შესვლა

მშვიდი ქარიშხალი (თავი 3)

ისტორია / ლინდა ზედგინიძე

"-ეგდე მანდ! - ხელი გამოუშვირა ბატონიშვილმა. - ძალიან ფხიზელი ვარ, გასაგებია? გაეთრიეთ! ყველანი! ყველა გაეთრიეთ!
წვეროსნებმა ხმა გაკმინდეს, უსიტყვოდ გალაგდნენ დერეფანში. ბატონიშვილი სოფოს მოუბრუნდა. -შენც გაეთრიე. - დაიღრინა მან. - აქ აღარ გნახო."

სტაჟიანი გიჟის სიყვარული (თავი 1) ანუ გიჟებიც უყვარდებათ

ისტორია

დილით თავი ძლივს ავწიე თუმცა რა თავის აწევაზეა ლაპარაკი ქუთუთოები ისე მქონდა დამძიმებული მეგონა ძველი საბრძოლო იარაღები მეკიდა და ძირს მექაჩებოდნენ. მობილური ხელის ცეცებით მოვძებნე და ისე ცუდად ვიყავი ლამის ჩემს ქვემოდ მცხოვრები 90ს მიკაკუნებული ლამარას ნომერი ავკრიფე მისაღებში გავედი ხალათშემოცმული და სამზარეულოდან ფეხის ხმა რომ გავიგე

სიმამაცის ოცი წამი ( ნაწილი 3)

ისტორია

ისეთი შეგრძნება მქონდა თითქოს ერთიანად დავიცალე. ცხოვრებაში არავისთან მილაპარაკია ამ თემაზე, ვიგრძენი რომ ახლა თავისუფლად ვისუნთქებდი. მის მკლავებში თავს ყველაზე ძლიერად და დაცულად ვგრძნობდი, მალევე ვიგრძენი რომ თვალს ვეღარ ვახელდი.ნაზად მივაწებე ტუჩები კაკის მაჯას და ძილის სამყაროში გადავეშვი

ანამარია - დაკარგული წიგნი (6)

ისტორია

საღამოს ანამარია გაბრიელის კაბინეტში შემოიყვანეს.
- რა სახე გაქვს? - ჰკითხა ანამარიამ - ნინი იყო მოსული?
- ისევ ჩემს ფიქრებში იქექები?

Siempre Staccato 7

ისტორია

,,აქამდე რაც იყო, არაფერიც არ იყო, ყველაფერი ახლა იწყება''... გაუცნობიერებლად მახსენდება ფრაზა ჩემი საყვარელი მწერლის ნაწარმოებიდან და სიმწრით ვიღიმი. ღმერთო, ახლა არ დავიბნე და არავის აღარასოდეს დავცინებ...თითქმის არავის... კარგი ჰო, ვაღიარებ, პირობას ვერ შევასრულებ._გამარჯობა!_მთელი გამბედაობით ვამბობ ოდნავი ჩახველების შემდეგ.

მბჟუტავი ადამიანის აღსარება

ჩანახატი

ოთახი სიბნელეში ჩაძირულიყო. მხოლოდ მონიტორის მბჟუტავი ნათება უწებებდა ქუთუთოებს, მაგიდასთან მჯდომ ადამიანს. ყურებში - ყურსასმენები, მაღალ ხმაზე ჩართული მუსიკით. ხელში დიდი ჭიქა; ლიმონიამა ჩაიმ უკვე დიდი ხნის წინ მოასწრო გაციება. ენაზე ჯერ კიდევ იგრძნობოდა სასმლის მჟავე გემო, რაც იმდენად არ სიამოვნებდა პატრონს,

მსმენელი

ჩანახატი

ჩვენი სიახლოვე უფრო მეტია ვიდრე ჟინის მოკვლა, ან თუნდაც ვნება. როდესაც ჩემს კართან გხედავ თითქოს ვემზადები ახალი მოგზაურობისთვის. იშვიათად მოდიხარ, მხოლოდ მაშინ როცა სულიერად გიჭირს იცი, მომწონს, მომწონს, რომ ამდროს შენ ჩემთან მოდიხარ. მე გისმენ, გისმენ, გისმენ და ბოლოს როცა ყველაფრით დაღლილი ჩემს ფეხებთან ბავშვივით აქვითინდები,

მშვიდი ქარიშხალი (თავი 3)

ისტორია / ლინდა ზედგინიძე

"-ეგდე მანდ! - ხელი გამოუშვირა ბატონიშვილმა. - ძალიან ფხიზელი ვარ, გასაგებია? გაეთრიეთ! ყველანი! ყველა გაეთრიეთ!
წვეროსნებმა ხმა გაკმინდეს, უსიტყვოდ გალაგდნენ დერეფანში. ბატონიშვილი სოფოს მოუბრუნდა. -შენც გაეთრიე. - დაიღრინა მან. - აქ აღარ გნახო."

"სიყვარული ჰეროინის წესებით" გაგრძელება. (ნაწილი 1)

ისტორია

-რა მოუვიდა?
-არაფერი, ცოლი მოყავს, ვიღაც გოგოსთანაა როგორც ვიცი.
-ვაა კარგია, ვინ არის?
-არ დარდობ?
-არა, კარგია, გამეხარდება თუ კარგად იქნება

გარყვნილი მოღალატე #4

ისტორია

სარკეში ჩემს თავს ვუყურებ და მეცინება.
სადამდე დავეცი.
ქმარს მანქანით ვუთვალთვალებ, სულ სხვა იმიჯით.
ეს რომ ადრე წარმომედგინა, სიცილადაც არ მეყოფოდა.
მაგრამ ცხოვრება ყველაზე ხშირად იმას გვიმზადებს, რის აზრზეც არ ვართ.

ცისარტყელასფერი(იმედგაცრუება)

ჩანახატი

“ეს არ არის რაიმე ვულკანის ამოხეთქვის მსგავსი და არც ისეთი რამე, რომლის ხმასაც ყველა გაიგონებს,მაგრამ ყველაზე მტკივნეული სწორედ ის არის, რაც მხოლოდ შენ გესმის.”
-როგორ ხარ?

Rainbow (7)

ისტორია

- კარგი. - თავი ღიმილით დაუქნია და კარების ჩარჩოს მიეყრდნო.
- ჭკვიანად! - ისევ გაუმეორა, ტუჩები გემრიელად დაუკოცნა და სიცილით გავიდა კარში. ახალისებდა ნიტას გამოშტერებული სახე, როცა კოცნაზე მიდგებოდა საქმე.
გაბადრულმა მიკეტა კარი და ისევ ისე გაბადრული მიეკრო ცივ კარს.

მიყვარხარ (თავი1)

ისტორია

გამარჯობა მე ვარ ნიტა 18 წლის.მყავს სამი საუკეთესო მეგობარი ქეთა,ნინი და ტასო.ჩვენ ვსწავლობთ უნივერსიტეტში.ჩვენ ერთ ფაკულტეტზე ვსწავლობთ.ნინის ყავს ძმა 19 წლის და ისიც სულ ჩვენთან ერთად დადის.ძალიან დიდ დროს ვატარებთ ერთმანეთთან.ნინის ძმას ირაკლი ქვია და იკას ვეძახით.

გახლეჩილი მანდარინი (ნაწილი 1)

ისტორია

გრძელ სკამს მიყრდნობილი იდგა. შველივით მოღერებული კისერი ზემოთ აეწია და სახე რაღაც, ჩემთვის შეუმჩნეველი საგნისთვის გაეშტერებინა. ოქტომბრის თბილი საღამოს მიუხედავად, კარგად ვხედავდი მის ყელსა და სახეზე გადაკრულ ფაიფურივით თეთრ კანს. სურვილისგან თითები ამეწვა. გონებაში უკვე ვიცოდი, როგორ შევეხებოდი...

უჰაერობა

ჩანახატი

დრო? ყველაზე საოცარი რამაა, რაც კი ცხოვრებაში არსებობს. შეიძლება რამდენიმე წამის დაგვიანებითაც კი შეცდომა დაუშვა. ან რამდენიმე წამით ადრე გაუაზრებლად წამოროშო რამე. დრო და ისევ დრო. ტკივილითა და მოგონებებით აღსავსე. ვინ იცის რამდენჯერ მოვკვდი ამ წლების განმავლობაში?
არავინ. ღმერთის გარდა.

წინა შემდეგი

საიტის ნავიგაცია