შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მძინარე მზეთუნახავო, პრინცი მოვიდა! (7)


30-11-2017, 00:50
ავტორი Mtirala
ნანახია 1 150

მძინარე მზეთუნახავო, პრინცი მოვიდა! (7)

ბექა თვალს ვერ წყვეტდა, მძინარე წყვილს. გიჟდებოდა მათ სიახლოვეზე. ორივე ბავშვი იყო, ორივე პატარა... მართლია ოთო უკვე 20 წლის იყო, მაგრამ ბავშვური ჩვევები მაინც შერჩენოდა. უაზროდ ებუტებოდა ძმაკაცებს, ელზას... ყველაზე მეტად კი ელზას უყურადღებობდა სწყინდა, გოგონა თითქმის მთელ დღეს მეცადინეობაში ატარებდა. ამაზე კი ეგოისტურად ბუზღუნებდა, წიგნებმა სულ გააგიჟეს ეს ბავშვიო. ბექა წამით არ ხუჭავდა თვალს, იმდენად ლამაზ სანახაობას წააწყდა. ბიჭი არ იყო რომანტიკული, არ იზიდავდა წყვილების ყურება, ერჩივნა მეგობრების წრეში ეტრიალა და არა შეყვარებული წყვილების... არც თვითონ სურდა ოდესმე შეყვარებული ჰყოლოდა, ერთღამიანი ურთიერთობები სძულდა, მაგრამ ხანდახან იძულებეული ხდებოდა. მას საერთოდ არ უნდოდა სიყვარული, არ იყო მზად. არც არასდროს ყოფფილა, ეგონა რომ სუსტი აღმოჩნდებოდა და თავის მეორე ნახევარს გულს ატკენდა. ქრისტინა სხვა განზომილება იყო, პირველი დანახვისთანავე მოუნდა, გულში ჩაეკრა და ხელები მოეხვია. მაშინვე ფლირტი დაუწყო და მაშინვე გაღიზიანება გამოიწვია გოგონაში. გაღიზიანება, რა თქმა უნდა, არ ყოფილა აუტანელი, პირიქით სასიამოვნოც კი იყო. წარმოიდგინეთ, ბიჭი გეფლირტავებათ... საშინლად სიმპატიური ბიჭი გეფლირტავებათ. ასე იყო ქრისტინაც... ბექამ თავი გააქნია, ღმრა ფიქრებს თავი დააღწია და კიდევ ერთხელ გაიღიმა წყვილის დანახვაზე. პლედს დასწვდა და გადააფარა, არ გაცივდნენო. ოთო გაინძრა, შეირხა და ბექას ამოხედა.
-ოთო, ხომ იცი როგორც უნდა მოიქცე? - თითქოს მკაცრი, ბოხი ხმით უთხრა ბექამ ბიჭს, მაგრამ ღიმილი მაინც შეეპარა. ოთომ თავი დაუქნია, მერე ანიშნა გაჩუმდი, ელზა არ გააღვიძოო. ბექა კარისკენ დაიძრა, კარებთან მყოფმა უკან გამოიხედა, შენიშნა როგორ აკოცა ბიჭმა პატარა გოგოს შუბლზე და ბედნიერს გაეღიმა. სამზარეულოდან ხმაური ისმოდა, იფიქრა ალბათ ლელა მოვიდაო და მასთან გავიდა. ქალს თმები მაღლა აეწია, წინსაფარი გაეკეთებინა და უკვე საჭმლის კეთებას შესდგომოდა. ღიმილით მიესალმა ბექას და თავისი შვილების ამბავი ჰკითხა.
-ვაჩე საავადმყოფოში დარჩა, ხო იცი როგორ შეუყვარდა კატო. - ღიმილი გაუფართობდა ბიჭს. - ოთო და ელზა კი მაღლა არიან, სძინავთ.
-რა? - წამოიყვირა ლელამ და გაოცებული უყურებდა ვაჩეს. - არ მჯერა, მატყუებ რაღაცას. - ბოლო სიტყვა კარში გასულმა დაიყვირა. ელზას ოთახისკენ დაიძრა და ფრთხილად შეაღო... გაოცებულმა პირი დააღო, მერე მკრთალად გაიღიმა და ჩახუტებულ ბავშვებზე გული გაუთბა. უყურებდა მათ და მაინც ვერ იჯერებდა, რომ ელზა და ოთო ასე, მშვიდად იწვნენ და ერთმანეთს ცოცხლად არ ჭამდნენ. კარი მშვიდად გამოიხურა და სამზარეულოში გამოვიდა. ბექას შეხედა და ხმადაბლა გაიცინა.
-დაიჯერე, ლელა?! - გაეცინა ბიჭს და მასზე ერთი თავით დაბალ, ჭაღარაშეპარულ ქალს დახედა.
-ახლაც ვერ ვიჯერებ. - გაეცინა ქალს. - რა გაგიმზადო? - ჰკითხა ბექას ლელამ და ხელები გაშალა.
-რას მეკითხები?! ვითომ არ იცოდე რა მიყვარს. - გაეცინა მას.
-ბექა... შეიძლება რაღაც გკითხო?! - თანხმობის ნიშნად თავი დაუქნია ქალს. -ელზასა და ბექას შორის რა ხდება? - ერთი ამოსუნთქვით მიაყარა ლელამ მოსაუბრეს და ცნობისმოყვარე თვალებით მიაჩერდა მას.
-მე არაფერი ვიცი, ლელა, არაფერი.
-ნუ მატყუებ, - ქალმა გამჭოლი მზერა ესროლა.
-არ გატყუებ.
-უნამუსო ადამიანი ხარ, ბექა. - საყვედურნარევი ტონით უთხრა ლელამ ბიჭს და საჭმლის მზადება განაგრძო.

***
მთელ სახლში, ობობებს თავიანთი სახლები გაეშენებინათ კუთხეებში. ირგვლივ მტვრის, სიძველის სურნელი გამეფებულიყო. თაროებზე, ჩარჩოში ჩასმული ფოტოები ელაგა, მტვერი დიდ ფენად ედო. ქალაქგარეთ მდებარე, პატარა კოტეჯში ნაზად შეაბიჯა ქრისტინამ და ნოსტალგიურად გაიღიმა. ყველა მოგონება ამოუტივტივდა, აქ წლების მანძილზე არ ყოფილა, გიორგის გარდაცვალების შემდეგ ამ სახლში სულიერს არ დაუდგამს ფეხი. ღრმა, სევდიანი მზერა მოავლო არემარეს, შეეცადა ცრემლები შეეკავებინა, მაგრამ ვერ შეძლო. ყველა მოგონება ერთიანად შემოაწვა გულზე, ყველა პოზიტიური დღე აუტანელ ტკივილად ექცა. სიმწრით გაეღიმა, ცრემლები შეიმშრალა და ბუხარს გახედა. ახსოვს როგორ თბილად იჯდნენ, ის, კატო და გიორგი აქ და მღეროდნენ. გიორგის ლამაზი, მწვანე, ძალიან ღრმა თვალები ჰქონდა, მეტყველი. ერთი მზერით მიხვდებოდით რა სწყენდა და რა ახარებდა. მაღალი იყო, გადახვევდა ძლიერ, დაკუნთულ ხელებს, მასზე ერთი თავით დაბალ გოგოებს და დასცინებდა რა დაბლები მყავხართო. ქერა თმა ჰქონდა, არასდროს იჭრიდა მოკლეზე, ამბობდა, არ მიხდება მოკლე თმებიო. როცა იჯდა, დაიწყობდა ხელებს მუხლებზე და ხშირად იწევდა თმას გვერდზე. იმდენად მომხიბვლელად აკეთება, ყველა გოგოს აშტერებდა. მოგონებების გახსენებისას გაეღიმა ქრისტინას, თაროს მიუახლოვდა.

პირველ ფოტოზე, ეზოში, კატო და გიორგი იყვნენ. კატოს ხელები ერთმანეთზე გადაებჯინა და ტუჩები გამოებუშტა. გიორგი კი იცინოდა, გაბუტულ დას დასცინოდა.

"-მამა, უთხარი რამე გიორგის... შე-მჭა-მა. - ბუზღუნებდა კატო და უფროს ძმას კალამს არ აძლევდა.
-მამა, უთხარი რამე კატოს... კალამს არ მიბრუნებს.- ამოთქვა გაბრაზებულმა ბიჭმა. მოულოდნელად სახე გაუნათდა, ბოროტულად ჩაიცინა და ოთახიდან დინჯი, თანაბარი ნაბიჯებით გავიდა. კატოს გაუკვირდა კალამი ასე ადვილად, რომ დათმო, მაგრამ არ შეიმჩნია და წერა განაგრძო. მოულოდნელად, მთელი სახლი კატოს ყვირილმა მოიცვა. გიორგის მისი ლამაზი კაბა დაეჭრა და ხეზე დაეკიდა. გაბრაზდა... ძალიან გაბრაზდა კატო, გამოეკიდა მის "უტვინო" ძმას და იქმადე სდია, სანამ ვახო არ ჩაერია საქმეში."

სიცილი ვერ შეიკავა ქრისტინამ ამ სასაცილო მოგონების გახსენებისას. ღმერთო, როგორ ენატრებოდა გიორგი... და როგორ ენატრებოდა კატო... თავისი ოჯახი ენატრებოდა... პატარა, ლამაზი ოჯახი.

მეორე სურათზე, სამივე იყვნენ, კატო და ქრისტინა გიორგის კოცნიდნენ ლოყაზე. როგორია ბანალურია, არა?! მაგრამ მაშინ ისეთი ბედნიერები იყვნენ, ისეთი მხიარულები, ისეთი ლაღები.

"-გიორგი, შვილო, მოდი დაჯექი შენ აქ, არ გამაბრაზო. - თბილი ხმით უთხრა ვახომ ვაჟს და ხელით დივანზე მიუთითა.
-აუ, არ მიყვარს ფოტოების გადაღება, ხო იცი, არა?! - ამოიბურტყუნა ბიჭმა და გვერდით შემომსხდარ, ულამაზეს გოგოებს შეხედა. - ღმერთო, ამათ ჭკუა მიეცი, რა. - მაღლა აიხედა და სიცილით ამოილაპარაკა.
-აბა, მოემზადეთ. - გაიცინა ვახომ. და... ერთი, ორი, სამი... მოგონება დამახსოვრებულია."

ცრემლები მოიწმინდა ქრისტინამ, სურათს მტვერი გადაწმინდა და ფრთხილად, ძალიან ნაზად შეახო ბაგეები. ტკივილი თანდათან კლავდა და ანადგურებდა მას.

მესამე ფოტო... ეს იყო ყველაზე გიჟური, ყველაზე კომედიური ფოტო. მოცინარი კატო და აუზში მოცურავე, გაბუტული ქრისტინა და გაღიზიანებული გიორგი.

"-კარგი ბიჭია ნიკა, მაგრამ ხო იცი, არა?! ჯერ ადრეა შენთვის. - დამრიგებლური, მკაცრი, მაგრამ მაინც თბილი ტონით ელაპარაკებოდა გიორგი, გვერდით მჯდომ ქრისტინას და აუზში ფეხებს ათამაშებდა.
-მეც ვიცი, რომ ადრეა, მაგრამ ნიკა ძალიან მომწონს. - უპასუხა დაბნეულმა გოგონამ და აწითლებული ლოყების დამალვა სცადა.
კატო ცალკე, მარტო იჯდა და ცდილობდა შურით არ გამსკდარიყო, ეჭვიანობდა ქრისტინაზე, თვლიდა, რომ გიორგი მხოლოდ მისი იყო და არავისთვის განაწილებას არ აპირებდა. თავში ერთი ძალიან სახალისო აზრი მოუვიდა, ფრთხილად წამოდა და მოსაუბრე ბავშვებისკენ გაემართა. საუბარში გართულს, არც ერთს არ შეუმჩნევია მომავალი კატო, ამით ისარგებლა გოგონამ და მოულოდნელად ქრისტინა და გიორგი წყალში აღმოჩნდნენ. ვახომ მაშინვე მოიხელთა ფოტოაპარატი და თავის კოლექციას კიდევ ერთი სურათი შეჰმატა."

ერთი-ორი სურათი კიდევ ელაგა თაროზე, დამტვერილი და გაცრეცილი იყო. ქრისტინამ ვეღარ შეძლო, ვეაღრ გააგრძელა სურათების თვალიერება. გულში მწარედ ჩაესო ეკლები და მთელი დასერილი გული, ისევ მწარედ დაუკაწრა.ვეღარ შეძლო, თავი ვერ შეიმაგრა და კედელთან ჩაიკეცა. მთელი გულით ატირდა და სცადა მთელი ტკივილი ამოეღო. უნდოდა ყველა მისი ტკბილი, მაგრამ სევდიანი მოგონება გამქრალიყო. ჯერ დედა გადაყვა მის მშობიარობას, მერე ცოლს ლოთი ქმარიც მიჰყვა. ბებიამ გაზარდა ქრისტინა. ისიც 14 წლის ასაკში დაკარგა. როგორ უძლებდა ამხელა ტკივილს თვითონაც უკვირდა, მაგრამ მას ხომ კატო ჰყავდა, გიორგიც ჰყავდა ერთ დროს. ახლა, მარტო დარჩა... ვახოსთან ერთად. ერთ დროს, ძალიან ბედნიერი ოჯახი დაიშალა, ნაკუწებად იქცა, დაიწვა და ჩაიფერფლა. ქრისტინამ ამოიკრუსუნა, თითქოს გულზე მოეშვაო, ფეხზე ოდნავ წამოიწია და ნახევრად კედელს მიეყრდნო. მთელი სხეული უხურდა, სხეულში მაღალი წნევით მიმოექცეოდა სისხლი. მძაფრად შეიგრძნო სახლის სიძველის, ნესტისა და მტვრის სუნი, მოგონებები დააიგნორა და ფრთხილი ნაბიჯით სახლიდან გავიდა.

***
-მართლა ვიგრძენი, ექიმო, ხელი გაანძრია. - უმტკიცება ვაჩე ექიმს, თან ნერვიულად ათამაშებდა თითებს, აქეთ-იქით დადიოდა მთელ ოთახში.
-ვერაფერს გეტყვი, ჩემო ვაჩე, ჯერ უნდა დაველოდოთ, შენც ხომ იცი, არა?! - გაუღიმა ხანში შესულმა მამაკაცმა ბიჭს და ხელი მხარზე დაკრა. - კარგი, უნდა წავიდე, ახლა მე. მერე შემოვივლი. - ვაჩე მიხვდა, რომ მამაკაცმა მისი ნათქვამი არ დაიჯერა, კარში გასულს ალმაცერად გახედა და რაღაც ამოიბურტყუნა. ისევ გოგონას საწოლს მიუახლოვდა, სავარძელში ჩაეშვა. გოგონას ფრთხილად ეამბორა ხელზე და ბლოკნოტი გადაშალა.

"ყველაფერი შეიცვალა, სახლი დადუმდა, მოკვდა. აღარავინ გვაღვიძებდა დილაუთენია და აღარაც არავინ გვყრიდა ფეხზე დილის შვიდ საათზე. ყოველ ღამე გულამოსკვნილი ვტიროდი და გიორგის მაისურთან ერთად ვიძინებდი. ისევ ასდიდოა გიორგის და მისი სუნამოს სურნელი. თვალის უპეები ჩამიშავდა, გარეთ აღარ გავდიოდი, საჭმელსაც აღარ ვჭამდი, მხოლოდ გიორგიზე და მასთან წასვლაზე ვფიქრობდი. გიორგისთვის დედამიწა ზედმეტად ცოდვილი იყო, მას სამოთხე სჭირდება და არის კიდევაც, მჯერა ხელსაც მიქნევს და მიღიმის. მგონი გავგიჟდი..."

მასთან ერთად გაგიჟდა ვაჩეც... გააფრინა. ვერ იჯერებდა, ვერ წარმოიდგენდა როგორ შეიძლებოდა ასეთ პატარა, უცოდველ სხეულში ამდენი ტკივილი დატეულიყო. მთელი სხეული ეტკინა, გული ეკლებმა დაუჩხვლიტა. ორგანიზმი დაცლას ითხოვდა, ყველანაირი ტკივილისგან დაცლას ითხოვდა. მამაკაცური 'თავმოყვარეობა, რომ არა აუცილებლად გადმოყრიდა ნიანგის ცრემლებს და გულით იტირებდა...

