შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სიცარიელე {1}


8-02-2020, 17:50
ავტორი painter1
ნანახია 2 169

ვფიქრობ ჯერ არ უნდა დამედო, მაგრამ მომენატრეთ და ვეღარ მოვითმინე. ეს თავი იმხელა არ არის რამხელებსაც ვდებდი ხოლმე, დაწყება არა, მაგრამ გაგრძელება ექნება ჩემთვის უფრო საინტერესო და ბევრი სასიამოვნო მომენტებით სავსე, ამიტომ ვფიქრობ თქვენთვისაც ასეთი გახდება. მომდევნო თავებს უფრო დეტალებში ავღწერ და იმედი მაქვს ეს პერსონაჟებიც შეგაყვარებენ თავს.
ველი თქვენს აზრს.
..................................

ახალი წლის ღამე იყო, მუღრუბლული ციდან თეთრი ფანტელები ცეკვა-ცეკვით ეშვებოდნენ მიწისკენ, წვიმისგან დასველებულ ადგილებს ეცემოდნენ და წამსვე დნებოდნენ.
ორ სართულიანი სახლის ფანჯრებში გარკვევით ჩანდნენ მაგიდასთან მსხდომები. ზოგი გემრიელად მიირთმევდა იქვე დალაგებულ საჭმელს, ზოგს სასმლით სავსე ჭიქა მოემარჯვებინა ხელში და ერთმანეთს ლოცავდნენ. სუფრის თავში მჯდომი ოჯახის უფროსი ყალბი ღიმილით შესცქეროდა ფეხზე მდგომ კაცს, რომელიც სამაგალითო ოჯახს ლოცავდა. გული ერეოდა იქ შექმნილ სიტუაციაზე, ერთი სული ჰქონდა ამ ხალხისგან თავი დაეღწია. ხალხისგან რომელსაც უკვე წლები იყო იცნობდა, ახლობლობდა და მათთან ერთად დადიოდა ოჯახურ მოგზაურობებში.
უყურებდა ცოლს, ლამაზი კაბა რომ მოერგო ტანზე, როგორც ყოველთვის ახლაც იდეალურად გამოიყორუებოდა და ახლაც დახვეწილი მანერებით სკამზე მჯდომი მომღიმარი შესცქერიდა მოსაუბრე მეგობარს.
ეზიზღებოდა ეს მასკარადი, ეზიზღებოდა ყოველივე რაც იქ ხდებოდა და ვერ იტანდა ცოლის მსახიობურ ქცევებს, რომელიც შესანიშნავად გამოსდიოდა. თავს სხვა პიროვნებად გრძნობდა, უამრავ ნიღაბში ნამდვილ სახეს ვეღარ პოულობდა. ის ლამაზი წვრილი თითები, რომლებიც მტევანზე ეხვეოდა სულს უხუთავდა. უნდოდა მოეშორებინა, ყველას მოშორებოდა და იქიდან გამქრალიყო. ამის ნაცვლად კი მომღიმარ ცოლს მტევანზე აკოცა ყურებამდე გაუღიმა სტუმარს, მადლობაც კი გადაუხადა დალოცვისთვის და ბოდიშის მოხდით იქაურობა დატოვა.
სწრაფად აირბინა კიბეებზე, ყელზე მოჭერილი ჰალსტუხი ქვევით დაქაჩა, ყოფილ საძინებელში შესულმა ფანჯარა გააღო, სუფთა ჰაერი ღრმად შეისუნთქა, თან ჯიბიდან ამოღებული სიგარეტის კოლოფიდან ერთი ღერი ამოაძვრინა და სწრაფად მოუკიდა.
ჩუმად ეწეოდა, თვალს ადევნებდა ციდან ჩამოსულ ფიფქებს, თან კვამლს ჰაერში უშვებდა.
-არ შეგეძლო ცოტა ხანს კიდევ გაჩერებულიყავი? - საყვედურით და წყენით გაჟღენთილი ხმა შემოესმა მენაბდეს, შემდეგ მუცელზე იგრძნი ხელების მოხვევა და ქალის სუნამოს სურნელიც შეუძვრა სწორი ცხვირის ნესტოებში. არასასიამოვნო შეგრძნებამ დაუარა სხეულში, გულის რევის შეგრძნება მოაწვა ქალის სუნამოს სუნზე. ხელები ნაზად მოაშორებინა, ქალისკენ შებრუნდა და არაფრის მთქმელი თვალებით ჩააჩერდა მწვანე თვალებში. ერთხანს ჩუმად უყურა, თითქოს რაღაცას ეძებდა იმ მწვანეებში წლების წინ ჭკუიდან რომ გადაიყვანა, ახლა კი საერთოდ ვერაფერს გრძნობდა. სიცარიელე მოსდებოდა სხეულში და სრულიაც უგრძნობი გაეხადა. თვითონაც არ იცოდა როდის შემოეპარა ეს სიცივე და როდის გახდა ქალის მიმართ ასეთი უგრძნობი. თანაც ისეთი ქალის როგორიც რუსა აბაშიძე იყო.
-არ შემეძლო. - ცივად გასცა პასუხი, თვალი აარიდა და ისევ ფანჯარაში გაიხედა.
-სხვა გიყვარს ნიკოლოზ? - თვალებ ამღვრეულმა ჰკითხა ქალმა. წამსვე გადახედა მენაბდემ, ურეაქციოდ ჩააშტერდა აწყლიანებულ თვალებში, შემდეგ მთლიანად შეათვალიერა წინ მდგომი ულამაზესი ქალი. - მითხარი, სხვა გიყვარს?
-არა.
-მაშინ რატომ აღარ მოდიხარ სახლში? - მკერდზე დაალაგა გაშლილი ხელის გულები, მენაბდემ კი თითები მოხვია მტევნებზე და დაბლა დააწევინა.
-ამაზე უკვე ვისაუბრეთ და ნუ იქცევი ისე თითქოს არაფერი მითქვამს. ჩვენ ორნი ვართ აქ რუსა, ვიცით რაც ხდება, გავერკვიეთ ყველაფერში, ვარ შენი ქმარი შენს საყვარელ მეგობრებთან, გაქვს ყველაფერი რაც გქონდა და შეეშვი უაზრო კითხვებს.
-მეგონა გადაიფიქრებდი.
-კარგი რა. - ხელი აიქნია ნიკოლოზმა, ბოლო ნაფაზი გამოქაჩა, ნამწვი საფერფლეში ჩააწვა და ქალის სხეულს მოშორდა. - დრო მოგეცი, რაც უფრი დიდხანს გაწელავ განქორწინების საკითხს, უფრო მეტად იმოქმედებს ეს ყველაფერი შენზე. თუ გინდა მე დამაბრალეთქო ხომ გითხარი. ჩემთვის მნიშვნელიბა არ აქვს საბუთებში ჩემი ცოლი იქნები თუ არა. - ხმადაბლა, წყნარად თქვა და ოთახი დატოვა. მისაღებში დაბრუნებუმა ისევ აიკრა ღიმილი სახეზე, თავისი ადგილი დაიკავა და მასთან მისული ბავშვი მუხლებზე დაისვა. - რაო მა? გაბრაზებენ ბავშვები? - დაბღვერილ ქალიშვილს ლოყები დაუკოცნა, შემდეგ მის ყელში ჩარგო ცხვირი და შვილის სურნელი ღრმად შეისუნთქა.
-ნინომ პლანშეტი წამართვა, გამორთმევას რომ ვცდილობ ტირის. - ჩუმად ჩაიბურტყუნა, კისერზე მიხვია მკლავები მამას და ნაცრისფერ თვალებში ჩახედა.
-არაუშავს მა, პატარაა.
-ნეტა მალე წავიდნენ. - ნიკოლოზის ყურთან დაიჩურჩულა, შემდეგ ლოყა ლოყაზე მიადო და იქ მჯდომები მოათვალიერა.
-მოდი იცი რა ვქნათ? - მომღიმარმა ჩასჩურჩულა ყურში, თან ლოყაზე აკოცა.
-რა?
-ცოტახანში თქვი რომ გეძინება, შენს ოთახში ადი, თბილად ჩაიცვი, მერე უკანა ეზოს გასასვლელთან დამელოდე და გავიპაროთ.
-კარგი. - გახარებულმა შეხედა ნიკოლოზს და ლოყაზე მაგრად აკოცა.
-შენზე და სოფიზე ვგიჟდები, არაჩვეულებრივი მამა-შვილობა გაქვთ. - სიცილით წამოარჩინა თავისი აზრი თამარმა, თან თვალებ ანთებული შეჰყურებდა მენაბდეს. ყოველთვის აღიზიანებდა ეს ქალი ნიკოლოზს, მსუბუქი ყოფაქცევის გამო გულის რევის შეგრძნებას უჩენდა და მისი ცდუნების მცდელობები უფრო და უფრო აუტანელი ხდებოდა.
-ჩემი პრინცესაა. - თვალი მოაშორა ქალს, თავზე გადაუსვა ხელი 12 წლის ქალიშვილს, თან საფეთქელზე აკოცა.
-აუ რომ წავიდე შეიძლება? მეძინება. - აწუწუნებულმა იქვე მჯდომ დედას შეხედა, თვალები დაუბრიალა რუსამ, შემდეგ წარბ აწეულ ნიკოლოზს გაუსწორა თვალი.
-წადი საყვარელი, რა პრობლემაა. - თბილად გაუღიმა რუსას გვერდზე მჯომმა ქალმა. - გაუშვით ბავშვი, ცოდოა, ჩემებიც აწვალებენ.
-მიდი დე. - თავით ანიშნა რუსამ, სოფიც ყველას დაემშვიდობა და კიბეებზე სირბილით ავიდა.
-ისე კიდევ ერთ ბავშვზე ხომ არ გიფიქრიათ? - სიცილ-კისკისში შეაპარა სათქმელი თამარმა.
-არა. - მოკლედ მოუჭრა მენაბდემ, ჩემდეგ ფეხზე წამოდგა. - მადლობა ყველას რომ დაგვაფასეთ და მოხვედით, ახლა კი თქვენის ნებართვით, ჩემს ქალიშვილს საუბარი სჭირდება, რაღაც პრობლემა აქვს და თუ არ გეწყინებათ ცოტახნით დაგტოვებთ.
-არა რას ამბობ, პრობლემა არ არის. - ისევ თბილი ღიმილით შემოიფარგლა რუსას გვერდზე მჯდომი ირინა, ნიკოლოზმაც კიდევ ერთხელ მოიხადა ბოდიში და იქაურობა დატოვა.
-აბა, წავედით მა? - კარებთან მდგომი შვილისკენ მომღიმარი დაიძრა, პალტო შემოიცვა, შარფიც მოიხვია ყელზე და კარებში პირველი ქალბატონი გაატარა.
-სად წავიდეთ? - ხელი ჩაკიდა ნიკოლოზს, თან ქვევიდან ახედა.
-ერთ ადგილას წაგიყვან, ოღონდ დედას არ უთხრა.
-არა, შენ რასაც მეუბნები დედას არ ვეუბნები ხოლმე.
-ჩემი ყველაზე მაგარი გოგო ხარ შენ. - ლოყაზე მიეფერა, მეორე ხელი კი მომავალ ტაქსს გაუქნია.
-გილოცავთ ახალ წელს. - მანქანაში უკანა სავარძელზე შემხტარმა მძღოლს ყურებამდე გაუღიმა, თან ჯიბიდან ამოღებული შოკოლადები მიაწოდა. გაეცინა მენაბდეს, თვითონაც მიულოცა ახალი წელი კაცს, შემდეგ მისამართი უკარნახა. - მა, დედას აღარ შეურიგდები?
-რა? - უეცრად დასმული კითხვისგან ცოტა დაიბნა, შვილს ჭრელ თვალებში ჩახედა და კიდევ ერთი მოსალოდნელი კითხვისთვის პასუხის გასაცემად აზრები ძლივს დაალაგა გონებაში.
-სახლში აღარ დაბრუნდები?
-პატარა, ხომ ვისაუბრეთ ამაზე? - თმები უკან გადაუწია, მერე შუბლზე აკოცა და თვალი გაუსწორა.
-მაშინ რატომ იყავი დღეს იქ.
-დედაშენმა მთხოვა.
-გაგიჟდება რომ ვერ გვნახავს. - სიცილით ახედა ნიკოლოზს, მენაბდემ კი ცხვირის წვერზე აკოცა.
-დედაშენის გაგიჟებები დიდი ხანია ჩემზე აღარ მოქმედებს მა. - ლოყაზე უჩქმიტა ორი თითით, მერე ტანზე მაგრად მიიკრა და თავზე აკოცა. - შენ ხარ ერთადერთი ადამიანი ვინც სიცარიელეს მივსებს პატარა, ერთადერთი ხარ ვინც მიყვარს, ყველაფერს მირჩევნია და არ დაგავიწყდეს ეგ.
-დათვერი მა? - ხელები მჭიდროდ მოხვია ბედნიერმა, თან თავი მკერდზე მიადო.
-არა, მამაშენს უტ.რაკო მსმელები ვერ ათრობენ. - თბილად გაუღიმა სოფის, შემდეგ მითითებულ მისამართზე მისულმა გაჩერებული მანქანის კარი გააღო და შვილთან ერთად დატოვა მყუდრო სალონი. კორპუსის წინ მდგომმა მაღლა აიხედა, დაინახა კიდეც ბოლო სართულის აივანთან მდგომი ხალხი, სახლიდან გამოსულ ფერად შუქებსაც მოჰკრა თვალი და მოსალოდნელი სანახაობის წარმოდგენისას ღიმილი აუთამაშდა სახეზე.
-სად ვართ?
-ხედავ ბოლოში შუქები რომ ანათებს? - თითით ზევით ანიშნა ბავშვს და სოფიმაც უკან გადააგდო თავი.
-ჰო.
-ნათლიაშენის სახლია. პატარები რომ ვიყავით ყოველთვის ვაწყობდით ფართებს.
-მართლა? ჩემი ტოლებიც იქნებიან?
-არა, სულ დიდები არიან, მაგრამ შენ იქნები ერთადერთი პატარა, გავერთობით და მერე წამოვალთ. - ხელი ჩაკიდან, მეორე ხელით ჯიბიდან ამოაძვრინა ტელეფონი და გიგა ყიფშიძეს გადაურეკა. - ბიჭო… კიბეებზე ამოვდივარ ახლა, სოფიც მომყავს და მოათვალიერე მანდაურობა… ნუ ატ.რაკებ რა, ცოტახანს ვიცეკვებთ და წავალთ მერე… კარგი, მოვალ ორ წუთში და მიხედე ხალხს. - ტელეფონი გაუთიშა, თან ლიფტში შევიდა. - მა მისმინე, იქ იქნებიან დიდი ბიჭები და გოგოები, ზოგს მოკლე კაბა ეცმევა, ზოგს გრძელი, მთვრალებიც იქნებიან, მაგრამ ყურადღება არავის მიაქციო კარგი?
-კარგი.
-ვიცეკვოთ, გავერთოთ და წამოვიდეთ. თუ არ მოგეწონება მითხარი.
-კინოებში რომ არის ისეთი ფართია?
-ხო.
-სულ მინდოდა ეგეთ ადგილზე წასვლა. - გახარებულმა შემოჰკრა ტაში, ნიკოლოზმა კი წარბაწეულმა დახედა ზევიდან. - ოო, მომწონს. - ლოყებ შეფარკლულმა დახარა თავი, თან შუბლი მკლავზე მიადო. - მე და ქეთი რომ გავიზრდებით მერე წავალთ ხოლმე.
-ვერსადაც ვერ წახვალ ჩემს გარეშე, ნუ სახავ წინასწარ გეგმებს. - უკანალზე მიარტყა ხელი, თან ლიფტიდან გავიდა.
-რამხელა ხმაზე აქვთ მუსიკა.
-არ მოგწონს?
-მმ… - დაბნეულმა შეხედა. არ იცოდა რა ეთქვა. ძალიან მოსწონდა მსგავსი გარემო და ყოველთვის სურდა იქ მოხვედრა, მაგრამ მამის გაბრაზება არ უნდოდა. - ისე რა.
-პატარა აფერისტი. - სიცილით მიუახლოვდა კარს, სახელური ჩამოსწია და რამდენიმე წამში სასმლის სუნიც ეცა ცხვირში. ერთმანეთში მოცეკვავე ხალხი შეათვალიერა, თან ხელს არ უშვებდა სოფის და იქით მიიწევდა სადაც მეგობარი ეგულებოდა. უამრავ მზერას გრძნობდა, მაგრამ არცერთი მათგანი იწვევდა მასში ემოციებს. ვერ იტანდა ამ უემოციობას, თავს გამოფიტულ ადამიანად გრძნობდა და ფიტული სხეულის გამოძრავებაც აღარ სურდა. ვერ იღებდა ქალისგან იმ სიამოვნებას რასაც წლების წინ ღებულობდა. რამდენიმე წამით გასათიშად თუ მიდიოდა ქალთან, ის კი არა, თვითონ ქალები მიდიოდნენ მენაბდესთან. მომნუსხველი გარეგნობა ჰქონდა ნიკოლოზს, მკაცრი, ამაყი სახე, რომელსაც უმეტესწილად ირონიული ღიმილი ამშვენებდა. მოსწონდა როცა მკლავებში მოქცეულ კივილამდე მისულ ქალს ხედავდა, ორგაზმ მიღწეული ქალის ყურებისას უფრო მეტ სიამოვნებას განიცდიდა ვიდრე თვითონ მოქმედებისას. მოსწონა მათი ყურება, ეს ყველაფერი უმაღლებდა განწყობას თვითშეფასებასთან ერთად, მაგრამ იმ სიცარიელეს ვერაფერს უხერხებდა, რომელიც ყველა უჯრედს მოსდებოდა და შიგნიდან ღრღნიდა.
-ჩემი გოგოც მოსულაა! - ნათლულის დანახვისას ყურებამდე გაიღიმა, ხელებ გაშლილი დაიკუზა და სოფიც წამსვე მისკენ გაექანა. - ჩემი ლამაზი, როგორ მომენატრე ტო. - სახეზე მიეფერა, შემდეგ ლოყები დაუკოცნა. - ვიცეკვოთ მე და შენ? - ცხვირზე ჩამოჰკრა თითი, თან ცალ ხელს არ აშორებდა წელიდან.
-არა. - ლოყებ შეფარკლულმა გააქნია თავი, შეზარხოშებულ გიგას კი გულიანად გაეცინა მის საყვარელ ლოყებზე.
-ერთი ჭიქა რომ დავალევინოთ შეიძლება მამიკო? - ქვევიდან ახედა მენაბდეს, ნიკოლოზმა კი წარბ შეკრულმა გაუსწორა თვალი მეგობარს.
-არა.
-არაო პატარა, რა ვქნათ.
-სხვა დროს დავლიოთ მე და შენ. - ყურში ჩასჩურჩულა, თან მკლავებს ნაზად ჰხვევდა კისერზე.
-დავლიოთ. - ლოყაზე აკოცა, მერე კი გასწორდა და ნიკოლოზს გადაეხვია. - გილოცავ გილოცავ. - ზურგზე მიარტყა ხელის გული, შემდეგ თითები მოხვია მტევანზე სოფის და საცეკვაოდ გაიყვანა.
მომღიმარმა გააყოლა თვალი გიგას, სასმელი ჭიქაში დაისხა, თან იქვე სავარძელში ჩაჯდა. მოცეკვავე ქალიშვილს უყურებდა, გიგა რომ ატრიალებდა, შემდეგ მკლავზე გადაიწვენდა და ცხვირის წვერზე კოცნიდა. ისეთ სითბოს ასხივებდა ნიკოლოზსაც ათბობდა. თვითონ ყიფშიძეც ერთობოდა, ყურებამდე გაკრეჭილე ეცეკვებოდა ნათლულს და იქაურობას სწყდებოდა.
არავის აქცევდა ყურადღებას მენაბდე, ყველაზე მეტად ახლა არ სურდა ვინმესთან კონტაქტი. პირველი ახალი წელი იყო რომელსაც უემოციოდ შეხვდა და ასე გრძელდებოდა საათები. მალე წამოდგა ფეხზე, დაღლილ ყიფშიძეს შვილი გამოსტაცა და თვითონ დაიწყო მასთან ერთად ცეკვა. დიდი ხანი იყო მას შემდეგ გასული რაც ბოლოს ასე, მთელი ემოციებით შეუერთდა წვეულებას. ხასიათზე მოსული დაღლილ შვილს ხელში აფრიალებდა და მის სიცილზე თვითონაც ეცინებოდა.
-თავბრუ დამეხვა მამი. - ხუთი ბრუნვის შემდეგ მკლავები წელზე მოხვია ნიკოლოზს, თავი მკერდზე მიადო და თვალები დახუჭა.
-ტყუილად დამყავხარ ცეკვაზე პატარა? - დაცვარულ შუბლზე მიწებებული თმა უკან გადაუწია, თავზე აკოცა, მერე აწკრიალებული ტელეფონი ჯიბიდან ამოიღო და სახელის დანახვაზე შვილს შეხედა. - მიდი გიგასთან. - თავით ანიშნა ბავშვს, იქამდე უყურებდა სანამ გიგას ხელი არ ჩაკიდა სოფიმ, მერე უცებ მიმოიხედა ირგვლივ და აივანზე გავიდა. აივანიც გადატენილი იყო ხალხით, ამიტომ რამდენიმე ნაბიჯის გავლა მოუწია, ბოლოს აივნის გამყოფ მოაჯირთან მივიდა, იმხელა ხმაზე იყო მყსიკა ჩართული მაინც ისმოდა ხმა, მაგრამ დიდად არც მეორე ბინაში მყოფები აკლებდნენ ხმაურს. - გისმენ… რა გაყვირებს, მესმის ტო, ჯერ არ დავყრუებულვარ… უთხარი რომ ჩაგვეძინა… მკი.დია რა, ხომ მოვედი? ახლა რაც გინდა ის გააკეთე. - ტელეფონი უცებ გაუთიშა, სიგარეტს მოუკიდა, მოაჯირს იდაყვებით დაეყრდნო და ქალაქს გადახედა.
-მეც ასე ვეუბნები ხოლმე დედაჩემს როცა სტუმრებთან ჯდომას მაძალებს, მე კიდე ამ დროს მეგობრები მელოდებიან. - ქალის სასიამოვნო ხმა მოესმა და წამსვე გვერდზე გაიხედა. ხელში შინდისფერ ბარხატის კაბაში გამოწყობი ქალი შერჩა. ცისფერი თვალები უბრჭყვიალებდა და ყურებამდე იღიმოდა. გრძელ თითებზე რამდენიმე ბეჭედი წამოეცვა, მათ შორის კი წვრილი სიგარეტის ღერი მოეთავსებინა. მიუხედავად სიცივისა მაინც ბრეტელებიანი კაბით იდგა გარეთ და მენაბდეს მომაჯადოვებლად უღიმოდა.
-ჰოო? ახლაც გამოეპარე?
-არა, ზუსტად 3 წელია ეს პრობლემა აღარ მაქვს.
-გილოცავ. - გაეღიმა მის საუბარზე, თვალი აარიდა და ისევ განათებულ ქალაქს შეხედა.
-ჰო, მეც გილოცავ… - დაბნეულმა დაუბრუნა პასუხი. მიშტერებული უყურებდა კაცს, რომელსაც არანაირი ემოცია არ ეწერა სახეზე, ცოტა არ ესიამოვნა მასში ვერანაირი ინტერესი რომ ვერ გამოიწვია, ბოლოს მიზეზს თითქოს მიუხვდა და თვალებ მოჭუტულმა ხმადაბლა ამოილაპარაკა. - ცარიელი ხარ. - როგორც კი თქვა მაშინვე შეხედა მენაბდემ, გოგოს დარწმუნებულ სახეზე ჩაიცინა, თავი გააქნია და პასუხგაუცემლად დატოვა. - კარგი რა, ძალიან საინტერისო ჩანხარ, შენ კი საერთოდ არ მელაპარაკები.
-რა გინდა ტო? - თავი ვერ შეიკავა გოგოს ბურტყუნზე და მაინც გაეცინა. რამდენიმე წამით უყურა ცისფერ თვალებში, შემდეგ ნელა მიუახლოვდა, მის წინ გაჩერებულმა მოაჯირს თითები მოუჭირა და გოგოსკენ გადაიხარა.
-არაკომფორტულად ვიგრძენი თავი ყურადღება რომ არ მომაქციე.
-რატომ? - ისევ იღიმოდა, თვალებში უყურებდა ქალს და ყველაფერს შესანიშნავად ხვდებოდა. ლამაზი იყო, ძალიან ლამაზი. არ შეიძლებოდა უბრალოდ შეგეხედა და არაფერი გეგრძნო. პატარა ცხვირი და გამოკვეთილი სახის ნაკვთები ჰქონდა. გრძელი თმა უკან გადაეყარა, მაგრამ ცოტა წინაც ჩამოშლოდა, სუნთქვა დამძიმებული უყურებდა და წამწამებსაც ხშირად ახამხამებდა.
-ცოლი გყავს? - მალე მოეგო გონს, დაეჭვებულმა შეათვალიერა წინ მდგომი უემოციო კაცი. არ მოსწონდა ის ფაქტი რომ ვიღაცას ვერ იზიდავდა.
-შენი საქმე არ არის. - ცხვირზე ჩამოჰკრა თითი, შემდეგ ზურგი აქცია და ყველაფრის უთქმელად დაიძრა შესასვლელისკენ. მაინც თავში უტრიალებდა ქალის ნათქვამი “ცარიელი ხარ”, მაგრამ მისმა საუბარმაც მოიყვანა ხასიათზე.
შიგნით შესულს სავარძელში მოთავსებული შვილი დახვდა, თავი სავარძლის სახელურზე ჩამოედი და თვალებს ნელ-ნელა ხუჭავდა. გაეღიმა შვილის დანახვისას, რომელსაც თავთან გიგა წამოსდგომოდა. ნელა მიუახლოვდა, თმაზე გადაუსვა ხელი და შუბლზე აკოცა.
-წავიდეთ მა?
-არა. - ტუჩები სასაცილოდ დაბრიცა, ნიკოლოზმა კი უფრო მეტად გაწელა ტუჩის კუთხეები.
-რომ გეძინება? - ლოყაზე ეფერებოდა, თან თვალე გაბრწყინებული უყურებდა.
-არ მეძინება, თვალებს ვასვენებ. - ისევ ჩაიბურტყუნა წარბშეკრულმა. ისე ეძინებოდა თვალებს ვეღარ ახელდა. ისედაც გვიანი იყო, ამ დრომდე არასდროს ყოფილა ფეხზე მდგომი, ახლა კი მთლიანი ენერგიის გამოცლას გრძნობდა.
-დარჩით დღეს, სად უნდა წახვიდეთ. - მხარზე მიარტყა ნიკოლოზს ხელი, თვითონაც მთვრალი იყო და უკვე ფეხზე ძლივს იდგა, მაგრამ მაინც არ ნებდებოდა.
-არის ადგილი?
-რეებს მეკითხები შე ჩემა, ბორდელი კი არ მაქვს აქ. - სიცილით მოსვა სასმელი, შემდეგ ბავშვზე ანიშნა თავით რომ საძინებელში შეეყვანა. - ჩემსაში შეიყვანე.
-მოდი მა, ადექი. - სიზმრებში წასულს უშედეგოდ აფხიზლებდა, ბოლოს რომ ვერ ააყენა ხელში ააფრიალა და გიგას საძინებელში შეიყვანა. საწოლზე დააწვინა მითიშული ბავშვი, ცოტა ხანს უყურებდა, თან თავზე ეფერებოდა, შემდეგ შუბლზე აკოცა, საძინებლიდან გავიდა, კარები გარედან დაკეტა, გასაღები ჯიბეში ჩაიდო და უკან დაბრუნდა. - კატო როდის ჩამოდის? - გვერდზე მოუჯდა ძმაკაცს, სასმლით სავსე ჭიქა თვითონაც თითებში მოიქცია და ცოტა მოსვა.
-არ ვიცი, გამაბრაზა და ორი დღე არ დამირეკია. - მაშინვე წარბები შეკრა ქალის გახსენებაზე, ნიკოლოზს კი გაეცინა. - რა გაცინებს? ორი კვირაა წასულია, მირეკავს იქიდან, ხუთი წუთი მლაპარაკებდა მერე თიშავს, იცის რომ ვგიჟდები და ძალით აკეთებს ეგრე. ჩამოვიდეს ერთი, მაგას ვაჩვენებ როგორ უნდა ჩემს ნერვებზე დაკვრა… მოკეტე თორემ გცემ. - საჩვენებელი თითი დაუქნია მენაბდეს, თვითონაც ეცინებოდა, მაგრამ თავის შეკავებას როგორღაც ახერხებდა. - აუ ჩემი… ორი კვირაა ბავშვები არ მინახავს და ცუდად ვარ უკვე… - ბოლოს ამოიოხრა და დივნის საზურგზე თავი ჩამოადო. - მომენატრა. - თვალები დახუჭა, თან ჰაერი ღრმად ჩაისუნთქა.
-როდის მოდის?
-არ ვიცი, არ მეუბნება. მეგონა ახალ წელს დამადგებოდა თავზე, მაგრამ სად ვარ ხომ ხედავ?
-რუსას უნდა გავშორდე რა, ტვინი მომეტ.ნა უკვე.
-პირველად რომ მითხარი ვეღარაფერს ვგრძნობო მაშინ უნდა გაშორებოდი. - თვსლრბის ტრიალით გადახედა ძმაკაცს. - რუსა მაგრად მიყვარს ხომ იცი? ვაბშე არ მინდოდა რომ გაშორებოდით, მაგრამ სადაც გრძნობა არაა, იქ გაჩერება არ ღირს. თავიდან ვიფიქრე რომ უბრალოდ არეული იყავი და ისევ შეურიგდებოდი, მაგრამ ერთი წელი გავიდა უკვე.
-შეიცვალა, ხომ იცი როგორი იყო? თავისუფალი, ცოტა არანორმალური, მაგრამ ნაზი და საყვარელი. ახლა ხალხის სიტყვას აყოლილი ქალია, სულ სხვა ქალია, ის რუსა აღარ არის. იმის გამო რომ მაგის გამოშტერებულმა “დაქალებმა” არ იჭორაონ ლამის მუხლებზე დამდგარი მეხვეწება სადღაც სირულ წვეულებაზე წაყოლას.
-შენ თუ არ მოსთხოვე ხომ იცი რომ დიდხანს გაწელავს განქორწინებას.
-ხელს არ მიშლის არაფერში, ხანდახან არც მახსოვს რომ საბუთებში ისევ ჩემი ცოლია. - მხრები აიჩეჩა უდარდელად, თან გიგას გახედა.
-ეგრე არ შეიძლება, დაელაპარაკე წესიერად და მიხვდება თვითონ.
-როდემდე აპირებ ამათ ყურებას?
-წავლენ ცოტახანში. - მთვრალი ხალხი მოათვალიერა, თავისი ნამუშევარის ყურებისას კმაყოფილება იგრძნო, მერე ისევ დალია, თვალები დახუჭა და ფიქრებში გადაეშვა.

უკვე თენდებოდა ყველა რომ წავიდა, გათიშული გიგა თავის საძინებლისკენ დაიძრა. ნიკოლოზის მიცემული გასაღებით კარი გააღო, შიგნით შესულმა მხოლოდ მაიკის გახდა მოახერხა, მერე კი საწოლზე სახით დამხობილმა მძინარე ბავშვს შეხედა, თავზე გადაუსვა ხელი და თვალები მინაბა.
მხრებზე პლედ შემოხვეული აივანზე იჯდა, ნაცრისფერ ქალაქს დაჰყურებდა და სიმშვიდით ტკბებოდა. ასეთი წყნარი წელიწადში ერთხელ იყო ქალაქი, მანქანების ხმაურიც კი არ ისმოდა, მითუმეტეს მაღლა, ბოლო სართულზე. ყველაფერზე ერთად ფიქრობდა და მაინც ვერ იგებდა როდის გახდა მისი ხმაურიანი ცხოვრება ასეთი უფერული, ისეთი როგორიც იმ დროს თბილისი იყო.
-ვერც შენ იძინებ? - გვერდიდან მოესმა ნაცნობი ხმა, სიცილით ჩახარა თავი, შემდეგ ქვევიდან ახედა მოაჯირის იქით მდგომ ქალს.
-ვერა. - ცოტა ხანს უყურა აკანკალებულს, შემდეგ ნელა წამოდგა ფეხზე, რამდენიმე ნაბიჯში მიუახლოვდა, მხრებში გამართული ჩამოუდგა წინ დაბნეულ ქალს, გრძელ თითებში მოთავსებული სიგარეტი ტუჩებს შორის მოიქცია, მარჯვენა თვალი ოდნავ მოჭუტა და პლედის ნახევარი აივნის გამყოფის იქით მდგომ ქალს მოახვია მხარზე. თვალებ გაფართოვებული უყურებდა და ხმას ვერ იღებდა. ისეთი კაცური და მკაცრი სახე ჰქონდა თვალს ვერ აშორებდა მის პროფილს. უცნაურმა შეგრძნებამ დაუარა ტანში მისი შეხებისგან. ინსტიქტურად წაიღო ხელი ნიკოლოზის ტუჩებისკენ და სიგარეტი ააცალა. წამსვე ზევიდან დახედა ცისფერ თვალება ქალს, სასმლისგან თვალები სულ ამღვრეოდა, თან მოღრუბლულ ცას შეჰყურებდა. უცნაურ გრძნობას იწვევდა მასში, იზიდავდა, თან ძალიან, მაგრამ ამის აღიარებას არ აპირებდა. განსხვავებული გარეგნობა ჰქონდა, ისეთი დანახვისთანავე რომ მიიქცევდა კაცის ყურადღებას, არა მარტო კაცისას. მასთან საუბრის სურვილს გაგიჩენდა და ყველაფერს დეტალურად მოგაყოლებდა. მასთან სიახლოვისას რეალურად იგრძნო სურვილი ქალის მიმართ, მისი ყურებისას ტუჩებიც კი გაუშრა ისე მოუნდა იმ სავსე ბაგეების დაკოცვნა. ბოლოს კი ერთადერთი სიტყვა ამოუტივტივდა გონებაში და მის ტუჩებსაც გაუაზრებლად დასცდა ბგერები. - წავიდეთ?



№1  offline წევრი Fan of gone girl

უუჰუჰ... ველოდებოდი შენს ისტორიას წავედი წავიკითხო yum

 


№2  offline მოდერი painter1

Fan of gone girl
უუჰუჰ... ველოდებოდი შენს ისტორიას წავედი წავიკითხო yum

მიდი მიდი :დ❤️

 


№3  offline წევრი დარინა

მიხარია რომ დაბრუნდიი ისეთი არეული ვარ აქაურობა თუ მიშველის, დასაწყისიდან უკვე გავგიჟდი ისტორიაზეე, მაგრამ ეს ჩემი მთავარ პერსონაჟებთან დამოკიდებულება ვნახოთ როგორ შეიცვლებაა, ჯერ ნიკოლოზიც არ მომწონს ვერ ვიტან მოღალატე კაცებს, იმედია თავის ადგილს მიუჩენენ, მომდევნო თავს სულმოუთქმელად ველოდებიიი.

 


№4  offline მოდერი painter1

დარინა
მიხარია რომ დაბრუნდიი ისეთი არეული ვარ აქაურობა თუ მიშველის, დასაწყისიდან უკვე გავგიჟდი ისტორიაზეე, მაგრამ ეს ჩემი მთავარ პერსონაჟებთან დამოკიდებულება ვნახოთ როგორ შეიცვლებაა, ჯერ ნიკოლოზიც არ მომწონს ვერ ვიტან მოღალატე კაცებს, იმედია თავის ადგილს მიუჩენენ, მომდევნო თავს სულმოუთქმელად ველოდებიიი.

ხომ ყველაფერი რიგზე გაქვს?
მოღალატე რატოა, ხომ გაშორდა თავის ცოლს :/
ნუ კარგი, ვეცდები შემდეგ თავში მოგაწონო ჩემი ნიკოლოზი ^^❤️

 


№5 სტუმარი სტუმარი დარინა

painter1
დარინა
მიხარია რომ დაბრუნდიი ისეთი არეული ვარ აქაურობა თუ მიშველის, დასაწყისიდან უკვე გავგიჟდი ისტორიაზეე, მაგრამ ეს ჩემი მთავარ პერსონაჟებთან დამოკიდებულება ვნახოთ როგორ შეიცვლებაა, ჯერ ნიკოლოზიც არ მომწონს ვერ ვიტან მოღალატე კაცებს, იმედია თავის ადგილს მიუჩენენ, მომდევნო თავს სულმოუთქმელად ველოდებიიი.

ხომ ყველაფერი რიგზე გაქვს?
მოღალატე რატოა, ხომ გაშორდა თავის ცოლს :/
ნუ კარგი, ვეცდები შემდეგ თავში მოგაწონო ჩემი ნიკოლოზი ^^❤️

ჯამრთელობასთან დაკავშირებით პრობლემა შემექმნა და ახლა გამოვდივარ მდგომარეობიდან, ჯერ მაინც არ არის გაშორებული რა მნიშვნელობა აქვს ოფიციალურად ხომ ცოლიანის სტატუსს ატარებს, აი რაღაცნაირად ძალიან ისეთი გოგო მინდა თავის სიცარიელეს რომ შეუვსებს და ამავე დროს ყველაფერს თავზე ჩამოალეწავს პირდაპირი მნიშვნელობით კი არა ისე უბრალოდ. უკვე შევედი აზარტში და ვნახოთ როგორმომაწონებს ნიკოლოზი თავს.

 


№6  offline მოდერი painter1

სტუმარი დარინა
painter1
დარინა
მიხარია რომ დაბრუნდიი ისეთი არეული ვარ აქაურობა თუ მიშველის, დასაწყისიდან უკვე გავგიჟდი ისტორიაზეე, მაგრამ ეს ჩემი მთავარ პერსონაჟებთან დამოკიდებულება ვნახოთ როგორ შეიცვლებაა, ჯერ ნიკოლოზიც არ მომწონს ვერ ვიტან მოღალატე კაცებს, იმედია თავის ადგილს მიუჩენენ, მომდევნო თავს სულმოუთქმელად ველოდებიიი.

ხომ ყველაფერი რიგზე გაქვს?
მოღალატე რატოა, ხომ გაშორდა თავის ცოლს :/
ნუ კარგი, ვეცდები შემდეგ თავში მოგაწონო ჩემი ნიკოლოზი ^^❤️

ჯამრთელობასთან დაკავშირებით პრობლემა შემექმნა და ახლა გამოვდივარ მდგომარეობიდან, ჯერ მაინც არ არის გაშორებული რა მნიშვნელობა აქვს ოფიციალურად ხომ ცოლიანის სტატუსს ატარებს, აი რაღაცნაირად ძალიან ისეთი გოგო მინდა თავის სიცარიელეს რომ შეუვსებს და ამავე დროს ყველაფერს თავზე ჩამოალეწავს პირდაპირი მნიშვნელობით კი არა ისე უბრალოდ. უკვე შევედი აზარტში და ვნახოთ როგორმომაწონებს ნიკოლოზი თავს.

ჰო, მეც ბოლომდე ვერ გამოვკეთდი, ისევ თავის ტკივილები მაწუხებს.
ვნახოთ ვნახოთ რას იზამს ნიკოლოზი.

 


№7 სტუმარი სტუმარი ელენე

ცოტათი რთული აღსაქმელია ჩემთვის, ასე ერთბაშად როგორ უნდა გაქრეს გრძნობები საყვარელი ქალის მიმართ. შენს ისტორიებში წრფელი გრძნობის იდეას დიდი ადგილი უკავია, ახლა კი თითქოს ამას უარყოფ და ერთ წელიწადში სრულ სიცარიელეს უქმნი პერსონაჟს, რომელიც თითქოს სხვა ქალს ელოდება. არა რეალურია ასე სწრაფად სიცარიელის დაუფლება და მერე ამ სიცარიელის ამოვსების საშუალების პოვნა. შენს ერთ-ერთ ისტორიაში “დრო„ მახსოვს ლუკას პერსონაჟსაც რაღაც ამის მსგავსი ჰქონდა მარიამთან, იმ ქალთან, რომელიც ადრე სულ სხვა იყო, შემდეგ კი სულ სხვად იქცა. ნიკოლოზის მიერ მისი ცოლის აღწერისას სწორედ ლუკა და მარიამი გამახსენდა. მაშინ ძალიან გამახარე მარიამის ცვლილებითა და მათი შერიგებით, ახლა კი უკვე წინასწარ ვხვდები რასაც უპირებ ამ ისტორიას და გული მწყდება. ვერასდროს გახდება ჩემთვის აღმატკინებელი ოდესღაც მოსიყვარულე წყვილის სულელური დაშორება და მამაკაცის ახალი გრძნობები სხვის მიმართ, გრძნობები, რომელიც ცოლს ეკუთვნოდა და შემდეგ სხვას მიეძღვა, არადა რეალურად ხომ წრფელი შეგრძნებები ასე უკვალოდ არ ქრება და წესით არც მეორდება ხელახლა? მოკლედ არ ვიცი რა ვთქვა სხვა. წარმატებები!!! პ.ს. რუსას შეცვლა და ნიკოლოზის ხელახლა გაგიჟება ამ ისტორიის საუკეთესო გაგრძელება იქნება. ოდესღაც დიდი სიყვარული და საკუთარი შვილის დედა ასე უბრალოდ არ უნდა დაიკარგოს და სხვამ ჩაანაცვლოს, დიდი გაურკვევლობა იქნება და მეტი არაფერი.

 


№8  offline მოდერი painter1

სტუმარი ელენე
ცოტათი რთული აღსაქმელია ჩემთვის, ასე ერთბაშად როგორ უნდა გაქრეს გრძნობები საყვარელი ქალის მიმართ. შენს ისტორიებში წრფელი გრძნობის იდეას დიდი ადგილი უკავია, ახლა კი თითქოს ამას უარყოფ და ერთ წელიწადში სრულ სიცარიელეს უქმნი პერსონაჟს, რომელიც თითქოს სხვა ქალს ელოდება. არა რეალურია ასე სწრაფად სიცარიელის დაუფლება და მერე ამ სიცარიელის ამოვსების საშუალების პოვნა. შენს ერთ-ერთ ისტორიაში “დრო„ მახსოვს ლუკას პერსონაჟსაც რაღაც ამის მსგავსი ჰქონდა მარიამთან, იმ ქალთან, რომელიც ადრე სულ სხვა იყო, შემდეგ კი სულ სხვად იქცა. ნიკოლოზის მიერ მისი ცოლის აღწერისას სწორედ ლუკა და მარიამი გამახსენდა. მაშინ ძალიან გამახარე მარიამის ცვლილებითა და მათი შერიგებით, ახლა კი უკვე წინასწარ ვხვდები რასაც უპირებ ამ ისტორიას და გული მწყდება. ვერასდროს გახდება ჩემთვის აღმატკინებელი ოდესღაც მოსიყვარულე წყვილის სულელური დაშორება და მამაკაცის ახალი გრძნობები სხვის მიმართ, გრძნობები, რომელიც ცოლს ეკუთვნოდა და შემდეგ სხვას მიეძღვა, არადა რეალურად ხომ წრფელი შეგრძნებები ასე უკვალოდ არ ქრება და წესით არც მეორდება ხელახლა? მოკლედ არ ვიცი რა ვთქვა სხვა. წარმატებები!!! პ.ს. რუსას შეცვლა და ნიკოლოზის ხელახლა გაგიჟება ამ ისტორიის საუკეთესო გაგრძელება იქნება. ოდესღაც დიდი სიყვარული და საკუთარი შვილის დედა ასე უბრალოდ არ უნდა დაიკარგოს და სხვამ ჩაანაცვლოს, დიდი გაურკვევლობა იქნება და მეტი არაფერი.

ჰო, ვიცი, მაგრამ ეს ისტორია ლუკაზე და მარიამზე ხომ არ არის, სულ სხვა პერსონაჟები არიან სხვა გრძნობებით. ნელ-ნელა ნიკოლოზის სიტუაციასაც გავარკვევ, მაგრამ რუსას შეცვლას არ ვაპირებ რაც არ უნდა მოხდეს. უბრალოდ ასე გადავწყვიტე და რა გამოვა ვნახოთ.
ვფიქრობ არის მომენტები როცა უბრალოდ გრძნობები ქრება და ხვდები რომ იმ ადამიანთან ვერ იქნები რადგან შენი არ არის. ამ თავში არც ამიღწერია ის რომ ნიკოლოზი ვინმეს ელოდება, უბრალოდ თავისთვის არის, თავისი სიცარიელით და ალბათ რაც არ უნდა გააკეთოს რუსამ ნიკოლოზს გრძნობები აღარ მოუბრუნდება მის მიმართ, მითუმეტეს ერთი წლის უგრძნობლობის შემდეგ.
მიხარია აქ რომ ხარ და შენს აზრს მიზიარებ ❤️❤️

 


№9 სტუმარი სტუმარი ელენე

გელოდი და გამიხარდა შენი დაბრუნება , თუმცა ისტორიის დასაწყისით ვერ მოვიხიბლე. ეს "თავიდან ვგიჟდებოდი და მერე ბრახ და გრძნობა უცებ სადღაც აორთქლდა " ტიპის ამბების არასდროს მესმოდა და არც ეხლა მესმის. ვერც იმ გოგოთი ვერ მოვიხიბლე, არ მიყვარს პირველივე შეხვედრაზე "ზედ შემხტომი" ქალები. არც ის მომეწონა ნიკოლოზმა შვილი უფროსების ფართიზე რომ წაიყვანა...გაუგებარი საქციელი იყო. მოკლედ ბევრი კი გაკრიტიკე მაგრამ ეს ჩემი შთაბეჭდილებაა. წარმატებები.

 


№10  offline მოდერი painter1

სტუმარი ელენე
გელოდი და გამიხარდა შენი დაბრუნება , თუმცა ისტორიის დასაწყისით ვერ მოვიხიბლე. ეს "თავიდან ვგიჟდებოდი და მერე ბრახ და გრძნობა უცებ სადღაც აორთქლდა " ტიპის ამბების არასდროს მესმოდა და არც ეხლა მესმის. ვერც იმ გოგოთი ვერ მოვიხიბლე, არ მიყვარს პირველივე შეხვედრაზე "ზედ შემხტომი" ქალები. არც ის მომეწონა ნიკოლოზმა შვილი უფროსების ფართიზე რომ წაიყვანა...გაუგებარი საქციელი იყო. მოკლედ ბევრი კი გაკრიტიკე მაგრამ ეს ჩემი შთაბეჭდილებაა. წარმატებები.

კი მესმის რათქმაუნდა. პერსონაჟებს აკრიტიკებ თორემ მე რა შუაში ვარ :დ რავიცი რა გითხრა, იმას ვერ გეტყვი აზრებს შეგიცვლითქო, მაგრამ იქნებ შემდეგი თავი უფრო მოგწონოს რა ვიცი.

 


№11  offline წევრი LI_BE

ხოო, პეინტერ, მეც ვეთანხმები სტუმარ ელენეებს. ნიკოლოზისნაირი ადამიანების შემხედვარე, იმედგაცრუება მიჩნდება, და უნდობლობა სიყვარულის მიმართ. ხოდა ვინმეს შეყვარებაც მეშინია laughing , ვაიდა, გადამიყვარდეს. ან პირიქით, გადავუყვარდე. worried გეთანხმები, ალბათ იცვლებიან ადამიანები და ალბათ რუსოც შეიცვალა და ამიტომაც დაკარგა ის ფერი, რაც ნიკოლოზს მოსწონდა, მაგრამ, .... მაინც მეშინია და არ მომწონს ესეთი სიტუაციები.

პ.ს. ტუჩებს ბგერები სწყდება და არა ასოები. ეს ისე wink

პ.ს.ს. გელოდები.... blush heart_eyes

 


№12  offline მოდერი painter1

LI_BE
ხოო, პეინტერ, მეც ვეთანხმები სტუმარ ელენეებს. ნიკოლოზისნაირი ადამიანების შემხედვარე, იმედგაცრუება მიჩნდება, და უნდობლობა სიყვარულის მიმართ. ხოდა ვინმეს შეყვარებაც მეშინია laughing , ვაიდა, გადამიყვარდეს. ან პირიქით, გადავუყვარდე. worried გეთანხმები, ალბათ იცვლებიან ადამიანები და ალბათ რუსოც შეიცვალა და ამიტომაც დაკარგა ის ფერი, რაც ნიკოლოზს მოსწონდა, მაგრამ, .... მაინც მეშინია და არ მომწონს ესეთი სიტუაციები.

პ.ს. ტუჩებს ბგერები სწყდება და არა ასოები. ეს ისე wink

პ.ს.ს. გელოდები.... blush heart_eyes

კი, ელენეს მეც ვეთანხმები, მაგრამ ცხოვრებაში არაფერია გამორიცხული. ნუ თანდათან გამოვაჩენ ყველაფერს, ყველა გრძნობას და მოქმედებას რაც კი იყო და იქნება. პირველივე თავიდან გამომდინარე ხომ არ გამოჩნდება ყველაფერი ^^ მადლობა ❤️

 


№13 სტუმარი სტუმარი ელენე

ნიკოლოზს ძველი რუსა უყვარდა, იმ იერსახით, როგორიც ადრე იყო, შემდეგ რუსა შეიცვალა და ნიკოლოზშიც გაქრა ახალი რუსას მიმართ გრძნობები. ნიკოლოზს ძველი რუსა ისევ უყვარს, ახალს ვერ ეგუება და ამიტომაც გრძნობს დიდ სიცარიელეს, სიცარიელეს დაკარგული სიყვარულის გამო, ამ დაკარგულ სიყვარულში კი რუსას პირვანდელი ბუნების გაქრობას ვგულისხმობ. ეს იმ შემთხვევას ჰგავს საყვარელი ქალი რომ გიკვდება და მთელი დანარჩენი ცხოვრება ამოუვსელ ნაპრალს გიტოვებს, შემდეგ გამოჩნდება სხვა ქალი, რომელიც ამ სიცარიელეს ნაწილობრივ ავსებს, მაგრამ არა ბოლომდე, არა ისე, როგორც ამას საყვარელი ქალი აკეთებდა ერთ დროს. ნიკოლოზიც იპოვის ალბათ ასეთ ქალს, მაგრამ ყოველთვის ეყვარება ის ძველი რუსა, რომელიც ახლა აღარ არსებობს, თუმცა რომ დაბრუნდეს ნიკოლოზიც უწინდებურად მიეჯაჭვება მას, დამიჯერე ეს უფრო რეალურია. ძველი რუსაც რომ აღარ უყვარდეს ეს ნორმალური და რეალური იქნება? უფრო სულელური და აზრს მოკლებული, თუ რა თქმა უნდა წრფელი გრძნოვით უყვარდა ცოლი, ისე, როგორც ეს შენ წარმოაჩინე. ნიკოლოზისთვის სხვა ქალის გამოჩენა იმას უფრო ჰგავს, ადამიანს ძალიან სწყუროდეს, ანკარა წყლით წყურვილის ჩახშობას ესწრაფოდეს, მაგრამ წყლის უქონლობის გამო გაზიანი სასმლით მოიკლას წყურვილი, თუმცა ანკარა წყალი რომ დაინახოს მაშინვე, დაუფიქრებლად უარს იტყვის მის არსებულ ჩამმანაცვლებელზე, რომელიც წყურვილისგან გამოწვეულ სიცარიელეს ბოლომდე ვერ უკლავდა. ეს ჩემეული ხედვაა და რატომღაც რეალურად მეჩვენება. ეს შენი ისტორიაა და შეგიძლია ობიექტურობას მოწყდე, თუმცა არა გარდამეტებულად, როგორც ახლა ამას ვხედავ. ისიც საეჭვოა, ერთ დროს თავისუფალი ადამიანი, წლების შემდეგ საზოგადოების აზრზე დამონებული როგორ უნდა გახდეს. თუ მართლა ასე მარტივად შეიძლება გულითა და გონებით თავისუფალი ადამიანის ასეთი უეცარი გარდაქმნა, მისი პიროვნება და ბუნება არც თუ ისე მყარი ყოფილა თავისუფლებასთან და საღ აზრთან მიმართებით. არ ვიცი რამდენი წლის ხარ, მაგრამ გეტყობა პატარა და გამოუცდელი ადამიანი ხარ, ყველაფერი ასეთი მარტივი და უეცარი არ არის, როგორც ეს შენს ისტორიაშია ასახული. თუ შენთვის ჩვეულებრივია ახალი რუსას შექმნა, მისი დაბრუნება ვითომ რატომაა შეუძლებელი?? მოკლედ, მაინც წარმატებებიი.

 


№14 სტუმარი Evaa

როგორც ადრე ავღნიშნე ამ საიტზე შენი ისტორიების გამო შემოვდივარ ხოლმე რაც წინა ისტორია დაამთავრე სულ ვამოწმებდი რამე ახალი ხო არ დადოთქო და დღეს რო შენი ნიკი დავინახე აიი სასწაულად გამიხარდა ძალიან კარგი გოგო ხარ დაა ძალიან მიყვარხარ :დ<3 ეხლა რაც შეეხება ისტორიას არ ვეთანხმები წინა კომენტარის ავტორებს გასაგებია რომ ძალიან უყვარდა ერთ დროს მაგრამ გრძნობები თუ ნამდვილია უმიზეზოდ არ იცვლებიან შეიძლება ადამიანები შეიცვალონ და ამან გამოიწვიოს გრძნობების გაციება და ურთიერთობის გაფუჭება ამიტომ სულაც არ მეჩვენება არარეალური და შეუძლებელი ეს სიტუაცია ^__^ საინტერესო ისტორიები გაქვს ხოლმე და ძალიან ემოციური მაგრამ რამდენიმე შენიშვნას მაინც მოგცემ ძააალიან ბევრი წყვილი გყავს ერთ იატორიაში და ხანდახან მთავარი გმირები იკარგებიან და ვერ არჩევ რომელია მეორეხარისხოვანი ამიტომ ეცადე ერთ ისტორიაში 5 წყვილი არ გყავდეს:დ რავქნა მაინც უნდა გითხრა რომ წინა ისტორიის დასასრულმა ცოტა იმედები გამიცრუა ძალიან მიაფუჩეჩე ბოლოს გეტყობოდა რო მოვალეობის მოხდის მიზნით გქონდა დაწერილი და ერთი სული გქონდა როდის მორჩებიდი ასეთ დროს ჯობია შეწყვიტო დადება და როცა მიხვდები რომ გინდა გააგრძელო და მისი წერა სიამოვნებას მოგანიჭებს მხოლოდ მაშინ დადე ახალი თავები<3 ამ იატორიის გაგრძელებას ველოდები აუცილებლად და დიდ დიდ მსუყე თავებს<3 ცოტა გრძელი კი გამომივიდა და ძირითადად შენიშვნებითაა სავსე მაგრაამ გამიხარდება თუ არ გეწყინება და გაითვალისწინებ<3<3<3

 


№15  offline მოდერი painter1

სტუმარი ელენე
ნიკოლოზს ძველი რუსა უყვარდა, იმ იერსახით, როგორიც ადრე იყო, შემდეგ რუსა შეიცვალა და ნიკოლოზშიც გაქრა ახალი რუსას მიმართ გრძნობები. ნიკოლოზს ძველი რუსა ისევ უყვარს, ახალს ვერ ეგუება და ამიტომაც გრძნობს დიდ სიცარიელეს, სიცარიელეს დაკარგული სიყვარულის გამო, ამ დაკარგულ სიყვარულში კი რუსას პირვანდელი ბუნების გაქრობას ვგულისხმობ. ეს იმ შემთხვევას ჰგავს საყვარელი ქალი რომ გიკვდება და მთელი დანარჩენი ცხოვრება ამოუვსელ ნაპრალს გიტოვებს, შემდეგ გამოჩნდება სხვა ქალი, რომელიც ამ სიცარიელეს ნაწილობრივ ავსებს, მაგრამ არა ბოლომდე, არა ისე, როგორც ამას საყვარელი ქალი აკეთებდა ერთ დროს. ნიკოლოზიც იპოვის ალბათ ასეთ ქალს, მაგრამ ყოველთვის ეყვარება ის ძველი რუსა, რომელიც ახლა აღარ არსებობს, თუმცა რომ დაბრუნდეს ნიკოლოზიც უწინდებურად მიეჯაჭვება მას, დამიჯერე ეს უფრო რეალურია. ძველი რუსაც რომ აღარ უყვარდეს ეს ნორმალური და რეალური იქნება? უფრო სულელური და აზრს მოკლებული, თუ რა თქმა უნდა წრფელი გრძნოვით უყვარდა ცოლი, ისე, როგორც ეს შენ წარმოაჩინე. ნიკოლოზისთვის სხვა ქალის გამოჩენა იმას უფრო ჰგავს, ადამიანს ძალიან სწყუროდეს, ანკარა წყლით წყურვილის ჩახშობას ესწრაფოდეს, მაგრამ წყლის უქონლობის გამო გაზიანი სასმლით მოიკლას წყურვილი, თუმცა ანკარა წყალი რომ დაინახოს მაშინვე, დაუფიქრებლად უარს იტყვის მის არსებულ ჩამმანაცვლებელზე, რომელიც წყურვილისგან გამოწვეულ სიცარიელეს ბოლომდე ვერ უკლავდა. ეს ჩემეული ხედვაა და რატომღაც რეალურად მეჩვენება. ეს შენი ისტორიაა და შეგიძლია ობიექტურობას მოწყდე, თუმცა არა გარდამეტებულად, როგორც ახლა ამას ვხედავ. ისიც საეჭვოა, ერთ დროს თავისუფალი ადამიანი, წლების შემდეგ საზოგადოების აზრზე დამონებული როგორ უნდა გახდეს. თუ მართლა ასე მარტივად შეიძლება გულითა და გონებით თავისუფალი ადამიანის ასეთი უეცარი გარდაქმნა, მისი პიროვნება და ბუნება არც თუ ისე მყარი ყოფილა თავისუფლებასთან და საღ აზრთან მიმართებით. არ ვიცი რამდენი წლის ხარ, მაგრამ გეტყობა პატარა და გამოუცდელი ადამიანი ხარ, ყველაფერი ასეთი მარტივი და უეცარი არ არის, როგორც ეს შენს ისტორიაშია ასახული. თუ შენთვის ჩვეულებრივია ახალი რუსას შექმნა, მისი დაბრუნება ვითომ რატომაა შეუძლებელი?? მოკლედ, მაინც წარმატებებიი.

არ შემიძლია არ დაგეთანხმო. შეიძლება ასეც იყოს, შეიძლება მართლაც ანკარა წყაროს გახიანი სასმლით ჩანაცვლებას ჰგავდეს ეს ყველაფერი.
რუსას დაბრუნება არც პრობლემაა და არც შეუძლებელი, როგორც მოვისურვებ ისე შემიძლია ვმართო მოქმედებები. უბრალოდ ამ ჟამად და ამ ისტორიაში არ მინდა რუსას დაბრუნება. რეალური ისტორია ხომ არაა? უბრალოდ ჩემი ფიქრებით შექმნილია.
უბრალოდ ვწერ იმას რაც გონებაში მომდის და აქ ვდებ რადგან თქვენც ნახოთ. ვერ დავწერ და ძალით ვერ შემოვიყვან რუსას როცა ამ პერსონაჟის მიმართ არანაირი ფიქრი არ ჩნდება. მაშინ გამოვა უემოციობით გატენილი ისტორია და ვერც მე ვისიამოვნებ წერით, ვერც თქვენ კითხვით. მიუხედავად იმისა რომ ახლა სიუჟეტის განვითარება დიდად არ მოგწონთ მაინც ვერ დავწერ ისე როგორც ამას ყველა მკითხველი ასახავს. ამ შემთხვევაში ისტორია “ჩემი” აღარ იქნება. ამიტომ მე მაინც ვეცდები ისტორიის ისე წაყვანას რომ ყველაფრის მიუხედავად მოგეწონოთ ^^ მადლობა შენს აზრს რომ მიზიარებ ^^ უბრალოდ ვეღარ გავიგე ერთი ელენე ხარ ამ კომენტარებში თუ მეორეც არსებობს. :დ ^^ ❤️

 


№16  offline წევრი Veronika

ჩემო გოგო, გელოდებოდი ❤️ (როგორ მიგისაკუთრე :დდ)
ნიკოლოზ, ოხ ნიკოლოზ! ვატყობ კიდევ ერთი საოცრებაბიჭი ემატება ჩემს “კოლექციას” :დ ❤️
ხო იცი როგორ ძალიან მომწონს შენი ისტორიები და არც ეს იქნება გამონაკლისი, დარწმუნებული ვარ

 


№17  offline მოდერი painter1

Evaa
როგორც ადრე ავღნიშნე ამ საიტზე შენი ისტორიების გამო შემოვდივარ ხოლმე რაც წინა ისტორია დაამთავრე სულ ვამოწმებდი რამე ახალი ხო არ დადოთქო და დღეს რო შენი ნიკი დავინახე აიი სასწაულად გამიხარდა ძალიან კარგი გოგო ხარ დაა ძალიან მიყვარხარ :დ<3 ეხლა რაც შეეხება ისტორიას არ ვეთანხმები წინა კომენტარის ავტორებს გასაგებია რომ ძალიან უყვარდა ერთ დროს მაგრამ გრძნობები თუ ნამდვილია უმიზეზოდ არ იცვლებიან შეიძლება ადამიანები შეიცვალონ და ამან გამოიწვიოს გრძნობების გაციება და ურთიერთობის გაფუჭება ამიტომ სულაც არ მეჩვენება არარეალური და შეუძლებელი ეს სიტუაცია ^__^ საინტერესო ისტორიები გაქვს ხოლმე და ძალიან ემოციური მაგრამ რამდენიმე შენიშვნას მაინც მოგცემ ძააალიან ბევრი წყვილი გყავს ერთ იატორიაში და ხანდახან მთავარი გმირები იკარგებიან და ვერ არჩევ რომელია მეორეხარისხოვანი ამიტომ ეცადე ერთ ისტორიაში 5 წყვილი არ გყავდეს:დ რავქნა მაინც უნდა გითხრა რომ წინა ისტორიის დასასრულმა ცოტა იმედები გამიცრუა ძალიან მიაფუჩეჩე ბოლოს გეტყობოდა რო მოვალეობის მოხდის მიზნით გქონდა დაწერილი და ერთი სული გქონდა როდის მორჩებიდი ასეთ დროს ჯობია შეწყვიტო დადება და როცა მიხვდები რომ გინდა გააგრძელო და მისი წერა სიამოვნებას მოგანიჭებს მხოლოდ მაშინ დადე ახალი თავები<3 ამ იატორიის გაგრძელებას ველოდები აუცილებლად და დიდ დიდ მსუყე თავებს<3 ცოტა გრძელი კი გამომივიდა და ძირითადად შენიშვნებითაა სავსე მაგრაამ გამიხარდება თუ არ გეწყინება და გაითვალისწინებ<3<3<3

არა რა უნდა მეწყინოს ^^ მაპატიე აქამდე რომ ვერ გაგეცი პასუხი, საიტზე ვერ შემოვდიოდი, რაღაც გაჭედა და...
ჰო, არის ზოგჯერ ისეთი სიტუაციები როცა ის ადამიანი რომელიც გიყვარს უბრალოდ შენი არ არის და დროთა განმავლობაში ისეთი მომენტი ჩნდება რომ აკას ხვდები. მაგალითზე რამდენიმე ახლობელი წყვილიც მიდევს, რომელბიც უბრალოდ მიხვდნენ რომ ერთმანეთს ღლიდნენ, პრობლემებს უქმნიდნენ და ტანჯვას გაშორება არჩიეს. ახლა შესანიშნავი ოჯახები ჰყავთ შესანიშნავი ცოლებით, რომლების გარდა ვერც ვერავის ხედავენ და ეუბნებიან შენ რომ არ გამეცანი რა მეშველებოდაო :დ ნუ ეს ისე მაგალითად მოვიყავნე.
ამ ისტორიაში არ ვაპირებ ხუთი წყვილის გამოჩენას :დ რაღაც ცხრა წყვილზე წერა მომბეზრდა ცოტა.
წინა ისტორიას რაც შეეხება კიდე, მართალი ხარ. ეგრე გამომივიდა როგორც შენ თქვი, უბრალოდ არ მინდოდა დიდხანს მელოდინებინა ხალხი. ნუ ამის შემდეგ თუ მოულოდნელად გადავიკარგე ესეიგი ვერ ვწერ. ისიც უცებ დავამთავრე.
მადლობაა ❤️❤️

Veronika
ჩემო გოგო, გელოდებოდი ❤️ (როგორ მიგისაკუთრე :დდ)
ნიკოლოზ, ოხ ნიკოლოზ! ვატყობ კიდევ ერთი საოცრებაბიჭი ემატება ჩემს “კოლექციას” :დ ❤️
ხო იცი როგორ ძალიან მომწონს შენი ისტორიები და არც ეს იქნება გამონაკლისი, დარწმუნებული ვარ

ვიცოდი რომ მელოდებოდი :დ ^^ ❤️
დიახ დიახ, ამასაც შეგაყვარებ და შევმატებ შენს კოლექციას. ❤️

 


№18 სტუმარი სტუმარი ელენე

painter1
სტუმარი ელენე
ნიკოლოზს ძველი რუსა უყვარდა, იმ იერსახით, როგორიც ადრე იყო, შემდეგ რუსა შეიცვალა და ნიკოლოზშიც გაქრა ახალი რუსას მიმართ გრძნობები. ნიკოლოზს ძველი რუსა ისევ უყვარს, ახალს ვერ ეგუება და ამიტომაც გრძნობს დიდ სიცარიელეს, სიცარიელეს დაკარგული სიყვარულის გამო, ამ დაკარგულ სიყვარულში კი რუსას პირვანდელი ბუნების გაქრობას ვგულისხმობ. ეს იმ შემთხვევას ჰგავს საყვარელი ქალი რომ გიკვდება და მთელი დანარჩენი ცხოვრება ამოუვსელ ნაპრალს გიტოვებს, შემდეგ გამოჩნდება სხვა ქალი, რომელიც ამ სიცარიელეს ნაწილობრივ ავსებს, მაგრამ არა ბოლომდე, არა ისე, როგორც ამას საყვარელი ქალი აკეთებდა ერთ დროს. ნიკოლოზიც იპოვის ალბათ ასეთ ქალს, მაგრამ ყოველთვის ეყვარება ის ძველი რუსა, რომელიც ახლა აღარ არსებობს, თუმცა რომ დაბრუნდეს ნიკოლოზიც უწინდებურად მიეჯაჭვება მას, დამიჯერე ეს უფრო რეალურია. ძველი რუსაც რომ აღარ უყვარდეს ეს ნორმალური და რეალური იქნება? უფრო სულელური და აზრს მოკლებული, თუ რა თქმა უნდა წრფელი გრძნოვით უყვარდა ცოლი, ისე, როგორც ეს შენ წარმოაჩინე. ნიკოლოზისთვის სხვა ქალის გამოჩენა იმას უფრო ჰგავს, ადამიანს ძალიან სწყუროდეს, ანკარა წყლით წყურვილის ჩახშობას ესწრაფოდეს, მაგრამ წყლის უქონლობის გამო გაზიანი სასმლით მოიკლას წყურვილი, თუმცა ანკარა წყალი რომ დაინახოს მაშინვე, დაუფიქრებლად უარს იტყვის მის არსებულ ჩამმანაცვლებელზე, რომელიც წყურვილისგან გამოწვეულ სიცარიელეს ბოლომდე ვერ უკლავდა. ეს ჩემეული ხედვაა და რატომღაც რეალურად მეჩვენება. ეს შენი ისტორიაა და შეგიძლია ობიექტურობას მოწყდე, თუმცა არა გარდამეტებულად, როგორც ახლა ამას ვხედავ. ისიც საეჭვოა, ერთ დროს თავისუფალი ადამიანი, წლების შემდეგ საზოგადოების აზრზე დამონებული როგორ უნდა გახდეს. თუ მართლა ასე მარტივად შეიძლება გულითა და გონებით თავისუფალი ადამიანის ასეთი უეცარი გარდაქმნა, მისი პიროვნება და ბუნება არც თუ ისე მყარი ყოფილა თავისუფლებასთან და საღ აზრთან მიმართებით. არ ვიცი რამდენი წლის ხარ, მაგრამ გეტყობა პატარა და გამოუცდელი ადამიანი ხარ, ყველაფერი ასეთი მარტივი და უეცარი არ არის, როგორც ეს შენს ისტორიაშია ასახული. თუ შენთვის ჩვეულებრივია ახალი რუსას შექმნა, მისი დაბრუნება ვითომ რატომაა შეუძლებელი?? მოკლედ, მაინც წარმატებებიი.

არ შემიძლია არ დაგეთანხმო. შეიძლება ასეც იყოს, შეიძლება მართლაც ანკარა წყაროს გახიანი სასმლით ჩანაცვლებას ჰგავდეს ეს ყველაფერი.
რუსას დაბრუნება არც პრობლემაა და არც შეუძლებელი, როგორც მოვისურვებ ისე შემიძლია ვმართო მოქმედებები. უბრალოდ ამ ჟამად და ამ ისტორიაში არ მინდა რუსას დაბრუნება. რეალური ისტორია ხომ არაა? უბრალოდ ჩემი ფიქრებით შექმნილია.
უბრალოდ ვწერ იმას რაც გონებაში მომდის და აქ ვდებ რადგან თქვენც ნახოთ. ვერ დავწერ და ძალით ვერ შემოვიყვან რუსას როცა ამ პერსონაჟის მიმართ არანაირი ფიქრი არ ჩნდება. მაშინ გამოვა უემოციობით გატენილი ისტორია და ვერც მე ვისიამოვნებ წერით, ვერც თქვენ კითხვით. მიუხედავად იმისა რომ ახლა სიუჟეტის განვითარება დიდად არ მოგწონთ მაინც ვერ დავწერ ისე როგორც ამას ყველა მკითხველი ასახავს. ამ შემთხვევაში ისტორია “ჩემი” აღარ იქნება. ამიტომ მე მაინც ვეცდები ისტორიის ისე წაყვანას რომ ყველაფრის მიუხედავად მოგეწონოთ ^^ მადლობა შენს აზრს რომ მიზიარებ ^^ უბრალოდ ვეღარ გავიგე ერთი ელენე ხარ ამ კომენტარებში თუ მეორეც არსებობს. :დ ^^ ❤️

პირველი ელენე ვარ :დ

 


№19  offline წევრი n.k.

amdeni wlis tanacxovrebas rogor unda gada7sva xazi is kali rom agijebda da uceb gakra is sikvaruli axlit anacvleb es siyvaruli araa sikvaruli ar neldeba .girsia rusam awuwumos da gaagijos . adamiani roca gikvars is sadakaloc da sadzmakacoc unda aitano roca gikvars gagijebs is adamiani.gadaukvarda da exla sxva moswons es ar mesmis .imedia sasiketot sheicvleba kvelaferi ????????

 


№20 სტუმარი სტუმარი sweet home

გამეხარდა შენი გამოჩენაა ასე მალეც არ გელოდი.დდ მოკლედ ამ თავში რაღაცნაირად გაურკვევლად ვარ ანუ კომენტარებსაც რო გადავავლე თვალი მეც დავეჭვდი ნიკოლოზში, მარა მეორეთავს რო წავიკითხავ და უკეთ გავერკვევი მერე დაწერ კარგ კომენტარს დდ მოკლედ ვიცირო ისე მოაბრუნებ ისტორიას რო ყველა კმაყოფილი დარჩეს. წარმატებები

 


№21 სტუმარი ank

აუ როგორ გამიხარდი რო შეგხედე შენ ხომ არ იცი? ვგიჟდები მე შენს ისტორიებზ.
ზუსტად ვიცი რომ ეს ისტორიაც ძალიან მაგარი იქნება. სიმართლე რომ გითხრა პირველი თავიდან ჯერ ვერ ჩამოვყალიბდი, მაგრამ დარწმუნებული ვარ ყველაფერს ძალიან საინტერესოდ წაიყვან და გელოდები მოუთმენლად ახალი თავით <3 <3 <3

 


№22 სტუმარი სტუმარი ნინა

შენივე იდეების სრული წინააღმდეგობებია ასახული ამ თავში. ობიექტუეობარ ხარ მოწყვეტილი, თანაც ძალიან.

 


№23 სტუმარი სტუმარი ლიკა

სისულელეა უზომოდ გიყვარდეს ადამიანი და მერე უმიზეზოდ გადაგიყვარდეს. მარტო შეიცვალა არ შეიძლება იყოს მიზეზი, ადამიანი თუ გიყვარს ყველანაირი გიყვარს მარტო კონკრეტული თვისების გამო არ უყვარდებათ.

 


№24  offline წევრი sofo_sofia13

ცოტა გაუგებრობაა ..შენს ყველა პერსონაჟს ერთმანეთი სიგიჟემდე უყვართ და ეს რაღაც სხვა ახალიან სიმარტლე გითხრა მომეწონა ძალიან <3 <3 ისე გამიხარდა ასე მალე რომ დაბრუნდი ვგიჟდები შენს გამობრწყინებებზე <3 :დდ

 


№25  offline მოდერი painter1

n.k.
amdeni wlis tanacxovrebas rogor unda gada7sva xazi is kali rom agijebda da uceb gakra is sikvaruli axlit anacvleb es siyvaruli araa sikvaruli ar neldeba .girsia rusam awuwumos da gaagijos . adamiani roca gikvars is sadakaloc da sadzmakacoc unda aitano roca gikvars gagijebs is adamiani.gadaukvarda da exla sxva moswons es ar mesmis .imedia sasiketot sheicvleba kvelaferi ????????

არ ვიცი ამ გაგიჟებას რატომ მიაქციეთ ყველამ ამხელა ყურადღება, ამის მერე ყველა სიტყვას დავუკვირდები ხოლმე :დ მესმის რომ ამდენი წლის შემდეგ ასე უცებ გადაყვარება არ გამოდის მაგრამ მე გადავაყვარე, თან კიდე ეს ხომ უბრალოდ პირველი თავია?
მადლობა შენი აზრის დაფიქსირებისთვის <3

 


№26  offline წევრი tamuna.s

პირველ რიგში მიხარია რომ დაგვიბრუნდი. ვერ გავიგე ასეთი ამბავი რატომ ატყდა. ჩვენს გარშემო უამრავი მაგალითია ამის და ალოგიკური არაფერი ხდება. უამრავი ოჯახი ინგრევა საქართველოში. მათაც ერთ დროს უყვარდათ ერთმანეთი, აბა სიძულვილით არავინ ქორწინდება. როცა ქორწინდებიან წყვილები, ყველა ფიქრობს რომ ეს სამუდამოა, მაგრამ ხშირად დრო ყველაფერს ცვლის, მათ შორის ადამიანებს, მათ შეხედულებებს. რაც 15 წლის წინ გაბედნიერებდა, ეხლა აღარ მოგწონს და შეიძლება გაგაღიზიანოს კიდეც. ნიკოლოზიც და მისი ცოლიც შეიცვალნენ. პრიორიტეტები და შეხეულებები შეეცვალათ. ის გოგო რომელიც უყვარდა და აბედნიერებდა მასთან ყოფნა, გაქრა და ეხლა იმ გოგოს მაგივრად სულ სხვა ქალია მის გვერდით. ქმარი რომ ერთი წელია შენთან აღარ ცხოვრობს და შენთან ყოფნა აღარ უნდა, ხომ უნდა დანტერესდა რა შეიცვალა, ეს რატომ მოხდა, ეცადო სიტუაციის გამოსწორებას. რუსას კი მხოლოდ იმიჯი აინტერესებს და რას იტყვის მისი სადაქალო და ხალხი. ჯერ პირველი თავი დაიდო და ნაადრევად დასკვნების გამოტანა რა საჭიროა. ყველაფერი ჯერ წინაა. სიყვარული მეორედაც მოდის და ამაში გასაოცარი არაფერია. მოუთმენლად ველოდები მოვლენების განვითარებას.

 


№27  offline მოდერი painter1

სტუმარი sweet home
გამეხარდა შენი გამოჩენაა ასე მალეც არ გელოდი.დდ მოკლედ ამ თავში რაღაცნაირად გაურკვევლად ვარ ანუ კომენტარებსაც რო გადავავლე თვალი მეც დავეჭვდი ნიკოლოზში, მარა მეორეთავს რო წავიკითხავ და უკეთ გავერკვევი მერე დაწერ კარგ კომენტარს დდ მოკლედ ვიცირო ისე მოაბრუნებ ისტორიას რო ყველა კმაყოფილი დარჩეს. წარმატებები

მე კიდე ვიფიქრე ხომ არ დავაგვიანეთქო.
მადლობა, დიდი დიდი. შემდეგ თავში ყველაფერს დავადეტალებ და გაგარკვევთ ყველაფერში ❤️

სტუმარი ნინა
შენივე იდეების სრული წინააღმდეგობებია ასახული ამ თავში. ობიექტუეობარ ხარ მოწყვეტილი, თანაც ძალიან.

ჰო რავიცი.

სტუმარი ლიკა
სისულელეა უზომოდ გიყვარდეს ადამიანი და მერე უმიზეზოდ გადაგიყვარდეს. მარტო შეიცვალა არ შეიძლება იყოს მიზეზი, ადამიანი თუ გიყვარს ყველანაირი გიყვარს მარტო კონკრეტული თვისების გამო არ უყვარდებათ.

შემდეგ თავში ვეცდები გააგგებინოთ რატომ გაუწრა გრძნობები, კიდევ ვწერ, სულ ეს ხომ არაა? :d <3

sofo_sofia13
ცოტა გაუგებრობაა ..შენს ყველა პერსონაჟს ერთმანეთი სიგიჟემდე უყვართ და ეს რაღაც სხვა ახალიან სიმარტლე გითხრა მომეწონა ძალიან <3 <3 ისე გამიხარდა ასე მალე რომ დაბრუნდი ვგიჟდები შენს გამობრწყინებებზე <3 :დდ

ხო, ეს ისტორია თავიდან ცოტა სხვანაირი გამოდის. მიყვარს სიყვარულები და მაგიტომ მყავს ყველა წყვილი სიყვარულით გაგიჟებული. უფრო მალეც მინდოდა დაბრუნება, მაგრამ ვერ მოვახერხე ❤️

tamuna.s
პირველ რიგში მიხარია რომ დაგვიბრუნდი. ვერ გავიგე ასეთი ამბავი რატომ ატყდა. ჩვენს გარშემო უამრავი მაგალითია ამის და ალოგიკური არაფერი ხდება. უამრავი ოჯახი ინგრევა საქართველოში. მათაც ერთ დროს უყვარდათ ერთმანეთი, აბა სიძულვილით არავინ ქორწინდება. როცა ქორწინდებიან წყვილები, ყველა ფიქრობს რომ ეს სამუდამოა, მაგრამ ხშირად დრო ყველაფერს ცვლის, მათ შორის ადამიანებს, მათ შეხედულებებს. რაც 15 წლის წინ გაბედნიერებდა, ეხლა აღარ მოგწონს და შეიძლება გაგაღიზიანოს კიდეც. ნიკოლოზიც და მისი ცოლიც შეიცვალნენ. პრიორიტეტები და შეხეულებები შეეცვალათ. ის გოგო რომელიც უყვარდა და აბედნიერებდა მასთან ყოფნა, გაქრა და ეხლა იმ გოგოს მაგივრად სულ სხვა ქალია მის გვერდით. ქმარი რომ ერთი წელია შენთან აღარ ცხოვრობს და შენთან ყოფნა აღარ უნდა, ხომ უნდა დანტერესდა რა შეიცვალა, ეს რატომ მოხდა, ეცადო სიტუაციის გამოსწორებას. რუსას კი მხოლოდ იმიჯი აინტერესებს და რას იტყვის მისი სადაქალო და ხალხი. ჯერ პირველი თავი დაიდო და ნაადრევად დასკვნების გამოტანა რა საჭიროა. ყველაფერი ჯერ წინაა. სიყვარული მეორედაც მოდის და ამაში გასაოცარი არაფერია. მოუთმენლად ველოდები მოვლენების განვითარებას.

მიხარია ის რომ გაიგე რისი თქმაც მინდა. მართალია, უამრავი ოჯახია რომელიც ცვლილებების გამო ინგრევა, ან ერთმანეთს საბოლოოდ წურავენ, გრძნობები უბრალოდ ქრება და ხვდებიან რომ ერთმანეთისგან შორს ყოფნა ურჩევნიათ. არ ვიცი რატომ წამოვიდა ყველასგან ასეთი კომენტარები და აზრის იმაზე გამახვილება რომ ერთ დროს გიჟდებოდა. მეც ვგიჟდებიდი ოთხი თვე ჩემს ყოფილზე, მაგრამ მერე მივხვდი რომ აღარ მომწონდა მისი შეხება და საერთოდ ყველაფერი მაღიზიანებდა. ხოდა პირდაპირ ვუთხარი რომ ვშორდებიდი და მაგის შემდეგ დღეები უფრო ბედნიერად წავიდა. მანამდე კიდე შებოჭილად ვგრძნობდი თავს.
ვფიქრობ არიან ადამიანები ვისაც ასე ემართებათ, ქრება გრძნობა და შემდეგ პოულობ შენს რეალურ მეორე ნახევარს.
მადლობა დიდი წინასწარი დასკვნებისგან თავი რომ შეიკავე, მეორე თავს ვამზადებ მე, შედარებით დიდი იქნება და სხვა დეტალებზეც გავამახვილებ ყურადღებას სიტუაციაში გასარკვევად. ❤️❤️

 


№28 სტუმარი ლიამი

painter1
სტუმარი sweet home
გამეხარდა შენი გამოჩენაა ასე მალეც არ გელოდი.დდ მოკლედ ამ თავში რაღაცნაირად გაურკვევლად ვარ ანუ კომენტარებსაც რო გადავავლე თვალი მეც დავეჭვდი ნიკოლოზში, მარა მეორეთავს რო წავიკითხავ და უკეთ გავერკვევი მერე დაწერ კარგ კომენტარს დდ მოკლედ ვიცირო ისე მოაბრუნებ ისტორიას რო ყველა კმაყოფილი დარჩეს. წარმატებები

მე კიდე ვიფიქრე ხომ არ დავაგვიანეთქო.
მადლობა, დიდი დიდი. შემდეგ თავში ყველაფერს დავადეტალებ და გაგარკვევთ ყველაფერში ❤️

სტუმარი ნინა
შენივე იდეების სრული წინააღმდეგობებია ასახული ამ თავში. ობიექტუეობარ ხარ მოწყვეტილი, თანაც ძალიან.

ჰო რავიცი.

სტუმარი ლიკა
სისულელეა უზომოდ გიყვარდეს ადამიანი და მერე უმიზეზოდ გადაგიყვარდეს. მარტო შეიცვალა არ შეიძლება იყოს მიზეზი, ადამიანი თუ გიყვარს ყველანაირი გიყვარს მარტო კონკრეტული თვისების გამო არ უყვარდებათ.

შემდეგ თავში ვეცდები გააგგებინოთ რატომ გაუწრა გრძნობები, კიდევ ვწერ, სულ ეს ხომ არაა? :d <3

sofo_sofia13
ცოტა გაუგებრობაა ..შენს ყველა პერსონაჟს ერთმანეთი სიგიჟემდე უყვართ და ეს რაღაც სხვა ახალიან სიმარტლე გითხრა მომეწონა ძალიან <3 <3 ისე გამიხარდა ასე მალე რომ დაბრუნდი ვგიჟდები შენს გამობრწყინებებზე <3 :დდ

ხო, ეს ისტორია თავიდან ცოტა სხვანაირი გამოდის. მიყვარს სიყვარულები და მაგიტომ მყავს ყველა წყვილი სიყვარულით გაგიჟებული. უფრო მალეც მინდოდა დაბრუნება, მაგრამ ვერ მოვახერხე ❤️

tamuna.s
პირველ რიგში მიხარია რომ დაგვიბრუნდი. ვერ გავიგე ასეთი ამბავი რატომ ატყდა. ჩვენს გარშემო უამრავი მაგალითია ამის და ალოგიკური არაფერი ხდება. უამრავი ოჯახი ინგრევა საქართველოში. მათაც ერთ დროს უყვარდათ ერთმანეთი, აბა სიძულვილით არავინ ქორწინდება. როცა ქორწინდებიან წყვილები, ყველა ფიქრობს რომ ეს სამუდამოა, მაგრამ ხშირად დრო ყველაფერს ცვლის, მათ შორის ადამიანებს, მათ შეხედულებებს. რაც 15 წლის წინ გაბედნიერებდა, ეხლა აღარ მოგწონს და შეიძლება გაგაღიზიანოს კიდეც. ნიკოლოზიც და მისი ცოლიც შეიცვალნენ. პრიორიტეტები და შეხეულებები შეეცვალათ. ის გოგო რომელიც უყვარდა და აბედნიერებდა მასთან ყოფნა, გაქრა და ეხლა იმ გოგოს მაგივრად სულ სხვა ქალია მის გვერდით. ქმარი რომ ერთი წელია შენთან აღარ ცხოვრობს და შენთან ყოფნა აღარ უნდა, ხომ უნდა დანტერესდა რა შეიცვალა, ეს რატომ მოხდა, ეცადო სიტუაციის გამოსწორებას. რუსას კი მხოლოდ იმიჯი აინტერესებს და რას იტყვის მისი სადაქალო და ხალხი. ჯერ პირველი თავი დაიდო და ნაადრევად დასკვნების გამოტანა რა საჭიროა. ყველაფერი ჯერ წინაა. სიყვარული მეორედაც მოდის და ამაში გასაოცარი არაფერია. მოუთმენლად ველოდები მოვლენების განვითარებას.

მიხარია ის რომ გაიგე რისი თქმაც მინდა. მართალია, უამრავი ოჯახია რომელიც ცვლილებების გამო ინგრევა, ან ერთმანეთს საბოლოოდ წურავენ, გრძნობები უბრალოდ ქრება და ხვდებიან რომ ერთმანეთისგან შორს ყოფნა ურჩევნიათ. არ ვიცი რატომ წამოვიდა ყველასგან ასეთი კომენტარები და აზრის იმაზე გამახვილება რომ ერთ დროს გიჟდებოდა. მეც ვგიჟდებიდი ოთხი თვე ჩემს ყოფილზე, მაგრამ მერე მივხვდი რომ აღარ მომწონდა მისი შეხება და საერთოდ ყველაფერი მაღიზიანებდა. ხოდა პირდაპირ ვუთხარი რომ ვშორდებიდი და მაგის შემდეგ დღეები უფრო ბედნიერად წავიდა. მანამდე კიდე შებოჭილად ვგრძნობდი თავს.
ვფიქრობ არიან ადამიანები ვისაც ასე ემართებათ, ქრება გრძნობა და შემდეგ პოულობ შენს რეალურ მეორე ნახევარს.
მადლობა დიდი წინასწარი დასკვნებისგან თავი რომ შეიკავე, მეორე თავს ვამზადებ მე, შედარებით დიდი იქნება და სხვა დეტალებზეც გავამახვილებ ყურადღებას სიტუაციაში გასარკვევად. ❤️❤️


შენს მიერ არგუმენტად მოყვანილი პირადი მაგალითიდან გამომდინარე , საერთოდ არ მიკვირს რატომ ვერ ხვდები , რამ გამოიწვია უარყოფითი დამოკიდებულება.

მოკლედ რომ გითხრა, ერთმანეთთან ძალიან აცდენილი შედარება მოიყვანე.
შენ რომ ოთხი თვე ბიჭი მოგწონდა და მერე მისი შეხება აღარ გსიამოვნებდა, ძალიან ცუდი პარალელია იმ ცოლქმრის სიტუაციასთან , რომელიც ამ ისტორიაში გყავს აღწერილი.
ოთხთვიანი ურთიერთობა თინეიჯერულ ასაკში და ზრდასრული ადამიანების მრავალწლიანი ოჯახური ცხოვრება, რომელსაც, როგორც შენ გიწერია , წრფელი სიყვარული და გააზრებული ფადაწყვეტილება უდევს საფუძვლად , ერთმანეთს არ უნდა შეადარო.

 


№29  offline მოდერი painter1

ლიამი
painter1
სტუმარი sweet home
გამეხარდა შენი გამოჩენაა ასე მალეც არ გელოდი.დდ მოკლედ ამ თავში რაღაცნაირად გაურკვევლად ვარ ანუ კომენტარებსაც რო გადავავლე თვალი მეც დავეჭვდი ნიკოლოზში, მარა მეორეთავს რო წავიკითხავ და უკეთ გავერკვევი მერე დაწერ კარგ კომენტარს დდ მოკლედ ვიცირო ისე მოაბრუნებ ისტორიას რო ყველა კმაყოფილი დარჩეს. წარმატებები

მე კიდე ვიფიქრე ხომ არ დავაგვიანეთქო.
მადლობა, დიდი დიდი. შემდეგ თავში ყველაფერს დავადეტალებ და გაგარკვევთ ყველაფერში ❤️

სტუმარი ნინა
შენივე იდეების სრული წინააღმდეგობებია ასახული ამ თავში. ობიექტუეობარ ხარ მოწყვეტილი, თანაც ძალიან.

ჰო რავიცი.

სტუმარი ლიკა
სისულელეა უზომოდ გიყვარდეს ადამიანი და მერე უმიზეზოდ გადაგიყვარდეს. მარტო შეიცვალა არ შეიძლება იყოს მიზეზი, ადამიანი თუ გიყვარს ყველანაირი გიყვარს მარტო კონკრეტული თვისების გამო არ უყვარდებათ.

შემდეგ თავში ვეცდები გააგგებინოთ რატომ გაუწრა გრძნობები, კიდევ ვწერ, სულ ეს ხომ არაა? :d <3

sofo_sofia13
ცოტა გაუგებრობაა ..შენს ყველა პერსონაჟს ერთმანეთი სიგიჟემდე უყვართ და ეს რაღაც სხვა ახალიან სიმარტლე გითხრა მომეწონა ძალიან <3 <3 ისე გამიხარდა ასე მალე რომ დაბრუნდი ვგიჟდები შენს გამობრწყინებებზე <3 :დდ

ხო, ეს ისტორია თავიდან ცოტა სხვანაირი გამოდის. მიყვარს სიყვარულები და მაგიტომ მყავს ყველა წყვილი სიყვარულით გაგიჟებული. უფრო მალეც მინდოდა დაბრუნება, მაგრამ ვერ მოვახერხე ❤️

tamuna.s
პირველ რიგში მიხარია რომ დაგვიბრუნდი. ვერ გავიგე ასეთი ამბავი რატომ ატყდა. ჩვენს გარშემო უამრავი მაგალითია ამის და ალოგიკური არაფერი ხდება. უამრავი ოჯახი ინგრევა საქართველოში. მათაც ერთ დროს უყვარდათ ერთმანეთი, აბა სიძულვილით არავინ ქორწინდება. როცა ქორწინდებიან წყვილები, ყველა ფიქრობს რომ ეს სამუდამოა, მაგრამ ხშირად დრო ყველაფერს ცვლის, მათ შორის ადამიანებს, მათ შეხედულებებს. რაც 15 წლის წინ გაბედნიერებდა, ეხლა აღარ მოგწონს და შეიძლება გაგაღიზიანოს კიდეც. ნიკოლოზიც და მისი ცოლიც შეიცვალნენ. პრიორიტეტები და შეხეულებები შეეცვალათ. ის გოგო რომელიც უყვარდა და აბედნიერებდა მასთან ყოფნა, გაქრა და ეხლა იმ გოგოს მაგივრად სულ სხვა ქალია მის გვერდით. ქმარი რომ ერთი წელია შენთან აღარ ცხოვრობს და შენთან ყოფნა აღარ უნდა, ხომ უნდა დანტერესდა რა შეიცვალა, ეს რატომ მოხდა, ეცადო სიტუაციის გამოსწორებას. რუსას კი მხოლოდ იმიჯი აინტერესებს და რას იტყვის მისი სადაქალო და ხალხი. ჯერ პირველი თავი დაიდო და ნაადრევად დასკვნების გამოტანა რა საჭიროა. ყველაფერი ჯერ წინაა. სიყვარული მეორედაც მოდის და ამაში გასაოცარი არაფერია. მოუთმენლად ველოდები მოვლენების განვითარებას.

მიხარია ის რომ გაიგე რისი თქმაც მინდა. მართალია, უამრავი ოჯახია რომელიც ცვლილებების გამო ინგრევა, ან ერთმანეთს საბოლოოდ წურავენ, გრძნობები უბრალოდ ქრება და ხვდებიან რომ ერთმანეთისგან შორს ყოფნა ურჩევნიათ. არ ვიცი რატომ წამოვიდა ყველასგან ასეთი კომენტარები და აზრის იმაზე გამახვილება რომ ერთ დროს გიჟდებოდა. მეც ვგიჟდებიდი ოთხი თვე ჩემს ყოფილზე, მაგრამ მერე მივხვდი რომ აღარ მომწონდა მისი შეხება და საერთოდ ყველაფერი მაღიზიანებდა. ხოდა პირდაპირ ვუთხარი რომ ვშორდებიდი და მაგის შემდეგ დღეები უფრო ბედნიერად წავიდა. მანამდე კიდე შებოჭილად ვგრძნობდი თავს.
ვფიქრობ არიან ადამიანები ვისაც ასე ემართებათ, ქრება გრძნობა და შემდეგ პოულობ შენს რეალურ მეორე ნახევარს.
მადლობა დიდი წინასწარი დასკვნებისგან თავი რომ შეიკავე, მეორე თავს ვამზადებ მე, შედარებით დიდი იქნება და სხვა დეტალებზეც გავამახვილებ ყურადღებას სიტუაციაში გასარკვევად. ❤️❤️


შენს მიერ არგუმენტად მოყვანილი პირადი მაგალითიდან გამომდინარე , საერთოდ არ მიკვირს რატომ ვერ ხვდები , რამ გამოიწვია უარყოფითი დამოკიდებულება.

მოკლედ რომ გითხრა, ერთმანეთთან ძალიან აცდენილი შედარება მოიყვანე.
შენ რომ ოთხი თვე ბიჭი მოგწონდა და მერე მისი შეხება აღარ გსიამოვნებდა, ძალიან ცუდი პარალელია იმ ცოლქმრის სიტუაციასთან , რომელიც ამ ისტორიაში გყავს აღწერილი.
ოთხთვიანი ურთიერთობა თინეიჯერულ ასაკში და ზრდასრული ადამიანების მრავალწლიანი ოჯახური ცხოვრება, რომელსაც, როგორც შენ გიწერია , წრფელი სიყვარული და გააზრებული ფადაწყვეტილება უდევს საფუძვლად , ერთმანეთს არ უნდა შეადარო.

ვიცოდი ჩემს შედარებას გამოხმაურება რომ მოჰყვებოდა.
ეს ისე ვთქვი და პირდაპირი მნიშვნელობით არ შემიდარებია. რათქმაუნდა ცოლქმრობა სხვა არის და თინეიჯერული სიყვარული სხვა.
მაგრამ ამ თემასთან დაკავშირებით მე მაინც ჩემს აზრზე ვარ. შეუძლებელი არ არის ის რასაც ახლა ვწერ.
შეიძლება რომ გავიზრდები ათი წლის შემდეგ მივხვდე, თუ გავთხოვდი :დ

 


№30  offline აქტიური მკითხველი grafo

ვაიმე, ავტორო შენი ნერვები მომცა და აწყობილი მაქვს მერე ცხოვრება.
წავიკითხე კომენტარები და ამ დროს რას აკეთებს ავტორი ვერ ვხვდები. ანუ მკითხველს მოერგოს და მარადიულ სიყვარულზე გაარძელოს წერა თუ თავისი გმირის ახალ ცხოვრებაზე ანუ იმაზე რაზეც გეწერინება.
ამ თავში არც ერთი დეტალი არაა წამოწეული წინ და მე ვერ ვასკვნი ნიკოლოზის სიცარიელის მიზეზს. თუმცა, ჩემთვის გაუგებარია ნიკოლოზს რატომ გახდა სამიზნე , როცა იმ პატარა დიალოგში სადაც რუსა ჩანს, აშკარად იკვეთება ამ ქალის რაობა. სწორედ ეგ პატარა დეტალი ხდის ჩემთვის ცოტათი ცხადს, ნიკოლოზის გაუცხოებას. თან ეს ბიჭი ამაზე ხმამაღლა საუბრობს, რუსას ჰკიდია და არ იმჩნევს, მთავარია წოდება შეინარჩუნოს. და რატომ აქვს ასეთ კაცს აკრძალული ახალი ცხოვრების დაწყება?!
რუსა მადლობელიც კი უნდა იყოს ჩემი აზრით, უბრალოდ იმდენად ეგოისტი თოჯინაა, ამას არ აღიარებს.

ერთი რამაც გამაღიზიანა, ეს 12 წლის ბავშვის ფართიზე წაყვანა და მერე მთვრალ/ნასვამთან ძილი იყო. რომ წარმოვიდგინე ტკბილად მძინარეს ალკოჰოლის სუნი ვიგრძნო ოთახში, დამბურძგლა :)).ანუ ნიკოლოზი, როგორც მამა ძალიან ჩაიჭრა+ახლა ამ ქალთან ერთად წასვლის სურვილი გაუჩნდა.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent