ მერაბი,ნაგავი - დაუღრიალა თვალცრემლიანმა მარიამმა და კიბეებზე აირბინა.
სკოლაში აღარ წასულა.თავი მოიკატუნა დედამისთან,რომ ცუდად იყო.მთელი დღე თავის ოთახში იჯდა და ტიროდა.ნერვები ეშლებოდა ყველაზე და ყველაფერზე:საკუთარ თავზე,ზურაზე,ქეთაზე,მამამისზე.საღამოს თეკლასთან ერთად კლუბში წავიდა და ასე გადაწყვიტა განტვირთვა.წავიდნენ და გიორგიც იქ აღმოჩნდა.გვიანობამდე იყვნენ,დათვრნენ და მარიამმა სახლში წასვლა გადაწყვიტა
-მე გაგიყვან - უთხრა გიორგიმ
-არ შეწუხდე,დედაჩემი გამომივლის,დავურეკავ
-მაშინ გარეთ გაგაცილებ - უთხრა გიორგიმ და გაყვა
-ისე მანქანით არ გირჩევ წასვლას,შენც მთვრალი ხარ
-არაუშავს,პირველად არ მივდივარ ნასვამი
-ისე,მთვრალი რომ ვიყო ვერ გეტყოდი,მაგრამ ეხლა მინდა გითხრა
-გისმენ
-ძალიან მომწონხარ და მინდა უფრო დავახლოვდეთ
-მე რომ სხვანაირად არ მომწონხარ
-არაუშავს,ვეცდები მოგეწონო - უთხრა გიორგიმ ღილიმით და მოულოდნელად აკოცა.
კლუბის წინ,გზის მეორე მხარეს ზურა იდგა მანქანით,რომელიც ყველაფერს ხედავდა.იცოდა,მარიამი სადაც იქნებოდა და სპეციალურად მივიდა
მარიამმა მაშინვე მოიშორა გიორგი
-რას აკეთებ,გაგიჟდი?
-ფხიზელი ვერ გავაკეთებდითქო - ისევ მისკენ გაიწია საკოცნელად და მარიამმა ისევ მოიშორა,მაგრამ მაინც არ ეშვებოდა.ამასობაში მანქანიდან ზურა გადავიდა
-ვერ გაიგე რა გითხრა? - უთხრა ზურამ
-შენ ვინ ხარ?
-წამოდი - უთხრა მარიამს,თან გიორგის უყურებდა და მარიამიც ზურასკენ წავიდა
გიორგი ადგილზე დარჩა და როცა ორივე წავიდა,მაშინ შევიდა კლუბში.თან არ იცოდა მარიამის ვინ იყო ის კაცი.
მარიამი და ზურა მანქანაში ჩასხდნენ და წავიდნენ.ზურას სასმლის სუნი ქონდა და აშკარად მთვრალი იყო
-ქეთაზე ეჭვიანობდი შენ და რეებს აკეთებ?
-არ მიკოცნია იმ ბიჭისთვის
-ხო,დავინახე როგორ არ აკოცე
-იმან მაკოცა
ზურამ ხმა აღარ ამოიღო
-სად მივდივართ - კითხა მარიამმა
-ნახავ - უპასუხა უკმაყოფილოდ ზურამ
მარიამმა ადგილი იცნო.ზურას სახლს მიუახლოვენენ.მანქანიდან გადმოვიდნენ და ზურას სიარულზე შეატყო,რომ ძალიან მთვრალი იყო.კარი გააღო,მარიამს ხელი ძლერად მოუჭირა და სახლში შეიყვანა
-მეტკინა - უთხრა შეწუხებულმა მარიამმა
-სულ გაგიჟდი არაა?რეებს აკეთებ - უთხრა ზურამ
-არაფერი გამიკეთებია,დამანებე თავი რა - დაუყვირა მარიამმა.ზურა ხელით საძინებლისკენ მიათრევდა.შეიყვანა და ლოგინზე დააგდო.
-ხო არ გაგიჟდი,რას აკეთებ.გამიშვი ხელი
-შენ ჩემზე როგორ ეჭვიანობ,შენთვითონ რეებს აკეთებ - უთხრა ზურამ და მის ზემოდან მოექცა
-არაფერს არ ვაკეთებ,დამანებე თავი.ზურა გამიშვი ხელი - ყვიროდა მარიამი და ტირილი დაიწყო,როცა ზურამ შარვლისკენ წაიღო ხელი
-რას აკეთებ გამიშვი - ტიროდა და იმეორებდა მარიამი.
ზურამ ხელები დაუკავა და ერთი ხელის მოსმით შემოაცალა ,,Cami” მაისური.
-ლიფი არ გაცვია? - ხარბად შეხედა და კითხა ზურამ
-გამიშვი - ტიროდა მარიამი
-იცი როგორ მინდიხარ? - მისკენ დაიხარა ზურა,ჩასჩურჩულა და კისერში აზოდა.ზურას სასმლის საშინელი სუნი ასდიოდა
-დამანებე თავი - ისევ ტირილს განაგრძობდა მარიამი.ზურას მთვრალსაც კი ვერ ერეოდა,რადგან ძალიან ღონიერი იყო და ხელები ძლიერად ქონდა დაჭერილი.
-დამანებე თვაი,რას აკეთებ - მარიამი მაინც ეწინააღმდეგებოდა და ქვითინებდა.როცა ზურა მიხვდა,რას აკეთებდა და თავის საქციელი გააცნობიერა,დროულად გაჩრდა,სანამ დრო იყო.
-ბოდიში - უთხრა და მის მკერდზე დაემხო,ძლიერად ჩაეხუტა- ბოდიში - იმეორებდა ზურა და უფრო ძლიერად ჩაეხუტა.კოპები შეკრა,შეწუხებული სახე ქონდა და აშკარად ნანობდა თავის საქციელს.შეშინებული მარიამი კი გაუნძრევლად იწვა და მხოლოდ ის უხაროდა,რომ ზურამ უფრო ღრმად არ შეტოპა და მეტის უფლება არ მისცა საკუთარ თავს,თუმცა მასზე მაინც ნაწყენი იყო.
ზურა ლოგინიდან ადგა და ჩამოჯდა,მარიამს ზურგი აქცია და თავი ხელებში ჩარგო.რამოდენიმე წუთით ასე იჯდა და შემდეგ მისაღებში გავიდა,სიგარეტს მოუკიდა და ფანჯარასთან დადგა.ამასობაში მარიამმა მაისური ჩაიცვა და ოთახიდან გავიდა.ჯანჯარასთან მდგომ ზურას ზურგი მისკენ ქონდა შექცეული და თან ეწეოდა.მარიამი მიუახლოვდა და მოეხვია,ზურაც მისკენ შეტრიალდა და ერთმანეთს ჩაეხუტნენ.სიგარეტი ჩააქრო და ფანჯრიდან მოისროლა,ხელი გაინთავისუფლა და უფრო ძლიერად ჩაიკრა გულში.ერთმანეთს აკოცეს.ზურამ იქვე გახადა მაისური და იატაკზე დააგდო,შემდეგ მისი სხეული ხელში აიტაცა,სამზარეულოს კარადასთან მიიყვანა და იქვე დაეუფლა მის სხეულს.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი mia15

velodebi shemdeg tavs.male dade?

 


№2  offline წევრი anonimiavtori

mia15
velodebi shemdeg tavs.male dade?

ცოტა დამაგვიანდა,დავდე უკვე

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.