"სამი წელი გავიდა, მე კი ისევ მენატრება, ისევ მაკლია, მხოლოდ იმიტომ ვჭამ, რომ ვიცხოვრო. მხოლოდ იმიტომ ვცხოვრობ, რომ დედას და მამას უკანასკნელი იმედიც არ მოვუკლა და მათ მაინც მივცე ნორმალურად ცხოვრების საშუალება. და ალბათ... იმედი მაქვს, რომ ვიპოვი მიზეზს სიცოცხლისა და ისევ ვიქნები ის ვინც ვიყავი. მენატრება... სიკვდილამდე მენატრება. მინდა ჩავეხუტო... მოვუყვე უნივერსიტეტში მყოფ ბიჭებზე და მათ სულელურ გამოხედვებზე... მინდა მოვუყვე ავტობუსში ნანახ ორსულ ქალზე... პატარა ბიჭზე, მოპირდაპირე კორპუსში, რომ ცხოვრობს... და... მინდა მოვუყვე კატასა და თაგვზე, რომლებიც ეზოში ერთამენსთ დასდევენ და, ჩემი ჭკუით, ერთამენთი ისე უყვართ, როგორც ტომი და ჯერს ერთამენთი."

ცხადად შეიგრძნო ყველა მომენტი... წარმოიდგინა ლამაზი, კოხტა ქალი დიდი, უშველებელი მუცელით. წარმიიდგინა სიმპატიური, 4-5 წლის ბიჭი, რომელიც ისეთი საყვარელია აუცილებლად შემოგეჭმება. წარმოიდგინა თაგვი და კატა... გაეღიმა. მალე გააფრენდა... უფროსწორად გააფრინა.

"ეს ჩემი ბოლო ჩანაწერია, სამი წელი გავიდა, ისევ მენატრება მაგრამ უკვე დროა ცხოვრება გავაგრძელო და მთელი ცხოვრება არ შემოვალიო. მენატრება... მიყვარს და მუდამ მეყვარება..."

ღრმად ამოიოხრა...
-კატო, ვიცი, რომ არ გესმის, მაგრამ მართლა მაგიჟებ... ხედავ?! ახლაც არაფერს ველაპარაკები. გავაფრინე... შენ გამაფრენინე. თავიდან, რომ დაგინახე, შემეშინდა, ვაითუ არ გაიღვიძოს-მეთქი. ახლაც მეშინია, შიშისგან ვკანკალებ, ხოლმე. წარმოგიდგენია?! ბიჭს, რომელსაც არასდროს არაფრის შეშინებია, ახლა კანკალებს. ასე როგორ შემიყვარდი?! ასე როგორ მოახერხე ჩემი გულის მოპარვა?! არ შეგეცოდე მაინც? ყოველდღე მივდივარ შენთან, გიყურებ, თმებზე გეფერები და გულის სიღრმეში, მიჩქმალულ კუნჭულში მჯერა, რომ გაიღვიძებ... არ ვიცი, რა იქნება, როგორ იქნება შენი გაღვიძების შემდეგ, მაგრამ იმედია არ მიმატიოვებ... არ 'გადამაგდებ'. ხო, დამპირდები?! - მთელი ემოცია... მთელი გული... მთელი სული ამოატანა ამ სიტყვებს... თავი ჩახარა და იატაკს დააცქერდა. ოთახში გამეფებული, გამაყრუებელი სიჩუმე ნაზმა, ჩაწყვეტილმა და სუსტმა ხმამ დაარღვია.
-არასდროს მიგატოვებ, გპირდები!.. მაგრამ ახლა მითხარი სად ვარ?!


ვიცი, რომ უნამუსო ვარ.
ისიც ვიცი, რომ ჩემი ცემა გინდათ.
მაგრამ...
მაპატიეთ, ძალიან დაბნეული და გადაღლილი ვარ
ეს ბოლო კვირაა.
თავს არ ვიმართლებ!
მიყვარხართ უზომოდ...скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი ))♡

Vaimee cudadavar ra es raiyooo??? Vaimee axlaa gavhijdebi ubralod shokshivar arvelodi imdenad emociuri taviiyooo ???????????? rogorc yoveltvis shen iseb shedzeli chemi atireba ????????????????????????????"chemeulo" ????????????????????❣????????????????
--------------------
მიყვარხარზე მეტად მიყვარხარ

 


№2  offline წევრი Mtirala

))♡
Vaimee cudadavar ra es raiyooo??? Vaimee axlaa gavhijdebi ubralod shokshivar arvelodi imdenad emociuri taviiyooo ???????????? rogorc yoveltvis shen iseb shedzeli chemi atireba ????????????????????????????"chemeulo" ????????????????????❣????????????????

ახლა, მე გავაფრენ სიხარულისგან...
მაპატიე ცრემლები, რა.
ძალიან დიდი მადლობა შენ, უზომოდ მაბედნიერებ. ❤
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 


№3  offline წევრი kaisha13

ჩემი ელზა და ოთოო...ციტა მეტს ველოდი საყვარელო,აი ქრისტინეს მოგობებებმა კი საკმაოდ იმიქმედა ასე პატარა თავში მაგდენი მოგონება ცოტა დამგრუზველია,უფრო თუ გაზრდი თავს უკეთესი იქნება... და ცოტა მეტი გახალისებაც არაწყენდა ამ ისტორიას...აბა წარმატებებიი

 


№4  offline წევრი Mtirala

kaisha13
ჩემი ელზა და ოთოო...ციტა მეტს ველოდი საყვარელო,აი ქრისტინეს მოგობებებმა კი საკმაოდ იმიქმედა ასე პატარა თავში მაგდენი მოგონება ცოტა დამგრუზველია,უფრო თუ გაზრდი თავს უკეთესი იქნება... და ცოტა მეტი გახალისებაც არაწყენდა ამ ისტორიას...აბა წარმატებებიი

რაას ელოდი, იქნებ უფრო დამიკონკრეტო? შემდეგში გავითვალისწინებ ❤ რაც შეეხება ამდენ მოგონებას, დაგრუზვას და კომედიას... აუცილებლად სჭირდებოდა ყველა მათგანი ისტორიას ❤ მადლობა ძალიან დიდი, კაიშა'ვ ❤
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 


№5  offline წევრი kaisha13

მხოლოდ მათი მშვიდი ძილი იყო,უფრო მეტი დიალოგი თუნდაც ეჭვიანობა ან კინკლაობა,კი საჭიროა მართალიხარ მაგრაამ იმდენათ ველოდები კატოს გაღვიძებას რო სულ მინდა მათზე იყოოს...))) საყვარელი გოგო ხარ შეენ ასე რომ ითვალისწინებ...

 


№6  offline წევრი Mtirala

kaisha13
მხოლოდ მათი მშვიდი ძილი იყო,უფრო მეტი დიალოგი თუნდაც ეჭვიანობა ან კინკლაობა,კი საჭიროა მართალიხარ მაგრაამ იმდენათ ველოდები კატოს გაღვიძებას რო სულ მინდა მათზე იყოოს...))) საყვარელი გოგო ხარ შეენ ასე რომ ითვალისწინებ...

გასაგებია რასაც გულისხმობ, მესმის... უფრო მეტი ოთო და ლიზა ვეღარ 'ჩავაკვეხე' ამ თავში, მაგრამ გპირდები შემდეგ თავში მათზე ბევრს ვისაუბრებ ❤ მადლობა შენ ძალიან დიდი ყველაფრისთვის ❤❤❤
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 


№7  offline აქტიური მკითხველი ანი ანი

ვაიმეეეე ბოლო მომენტზე გამაჟრიალა საოცრება იყო რა სასწაული ბოლო მომენტი აი ვერ აღვწერ.. მაგრამ ისიც უნდა ვთქვა რომ ძალიან სევდიანია რა :(

 


№8  offline წევრი Mtirala

ანი ანი
ვაიმეეეე ბოლო მომენტზე გამაჟრიალა საოცრება იყო რა სასწაული ბოლო მომენტი აი ვერ აღვწერ.. მაგრამ ისიც უნდა ვთქვა რომ ძალიან სევდიანია რა :(

გავაფრენ... ძალიან დიდი მადლობა, ძალიან გამახარე... ვიცი, რომ სევდიანია, მაგრამ ტკბილი მომენტებიც იქნება ❤❤
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 


№9  offline წევრი მოცინარი

სტოპ. სტოოოოოპ!
რაა?! კატომ გაიღვიძა?! ვაააათ?!
ახლა კი მომინდა შენი ცემა :დდდ გამიხეთქე გული! :P

ვაჩე არის უსაყვარლესი <3 ჩემი საძაგელი ბიჭი <3

ერთი შენ ის მითხარი, ქრისტინე და ბექა რომ ერთად იქნებიან? ხო?
მოგონებებმა იმოქმედეს... :'( ძალიან :(
ის, ერთი ფოტო რომ დარჩა მაინტერესებს მე ... <3
არ დააგვიანო რა! :*

 


№10  offline წევრი Mtirala

მოცინარი
სტოპ. სტოოოოოპ!
რაა?! კატომ გაიღვიძა?! ვაააათ?!
ახლა კი მომინდა შენი ცემა :დდდ გამიხეთქე გული! :P

ვაჩე არის უსაყვარლესი <3 ჩემი საძაგელი ბიჭი <3

ერთი შენ ის მითხარი, ქრისტინე და ბექა რომ ერთად იქნებიან? ხო?
მოგონებებმა იმოქმედეს... :'( ძალიან :(
ის, ერთი ფოტო რომ დარჩა მაინტერესებს მე ... <3
არ დააგვიანო რა! :*

უზომოდ მაბედნიერებ, ანტონიმო ❤
ხომ იცი არა?!
წინასწარ ვერაფერს ვერ გეტყვი,
თან მეც არ გადამიწყვეტია ჯერ.
ვეცდები არ დავაგვიანო, ძალიან დიდი მადლობა,
საყვარელო ❤❤
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 


№11  offline წევრი blondeangel631

ვაიმე ეს რა იყო მალე დადე რა ველოდები შემდეგ თავს <3

 


№12 სტუმარი gggg

Ver gavaanalize ra moxda zustad 3 jer gadavikitxe shemdegs rpsis dadeb udzlieresia

 


№13  offline წევრი Mtirala

გეგე მარიშკა
ვაიმე ეს რა იყო მალე დადე რა ველოდები შემდეგ თავს <3

ვეცდები მალე დავდო... ძალიან დიდი მადლობა ❤❤❤

gggg
Ver gavaanalize ra moxda zustad 3 jer gadavikitxe shemdegs rpsis dadeb udzlieresia

არ ვიცი ამდენჯერ წაკითხვა კარგის ნიშანია თუ ცუდის, მაგრამ მაინც უღრმესი მადლობა შენ! ❤❤
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 


№14  offline წევრი ))♡

მომენატრაა "ჩემეული" მოყხრობაა სად გაქრიიი ა.დენხანსს :** :((
--------------------
მიყვარხარზე მეტად მიყვარხარ

 


№15  offline წევრი Mtirala

))♡
მომენატრაა "ჩემეული" მოყხრობაა სად გაქრიიი ა.დენხანსს :** :((

ვცდილობ არ დავაგვიანო, მაგრამ რამდენად გამომდის არ ვიცი :(( ❤
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 


№16 სტუმარი ani

ზალიან გამიხარდება ტუ დგეს დადებ ახალ ტავს <3 ზალიან მიყვარხარ წარმატებები <3

 


№17  offline წევრი ))♡

Mtirala
))♡
მომენატრაა "ჩემეული" მოყხრობაა სად გაქრიიი ა.დენხანსს :** :((

ვცდილობ არ დავაგვიანო, მაგრამ რამდენად გამომდის არ ვიცი :(( ❤

მოუთმენლად გელოდები გენიოსოო????????????
--------------------
მიყვარხარზე მეტად მიყვარხარ

 


№18  offline წევრი Mtirala

ani
ზალიან გამიხარდება ტუ დგეს დადებ ახალ ტავს <3 ზალიან მიყვარხარ წარმატებები <3

დღეს ვერანაირად ვერ მოვახერხებ :(( მაგრამ გპირდებით შემდეგი თავი კარგი იქნება <3 მეც მიყვარხარ
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 


№19  offline წევრი მოცინარი

მალემალემალე <3

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent