შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

თანახმა ვარ მოგიყვანო ცოლად( ნაწილი 6)


12-05-2019, 14:32
ავტორი zeinabi
ნანახია 969

თანახმა ვარ მოგიყვანო ცოლად( ნაწილი 6)

-კარგად პრინცესა.-არ უყვარდა ასე რო ეძახდნენ ლილეს.
-სოფიო.
-რა-ისე აფახუნა თვალები უცოდველი კრავივით.
-მეტჯერ მეტყვი კიდე და აღარ გაჭრის მაგ თვალეგის ფახუნი.
-კარგი კარგად პრინცესა.-მაინც დაუძახა ეხლა უფრო ხმა მაღლა ყველამ რო გაიგო ისე.
-სოფიო ვერ გადამირჩები.-იმ საღამოს აღნიშვნა მხოლოდ იმიტო გადაიფიქრეს რო იცოდა ბიჭები დალევდნენ და წამოცდებოდათ.დილიდან ცდილობდა ვახო დებისთვის თავი აერიდებინა ამიტო საკმაოდ დილას გავიდა სახლიდან.საღამოს ყველა რო ადგილზე იყო ანამ უთხრა გოგონებს რო მეგობარი წვევლებას მართავდა და გოგნებიც დაპატიჟწბული იყვნენ, როცა გაიპრაჭნენ გოგონები სწორედ ამ დროს დაურეკა ვახომ სოფის.
-ალო სოფი სასწრაფოდ მოდით ჩვენს რესტორანში და ეცადეთ ისე შემოხვიდეთ არავინ არ დაგინახოს.მთავარი გზით წამოდით მეორე გადაკეტილია, ავარია იყო რაღაც.
-ვახო რა ხდება? ჩვენ ეხლა წვევლებაზე მივდიოდით ანასთან ერთად.
-არაფერი შეიმჩნიო ანასთან სწრაფად მოდით ორივე მჭირდებით.-და მობილური გათიშა.
-ანა მისამართი მოგვწერე და მოვალთ ჩვენ. ეხლა უნდა წავიდეთ სასწრაფო საქმე გამოგვიჩნდა.
-ოოო კარგით რა.
-მოვალთ მართლა.აბა ნახვამდის მძღოლი ქვევით დაგელოდება.
-არ მინდა მძღოლი ჩემით წავალ.
-ანა საღამოა უკვე.ნუ მოაკლევინებ ლექსოს ჩვენთავს.
-კარგი ხო.ძალიანაც ნუ დაიგვიანებთ.ჩემი დახმარება ხო არ გჭირდებათ?-უკვე მანქანაში მჯდომებს კითხა ეჭვი რო არ გაჩენოდათ.
-არა.-გოგონები წავიდნენ ანამ ლილეს დაურეკა.
-რას შობი მზად ხარ?
-არ ვიცი წამოვიდე თუ არა.
-გაგიჟდი დროზე ჩაიცვი გოგონები უკვე წავიდნენ.დროზე მთავარი გზით იქ მისვლას კი დაჭირდებათ 40 წუთი. დროზე მანამ სანამ მოვალ მზად იყავი 10 წუთში მანდ ვარ.
-კარგი ხო მაკიჟი გაკეთებული მაქვს უბრალოდ ვერ გადამიწყვეტია....
-ლილე ნუ გადამრევ ეხლა.
-კარგი ხო.-მართლაც რო 10 წუთში ლილეს სახლთან იდგა ანა, და აი გამოვიდა სადა მოკლე ვარდისფერი ბარბის კაბით ბარბის გავდა მაგრამ თმა არ ქონდა დიდი მოკლედ შეჭრილი კარე დაესწორებინა.
-ულამაზესი ხარ.
-შენც, ლამაზი კაბა სად იყიდე?
-ლექსომ მომიტანა დღეს დილით.
-როგორც ყოველთვის გემოვნებას არ უჩივის.
-ნამდვილად.წავედით?
-კი.-მძღოლს უთხრეს რაც შეიძლება სწრაფად ევლო რო მიესწრო გოგონებისთვის.მიასწრეს კიდეც.გოგონების ავტომობილი როგორც კი გამოჩნდა დარბაზში შუქი ჩაქრეს და მხოლოდ სანთლები ანათებდა.გოგონებმა შეშინებული შემოაღეს კარი და როცა ეს სანახაობა და სიმღერა გაიგონეს სიხარულისგან დაფრინავდნენ.
-ღმერთო რა მაგარია.ეს ყველაფერი ვისი მოფიქრებულია?-იკითხა მაიამ.
-რას კითხულობ? ვისი იქნება რათქმაუნდა ლილესი.-უპასუხა სოფიამ.
-მართლა?
-ნუ მთლათ ჩემი არა ვახოც დამეხმარა.
-რატო იტყუები?მე ვარდები მოვატანინე წითელი და თეთრი გავედი და რო დავბრუნდი ჩემს კარებზე დამხვდა დაკიდებული.არ მახსოვდა რომელი ყვავილები მოგწონდათ.იმედია მომიტევებთ.-ყველას გაეცინა რო წარმოიდგინეს.
-კარგი ვახო გაგვაცანი მგონი რამოდენიმეს ვერ ვიცნობ.მოიცა შენ ნინო არა ხარ ნაკაშიძე?
-კი მაია ნინოა ნაკაშიძე.
-გამეხარდა შენი ნახვა აქ ნამდვილად არ გელოდი.
-მეც გამეხარდა როთქვენს 19 წლის იუბილეს ვესწრები.გილოცავთ აი ეს ჩემგან.როგორც გავიგე სოფი შენ მომავალი დიზაინერი ხარ,საჩუქარიც შესაბამისია, მაია შენზე გავიგე რო პატარა დათუნიების კოლექცია გაქვს და ამ დათუნიას შეძენასაც ფიქრობდი.იმედია მოგეწონებათ ჩემი საჩუქრები.
-მადლობა ნი.
-ეს გოგო ვინ არის ვახო? ლაზარე რო ვერ აშორებს თვალს?-ჩუმად გადალაპარაკა მაიამ ძმას. რასაც ვახოს ჩაცინება მოყვა.
-გოგონებო ეს ჩვენი სამეგობროს ახალი წევრია მაშო,ისე როგორც ნინო. ნუ ნინო თქვენთვის თორე ჩვენთვის არა.ეს კი თიკოა ნიკოლის გვიტანჯავს.
-ვახო.-გაუბრაზდა თიკო.
-რა?-საწყლად აფახუნა თვალები.
-მასხარა.-თქვა ლილემ.
-მესმის.
-მეც იმიტო ვთქვი რო გაიგო.
-ჩვენები და დანარჩენის მშობლები აი იქ არიან მიდი ნახეთ აქ უკვე დასრულდა საჩუქრები.
-შენ?-თქვეს დებმა ერთად ყველას გაეცინა.
-ნუ ხართ სულ სწრაფები. -გოგონებმა ყველა მოინახულეს მილოცვები და საჩუქრები მიღეს და მეგობრებთან დაბრუნდნენ.
-აბა იუბილარებო რომელი საჩუქრით დავიწყო? ის რაც გადმმოიცება თქვენს საკუთრებაში თუ რაც ჩემი გახდება?
-ეგ როგორ?
-აირჩიეთ და გაიგებთ.
-ის რაც ჩვენი იქნება.
-კარგი. მია რა მანქანა გინდოდა?
-Zenvo ST1.
-გარეთ არის შენი გოგო და მფლობელს ელოდება.
-რა? მართლა?
-სრულებით-გარეთ გასულს მართლაც დახვდა მანქანას უვლიდა და ეფერებოდა.
-საუკეთესო ხარ საუკეთესოთა შორის.
-ვიცი.წამოდი ეხლა სოფის საჩუქარი ვნახოთ.-შიგნით შესულს სოფის მიუტრიალდა.-მომავალო დიზაინერო როგორც მახსოვს შენს სახელოსნოზე ოცნებობდი ხო?
-კი.-თქვა თვალებ გაბრწყინებულმა და ცრემლებიც წამოუვიდა.
-სახელოსნო გაქვს უკვე შეგიძლია ახალი ოცნება გქონდეს. შეგიძლია შეცვალო მერე რაღაცაები.ეხლა კი მინდა რაღაც ვთქვა.-ლილემ მიხვდა რაც უნდა ეთქვა ამიტო მანამ სანამ იმ გოგოს გაცნობდა იქ მყოფებს გაპარვა გადაწყვიტა.-იცით ძალიან დიდიხნის წინ ერთი პატარა გოგო გავიცანი, ჯერ კიდევ ისეთი პატარა რო დედას თმას იმიტო არ ავარცხნინებდა მწიწკნიო ეძახდა და ასე დარბოდა მთელ სახლში, იმ დროს მისთვის დიდი ყურადღება არც მიმიქცევია.მას შემდეგ ბევრი დრო გავიდა ორივე გავიზარდეთ მე 24 წლის ვარ ის კი მალე 20-ის გახდება. ერთად როცა ვართ სულ ვჩხუბობთ ვკამათობთ ერთმანეთს რაღაცაებს ვუწყობთ რო გავაბრაზოთ.ლილე ნუ მიპარები.-კართან მისულ ლილეს ისე დაუძახა არც კი შეუხედავს.-აი ახლაც ამწუთს დიდრონი ჭაობის ფერი გაფართოებული თვალებით მიყურებს. რა ლილე? არ გაინტერესებს ვინ არის ის გოგო ასთი გრძნობით რო ვლაპარაკობ მასზე?-მასთან გაჩნდა უცებ და იმ ადგილისკენ წაიყვანა სადცა თვითონ იდგა ცოტა ხნის წინ.-ორი წლის წინ ამ ქვეყნიდან იმიტო წავედი რო დამევიწყებინა.გაინტერესებთ შევძელი თუ ვერა? ვერ შევძელი კიდევ უფრო შემიყვარდა თვალებს რო ვხუჭავდი მის თვალებს ვხედავდი მისი სიცილი მესმოდა და გაგიჟებას ვიავი მისული. აქმდე მხოლოდ იმიტო ვერ ვუთხარი რო არ ვიცოდი ამას მისი ძმა და ოჯახი როგორ მიღებდა. მე ხო ბავშვობიდან ვმეგობრობდი და ეხლა მეთქვა რო მე მისი საყვარელი და ერთადერთი დაიკო მიყვარდა.გამბედაობა მოვიკიბე უფრო სწორედ დედამ მომაკრებინა და მის ძმას დაველაპარაკე. მან კი მითხრა: სიყვარული სიყვარულია, მეგობრობა მეგობროაო, სიყვარულს ვერ უბრძანებო და მეგობრებ ამი გამო ვერც დაკარგავო.მადლობა გიორგი რო ზურგი არ მაქციე.-ამს ისე ლაპრაკობდა ლილესთვის ხელი არ გაუშვია. ლილე გონს მაშინ მოვიდა და გაიაზრა რას ამბობდა როცა გიორგი ახსენა.გაკვირებულმა შეხედა ვახოს.-ლილუ შენ ხარ ის გოგო რომელიც ასე შემიყვარდა. სიგიჟემდე მიყვარხარ.-ლილემ ხელი მოიქნია და გარტყა ყველა გაკვირვებული უყურებდა ანასაც გაუკვირდა.ლილეს თვალებიდან ცრემლები უკვე ნაკადულივით მოსდიოდა. (ნუ შედარება იყო არ ვიცი)
-ეს იმისთვის რო არფერი მითხარი აქამდე.ეს კი იმისთვის რო ორი წელის უშენოდ გატარება მაიძულე.-მეორეც გარტყა.-აი ესკი იმისთვის რო მეც მიყვარხარ.-ეხლა კი თავისი ინიციატივით აკოცა.ყველა ჩუმად იყო მერე ყველა უცებ ახმაურდა.-იმ ორ წელს ასე ადვილად არ გაპატიებ.
-როგორმე გამოვისყიდი.
-იმედია.-ყველა ულოცავდა და ერთ ამბავში იყვნენ.მთელი ღამე ერთად გატარეს. უფროსებმა მიულოცეს შეყვარბულებს და მალევე დატოვეს. მათ კი დილამდე ერთად იყვნენ ცეკვადნენ სვავდნენ და ერთობოდნენ.მხოლოდ ნინო იყო რომელიც არ სვავდა და ფხიზლად იყო.
-რატო არ სვავ?-გვერდით მიუჯდა ნინოს გიორგი.
-არ მიყვარს.ცუდი სიმთვრალე მაქვს.
-არ მითხრა რო გინებას იწყებ.
-ნუ დაახლებით.
-დამაინტრიიგე.
-იმედია არ მომატყებ და არ დამთრობ.
-არც ეგეთი ბოროტი ვარ.-ორივეს გაეცინა ნელი ვალსი იყო ყველა ცეკვავდა თავის მეწყვილესთან.-მეცეკვები.
-დიდათ არ გამომდის.
-არაუშავს არც მე, ანუ გაუგებთ ამ მხვრივ ერთმანეთს.-ნინომ გაყვა არცერთი არ იყო ცუდი მოცეკვავე უბრალოდ თავის ქება არ უყვართ.
-აბა არ გამომდისო?-კითხა გიორგიმ.
-აბა არც მეო?-არც ნინომ ჩამორჩა.ფიორგიმ ნინო რო დატრიალა თმები სახეზე მიეფინა გიორგის და წამით დახუჭა თვალები.
-მარწყვი.
-რა? რამე მითხარი?
-არა არფერი.-მუსიკა დასრულდა და თავის ადგილს დაუბრუნდნენ.
-ნინო.-დაუძახა ზურამ.
-გისმენ.
-გავიგე გიტარახე უკრავ და თან მღერი ხოლმე ხანდახან. არ დაგვიკრავ?
-იცი დიდი ხანია რაც არ დამიკრავს და არც მიმღერია.
-ჩვენ აქ ჟიური არ ვართ რო შეგაფასოთ უბრალოდ დაუკარი.
-კარგი შევეცდები.რადგან დიდი ხანია არც დამიკრავს და არც მიმღერია ქართულს ვიმღერებ.ამ სიმღერას თქვენ გიძღვნით ლილე და ვახო.-მთელი გრძნობები ჩატია ამ სიმღერაში.

თათია პეტრიაშვილის- უშენოდ

ცა მიდის მივყვები ბილიკთა თანწყებას,
ერთი ვარ არ მახლავს გარშემო არვინ,
ღამეულ ჩურჩულთან ხმაური არ წყდება,
და ისევ მარტოდ დგარს ეული ქარაპტი.
ავყვები მდელოებს ზამთრისგან მოქარგულს,
ბნელეთი მიპყრობს და თანდათან მაგიჟებს,
გულ მკერდში ჩავიკრავ ოცნებებს მოპარულს
და შენზე ვიფიქრებ ოღონდ თუ არ მიწყეეენ.
უშენოდ დავთლი ვარსკვლავთა შენაერთს, უშენოდ
მთვარესაც უშენოდ ჩავხედავ თვალებში უშენოოდ.
დავყვები ხეობის უბადლო ბუნებას
ძირიდან ამოვგლეჯ ას წლოვან ბერმუხას
შორიდან დაგიწყებ ლამაზო ყურებას
გული კი ჩამოჰგავს ამ ნგრეულ ქარ -ბუქებს
და როცა ინათებს მზეს სხივებს მოვპარავ,
დავდნები წვეთებათ ნაკადულს ვერწვევი
მდინარის კალაპოტს სხივებით მოვქარქავ
და თუ კი მაგტუჩებს კიდე ვერ შევწვდები.
უშენოდ დავითვლი ვარსკლავთა შენაერთს
უშენოდ მთვარესაც უშენოდ ჩავხედავ თვალებში უშენოდ.

ყველა მოჯადოებული უსმენდა ნამდვილად არ ეგონათ ასე თუ იმღერებდა.
-ღმერთო ჩემო შოკში ვარ.-აღფრთოვანებას ვერ მალავდა ანა.-პროფესიონალ.
-კარგი ანა მთლათ ეგრეც არ მიმღერია.
-შენს ნამღერს პირველად არ ვისმენ მაგრამ მეც არ მეგონა აასე თუ იმღერებდი.-თქვა სოფიომ.
-პირველად სად მოისმინე? სკოლაში?
-ხო.მართლა კარგად მღერი.
-მადლობა.-მალე დაიშალნენ. ნუ რაღა მალე ხუთი იყო საათი უკვე. მეორე დილით ყველას თავი უსკდებოდა.გადაწყვიტეს სადმე კაფეში ჩამომჯდარიყვნენ გოგონები.გოგონებს კაფეში შეშულს თითქმის ცარიელი დახვდათ კაფე, მხოლოდ ერთი გოგონა იჯდა და რაღაცას წერდა თავისით.გოგონებმა დასხდნენ და ნაყინი შეუკვეთეს.
-გოგონებო უნივერსიტეტამდე ერთი კვირა დაგვჩა სადმე წავიდეთ რა დასავენენბლად.-ახალი იდე წამოაყენა ლილემ.
-ოჰ მოვიდა გოგო ხასიათზე.რაო აღარ ვნერვიულობთ ვახოს მომავალ ცოლზეო?-წაკბინა ანამ.
-გაგებუტე.-პატარა ბავშვივით ჩაილაპარაკა და მობილური აიღო ვიღაცას მიწერა.
-ის მართალია ხო იცით ჩემი სარძლო.-თქვა სოფიმ.
-რაო რძალ მული გაერთიანდით?
-ანა.
-კარგი ხო და სად წავიდეთ?
-ჩვენთან რო ავიდეთ აგარაკზე?
-კარგი აზრია ლილუ.
-მე ვერ წამოვალ ვმუშაობ.-გასცა პასუხი ნინომ.
-ვერც მე, ვმუშაობ და თან ნუცასთან რო არ მივიდე მომკლავს.
-მუშაობას ეშველება კარგი უფროსი გვყავს, მოგვცემს ერთ კვირიან დასვენებას.
-მე ჩემი ერთი კვირა უკვე გამოვიყენე.
-ნინო ის გჭირდებოდა.
-რა მნიშვნელობა აქვს?
-ვეტყვი მე მაინც გიორგის.
-არ მინდა ანა.
-რატო?
-შეიძლება გიორგიმ დაგთანხმდეს მაგრამ მე არა დაუმსახურებელი არაფერი მჭირდება.
-კარგი რაღაცას მოვიფიქრებთ.მაშო შენ სამუშაოსაც ეშველება.
-ნუცას ერთი კვირით ვერ დავტოვებ მარტოს.
-კარგი რა?
-დაველაპარაკები დღეს უნდა ვნახო და თუ დამთანხმდა.
-კარგი და......-კიდე რაღაცის თქმას აპირებდა ანა ბიჭები სიმაღლის მიხედვით რო შემოლაგდნენ.-აგენს ვინ უთხრა აქ რო ვიყავით?
-ეჰუ-ჩახველასვეთ ლილემ.
-ნეტა რატო არ მიკვირს?-სოფიო.
-კარგით რა ცოდოები არ არიან ნახეთ რა დღეში არიან. მოიცათ ზურა დაკარგეს?
-მგონი.-იყო ყველას პასუხი.
-ბიჭებო ზურა დაკარგეთ?
-არა მოგვყვებოდა?-თქვა ვახომ და ლილეს მიუჯდა.
-ხო ალბათ სადმე მიეძინა გამოიძინებს და მოვა.-ეს ლაზარე იყო.-აუ მაშენკა მეჩვენები მგონი ორი ხარ.
-ხო შენ მაგი თუ მოგეჩვენება ეხლა.-დასცინა ლექსომ.-შენც ხოარ გტკივა თავი ანუ?
-ანა მოვკლავ მაგას.
-ანას რას ეუბნები მე მითხარი.
-დამანებე რა თავი. ვაი დედა.
-ნუ მოთქვავ ქალივით.....-კიდე რაღაცის თქმას აპირებდა ლექსო უეცარმა წამოყვირებამ რო მიპყრო მათი ყურადღება.
-რა? რას ქვია მოვიდა და წაიყვანა? ვინ მისცა ამის უფლება?არ უთქვია სად მიყავდა? კარგი ეხლავე წამოვიყვან.-გოგონამ სწრაფად წამოდგა ფეხზე არაფერი აუღია მხოლოდ საფულე და მანქნის გასაღბი აიღო და გავარდა კარში ზურას შეჯახა და ისე წავიდა არაფერი უთქვია ზურამ თვალი გაყოლა და მერე მეობრებთან მივიდა.
-კარში ქერა ეშმაკი შემეჯახა ისე ჩამიქროლა ჩემს არსებობაში ეჭვიც კი შემეპარა. ჩაქროლება კიდე მარტივი ნათქვამია გადამიარა.-ამის მომსმენებს ყველა იცინოდა.
-ვაი თავი.-წამოიძახა ლექსომ.
-რო არ შეგიძლია რას იცინი?-გიორგი.
-ეს ვინ არის?
-ვინ და მანამ სანამ ანა შეგიყვარდებოდა მასთან დაძინებას რო თხოვდი.
-კარგი ვჩუმდები.
-ხოდა ეგრე.
მოდით გავყვეთ ამ უცნობ გოგონას.რომელიც მანქანას ისეთი სიწრაფით ატარებს დანიშნულების ადგილამდე იმედია არავის შეიწირავს.უცებ გადმოვიდა მანქნიდან და პირდაპირ მიეჭრა მაღალ გამხდარ ბიჭს.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი anamaria♡

ძალიან ძალიან ძალიან კარგია პოზიტიური საინტერესო და საყვარელი ისტორიაა მოუთმენლად ველი ახალ თავს თან ინტრიგაშივარ ის ახალი გოგო ვინაა?!
პ.ს როდის დადებ ახალ თავს? ვერვითმენ

 


რატომღაც ეს თავი არ მომეწონა, და იმედი მაქვს გამოასწორებს

 


№3  offline წევრი bad guy

კარგი თავი იყო ახალს ველოდები

 


№4  offline წევრი zeinabi

anamaria♡
ძალიან ძალიან ძალიან კარგია პოზიტიური საინტერესო და საყვარელი ისტორიაა მოუთმენლად ველი ახალ თავს თან ინტრიგაშივარ ის ახალი გოგო ვინაა?!
პ.ს როდის დადებ ახალ თავს? ვერვითმენ

მიხარია რო მოგეწონა. kissing_heart

სიყვარული გულს გვტკენს
რატომღაც ეს თავი არ მომეწონა, და იმედი მაქვს გამოასწორებს

ვეცდები გამოვასწორო. heart_eyes

bad guy
კარგი თავი იყო ახალს ველოდები

სულ მალე დაიდება

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.