შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სიცრუის სადგური (18+) 15


6-06-2020, 08:25
ავტორი Lilian Clark
ნანახია 2 140

***
შერიგებული წყვილი სიამოვნების ღრუბლიდან რომ ჩამოვიდა და რეალობას ფხიზელი გონებით დაუბრუნდა, სოფიმ კვლავ შეხედა თავს სხვა მხრიდან და საკუთარი ქმედებიდან მიღებულმა ზიზღმა უსიამოვნო შეგრძნება მოჰგვარა. ლევანის მიმართ თავი დამნაშავედ იგრძნო, მაგრამ ის მხარე, რომელშიც წუთების წინ ისევ დაიწყო ცხოვრება, იმდენად ხიბლავდა, ყველაფერს დასთმობდა, რომ იქ დარჩენილიყო და სამუდამოდ დაედო ბინა. სანდრომ მაშინვე შეატყო სოფის ფორიაქი, მის სახეს მიუალერსა და დაბალი ხმით ჰკითხა:
-ხომ არ ნანობ?
-სანდრო, ახლა როგორ იქნება?
-არაფერზე იღელვო. ლევანზე თუ ფიქრობ, მე დაველაპარაკები.
-არა, შენ არა, მე დაველაპარაკები და ყველაფერს ავუხსნი. ეს მე უნდა გავაკეთო.
-მარტო არ შეგატოვებ!
-ძალიან გთხოვ, ეს ჩემი და მისი პირადი საქმეა და ასახსნელი თუ რამე მაქვს, ეს მე მაქვს და არა შენ.
-მე და შენ ერთნი ვართ, სოფი.
-ძალიან გთხოვ, მომეცი საშუალება, როგორც ჩემი ნებით დავიწყე, ასევე ჩემი ნებით დავასრულო ეს ურთიერთობა.
-რას აპირებ?
-ჯერ არ ვიცი, დრო მჭირდება, რომ ვიფიქრო, ამიტომ სახლში წამიყვანე, ყველაფერზე ერთად უნდა დავფიქრდე და საბოლოო გადაწყვეტილება მივიღო.
-არ მინდა, მიგატოვო. ვხედავ, რომ ჩემი თავი გჭირდება.
-არც მე მინდა, რომ მიმატოვო. ახლა, როდესაც თავი მატერიალიზმისგან მოჯადოებულ სამყაროს დავაღწიე და თავისუფლება და ბედნიერება შევიგრძენი, აღარ ვაპირებ უკან დახევას და ჩემს გრძნობებზე უარის თქმას, მაგრამ ერთიც არის, ჩემს თავთან კითხვა-პასუხის რეჟიმში დარჩენა მჭირდება და ხელს ნუ შემიშლი.
სანდრო საჭეს მიუბრუნდა და მანქანა დაქოქა:
-ესე იგი, სახლში.
სოფი შეფიქრიანდა და პირველი ვინც გაახსენდა, ილანა იყო. ადამიანი, რომელიც დასავით უყვარდა და ყოველთვის სწამდა, რომ ყველაზე სწორ გადაწყვეტილებამდე მიიყვანდა.
-სახლში წასვლა გადავიფიქრე, ილანასთან მივდივართ.
-იქ რა გინდა?-გაუკვირდა სანდროს.
-მასთან საუბარი მჭირდება.
-და რა თქმა უნდა, ყველაფერი უნდა მოუყვე,-თავი გააქნია სანდრომ,-რომ გითხრას, შეცდომა ჩაიდინე და ლევანს დაუბრუნდიო, რადგან ილანამ თქვა, ასეც უნდა იყოს? შენ შენი აზრი არა გაქვს?
-რატომ ფიქრობ, რომ სოფის თავის ჭკუა არა აქვს და იმას აკეთებს, რაც მას არ უნდა? თავის დროზე ილანას სულაც არ მოსწონდა ლევანი, მაგრამ მასთან ურთიერთობა მაინც წამოვიწყე.
-მანდ კი ძალიან მიქარე.
-ადამიანებს ყველა ურთიერთობა რაღაცას აძლევს.
-და რა გასწავლა ლევანთან ურთიერთობამ?
-ძალიან ბევრი რამ. თუნდაც მხოლოდ ის, რომ საკუთარ ამბიციებს შენთვის ძვირფასი ადამიანები არ უნდა შესწირო.
-მოდი, მაგ ტიპზე ნუღარ ვილაპარაკებთ. წინ უამრავი ამბავია, რომელიც მე და შენ უნდა გამოვიაროთ.
-ლევან მდივანი იმდენად არის შემოჭრილი ჩემს ცხოვრებაში, რთული იქნება გარკვეული პერიოდი მაინც, რომ მასზე საუბარს თავი დავაღწიოთ.
-როცა ამის საჭიროება იქნება, ვერც გავექცევით, მაგრამ ჩემთან ერთად როცა იქნები, ზედმეტად მის ხსენებას მოერიდე და კიდევ ერთი, მინდა, როდესაც ლევანთან მიხვალ სალაპარაკოდ, მე მიგიყვანო.
-ამის საჭიროებას ვერ ვხედავ,-თავი გააქნია სოფიმ.
-სამაგიეროდ მე ვხედავ და ნუღარ შემეწინააღმდეგები.
-რატომ?
-იმიტომ,- ხმა აიმაღლა სანდრომ და ისეთი სახით შეხედა, სოფი მიხვდა, რომ არ ღირდა ამ თემაზე კამათი.

***
გაცეცხლებულმა ლევან მდივანმა განუწყვეტელი ბრახუნისგან სოფის ბინის კარი ლამის ჩამოიღო და როცა დარწმუნდა, სახლში არ იმყოფებოდა, გინებ-გინებით დატოვა კორპუსი და ტაბახმელის გზას დაადგა.
სოფის მობილური ტელეფონი გამორთული ჰქონდა. იცოდა, ლევანი აუცილებლად დაუკავშირდებოდა და მასთან სასაუბროდ სხვანაირად უნდა შემზადებულიყო. ამისთვის გარკვეული დრო სჭირდებოდა და რაც მთავარია, დაწმენდილი გონება.
სწრაფად აირბინა ილანას სადარბაზოს კიბეები და მთელი მოუთმენლობით დაელოდა კარის მიღმა მეგობრის გამოჩენას. ილანა ნამძინარევი სახით გამოვიდა და სოფის დანახვაზე შეცბა:
-მშვიდობა გაქვს?
-კი, არა, არ ვიცი...- აღელვებულმა ხელის მტევნები ააფართხალა და პირდაპირ მის ოთახს მიაშურა,-ჯერ ის მითხარი, როგორ ხარ და როგორ მიდის მკურნალობა?
-კარგად, შენი წყალობით, ფეხზე ვდგავარ და არ ვნებდები. ექიმი ამბობს, საწყისი სტადიაა და დროული მკურნალობა გაცილებით უკეთეს შედეგს მოგვცემსო. მეც შიში მოვიხსენი და ყველაფერს იმედით ვუყურებ.
-ასეც უნდა იყოს, ასეც უნდა იყოს...-გაფითრებული იმეორებდა ერთსა და იმავეს.
-კარგად გიცნობ, კიდევ რაღაც ჩაიდინე,- შეჩერდა ილანა და კარგად შეათვალიერა.
-მე და სანდრო ისევ ერთად ვართ.
-რა?-გაოგნებული სახე მიიღო მეგობარმა და თვალები გაუფართოვდა.
-ჰო, შევრიგდით,-თავი დაუქნია სოფიმ და ქვედა ტუჩზე იკბინა.
-მერე ლევანი?
-ჰო, აი, ეგ ყველაზე რთული ალგორითმია, რომელიც მთელი სიზუსტის დაცვით უნდა ამოიხსნას და საბოლოოდ გადაიჭრას,-თითებს იწვალებდა სოფი.
-მოდი, ჯერ დაწყნარდი და ყველაფერი დაწვრილებით მომიყევი. ქორწილის დღე დანიშნულია და სამზადისიც დაწყებული, რა ბზიკმა გიკბინა, რომ ისევ სანდროსთან დაბრუნება გადაწყვიტე?
-შენიც ვერაფერი გამიგია. ახლა ლევანის მხარეზე ხარ?
-მე ყოველთვის სიმართლის მხარეზე ვიყავი. შენი სიმართლე კი სანდრო იყო, მაგრამ ლევანთან რატომ იყავი, ეგეც შესანიშნავად ვიცი.
-ლევანს ვუღალატე.
-ახალი ამბავი. შენ მას იმ წუთიდან ღალატობ, როცა ცოლობაზე დასთანხმდი.
-ამ დილას სანდროსთან ვუღალატე.
-რა?- ყბა ჩამოუვარდა ილანას.
სოფიმ თვალები დახუჭა და ფიქრებისგან გაწამებული სახე ხელებით დაიფარა.
-რატომ გიყვარს ასეთი სწრაფი და უპასუხისმგებლო გადაწყვეტილებების მიღება?
-არ ვიცი,-თავი გააქნია სოფიმ,-მე ის გავაკეთე, რაც დიდი ხნის წინ უნდა გამეკეთებინა.
-ჯერ დაშორებოდი. ასე რატომ მოიქეცი?
-როდესაც შენს ცხოვრებაშიც იდგება შენს წინ ის ადამიანი, რომელიც მთელი არსებით გიყვარდა, გიყვარს, გეყვარება და დიდხანს გენატრებოდა, მაგრამ გარკვეული მიზეზების გამო შენს თავს მასთან სიახლოვეს უკრძალავდი, მაშინ ალბათ მიმიხვდები ასე რატომ მოვიქეცი.
-მაპატიე, მაგრამ ისევე არ გამართლებ ლევანის ღალატში, როგორც თავის დროზე სანდროს მიტოვებაში და მდივანთან ურთიერთობის წამოწყებაში. ძალიან არასწორ ნაბიჯებს დგამ და მერე შედეგები რომ არ მოგწონს, წუწუნებ. რა გინდა ბოლოს და ბოლოს? ჩამოყალიბდი და თქვი, რომ აი, სოფი მე სანდრო მიყვარს და მასთან დავრჩები ბოლომდე და ვუერთგულებ, ან ლევანისთან მაწყობს ურთიერთობა და სანდრო სამუდამოდ უნდა ამოვირეცხო გულიდან. ჩიჩიაც გინდა და ბაბაც, ეგრე სად არის?- სახეზე აჭარხლებულ ილანას დაეტყო, რომ მეგობარზე ძალიან გაბრაზდა.
-სანდროს დავუბრუნდები.
-მერე რა იქნება? ამაზე იფიქრე?
-რა უნდა იყოს? გავაგრძელებ ჩემს საქმიანობას და ცხოვრების წესს შევცვლი.
-რაკი შენ იტყვი. და ლევანი ასე იოლად შეეგუება შენს დაკარგვას?
-დარწმუნებული ვარ, რომ ლევანი გამიგებს და ღირსეულად დავშორდებით. ტყუილში ცხოვრებას ასე აჯობებს.
-შენი კარიერა?
-მე ჩემი სახელი უკვე დავიმკვიდრე. არც ლევანით იწყება მუსიკალური სამყარო და მითუმეტეს, არც მისით მთავრდება. მუსიკის სიყვარულს ვერავინ წამართმევს, შრომა რომ არ მეზარება, ეგეც არ გესწავლება. ასე, რომ თუ აქამდე რამეს მივაღწიე, პირველ რიგში ჩემი დამსახურებაა.
-იმ ფაქტს ვერ უარყოფ, რომ ლევანმა საკმაოდ ბევრი გააკეთა შენთვის.
-და რა გავაკეთო? იმიტომ, რომ კარიერაში ხელი შემიწყო, მასთან დავრჩე და მთელი ცხოვრება სიცრუეში გავატარო?
-თუ სანდრო გიყვარდა, რატომ იყავი მასთან?
-მეგონა, რომ სანდრო დავივიწყე და ჩემს თავს ვარწმუნებდი, რომ ლევანისთან ყოფნა მინდოდა.
ილანამ ღრმად ამოიოხრა და მეგობარს წინ ჩამოუჯდა:
-არც კი ვიცი, რა გირჩიო. ძალიან ბობოქარი ცხოვრება გაქვს, ზოგჯერ მოვლენები ისე სწრაფად იცვლება და ვითარდება, გააზრებასაც ვერ ვასწრებ ხოლმე.
-მე ვიცი რასაც გავაკეთებ. სიმართლე უნდა გაიგოს ლევანმა.
-კი ბატონო, მაგაში გეთანხმები, მაგრამ მისი ფიცხი ხასიათი რომ ვიცი, არა მგონია, ასე იოლად გაპატიოს.
-საპატიებელი არაფერი მჭირს, სიმართლეს ვეტყვი და არაფერს დავუმალავ. უნდა დავშორდე.
-ჰო, შექმნილ ვითარებაში ალბათ, ეს ერთადერთი სწორი გადაწყვეტილებაა.
სოფი ცოტა ხანს ფიქრობდა, შემდეგ შლეგიანივით წამოხტა და წასვლა დააპირა.
-სად მიდიხარ?-უკან გაეკიდა ილანა.
-ლევანი უნდა ვნახო.
-კარგად დაფიქრდი, ცხელ გულზე და გონებაზე ნურაფერს აჯახებ. აქ თითოეულ სიტყვას დიდი მნიშვნელობა აქვს სათქმელს როგორ მიაწოდებ.
სოფი ჯერ კიდევ ამღვრეული გონებით მოქმედებდა, მისთვის ნომერ პირველი სადარდებელი მხოლოდ სანდროსთან დაბრუნება და ცხოვრების ძველი რეჟიმით წარმართვა იყო. ვიდრე ილანა სიტყვას დაასრულებდა, უკვე სადარბაზოს კიბეებზე ჩარბოდა.

***
მაშინ, როდესაც სანდრო თითქმის მზად იყო, საყვარელი ქალის ბედნიერებაში აღარ ჩარეულიყო, პატივი ეცა მისი არჩევანისთვის და უბრალოდ საშუალება მიეცა, თავის ცხოვრებით ეცხოვრა და რამდენადაც გულის გამგლეჯავი არ უნდა ყოფილიყო, თუნდაც იმ ფაქტით დაკმაყოფილებულიყო, რომ საყვარელი ადამიანი უმისოდაც ბედნიერი იყო, ბედმა სიხარული კვლავ ნამქერივით შეაყარა და დაარწმუნა, რომ ადამიანი, რომელიც მთელი თავის არსებით უყვარდა, ისევ მისკენ მიილტვოდა და ისევე ეძვირფასებოდა, როგორც მას იგი.
ახალი ეტაპისთვის ემზადებოდა, სადაც მისი და სოფის მომავალი საერთო სურვილებზე, გიჟურ თავგადასავლებზე და ურთიერთშეთანხმებით მოქმედებაზე იქნებოდა დაფუძნებული. სოფის სწორედ ეს აძლევდა სანდროსთან ყოფნის კომფორტს, სადაც ბოლომდე ეძლეოდა შანსი, რომ გახსნილიყო, საკუთარი თავი გამოევლინა და ხელოვნურად შექმნილი პიროვნული მახასიათებლები სადღაც მიუსავლეთში მოესროლა. სანდროსაც სწორედ ეს უყვარდა მასში -ნამდვილი სოფი, რომელიც ყოველ დილით ჯერ კიდევ ნახევრად მძინარი მზიან ამინდში აივანზე გადიოდა, მზის სხივებს პატარა ბავშვივით შესცინოდა და ჟასმინის ყვავილების გემრიელ ჩაის წრუპავდა. მისი სიჯიუტეც უყვარდა, ყვავილებისადმი უზომო სიყვარული, გულიანი კისკისი და ყველა უბრალო ისტორია, რომლებიც წვეთ-წვეთობით დაგროვილიყო მათი ურთიერთობის ჭურჭელში და ცისარტყელასავით ჭრელ ფერებად შეღებილიყო. მოენატრა მასთან ერთად გატარებული ღამეები, როდესაც საწოლში მუდამ მოუსვენრად მყოფი სოფისთვის საბნის დაფარება უხდებოდა და ყოველ ჯერზე ცხვირზე კოცნით აჯილდოვებდა. ის დილებიც მოენატრა, როდესაც ერთმანეთთან ათას რამეზე მოსაუბრეებს ერბოკვერცხი ეწვებოდათ და მერე დანახშირებული ტაფის გარეცხვაზე იუმორით შეზავებულ კამათს იწყებდნენ ხოლმე.
დღევანდელმა დღემ მთლიანად აუმაღლა განწყობა. ცხოვრებას სხვანაირი იმედებით დაუწყო ყურება და ყოველი წუთი და წამი ენანებოდა, რომლებიც სოფისთან ყოფნის გარეშე განაგრძობდნენ გაუჩინარებას.

***
არეული აზრები აქეთ-იქით მიმოფანტულიყვნენ სოფის გონებაში. ახლა საჭირო იყო, თითოეულთან მისულიყო, კარგად შეეთვალიერებინა და მხოლოდ ისინი წამოეკრიბა, რომლებიც იმ გზის შუქს აპოვნინებდნენ, რომელსაც ადამიანები მთელი ცხოვრება ეძებენ. ბედნიერებისკენ სავალი აზრების ამოკრება არც თუ ისე ეადვილებოდა. საგონებელში იყო ჩავარდნილი, ვეღარ გაეგო ამდენ შელამაზებულ და შეფუთულ აზრში რომელი ჰგავდა საჭიროს და რომელი მხოლოდ დეკორაციულად მორთულ-მოკაზმული ნივთის ფუნქციას ატარებდა. ლევანი და სანდრო -ორი დიდი თავსატეხი და დილემა! ლევანი- ადამიანი, რომელსაც თანადგომისთვის და მისი დახმარებით კარიერაში მიღწეული წარმატებებისთვის დიდ პატივს სცემდა, მასთან ყოფნა სიამოვნებდა, კარგ სექსუალურ პარტნიორადაც მიიჩნევდა და სანდრო-ადამიანი, რომელსაც უპირობოდ ზედმიწევნით კარგად იცნობდა, მასში ყველა თვისება უყვარდა, თავის მეორე ნაწილად მიიჩნევდა და ბავშვობიდან იმდენად ჰყავდა შესისხლხორცებული, მისი ხელმეორედ ხილვა ყოველ დღე მიძინებული სიყვარულის და ტკივილნარევ გამოღვიძებას ჰგავდა. ურთულეს მდგომარეობაში იმყოფებოდა სოფი. ალბათ ბევრი არც ისურვებდა მის ადგილას ყოფნას. გონებაში ხან ერთი აზრი სწონიდა მეორეს, ხან მეორე პირველს და ხანაც ორივე ერთად მესამეს. საწოლზე იწვა, თვალები დაეხუჭა და ცდილობდა, სოფი მესხი რიგითი ლოგიკურად მოაზროვნე ადამიანის გონებით განესაჯა.
სიყვარულს სიცრუის წვიმით დანამვა და ტყუილის ბრჭყვიალა ქაღალდში გახვევა ისე ამახინჯებს, როგორც საღ პროდუქტს დამპალ და ხრწნად პროდუქტებთან ყოფნა. მერე ეს სიდამპლე თანდათან შენც გედება და ისე ემსგავსები გვერდით მყოფებს, როგორც დედის მუცელში ჩასახული ტყუპის ცალი თავის ტყუპის ცალს. ამ გრძნობას თავისუფლება უყვარს, შეზღუდული კი ალადინის ლამპარში გამომწყვდეულ ჯინს ემსგავსება და მაშინ ხდება ყველაზე საშიში, როდესაც თავაწყვეტილი და სივრცეში ჩახშული ხელმეორედ თავისუფლებას პოულობს,-უნებურად წამოცდა ნაფიქრალიდან გამოწურული სიტყვები და დაღვრემილობა კიდევ უფრო მეტი სიმძაფრით დაეტყო, რადგან სწორედ ასე დაემართა მის სიყვარულსაც, წარსულში გამოკეტილმა ნამდვილმა გრძნობამ დალაგებულ აწმყოში უეცრად წარმოქმნილი ბუნებრივი კატასტროფასავით შემოაბიჯა და ხანჯალივით ნაწილ-ნაწილ აუკუწა.
გამოსავალი ერთი იყო, რაც აწუხებდა, ის მოეშორებინა და ახალი გზით და ახალი ადამიანებით მისულიყო იმ მწვერვალამდე, სადამდე მისვლასაც ჯერ კიდევ დიდი ხნის წინ გეგმევდა და ლევან მდივნის წყალობით, დროზე ადრე უახლოვდებოდა. ახლა საჭირო იყო სხვა ძალები, რისთვისაც მზად იყო. ყველამ და პირველ რიგში მან იცოდა, რომ სოფი მესხი არასოდეს უშინდებოდა ცხოვრებისგან მოვლენილ ქარტეხილებს. მთავარი იყო, ლევანთან წამოწყებული ურთიერთობისთვის წერტილი დაესვა და საკუთარი საქმიანობა მის გარეშე, მარტო გაეგრძელებინა.
დაგეგმა, რომ ლევანის რაჭიდან თბილისისკენ წამოსვლამდე ტაბახმელაში ასულიყო და თავის ნივთები წამოეღო, შემდეგ აუცილებლად შეხვედროდა და ყველაფერზე დალაპარაკებოდა.
საღამო იყო. სოფიმ ტაბახმელაში ასასვლელად ტაქსი გამოიძახა, სწრაფად ჩაუჯდა მძღოლს მანქანაში და ფიქრებისგან გადაღლილი გონება რომ განეტვირთა, ტელეფონში საყვარელი კომპოზიციებისგან შემდგარ „ფლეილისტს“ ჩამოუყვა. მუსიკამ მართლაც დადებითად იმოქმედა მასზე და მელოდიებში ჩაძირული ვერც კი მიხვდა, როგორ მიუახლოვდა ლევან მდივნის სახლს.
თამამად გააღო სახლის კარი და კიბეებისკენ მეორე სართულზე ასასვლელად გაეშურა, როდესაც მისაღებ ოთახში მყოფ ლევან მდივანს მოჰკრა თვალი და სახტად დარჩა. იქვე გაშეშდა და სიტყვის თქმაც ვერ მოახერხა. სამეულში მჯდომ გავეშებულ მამაკაცს ხელში ვისკის ბოთლი ეჭირა და ნელ-ნელა ცლიდა. სოფის დანახვამ მასში მეტი სიბრაზე გააღვიძა და სახე წაუშალა:
-სად ეგდე?- ნაძალადევად დაყენებული მშვიდი ტონით ჰკითხა და ნელი ნაბიჯებით დაიძრა მისკენ.
ქალი დაიბნა, ნამდვილად არ იყო მზად მასთან შეხვედრისთვის და უკვე ნანობდა იქ მისვლას, მაგრამ გვიანი იყო:
-შენ ხომ რაჭაში უნდა ყოფილიყავი? არ ველოდებოდი, რომ სახლში დამხვდებოდი,- დაბნეულმა მიუგო.
-სად ეგდე-მეთქი?-თვალები დაუბრიალა მდივანმა.
-რა ლაპარაკია? სიტყვები შეარჩიე,-შუბლი შეკრა სოფიმ.
მამაკაცი თმაში სწვდა და კაბინეტისკენ წაათრია. შეშინებლმა ქალმა შეჰკივლა:
-რას აკეთებ? გადაირიე?
-აქ მოეთრიე, ამ სურათებს დახედე და ამიხსენი ეს რას ნიშნავს?- მაგიდასთან მიიყვანა ქალი და მიმოღავებულ სურათებზე ნერვიულად დაარტყა გაშლილი ხელის გული.
სოფიმ სურათები ხელში აიღო და სიმწრისგან თვალები დახუჭა:
-ეს ფოტოები ვინ მოგაწოდა?
-ამიხსენი რას აკეთებდა ჩემს საცოლესთან ეს ნაბიჭ/ვარი? გელოდები.
-ამ თემაზე აუცილებლად დაგელაპარაკები, მაგრამ არა ასეთ მდგომარეობაში.
გახელებული მამაკაცი ყელში სწვდა და კედელზე მიაზღერთა:
-ახლავე ამიხსენი რა ჩემი ყ/ლე უნდოდა სანდრო ლიჩელს შენთან და რატომ მიეცი საშუალება, რომ შენთვის ამდენი გაებედა?- ხელი წაუჭირა და დაუნდობლად იმეტებდა სიკვდილისთვის.
სახეზე წამოწითლებულ სოფის ჰაერი არ ეყო და ხველა აუტყდა. ლევანმა ოდნავ მისცა შვება და კითხვა გაუმეორა.
-დამშვიდდი, ასე ვერ დაგელაპარაკები,-ნაწყვეტ-ნაწყვეტ აღმოხდა ქალს და ცდილობდა, გაგიჟებულ ლევანს როგორმე ხელიდან დასხლტომოდა.
-ამოიღე ხმა,-აღრიალდა ლევანი.
-ამომასუნთქე, გთხოვ.
-იქნებ არ ხარ ღირსი?-თვალები დაიწვრილა ლევანმა და კიდევ ძლიერად მოუჭირა ხელი ქალს.
-გამიშვი და გეტყვი,- ძლივს გააგებინა სიტყვები. წამები აკლდა, რომ გაგუდულიყო.
მამაკაცმა ასეთ მდგომარეობამდე მისული სოფი რომ დაინახა, გონს მოეგო და ხელი გაუშვა. ქალი აკანკალებული უყურებდა და სულს ძლივს ითქვამდა.
-ალაპარაკდი!- არაადამიანური ხმით აგრძელებდა ლევანი.
-ახლა შენთან ლაპარაკს აზრი არ აქვს, ლევან. ძალიან გთხოვ, ხვალ ვილაპარაკოთ.
-აქედან არსად არ წახვალ, ვიდრე არ იტყვი რატომ ჩამოგაკითხა იმ ახვარმა ბათუმში და სად ეგდე დილა უთენია, როცა შენი ბინის კართან ვიდექი და გეძებდი.
-მინდოდა, სხვაგვარად დაგლაპარაკებოდი, ცივილური ადამიანებივით დავმსხდარიყავით და ყველაფერი წესიერად ამეხსნა, მაგრამ რადგან არ იშლი, მაშინ გეტყვი, რომ სანდრო მიყვარს და მასთან დაბრუნებას ვაპირებ.
ლევანი ყოველთვის ხვდებოდა, რომ სოფი ბოლომდე გახსნილი არასოდეს იყო მასთან და საიდუმლოებით გამოტენილ შავ ყუთს მალავდა, რომელსაც ერთ დღეს აუცილებლად გამოაჩენდა, თავსახურს მოხდიდა და რიგ-რიგობით გააცნობდა შიგნით მოთავსებულ ამბებს, მაგრამ ეს თუ ასე მალე დაიწყებოდა და ასეთი მტკივნეული იქნებოდა, ნამდვილად ვერ წარმოიდგენდა. საცოლის სიტყვების გაგონებაზე არწივივით ეკვეთა და სილა გააწნა:
-სანდროსთან ერთად იწექი, შე ბო/ზო?
ქალი ამგვარ საქციელს ლევანისგან არ მოელოდა და უკვე კარგად შეშინებულმა კივილი ატეხა:
-შემეშვი. შენთან ნორმალური საუბარი არ შეიძლება. ვერ უყურებ? ადამიანის სახე დაკარგე.
-კიდევ მე დავკარგე ადამიანის სახე? რა დაგაკელი?-მკლავზე წაავლო ხელი და მისკენ მიითრია.
-ლევან, ხელი გამიშვი!
-რა დაგაკელი-მეთქი?- ტანსაცმლის შემოხევა დაუწყო სოფის.
ქალი ჭკუიდან გადასულ მამაკაცს ვეღარაფერს აგებინებდა, თუმცა ყველანაირად ცდილობდა, რომ წინააღმდეგობა გაეწია:
-რას აკეთებ? დაფიქრდი!
-შენ დაფიქრდი, როცა იმ ნაგავს აძლევდი? ჰა? დაფიქრდი?
-რას აპირებ?
-ვერ ხვდები, არა?-თავადაც დაიწყო სამოსისგან გათავისუფლება.
-არ გაბედო!
-რა დამიშლის?
-გეხვეწები, გამიშვი და ხვალ დავილაპარაკოთ. ახლა იმას ნუ ჩაიდენ, რასაც ხვალ-ზეგ ინანებ.
-არ ვინანებ. შენნაირი კახპები ასეთ მოქცევას იმსახურებენ,-მაგიდაზე ძალდატანებით გადახარა, პირი ყურებთან მიუტანა და მკერდი მტკივნეულად დაუსრისა:-გულის წასვლამდე უნდა გიხმარო, მოემზადე.
სოფი გაველურებული ლევანის ხელში მომწყვდეულ ნანადირევს ჰგავდა, რომელიც სიკვდილის ბოლო წუთებს ითვლიდა და ტირილი აუვარდა:
-ძალიან გთხოვ, ეს არ გააკეთო. არ იძალადო და თავი არ შემაზიზღო. შენ ჩემს თვალში სხვა ადამიანი იყავი აქამდე.
მამაკაცი ისევ მტკივნეულად უსრესდა მკერდს და ქალს აწამებდა.
-მტკივა, ლევან, როგორ არ გესმის?
-ყ/ლეზე მკ/იდია შენ რა გტკივა და რა -არა. მე უფრო უარესად მეტკინა, როდესაც ჩემმა საცოლემ მიღალატა და უკანასკნელი მეძავივით სხვას თავს აჟიმინებდა. რა გააკეთეთ ასეთი, რაც ჩვენ ორს არ გაგვიკეთებია,- ძლიერი ბიძგებით შეიჭრა ქალის სხეულში.
-მორჩი! გეყოფა!-სიმწრის ცრემლები სცვიოდა სოფის.
-იქნებ ასე გისწორებდა,-მაგიდაზე მიაგდო და პოზა შეაცვლევინა ქალს.
სოფის უკვე ხმა დაეკარგა, ხავილით ამოსთქვამდა:
-მტკივა. აღარ გინდა!
მამაკაცი კიდევ უფრო ხელდებოდა და შეურაცხადივით დაათრევდა ადგილიდან ადგილზე, რომ კიდევ მეტი ტკივილი მიეყენებინა. შეურაცხმყოფელი სიტყვების კორიანტელი ჭერს თავს ხდიდა. ქალს ძალა ეცლებოდა და ბოლოს ხმის ამოღების თავიც აღარ ჰქონდა, მთლიანად დანებდა. როდესაც ლევანმა ორგა/ზმს მიაღწია, სოფის სიძულვილით შეხედა და ნივთივით მოისროლა. ქალი ცოცხალ-მკვდარივით დაეცა იატაკზე და ერთადერთი რაც მოახერხა, თვალებზე ხელი აეფარა, რომ ლევან მდივანი აღარ დაენახა.
-აეთრიე და გადი გარეთ, თორემ შემომაკვდები!- ჩახლეჩილი ხმით უთხრა, ისე, რომ ზედაც აღარ შეუხედავს.
დამცირებული, შეურაცხყოფილი, ნაცემი, გაუპატიურებული და სულში ჩაფურთხებული სოფი ძლივს-ძლივობით წამოდგა ფეხზე და უსიტყვოდ გავიდა. ლევანმა კარი მოიჯახუნა და იატაკზე დაჯდა. ჯერ კიდევ ვერ დაცლილიყო იმ ბრაზისგან, რასაც სოფის მიმართ გრძნობდა და ვერაფრით ეგუებოდა იმ ფაქტს, რომ ქალი, რომელსაც თავის საცოლე ერქვა, სხვასთან წასვლას აპირებდა. იმ ღამეს, რამდენჯერაც სანდრო ლიჩელი გაახსენდებოდა, იმდენჯერვე ხანძარი ეკიდებოდა და მისი წამებით სიკვდილზე ფიქრი იპყრობდა. შურისძიების წყურვილით აღვსილმა დიდხანს იფიქრა, ყველა დეტალი გათვალა და საჭირო კონტაქტებზეც გავიდა, რომ მისთვის ჭკუა ესწავლებინა.
აკანკალებულმა სოფიმ მისაღებ ოთახში დაკეცილ პლედს წამოავლო ხელი, სხეულზე შემოიხვია და საცოდავად მოიკუნტა დივანზე. მთელი სხეული სტკიოდა, პირველ რიგში კი სული, რომელიც შინაგანი ბრაზისგან და ამბოხისგან იმდენად ეფლითებოდა, მზად იყო, იმ უსუსურ მდგომარეობამდე მისულს კაციც კი მოეკლა.

***
ადრიანი დილა იყო, როდესაც ლევან მდივანი კაბინეტიდან გამოვიდა. სოფი მის გამოჩენაზე არც კი შეირხა, გაქვავებული იწვა და წინა ღამეს დაჯიჯგნული სხეული და სული კვლავ ეწვოდა.
-ოთახში შემოდი!-მკაცრად გაისმა ლევანის ხმა.
ქალს მისი სიტყვებისთვის ყურადღება არ მიუქცევია.
-მანდედან აეთრიე და ოთახში შემოენ/ძრიე, სალაპარაკო მაქვს.
-დარჩა რამე?-ამოილუღლუღა ქალმა.
-რა?-ხმას აუწია მამაკაცმა.
-დარჩა რამე, რაც არ გითქვამს და არ გიკადრებია?
-ზედმეტ ლაპარაკს მორჩი და აქ მოდი-მეთქი.
-ახლა რას მიპირებ? ნაჯახით უნდა დამჩეხო, დიდ შავ პარკებში ჩამტენო და რომელიღაც წიფელის, ან მუხის ძირში დამმარხო?
-არა, ეგ შენთვის ძალიან დიდი შვება იქნება.
ქალი წამოდგა, პლედი მჭიდროდ შემოიხვია და აწეწილ თმაზე ხელი გადაისვა. შემდეგ ყელს მომდგარი ბოღმა ნერწვით გადააგორა და კაბინეტში შეჰყვა. არსად არ დამჯდარა, თვალი მოარიდა, არ უნდოდა, რომ შეეხედა, ვერ შეძლებდა, მთელი არსებით სძულდა. მამაკაცი მაგიდის კიდეზე ჩამოჯდა, დამძიმებულმა ღრმად ამოიქშინა, მის წინ მდგომ სოფის შეხედა და წინა ღამეს ღრიალის შედეგად წასული ხმით დაიწყო:
-გუშინ უნდა მომეკალი. ამის ღირსი იყავი, მაგრამ ჩემი დანაშაული ის არის, რომ შემიყვარდი და ამას ვერაფერს ვუხერხებ. რომ მცოდნოდა როგორი გამყიდველი სულის პატრონი იყავი, ალბათ არ დავიჭერდი შენთან ურთიერთობას, ან არ ვიცი, შეიძლება იმიტომაც დავიჭირე, რომ ჩემთვის რთულად ამოსაცნობი აღმოჩნდი და კაზინოში შესული მოთამაშესავით შემიყოლიე. შენც კარგად იცი, რომ ძალიან დააშავე და თუ ჩემგან წასვლას დააპირებ, წადი, მაგრამ ახლავე გაფრთხილებ, რომ როგორი მონდომებითაც შენს ფეხზე დასაყენებლად და პიანისტად ჩამოსაყალიბებლად ვიზრუნე, ასევე თავგამეტებით ვიზრუნებ შენს დაცემა-განადგურებაზე. იმის ილუზია არ გქონდეს, რომ იმ ყ/ლესთან წახვალ და ყველაფერს იმ ადგილიდან გააგრძელებ, სადაც გაჩერდი. ბოლომდე დაგცემ ჯერ შენი სახელის შებღალვით და ამ სურათების პრესა-ტელევიზიაში გამოფენით, მერე პირადი ცხოვრების ნგრევით.
-წყევლად მექეცი,-წარბები შეკრა სოფიმ და შეწუხებულმა თავი გააქნია.
-ჯერ სად ხარ? გუშინ ჟურნალი წაგაკითხე, დღეიდან ფილმის გადაღებაზე მუშაობა იწყება.
-რატომ არ ვიცოდი, რომ ასეთი იყავი? თურმე რამდენი სახე გქონია,- ცრემლიანი თვალებით ახედა ქალმა და მორეული შიშისგან და ბრაზისგან მთელი სხეული აუკანკალდა.
-თავზე დაჯ/მას არავის ვპატიობ და პლუს ამას ბავშვობიდან არ მიყვარს, როდესაც ჩემს ნივთებს და საკუთრებას ეხებიან.
-მე შენი ნივთი და საკუთრება არ ვარ!-ხმას აუწია სოფიმ.
-გადაწყვიტე, ან ჩემგან მიდიხარ და ხელში გრჩება განადგურებული პირადი ცხოვრება და კარიერა, ან ჩემთან რჩები და ყველაფერი ისევ ისე გაგრძელდება, როგორც ადრე იყო.
-რომც დავრჩე, ისე არაფერი გაგრძელდება, როგორც იყო, რადგან ის პატივისცემაც დაკარგე ჩემგან, რაც აქამდე შენს მიმართ მქონდა.
-შენ რომ ჩემს მიმართ პატივისცემა გქონოდა, სხვას არ დაუწყებდი ფეხების მაღლა აშვერას,- სახე შეეცვალა ლევანს და წინა ღამის სიშლეგე ერეოდა.
-ის სხვა არ არის. სამწუხაროდ სხვა შენ უფრო ხარ. სანდრო კი მთელი გულით მიყვარს და ზუსტად ვიცი, ამ გრძნობას ვერაფერს მოვუხერხებ.
მამაკაცი თმაში სწვდა და სახეში მრისხანედ მიაჩერდა:
-მაშინაც კი, როცა გეტყვი, რომ შენი სანდრო გვერდით არ გეყოლება?
-რას აპირებ?-გულის რევით შეხედა სოფიმ.
-ეგ მე ვიცი, მაგრამ თუ შენი სანდრო მართლა ძალიან გიყვარს და გინდა, არაფერი დაუშავდეს, მაშინ იცი როგორც უნდა მოიქცე.
-ხელი გამიშვი, -ტკივილისგან სახე დამანჭა სოფიმ და მდუღარე ცრემლებმა ღაწვები ერთიანად დაუსველა.
-მართლა ასე ძალიან გიყვარს, რომ მისი გულისთვის ცრემლებად იღვრები?
-საბედნიეროდ არიან ადამიანები, რომლებსაც ნამდვილი სიყვარული შეუძლიათ და მეც მასწავლიან როგორ უნდა მიყვარდნენ ისინი.
-და ჩემს სიყვარულს რა დაუწუნე?
-შენი სიყვარული ჩემთვის ბირთვულ იარაღად იქცა. მას არაფერი აქვს საერთო იმ ადამიანების სიყვარულთან, რომლებსაც ჩემთვის ცუდი არ ემეტებათ.
-არა, საყვარელო. მე შენთვის ყოველივე კარგი მინდა. უბრალოდ შენ ვერ ამჩნევ ამას.
-ჰო, ალბათ ბრმა ვარ.
-არ გინდა ცინიზმი. სჯობს, ჩემი სიტყვების ირწმუნო და კარგად გაიაზრო, რასაც გეუბნები.
-რას ითხოვ ჩემგან?
-დროულად გადაწყვიტე ჩემთან რჩები, თუ იმ სირ/თან.
ქალმა თვალები დახუჭა და წამებში კადრებად გაურბინა სანდროს ბედნიერმა სახემ, რომელიც გაბრწყინებული თვალებით შესცქეროდა და წამებს ითვლიდა, რომ სოფი მიახლოვებოდა. ქალი ჭოჭმანობდა, იცოდა, რომ როგორც კი ხელს მოკიდებდა და მასთან გვერდზე დადგომას დააპირებდა, წამსვე მტრედებით სავსე და მშვიდ კამკამა ცას შავი ღრუბელი გადაუვლიდა და წარღვნისმაგვარი ამბავი დაიწყებოდა. მაინც გაბედა, საყვარელი ადამიანისკენ ფეხი გადადგა და წამსვე ჩამობნელდა, საშინელი ამინდი ატყდა და ცაზე გრუხუნი გაისმა. წამოსულმა წვიმის თქეშმა სანდროს მიწა გამოაცალა და უზარმაზარ, ყბადაღებულ უფსკრულში ჩაიტანა. სოფიმ არაადამიანური ხმით ამოიკივლა და შეძრწუნებულმა თავში წაიშინა ხელები. დაუფიქრებელ საქციელს დააბრალა საყვარელი ადამიანის გაწირვა და ათასჯერ გაწამებული სული კიდევ ერთხელ დაუნაწევრდა.
წარმოსახვებით გატანჯულმა ქალმა თვალი გაახილა და ძლივს ამოთქვა:
-ეს რა კარმა მქონია. გამოდის, რომ მათთან გვერდში ყოფნით ჩემთვისვე საყვარელ ადამიანებს ზიანს ვაყენებ და უბედურების მეტი არაფერი მომაქვს.
-შენი უაზრო სიტყვების რახა-რუხის მოსმენის თავი არ მაქვს. რჩები ჩემთან, თუ არა?-კბილებში სცრიდა მამაკაცი.
-შენთან ვრჩები!-მკაფიოდ წარმოთქვა და უმალ მოვარდნილმა ცრემლების ახალმა ტალღამ წალეკა.
-ჭკვიანური გადაწყვეტილებაა, ძვირფასო,-ხელი გაუშვა ქალს და ისევ მაგიდის კიდეზე ჩამოჯდა,-ის დროა, ზლუქუნი შეწყვიტო და შენს სიყვარულს საბოლოოდ გამოეთხოვო. დაურეკავ, დღესვე შეხვდები, ყველაფერს მოაგვარებ და იმ წუთიდანვე ჩემს სახლში გადმოხვალ საცხოვრებლად.
-ჯერ სახლში უნდა წავიდე, ტანსაცმელი უნდა ჩავიცვა და ადამიანის სახე უნდა დავიბრუნო,-ეს თქვა და ლევანის ფეხებთან მუხლები მოეკვეთა.
შეცბუნებული მამაკაცი მაშინვე ეცა, ხელში აიყვანა და მისაღებ ოთახში დივანზე დააწვინა:
-სოფი,-დასუსტებულ ქალს ლოყებზე დაუწყო თითების ტყაპუნი.
ლევანის სახლის ბუნდოვანი გამოსახულებები და შეშფოთებული მამაკაცის ხმა მეტისმეტად გამაღიზიანებლად იჭრებოდნენ გონსმოსულის გონებაში და თავს ძალა დაატანა, რომ იქაურობას დროებით მაინც გასცილებოდა:
-აქედან წამიყვანე, თორემ მოვკვდები.
-წაგიყვან,- მაშინვე დაეთანხმა ლევანი. რაც ხელში მოხვდა, ოთახიდან ჩამოუტანა და ჩაცმაში დახმარება დაუწყო, მაგრამ სოფიმ ხელი აუკრა. გაჭირვებით გადაიცვა ტანსაცმელი და მანქანამდე მილასლასდა. ლევანმა აქაც სცადა, ხელი შეეშველებინა, მაგრამ ქალმა ისეთი სახით შეხედა, უმალ ხელი გაუშვა და ზედმეტი მოქმედებებით აღარ გაუღიზიანებია.

------
გამომდინარე იქიდან, რომ მინდოდა, ერთ თავში ჩამეტია და დამესრულებინა ნაწარმოები, შინაარსმა აღარ გამიშვა და იძულებული ვარ, ისევ გავყო და ეს თავი ბოლოს წინა თავად შემოგთავაზოთ.



№1  offline წევრი LittleSnake

სანდროს ამაღლების ხარჯზე ლევანის ასეთ პერსონაჟად გამოყვანა ძალიან ცუდი სვლა იყო :/
სოფისნაირ ქალებს არ და ვერ გავამართლებ :/
თუ სანდრო უყვარდა ლევანს დაშორებულიყო და მერე მოქცეულიყო ისე როგორც უნდოდა.
ხო ლევანიც არ იყო ფრთაშესხმული ანგელოზი მაგრამ ახლა ასე საზიზღრად მისი გამოყვამა არც სოფის და არც სანდროს აქცევთ უკეთესებად :/
კარგად წერ მართლა <3
მაგრამ ყველა პერსონაჟი ბოლომე გაწირე ყველანაირი უარყოფითისკენ.

 


№2  offline მოდერი Lilian Clark

LittleSnake
სანდროს ამაღლების ხარჯზე ლევანის ასეთ პერსონაჟად გამოყვანა ძალიან ცუდი სვლა იყო :/
სოფისნაირ ქალებს არ და ვერ გავამართლებ :/
თუ სანდრო უყვარდა ლევანს დაშორებულიყო და მერე მოქცეულიყო ისე როგორც უნდოდა.
ხო ლევანიც არ იყო ფრთაშესხმული ანგელოზი მაგრამ ახლა ასე საზიზღრად მისი გამოყვამა არც სოფის და არც სანდროს აქცევთ უკეთესებად :/
კარგად წერ მართლა <3
მაგრამ ყველა პერსონაჟი ბოლომე გაწირე ყველანაირი უარყოფითისკენ.

არავის არ ვამაღლებ და არც ვამცირებ. არც ვამტყუვნებ და არც ვამართლებ. სიუჟეტს მივყვები და პერსონაჟების სახეები ბოლომდე გამომაქვს სააშკარაოზე. თავად ამბობ, რომ ლევანი ფრთაშესხმული ანგელოზი არ იყოო. ჰოდა, არაფერი შეცვლილა მის სვლებში.

 


№3 სტუმარი სტუმარი თამუნა

ერთი მოსუნთქვით წავიკითხე ისეთი დაძაბული ვკითხულიბდი ლევანის მესმის ძნელია თავს გამოყანებულად და მერწ მუგდებულად რომ გრძნობ ასეთ დროს ისე ბოროტდები ადამიანი რომ შენ უარეს საშინელებას რომ სჩადიხარ აღარ ფიქრობ მაგდენს სოფი ძალიან შემეცოდა. ძალიამ მაგარი ხარ სულმოუთქმელად ველოდები შემდეგ თავს❤❤❤

 


№4 სტუმარი სტუმარი ქეთო

ეს რა იყო. ყველაზე უარესს ველოდი ლევანისგან, მეგონა შემოაკვდებოდა, ისეთი ფიცხი და უკონტროლოა, როცა ბრაზდება,მაგრამ ძალადობას -არა. გული დამეთუთქა. როგორ შემეცოდა სოფი, გაანადგურა სულიერად. აუ სანდრო მეცოდება, არ მინდა ამ ორ უგულო ადამიანს შეეწიროს.
და ღალატს არანაირი გამართლება არ აქვს, თუნდაც სოფის გაუსაძლისი ცხოვრება ჰქონოდა ლევანისთან. ასეთი ქალები ყველანაირ ღირებულებას არიან მოკლებულები და საშიშებიც კი არიან.

ილანა არის ერთდადერთი ნათელი და შეგნებული ადამიანი ამ ისტორიაში. წინა თავში ძალიან დამთრგუნა ილანას ავადმყოფობამ. ეგ გოგო გამოაჯანმრთელე, ის ყველაფერ საუკეთესოს იმსახურებს.

 


№5 სტუმარი sali

ზუსტად ასეთ განვითარებას ველოდი და ბოლო თავებს უკვე დაწყებულის ხათრით ვკითხულობდი... ჩემთვის ისტორიამ ინტერესი დაკარგა, აღარანაირი მოლოდინი არ მაქ პერსონაჟებიდან იმდენად დაიშალნენ წვრილ ნაწილებად რომ არც ღირს ასაკოწიწებლად. შენ კი როგორც ავტორს წარმატებებს გისურვებ

 


№6 სტუმარი სტუმარი ლიზა

არ ვიცი რა დავწერო, არაფერი წმინდა და ღირებული არ არის ამ ისტორიაში. რატომ მოგინდა ესეთი ისტორიის დაწერა? ბოლო უფრო მძიმე იქნება ვგრძნობ. საშინელება იყო ლევანის საქციელი, საშინელებაა ყველას საქციელი ამ ისტორიაში

 


№7  offline წევრი ცირა♡

რეალური სახეები გამოჩდა ნელნელა ზოგადად ასეც ხდება ბოლომდე ვერავის შეიცნობ იმიტომ რომ ასეა მოწყობული ყველა თავის ნიღაბს ატარებსს არ ვიციი იმედი მაქვს სწორად გავიგე
მე მომწონს და ისევ ისეთი ინტერესით დაველოდები შემდეგ თააავს

 


№8  offline მოდერი Lilian Clark

სტუმარი თამუნა
ერთი მოსუნთქვით წავიკითხე ისეთი დაძაბული ვკითხულიბდი ლევანის მესმის ძნელია თავს გამოყანებულად და მერწ მუგდებულად რომ გრძნობ ასეთ დროს ისე ბოროტდები ადამიანი რომ შენ უარეს საშინელებას რომ სჩადიხარ აღარ ფიქრობ მაგდენს სოფი ძალიან შემეცოდა. ძალიამ მაგარი ხარ სულმოუთქმელად ველოდები შემდეგ თავს❤❤❤

მალე მოგაწოდებთ შემდეგ თავსაც :)))

სტუმარი ქეთო
ეს რა იყო. ყველაზე უარესს ველოდი ლევანისგან, მეგონა შემოაკვდებოდა, ისეთი ფიცხი და უკონტროლოა, როცა ბრაზდება,მაგრამ ძალადობას -არა. გული დამეთუთქა. როგორ შემეცოდა სოფი, გაანადგურა სულიერად. აუ სანდრო მეცოდება, არ მინდა ამ ორ უგულო ადამიანს შეეწიროს.
და ღალატს არანაირი გამართლება არ აქვს, თუნდაც სოფის გაუსაძლისი ცხოვრება ჰქონოდა ლევანისთან. ასეთი ქალები ყველანაირ ღირებულებას არიან მოკლებულები და საშიშებიც კი არიან.

ილანა არის ერთდადერთი ნათელი და შეგნებული ადამიანი ამ ისტორიაში. წინა თავში ძალიან დამთრგუნა ილანას ავადმყოფობამ. ეგ გოგო გამოაჯანმრთელე, ის ყველაფერ საუკეთესოს იმსახურებს.

ვნახოთ, რა მოხდება. წინასწარ არ მიყვარს საუბარი არაფერზე, ამიტომ გავჩუმდები blush

sali
ზუსტად ასეთ განვითარებას ველოდი და ბოლო თავებს უკვე დაწყებულის ხათრით ვკითხულობდი... ჩემთვის ისტორიამ ინტერესი დაკარგა, აღარანაირი მოლოდინი არ მაქ პერსონაჟებიდან იმდენად დაიშალნენ წვრილ ნაწილებად რომ არც ღირს ასაკოწიწებლად. შენ კი როგორც ავტორს წარმატებებს გისურვებ

ვწუხვარ, რომ იმედები გაგიცრუვდა. ალბათ, ლევანის პერსონაჟმა შენც სხვებივით მოგატყუა. ის თავიდანვე ასეთად იყო ჩაფიქრებული, რომ ყოფილიყო სასტიკი ხასიათის მამაკაცი.

 


№9  offline მოდერი Lilian Clark

სტუმარი ლიზა
არ ვიცი რა დავწერო, არაფერი წმინდა და ღირებული არ არის ამ ისტორიაში. რატომ მოგინდა ესეთი ისტორიის დაწერა? ბოლო უფრო მძიმე იქნება ვგრძნობ. საშინელება იყო ლევანის საქციელი, საშინელებაა ყველას საქციელი ამ ისტორიაში

რატომ მომინდა ამ ისტორიის დაწერა? თქვენი აზრით? კარგი, ვიტყვი. არასოდეს მომწონდა ბრუტალური მამაკაცები, რომელთა ქმედებები ძალიან ლამაზად იყო შეფუთული და მიწოდებული მკითხველამდე. ყოველთვის მინდოდა, სხვებისთვის მათით ტკბობა დამეშალა, ვარდისფერი სათვალეებით ყურებისთვის თავი დაენებებინათ და რეალობისთვის თვალი გაესწორებინათ. ეს არის ისტორია, სადაც მკითხველამდე ძალიან ბევრი რამ მიმაქვს. ცდებით, შეიძლება რაღაცამ გაგაბრაზოთ და აგაღელვოთ, მაგრამ ამ ისტორიას ღირებული არაფერი აქვსო, ნუღარ იტყვით, რადგან მე როგორც მწერალმა უკვე ძალიან ბევრ საკითხზე გავამახვილე ყურადღება.

ცირა♡
რეალური სახეები გამოჩდა ნელნელა ზოგადად ასეც ხდება ბოლომდე ვერავის შეიცნობ იმიტომ რომ ასეა მოწყობული ყველა თავის ნიღაბს ატარებსს არ ვიციი იმედი მაქვს სწორად გავიგე
მე მომწონს და ისევ ისეთი ინტერესით დაველოდები შემდეგ თააავს

მადლობა, ცირა. მიყვარს, როდესაც მკითხველი მხოლოდ ერთი პერსონაჟისკენ არ არის და მოვლენებს ცივი გონებით და ყველა პერსონაჟის თვალით აფასებს. მეტ თქვენნაირ მკითხველს ვისურვებდი, რომელიც არც ლევანისკენ, არც სოფისკენ და არც სანდროსკენ იქნება. ასეთ შემთხვევაში გაცილებით მარტივი გახდება ნაწარმოებზე მსჯელობა. სწორად აღნიშნე, ნელ-ნელა ავლენენ სახეებს და საბოლოო წერტილს რომ დავსვამ ნაწარმოებზე, დიდი იმედი მაქვს, რომ არცერთი კითხვა აღარ დარჩება არავის არცერთ პერსონაჟზე.

დარინა
არ ვიცი ასე რატომ გადაუარე საკუთარ პერსონაჟებს ახლა არ მითხრა რეალობას ავსახავო, ის მაგალითი არ მინდა რეალურ ცხოვრებაში უარესები ხდებაოო, აი არცერთ პერსონაჟს ღირსები არაფერი არ შეარჩინე ყველა გათელეე, საჭირო არ იყო ლევანის ასე გასწორება სანდროს და სოფის ერთად ყოფნისთვის, ისე დაგეტივებინა ერთად ეგ უფროჯობდაა და არა ასე ყველაფერზე ხაზის გადასმაა, აი მგონი ილანას გარდა წესიერი არავინააა, ერთადეართი ღირსეული რომელიც ყველაზე რეალურად აზროვნებს, ვერავინ დამაჯერებს როცა ერთი გიყვარს სხვასთანაც შეგიძლია დაწოლა და იგივე სიამოვნების მიღებაა როგორსაც საყვარელ მამაკაცყან ღებულობ, იმენა სოფი ჩემთვის არის ჩვეულებრივი კახპაა აი არაფრით განსხვავდებაა, რომელი კაცი გაგიგებს მისმა საცოლემ სხვასთან იგორავოს და მერე თავი იმართლოს მიყვარსოო ეს ეთიკის ყველა ნორმას სცდებაა ჯერ დაშორებულიყო და იმ სანდროსთვისაც მერე გაეშალა ფეხებიი, სანდროც ჩემთვის არის ყველაზე სულმდაბალი კაცი საყვარელ ქალს ამ მდგომარეობაში არ ჩააგდებ, აი როგორც აღალატებია სხვა კაცზე ანალოგიურადაც მოიქცევა მასთანაც ის ქალი აი რა გარანტია აქვს, მე სანდროც მაღიზიანებს სოფიც და ლევანიც რომელიც შენ გაწირე მხოლოდ სანდრო რომ გამოგეჩინა მართალიი, აი ძალადობას კი ჩემთვის ყველაზე მიუღებელი ფორმაა და ასეთ რამეს არც ველოდიი უბრალოდ იმედია ყველა მოკვდება რადგან არცერთი არ იმსახურებს ცხოვრების გაგრძელებას, ჩემთვის ისტორიაც გაუფერულდაა. მე შენ შეურაცყოფას არ გაყენებ უბრალოდ რაც ვიფიქრე ის დავწერე, აი კი რაც შეეხება წერას მართლა კარგად წერ ისტორიაც განსხვავებულად დაიწყე წყვილიც მართლა ქიმია გყავდა მაგრამ სასიყვარულო სამკუთხედმა ჩემთვის ყველაფერი გააფუჭაა. დასასრულიც კი აღარ მაინტერესებს უკვე ისე ვარ. სამწუხაროაა. შენ კი წარმატებებიი.

დარინა, მოდი ასე გეტყვი. სოფის ლევანისთან თანაცხოვრების პარალელურად ხომ არასოდეს უღალატია მისთვის? ერთად იყვნენ და სოფი პარალელურად სანდროსთანაც იწვა? არა, ვერ იტყვი მაგას. როგორც კი ეს ამბავი მოხდა, სოფი ადგა და მაშინვე მოინდომა ურთიერთობის დასრულება ლევანთან. მე არ ვამართლებ, რა თქმა უნდა, უკეთესი იყო, რომ დაესრულებინა ჯერ მასთან ურთიერთობა და მერე დაეწყო სანდროსთან, მაგრამ მოხდა და ახლა რა ვქნათ? ანათემას გადავცეთ? მოვკლათ? დავხვრიტოთ?
რაც შეეხება შინაარსს, ვწუხვარ, რომ ლევანი უკეთესი ადამიანი გეგონა. შინაარსს ვერ შევცვლი, ეს გუშინ და დღეს არ მომიფიქრებია და დიახ, ნამდვილად არსებობენ ასეთი მამაკაცები რეალურ ცხოვრებაში და ეს ჩემი წარმოსახვის ნაყოფი არ არის.

 


№10 სტუმარი სტუმარი ლიზა

ბრუტალური მამაკაცები და ვარდისფერი სათვალე რა შუაშია საერთოდ ვერ გავიგე, არც ვის ვიცი ვინ არიან ეს ბრუტალური მამაკაცები. ღირებული არაფერია ისტორიაში მეთქი რომ ვთქვი, ამით ის ვიგულისხმე რომ ყველაფერი რაც ადამიანისთვის ღირებულია: პატიოსნება , ერთგულება, ღირსება , მიტევება , კაცობა, თავმოყვარეობა და ბევრი სხვა საერთოდ ხაზგადასმულია ისევ და ისევ თვითონ ამ პეროსნაჟების მიერ. მეგობრობაც კი. აი ამას ვგულისხმობდი ღირებულია არაფერია მეთქი რომ ვამბობდი. ამ პერსონაჟებს ადამიანობის ნატამალიც არ გააჩნიათ, ფსკერში არიან ჭაობში, ცხოველების დონეზე მარტო ინსტიქტებით მოქმედებენ. ლევანიზე რატომ ამახვილებთ ყურადღებას არ მესმის, მე ლევანი საერთოდ არ მომწონდა, თავიდანვე დიდი ანტიპათია იყო ჩემთვის, არ მომწონს და მეზიზღება კაცები ინტრიგებით რომ იგდებენ ხელში სასურველ ქალს, ჩემთვის ეს არაკაცულია. არაკაცია სანდროც რომელმაც არანაკლები უღირსობა გამოიჩინა სხვის საცოლესთან რომ გააბა რომანი. სოფის საშინელება გაუკეთა ლევანმა, მაგრამ არანაკლები საშინელება და დამცირება აკადრა საკუთარ თავს სხვა მამაკაცთან ღალატით. ამაზე მქონდა საუბარი, რომ არც ერთს ადამიანური და ღირებული არაფერი გააჩნია და ბრუტალური მამაკაცები და ვარდისფერი სათვალე საერთოდ რა შუაშია მართლა ვერ მივხვდი

 


№11  offline წევრი ვიპნი

ბიჭოოო რა თავი იყო ,იმედი მაქვს ბოლომდე იბრძოლებს სოფო,რეალობაში ასე მგონია ბევრი რჩება ასეთ კაცთან,საზოგადოებაში ყალბი ბედნიერებით რომ ჩნდებიან,და სახლში ჯოჯოხეთი აქვთ,კიდევ რამდენი ადამიანის ბედით თამაში შეუძლიათ ამ ბობოლა ტიპებს ნერვები მეშლება,უღალატა გაუმწარებს ცხოვრებას აბა რას იზამსო,იმედია არავინ ფიქრობთ,თავიდანვე მაგ კაცმა ეგრე დაიწყო სხვისი ცხოვრებით თამაში,იმედი მაქვს სოფი ძლიერი იქნება,ძალებს მოიკრებს,მაგრამ არც ის გამიკვირდება შეშინებულ ქალად დარჩეს ცხოვრების ბოლომდე.მინდა სწორ გზაზე დამდგარი ვიხილო,ძლიერ,ამბიციურ გოგონად რომელსაც როგორც მოთხრობის დასაწყისში ვიცნობდით,თავს რომ არავის აჩაგრინებდა.თუმცა ყველაფერი შენი გადასაწყვეტია ავტორო,წარმატებები ❣️

 


№12  offline მოდერი Lilian Clark

სტუმარი ლიზა
ბრუტალური მამაკაცები და ვარდისფერი სათვალე რა შუაშია საერთოდ ვერ გავიგე, არც ვის ვიცი ვინ არიან ეს ბრუტალური მამაკაცები. ღირებული არაფერია ისტორიაში მეთქი რომ ვთქვი, ამით ის ვიგულისხმე რომ ყველაფერი რაც ადამიანისთვის ღირებულია: პატიოსნება , ერთგულება, ღირსება , მიტევება , კაცობა, თავმოყვარეობა და ბევრი სხვა საერთოდ ხაზგადასმულია ისევ და ისევ თვითონ ამ პეროსნაჟების მიერ. მეგობრობაც კი. აი ამას ვგულისხმობდი ღირებულია არაფერია მეთქი რომ ვამბობდი. ამ პერსონაჟებს ადამიანობის ნატამალიც არ გააჩნიათ, ფსკერში არიან ჭაობში, ცხოველების დონეზე მარტო ინსტიქტებით მოქმედებენ. ლევანიზე რატომ ამახვილებთ ყურადღებას არ მესმის, მე ლევანი საერთოდ არ მომწონდა, თავიდანვე დიდი ანტიპათია იყო ჩემთვის, არ მომწონს და მეზიზღება კაცები ინტრიგებით რომ იგდებენ ხელში სასურველ ქალს, ჩემთვის ეს არაკაცულია. არაკაცია სანდროც რომელმაც არანაკლები უღირსობა გამოიჩინა სხვის საცოლესთან რომ გააბა რომანი. სოფის საშინელება გაუკეთა ლევანმა, მაგრამ არანაკლები საშინელება და დამცირება აკადრა საკუთარ თავს სხვა მამაკაცთან ღალატით. ამაზე მქონდა საუბარი, რომ არც ერთს ადამიანური და ღირებული არაფერი გააჩნია და ბრუტალური მამაკაცები და ვარდისფერი სათვალე საერთოდ რა შუაშია მართლა ვერ მივხვდი

არ გეჩხუბები და შენ რატომ მეჩხუბები? :)))
გასაგებია შენი პოზიცია, უბრალოდ ლანძღავდი ნაწარმოებს და შენც ლევანის პერსონაჟით იმედგაცრუებულ მკითხველად მიგიჩნიე, რადგან ძალიან ბევრს სულ სხვა პიროვნება ეგონა და ბოლოს სხვა რომ დაინახა, იმედგაცრუებული დარჩა. მე არ ვიცი რა მოლოდინები გქონდა, რომ დაინახავდი ამ ნაწარმოებში, მაგრამ ძალიან ბევრი რამე ჩავდე, თუნდაც ის, როგორი არ უნდა იყოს ადამიანი და იმედი მაქვს, ამას მკითხველი ხვდება და ზუსტად ისე კიტხულობს და იღებს შინაარსს, როგორც დაიწერა. არც კი ვიცი რა გირჩიო. თუ ნერვები არ გყოფნის, მიატოვე კითხვა. სხვას ვერაფერს გეტყვი.

დარინა
აი რომ მეუბნები სოფის ლევანთან თანაცხოვრების პერიოდში არ უღალატიაო სანდროსთან აქ ვასრულებ საუბარს რადგან აქ უკვე სოფის გამართლებას იწყებ, ჩემთვის არ აქვს მნიშვნელობა თანაცხოვრების პერიოდში მოხდა თუ ბათუმიდან გამოიქცა და ტიპს არც დაშორებულა ისე გაუშალა მეორეს ფეხებიი, მაგის არც სიყვარულის მწამს არც პატიოსნების და არც ერთგულების, მე ამ წუთში ლევანზე არ მაქვს საუბარიი, მე რა მეგონა და ვინ მეგონა ეგ უკვე ჩემი პრობლემაა და არც შინაარსის შეცვლა უთხოვია შენთვის ვინმეს, მე ჩემი აზრი გამოვთქვიი მხოლოდ ერთსაც თავი უტეხია და მეორესაც, იმენა ჩემთვის მართლა არაფერი ღირებული არ მოუცია ამ ისტორიას რადგან ანუ ის უნდა დავიჯერო რომ არც მეგობრობა არც სიყვარული და არც ერთგულება და ღირსება არ არსებობს.

სოფის არ ვამართლებ, უბრალოდ გადაუარე და მე, როგორც მწერალს, მგონი მაქვს უფლება, რომ საკუთარი პერსონაჟის პოზიციიდან გაგცე პასუხი და ისე ვიაზროვნო. ასევე გიპასუხებ ლევანის პოზიციიდან და სანდროს პოზიციიდან გამომდინარე თუ კიდევ რამე კითხვა დაგებადება.

 


№13  offline წევრი ვიპნი

თავში ერთი აზრი მიტრიალებს,თან მაგრად მეცინება სატირალი რომ არ იყოს ,მაგრამ ხალხი ისე იხოკავს სახეს აღარ დავწერ

 


№14  offline მოდერი Lilian Clark

ვიპნი
ბიჭოოო რა თავი იყო ,იმედი მაქვს ბოლომდე იბრძოლებს სოფო,რეალობაში ასე მგონია ბევრი რჩება ასეთ კაცთან,საზოგადოებაში ყალბი ბედნიერებით რომ ჩნდებიან,და სახლში ჯოჯოხეთი აქვთ,კიდევ რამდენი ადამიანის ბედით თამაში შეუძლიათ ამ ბობოლა ტიპებს ნერვები მეშლება,უღალატა გაუმწარებს ცხოვრებას აბა რას იზამსო,იმედია არავინ ფიქრობთ,თავიდანვე მაგ კაცმა ეგრე დაიწყო სხვისი ცხოვრებით თამაში,იმედი მაქვს სოფი ძლიერი იქნება,ძალებს მოიკრებს,მაგრამ არც ის გამიკვირდება შეშინებულ ქალად დარჩეს ცხოვრების ბოლომდე.მინდა სწორ გზაზე დამდგარი ვიხილო,ძლიერ,ამბიციურ გოგონად რომელსაც როგორც მოთხრობის დასაწყისში ვიცნობდით,თავს რომ არავის აჩაგრინებდა.თუმცა ყველაფერი შენი გადასაწყვეტია ავტორო,წარმატებები ❣️

ვიპნი, ვერაფერს გეტყვი გარდა იმისა, რომ მადლობა, რომ კითხულობ და ისევ აქ ხარ და სხვებივით შინაარსის არასასურველი განვითარების გამო არსად გარბიხარ და არც ჩხუბობ heart_eyes
დაველოდოთ დასასრულს.

ვიპნი
თავში ერთი აზრი მიტრიალებს,თან მაგრად მეცინება სატირალი რომ არ იყოს ,მაგრამ ხალხი ისე იხოკავს სახეს აღარ დავწერ

დაწერე რა, გთხოვ. მაინც ხმაურიანი ნაწარმოებია და იყოს ბოლომდე ხმაურიანი smile

 


№15 სტუმარი სტუმარი მარი

ბრუტალურ მამაკაცებში დაახლოებით ვხვდები რაც იგულისხმება და მეც ვიტყვი, ვიცნობ რამდენიმეს ზუსტად მაგ ბრუტალური კაცების ჩარჩოებში, რომ ჯდება და თავს დავდებ მრისხანებისგან ყველაფერს დალეწავენ, გაგიჟდებიან , მაგრამ იმდენი ნებისყოფა მაინც ყოველთვის ექნებათ, ქალის გაუპატიურება კი არა თმის ღერიც არ შეურხიონ. ლევანი ბრუტალური მამამაკაცი კი არა, პატარა ასოიანი, დაკომპლექსებული სი,რია, კაკრაზ მაგ ბრუტალური მამაკაცის მონაცემების ქონის ამბიციებით და რომ არ აქვს ტრ,აკი, რაც შეუძლია იმით ცდილობს, გაიქაჩოს. ინტრიგებით, შანტაჟით და მუქარებით. სანდროც სი,რია, მაჩანჩალა საცოდავი სი,რი. სოფი უდებილესი, უსუსტესი ქალი .
ენდ ოფ სთორი.

 


№16 სტუმარი სტუმარი ლიზა

დედას ვფიცავარ მართლა გამიკვირდა შენი პასუხი. გეჩხუბები? არც მიფიქრია ჩხუბი და არც მიფიქრია თუ ჩემი აზრის დაფიქსირებას ჩხუბად მიიღებდი. მგონი შენ უფრო არ გყოფნის ნერვები მკითხველთან საურთიერთოდ და აწი მართლა აღარ მაქვს სურვილი აზრის დაფიქირების.

 


№17  offline მოდერი Lilian Clark

სტუმარი მარი
ბრუტალურ მამაკაცებში დაახლოებით ვხვდები რაც იგულისხმება და მეც ვიტყვი, ვიცნობ რამდენიმეს ზუსტად მაგ ბრუტალური კაცების ჩარჩოებში, რომ ჯდება და თავს დავდებ მრისხანებისგან ყველაფერს დალეწავენ, გაგიჟდებიან , მაგრამ იმდენი ნებისყოფა მაინც ყოველთვის ექნებათ, ქალის გაუპატიურება კი არა თმის ღერიც არ შეურხიონ. ლევანი ბრუტალური მამამაკაცი კი არა, პატარა ასოიანი, დაკომპლექსებული სი,რია, კაკრაზ მაგ ბრუტალური მამაკაცის მონაცემების ქონის ამბიციებით და რომ არ აქვს ტრ,აკი, რაც შეუძლია იმით ცდილობს, გაიქაჩოს. ინტრიგებით, შანტაჟით და მუქარებით. სანდროც სი,რია, მაჩანჩალა საცოდავი სი,რი. სოფი უდებილესი, უსუსტესი ქალი .
ენდ ოფ სთორი.

smile smile
რას აღარ წაიკითხავ.

დარინა
მე შემიძლია ლევანსაც გადავუაროო ამ თავიდან გამომდინარეე, აი ტიპიური მოძალადე ა რომელსაც არ უნდა შერჩეს არაფერიი, მაგრამ აი ყველაფრის თავიდათავიი ვინც განტევების ვაცად გამოიყვანა სოფია, მისი უტვინობის და ქარაფშუტობის ბრალია, აი ლევანი ხომ ამაზრზენია ლევანზე ამაზრზენია სოფი ჩემთვის, თავიდან როგორიც იყო ისე გაეგრძელებინა მასზე მებრძოლი და ძლიერი არავინ მეგონებოდა მაგრამ პირველივე შეხვედრაზე კი გაუშალა ფეხები ლევანს იქ მოსთვის არაფერი არ დაუძალებია, ამ ასეთ პიროვნებას მე ვთვლი რომ სიყვარული არ შეუძლია, ხოდა იმას ვამბობ რომ არც სოფი და სანდრო უნდა დარჩენ ერთად რადგან არ ეგენი იმსახურებენ არაფერს არც ლევანი და მაშინ ცხოვრება სამართლიანი თუ არის სამივემ თანაბრად აგოს პასუხიი, მარტო ბობოლა ტიპებზე რომ იძახით მასეთები არიანოო არც სოფისნაირი და სანდროსნაირი ტიპები აკლებენ, ყველაფრის კადრებაში ეგენიც არ ჩამორჩებიან.

გასაგებია შენი პოზიციები, დარინა. ვნახოთ, როგორ დასრულდება. იქნებ დღესვე მოვასწრო და ავტვირთო? ყველა ერთად დავისვენებთ :)))

სტუმარი ლიზა
დედას ვფიცავარ მართლა გამიკვირდა შენი პასუხი. გეჩხუბები? არც მიფიქრია ჩხუბი და არც მიფიქრია თუ ჩემი აზრის დაფიქსირებას ჩხუბად მიიღებდი. მგონი შენ უფრო არ გყოფნის ნერვები მკითხველთან საურთიერთოდ და აწი მართლა აღარ მაქვს სურვილი აზრის დაფიქირების.

რა თქმა უნდა, უნდა დააფიქსირო. ჩემთვის ყველა მკითხველის აზრი და პოზიცია საინტერესოა.ამ ნაწარმოებზე მუშაობას რომ ვიწყებდი, თავიდანვე ვიცოდი, რომ პერსონაჟების ქმედებებს ასეთი რეაქციები მოჰყვებოდა მკითხველისგა და ბუნებრივიც არის, მაგრამ ამას ხან იუმორში ვატარებთ, ხან ვმსჯელობთ. აქ არავინ არავის უშლის საკუთარი აზრის დაფიქსირებას. შენ ის დაწერე, რასაც ფიქრობ. მეც იმას ვწერ, რასაც ვფიქრობ. სულ ეს არის.

 


№18 სტუმარი Guess who

ვკითხულობ ცალკე ისტორიას, ცალკე კომენტარებს და დაბნეული ვარ. კი მაგრამ ამ გოგომ არ იცოდა ლევანის ხასიათი აქამდე? ყველაზე ძალიან რაც მიკვირს , კი მაგრამ სად იყო ეს სანდროსადმი სიყვარული, მთელი ეს დრო? სად იყო სანდროსადმი სიყვარული ლევანის ცოლობაზე სიხარულით რომ თანხმდებოდა? აუცილებლად მანქანაში ალერსი სჭირდებოდა, რომ მიმხვდარიყო თურმე ისევ სანდრო რომ უყვარდა? ან რატომ ეგონა ან გონია ვინმეს რომ ადამიანი , არ აქვს მნიშვნელობა კაცი თუ ქალი ღალატს თავზე ხელის გადასმით შეხვდება? არ ვიცი, არ ვიცი ცოტა დაბნეული ვარ და მოდი ბოლო თავს დაველოდები.

Lilian Clark
სტუმარი მარი
ბრუტალურ მამაკაცებში დაახლოებით ვხვდები რაც იგულისხმება და მეც ვიტყვი, ვიცნობ რამდენიმეს ზუსტად მაგ ბრუტალური კაცების ჩარჩოებში, რომ ჯდება და თავს დავდებ მრისხანებისგან ყველაფერს დალეწავენ, გაგიჟდებიან , მაგრამ იმდენი ნებისყოფა მაინც ყოველთვის ექნებათ, ქალის გაუპატიურება კი არა თმის ღერიც არ შეურხიონ. ლევანი ბრუტალური მამამაკაცი კი არა, პატარა ასოიანი, დაკომპლექსებული სი,რია, კაკრაზ მაგ ბრუტალური მამაკაცის მონაცემების ქონის ამბიციებით და რომ არ აქვს ტრ,აკი, რაც შეუძლია იმით ცდილობს, გაიქაჩოს. ინტრიგებით, შანტაჟით და მუქარებით. სანდროც სი,რია, მაჩანჩალა საცოდავი სი,რი. სოფი უდებილესი, უსუსტესი ქალი .
ენდ ოფ სთორი.

smile smile
რას აღარ წაიკითხავ.

დარინა
მე შემიძლია ლევანსაც გადავუაროო ამ თავიდან გამომდინარეე, აი ტიპიური მოძალადე ა რომელსაც არ უნდა შერჩეს არაფერიი, მაგრამ აი ყველაფრის თავიდათავიი ვინც განტევების ვაცად გამოიყვანა სოფია, მისი უტვინობის და ქარაფშუტობის ბრალია, აი ლევანი ხომ ამაზრზენია ლევანზე ამაზრზენია სოფი ჩემთვის, თავიდან როგორიც იყო ისე გაეგრძელებინა მასზე მებრძოლი და ძლიერი არავინ მეგონებოდა მაგრამ პირველივე შეხვედრაზე კი გაუშალა ფეხები ლევანს იქ მოსთვის არაფერი არ დაუძალებია, ამ ასეთ პიროვნებას მე ვთვლი რომ სიყვარული არ შეუძლია, ხოდა იმას ვამბობ რომ არც სოფი და სანდრო უნდა დარჩენ ერთად რადგან არ ეგენი იმსახურებენ არაფერს არც ლევანი და მაშინ ცხოვრება სამართლიანი თუ არის სამივემ თანაბრად აგოს პასუხიი, მარტო ბობოლა ტიპებზე რომ იძახით მასეთები არიანოო არც სოფისნაირი და სანდროსნაირი ტიპები აკლებენ, ყველაფრის კადრებაში ეგენიც არ ჩამორჩებიან.

გასაგებია შენი პოზიციები, დარინა. ვნახოთ, როგორ დასრულდება. იქნებ დღესვე მოვასწრო და ავტვირთო? ყველა ერთად დავისვენებთ :)))

სტუმარი ლიზა
დედას ვფიცავარ მართლა გამიკვირდა შენი პასუხი. გეჩხუბები? არც მიფიქრია ჩხუბი და არც მიფიქრია თუ ჩემი აზრის დაფიქსირებას ჩხუბად მიიღებდი. მგონი შენ უფრო არ გყოფნის ნერვები მკითხველთან საურთიერთოდ და აწი მართლა აღარ მაქვს სურვილი აზრის დაფიქირების.

რა თქმა უნდა, უნდა დააფიქსირო. ჩემთვის ყველა მკითხველის აზრი და პოზიცია საინტერესოა.ამ ნაწარმოებზე მუშაობას რომ ვიწყებდი, თავიდანვე ვიცოდი, რომ პერსონაჟების ქმედებებს ასეთი რეაქციები მოჰყვებოდა მკითხველისგა და ბუნებრივიც არის, მაგრამ ამას ხან იუმორში ვატარებთ, ხან ვმსჯელობთ. აქ არავინ არავის უშლის საკუთარი აზრის დაფიქსირებას. შენ ის დაწერე, რასაც ფიქრობ. მეც იმას ვწერ, რასაც ვფიქრობ. სულ ეს არის.

ამას წერ და მერე ფეისბუქზე საჯაროდ განიხილავ ჩემს კომენტარს, მითუმეტეს ავხსენი ღირებული არ არის თვითონ ისტორიაზე არ მითქვამს, ის ღირებულებები არ ჩანს მეთქი რაც ადამიანები აფასებენ მეთქი ეს ვიგულისხმე და ავხსენი კიდეც. ძალიან, ძალიან ვნანობ ჩემს დაწერილ თითოეულ კომენტარს და თუ ესე გეწყინა შეგიძლია ადმინისტრატორთან დაარეპორტო და წააშლევინო (მიუხედავად იმისა რომ საწყენი არაფერი დამიწერია). მე არ შემიძლია ადმინისტრატირთან დარეპორტება, რომ შემეძლოს სიამოვნებით გავაკეთებდი , რადგან მართლა ძალიან ვნანობ ჩემს დაგიქსირებულ აზრს რომელიც მიუხედავად ჩემი ახსნისა მაინც შენებურად გადააკეთე. კარგად იყავი და წარმატებას გისურვებ.

 


№19 სტუმარი სტუმარი თამუნა

აუ გეხვეწები დღესვე დადე რა და უარყოფით კომენტარებს კიდევ ნუ მიაქცევ ყურადღებას მე მაგალითად ნაწარმოები რომ არ მომწონს არც ვკითხულობ და კომენტარზე მითუმეტეს დროს არ დავკარგავ თუ წინასწარ იციან როგორც დასრულდება რაღას კითხულობენ მაშინ ვერ ვიგებ. ასე რომ ნერვები არ მოიშალო არავის გამო ძალიან მაგარი ხარ❤❤❤

 


№20  offline მოდერი Lilian Clark

სტუმარი თამუნა
აუ გეხვეწები დღესვე დადე რა და უარყოფით კომენტარებს კიდევ ნუ მიაქცევ ყურადღებას მე მაგალითად ნაწარმოები რომ არ მომწონს არც ვკითხულობ და კომენტარზე მითუმეტეს დროს არ დავკარგავ თუ წინასწარ იციან როგორც დასრულდება რაღას კითხულობენ მაშინ ვერ ვიგებ. ასე რომ ნერვები არ მოიშალო არავის გამო ძალიან მაგარი ხარ❤❤❤

თამუნა, მე ის პიროვნება არ ვარ, რომ ბავშვივით გავიბუტო, ჰაერში ტლინკები ვყარო და მკითხველს რამეში ვეჯიბრო. არც იმ მწერალთა კატეგორიაში შევდივარ, რომელიც ხოტბას და ქება-დიდებას ითხოვს და ვინმეს თავს ამეტებს. რას ამბობ? ყველას აზრს პატივს ვცემ და ბოლომდე ინტერესით ვეცნობი, მაგრამ ამაში არაფერია ღირებულიო, რომ მიწერ და თან ატყობ, რომ როგორ და რანაირად მაქვს თითოეულ აბზაცზე ნამუშევარი, ცოტა არ იყოს, საწყენია. ეს არის ჩემი პოზიცია, თორემ წერის პროცესში თავად მე რამდენჯერ მომეშალა პერსონაჟებზე ნერვები, ვერც კი დავთვლი და ვინც არ არის ღირსი, ის არც უნდა იმსახურებდეს მკითხველისგან მოწონებას.
პატარა ეპიზოდი დამრჩა და ვნახოთ როგორ მეყოფა დრო. მეც დაინტერესებული ვარ, რომ დიდხანს არ გალოდინოთ. არ მიყვარს, როცა ლოდინი უსასრულოდ იწელება ხოლმე.

Guess who
ვკითხულობ ცალკე ისტორიას, ცალკე კომენტარებს და დაბნეული ვარ. კი მაგრამ ამ გოგომ არ იცოდა ლევანის ხასიათი აქამდე? ყველაზე ძალიან რაც მიკვირს , კი მაგრამ სად იყო ეს სანდროსადმი სიყვარული, მთელი ეს დრო? სად იყო სანდროსადმი სიყვარული ლევანის ცოლობაზე სიხარულით რომ თანხმდებოდა? აუცილებლად მანქანაში ალერსი სჭირდებოდა, რომ მიმხვდარიყო თურმე ისევ სანდრო რომ უყვარდა? ან რატომ ეგონა ან გონია ვინმეს რომ ადამიანი , არ აქვს მნიშვნელობა კაცი თუ ქალი ღალატს თავზე ხელის გადასმით შეხვდება? არ ვიცი, არ ვიცი ცოტა დაბნეული ვარ და მოდი ბოლო თავს დაველოდები.

Lilian Clark
სტუმარი მარი
ბრუტალურ მამაკაცებში დაახლოებით ვხვდები რაც იგულისხმება და მეც ვიტყვი, ვიცნობ რამდენიმეს ზუსტად მაგ ბრუტალური კაცების ჩარჩოებში, რომ ჯდება და თავს დავდებ მრისხანებისგან ყველაფერს დალეწავენ, გაგიჟდებიან , მაგრამ იმდენი ნებისყოფა მაინც ყოველთვის ექნებათ, ქალის გაუპატიურება კი არა თმის ღერიც არ შეურხიონ. ლევანი ბრუტალური მამამაკაცი კი არა, პატარა ასოიანი, დაკომპლექსებული სი,რია, კაკრაზ მაგ ბრუტალური მამაკაცის მონაცემების ქონის ამბიციებით და რომ არ აქვს ტრ,აკი, რაც შეუძლია იმით ცდილობს, გაიქაჩოს. ინტრიგებით, შანტაჟით და მუქარებით. სანდროც სი,რია, მაჩანჩალა საცოდავი სი,რი. სოფი უდებილესი, უსუსტესი ქალი .
ენდ ოფ სთორი.

smile smile
რას აღარ წაიკითხავ.

დარინა
მე შემიძლია ლევანსაც გადავუაროო ამ თავიდან გამომდინარეე, აი ტიპიური მოძალადე ა რომელსაც არ უნდა შერჩეს არაფერიი, მაგრამ აი ყველაფრის თავიდათავიი ვინც განტევების ვაცად გამოიყვანა სოფია, მისი უტვინობის და ქარაფშუტობის ბრალია, აი ლევანი ხომ ამაზრზენია ლევანზე ამაზრზენია სოფი ჩემთვის, თავიდან როგორიც იყო ისე გაეგრძელებინა მასზე მებრძოლი და ძლიერი არავინ მეგონებოდა მაგრამ პირველივე შეხვედრაზე კი გაუშალა ფეხები ლევანს იქ მოსთვის არაფერი არ დაუძალებია, ამ ასეთ პიროვნებას მე ვთვლი რომ სიყვარული არ შეუძლია, ხოდა იმას ვამბობ რომ არც სოფი და სანდრო უნდა დარჩენ ერთად რადგან არ ეგენი იმსახურებენ არაფერს არც ლევანი და მაშინ ცხოვრება სამართლიანი თუ არის სამივემ თანაბრად აგოს პასუხიი, მარტო ბობოლა ტიპებზე რომ იძახით მასეთები არიანოო არც სოფისნაირი და სანდროსნაირი ტიპები აკლებენ, ყველაფრის კადრებაში ეგენიც არ ჩამორჩებიან.

გასაგებია შენი პოზიციები, დარინა. ვნახოთ, როგორ დასრულდება. იქნებ დღესვე მოვასწრო და ავტვირთო? ყველა ერთად დავისვენებთ :)))

სტუმარი ლიზა
დედას ვფიცავარ მართლა გამიკვირდა შენი პასუხი. გეჩხუბები? არც მიფიქრია ჩხუბი და არც მიფიქრია თუ ჩემი აზრის დაფიქსირებას ჩხუბად მიიღებდი. მგონი შენ უფრო არ გყოფნის ნერვები მკითხველთან საურთიერთოდ და აწი მართლა აღარ მაქვს სურვილი აზრის დაფიქირების.

რა თქმა უნდა, უნდა დააფიქსირო. ჩემთვის ყველა მკითხველის აზრი და პოზიცია საინტერესოა.ამ ნაწარმოებზე მუშაობას რომ ვიწყებდი, თავიდანვე ვიცოდი, რომ პერსონაჟების ქმედებებს ასეთი რეაქციები მოჰყვებოდა მკითხველისგა და ბუნებრივიც არის, მაგრამ ამას ხან იუმორში ვატარებთ, ხან ვმსჯელობთ. აქ არავინ არავის უშლის საკუთარი აზრის დაფიქსირებას. შენ ის დაწერე, რასაც ფიქრობ. მეც იმას ვწერ, რასაც ვფიქრობ. სულ ეს არის.

ამას წერ და მერე ფეისბუქზე საჯაროდ განიხილავ ჩემს კომენტარს, მითუმეტეს ავხსენი ღირებული არ არის თვითონ ისტორიაზე არ მითქვამს, ის ღირებულებები არ ჩანს მეთქი რაც ადამიანები აფასებენ მეთქი ეს ვიგულისხმე და ავხსენი კიდეც. ძალიან, ძალიან ვნანობ ჩემს დაწერილ თითოეულ კომენტარს და თუ ესე გეწყინა შეგიძლია ადმინისტრატორთან დაარეპორტო და წააშლევინო (მიუხედავად იმისა რომ საწყენი არაფერი დამიწერია). მე არ შემიძლია ადმინისტრატირთან დარეპორტება, რომ შემეძლოს სიამოვნებით გავაკეთებდი , რადგან მართლა ძალიან ვნანობ ჩემს დაგიქსირებულ აზრს რომელიც მიუხედავად ჩემი ახსნისა მაინც შენებურად გადააკეთე. კარგად იყავი და წარმატებას გისურვებ.

თქვენი კომენტარი ახლა ვნახე და რატომ მიიღეთ თქვენს თავზე? ჩვეულებრივი პოზიციაა დაფიქსირებული პერსონაჟებზე. ასე, რომ კი ბატონო, დაელოდეთ ბოლო თავს და ნუ მიიღებთ თქვენს თავზე ნურაფერს blush

 


№21 სტუმარი Sopo

Ara ra dzalian var gabrazebuli levanis arakacul saqcielze ar shemilia aseti kacebisngamartleba miuxedava dimisa rom sopic ar moiqca sworad levanis sakciels yvelas sakcieli martalia am ashemtxvevashi chemtvis levani aris pirutyvi uamravi komplexsebit da imedi mak sopo dzalas ipovis rom miwaze gaaswpros levani da amdens agar bedavdes xalxis cxovrebit tamashobs ushnod:( neta tu mixvdeba sandro rom sopis dzalit ichers is pirutyvi imedia rames ertad moipiqreben:)))

 


№22  offline მოდერი Lilian Clark

Sopo
Ara ra dzalian var gabrazebuli levanis arakacul saqcielze ar shemilia aseti kacebisngamartleba miuxedava dimisa rom sopic ar moiqca sworad levanis sakciels yvelas sakcieli martalia am ashemtxvevashi chemtvis levani aris pirutyvi uamravi komplexsebit da imedi mak sopo dzalas ipovis rom miwaze gaaswpros levani da amdens agar bedavdes xalxis cxovrebit tamashobs ushnod:( neta tu mixvdeba sandro rom sopis dzalit ichers is pirutyvi imedia rames ertad moipiqreben:)))

ვნახოთ, რა იქნება. მალე დავდებ დასასრულს, სოფო heart_eyes

დარინა
აი მართლა გული მწყდება რომ აქეთ სხვას გვიწერ კომენტარებში და ფბზე სხვანაირად წერ, იმასაც ვნანობ კითხვა რომ დავიწყე და ჩემ თითოეულ კომენტარსაც ვნანობ რატომ დავწერეე აწი მეცოდინება ვინ უნდა წავიკითხო და ვის რა უნდა დავუწეროო, აი გეთქვა პერსონაჟებს ნუ მიქოლავთ ან უარყოფითი კომენტარები არ მსიამოვნებსო და სიტყვასაც არ დავწერდი, მე მთელი გულით გისურვებ წარმატებას მაგრამ აქ ვამთავრებ ყველაფერს შენთან ურთიერთობის.

დარინა, პერსონაჟების ჩაქოლვაზე არ არის საუბარი. ყველამ ის უნდა დააფიქსიროს, რასაც ფიქრობს. ამას ვერავის დავუშლი. არც ქებას ველი, არც დიდებას და არც ნაწყენი დავრჩები ვინმე თუ არ მოიწონებს მათ ქმედებებს, რადგან პირველ რიგში, მე ვარ მათი საქციელის გამკიცხავი. პოსტში სხვა რამეზე იყო გამახვილებული ყურადღება და ყველას ძალიან ვთხოვ, ზუსტად ისე გაიგოს, რაც და როგორც დაიწერა.

 


№23 სტუმარი სტუმარი ქეთო

ყველას ერთი გემოვნება არ ექნება. ვიღაცას ძალიან მოსწონს ხისთავიანი, მუსკულა და მაინც "ძაან საყვარელი" კაცები. რომელთა ყველანაირი ქცევა გაპრავებულია. რათქმა უნდა ყველას გემოვნებას ვერ მოერგები. მაგრამ ლილიან ის იცოდე, როცა ასეთ ისტორიას ქმნი, მეტი აზრთა სხვადასხვაობა იქნება. ძალიან ბევრი თინეიჯერიც კითხულობს და შეიძლება მათთვის არ იყოს მეტად მოსაწონი.
აზრის გამოთქმაც უფრო ლამაზად შეიძლება, ისე რომ ავტორს არ შევეხოთ. ახლა არ მითხრათ ასეთი ისტორიები ყოველდღე იდებაო. რა გაგიკვირდათ ლევანის საქციელი, როცა დღეს მსოფლიოში უამრავი ქალი ძალადობის მსხვერპლია.
ძალიან დამწყდა გული კომენტარების კითხვის შემდეგ.
იმედია ავტორო ეს არ იმოქმედებს შენს შრომიუნარიანობაზე, როცა ძალიან ბევრი ერგული მკითხველი გელოდებით❤
მაპატიეთ ემოციური და არეული კომენტარისთვის

 


№24  offline მოდერი Lilian Clark

სტუმარი ქეთო
ყველას ერთი გემოვნება არ ექნება. ვიღაცას ძალიან მოსწონს ხისთავიანი, მუსკულა და მაინც "ძაან საყვარელი" კაცები. რომელთა ყველანაირი ქცევა გაპრავებულია. რათქმა უნდა ყველას გემოვნებას ვერ მოერგები. მაგრამ ლილიან ის იცოდე, როცა ასეთ ისტორიას ქმნი, მეტი აზრთა სხვადასხვაობა იქნება. ძალიან ბევრი თინეიჯერიც კითხულობს და შეიძლება მათთვის არ იყოს მეტად მოსაწონი.
აზრის გამოთქმაც უფრო ლამაზად შეიძლება, ისე რომ ავტორს არ შევეხოთ. ახლა არ მითხრათ ასეთი ისტორიები ყოველდღე იდებაო. რა გაგიკვირდათ ლევანის საქციელი, როცა დღეს მსოფლიოში უამრავი ქალი ძალადობის მსხვერპლია.
ძალიან დამწყდა გული კომენტარების კითხვის შემდეგ.
იმედია ავტორო ეს არ იმოქმედებს შენს შრომიუნარიანობაზე, როცა ძალიან ბევრი ერგული მკითხველი გელოდებით❤
მაპატიეთ ემოციური და არეული კომენტარისთვის

ქეთო kissing_heart
არა, საყვარელო. ნახევარზე მეტი უკვე დაწერილი მაქვს და რაც არ უნდა მოხდეს, აუცილებლად დავასრულებ ისტორიას. სხვა მკითხველმა რა დააშავა? უპასუხისმგებლობას ვერ ვიტან და იგივე რატომ უნდა ვიკადრო? მე მინდოდა, განსხვავებული თემატიკის ნაწარმოები შემექმნა, რომელიც რაღაცით იქნებოდა გამორჩეული, ზოგმა ეს ვერ მიიღო. ნუ რას ვიზამთ? რეალობისთვის თვალის გასწორება ზოგს არ უყვარს.

 


№25 სტუმარი სტუმარი სალანდერი

სამწუხაროდ სტუმრის სტატუსით მიწევს კომენტარის დაწერა, თუმცა ეგ ყველაზე ნაკლებ მნიშვნელოვანი მგონია ახლა აქ. მე თავიდანვე მოგყვები, აზრს არ ვაფიქსირებდი ყველა თავზე, მხოლოდ მაშინ როცა რაღაცის თქმა მინდებოდა და ახლა სწორედ ასეთი დროა. გესმის ხალხი რატომ ბრაზდება? მე მესმის. იმიტომ რომ შენ რეალურ ადამიანებზე წერ, რეალური შეცდომები რომ მოსდით, თუ რეალურად ცუდები რომ არიან. ასეთი ადამიანები ვის უნდა უყვარდეს? ნეტა ისეთი სამყარო არსებობდეს სადაც ლევანები, სანდროები და სოფიები არ არსებობენ.
თავიდანვე ვხვდებოდი რასაც აპირებდი, ზუსტად ამიტომ გკითხულობ. მიყვარს აღშფოთებული პუბლიკა, განსაკუთრებით როცა ლევანის საქციელზე გულის ამრევებში, იმათ სახელებს ვხედავ ვინც სხვა ისტორიების კომენტარებშიც მინახავს, თან მაშინ როცა ხოტბას ასხამდნენ პერსონაჟს, რომელიც სხვა პერსონაჟს თმაში სწვდა, მანქანაზე გადაკუზა ან კედელზე მიახეთქა და ზუსტად ისე გა*იმა ის ქალი როგორც ლევანმა სოფი, თუმცა სხვაობა იცი რა არის? ბოლოს ის ქალები ამ ტიპის თვალებში იძირებოდნენ, ან ისინიც ჰყვებოდნენ ვნებად წოდებულ ძალადობას. კიდევ ისეთი პერსონაჟებით აღფრთოვანებულები მინახავს, იგივე ადამიანები, ქალებს რომ სათამაშოებად და "პირში მისაცემ" მასალად აღიქვამენ იმ ერთადერთის გარდა თვითონ რომ უყვართ.
აბა უფრო ლამაზად შეგეფუთა ეს ძალადობა. ანუ დაგეწყო დედის ტ*აკის გინებით, მერე ტუჩებში დატაკებოდა,კედელზე მიეხეთქებინა გაშმაგებულს ან მანქანის სავარძელში "დაჯიკავებოდა" და *ლეზე ძალით დაესვა, ბოლოს ქალიც გაშმაგებულიყო, მაშინ იმას დაწერდნენ როგორი ვნებიანია ლევანი და რომ თვითონაც ასეთ ქმარზე ოცნებობენ.
ლილიან კლარკ, შენ სიბინძურე სიბინძურედ მიაწოდე ხალხს, რომანტიზების გარეშე და აგრესიაც მიიღე.
ადამიანებს არ უყვართ სულის სარკეში ყურება.
ლევანი ყ"ლეა, სანდროც ყ"ლეა, სოფი ბო"ზია. ნაწარმოები საუკეთესო "ცუდი მაგალითია".
შენ ძალიან კარგად წერ და წარმატებები.

 


№26  offline მოდერი Lilian Clark

სტუმარი სალანდერი
სამწუხაროდ სტუმრის სტატუსით მიწევს კომენტარის დაწერა, თუმცა ეგ ყველაზე ნაკლებ მნიშვნელოვანი მგონია ახლა აქ. მე თავიდანვე მოგყვები, აზრს არ ვაფიქსირებდი ყველა თავზე, მხოლოდ მაშინ როცა რაღაცის თქმა მინდებოდა და ახლა სწორედ ასეთი დროა. გესმის ხალხი რატომ ბრაზდება? მე მესმის. იმიტომ რომ შენ რეალურ ადამიანებზე წერ, რეალური შეცდომები რომ მოსდით, თუ რეალურად ცუდები რომ არიან. ასეთი ადამიანები ვის უნდა უყვარდეს? ნეტა ისეთი სამყარო არსებობდეს სადაც ლევანები, სანდროები და სოფიები არ არსებობენ.
თავიდანვე ვხვდებოდი რასაც აპირებდი, ზუსტად ამიტომ გკითხულობ. მიყვარს აღშფოთებული პუბლიკა, განსაკუთრებით როცა ლევანის საქციელზე გულის ამრევებში, იმათ სახელებს ვხედავ ვინც სხვა ისტორიების კომენტარებშიც მინახავს, თან მაშინ როცა ხოტბას ასხამდნენ პერსონაჟს, რომელიც სხვა პერსონაჟს თმაში სწვდა, მანქანაზე გადაკუზა ან კედელზე მიახეთქა და ზუსტად ისე გა*იმა ის ქალი როგორც ლევანმა სოფი, თუმცა სხვაობა იცი რა არის? ბოლოს ის ქალები ამ ტიპის თვალებში იძირებოდნენ, ან ისინიც ჰყვებოდნენ ვნებად წოდებულ ძალადობას. კიდევ ისეთი პერსონაჟებით აღფრთოვანებულები მინახავს, იგივე ადამიანები, ქალებს რომ სათამაშოებად და "პირში მისაცემ" მასალად აღიქვამენ იმ ერთადერთის გარდა თვითონ რომ უყვართ.
აბა უფრო ლამაზად შეგეფუთა ეს ძალადობა. ანუ დაგეწყო დედის ტ*აკის გინებით, მერე ტუჩებში დატაკებოდა,კედელზე მიეხეთქებინა გაშმაგებულს ან მანქანის სავარძელში "დაჯიკავებოდა" და *ლეზე ძალით დაესვა, ბოლოს ქალიც გაშმაგებულიყო, მაშინ იმას დაწერდნენ როგორი ვნებიანია ლევანი და რომ თვითონაც ასეთ ქმარზე ოცნებობენ.
ლილიან კლარკ, შენ სიბინძურე სიბინძურედ მიაწოდე ხალხს, რომანტიზების გარეშე და აგრესიაც მიიღე.
ადამიანებს არ უყვართ სულის სარკეში ყურება.
ლევანი ყ"ლეა, სანდროც ყ"ლეა, სოფი ბო"ზია. ნაწარმოები საუკეთესო "ცუდი მაგალითია".
შენ ძალიან კარგად წერ და წარმატებები.

არც კი ვიცი, რა დავწერო. ასე ზუსტი შეფასება ამ ნაწარმოების ჯერ არ წამიკითხავს. კარგია, რომ არსებობს მკითხველი, რომელიც ისე იღებს შინაარსს და პერსონაჟებს, როგორებიც არიან და როგორსაც მწერალი ქმნის და აწვდის თავის მკითხველს.

 


№27 სტუმარი სტუმარი უბრალოდ

იმედია, ასეთ ცხოველთან არ დატოვებ სოფის. არ ვიცი ფინალი, მაგრამ მგონი ჯობია ყველა ცალცალკე იყოს. არაერთხელ მპექცევა ლევანი მას ასე. რაღაც მზგავსს ველოდი კიდეც. თავიდანვე ეტყობოდა როგორი ამბიციური ეგოისტიც ბრძანდებოდა. არასოდეს ყვარებია მას სოფი, თუმცა არც მთავარი გმირია უფრთო ანგელოზი.
მოუთმენლად ველოდები ფინალს

 


№28  offline მოდერი Lilian Clark

სტუმარი უბრალოდ
იმედია, ასეთ ცხოველთან არ დატოვებ სოფის. არ ვიცი ფინალი, მაგრამ მგონი ჯობია ყველა ცალცალკე იყოს. არაერთხელ მპექცევა ლევანი მას ასე. რაღაც მზგავსს ველოდი კიდეც. თავიდანვე ეტყობოდა როგორი ამბიციური ეგოისტიც ბრძანდებოდა. არასოდეს ყვარებია მას სოფი, თუმცა არც მთავარი გმირია უფრთო ანგელოზი.
მოუთმენლად ველოდები ფინალს

ეჰ disappointed

 


№29 სტუმარი Drogon

მოვემზადე კომენტარის დასაწერად, მანამდე ჩამოვსქროლე კომენტარები და ვაი დედა...ცოტა დავიძაბე.იმხელა უპატივცემულობა დავინახე მკითხველის მიმართ, მერე კიდევ ჩავყევი კომენტარებს და აიიი))) მანდ უკვე შემეშინდა ეს ჩემი დალაგებული, რუდუნებით შეკოწიწებული აზრები ფეისბუქზე არ გამოაჭენონ სხვების განსახილველ-გასაჭორად-მეთქი)))თან თურმე ყველას შეუძლია თავის აზრი დააფიქსიროს და it'ok...მაააგრამმმ...აქ იჩითება კაი დიდი მაგრამ )))მეორეს მხრივ, განსხვავებულს ვერ ვიღებთ ჩვენ, ვარდისფერ სათვალეს ვატარებთ , რეალობას თვალს ვერ ვუსწორებთ და ვერ ვწვდებით ნაწარმოების აზრებს. ნწნწნწ... არადა,აიი რა უმარტივივესზე უმარტივესი რამაა უბრალოდ მადლობა გადაუხადო მკითხველს აზრის გაზიარების გამო)))

 


მართლაც რომ ბუმი იყო ყველაფრისა. ველოდი კიდეც ასეთ განვითარებას, მაგრამ ზედმეტად ემოციური იყო. მთელი სხეული დამეძაბა და ერთიანად შიშმა, ბრაზმა, გულისწყრომამ და ყველაფერმა უარყოფითმა იჩინა თავი, მაგრამ მაინც, მომნუსხა ბოლომდე...რამხელა აჟიოტაჟი გამოიწვიე, აზრზე ხაარ??!:))) იცი ეს რას ნიშნავს?! იმას რომ შენი მცდელობა, შეგექმნა ზებუნებრივი და ყოველმხრივ კარგი ისტორია, შედგა! არსებობს კატეგორია, რომლებიც, მხოლოდ იმიტო იწუნებენ შინაარსს, რომ ზედმეტად მწარე რეალობაა და ვის მოსწონს, როდესაც ოცნების კოშკებს უმსხვრევენ ერთი ხელის მოსმით? არც არავის. ეს არის რეალობა, რომელსაც ხალხი არ აღიარებს და მართლა "ვარდისფერი სათვალიდან" ურჩევნიათ ყურება. დავიჯერო, არ ეტყობოდა თავიდანვე ამ ისტორიას როგორიც იქნებოდა? რა ვიცი, რა ვიცი...დაწმუნებული ვარ, ამდენი უარყოფითი აზრის მიუხედავად, ბევრი მაინც გეთანხმება, მაგრამ რაღაც არ არსებული ძალის მეშვეობით, არ აღიარებენ ამას...ეს ხომ რეალობა, არა?! სოფის, ლევანისა და სანდროს მსაგვსი ადამიანები, უამრავია და რაღა ეს გაუკვირდათ და აღშფოთდნენ?! საინტერესოა. თუმცა არა, ადამიანებს, გვირჩევნია ჩვენს გამოგონილ სამყაროში არსებობა და როგორც კი ვინმე რეალობას "გვაჯახებს", კრიტიკის ქარ-ცეცხლი არ გვენანება. მინდა იცოდე, ეს ისტორია, ჩემთვის პირადად არის ძალიან რეალური და კარგი. მიხარია, რომ 12 წლის ნინჩოსა და 13 წლის ზაურას სიყვარულის ისტორია არ არის და ზედმეტად ცხოვრებისეულია, მაგრამ ამის დანახვასაც უნდა ეტყობა რაღაც "მუღამი", იმიტომ რომ ყველა, როგორც ვატყობ, მხოლოდ ერთი მხრიდან უყურებს ამ ისტორიას, უფროსწორად, უყურებენ იმას, რაც წინ აქვთ, მაგრამ რატომღაც შინაარსზე დაკვირვება არ უცდიათ. ასე ჩანს, ყოველ შემთხვევაში...როგორც არ უნდა იყოს, ერთი წამითაც არ მიფიქრია ის, რომ ასეთი სიუჟეტის გამო, შემეწყვიტა კითხვა. ჩემი აზრით, მწერალი, რომელიც ასეთ რთულ რამეს შეეჭიდება, ვგულისხმობ იმას რომ, როდესაც წერ მსგავსი შინაარსის ისტორიას, უკვე გაანალიზებული გაქვს უარყოფითი აზრების მთელი კორიანტელი და ამას მაინც აკეთებ, ნამდვილად დასაფასებელია. გაფასებ!! ბოლომდე მოგყვებოდი და გამოგყვები! ბევრი შენნაირი მწერალი ესაჭიროება ქვეყანას, რომ ხალხს ცოტა შემოუძახოს და მიწაზე დაეშვან. რა დასასრულსაც არ უნდა უმზადებდე მათ და ჩვენ, ვფიქრობ, ამის შემდეგ მაინც გამოფხიზლდებიან და მერე მაინც მიხვდებიან რისი თქმა გინდოდა. გაფასებ, ჯერ როგორც ადამიანს და შემდეგ მწერალს!❤️❤️❤️ შესანიშნავი ისტორიაა, შესანიშნავი ავტორით!!❤️❤️❤️❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent