შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

იძულებითი ქორწინება (ნაწილი 2) თავი 11


27-03-2021, 13:30
ავტორი ნეაკო
ნანახია 2 471

სანდრო სიჩქარეს კიდევ უფრო უმატებდა, მაგრამ ნათიას რეაქცია არ ჰქონია ამ ყველაფერზე, ჩუმად მშვიდად და უემოციო სახით იჯდა ერთ ადგილზე მიყინულივით და დროდადრო სანდროსკენ იხედებოდა რომლის სახეზე აღბეჭდილი ემოციები მასში შიშს კი არა სიბრალურს უფრო იწვევდა. სანდრო გრძნობდა ნათიას მზერას და განზრახ ჯიუტად არ იხედებოდა მისკენ, რადგან ძალა არ ჰყოფნიდა დაპირისპირებოდა მისგან მომავალ გრძნობათა იმ სიმძაფრეს რომელშიც დანამდვილებით იცოდა რომ სიყვარულის გარდა ყველაფერი ერთად იქნებოდა.
ნათიამ მაშინ დაკარგა სიმშვიდე და წონასწორობა როცა სანდრომ მთავარი გზიდან მცხეთისკენ გადაუხვია, დაბნეული მიაჩერდა ყოფილ ქმარს აღელვებული გოგონა, სანდრომ ამ ჯერად ვეღარ შეძლო წინააღმდეგობის გაწევა ნათიას მწვანე სფეროებისთვის და თავადაც მიიხედა მისკენ, მათი დაძაბული მზერა ერთმანეთს შეეფეთა, სულ რამდენიმე წამს გაუძლეს ერთმანეთის თვალებიდან მომავალ ზიზღს და ერთდრიულად გაექცნენ ერთმანეთის ცივ, უსუცოცხლო, ჩამქრალ, თვალებს, ნათიას სუნთქვა შეეკრა როცა სანდრომ იმ ქუჩისკენ გადაუხვია სადაც ის სახლი იდგა რომლიდანაც გაექცა მას. წარსულში დაბრუნებამ იმაზე მეტად ატკინა გული ვიდრე წარმოედგინა, მაგრამ მაინც არ იღებდა ხმას, არ ეწინააღმდეგებოდა ყოფილ ქმარს, არც შიშს გრძნობდა თავისდა გასაკვირად, მხოლოდ აუტანელ ტკივილს გრძნობდა გულში რადგან ხვდებოდა სანდრო ასე რატომაც იქცეოდა, ხვდებოდა რომ მას წარსულთან დაპირისპირება და მისგან განთავისუფლება უნდოდა, ამიტომაც მოწოლილი ცრემლები და სათქმელი სიტყვები უკან გააბრუნა სადღაც გულის სიღრმეში და დაელოდა სანდროს მოქმედებაზე გადასვლას, ხვდებოდა რომ ეს თავადაც სჭირდებოდა, საბოლოოდ უნდა დაესვათ წერტილი წარსულისთვის სხვაგვარად ცხოვრების გაგრძელებას უბრალოდ ვერ შეძლებდნენ არა თუ ერთად ყოფნას, ამიტომ მშვიდი უემოციო სახით მიაჩერდა ყოფილ ქმარს როცა მან ეზოში შეაყენა მანქანა და გააჩერა, სანდრომ ისე რომ ნათიასთვის არ შეუხედია მბრაძანებლური ტონით უთხრა
-გადადი-ნათია ძალიან გაღიზიანადა, მაგრამ არაფერი უპასუხა, ღვედი მოიხსნა, მანქანიდან პირველი გადავიდა და კარი გამეტებით
მიაჯახუნა, რამდენიმე ნაბიჯი წადგა წინ და მანქანის ფარების ფონზე განათებულ სახლს მიაჩერდა რომელიც ამის გამო კიდევ უფრო საზარლად გამოიყურებოდა, გააჟრჟოლა, ამ სახლიდან მომავალმა სიცივემ გული თითქოს გაუყინა, ვერ შეძლო, ვერ გაუძლო წარსულის მოგონებების ძლიერ ტალღას, რომელიც მთელი ძალით შეეხეთქა მის სულს, გონებას და გულს, ამიტომ მზერა აარიდა ამ საშინელ სახლს და მწვანე ჩამქრალი თვალებით ყოფილს ქმარს მიაჩერდა რომელიც მთელი ეს დრო მანქანაში იჯდა და წამით თვალს არ აშორებდა მის წაშლილ სახეს, საზარელი სიჩუმე ჩამოწვა, იმდენად იმოქმედა ორივეზე უკან, წარსულის მახინჯ მოგონებაში დაბრუნებამ რომ თითქოს ადგილზე გააქვავა ორივე, სანდრომ იგრძნო ნელ-ნელა როგორ შეეპარა მის სხეულს შიშის და ზიზღის მჟავე გრძნობა, რომელმაც წამში მოიარა მისი სხეულის თითოეული უჯრედი და ადგილზე გაყინა ცხელი სისხლი, დიდხანს ძალიან დიდხანს ვერ მოახერხა მანქანიდან გადასვლა რადგან გრძნობდა რომ სხეული უბრალოდ არ ემორჩილებოდა, ძალა გამოცლილი იყო და ვერ ახერხებდა რომ რაღაც მაინც გაეკეთებინა, უარესი დაემართა როცა ნათიამ კიბეები აიარა და სახლის კარის წინ დადგა, ამ დროს თითქოს გაყინული სიხლი წამში აუდუღდა, უცნაური გრძნობა დაეუფლა, თითქოს განთავისუფლდა იმ საშინელი ზიზღის გრძნობისგან რაც ბოჭავდა და მანქანის ფარები ჩააქრო, მშვიდად გადავიდა, კიბეები აიარა, ნათიას უკან დადგა და ისე მოარგო რკინის კარს გასაღები, ნელ-ნელა გადაატრიალა და კარის სახელური ისე დაქაჩა რომ მისი ცხელი სუᲜთქვა ნათიას ყელზე მიეფრქვია, გოგონამ თვალები დახუჭა რამდენიმე წამის განმავლობაში და წარსულიდან მივარდნილ გიჟურ დამღლელ და მტანჯველ ემოციებს უფლება მისცა მის გულში, გონებაში, სულში Ნელ-ნელა შეეღწიათ, სანდრო მიხვდა რომ ნათიას მასზე მეტად გაუჭირდა წარსულში დაბრუნება ამიტომ კარი შეაღო და შესვლა გადაწყვიტა, მაგრამ ნათია პირველი შევიდა, როცა შუქი აანთო სანდრომ, გოგონამ ზიზღით მოათვალიერა სახლი რომელსაც ეტყობოდა რომ აქ უკვე დიდხანია არავინ ყოფილა, თუმცა სანდროს ხელი აშკარად ეტყობოდა, რადგან ჭუჭყიან იატაკზე ყველგან დამტვრეული ნივთები ეყარა, მტვრიან მაგიდაზე რამდენიმე აკლოჰოლის ცარიელი თავღია ბოთლები ელაგა, დამჭკნარ გამხმარ ყვავილებთან ერთად და წითელ ჰაერ დალეულ ბუშტებთან ერთად
-გახსოვს ის ღამე?-დაუჩურჩულა სანდრომ ფიქრებში წასულ გოგონას, ზურგს უკნიდან, რომელიც მისმა ჩავარდნილმა ხმამ შეაკრთო -იმ ღამეს... შენ წახვედი... მიმატოვე... გამექეცი... -ნათიამ თვალები ძლიერად დახუჭა და როგორმე გაექრო ის საშინელი მოგონებები -ვიცი რომ გძულვარ და ალბათ, ეს სახლიც გძულს... -უთხრა არეული ხმით და იმდენად მიუახლოვდა ყოფილი ცოლის აკანკალებულ სხეულს რომ ერთმანეთის შეხება იგრძენეს -მაგრამ მე ეს სახლი მიყვარს... რადგან ამ სახლში თეთრი კაბით მოგიყვანე და პირველად აქ გახდი ჩემი...
-სანდრო გთხოვ...-უთხრა ნათიამ ჩამწყდარი ხმით და გაჩუმდა ძალა აღარ ეყო რამე რომ ეთქვა
-პირველად ამ სახლში შეგეხე, აქ მიგისაკუთრე, აქ გახდი ჩემო გოგო -დაუჩურჩულა ყურში და ცივი თითები მის შიშველ მხრებს ჩააყოლა -მაშინ... იმ ღამეს... როცა მე შენ მიგისაკუთრე ვფიქრობდი რომ სამუდამოდ ჩემი იქნებოდი, მაშინ ოცნებებით სავსე ვიყავი, მაგრამ... შენ ამავე სახლიდან გამექეცი, მიმატოვე, უთქმელად წახვედი... და ყველფერი დაანგრიე ნათია
-შენ მაიძულე -უთხრა გოგონამ ჩურჩულით და მოწოლილ ცრემლებს ვეღარ გაუწია წინააღმდეგობა
-მე შენ მიყვარდი, ძალიან მიყვარდი, ახლაც მიყვარხარ, გაგიჟებით მიყვარხარ ნათია, მაგრამ შენ არ გესმის ჩემი სიყვარულის-უთხრა სანდრომ ბრაზნარევი ტონით და თავისკენ შეატრიალა ატირებული გოგონა -ჩემი არასდროს გესმოდა, არავის ესმოდა, მაგრამ სხვა ყველა უმნიშვნელოა ჩემთვის-სანდრომ ნიკაპზე მოკიდა ხელი და თავი ააწევინა ატირებულ გოგონას -ერთადერთი ადამიანი ვინც მე მჭირდებოდა და მჭირდება შენ ხარ ნათია... -უთხრა ბრაზნარევი ტონით და ცრემლიან თვალებში ჩააცქერდა სასმლისგან არეული ჩაწითლებული ნაცრისფერი სფეროებით
-ვცდილობდი გამეგო, მაგრამ ვერ შევძელი...
-და ამიტომაც გაიქეცი-დაასრულა ნათიას გაწყვეტილი წინადადება სანდრომ და მზერა აარიდა მის სახეს
-ჰო გავიქეცი იმიტომ რომ სხვა გზა არ დამიტოვე
-მაგრამ უკან მაინც დაბრუნდი
-ჰო დავბრუნდი-დაეთანხმა ნათია და მზერა მის ტუჩებს გაუშტერა
-რატომ?-ჰკითხა ბრაზნარევი ტონით აღელვებულმა ბიჭმა და თვალებში ჩააცქერდა ყოფილ ცოლს
-იმიტომ რომ შეიცვალე-დაუფიქრებლად უპასუხა გოგონამ
-ეს რამეს ცვლის?-ჩეკითხა სანდრო და ნათიამ რომ არაფერი უპასუხა მისი სახე ხელებში მოიქცია და კითხვა დამარცვლით ხმამაღლა და მკაფიოდ გაუმეორა -ეს რა მეს ცვლის? -ამჯერადაც რომ ვერ გაბედა ნათიამ ხმის ამოღება მისი ამღვრეული თვალების შემხედვარემ მოულოდნელად დაუღრიალა -კითხვაზე მიპასუხე, ეს რამეს
ცვლიის-მეთქი?-და ხელები გაუშვა
-არ ვიცი-უთხრა გულწრფელად ნათიამ და თავი დახარა
-ესე იგი ჩემთან იმიტომ დაბრუნდი რომ შეგეცოდე და არა იმიტომ რომ გიყვარვარ-თქვა არეული ხმით სანდრომ და ბრაზისა და მრისხᲜებისგან კანკალებული ხელები ძლიერად მომუშტა, რომ როგორმე მოწოლილი აგრესია დაეცხრო-წადი!-უღრიალა ბოლო ხმაზე და ზურგი აქცია
-გთხოვ ასე ნუ იქცევი-აღმოხდა ხმა აკანკალებულ გოგონას ნელ-ნელა მიუახლოვდა ზურგით მდგომ ბიჭს და ათრთოლებული თითები შეახო მის მომუშტულ ხელებს, სანდრომ უნებურად გაშალა შეკრული ხელები და ნათიამ მაშინვე მის თითებში ახლართა თავისი აკანკალებული თითები, ისე საშინლად იმოქმედა მასზე ნათიას შეხებამ რომ მაშინვე თავი დაკარგა, მისკენ შეტრიალდა მოულოდნელად, მკავებში მოიმწყვდია ყოფილი ცოლი და ცხელი ტუჩები მიაწება მის ვნებიანს წითელ მთრთოლარე ტუჩებს, ნათიას მაშინვე სუნთქვა შეეკრა და თავალები დახუჭა, ნელ-ნელა იგრძნო როგორ გაეყინა სისხლი ძარღვებში და სიცივისგან გააჟრჟოლა, იმდენად მოულოდნელი იყო ეს კოცნა მისთვის იმდენად გაუაზრებელი და მტკივნეული რომ ვერაფერი გააკეთა, ვერც შეეწინააღმდეგა სანდეოს და ვერც კოცნით უპასუხა, იდგა გაქვავებულივით და ცდილობდა როგორმე აზროვნების უნარი დაებრუნებინა, რომ იმის აღქმა მაინც ჰქონოდა მისმა კოცნამ და შეხებამ ატკინა თუ გააბედნიერა, მაგრამ ვერაფერს გრძნობდა ახლა ამ წამებში საერთოდ ვერაფერს და ამ ფიქრებში არეულმა გონს მოსვლა მხოლოდ მაშინ შეძლო როცა სანდრო მის ტუჩებს მოწყდა
-წადი -უთხრა ისე რომ წამით თვალი არ მოუშორებია ყოფილი ცოლისთვის და ხელები გაუშვა, რადგან ნათია ისევ ისეთი ცივი, უემოციო უგრძნობი და ურეაქციაო იყო როგორც იმ ბოლო ღაᲛეს ამ სახლში, როცა ბოლოჯერ შეეხო, რაღაც საშინელი სიცარეიელის განცდა დაეუფლა სანდროს, უფრო სწორად იმედ გაცრუების და ძალიან გაᲑრაზდა ჯერ საკუთარ თავზე მერე ნათიაზე -წადი-მეთქი-ჩაყვირა ყურში და ამღვრეული თავალებით ჩააცქერდა ტირილისგან დაწითლებულ თვალებში, ნათია დიდხანს იდგა ურეაქციოთ და როცა გააცნობიერა რომ ეს ღამე და ეს სახლი მისი და სანდროს ბედს და მომავლს წყვეტდა, თავს მოერია, ძალა მოიკრიბა, სანდროს ალეწილი სახე ხელბში მოიქცია, ნელ-ნელა თითის წვერებზე აიწია და ათრთოლებული ტუჩები მიაწება მის ცივ ტუჩებს, სანდრომ თვალები დახუჭა და სუᲜთქვა შეკრული დაელოდა ნათიას შემდეგ ქმედებას, ძალიან უნდოდა მკავებში მოემწყვდია ისევ და უფრო მეტი გრძნობით შეხებოდა მის ტუჩებს თუმცა თავი როგორღაც მოთოკა, გრძნობებიც დაიოკა რამდენიმე წამით და უფლება მისცა ნათიას მისი სურვილით წარმართულიყო შემდეგი ქმედება, ხელები კიდევ უფრო აუკანკალდ როცა გააცნობიერა, რომ ნათიას კოცნა ამ მომენტში გრძნობით იყო გამოწვეული და არა ვალდებულებით, ამიტომ სანდრომ იმავე წამს თავი დაკარგა, ნათიას ტუჩებს კიდევ უფრო მეტად მიაწება ცხელი ტუჩები, ხელები წელზე შემოაჭდო და სხეულზე ძლიერად მიიკრო სიფრიფანა მონატრებული და ათრთოლებული გოგონას სხეული, როცა სულ რამდენიმე წამის განმავლობაში მოეწყდნენ ერთმანეთის ტუჩებს და ღრმად ჩაისუნთქა ორივემ ოთახის მძიმე, ჩახუთული და მათი სიგიჟით გაჯერებული ჰაერი, სანდრო გიჟივით დააცხრა მის ტუჩებს და აზრზე მოსვლის უფლება აღარ მისცა ყოფილს ცოლს რომელიც მისი ისახლოვით გაბრუებული და სუნთქვა შეკრული ვეღარ ახერხებდა გონს მოსვლას, მარგამ როცა სანდრომ მის წითელ ტუჩებს მოწყდა და ნელ-ნელა ყელს ჩაუყვა და სველი კოცნის კვალი დაუყოვა ნათია საშინლად დაიძაბა, გააჟრჟოლა როცა სანდროს ცივი თითების შეხება იგრძნო მაისურის ქვეშ რომელიც ნელ-ნელა ააყოლა მის ზურგს, ნათია ვეღარ გაუძლო მის შეხებას და დაუჩურჩულა
-სანდრო გთხოვ-უთხრა ჩავარდნილი ხმით და თვალები დახუჭა, სანდრო ვერ შეელია მის სხეულს, ამიტომ ძლიერად შემოაჭდო ხელები წელზე, მაქსიმალურად მიიკრო სიფრიფანა სხეული და მწვანე ჩამოქებულ ფეროებში ჩააცქერდა ჩაწითლებული ამღვრეული თვალებით, დიდხანს ძალიან დიდხანს უყურებდნენ ერთმანეთს თვალებში, ნათიას დაძაბულობა იგრძნო სანდრომ თუმცა უკან დახევა არც უფიქრია
-ნათია მინდა რომ ჩემი გახდე-დაუჩურჩულა ზედ ტუჩებთან და ცხვირის წვერით შეეხო მის შუბლს
-მინდა რომ გამიშვა-უთხრა ჩავარდნილი ხმით გოგონამ და მზერა მის ყელს გაუშტერა
-არ მინდა რომ გაგიშვა, შენი დაკარგვის
მეშინია-უთხრა ჩურჩულით
-არ დამკარგავ-უთხრა ნათიამ და როცა სანდრომ საფეთქელზე აკოცა ჟრუალნტელმა დაურბინა მთელს სხეულში
-მინდა რომ შეგეხო
-გთხოვ არ გინდა-თვალებში ჩააცქერდა ნათია-გთხოვ იქ ნუ დამაბრუნებ საიდანაც დავიწყეთ... ძალიან გთხოვ წასვლის უფლება მომეცი...მინდა რომ გამიშვა...-აღმოხდა თვალებ აწყლიანებულ გოგონას და ცრემლები მოეძალა, ნელ-ნელა კი აკანკალდა
-გეშინია, ჩემი ისევ გეშინია-დაუჩურჩულა ყურთან ახლოს და ხელები ცივად გაუშვა -ისევ რატომ გეშინია? რატომ? -უყვირა ბოლო ხმაზე და ზურგი აქცია ატირებულ გოგონას
-შენი ბრალია, ყველაფერი შენი ბრალია-უთხრა წყობრიდან გამოსულმა გოგონამ და სანდრომ ბოლო მთელ სკამს რომ ფეხი დაარტყა გააჟრჟოლა შიშისგან
-ვიცი... ვიცი რომ ჩემი ბრალია-უთხრა ბრაზნარევი ტონით და მისკენ მიტრიალდა -ვიცი რომ შეცდომა დავუშვი, ვიცი რომ გატკინე... ვიცი რომ საშინელება ჩავიდინე... ვიცი რომ იმედები გაგიცრუე, ვიცი... ვიცი გესმის?-არეული -მაგრამ ეს ყველაფერი იმიტომ მოხდა რომ შენ გამექეცი...მე კი თავი დავკარგე
-ახლაც იგივე მოხდება რომ გაგექცე?-ჰკითხა ბრაზნარევი ტონით გოგონამ და თვალებში ჩააცქერდა ყოფილ ქმარს
-გგონია არ ვნანობ?-გაბრაზდა სანდრო -გგონია ვერ ვაცნობიერებ იმას რომ შეცდომა დავუშვი? გგონია ვერ ვხვდები რომ მამაჩემს დავემსგავსე? ჩემთვის ყველაზე საძულველ კაცს და ეს ყველაფერი გულს არ მირევს? გგონია ვერ ვაცნობიერებ რომ გული საშინლად გატკინე? ვხვდდბი და ძალიან კარგად ვაცნობიერებ... მაგრამ შენ, შენ მე მაგიჟებ ნათია, შენზე უარის თქმა იმ ყველაფრის მიუხედავად მაინც არ შემიძლია იმიტომ, რომ მე შენ ძალიან მიყვარხარ ნათია
-მეც მიყვარხარ-უთხრა კარგა ხნის სიჩუმის მერე ნათია და სანდრო ადგილზე გაიყინა, ეს იმდენად მოულოდნელი იყო მისთვის რომ საშინლად დაიბნა, აზრები დაეფანტა და ვერ გააცნობიერა ზუსტად რა უთარხა-მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს რომ ყველაფერი გაპატიე, დავივიწყე და შემიძლია ასე მარტივად შენთან ერთად ახალი ცხოვრება დავიწყო, რადგან შენ მე ყველანაირი ტივილი განმაცდევინე და არ თქვა რომ ეს გაუაზრებლად გააკეთე... რადგან შენ ეს ყველაფერი გამიზნულად ჩემს დასასჯელად გააკეთე, სასმელს და წამლებს ნუ დააბრალებ...
-არასოდეს მაპატიებ ხომ ასეა?-ზედმეტად მიუახლოვდა სანდრო ყოფილ ცოლს და თვალებში ჩააცქერდა
-ვეცდები, თუ შენც ეცდები რომ შეიცვალო
-მაშინ... სასაფლაოზე მითხარი შემიძლია რომ გაპატიოო, მაგრამ არ გაპატიებო! გასხოვს?
-დაიმსახურე და ასე იმიტომ გითხარი-უთხრა გაღიზიანებული ტონით და გვერდზე წადგა ნაბიჯი რომ სანდროსთვის გვერდი აევლო, მაგრამ მისი სიახლოვით თავგზააბნეულმა ბიჭმა მაწინვე მკლავებში მოიმწყვდია დამფრთხალი გოგონა და მის ტუჩებს მიაწება ცხელი ტუჩები, ამჯერადაც უპასუხოდ დატოვა მისი კოცნა ნათიამ და იმედგაცრუებული ბიჭი მალევე მოწყდა მის ტუჩებს
-დალევ?-ჰკითხა კარგა ხნის სიჩუმის მერე სანდრომ ყოფილ ცილს და ხელები გაუშვა, კარადიდან ღვინის ბოთლი გამოიღო ჭიქებთან ერთად და მჟავე სითხით შეავსო
-გამუდმებით რატომ ცდილობ წარსულში დამაბრუნო და ტკივილი მომაყენი?-გაბრაზდა ნათია და გამოწვდილი ჭიქა გამოართვა, მაგიდაზე ხმაურით დადო და ყოფილ ქმარს მიუახლოვდა, მის მომღიმარ სახეს თვალი გაუშტერა და მოულოდნელად ხელიდან ჭიქა ააცალა და ისიც მაგიდაზე დადო -ნუ ცდილობ რომ გული მატკინო
-არ ვცდილობ-გაეცინა სანდროს და ჭიქას წამოავლო ხელი-ამ ქვეყნად ყველაზე ნაკლებად ის მინდა რომ შენ გატკინო-უთხრა მშვიდი ტონით თან ჭიქა ტუჩებთან მიიტანა, მოიყუდა და ისე ჩაცალა წამით თვალი არ მოუშორებია ყოფილი ცოლისთვის
-აქ, ამ სახლში რატომ მომიყვანე?
-მინდა რომ ჩემი აღარ გეშინოდეს, მინდა დაიჯერო რომ მე შენ არასდროს აღარ გატკენ, მინდა დარწმუნდე იმაში რომ შენი ნების საწინააღმდეგოდ არასოდეს შეგეხები...
-რატომ ცდილობ ჩემს დარწმუმებას? -ნათია ზედმეტად მიუახლოვდა სახე ალეწილ ბიჭს და თვალებში ჩააცქერდა
-მინდა რომ დაგიბრუნო-უთხრა გულწრფელად და როცა ნათიამ თლილი თითები მის ყელს შეახო და ნელ-ნელა პარანგის კიდემდე ჩაატარა დაიძაბა
-არ მინდა ეს დროებითი ცვლილება იყოს, მინდა ეს შენი ხასიათის ცვლილება იყოს-უთხრა ნათიამ გამომწვევი ტონით, თითები ყელს ააყოლა და ტუჩებთან შეაჩერა, მეორე ხელი კი შარვლის კიდეს გააყოლა
-ნათია ნუ მეთამაშები-წარბი აწკიპა სანდრომ და მისი თითები ხელში მოიქცია, უხეშად ჩამოაწევინა და ისე შემოაჭდო წელზე ხელები, რომ მისი თითები ისევ მუჭში ჰქონდა მოქცეული, ნათიამ გააღიზიანა ამ შებორკვამ და შეეწინააღმდეგა მაგრამ სანდრომ მეორე ხელიც დაუჭირა და მისი ორივე ხელი ერთი ხელით დაიჭირა მის ზურგს უკან, ნათია საშინლად დაძაბა მისმა ქცევამ და სუნთქვა აუჩქარდა, როცა თავისუფალი ხელი სანდრომ მაისურის ქვეშ შეუცურა გააჟრჟოლა
-გამიშვი-აღმოხდა თავგზააბნეულ გოგონას
-მაშინ გაგიშვებ როცა მე მომინდება -უთხრა მომღიმარი სახით და ცხელი ტუჩები ყელზე მიაწება
-გეყოფა-შეეწინააღმდეგა ნათია
-არ მეყოფა-უთხრა არეული ხმით და კედელთან მიიმწყვდია აფართხალებული გოგონა რომელიც ძალიან დაძაბა მისმა თავშეუკაველობლამ და მთელი ძალით შეეწინააღმდეგა
-სანდრო გთხოვ შეწყვიტე-აღმოხდა ხმა აკანკალებულ გოგონას როცა სანდრომ კოცნით ყელიდან ლავიწის ძვალზე გადაინაცვლა, ბიჭი მაშინვე გასწორდა, თვალებში ჩააცქერდა ყოფილს ცოლს და ხელები გაუთავისუფლა
-არანორმალურო-უყვირა სუნთქვა არეულმა გოგონამ და ძალიან გაბრაზდა როცა სანდროს სახეზე ღიმილი შეეპარა
-ჩემთან თამაში აღარ გაბედო-უთხრა გამაფრთხილებელი ტონით სანდრომ და კედელს მიანჯინა ხელები და ხელებშორის მოიმწყვდია დაფეთებული ყოფილო ცოლი -ჩემს მოთმინებას ნუ ცდი ნათია! ხომ იცი რომ მოთმინების უნარი საერთოდ არ გამაჩნია? მითუმეტეს როცა საქმე შენ გეხება!-უთხრა ღიმილით და როცა ხელები ჩამოსწია და ნათია ადგილიდან არ დაიძრა დაუჩურჩულა -წადი სანამ გადავიფიქრე
-არასდროს შეიცვლები არა?-უყვირა წყობრიდან გამოსულმა გოგონამ რომწლიც უნებურად მთი სხეულით ცახცახებდა
-წადი თორემ აღარ გაგიშვებ-დაუჩურჩულა ზედ ტუჩებთან
-არანორმალური -უთხრა სუნთქვა არეულმა გოგონამ და გიჟივით რომ გავარდა სახლიდან სანდროს გაეცინა, ღვინის ბოთლს დაწვდა, ცოტა მოსვა და გარეთ გავიდა, ნათია მოძებნა თვალებით რომელიც აკანკალებული იდგა მანქანასთან შორი-ახლოს
-მანქანაში ჩაჯექი-უთხრა სანდრომ და საჭს მიუჯდა
-არ ჩავჯდები გასაგები?-უყვირა წყობრიდან გამოსულმა გოგონამ, სანდრომ გვერდითა სავარძლის მხარეს, კარის მინა ჩასწია და ნათიას მიაჩერდა მომღიმარი სახით
-დაჯექი
-შენი წაყვანა არ მჭირდება თან მთვრალი ხარ
-მთვრალმა მოგიყვანე აქ! -გაბრაზდა
სანდრო-დაჯექი, ნინისთან მიგიყვან ნუ გეშინია
-ტაქსით წავალ
-ხომ იცი რომ ვერ წახვალ?-გაცეცხლდა სანდრო და მანქანიდან გადავიდა -ჩაჯექი-მეთქი -დაუღრინა ყოფილს ცოლს და როგორც კი ნათია მანქნაში ჩაჯდა და კარი გამეტებიათ მიაჯახუნა სანდროს გაეცინა
-ფრთხილად-უთხრა მომღიმარი სახით



№1 სტუმარი სტუმარი მიკა

თუ ასე " კანკალებს" "ცახცახებს" "იძაბება" "ეშინია" თუ არ უნდა, რაღარზე იწვევს ვერ ვხვდები...
ესეთი თამამი ნათია უფრო მომეწონა სიმართლე გითხრა, მაგრამ ისევ ყველა ყვირილზე შეხტომა, შიში და ცახცახი აღარ უნდა შეწყვიტოს? ცოტა მაგრად რო დადგეს ამ მხრივ საუკეთესო იქნება.
ვერ გადაუწყვეტია რას გრძნობს, მოსწონს მისი მოახლოვება თუ აშინებს, მეც ავირიე უკვე, წამში სიუჟეტში ღრიალი და შიშისგან აკანკალება და მეორე წამში "მისი მოახლოებით განცდილი სიამოვნების ჟრჟოლა"......

"-არ მინდა ეს დროებითი ცვლილება იყოს, მინდა ეს შენი ხასიათის ცვლილება იყოს-უთხრა ნათიამ გამომწვევი ტონით, თითები ყელს ააყოლა და ტუჩებთან შეაჩერა, მეორე ხელი კი შარვლის კიდეს გააყოლა"
აი სულ სხვა ეშხი ქონდა აქ ნათიას ^-^
აი ასეთი ნათია მოიყვას სანდროს ჭკუაზე, და არა შეშინებული თაგვივით რო იქნება ის :დ

 


№2  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი მიკა
თუ ასე " კანკალებს" "ცახცახებს" "იძაბება" "ეშინია" თუ არ უნდა, რაღარზე იწვევს ვერ ვხვდები...
ესეთი თამამი ნათია უფრო მომეწონა სიმართლე გითხრა, მაგრამ ისევ ყველა ყვირილზე შეხტომა, შიში და ცახცახი აღარ უნდა შეწყვიტოს? ცოტა მაგრად რო დადგეს ამ მხრივ საუკეთესო იქნება.
ვერ გადაუწყვეტია რას გრძნობს, მოსწონს მისი მოახლოვება თუ აშინებს, მეც ავირიე უკვე, წამში სიუჟეტში ღრიალი და შიშისგან აკანკალება და მეორე წამში "მისი მოახლოებით განცდილი სიამოვნების ჟრჟოლა"......

"-არ მინდა ეს დროებითი ცვლილება იყოს, მინდა ეს შენი ხასიათის ცვლილება იყოს-უთხრა ნათიამ გამომწვევი ტონით, თითები ყელს ააყოლა და ტუჩებთან შეაჩერა, მეორე ხელი კი შარვლის კიდეს გააყოლა"
აი სულ სხვა ეშხი ქონდა აქ ნათიას ^-^
აი ასეთი ნათია მოიყვას სანდროს ჭკუაზე, და არა შეშინებული თაგვივით რო იქნება ის :დ

მალე დავასრულებ ისტორიას და შესაბამისად ამ ორს შორის ურთუერთობაც მალე დალაგდება, გეთანხმებით აბსოლიტურად რომ შეცვლილი ნათია ნამდვილად უფრო შეძლებს სანდროს მორჯულებას ვიდრე დამფრთხალი და აკანკალებული

 


№3 სტუმარი სტუმარი ანუკა

ერთი კითხვა მაქვს... ამათ ბიპოლარული აშლილობა ხო არ აქვთ?
მომენტებში მაგარი არაადეკვატურები არიან და ურთიერთგამომრიცხავ რაღაცებს აკეთებენ.
სანდრო ეჩხუბება რომ წავიდეს, ნათია არ მიდის.
სანდრო ეუვნება რომ დარჩეს, ნათიას გაქცევა უნდა და ასე მონაცვლეობით.
კოცნის მომენტიც ზუსტად ასეთი იყო ;დ თავისი კოცნის მერე გაახსენდა, რომ სანდრო მოძალადეა?
როცა გგონია რომ ერთი ნაბიჯით წინ მიდიან, უკან იხევენ.
ვერ ვხსნი ზოგჯერ მაგათ მოტივებს... მაინტერესებს როგორ დაასრულებ

 


№4 სტუმარი სტუმარი nazi

კარგი თავი იყო საინტერესო ველოდები მომდევნო თავს ყოჩღ ❤

 


№5 სტუმარი სტუმარი თიკო

დედაა ეს რა სიგიჟე იყო! გულწრფელად გეტყვი ძალიან მაგრად მომეწონა, მაგრამ ცოტა ავირიე კიდეც. რაღაცას რომ ამბობენ მეორე წუთში თითქოს სხვა რაღაცას აკეთებენ. უფრო ნათიამ მომიშალა ნერვები. სანდრომ იმდენად არა. ხომ იცის ამ სულელმა გოგომ თავისი ყოფილი ქმრის ხასიათი და რაღას იწვევს? რომ უთხრა მეც მიყვარხარო ლამის ვიკივლე. მეთქი ეშველაათ D: მაგრამ მეორე წამს ჩამამწარა მეც და სანდროსაც. D: მართლა გიჟები არიან. მაგრამ სიუჟეტის განვითარება მართლა მომწონს. რადგან სტილსაც არ კარგავ და შენი პერსონაჟები თავიანთ ხასიათებსა თუ პიროვნებებს (ნუ სანდროსთან ოდნავი გამონაკლისი), მაგრამ იცი როგორი შეგრძნება მაქვს? თითქოს სანდრო კი არ შეიცვალა, თავის თავში ძლიერად გამოკეტილ და დამარხულ თავს დაუბრუნდა. ნუ ესეც უხეშად ნათქვამია. თითქოს აქამდე ის იყო ვინც მისმა გარემომ და მის გარშემო მყოფმა დამიანებმა შექმნეს სუ სხვანაირად, ასე გაზარდეს და თითქოს ახლა იწყებს ,,ნამდვილ" ცხოვრებას D: რომ ვთქვა თავის თავს დაუბრუნდათქო, არასწორი ნათქვამი გამომივა, რადგან მაშინ უნდა გვენახა როგორია ნამდვილი სანდრო თავიდანვე. შეიძლება ვცდები მაგრამ... მოკლედ კიდევ ვერ ვამბობ რისი თქმაც მსურს, ამიტომ აღარ გავაგრძელებ. მაგრობა იყო!❤❤❤ წარმატებები!❤❤❤

 


№6  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი ანუკა
ერთი კითხვა მაქვს... ამათ ბიპოლარული აშლილობა ხო არ აქვთ?
მომენტებში მაგარი არაადეკვატურები არიან და ურთიერთგამომრიცხავ რაღაცებს აკეთებენ.
სანდრო ეჩხუბება რომ წავიდეს, ნათია არ მიდის.
სანდრო ეუვნება რომ დარჩეს, ნათიას გაქცევა უნდა და ასე მონაცვლეობით.
კოცნის მომენტიც ზუსტად ასეთი იყო ;დ თავისი კოცნის მერე გაახსენდა, რომ სანდრო მოძალადეა?
როცა გგონია რომ ერთი ნაბიჯით წინ მიდიან, უკან იხევენ.
ვერ ვხსნი ზოგჯერ მაგათ მოტივებს... მაინტერესებს როგორ დაასრულებ

ალბათ, სწორად ვერ გადმოვცემ იმ ემოციებს რაც მინდა, რომ ავღწერო ამ ორის ურთიერთიბაში და ამიტომ გაბნევთ მკითხველს, სავარაუდოდ ბოლომდე ასე მივალ, თუმცა ვეცდები უკეთ გადმოვცე

სტუმარი nazi
კარგი თავი იყო საინტერესო ველოდები მომდევნო თავს ყოჩღ ❤

მადლობა ❤❤❤

 


№7 სტუმარი ანუ

როდის დადებ შემდეგს ^-^

 


№8  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი თიკო
დედაა ეს რა სიგიჟე იყო! გულწრფელად გეტყვი ძალიან მაგრად მომეწონა, მაგრამ ცოტა ავირიე კიდეც. რაღაცას რომ ამბობენ მეორე წუთში თითქოს სხვა რაღაცას აკეთებენ. უფრო ნათიამ მომიშალა ნერვები. სანდრომ იმდენად არა. ხომ იცის ამ სულელმა გოგომ თავისი ყოფილი ქმრის ხასიათი და რაღას იწვევს? რომ უთხრა მეც მიყვარხარო ლამის ვიკივლე. მეთქი ეშველაათ D: მაგრამ მეორე წამს ჩამამწარა მეც და სანდროსაც. D: მართლა გიჟები არიან. მაგრამ სიუჟეტის განვითარება მართლა მომწონს. რადგან სტილსაც არ კარგავ და შენი პერსონაჟები თავიანთ ხასიათებსა თუ პიროვნებებს (ნუ სანდროსთან ოდნავი გამონაკლისი), მაგრამ იცი როგორი შეგრძნება მაქვს? თითქოს სანდრო კი არ შეიცვალა, თავის თავში ძლიერად გამოკეტილ და დამარხულ თავს დაუბრუნდა. ნუ ესეც უხეშად ნათქვამია. თითქოს აქამდე ის იყო ვინც მისმა გარემომ და მის გარშემო მყოფმა დამიანებმა შექმნეს სუ სხვანაირად, ასე გაზარდეს და თითქოს ახლა იწყებს ,,ნამდვილ" ცხოვრებას D: რომ ვთქვა თავის თავს დაუბრუნდათქო, არასწორი ნათქვამი გამომივა, რადგან მაშინ უნდა გვენახა როგორია ნამდვილი სანდრო თავიდანვე. შეიძლება ვცდები მაგრამ... მოკლედ კიდევ ვერ ვამბობ რისი თქმაც მსურს, ამიტომ აღარ გავაგრძელებ. მაგრობა იყო!❤❤❤ წარმატებები!❤❤❤

ამ თავით მგონი უფრო მეტი დაბნეულობა გამოვიწვიე მკითხველში ვიდრე აქამდე იყო... ამ თავით ვცადე ამ ორს შორის ურთიერთობის გარკვევა და მგონი უფრო ავრიე ყველაფერი :D
სიმართლე გითხრა მეც ავირიე, მიჭირს ამ ორს შორის ურთიერთობის და დიალოგების სწორად აწყობა, სანდრო ზედმეტად თავისებური პერსონაჟი გამოვიდა და მგონი უკვე, მეც ვეღარ ვუგებ :D რამდენიმე თავის მერე დავასრულებ ისტორიას და იმედია როგორმე ლოგიკურ ფინალამდე მივალ, მადლობა გამოხმაურებისთვის და აზრის გაზიარებისთვის ❤

ანუ
როდის დადებ შემდეგს ^-^

ხვალ დილით დავდებ ახალ თავს ❤

 


№9 სტუმარი სტუმარი nemo

აი ასეთი ნათია იყოოო რაც იყოო

 


№10 სტუმარი სტუმარი ელენე

სრულიად ზედმეტი იყო უკვე ამ თავში ნათიას კანკალი. მე ვფიქრობ, ეს თავი ისევ შეურიგებლობით არ უნდა დასრულებულიყო. მითუმეტეს რომ დასასრული 2-3 თავში იქნებაო, ამბობ. ადრეა ჯერ ამ ისტორიის დასრულება. თუ არა და მაშინ რაც ვიწინასწარმეტყველე ის მოხდება- ყველაფრის მოკვარახჭინება ბოლო თავში.
ერთ-ერთმა მკითხველმა კომენტარში დააკოპირა ნათიას ის პასაჟი, ხელი რომ გააყოლა შარვლის კიდეს. აი მაგ მომენტიდან აღარ უნდა შეგეცვალა პათოსი. დინამიურობა და განწყობა დავარდა როცა ისევ შეეშინდა და უკან დაიხია.
არ ვიცი რა გაქვს ჩაფიქრებული, მაგრამ პირადად ჩემთვის აქ გაწყვეტილი ისტორია რომ მოეცათ და დაევალებინათ, გააგრძელე წერაო, მანქანიდან რამენაირად გადმოვსვამდი და ისევ სახლში შევაბრუნებდი შესარიგებლად. აქ კარგი გარემო და შესაფერისი მომენტია ამ ამბისთვის.
მოკლედ, საბოლოო ჯამში, მიუხედავად შენიშვნებისა, რომელსაც მხოლოდ იმიტომ ვწერ, რომ ვიცი ჩემგან გულწრფელობას ელოდები, ნამდვილად არ იყო ცუდი თავი.
ერთადერთი ის მაშინებს, რომ ისტორიის დასასრულს გეგმავ მაშინ, როცა წინ კიდევ ბევრი რამეა მოსაგვარებელი. მე ვფიქრობ, ეს ისტორია არ იმსახურებს "მიფუჩეჩებას". მეასამე ნაწილი ვეღარ დაიწერება და შესაბამისად ისევ დაუკმაყოფილებლობის გრძნობა არ უნდა დარჩეს მკითხველს, როგორც პირველი ნაწილის დასასრულისას.

 


№11  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი nemo
აი ასეთი ნათია იყოოო რაც იყოო

❤მიხარი Ნათიას ცვლილება რომ მოგეწონათ❤

 


№12  offline წევრი ირო

იმედია აწი ნათია ჩაუტარებს სიძლიერის მასტერკლასს,სანდროც მიხვდება რომ დედამიწა მისი თითის დატკაცუნებაზე არ ბრუნავს,ძალიან კარგია,მომწონს შენი წერის სტილი.მოკლედ.არ ვიცი ისტორიიას როდის და როგორ დაასრულებ მაგრამ ვიცი რომ შენი ეს ნატანჯი პერსონაჟები ძალიან მომენატრებიან.

 


№13  offline მოდერი nene gelovani

მე პირადად ძალიან მომეწონა ეს თავიც. ერთადერთი, დასასრული რატომ უნდა იყოს ორ ან სამ თავში მაგას ვერ ვიგებ. ცოტა ადრე ხომ არაა? რა უნდა დაიწიეროს ან რამსიგრძე უნდა იყოს ის თავები, რომ დასასრულმა დაუკმაყოფილებლობის შეგრძნება არ დატოვოს?!
რომ არ ვიცოდე როგორ ძალიან გიყვარს ეს ისტორია ვიფიქრებდი, რომ მოგბეზრდა წერა. მაგრამ დარწმუნებული ვარ ასე არაა.
ჯერ ადრეა ნეაკო. შეიძლება, სუბიექტურიც ვარ, რადგან ამ ისტორიის გარეშე ვეღარ წარმომიდგენია, მაგრამ მგონია, რომ ობიექტურადაც 3 თავში ვერ ჩაეტევა ლოგიკური დასასრული.
ნათია ამ თავშიც მომეწონა. განსაკუთრებით მაშინ როცა სითამამეს ამჟღავნებდა. ვისურვებდი, რომ სმაომავლოდ როცა შერიგდებიან მეტი სილაღე იყოს მათ ურთიერთობაში heart_eyes

 


№14  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი ელენე
სრულიად ზედმეტი იყო უკვე ამ თავში ნათიას კანკალი. მე ვფიქრობ, ეს თავი ისევ შეურიგებლობით არ უნდა დასრულებულიყო. მითუმეტეს რომ დასასრული 2-3 თავში იქნებაო, ამბობ. ადრეა ჯერ ამ ისტორიის დასრულება. თუ არა და მაშინ რაც ვიწინასწარმეტყველე ის მოხდება- ყველაფრის მოკვარახჭინება ბოლო თავში.
ერთ-ერთმა მკითხველმა კომენტარში დააკოპირა ნათიას ის პასაჟი, ხელი რომ გააყოლა შარვლის კიდეს. აი მაგ მომენტიდან აღარ უნდა შეგეცვალა პათოსი. დინამიურობა და განწყობა დავარდა როცა ისევ შეეშინდა და უკან დაიხია.
არ ვიცი რა გაქვს ჩაფიქრებული, მაგრამ პირადად ჩემთვის აქ გაწყვეტილი ისტორია რომ მოეცათ და დაევალებინათ, გააგრძელე წერაო, მანქანიდან რამენაირად გადმოვსვამდი და ისევ სახლში შევაბრუნებდი შესარიგებლად. აქ კარგი გარემო და შესაფერისი მომენტია ამ ამბისთვის.
მოკლედ, საბოლოო ჯამში, მიუხედავად შენიშვნებისა, რომელსაც მხოლოდ იმიტომ ვწერ, რომ ვიცი ჩემგან გულწრფელობას ელოდები, ნამდვილად არ იყო ცუდი თავი.
ერთადერთი ის მაშინებს, რომ ისტორიის დასასრულს გეგმავ მაშინ, როცა წინ კიდევ ბევრი რამეა მოსაგვარებელი. მე ვფიქრობ, ეს ისტორია არ იმსახურებს "მიფუჩეჩებას". მეასამე ნაწილი ვეღარ დაიწერება და შესაბამისად ისევ დაუკმაყოფილებლობის გრძნობა არ უნდა დარჩეს მკითხველს, როგორც პირველი ნაწილის დასასრულისას.

ძალიან დიდი მადლობა გულწრფელობისთვის ❤ხომ იცი ჩემთვის ეს ძალიან მნიშვნელოვანია.
რაც უფრო ვაახლოვებ ნათიას და სანდროს უფრო მეტად მიჭირს წერა... ვცდილობ მოვლენები არ დავაჩქარო, მინდა მათი დაახლოება ნათიას სურვილი და ინიციატივა იყოს სანდროს შეცვლის ფონზე, მაგრამ როგორც ჩანს ამ თავით მაინც ცოტა იმედგაცრუებული დაგტოვეთ მკითხველი...
ვცდილობ ლოგიკურად მივიყვანო ისტორია ფინალამდე, მაგრამ რამდენად სწორად მივდივარ აღარ ვიცი, კომენტარებიდან გამომდინარე ცოტა ვიბნევი და ვიძაბები ხოლმე... ახლაც ძალიან ვღელავ...
გპირდები ბოლო თავამდე დავალაგებ ურთიერთობებს და არ მივაფუჩეჩებ :D ❤
მადლობა აზრის გაზიარებისთვის, მოუთმენლად დაველოდები შენს შეფასებას შემდეგ თავებზეც, ვნახოთ რა გამოვა ❤

 


№15 სტუმარი maria

ანუუ ერთად დატოვეე კარგად დამთავრე მეტიი არ მინდა არაფერი....

 


№16  offline მოდერი ნეაკო

ირო
იმედია აწი ნათია ჩაუტარებს სიძლიერის მასტერკლასს,სანდროც მიხვდება რომ დედამიწა მისი თითის დატკაცუნებაზე არ ბრუნავს,ძალიან კარგია,მომწონს შენი წერის სტილი.მოკლედ.არ ვიცი ისტორიიას როდის და როგორ დაასრულებ მაგრამ ვიცი რომ შენი ეს ნატანჯი პერსონაჟები ძალიან მომენატრებიან.

ძალიან დიდი მადლობა ასეთი შეფასებისთვის❤ძალას მმატებს ასეთი სიტყვები ❤კომენტარებიდან გამომდინარე გადავწყვიტე ნათიას ასეთი რადიკალური ცვლილება, მადლობა კიდევ ერთხელ

nene gelovani
მე პირადად ძალიან მომეწონა ეს თავიც. ერთადერთი, დასასრული რატომ უნდა იყოს ორ ან სამ თავში მაგას ვერ ვიგებ. ცოტა ადრე ხომ არაა? რა უნდა დაიწიეროს ან რამსიგრძე უნდა იყოს ის თავები, რომ დასასრულმა დაუკმაყოფილებლობის შეგრძნება არ დატოვოს?!
რომ არ ვიცოდე როგორ ძალიან გიყვარს ეს ისტორია ვიფიქრებდი, რომ მოგბეზრდა წერა. მაგრამ დარწმუნებული ვარ ასე არაა.
ჯერ ადრეა ნეაკო. შეიძლება, სუბიექტურიც ვარ, რადგან ამ ისტორიის გარეშე ვეღარ წარმომიდგენია, მაგრამ მგონია, რომ ობიექტურადაც 3 თავში ვერ ჩაეტევა ლოგიკური დასასრული.
ნათია ამ თავშიც მომეწონა. განსაკუთრებით მაშინ როცა სითამამეს ამჟღავნებდა. ვისურვებდი, რომ სმაომავლოდ როცა შერიგდებიან მეტი სილაღე იყოს მათ ურთიერთობაში heart_eyes

ძალიან გამახარე ასეთი სიტყვებით ❤გულწრფელად გეტყვი, როცა ახალ თავს ვტვირთავ ძალიან დაძაბული ვარ ხოლმე ,რაღაც პასუხისმგებლობას ვგრძნობ მკითხველის მიმართაც და სიტორიის მიმართაც, წერა და მითუმეტეს ეს ისტორია არასოდეს მომბეზრდება მაგრამ რაც უფრო ვაახლოვებ ამ ორს უფრო მეტად მიჭირს წერა, დიალოგების სწორად აწყობა, მათი ქცევების და მოქმედებების განსაზღვრა... სანდრო ზედმეტად თავისებური პერსონაჟი გამოვიდა და მიჭირს მისი ხასიათის დაჭერა და სწორად წარმართვა...
მაგრამ იმ აზრს არ ვიცვლი რომ ამ ორის დაახლოება ნელ-ნელა უნდა მოხდეს და სანდროს შეცვლის ხარჯზე, მგონია რომ ნათია ბოლომდე სანამ არ ენდობა აზრი არ ექნება მათ სიახლოვეს... ვნახოთ რა გამოვა, იმედია რაღაც მაინც გამოვა... რაც არ მინდა ისაა რომ მკითხველს მობეზრდეს, მოკლეთ ცოტა არეული ვარ ისევ :( ❤❤❤

maria
ანუუ ერთად დატოვეე კარგად დამთავრე მეტიი არ მინდა არაფერი....

აუცილებლად ერთად იქნებიან ❤❤❤

 


№17 სტუმარი სტუმარი nazi

ერთი თხოვნა მაქ ამ ისტორიას რომ დამთავრებ ძალიან ძალიან გთხოვ ჩემი სასჯელი ხარ ეს ისტორია გაგძელე ძალიან მომწონს და მინდა ძალიან რომ გაგძელო ეს ისტორია ❤❤❤❤❤❤

 


№18  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი nazi
ერთი თხოვნა მაქ ამ ისტორიას რომ დამთავრებ ძალიან ძალიან გთხოვ ჩემი სასჯელი ხარ ეს ისტორია გაგძელე ძალიან მომწონს და მინდა ძალიან რომ გაგძელო ეს ისტორია ❤❤❤❤❤❤

ვიფიქრებ ამაზე რადგან ბევრმა დამიწერა კომენტარი ამ ისტორიასთან დაკავშირებით, ვნახოთ შეიძლება მოვახერხო და დავასრულო, დიდხნიანი წყვეტა რომ მქონდა, აზრებს ვეღარ ვუყრი თავს და ვეღარ მიმყავს ბოლომდე, გპირები ვიფიქრებ ამაზე ❤❤❤

 


№19 სტუმარი სტუმარი ელენე

ნეაკო
სტუმარი ელენე
სრულიად ზედმეტი იყო უკვე ამ თავში ნათიას კანკალი. მე ვფიქრობ, ეს თავი ისევ შეურიგებლობით არ უნდა დასრულებულიყო. მითუმეტეს რომ დასასრული 2-3 თავში იქნებაო, ამბობ. ადრეა ჯერ ამ ისტორიის დასრულება. თუ არა და მაშინ რაც ვიწინასწარმეტყველე ის მოხდება- ყველაფრის მოკვარახჭინება ბოლო თავში.
ერთ-ერთმა მკითხველმა კომენტარში დააკოპირა ნათიას ის პასაჟი, ხელი რომ გააყოლა შარვლის კიდეს. აი მაგ მომენტიდან აღარ უნდა შეგეცვალა პათოსი. დინამიურობა და განწყობა დავარდა როცა ისევ შეეშინდა და უკან დაიხია.
არ ვიცი რა გაქვს ჩაფიქრებული, მაგრამ პირადად ჩემთვის აქ გაწყვეტილი ისტორია რომ მოეცათ და დაევალებინათ, გააგრძელე წერაო, მანქანიდან რამენაირად გადმოვსვამდი და ისევ სახლში შევაბრუნებდი შესარიგებლად. აქ კარგი გარემო და შესაფერისი მომენტია ამ ამბისთვის.
მოკლედ, საბოლოო ჯამში, მიუხედავად შენიშვნებისა, რომელსაც მხოლოდ იმიტომ ვწერ, რომ ვიცი ჩემგან გულწრფელობას ელოდები, ნამდვილად არ იყო ცუდი თავი.
ერთადერთი ის მაშინებს, რომ ისტორიის დასასრულს გეგმავ მაშინ, როცა წინ კიდევ ბევრი რამეა მოსაგვარებელი. მე ვფიქრობ, ეს ისტორია არ იმსახურებს "მიფუჩეჩებას". მეასამე ნაწილი ვეღარ დაიწერება და შესაბამისად ისევ დაუკმაყოფილებლობის გრძნობა არ უნდა დარჩეს მკითხველს, როგორც პირველი ნაწილის დასასრულისას.

ძალიან დიდი მადლობა გულწრფელობისთვის ❤ხომ იცი ჩემთვის ეს ძალიან მნიშვნელოვანია.
რაც უფრო ვაახლოვებ ნათიას და სანდროს უფრო მეტად მიჭირს წერა... ვცდილობ მოვლენები არ დავაჩქარო, მინდა მათი დაახლოება ნათიას სურვილი და ინიციატივა იყოს სანდროს შეცვლის ფონზე, მაგრამ როგორც ჩანს ამ თავით მაინც ცოტა იმედგაცრუებული დაგტოვეთ მკითხველი...
ვცდილობ ლოგიკურად მივიყვანო ისტორია ფინალამდე, მაგრამ რამდენად სწორად მივდივარ აღარ ვიცი, კომენტარებიდან გამომდინარე ცოტა ვიბნევი და ვიძაბები ხოლმე... ახლაც ძალიან ვღელავ...
გპირდები ბოლო თავამდე დავალაგებ ურთიერთობებს და არ მივაფუჩეჩებ :D ❤
მადლობა აზრის გაზიარებისთვის, მოუთმენლად დაველოდები შენს შეფასებას შემდეგ თავებზეც, ვნახოთ რა გამოვა ❤


რა არის სანერვიულო ან დასაძაბი? პირიქით, მშვენივრად გამოგდის ყველაფერი. სინამდვილეში ერთადერთი რაზეც ამ თავში ვინერვიულე იყო ისტორიის მოულოდნელად დასასრულისკენ წასვლის დაანონსება. სხვა შენიშვნებიც ამის გამო წამოვიდა, რადგან თუ სამ თავში სრულდება მაშინ ეს თავი არ უნდა დასრულებულიყო ასე.
შენ ძალიან თვითკრიტიკული ხარ და დიალოგებზეც ტყუილად ნერვიულობ. ყველაფერს კარგად წერ. ახლა დაბნეული იმიტომ ხარ რომ არ გინდა არაბუნებრივი იყოს შერიგება. არადა უკვე მოვიდა ამის დრო. სანდრო შეცვლილია, ნათია გააქტიურებული და რამდენჯერაც უკან დაიხია, იმდენჯერ შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ ნათია კი არა, შენ იხევდი უკან შიშით, რომ ზედმეტი არ მოგსვლოდა წერისას. ხოდა ახლა უკვე იცი როგორი პათოსით შეგიძლია გააგრძელო წერა? ნათია რომ წაეკეკლუცა და ძალით გამოიწვია და სანდრომ რომ სპეციალურად შეაშინა და მერე ეცინებოდა, აი ეგ იყო ის რაზეც ახლა უნდა წერო. წყვილზე რომელიც ერთმანეთს ეკეკლუცება, უთამამდება და ეთამაშება. ახლა ლიკაზე ეჭვიანობის სცენებიც კარგი იქნება. ბევრი სიცილის და მხიარული სცენების დრო მოვიდა ნელ-ნელა.

 


№20  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი ელენე
ნეაკო
სტუმარი ელენე
სრულიად ზედმეტი იყო უკვე ამ თავში ნათიას კანკალი. მე ვფიქრობ, ეს თავი ისევ შეურიგებლობით არ უნდა დასრულებულიყო. მითუმეტეს რომ დასასრული 2-3 თავში იქნებაო, ამბობ. ადრეა ჯერ ამ ისტორიის დასრულება. თუ არა და მაშინ რაც ვიწინასწარმეტყველე ის მოხდება- ყველაფრის მოკვარახჭინება ბოლო თავში.
ერთ-ერთმა მკითხველმა კომენტარში დააკოპირა ნათიას ის პასაჟი, ხელი რომ გააყოლა შარვლის კიდეს. აი მაგ მომენტიდან აღარ უნდა შეგეცვალა პათოსი. დინამიურობა და განწყობა დავარდა როცა ისევ შეეშინდა და უკან დაიხია.
არ ვიცი რა გაქვს ჩაფიქრებული, მაგრამ პირადად ჩემთვის აქ გაწყვეტილი ისტორია რომ მოეცათ და დაევალებინათ, გააგრძელე წერაო, მანქანიდან რამენაირად გადმოვსვამდი და ისევ სახლში შევაბრუნებდი შესარიგებლად. აქ კარგი გარემო და შესაფერისი მომენტია ამ ამბისთვის.
მოკლედ, საბოლოო ჯამში, მიუხედავად შენიშვნებისა, რომელსაც მხოლოდ იმიტომ ვწერ, რომ ვიცი ჩემგან გულწრფელობას ელოდები, ნამდვილად არ იყო ცუდი თავი.
ერთადერთი ის მაშინებს, რომ ისტორიის დასასრულს გეგმავ მაშინ, როცა წინ კიდევ ბევრი რამეა მოსაგვარებელი. მე ვფიქრობ, ეს ისტორია არ იმსახურებს "მიფუჩეჩებას". მეასამე ნაწილი ვეღარ დაიწერება და შესაბამისად ისევ დაუკმაყოფილებლობის გრძნობა არ უნდა დარჩეს მკითხველს, როგორც პირველი ნაწილის დასასრულისას.

ძალიან დიდი მადლობა გულწრფელობისთვის ❤ხომ იცი ჩემთვის ეს ძალიან მნიშვნელოვანია.
რაც უფრო ვაახლოვებ ნათიას და სანდროს უფრო მეტად მიჭირს წერა... ვცდილობ მოვლენები არ დავაჩქარო, მინდა მათი დაახლოება ნათიას სურვილი და ინიციატივა იყოს სანდროს შეცვლის ფონზე, მაგრამ როგორც ჩანს ამ თავით მაინც ცოტა იმედგაცრუებული დაგტოვეთ მკითხველი...
ვცდილობ ლოგიკურად მივიყვანო ისტორია ფინალამდე, მაგრამ რამდენად სწორად მივდივარ აღარ ვიცი, კომენტარებიდან გამომდინარე ცოტა ვიბნევი და ვიძაბები ხოლმე... ახლაც ძალიან ვღელავ...
გპირდები ბოლო თავამდე დავალაგებ ურთიერთობებს და არ მივაფუჩეჩებ :D ❤
მადლობა აზრის გაზიარებისთვის, მოუთმენლად დაველოდები შენს შეფასებას შემდეგ თავებზეც, ვნახოთ რა გამოვა ❤


რა არის სანერვიულო ან დასაძაბი? პირიქით, მშვენივრად გამოგდის ყველაფერი. სინამდვილეში ერთადერთი რაზეც ამ თავში ვინერვიულე იყო ისტორიის მოულოდნელად დასასრულისკენ წასვლის დაანონსება. სხვა შენიშვნებიც ამის გამო წამოვიდა, რადგან თუ სამ თავში სრულდება მაშინ ეს თავი არ უნდა დასრულებულიყო ასე.
შენ ძალიან თვითკრიტიკული ხარ და დიალოგებზეც ტყუილად ნერვიულობ. ყველაფერს კარგად წერ. ახლა დაბნეული იმიტომ ხარ რომ არ გინდა არაბუნებრივი იყოს შერიგება. არადა უკვე მოვიდა ამის დრო. სანდრო შეცვლილია, ნათია გააქტიურებული და რამდენჯერაც უკან დაიხია, იმდენჯერ შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ ნათია კი არა, შენ იხევდი უკან შიშით, რომ ზედმეტი არ მოგსვლოდა წერისას. ხოდა ახლა უკვე იცი როგორი პათოსით შეგიძლია გააგრძელო წერა? ნათია რომ წაეკეკლუცა და ძალით გამოიწვია და სანდრომ რომ სპეციალურად შეაშინა და მერე ეცინებოდა, აი ეგ იყო ის რაზეც ახლა უნდა წერო. წყვილზე რომელიც ერთმანეთს ეკეკლუცება, უთამამდება და ეთამაშება. ახლა ლიკაზე ეჭვიანობის სცენებიც კარგი იქნება. ბევრი სიცილის და მხიარული სცენების დრო მოვიდა ნელ-ნელა.

ძალიან ძალიან დიდი მადლობა ასეთი სიტყვებისთვის, ძალიან მამხნევებ და ძალას მმატებ, სწორი შენიშვნაა, ნათია კი არა უკან მე ვიხევ, თითქოს არასწორად მიმაჩნია მათი სწრაფად დაახლოება და ნელ-ნელა ნაბიჯ-ნაბიჯ ვაკეთე ამას, ესეც რომ გავრისკე და დავწერე, მე თავად მიკვირს...
მოკლეთ შენმა სიტყვებმა ძალიან გამამხნევა ❤მადლობა ამისთვის.
დასასრულს რაც შეეხება არ ავჩქარდები, ამდენი გულშემატკივარი ჰყავხართ ამ წყვილს და უცბათ არ დავასრულებ მათი ამდენი ტანჯვა წვალების მერე... კომენტარებიდან გამომდინარე დავასრულებ ისტორიას რადგნა შენი და ზოგადად მკითხველის ყველა სურვილს ვითვალისწინებ შეძლებისდაგვარად და ბოლომდე ასე იქნება, განსაკუთრებით შენსას რადგან ასე ძალიან მეხმარები ისტორიის წარმართვაში ❤❤❤❤

 


№21 სტუმარი სტუმარი ლალი

კითხვამ სიამოვნება უნდა მოგანიჭოს კი არ უნდა დაგღალოს....უკვე დამღლელია ერთი და იგივე პათოსი 11 თავში უიმე ეშინია.. შეიცვალა თუ არ შეიცვალა....ძაან ერთი და იგივეა ვერ მიდის წინ ვერ ანვითარებ სიუჟეტს.მტირალა უშინაარსო თურწულ სერიალებს გავს. მე ბოდიში გავეიდი უკვე.

 


№22  offline წევრი ilobilo

Უკაცრავად და როცა სათაურს ვწერ საძიებო ველში რატო არ მიჩვენებს ხო არ იცით პირველი ნაწილის წაკითხვა მინდოდა და ვერ მოვძებნე

 


№23  offline მოდერი nene gelovani

ilobilo
Უკაცრავად და როცა სათაურს ვწერ საძიებო ველში რატო არ მიჩვენებს ხო არ იცით პირველი ნაწილის წაკითხვა მინდოდა და ვერ მოვძებნე


ავტორის გვერდზე გადადით ("ნეაკოს" დააწკაპეთ) და იქ არის ყველა ისტორია რაც დადო, მათ შორის პირველი ნაწილიც.

 


№24 სტუმარი სტუმარი Alice

სტუმარი ლალი
კითხვამ სიამოვნება უნდა მოგანიჭოს კი არ უნდა დაგღალოს....უკვე დამღლელია ერთი და იგივე პათოსი 11 თავში უიმე ეშინია.. შეიცვალა თუ არ შეიცვალა....ძაან ერთი და იგივეა ვერ მიდის წინ ვერ ანვითარებ სიუჟეტს.მტირალა უშინაარსო თურწულ სერიალებს გავს. მე ბოდიში გავეიდი უკვე.


იგივე შინაარსის კომენტარი ცოტა უფრო კულტურულად და კორექტულად რომ დაწეროთ, ხომ შეიძლება?
სიუჟეტი ეტაპობრივად ვითარდება და ეს ისტორია გაცილებით უფრო ღირებულია, ვიდრე რომელიმე მდარე ხარისხის თურქული სერიალი.

 


№25  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი ლალი
კითხვამ სიამოვნება უნდა მოგანიჭოს კი არ უნდა დაგღალოს....უკვე დამღლელია ერთი და იგივე პათოსი 11 თავში უიმე ეშინია.. შეიცვალა თუ არ შეიცვალა....ძაან ერთი და იგივეა ვერ მიდის წინ ვერ ანვითარებ სიუჟეტს.მტირალა უშინაარსო თურწულ სერიალებს გავს. მე ბოდიში გავეიდი უკვე.

თქვენი ნებაა წაიკითხავთ თუ არა, მოგეწონებათ თუ არა. საერთოდ არავინ არაა აქ არავის წინაშე ანგარიშვალდებული, არც მკითხველი ისტორიის მიმართ და არც მწერალი. მალდობა

nene gelovani
ilobilo
Უკაცრავად და როცა სათაურს ვწერ საძიებო ველში რატო არ მიჩვენებს ხო არ იცით პირველი ნაწილის წაკითხვა მინდოდა და ვერ მოვძებნე


ავტორის გვერდზე გადადით ("ნეაკოს" დააწკაპეთ) და იქ არის ყველა ისტორია რაც დადო, მათ შორის პირველი ნაწილიც.

,,იძულებითი ქორწინება" ჩაწერეთ პირდაპირ, ან ჩემს გვერდზე მოძებნეთ როგორც ნენემ გიტჩიათ ყ ელას ნახავთ თანამიმდევრულად

სტუმარი Alice
სტუმარი ლალი
კითხვამ სიამოვნება უნდა მოგანიჭოს კი არ უნდა დაგღალოს....უკვე დამღლელია ერთი და იგივე პათოსი 11 თავში უიმე ეშინია.. შეიცვალა თუ არ შეიცვალა....ძაან ერთი და იგივეა ვერ მიდის წინ ვერ ანვითარებ სიუჟეტს.მტირალა უშინაარსო თურწულ სერიალებს გავს. მე ბოდიში გავეიდი უკვე.


იგივე შინაარსის კომენტარი ცოტა უფრო კულტურულად და კორექტულად რომ დაწეროთ, ხომ შეიძლება?
სიუჟეტი ეტაპობრივად ვითარდება და ეს ისტორია გაცილებით უფრო ღირებულია, ვიდრე რომელიმე მდარე ხარისხის თურქული სერიალი.

ძალიან დიდი მადლობა მხარდაჭერისთვის❤
რაც შეეხება ამ კომენტარს ვერ ვხვდები საერთოდ თუ ისტორიის კითხვას წყვეტ რა საჭიროა ამხელა კომენტარის მიძღვნა :D არავინაა ვალდებული მოსწონდეს და იკითხოს ჩემი ისტორიები ... ვისაც მოგწონთ და გიყვართ მათ გამო ვწერ ❤❤❤

 


№26 სტუმარი სტუმარი ლია

ნუ ბრᲐზდები, ტომი და ჯერივით რომ დᲐდევენ ერთმანეთს, დაწდრე რამე გადამწყეტი ფინალი, შენც დაისვენე და ჩვენც.

 


№27  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი ლია
ნუ ბრᲐზდები, ტომი და ჯერივით რომ დᲐდევენ ერთმანეთს, დაწდრე რამე გადამწყეტი ფინალი, შენც დაისვენე და ჩვენც.

არ ვბრაზდები ჩემო კარგო, თქვენი ნებაა წაიკითხავთ თუ არა, მოგეწონებთ თუ არა და შეწყვეტთ კითხვას თუ არა, მე წერას ისევ ვაგრძელებ და გავაგრძელებ მათთვის ვისაც უყვარს და არ ღლის ეს ისტორია ❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent