შესვლა

ცხელსისხლიანი - {ნაწილი პირველი}

ისტორია / მარგარიტა ლოკი

-არც გაბედო ჩემი დაცინვა. - თითი მუქარით აუფრიალა სალომემ ცხვირწინ და ფიქრებიდან გამოაფხიზლა.
-იცი, რა? - დაიწყო რაფაელმა. - მთელი ეს დრო, რაც შენთან ვმუშაობ, ყველას შენი საქმრო ვგონივარ და საშა იმდენჯერ ჩავანაცვლე, რომ ეს უკვე ჩემს ბუნებრივ მდგომარეობად იქცა. ჰოდა, ახლა ამ კაბაში რომ დაგინახე, ერთი აზრი მომივიდა: თუ გინდა საშას ქორწილის ღამესაც ჩავანაცვლებ!

ჩემი ,,ტირანი" (თავი 10 )

ისტორია

-ის მოვა - ტირილით ვიძახი და ვგრძნობ როგორ მეცლება ძალა
-მე ყოველთვის შენთან ვიქნები, მამაც შენთან იქნება ,მამიდაც - ცდილობს დამამშვიდოს...

მძინარე მზეთუნახავო, პრინცი მოვიდა! (13, დასასრული)

ისტორია

პალატაში, ფანჯარასთან კატო იჯდა და ნისლიან, დაბურულ ქალაქს გაჰყურებდა. უყვარდა ასეთი ამინდი, მუდამ ეგონა ღრუბლებში ეფლობა მთელი ქალაქიო. გოგონა უკვე გაწერეს, ბოლო წუთებს ატარებდა ამ პალატაში. მიუხედავად იმისა, რომ რამდენიმე თვე კომაში იყო, მის ცხოვრებაში ყველაზე ტკბილი დღეები აქ გაატარ

საკუთარი ბედნიერება(მესამე თავი)

ისტორია

,ხმა ვეღარ ამოიღო ლანამ,იქვე რომ არ ეტირა სწრაფი ნაბიჯით გამოვიდა აუდიტორიიდან და კიბეებზე დაეშვა.
-ლანა მოიცა ნუ გარბიხარ,მეც შენთან ერთად წამოვალ.მოესმა ბექას ხმა.
-არ მინდა მარტო ყოფნა მირჩევნია,შენ კი შენს მეგობრებთან დაბრუნდი,თქვა და ცრემლებით დაცვარულ

მე დედა ვარ (თავი 4)

ისტორია

მე და ალექსი მიშიკოს წყალობით შუა ზამთარში ქუჩაში აღმოვჩნდით. ვერავის ვთხოვდი დახმარებას ამიტომაც ჩემს შვილს ხელი დავავლე და სვანეთში წავედი. მიშიკოზე ძალიან ვიყავი გაბრაზებული თუმცა ეს გასაკვირიც არ იყო. მეგონა, რომ სხვები მასში ცდებოდნენ და ჩემი ბედნიერი სახის ყურება აღიზიანებდათ და ამიტომაც ცდილობდნენ მიშიკოს სახელისთვის ჩირქი მოეცხოთ, მაგრამ ტყუილად მე შევცდი მასში, მას ზედმეტად ვენდე. ჩემს მშობლებთან მისვლას და იმის

სამაგიერო - I თავი -

ისტორია

_აიღე!_მითხრა მან და წითლად შეფუთული ყუთი მომაწოდა.
_არ არის?_გამოვართვი და სასაჩუქრე პარკის გახსნა დავიწყე.
_დაბადების დღის საჩუქარია.
_ჰო? მადლობა ჩემო კარგო.
_ტყუილად მიხდი მადლობას, ჩემგან არ არის.
_აბა?_აბა?_გამომცდელი მზერა მივაპყრე სალომეს და იმ პასუხის მოლოდინში გავინაბე რომელიც უკვე მშვენივრად ვიცოდი.
_ლექსომ გამომატანა...

ახალი სიცოცხლე (თავი 2)

ისტორია

სახლის კარი დაღლილმა შეაღო, უკვე შუადღის 2 საათი იყო, იმდენად მადისაღმძვრელი სურნელი გამოდიოდა სამზარეულოდან დაბანას ვიღა დაეძებდა კუჭი ამოხტომაზე გაუხდა.
-ლიზაა, გამახსენე დღეში ათასჯერ რომ ვთქვა მადლობა ჩემთან რომ ცხოვრობ_უცებ ხელებ დაბანილი გაჩნდა მაგიდასთან და ისეთი მომლოდინე სახით ახედა გოგოს, პატარა ბავშვი რომ კამფეტს ელოდება. მხიარულად შემოკრა ტაში და ჩანგლის ტარის დარტყმა დაიწყო მაგიდაზე

გრძნობების უკვდავება

ჩანახატი

ორი დღის წინ ჩემი ბავშვობის სიყვარული ვნახე, რომელიც ჩემში არსებულ ბავშვს მასში არსებული ბიჭი დღესაც ზუსტად ისეთი ბავშვური და წრფელი გრძნობით უყვარს. ზუსტად ისეთი... და მე დავიჯერე, რომ შეუძლებელია გრძნობები გაქრეს. გრძნობები არ ქრება. გრძნობები არ კვდებიან, ისინი იძინებენ ღრმა ძილით, მაგრამ ყოველთვის ცოცხლობენ.

ცხელსისხლიანი - {ნაწილი პირველი}

ისტორია / მარგარიტა ლოკი

-არც გაბედო ჩემი დაცინვა. - თითი მუქარით აუფრიალა სალომემ ცხვირწინ და ფიქრებიდან გამოაფხიზლა.
-იცი, რა? - დაიწყო რაფაელმა. - მთელი ეს დრო, რაც შენთან ვმუშაობ, ყველას შენი საქმრო ვგონივარ და საშა იმდენჯერ ჩავანაცვლე, რომ ეს უკვე ჩემს ბუნებრივ მდგომარეობად იქცა. ჰოდა, ახლა ამ კაბაში რომ დაგინახე, ერთი აზრი მომივიდა: თუ გინდა საშას ქორწილის ღამესაც ჩავანაცვლებ!

ვნებისფერი

ლექსები

გიცქერ დილაა და …
რა დროს ეგენია
სახლში ქვეყანაა საქმე...
მხრიდან პლედი მოგძვრა..
შენი თეთრი კანი,
ისევ ძველებურად მაბნევს.
რა დროს საქმე არის ,სავსე მკერდს ვერ მალავს,
ისევ მაცდურად რომ მიწვევს.
ჩუმად გეპარები,
მკერდზე გიხუტებ და
ყურის ბიბილოზე გკოცნი

ცუდი ბიჭების სასტავი (თავი მეთორმეტე)

ისტორია

გუშინდელი ღამიდან თითქმის არაფერი ახსოვდა, უბრალოდ ალკოჰოლისგან თავის ტკივილი ქონდა გამოყოლებული.
ფილტვები დაუბინძურა თბილისის ჰაერმა, დაბინძურებულმა ჰაერმა. ვერასდროს იტანდა თბილისს, წარმოუდგინეთ და სოფელში ცხოვრება უნდოდა, წყნარად მშვიდად ყველასგან შორს. სკოლასაც ვერ იტანდა ბავშვობაში, იმ კონკრეტულ სკოლას რომელშიც სწავლობდა.

სანამ შევხვდებოდით თავი 1

ისტორია

ყველაფერი ხუთი წლის წინ დაიწყო..მაშინ,როდესაც უზარმაზარი საავადმყოფოს დერეფანში მოუსვენრად ვცემდი ბოლთას კედლიდან-კედლამდე და თავს ცხოვრებაში პირველად ვგრძნობდი საშინლად უსუსრად და არაფრის მაქნისად,სწორედ მაშინ როდესაც ვაანალიზებდი რომ შესაძლებელია ექიმიც აღმოჩნდეს რთულ სიტუაციაში სუსტი და ვერ შეეძლოს ფიქრი და მოქმედება..
ყველანაირ დასასრულს მოსდევს სათანადო ახლის დასაწყისი,რათა ცხოვრების გაგრძელება ღირსეულად შეძლო,შევძელი მე ეს ?
......საინტერესია...

ჩვენ შევქმენით ჩვენი ბედნიერი მომავალი (11)

ისტორია

მოლოდინი,ცრემლი,ტკივილი და ისევ მოლოდინი.ხალხის მზერა და აქა იქ მოძახილი სიტყვები ,,ეჰჰ საწყალი'', ,, რა ცოდო ხარ შვილო'' და მსგავსი უაზრობები,რაც ყველაზე მეტად მაღიზიანებდა.სიმართლე რომ ვთქვა აღარავინ მაინტერესებდა მხოლოდ ალექსანდრე...მარტო ჩემი ალექსანდრე,სხვა არავინ.
...მისი სიტყვები მახსენდებოდა,სულ გონებაში მიტრიალებდა:,,ყველაზე და ყველაფერზე მეტად...სადაც არუნდა ვიყო..''-რას ნიშნავდა ეს? უნდოდა?ვერა ვერ დავიჯერებ...ჩემი ალექსანდრე არიყო ასეთი,ასე არგამწირავდა არა და არა!-ამ ფიქრებში ვიყავი,თან

წავიდა...

ჩანახატი

-წავიდა!
არ დამიტოვა არც ერთი სიტყვა,არც სანუგეშო,არც მოსაგონებელი.
-წავიდა უბრალოდ.
დამრჩა მხოლოდ ტკივილი და მოგონებები მასზე.მეწვის ყველა უჯრედი.

წამის მეასედი (თავი 4)

ისტორია

ნოეს თვალებში ჩავხედე...მივხვდი რომ ვახსოვდი.
-ელენა.-გამიღიმა მან და ამით ჩემი ვარაუდი დაადასტურა.
-ერთი წუთით...-ჩაერია ლიზა.-ერთმანეთს აქამდეც შევხვედრივართ არა?...
-დიახ,მაშინ ვერ მოვასწარით ერთმანეთის გაცნობა.-ლიზას ხელი გამოუწოდა.-ნოე.
-ლიზა.-ხელი ჩამოართვა ჩაფიქრებული სახით.-ააა...გამახსენდა... იგივე სიტუაციაში შევხვდით არა?
-კი.-გაეცინა ნოეს.
-

ღამეა...

ლექსები

ღამეა და ქუჩებს ვარსკვლავი ანათებს
მთვარე კი გოგონას ანარეკლს იჩრდილავს
ის თავის ცრემლებსაც არავის ანახებს
მის სევდას მარტო ეს მთვარე თუ იხილავს...

მარადიული მონატრება ხარ მისი ნეკნის.(თავი 4)

ისტორია

ზლაზვნით წამოვდექი, თვალი ვერ მოვხუჭე და საწოლშიც ვერ ვისვენებდი. სამმუშაო მაგიდას მივუჯექი და ჩემი წითელი დღიური ამოვიღე, როცა ცუდად ვგრძნობდი თავს, როცა დუმილი მკლავდა და სიჩუმე ბოლოს მიღებდა,წერა და ხატვა მშველოდა. გადავშალა, სანამ სუფთა ფურცლამდე მივიდოდი უამრავი ნახატი და წერილი

წინა შემდეგი

საიტის ნავიგაცია