შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

შეცდომა 21 თავი


1-06-2021, 01:36
ავტორი ნეაკო
ნანახია 7 481

ლევანი გაბრაზებული სახით უყურებდა დედას
-რა?-ჩაეკითხა ქალი-როგორ გგონია იმ ყველაფერის მერე რისი გადატანაც აიძულე მარიამს, მხოლოდ ორსულობის მიზეზით შენთან დაბრუნდება?
-არ მგონია-ჩავარდნილი ხმით თქვა სახე წაშლილმა ბიჭმა
-კარგია რომ არ გგონია-ჩაილაპარაკა უფრო თავისთვის, ვიდრე შვილის მისამართით ქალმა -მასზე უარი რომც თქვას...
-არა-აყვირდა ლევანი -არა ამას არ გააკეთებს, ვერ გააკეთებს...მის ხომ ძალიან პატარაა... პატარა და უსუსური
-ლევან მას უფლება აქვს რომ ეს გადაწყვეტილება მიიღოს
-გეყოფა-აყვირდა გაცეცხლებული ბიჭი
-შენმა უყურადღებობამ და სიცივემ ის გამოიწვია რომ ის არანორმალური ბიჭი თქვენს ცხოვრებაში შემიჭრა... ვერც კი შენიშნე რომ შენს ცოლს ავიწროვებდა... აწუხებდა... ამან საბოლოოდ დაანგრია თქვენი ისედაც შერყეული ურთიერთობა! ახლა უფლება არ გაქვს მარიამისგან რამე მოითხოვო!
-შეწყვიტე-ხელები აუკანკალდა აღელვებულ ბიჭს
-თუ მარიამი ამ გადაწყვეტილებას მიიღებს მე ვერ დავადანაშაულებ ვერაფერში და ვერც შენ! იმიტომ რომ ეს ყველაფერი შენ გამოიწვიე! ახლა უბრალოდ ძალიან გვიანია ყვავილები და საჩუქრები...
-ამას არ გააკეთებს დარწმუნებული ვარ... ვერ შეძლებს... ძალა არ ეყოფა-ჩურჩულებდა თავისთვის ლევანი და მოთმინებით ელოდა გათენებას რომ საგარეჯოში წასულიყო, რადგან იცოდა ახლა რომ წასულიყო ასეთ მდგომარეობაში... უფრო გაართულებდა ყველაფერს და კიდევ უფრო დაძაბავდა მისი და მარიამის ისედაც გაურკვეველ მდგომარეობას
მარიამმა მთელი ღამე ტირიში გაათენა, ჯერ კიდევ ვერ იღებდა გადაწყვეტილებას... ვერ იმეტებდა ვერც ბავშვს და ვერც საკუთარ თავს ამ ჯოჯოხეთისთვის... ძალა არ ჰყოფნიდა საკუთარი შვილის სულ პაწაწინა ნამცეცა გულისცემის შეწყვეტის მიზეზი გამხდარიყო, რომელიც წუთში თითქმის ასორმოცჯერ სცემდა... ამ ყველაფერმა ისე საშინლად იმოქმედა მასზე რომ დილით ძლივს შეძლო საწოლიდან ადგომა და ექიმთან დაგეგმილ ვიზიტზე წასვლა, არადა დრო არ ითმენდა, სულ რამდენიმე დღე ჰქონდა დარჩენილი საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებამდე.
ნიცა ლევანის დანახვამ ძალიან გაახარა, განსაკუთრებით კი საჩუქრებმა
-მარიამი სადაა? -მაშინვე ეს ჰკითხა მართას როცა შვილი მოისიყვარულა უძილობისგან თვალებ ამოღამებულმა ბიჭმა
-ლევან შვილო-დაიწყო ენის ბირძიკით ქალმა
-სამსახურში მივაკითხე და მითხრეს რომ რამდენიმე დღით დაეთხოვა
-ჰო თავს ცუდად გრძნობდა
-მართა ბებო გთხოვ სიმართლე მითხარი...მარიამი ორსულადაა?-ჰკითხა მუდარა ნარევი ხმით
-ლევან-ამ კითხვამ საშინლად დააბნია ქალი
-მისი მოშორება უნდა? მე ამიტომ არ მითხრა არაფერი?-ხმა აუკანკალდა ხელებთან ერთად
-არ ვიცი რა გადაწყვეტილებას მიიღებს-დაიჩურჩულა ქალმა და თავი დახარა
-ახლა კლინიკაშია?
-ლევან შვილო-ლამის ატირდა აღელვებული მართა
-გთხოვთ მითხარით სადაა, უნდა დაველაპარაკო... ტელეფონი გათიშული აქვს, ვიცი რომ იცით სადაცაა
-მე...
-გთხოვთ მითხარით, ძალიან გთხოვთ...ეს ხომ ჩვენი შვილის სიცოცხლეს ეხება, ახლა ალბათ სასოწარკვეთილია და შეიძლება მასზე უარი თქვას
-კარძო კლინიკაშია-აღმოხდა სახე ალეწილ ქალს და მისამართი ჩააწერინა-წადი იქნებ ჯერ გვიანი არააა-უთხრა ფეხზე წამოვარდნილ ბიჭს, რომელიც გიჟივით გავარდა გარეთ, მანქანას ეცა, აკანკალებული ხელებით ძლივს მოარგო გასაღები, დაქოქა და საბურავების ხრჭიალით ადგილს მოწყვიტა. უსასრულოდ გაიწელა მანძილი თბილისამდე, თითქოს დროც მის საწინააღმდეგოდ იყო მომართული,რატომღაც ყველა შუქნიშანზე წითელი ხვდებოდა, ამიტომ ბოლოს მოთმინებამ უღალატა და რამდენიმეჯერმე ზედიზედ გაირა წითელზე, საპატრულო ეკიპაჟიც ოპერატიულად აედევნა და გააჩერა, ლევანი ისე იყო აღელვებული, დაბნეული , გაღიზიანებული რომ ძლივს აუხსნა მიზეზი მისი ასეთი ქცევის გაბრაზებულ პოლიციელებს რომლებმაც კარგა ხანს სდიეს, მისდა გასაკვირად, გაგებით მოეკიდნენ მის პრობლემას და წასვლის უფლება მისცეს.
მარიამი ექიმის კაბინეტშიც ტიროდა და ფაქტიურად არაფერი ესმოდა რასაც უხსნიდა ქალი
-მოდი სხვა დროისთვის გადავდოთ დაიძაბა ექიმი
-მისი და იყო ჩენთან... მგონი მიხვდა რომ ორსულად ვარ... დარწმუნებული ვარ ლევანს ეტყვის...
-ცუდად გამოიყურები... მარიამ... ას ერ შეიძლება... მოდი სხვა დროს გავაკეთოთ
-არა, ახლა! -ახედა ცრემლიანი თვალებით გოგონამ და ადგილზე შეხტა შიშიგან როცა ლევანის განწირული ხმა მისწვდა მის დაძაბულ სმენას
-მარიააამ-ბოლო ხმაზე ღრიალებდა, სასოწარკვეთილი ბიჭი საყვარელი გოგონას სახელს
-ღმერთო-ხელები აიფარა სახეზე მარიამმა
-თუ გინდათ დაცვას ვეტყვი და გარეთ გაიყვანს
-არა დაველაპარაკები-ძალა მოიკრიბა გოგონამ, ფეხზე წამოდგადა დერეფანში გავიდა მისავათებული, როცა კიბეზე ამომავალ გაგიჟებულ ბიჭს ჰკიდა თვალი,საშინლად დაიძაბა და დაიბნა
-მარიამ-ლევანმა კიბეები სწრაფად აირბინა, ცოლის სახე ხელებში მოიქცია და თვალებში ჩააცქერდა -მითხარი რომ ეს გაგიკეთებია-უთხრა ჩურჩულით, შუბლი მის შუბლს მიაბჯინა და თვალები დახუჭა, რადგან ძალა არ ეყო მის ჩამქრალ, ცარიელ, ცივ ცისფერ სფეროებს გამკლავებოდა, მარიამის დუმილმა ლამის შეშალა -გთხოვ მითხარი რომ მასზე უარი ვერ თქვი, გთხოოვ-სახეში ჩააცქერდა სასოწარკვეთილი მზერით
-ლევან გთხოვ წადი-გოგონას ამ სტყვებმა უფრო დააბნია ბიჭი,ვერ მიხვდა რა ხდებოდა მარიამის თავს
-მარიამ თუ ეს არ გაგიკეთებია... თუ ის ჯერ კიდევ შენშია-მუცელზე ხელი მიადო-გთხოვ მასზე უარი არ თქვა
-უფლება არ გაქვს რომ ეს მთხოვო-გაბრაზდა გოგონა და უკან დაიხია
-მარიამ გთხოვ ეს არ გააკეთო, მასზე უარი არ თქვა-პირველად ესმოდა ლევანისგან მუდარა ნარევი ხმა გოგონას და საშინლად დაიძაბა მის ამ ტონალობაზე
-გთხოვ წადი, წადი-ატირდა გოგონა და ლევანს ორი შეიარაღებული ბიჭი რომ ეცა სრულიად მოულოდნელად და მისი სიბეებზე ჩაყვანა სცადეს საერთოდ შეიშლა ბიჭი ამაზე, მთელი ძალით გაუწია წინააღმდეგობა ურეაქციო ბიჭებს
-მარიამს ის ხომ ძალიან პატარაა, ის ხომ უდანაშაულოა, გთხოვ ჩემს გამო მას ნუ დასჯი, ამას ნუ გააკეთებ-ყვიროდა გაცოფებული ბიჭი და არ წყვეტდა წინააღმდეგობის გაწევას დაცბპვის ისახური ბიჭებისთვის.
მარიამი იქვე კედელთან ჩაიკეცა და მოთქმით ატირდა. ამ გადაწყვეტილების მიღება ისედაც უჭირდა და ახლა როცა ლევანმაც გაიგო და ასე გაგიჟდა უფრო გაუჭირდა სწორი გადაწყვეტილების მიღება.
რამდენიმე საათი იდგა წვიმაში ლევანი საავადმყოფოს შესასვლელთან, სრულიად ურეაქციო და ცარიელი...ეგონა რომ მარიამი გამოვიდოდა,მეგონა ჩაეხუტებოდა ეტყოდა რომ ვერ შეძლო, მაგრამ არა... მარიამი არ ჩანდა...
სახლში განადგურებული დაბრუნდა ლევანი,მიმდენად ცუდად იყო, იმდენად არეული იყო, იმდენად გაღიზიანებული, იმდენად გაგიჟებული რომ კითხვის დასმაც ვერ გაბედეს მისთვის თამუნამ და ანიმ, არ გაჰკვირვებიათ პირველი შოკის მერე გონს მოსულმა სახლში რომ ყველაფერი დალეწა... მაგრამ ამანაც რომ ვერ დაამშვიდა, ვერ დააშოშმინა, ვერ დააწყნარა, ვერ მოუშუშა მარიამისგან მიყენებული ჭრილობები, კარადას ეცა, ვისკის ბოთლი გამოიღო გახსნა და ერთი მოყუდებით დაცალა ფაქტიურად, მაგრამ გულის ტკივილი ამანაც ვერ გაანელა,სულ ოდნავადაც ვერ გაანელა, ამიტომ საძინებელში ავიდა ნელა შეაღო ოთახის კარი და იგრძნო წამის მეასედში როგორ გაეყინა სისხლი ძარღვებში იმისნგააზრებაზე რომ ახლა მართლა სამუდამოდ დაკარგა მარიამი,მეტკინა საშინლად ეტკინა გული, კედლს მიეყრდნო ძალა წართმელი და იატაკისკენ დაცურდა ისე როგორც ეს მარიამმა იცოდა... თითქოს ახლა, მხოლოდ ახლა ესმოდა მისი... თითქოს ახლა სტკიოდა ის ტკივილი რაც მარიამს სტკიოდა ხოლმე ასეთი ქცევის დროს.
განქორწინების საბუთების მისვლის მერე კიდევ უფრო გაგიჟდა ლევანი, სახლში თუ რამ მთელი ჰქონდათ დარჩენილი ისიც დალეწა გამწარებულმა
-ლევან გთხოოვ-ატირდა თამუნა-ძალიან გთხოოვ ასე ნუ იქცევი
-თავი დაანებე გაგიჟდეს-ასე უფრო მოახერხებს დამშვიდებას-სევდიანი თვალებით გახედა ირაკლიმ შვილს
-ხომ ამბობდა ბავში რომ მოიშორა მარიამმა მისი დანახვაც აღარ მინდაო? ასე რატომ გაგიჟდა ახლა?-ახედა ატირებულმა ქალმა ქმარს
-დრო სჭირდება რომ ამ ყველაფერს შეეგუოს... ყველაფერი დაკარგა... თავზე ჩამოენგრა სამყარო...ასე მარტივი ხომ არაა რეალობას რომ თვალი გაუსწოროს? და მერე შეეგუოს
-მგონია რომ ამდენი სმისგან ჭკუიდან გადავა ეს არანორმალური
-თავი დაანებე-მეთქი სხვანაირად უბრალოდ შეიშლება მართლა
-გული მიკვდება ასეთ მდგომარეობაში რომ ვხედავ
-მეც... მაგრამ ეს ყველაფერი თავად გამოიწვია და მან ეს კარგად იცის-გახედა სახე მონგრეულ შვილს რომელიც ვისკის ბოთლს ცლიდა
-რატომღაც მეგონა რომ შერიგდებოდნენ... ბოლოს ისე დალაგდა მათი ურთიერთობა -მაინც ვერ იკავებდა ცრემლებს თამუნა
-მარიამს ეშინოდა ალბათ
-ჰო ეშინოდა, ძალიან ეშინოდა ისევ იგივე მდგომარეობაში არ აღმოჩენილიყვნენ... მაგრამ ბავშვი ღმერთო... ის ხომ ყველაზე უდანაშაულო იყო... ვერ ვადანაშაულებ მარიამს ამ კონკრეტულ სიტუაციაში, მაგრამ სული მტკივა მის გამოც და ლევანის გამოც...
-საგარეჯოში უკვე გაყიდეს სახლი?
-ჰო...მართამ მითხრა რომ გაყიდეს...
-რატომ მოიქცა ასე მარიამი?-ჩაფიქრდა ირაკლი-იმ ამბების მერე ლევანს ისედაც არ უნდოდა მისი ნახვადა საგარეჯოსკენ არც კი გაუხედია
-ალბათ მაინც ეშინოდა, ოდესმე გაგიჟებული ლევანი თავზე არ დასდგომოდა... არ ვიცი-მხრები აიჩეჩა ქალმა და დივანზე უკვე უგონოდ მთვრალ ბიჭს პლედი დააფარა
-მარიამმა კარგად იცის ლევანის ხასიათი... კარგად იცოდა რომ ასეთ რამეს არ იზავდა თამუ-რაღაც ეჭვები ღრღნიდა კაცს -იცის რომ შეშლილი მანიაკი არაა და სახლში მივარდნას არ დაუწყებდათ ლევანი, მითუმეტეს ნიცას თვალწინ...
-მართამ მითხრა რომ მარიამი ასე ლევანის გამო მოიქცა, თქვა ღელავსო... არ უნდა რომ რამე მოხდეს მათ შორისო
-რაღა უნდა მოხდეს? ბავშვზე უარი თქვა, განქორწინების საბუთები გამოგზავნა, სახლი გაყიდა და გადაიხვეწა...
-ნეტავ პატარა გაეჩინა, ლევანი სიხარულისგან ალბათ შეიშლებოდა-დანანებით თქვა ქალმა, შვილს თავზე აკოცა და მოსაღებში შუქი ჩააქრო.
ერთმანეთს მიჰყვებოდა უსახური წამები წუთები სათები და დღეები... არაფერი იცვლებოდა... ლევანი ერთ მდგომარეოაში იყო გაჩხირული... სვამდა იძინებდა, იღვიძებდა ისევ სვამდა და ასე დაუსრულებლად. ყოფილი ცოლის ძებნა არც კი უცდია, მისთვის იმ საავადმყოფოს კართან დასრულდა მისი და მარიამის ოთხ წლიანი უაზრო სიყვარულის ისტორია... რომელმაც ორივეს მხოლოდ ტკივილი მიაყენა და სიცარიელე დაუტოვა გულში.
მარიამისათვის რთული გადასაწყვეტი არ აღმოჩნდა მომაკვდავ მამასთან მისვლა საავადმყოფოს საზიზღრად თეთრ, წამლების სუნით გაჟღენთილ პალატაში, რომელშიც მწოლიარე კაცი ყოველ დღე შეიგრძნობდა მარტოობის სიმწარეს
-შენ... მოხვედი-დაუჩურჩულა მისავათებულმა კაცმა, რომელსაც ერთნაირად უჭორდა უკვე მეტყველება, აზროვნება და მხედველობა, აკანკალებული გოგონა ადგილზე გაიყინა და ნაბიჯის წადგმაც კი ვერ შეძლო წინ ისე იმოქმედა მასზე ნანახმა - მე შენ გელოდი...ყოველ დღე გელოდი მარიამ-უთხრა გამშრალი პირით და ხმა ჩაჯწყდა როცა ძალა მოიკრიბა განაგრძო-შენგან განსხვაბაებით მე ვიცოდი, რომ მოხვიდოდი და მოუთმენლად ველოდი ჩვენს შეხვედრას შვილო-მარიამმა არაფერი უპასუხა თუმცა მისგან დაძახებულმა შვილომ გული კიდევ უფრო ატკინა -ვიცი რომ ძალიან გვიანია... ვიცი რომ გატკინე... იმედები გაგიცრუე... ბავშვობა მოგპარე... წაგართვი იმედი... მაგრამ მაინც მინდა რომ მაპატიო...
-გპატიობ-დაიჩურჩულა კარგა ხნის სიჩუმის მერე გოგონამ
-მადლობა... მადლობა...-აღმოხდა კაცს -იმიტომ რომ მე...-რაღაცის თქმა უნდოდა კაცს მაგრამ სიკვდილა უფლება არ მისცა... აქ კიდევ ერთხელ განადგურდა მარიამი... აქ კიდევ ერთხელ დაიშალა ნაწილებად....
სასამართლოს მიერ დადგენილი წესებით , ნიცა შაბათ-კვირას მამასთან ატარებდა, თამუნა ძალიან ბედნიერი იყო ამ დღეებში, რადგან ლევანი წვეთს არ სვამდა და მთელს დღეებს ნიცასთა ერთად ატარებდა...ბავშვი ირაკლის მოჰყავდა ხოლმე მართასგან, ქალი ყოველთვის თბილისში ხვდებოდა კაცს ვაკის პარკთან... ირაკლის რა თქმა უნდა თავისუფლად შეეძლო გაერკვია სად ცხოვრობდნენ, მაგრამ თავს არ იწუხებდა ყოფილი დაუნახავი რძლის გამო... ლევანს მარიამზე ფიქრი სულ ტანჯავდა, არაერთხელ იფიქრა მოეძებნა და ენახა, მაგრამ ძალა არ ჰყოფნიდა.. რადგან ვერ ხვდებოდა ახლა იმ ყვეაფრის მერე რაც ერთმანეთს გადაატანინე, უფრო უყვარდა თუ სძულდა თუმცა ერთ დღეს, სრულაიდ მოულოდნელად ნიცას ნათქვამმა რამდენიმე სიტყვამ ლევანის ცხოვრები თავდაყირა დააყენა
-მამიკო იცი დედიკო სულ შოკოლადებს ჭამს, აი ამხელა მუცელი აქვს-ხელით აჩვენა სიცილით, ლევანმა ჯერ ყურადღება არ მიაქცია, შოკოლადის კარაქით პირ მოთხუპნულ ნიცას სიტყვებს და მერე რომ გააცნობიერა რა თქვა პატარამ ბედნიერების გიჟურიტალღა მათელი ძალით შეასკდა მის დაბნეულ გონებას
-რა თქვიი მამიკო



№1  offline მოდერი ნეაკო

ემოციურად მეტის წერა მართლა ვერ შევძელი ❤❤❤❤❤ მადლობა რომ მიზირებთ თქვენს აზრს და ასე აქტიურად მეხმიანებით ❤❤❤❤❤❤

 


№2  offline მოდერი nene gelovani

შენც კაი ტირანი ხარ ისე smirk
აქ გაწყვეტა შეიძლებოდა? დავრჩი გაღიმებული. flushed

 


№3 სტუმარი სტუმარი ანა

სად გაწყვიტე დამარტყა წნევამ და ეგარი????ლევანთან ერთად მეც გავფშიკავ ფეხებს და მეყოლეთ მერე ვარდივით????
სასწაული თავი იყო აი არვიცი რავთქვა, ემოციებით დატვირთული????
იმ ციცქნას ვგლოვობდი ლევანჩოსთან ერთად და უცებ მარიამი შოკოლადების ჭამას ვეღარ აუდისო????აქ უკვე ისე შევიცხადე თითქოს მე ვიყო ორსულად????
მოკლედ ისე გადმოსცემ ემოციებს, გეგონება შენ თავს ხდება ეს ყველაფერი.წარმატებები ყველანაირად♥️♥️♥️

 


№4 სტუმარი სტუმარი ანა

სტუმარი ანა
სად გაწყვიტე დამარტყა წნევამ და ეგარი????ლევანთან ერთად მეც გავფშიკავ ფეხებს და მეყოლეთ მერე ვარდივით????
სასწაული თავი იყო აი არვიცი რავთქვა, ემოციებით დატვირთული????
იმ ციცქნას ვგლოვობდი ლევანჩოსთან ერთად და უცებ მარიამი შოკოლადების ჭამას ვეღარ აუდისო????აქ უკვე ისე შევიცხადე თითქოს მე ვიყო ორსულად????
მოკლედ ისე გადმოსცემ ემოციებს, გეგონება შენ თავს ხდება ეს ყველაფერი.წარმატებები ყველანაირად♥️♥️♥️

ეს კითხვის ნიშნები ვისთანარი????????‍♀️აშკარად რაღაც ჭირს ჩემ კლავიატურას

 


№5  offline მოდერი ნეაკო

nene gelovani
შენც კაი ტირანი ხარ ისე smirk
აქ გაწყვეტა შეიძლებოდა? დავრჩი გაღიმებული. flushed

ნენე ბევრი გილები შენ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤გამოხარდა რომ გამომეხმაურე

სტუმარი ანა
სად გაწყვიტე დამარტყა წნევამ და ეგარი????ლევანთან ერთად მეც გავფშიკავ ფეხებს და მეყოლეთ მერე ვარდივით????
სასწაული თავი იყო აი არვიცი რავთქვა, ემოციებით დატვირთული????
იმ ციცქნას ვგლოვობდი ლევანჩოსთან ერთად და უცებ მარიამი შოკოლადების ჭამას ვეღარ აუდისო????აქ უკვე ისე შევიცხადე თითქოს მე ვიყო ორსულად????
მოკლედ ისე გადმოსცემ ემოციებს, გეგონება შენ თავს ხდება ეს ყველაფერი.წარმატებები ყველანაირად♥️♥️♥️

მიხარია რომ მოგწონს ეს ისტორია, განსაკუთრებით ის რომ ამ თავმა აშკარა გაოცება გამოიწვია შენში, მადლობა რომ გამომეხმაურე და გამიზიარე შენი ემოციები ❤❤❤❤❤❤❤❤
კითხვის ნიშნებს მიწერს მეც როცა გულის ნაცვლად რამე სხვა რეაქციას გამივხატავ ხოლმე

 


№6 სტუმარი ელა1

ნეაკო ვერაფერს ვერ ვიტყვი კარგი იყო ემოციების ზღვა❤❤მიხარია რო მარიამა მამას აპატია.რაც შეეხება მარიამის ორსულობას ჯერ გამიკვირდა რო ასეთი გადაწყვეტილება მიიღო მარიამა და გავბრაზდი .ლევანს რაც შეეღება აი აქ მიხვდი რო მართლა შეიცვალა როცა მივიდა და თხოვდა არ მოეკლა უსუსური ბავშვი და მიეცა საშუალება რო ეცოცხლა.ჩემი აზრით არ ვიცი რატო აიძულებდა მარიამს ბავშვის მიშორებას ან არ მოისურვებდა ეს ბავში რო დაბადებულიყო.შეძლება ვცდები არ ვიცი .მთავარია ეხლა მარიამა ძალა მოიკრიფოს და ყველას დაანახოს რო მიუხედაცად ამდენი ტკივილისა და წარსულის შიშისა შეუძლია ახალი ცხოვრება დაიწყოს .შეკოლადებზე მე პირადად ტურანი გამახსენსა და ძალიამ მესიამოვნა❤❤.მალე დადე რა დასასრული მაინტერესებს რა და როგორ ისეთ ადგილზე გაჩერდი .

 


№7 სტუმარი ელა1

უბრალოდ შემეშალა ერთი სიტყვას გამომელარა კომენტარარში ეს სიტყვა ადრინდელი ლევანი .

 


№8 სტუმარი სტუმარი ნინი

დილის დასაწყისიც ესეთი უნდა <3 მითუმეტეს რომ დილის 6 საათია აქ... მადლობა <3 <3 <3

 


№9  offline მოდერი ნეაკო

ელა1
ნეაკო ვერაფერს ვერ ვიტყვი კარგი იყო ემოციების ზღვა❤❤მიხარია რო მარიამა მამას აპატია.რაც შეეხება მარიამის ორსულობას ჯერ გამიკვირდა რო ასეთი გადაწყვეტილება მიიღო მარიამა და გავბრაზდი .ლევანს რაც შეეღება აი აქ მიხვდი რო მართლა შეიცვალა როცა მივიდა და თხოვდა არ მოეკლა უსუსური ბავშვი და მიეცა საშუალება რო ეცოცხლა.ჩემი აზრით არ ვიცი რატო აიძულებდა მარიამს ბავშვის მიშორებას ან არ მოისურვებდა ეს ბავში რო დაბადებულიყო.შეძლება ვცდები არ ვიცი .მთავარია ეხლა მარიამა ძალა მოიკრიფოს და ყველას დაანახოს რო მიუხედაცად ამდენი ტკივილისა და წარსულის შიშისა შეუძლია ახალი ცხოვრება დაიწყოს .შეკოლადებზე მე პირადად ტურანი გამახსენსა და ძალიამ მესიამოვნა❤❤.მალე დადე რა დასასრული მაინტერესებს რა და როგორ ისეთ ადგილზე გაჩერდი .

ამირიამის ასეთი ქცევის მიზეზს დასასრულში ავხსნი, ლევანს რაც შეეხება საბოლოოდ გაატყდება მას მერე რაც ნახავს რომ მარიამს აქვს ძალა და გამბედაობა იმის რომ ცხოვრება მის გარეშე განაგრძოს, შესაბამისად ეცდება ხელახლა დაიბრუნოს დაკარგული სიყვარული ❤❤❤❤
მადლობა ელა რომ გამიზაირე შენი აზრი ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

სტუმარი ნინი
დილის დასაწყისიც ესეთი უნდა <3 მითუმეტეს რომ დილის 6 საათია აქ... მადლობა <3 <3 <3

მადლობა თქვენ რომ კითხულობთ და ასე შეაფაესთ ეს თავი ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

 


№10 სტუმარი სტუმარი nazi

პირველ რიგში მადლობა რომ არ დასრულე ჯერ ეს ისტორია ხოლო რაც შეხება ამ თავს კარგი იყო ძალიან ძალიან მომეწონაა როგორც ყოველთვის განსაკუთრებლი იყო ბოლო მომენტში მომეწონა განსაკუთრებით სუპერ სუპერ ველოდები შემდეგ თავს ინტერესით ვკვდები :)) ისე მაინტერესებს მადლობა ❤❤❤❤❤❤❤

 


№11 სტუმარი ლ.მ

ეჭვი არ მეპარებოდა რომ მარიამი ამას არ გააკეთებდა. ისე დადებითად დავიმუხტე ამდილით ზუსტად ვიცი მთელი დღე გამყვება. ავტორზე ჩვეულებრივად ვარ შეყვარებული. გთხოვ მალე დადე ახალი თავი.????

 


№12 სტუმარი ატბ

არ მეყოოოო ^-^
ბოლო საოცარი მომენტი იყო..
და მთლიანად ეს თავიც ძალიან ემოციური და განსაკუთრებული.
მალე დადე რა ვეღარ ვითმენ ^-^

 


№13 სტუმარი tttt

ყოჩაღ <3 მართლა ძალიან კარგი თავი იყო,ემოციებით სავსე. რაც შეეხება მოვლენების განვითარებას,კარგი იქნება რომ მას შემდეგ რაც ლევანი შეიცვლებოდა(და უკვე შეიმჩნევა მისი ცვლილებები) და მარიამიც შეამჩნევდა,მერე მარიამსაც გადაედგა მისკენ ნაბიჯები,ძალიან მინდა ლევანის აზრზე მოსვლის შემდეგ, მისგანაც დავინახო ლევანის მიმართ გიჟური სიყვარული. მოკლედ მარიამს ამ მხრივ სულ უმოქმედოდაც ნუ ამყოფებ. წარმატებები <3

 


№14  offline წევრი დიკო

აუ სიტყვები უბრალოდ არ მყოფნის იმდენად საოცარი ისტორიაა????

 


№15  offline მოდერი nene gelovani

დღეს დასასრული დაიდება? ❤❤❤

 


№16 სტუმარი სტუმარი თიკო

მოკლედ ხომ მოვიტირე მთელი მაგათი მოდგმა, მერე ხომ გავბრაზდი, მერე შეშლილივით ვიცინე, აი ახლა, ამ წამს ზუსტად შენი ისტორიის პერსონაჟს ვგავარ რომელიღაცას, რომ აღწერ ხოლმე ხელები აუკანკალდა, ან აირია, ან რა ვიცი. რასაც დაბნეულ, გახარებულ და გაბრაზებულ პერსონაჟზე წერ ხოლმე ერთად ზუსტად იმას განვიცდი. ახლა ესეც რომ არ ვქტვა როგორც ყოველთვის არ შემიძლია. მარიამის ორსულობა გაგრძელდებოდა თუ არა მისი ადასაწყვეტი იყო, მართლა არ ვიქნებოდი ცუდად განწყობილი, გავუგებდი ასე თუ ისე (ანუ კი), მაგრამ როცა ორსულობას მალავ კაცისგან, იმისგან ვისაც უყვარხარ (ნუ, მარიამმა ხომ მაინც იცის რომ უყვარს ლევანს, ეგეც საკითხავია მაგრამ ხომ იცის რა ადგილიც უჭირავს მის ცხოვრებაში და რა არა), ყველაზე ამაზრზენი ქცევა მგონია. მითუმეტეს ამ შემთხვევაში. მოძალადეებზე და სულითმდაბალ კაცებზე არ ვსაუბრობ. ამ ბოლო ორ თავში ლევანის იმდენად დიდი მეტამორფოზასავით ,,რაღაც" დაგვანახე, რომ მართლა, გულწრფელად დამენანა იმ ჩემი აზრით საშინელი გადაწყვეტილებისთვის რაც მარიამმა მიიღო. რა ბავშვის დამალვა, ან ორსულობის? ღმერთო... რა ვქნა რომ მარიამს მხარი არ დავუჭირე ამ შემთხვევაში. მითუმეტეს იცოდა ლევანს როგორ უნდოდა შვილი. საბუთები გაუგზავნა, გაეყარა, გადაცხოვრდა, გაწყვიტა ლევანთან ყველანაირი კავშირი და ეს ორსულობის დამალვა რა უაზრობა იყო ვერ მივხვდი. ანუ, რა ,,დატვირთვა"ჰქონდა ან ამ ისტორიისთვის ან მარიამმა რატომ მიიღო ეს გადაწყვეტილება. ბავშვს წაართმევდა როცა დაიბადებოდა? აბორტს სთხოვდა ლევანი თუ ისევ დააძალებდა სახლში წაყვანას? რომც ეთქვა ლევანს ეს და წაეყვანა სახლში, ნუ ეცადა მაინც, განქორწინებულები იყვნენ, ვერაფერს გახდებოდა. გაეყარა, ანუ არ შეეშინდა. მიიღო მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება, ანუ ასე უნდოდა და ორსულობა რა მიზნით დაუმალა ვერ მივხვდი. რა ვქნა, მე ყველაზე საზიზღრობა ეგ მგონია, კიდევ ვიმეორებ ასეთ სიტუაციებში. თუ არ მეთანხმება ვინმე, მართლა მივიღებ განსხვავებულ აზრს. არ გავბრაზდები. ძალიან, ძალიან საინტერესოა ისტორია. ჯერ ხომ მართლა სუნთქვა შემეკრა რომ დავინახე ეს თავი. უეჭველი, 100% ით ვიცოდი ისეთები დამემართებოდა რომ ვერ ავღწერდი და ლამის თავიდანვე ტირილი დავიწყე. მერე რომ გადამიარა პირველმა ემოციურობის ტალღამ, ბოლომდე გამყვა და ბოლოში საერთოდ სხვა წამოვიდა და კიდეც გადამიარა და ლამის მართლა დავიხვრჩე ემოციებისგან. მაგარი ვინმე ხარ!❤❤❤❤ წარმატებები!❤❤❤❤❤❤

 


№17  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი nazi
პირველ რიგში მადლობა რომ არ დასრულე ჯერ ეს ისტორია ხოლო რაც შეხება ამ თავს კარგი იყო ძალიან ძალიან მომეწონაა როგორც ყოველთვის განსაკუთრებლი იყო ბოლო მომენტში მომეწონა განსაკუთრებით სუპერ სუპერ ველოდები შემდეგ თავს ინტერესით ვკვდები :)) ისე მაინტერესებს მადლობა ❤❤❤❤❤❤❤

პორველ რიგში მადლობა რომ მეხმიანები❤❤❤❤ მიხარია ამ თავმა ასეთი ემოციები რომ გამოწვია შენში❤❤❤❤

ლ.მ
ეჭვი არ მეპარებოდა რომ მარიამი ამას არ გააკეთებდა. ისე დადებითად დავიმუხტე ამდილით ზუსტად ვიცი მთელი დღე გამყვება. ავტორზე ჩვეულებრივად ვარ შეყვარებული. გთხოვ მალე დადე ახალი თავი.????

ვაიმე, მადლობა ასეთი სიტყვებისთვის ❤❤❤❤ძალიან გამახარა თქვენმა კომენტარმა❤❤❤❤❤ შემდეგ სავარაუდოდ ხვალ დავდებ

ატბ
არ მეყოოოო ^-^
ბოლო საოცარი მომენტი იყო..
და მთლიანად ეს თავიც ძალიან ემოციური და განსაკუთრებული.
მალე დადე რა ვეღარ ვითმენ ^-^

მიხარია ამის მოსმენა ❤❤❤❤ თუ მოვახერხე ხვალ დავდებ შემდეგს ან დასასრულს, მადლობა რომ მეხმიანები ხოლმე

tttt
ყოჩაღ <3 მართლა ძალიან კარგი თავი იყო,ემოციებით სავსე. რაც შეეხება მოვლენების განვითარებას,კარგი იქნება რომ მას შემდეგ რაც ლევანი შეიცვლებოდა(და უკვე შეიმჩნევა მისი ცვლილებები) და მარიამიც შეამჩნევდა,მერე მარიამსაც გადაედგა მისკენ ნაბიჯები,ძალიან მინდა ლევანის აზრზე მოსვლის შემდეგ, მისგანაც დავინახო ლევანის მიმართ გიჟური სიყვარული. მოკლედ მარიამს ამ მხრივ სულ უმოქმედოდაც ნუ ამყოფებ. წარმატებები <3

გასაგებია თქვენი სურვილი და სწორედ ასე იქნება როცა ლევანის ცვლილებას დაინახავს მარიამი ❤❤❤❤❤მადლობა რომ გამიზიარე შენი აზრი

 


№18 სტუმარი სტუმარი ნეაკო

დიკო
აუ სიტყვები უბრალოდ არ მყოფნის იმდენად საოცარი ისტორიაა????

მადლობა ასეთი შეფასებისთვის ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

 


№19  offline მოდერი ნეაკო

nene gelovani
დღეს დასასრული დაიდება? ❤❤❤

დღეს ვერ მოვახერხებ :( ❤
სავარაუდოდ ხვალ დავდებ ახალ ან ბოლო თავს
(თუ მეყო ძალა და ნერვები რომ დავასრულო) ❤❤❤

სტუმარი თიკო
მოკლედ ხომ მოვიტირე მთელი მაგათი მოდგმა, მერე ხომ გავბრაზდი, მერე შეშლილივით ვიცინე, აი ახლა, ამ წამს ზუსტად შენი ისტორიის პერსონაჟს ვგავარ რომელიღაცას, რომ აღწერ ხოლმე ხელები აუკანკალდა, ან აირია, ან რა ვიცი. რასაც დაბნეულ, გახარებულ და გაბრაზებულ პერსონაჟზე წერ ხოლმე ერთად ზუსტად იმას განვიცდი. ახლა ესეც რომ არ ვქტვა როგორც ყოველთვის არ შემიძლია. მარიამის ორსულობა გაგრძელდებოდა თუ არა მისი ადასაწყვეტი იყო, მართლა არ ვიქნებოდი ცუდად განწყობილი, გავუგებდი ასე თუ ისე (ანუ კი), მაგრამ როცა ორსულობას მალავ კაცისგან, იმისგან ვისაც უყვარხარ (ნუ, მარიამმა ხომ მაინც იცის რომ უყვარს ლევანს, ეგეც საკითხავია მაგრამ ხომ იცის რა ადგილიც უჭირავს მის ცხოვრებაში და რა არა), ყველაზე ამაზრზენი ქცევა მგონია. მითუმეტეს ამ შემთხვევაში. მოძალადეებზე და სულითმდაბალ კაცებზე არ ვსაუბრობ. ამ ბოლო ორ თავში ლევანის იმდენად დიდი მეტამორფოზასავით ,,რაღაც" დაგვანახე, რომ მართლა, გულწრფელად დამენანა იმ ჩემი აზრით საშინელი გადაწყვეტილებისთვის რაც მარიამმა მიიღო. რა ბავშვის დამალვა, ან ორსულობის? ღმერთო... რა ვქნა რომ მარიამს მხარი არ დავუჭირე ამ შემთხვევაში. მითუმეტეს იცოდა ლევანს როგორ უნდოდა შვილი. საბუთები გაუგზავნა, გაეყარა, გადაცხოვრდა, გაწყვიტა ლევანთან ყველანაირი კავშირი და ეს ორსულობის დამალვა რა უაზრობა იყო ვერ მივხვდი. ანუ, რა ,,დატვირთვა"ჰქონდა ან ამ ისტორიისთვის ან მარიამმა რატომ მიიღო ეს გადაწყვეტილება. ბავშვს წაართმევდა როცა დაიბადებოდა? აბორტს სთხოვდა ლევანი თუ ისევ დააძალებდა სახლში წაყვანას? რომც ეთქვა ლევანს ეს და წაეყვანა სახლში, ნუ ეცადა მაინც, განქორწინებულები იყვნენ, ვერაფერს გახდებოდა. გაეყარა, ანუ არ შეეშინდა. მიიღო მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება, ანუ ასე უნდოდა და ორსულობა რა მიზნით დაუმალა ვერ მივხვდი. რა ვქნა, მე ყველაზე საზიზღრობა ეგ მგონია, კიდევ ვიმეორებ ასეთ სიტუაციებში. თუ არ მეთანხმება ვინმე, მართლა მივიღებ განსხვავებულ აზრს. არ გავბრაზდები. ძალიან, ძალიან საინტერესოა ისტორია. ჯერ ხომ მართლა სუნთქვა შემეკრა რომ დავინახე ეს თავი. უეჭველი, 100% ით ვიცოდი ისეთები დამემართებოდა რომ ვერ ავღწერდი და ლამის თავიდანვე ტირილი დავიწყე. მერე რომ გადამიარა პირველმა ემოციურობის ტალღამ, ბოლომდე გამყვა და ბოლოში საერთოდ სხვა წამოვიდა და კიდეც გადამიარა და ლამის მართლა დავიხვრჩე ემოციებისგან. მაგარი ვინმე ხარ!❤❤❤❤ წარმატებები!❤❤❤❤❤❤

მიხარია რომ ამდენი ემოცია გამოწვია შენში ამ პატარა თავმა ❤❤❤❤
მადლობას გიხდი იმისთვის რომ გულწრფელად მიზიარებ ყოველთვის შენს აზრს თუნდაც ახლა მარიამზე რომ ხარ გაბრაზებული ❤❤❤ :)
შემდეგ ან ბოლო თავში ავხსნი მიზეზებს თუ რატომ მოიქცა ასე და რატომ მიიღო მსგავსი გადაწყვეტილება, მაშინ როცა ლევანის ცვლილებები უკვე თვალსაჩინო იყო და იმედია რაღაც დონეზე გაუგებ ❤ თუმცა შენი დამოკიდებულება არ მიკვირს ამ საკითხზე და სრულიად არ მგონია არასწორი, ( რადგან ლევანი სანდროსავით ტირანი არაა) სხვანაირად ცუდი ბიჭია :დ
მადლობა კიდევ ერთხელ რომ სულ მეხმიანები და მიზიარებ შენს აზრა და ემოციებს ❤❤❤❤ ( თავოდან კომენტარებს რომ არ წერდი დამაკლდა შენი ემოციები და მიხაროა ამ იტორიამ მაივ რომ შეძლო და დამიბრუნა შენი თავი )

 


№20 სტუმარი სტუმარი თიკო

ნეაკო
nene gelovani
დღეს დასასრული დაიდება? ❤❤❤

დღეს ვერ მოვახერხებ :( ❤
სავარაუდოდ ხვალ დავდებ ახალ ან ბოლო თავს
(თუ მეყო ძალა და ნერვები რომ დავასრულო) ❤❤❤

სტუმარი თიკო
მოკლედ ხომ მოვიტირე მთელი მაგათი მოდგმა, მერე ხომ გავბრაზდი, მერე შეშლილივით ვიცინე, აი ახლა, ამ წამს ზუსტად შენი ისტორიის პერსონაჟს ვგავარ რომელიღაცას, რომ აღწერ ხოლმე ხელები აუკანკალდა, ან აირია, ან რა ვიცი. რასაც დაბნეულ, გახარებულ და გაბრაზებულ პერსონაჟზე წერ ხოლმე ერთად ზუსტად იმას განვიცდი. ახლა ესეც რომ არ ვქტვა როგორც ყოველთვის არ შემიძლია. მარიამის ორსულობა გაგრძელდებოდა თუ არა მისი ადასაწყვეტი იყო, მართლა არ ვიქნებოდი ცუდად განწყობილი, გავუგებდი ასე თუ ისე (ანუ კი), მაგრამ როცა ორსულობას მალავ კაცისგან, იმისგან ვისაც უყვარხარ (ნუ, მარიამმა ხომ მაინც იცის რომ უყვარს ლევანს, ეგეც საკითხავია მაგრამ ხომ იცის რა ადგილიც უჭირავს მის ცხოვრებაში და რა არა), ყველაზე ამაზრზენი ქცევა მგონია. მითუმეტეს ამ შემთხვევაში. მოძალადეებზე და სულითმდაბალ კაცებზე არ ვსაუბრობ. ამ ბოლო ორ თავში ლევანის იმდენად დიდი მეტამორფოზასავით ,,რაღაც" დაგვანახე, რომ მართლა, გულწრფელად დამენანა იმ ჩემი აზრით საშინელი გადაწყვეტილებისთვის რაც მარიამმა მიიღო. რა ბავშვის დამალვა, ან ორსულობის? ღმერთო... რა ვქნა რომ მარიამს მხარი არ დავუჭირე ამ შემთხვევაში. მითუმეტეს იცოდა ლევანს როგორ უნდოდა შვილი. საბუთები გაუგზავნა, გაეყარა, გადაცხოვრდა, გაწყვიტა ლევანთან ყველანაირი კავშირი და ეს ორსულობის დამალვა რა უაზრობა იყო ვერ მივხვდი. ანუ, რა ,,დატვირთვა"ჰქონდა ან ამ ისტორიისთვის ან მარიამმა რატომ მიიღო ეს გადაწყვეტილება. ბავშვს წაართმევდა როცა დაიბადებოდა? აბორტს სთხოვდა ლევანი თუ ისევ დააძალებდა სახლში წაყვანას? რომც ეთქვა ლევანს ეს და წაეყვანა სახლში, ნუ ეცადა მაინც, განქორწინებულები იყვნენ, ვერაფერს გახდებოდა. გაეყარა, ანუ არ შეეშინდა. მიიღო მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება, ანუ ასე უნდოდა და ორსულობა რა მიზნით დაუმალა ვერ მივხვდი. რა ვქნა, მე ყველაზე საზიზღრობა ეგ მგონია, კიდევ ვიმეორებ ასეთ სიტუაციებში. თუ არ მეთანხმება ვინმე, მართლა მივიღებ განსხვავებულ აზრს. არ გავბრაზდები. ძალიან, ძალიან საინტერესოა ისტორია. ჯერ ხომ მართლა სუნთქვა შემეკრა რომ დავინახე ეს თავი. უეჭველი, 100% ით ვიცოდი ისეთები დამემართებოდა რომ ვერ ავღწერდი და ლამის თავიდანვე ტირილი დავიწყე. მერე რომ გადამიარა პირველმა ემოციურობის ტალღამ, ბოლომდე გამყვა და ბოლოში საერთოდ სხვა წამოვიდა და კიდეც გადამიარა და ლამის მართლა დავიხვრჩე ემოციებისგან. მაგარი ვინმე ხარ!❤❤❤❤ წარმატებები!❤❤❤❤❤❤

მიხარია რომ ამდენი ემოცია გამოწვია შენში ამ პატარა თავმა ❤❤❤❤
მადლობას გიხდი იმისთვის რომ გულწრფელად მიზიარებ ყოველთვის შენს აზრს თუნდაც ახლა მარიამზე რომ ხარ გაბრაზებული ❤❤❤ :)
შემდეგ ან ბოლო თავში ავხსნი მიზეზებს თუ რატომ მოიქცა ასე და რატომ მიიღო მსგავსი გადაწყვეტილება, მაშინ როცა ლევანის ცვლილებები უკვე თვალსაჩინო იყო და იმედია რაღაც დონეზე გაუგებ ❤ თუმცა შენი დამოკიდებულება არ მიკვირს ამ საკითხზე და სრულიად არ მგონია არასწორი, ( რადგან ლევანი სანდროსავით ტირანი არაა) სხვანაირად ცუდი ბიჭია :დ
მადლობა კიდევ ერთხელ რომ სულ მეხმიანები და მიზიარებ შენს აზრა და ემოციებს ❤❤❤❤ ( თავოდან კომენტარებს რომ არ წერდი დამაკლდა შენი ემოციები და მიხაროა ამ იტორიამ მაივ რომ შეძლო და დამიბრუნა შენი თავი )

ვაიმე შენ თუ ეგ გაგახარებს, ყველგან დაგიწერ.❤ ხომ იცი რომ სულ მოგყვები. უბრალოდ ზოგჯერ ვერ ვწერ, განა მეზარება, უბრალოდ კომენტარის დაწერაც დიდი საქმე მგონია და მინდა ხოლმე ჩემი აზრი უწყინრად და გულწრფელად გადმოვცე ხოლმე.❤❤❤❤❤❤

მართლა გაფასებ და შენი სიტყვებიც მიხარია.❤

 


№21  offline მოდერი nene gelovani

ნეაკო
nene gelovani
დღეს დასასრული დაიდება? ❤❤❤

დღეს ვერ მოვახერხებ :( ❤
სავარაუდოდ ხვალ დავდებ ახალ ან ბოლო თავს
(თუ მეყო ძალა და ნერვები რომ დავასრულო) ❤❤❤

სტუმარი თიკო
მოკლედ ხომ მოვიტირე მთელი მაგათი მოდგმა, მერე ხომ გავბრაზდი, მერე შეშლილივით ვიცინე, აი ახლა, ამ წამს ზუსტად შენი ისტორიის პერსონაჟს ვგავარ რომელიღაცას, რომ აღწერ ხოლმე ხელები აუკანკალდა, ან აირია, ან რა ვიცი. რასაც დაბნეულ, გახარებულ და გაბრაზებულ პერსონაჟზე წერ ხოლმე ერთად ზუსტად იმას განვიცდი. ახლა ესეც რომ არ ვქტვა როგორც ყოველთვის არ შემიძლია. მარიამის ორსულობა გაგრძელდებოდა თუ არა მისი ადასაწყვეტი იყო, მართლა არ ვიქნებოდი ცუდად განწყობილი, გავუგებდი ასე თუ ისე (ანუ კი), მაგრამ როცა ორსულობას მალავ კაცისგან, იმისგან ვისაც უყვარხარ (ნუ, მარიამმა ხომ მაინც იცის რომ უყვარს ლევანს, ეგეც საკითხავია მაგრამ ხომ იცის რა ადგილიც უჭირავს მის ცხოვრებაში და რა არა), ყველაზე ამაზრზენი ქცევა მგონია. მითუმეტეს ამ შემთხვევაში. მოძალადეებზე და სულითმდაბალ კაცებზე არ ვსაუბრობ. ამ ბოლო ორ თავში ლევანის იმდენად დიდი მეტამორფოზასავით ,,რაღაც" დაგვანახე, რომ მართლა, გულწრფელად დამენანა იმ ჩემი აზრით საშინელი გადაწყვეტილებისთვის რაც მარიამმა მიიღო. რა ბავშვის დამალვა, ან ორსულობის? ღმერთო... რა ვქნა რომ მარიამს მხარი არ დავუჭირე ამ შემთხვევაში. მითუმეტეს იცოდა ლევანს როგორ უნდოდა შვილი. საბუთები გაუგზავნა, გაეყარა, გადაცხოვრდა, გაწყვიტა ლევანთან ყველანაირი კავშირი და ეს ორსულობის დამალვა რა უაზრობა იყო ვერ მივხვდი. ანუ, რა ,,დატვირთვა"ჰქონდა ან ამ ისტორიისთვის ან მარიამმა რატომ მიიღო ეს გადაწყვეტილება. ბავშვს წაართმევდა როცა დაიბადებოდა? აბორტს სთხოვდა ლევანი თუ ისევ დააძალებდა სახლში წაყვანას? რომც ეთქვა ლევანს ეს და წაეყვანა სახლში, ნუ ეცადა მაინც, განქორწინებულები იყვნენ, ვერაფერს გახდებოდა. გაეყარა, ანუ არ შეეშინდა. მიიღო მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება, ანუ ასე უნდოდა და ორსულობა რა მიზნით დაუმალა ვერ მივხვდი. რა ვქნა, მე ყველაზე საზიზღრობა ეგ მგონია, კიდევ ვიმეორებ ასეთ სიტუაციებში. თუ არ მეთანხმება ვინმე, მართლა მივიღებ განსხვავებულ აზრს. არ გავბრაზდები. ძალიან, ძალიან საინტერესოა ისტორია. ჯერ ხომ მართლა სუნთქვა შემეკრა რომ დავინახე ეს თავი. უეჭველი, 100% ით ვიცოდი ისეთები დამემართებოდა რომ ვერ ავღწერდი და ლამის თავიდანვე ტირილი დავიწყე. მერე რომ გადამიარა პირველმა ემოციურობის ტალღამ, ბოლომდე გამყვა და ბოლოში საერთოდ სხვა წამოვიდა და კიდეც გადამიარა და ლამის მართლა დავიხვრჩე ემოციებისგან. მაგარი ვინმე ხარ!❤❤❤❤ წარმატებები!❤❤❤❤❤❤

მიხარია რომ ამდენი ემოცია გამოწვია შენში ამ პატარა თავმა ❤❤❤❤
მადლობას გიხდი იმისთვის რომ გულწრფელად მიზიარებ ყოველთვის შენს აზრს თუნდაც ახლა მარიამზე რომ ხარ გაბრაზებული ❤❤❤ :)
შემდეგ ან ბოლო თავში ავხსნი მიზეზებს თუ რატომ მოიქცა ასე და რატომ მიიღო მსგავსი გადაწყვეტილება, მაშინ როცა ლევანის ცვლილებები უკვე თვალსაჩინო იყო და იმედია რაღაც დონეზე გაუგებ ❤ თუმცა შენი დამოკიდებულება არ მიკვირს ამ საკითხზე და სრულიად არ მგონია არასწორი, ( რადგან ლევანი სანდროსავით ტირანი არაა) სხვანაირად ცუდი ბიჭია :დ
მადლობა კიდევ ერთხელ რომ სულ მეხმიანები და მიზიარებ შენს აზრა და ემოციებს ❤❤❤❤ ( თავოდან კომენტარებს რომ არ წერდი დამაკლდა შენი ემოციები და მიხაროა ამ იტორიამ მაივ რომ შეძლო და დამიბრუნა შენი თავი )




აჰა, ამიწეწეს ახლა ნერვები. expressionless
სამაგიეროდ არც სანდრო ყოფილა ამისავით ბენტერა და ლოქო. relieved
ჩემს ტირანს გაეშვით, არ ამაფორიაქოთ მეორედ laughing

 


№22 სტუმარი სტუმარი თიკო

nene gelovani
ნეაკო
nene gelovani
დღეს დასასრული დაიდება? ❤❤❤

დღეს ვერ მოვახერხებ :( ❤
სავარაუდოდ ხვალ დავდებ ახალ ან ბოლო თავს
(თუ მეყო ძალა და ნერვები რომ დავასრულო) ❤❤❤

სტუმარი თიკო
მოკლედ ხომ მოვიტირე მთელი მაგათი მოდგმა, მერე ხომ გავბრაზდი, მერე შეშლილივით ვიცინე, აი ახლა, ამ წამს ზუსტად შენი ისტორიის პერსონაჟს ვგავარ რომელიღაცას, რომ აღწერ ხოლმე ხელები აუკანკალდა, ან აირია, ან რა ვიცი. რასაც დაბნეულ, გახარებულ და გაბრაზებულ პერსონაჟზე წერ ხოლმე ერთად ზუსტად იმას განვიცდი. ახლა ესეც რომ არ ვქტვა როგორც ყოველთვის არ შემიძლია. მარიამის ორსულობა გაგრძელდებოდა თუ არა მისი ადასაწყვეტი იყო, მართლა არ ვიქნებოდი ცუდად განწყობილი, გავუგებდი ასე თუ ისე (ანუ კი), მაგრამ როცა ორსულობას მალავ კაცისგან, იმისგან ვისაც უყვარხარ (ნუ, მარიამმა ხომ მაინც იცის რომ უყვარს ლევანს, ეგეც საკითხავია მაგრამ ხომ იცის რა ადგილიც უჭირავს მის ცხოვრებაში და რა არა), ყველაზე ამაზრზენი ქცევა მგონია. მითუმეტეს ამ შემთხვევაში. მოძალადეებზე და სულითმდაბალ კაცებზე არ ვსაუბრობ. ამ ბოლო ორ თავში ლევანის იმდენად დიდი მეტამორფოზასავით ,,რაღაც" დაგვანახე, რომ მართლა, გულწრფელად დამენანა იმ ჩემი აზრით საშინელი გადაწყვეტილებისთვის რაც მარიამმა მიიღო. რა ბავშვის დამალვა, ან ორსულობის? ღმერთო... რა ვქნა რომ მარიამს მხარი არ დავუჭირე ამ შემთხვევაში. მითუმეტეს იცოდა ლევანს როგორ უნდოდა შვილი. საბუთები გაუგზავნა, გაეყარა, გადაცხოვრდა, გაწყვიტა ლევანთან ყველანაირი კავშირი და ეს ორსულობის დამალვა რა უაზრობა იყო ვერ მივხვდი. ანუ, რა ,,დატვირთვა"ჰქონდა ან ამ ისტორიისთვის ან მარიამმა რატომ მიიღო ეს გადაწყვეტილება. ბავშვს წაართმევდა როცა დაიბადებოდა? აბორტს სთხოვდა ლევანი თუ ისევ დააძალებდა სახლში წაყვანას? რომც ეთქვა ლევანს ეს და წაეყვანა სახლში, ნუ ეცადა მაინც, განქორწინებულები იყვნენ, ვერაფერს გახდებოდა. გაეყარა, ანუ არ შეეშინდა. მიიღო მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება, ანუ ასე უნდოდა და ორსულობა რა მიზნით დაუმალა ვერ მივხვდი. რა ვქნა, მე ყველაზე საზიზღრობა ეგ მგონია, კიდევ ვიმეორებ ასეთ სიტუაციებში. თუ არ მეთანხმება ვინმე, მართლა მივიღებ განსხვავებულ აზრს. არ გავბრაზდები. ძალიან, ძალიან საინტერესოა ისტორია. ჯერ ხომ მართლა სუნთქვა შემეკრა რომ დავინახე ეს თავი. უეჭველი, 100% ით ვიცოდი ისეთები დამემართებოდა რომ ვერ ავღწერდი და ლამის თავიდანვე ტირილი დავიწყე. მერე რომ გადამიარა პირველმა ემოციურობის ტალღამ, ბოლომდე გამყვა და ბოლოში საერთოდ სხვა წამოვიდა და კიდეც გადამიარა და ლამის მართლა დავიხვრჩე ემოციებისგან. მაგარი ვინმე ხარ!❤❤❤❤ წარმატებები!❤❤❤❤❤❤

მიხარია რომ ამდენი ემოცია გამოწვია შენში ამ პატარა თავმა ❤❤❤❤
მადლობას გიხდი იმისთვის რომ გულწრფელად მიზიარებ ყოველთვის შენს აზრს თუნდაც ახლა მარიამზე რომ ხარ გაბრაზებული ❤❤❤ :)
შემდეგ ან ბოლო თავში ავხსნი მიზეზებს თუ რატომ მოიქცა ასე და რატომ მიიღო მსგავსი გადაწყვეტილება, მაშინ როცა ლევანის ცვლილებები უკვე თვალსაჩინო იყო და იმედია რაღაც დონეზე გაუგებ ❤ თუმცა შენი დამოკიდებულება არ მიკვირს ამ საკითხზე და სრულიად არ მგონია არასწორი, ( რადგან ლევანი სანდროსავით ტირანი არაა) სხვანაირად ცუდი ბიჭია :დ
მადლობა კიდევ ერთხელ რომ სულ მეხმიანები და მიზიარებ შენს აზრა და ემოციებს ❤❤❤❤ ( თავოდან კომენტარებს რომ არ წერდი დამაკლდა შენი ემოციები და მიხაროა ამ იტორიამ მაივ რომ შეძლო და დამიბრუნა შენი თავი )




აჰა, ამიწეწეს ახლა ნერვები. expressionless
სამაგიეროდ არც სანდრო ყოფილა ამისავით ბენტერა და ლოქო. relieved
ჩემს ტირანს გაეშვით, არ ამაფორიაქოთ მეორედ laughing

ლოქო joy ლევანი რომ ვინმე ნამდვილი პიროვნება იყოს და ,,გვიყურებდეს", წავიდოდა და თავს მოიკლავდა. საწყალს ერთი კარგი სიტყვა არ ვაღირსეთ. smile

 


№23 სტუმარი სტუმარი მარი

როდის დადებ?

 


№24 სტუმარი ელა1

იცი ნეაკო მგონი ხვდები ნაწილობრივ მარიამი ასე რატო მოიქცა და რატო დაუმალა ლევანს ბავშვის ამბავი მიუხედავად იმისა რო იცოდა რო ლევანი იცვლებოდა.მგონი მიზეზი ამ ყველაფრისა ის არის რო მარიამი უბრალოდ დაიღალა ყველაფრიდ ცოტატი დასვენება და ფიქრი უნდოდა .მას რო ეთქვა ლევანისთვის რო ბავშვი არ მოუშერებია დარწმუნებული ვარ ლევანი არ მოასვენებდა და იმის საშველებას არ მისცემდა მშვიდად ეცხოვრა რა ისევ იქ დააბრუნებდა სადაც ისე უბედური იყო.უბრალოდ ეშინოდა რო ისევ იმის გადატანა მოუწევდა რაც იტანდა ამდენიხანი .უბრალოდ უნდოდა რო მისი ორსულობა წყნარად და მშვიდად განვითარებულიყო .❤❤❤ეს არის ჩემი აზრი და თუ ვცდები მითხარი ნეაკო.ყველა ქალი თავის ცხოვრებაში განიცდის ამ ფერიოდს რასაც მარიამი განიცდის ეხლა ანუ შიშის.

 


№25 სტუმარი სტუმარი ელენე

ელა1
იცი ნეაკო მგონი ხვდები ნაწილობრივ მარიამი ასე რატო მოიქცა და რატო დაუმალა ლევანს ბავშვის ამბავი მიუხედავად იმისა რო იცოდა რო ლევანი იცვლებოდა.მგონი მიზეზი ამ ყველაფრისა ის არის რო მარიამი უბრალოდ დაიღალა ყველაფრიდ ცოტატი დასვენება და ფიქრი უნდოდა .მას რო ეთქვა ლევანისთვის რო ბავშვი არ მოუშერებია დარწმუნებული ვარ ლევანი არ მოასვენებდა და იმის საშველებას არ მისცემდა მშვიდად ეცხოვრა რა ისევ იქ დააბრუნებდა სადაც ისე უბედური იყო.უბრალოდ ეშინოდა რო ისევ იმის გადატანა მოუწევდა რაც იტანდა ამდენიხანი .უბრალოდ უნდოდა რო მისი ორსულობა წყნარად და მშვიდად განვითარებულიყო .❤❤❤ეს არის ჩემი აზრი და თუ ვცდები მითხარი ნეაკო.ყველა ქალი თავის ცხოვრებაში განიცდის ამ ფერიოდს რასაც მარიამი განიცდის ეხლა ანუ შიშის.


ზუსტად იგივეს ვფიქრობ მეც ამ ამბავზე, ასე რომ საერთოდ არ ვამტყუნებ მარიამს. თან აშკარად ჩანს რომ ძალიანაც არ იმალება. ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა თითქოს ფირობდა, სადამდეც გავქაჩავ ვიქნები მშვიდად და მერე ისედაც გაიგებენო.
საერთოდ არ ეტყობა რომ სამუდამოდ აპირებდა დამალვას ან თავისი თავის, ან ბავშვის. დროებითი სიმშვიდე სჭირდებოდა და ნამდვილად არ გაემტყუნება.

 


№26  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი თიკო
ნეაკო
nene gelovani
დღეს დასასრული დაიდება? ❤❤❤

დღეს ვერ მოვახერხებ :( ❤
სავარაუდოდ ხვალ დავდებ ახალ ან ბოლო თავს
(თუ მეყო ძალა და ნერვები რომ დავასრულო) ❤❤❤

სტუმარი თიკო
მოკლედ ხომ მოვიტირე მთელი მაგათი მოდგმა, მერე ხომ გავბრაზდი, მერე შეშლილივით ვიცინე, აი ახლა, ამ წამს ზუსტად შენი ისტორიის პერსონაჟს ვგავარ რომელიღაცას, რომ აღწერ ხოლმე ხელები აუკანკალდა, ან აირია, ან რა ვიცი. რასაც დაბნეულ, გახარებულ და გაბრაზებულ პერსონაჟზე წერ ხოლმე ერთად ზუსტად იმას განვიცდი. ახლა ესეც რომ არ ვქტვა როგორც ყოველთვის არ შემიძლია. მარიამის ორსულობა გაგრძელდებოდა თუ არა მისი ადასაწყვეტი იყო, მართლა არ ვიქნებოდი ცუდად განწყობილი, გავუგებდი ასე თუ ისე (ანუ კი), მაგრამ როცა ორსულობას მალავ კაცისგან, იმისგან ვისაც უყვარხარ (ნუ, მარიამმა ხომ მაინც იცის რომ უყვარს ლევანს, ეგეც საკითხავია მაგრამ ხომ იცის რა ადგილიც უჭირავს მის ცხოვრებაში და რა არა), ყველაზე ამაზრზენი ქცევა მგონია. მითუმეტეს ამ შემთხვევაში. მოძალადეებზე და სულითმდაბალ კაცებზე არ ვსაუბრობ. ამ ბოლო ორ თავში ლევანის იმდენად დიდი მეტამორფოზასავით ,,რაღაც" დაგვანახე, რომ მართლა, გულწრფელად დამენანა იმ ჩემი აზრით საშინელი გადაწყვეტილებისთვის რაც მარიამმა მიიღო. რა ბავშვის დამალვა, ან ორსულობის? ღმერთო... რა ვქნა რომ მარიამს მხარი არ დავუჭირე ამ შემთხვევაში. მითუმეტეს იცოდა ლევანს როგორ უნდოდა შვილი. საბუთები გაუგზავნა, გაეყარა, გადაცხოვრდა, გაწყვიტა ლევანთან ყველანაირი კავშირი და ეს ორსულობის დამალვა რა უაზრობა იყო ვერ მივხვდი. ანუ, რა ,,დატვირთვა"ჰქონდა ან ამ ისტორიისთვის ან მარიამმა რატომ მიიღო ეს გადაწყვეტილება. ბავშვს წაართმევდა როცა დაიბადებოდა? აბორტს სთხოვდა ლევანი თუ ისევ დააძალებდა სახლში წაყვანას? რომც ეთქვა ლევანს ეს და წაეყვანა სახლში, ნუ ეცადა მაინც, განქორწინებულები იყვნენ, ვერაფერს გახდებოდა. გაეყარა, ანუ არ შეეშინდა. მიიღო მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება, ანუ ასე უნდოდა და ორსულობა რა მიზნით დაუმალა ვერ მივხვდი. რა ვქნა, მე ყველაზე საზიზღრობა ეგ მგონია, კიდევ ვიმეორებ ასეთ სიტუაციებში. თუ არ მეთანხმება ვინმე, მართლა მივიღებ განსხვავებულ აზრს. არ გავბრაზდები. ძალიან, ძალიან საინტერესოა ისტორია. ჯერ ხომ მართლა სუნთქვა შემეკრა რომ დავინახე ეს თავი. უეჭველი, 100% ით ვიცოდი ისეთები დამემართებოდა რომ ვერ ავღწერდი და ლამის თავიდანვე ტირილი დავიწყე. მერე რომ გადამიარა პირველმა ემოციურობის ტალღამ, ბოლომდე გამყვა და ბოლოში საერთოდ სხვა წამოვიდა და კიდეც გადამიარა და ლამის მართლა დავიხვრჩე ემოციებისგან. მაგარი ვინმე ხარ!❤❤❤❤ წარმატებები!❤❤❤❤❤❤

მიხარია რომ ამდენი ემოცია გამოწვია შენში ამ პატარა თავმა ❤❤❤❤
მადლობას გიხდი იმისთვის რომ გულწრფელად მიზიარებ ყოველთვის შენს აზრს თუნდაც ახლა მარიამზე რომ ხარ გაბრაზებული ❤❤❤ :)
შემდეგ ან ბოლო თავში ავხსნი მიზეზებს თუ რატომ მოიქცა ასე და რატომ მიიღო მსგავსი გადაწყვეტილება, მაშინ როცა ლევანის ცვლილებები უკვე თვალსაჩინო იყო და იმედია რაღაც დონეზე გაუგებ ❤ თუმცა შენი დამოკიდებულება არ მიკვირს ამ საკითხზე და სრულიად არ მგონია არასწორი, ( რადგან ლევანი სანდროსავით ტირანი არაა) სხვანაირად ცუდი ბიჭია :დ
მადლობა კიდევ ერთხელ რომ სულ მეხმიანები და მიზიარებ შენს აზრა და ემოციებს ❤❤❤❤ ( თავოდან კომენტარებს რომ არ წერდი დამაკლდა შენი ემოციები და მიხაროა ამ იტორიამ მაივ რომ შეძლო და დამიბრუნა შენი თავი )

ვაიმე შენ თუ ეგ გაგახარებს, ყველგან დაგიწერ.❤ ხომ იცი რომ სულ მოგყვები. უბრალოდ ზოგჯერ ვერ ვწერ, განა მეზარება, უბრალოდ კომენტარის დაწერაც დიდი საქმე მგონია და მინდა ხოლმე ჩემი აზრი უწყინრად და გულწრფელად გადმოვცე ხოლმე.❤❤❤❤❤❤

მართლა გაფასებ და შენი სიტყვებიც მიხარია.❤

ძალიან ძალინ მიხარია ამის მოსმენა ❤❤❤❤❤ყოველთვის მოუთმენლად დაველოდები შენს შეფასებებს ❤❤❤❤❤❤

nene gelovani
ნეაკო
nene gelovani
დღეს დასასრული დაიდება? ❤❤❤

დღეს ვერ მოვახერხებ :( ❤
სავარაუდოდ ხვალ დავდებ ახალ ან ბოლო თავს
(თუ მეყო ძალა და ნერვები რომ დავასრულო) ❤❤❤

სტუმარი თიკო
მოკლედ ხომ მოვიტირე მთელი მაგათი მოდგმა, მერე ხომ გავბრაზდი, მერე შეშლილივით ვიცინე, აი ახლა, ამ წამს ზუსტად შენი ისტორიის პერსონაჟს ვგავარ რომელიღაცას, რომ აღწერ ხოლმე ხელები აუკანკალდა, ან აირია, ან რა ვიცი. რასაც დაბნეულ, გახარებულ და გაბრაზებულ პერსონაჟზე წერ ხოლმე ერთად ზუსტად იმას განვიცდი. ახლა ესეც რომ არ ვქტვა როგორც ყოველთვის არ შემიძლია. მარიამის ორსულობა გაგრძელდებოდა თუ არა მისი ადასაწყვეტი იყო, მართლა არ ვიქნებოდი ცუდად განწყობილი, გავუგებდი ასე თუ ისე (ანუ კი), მაგრამ როცა ორსულობას მალავ კაცისგან, იმისგან ვისაც უყვარხარ (ნუ, მარიამმა ხომ მაინც იცის რომ უყვარს ლევანს, ეგეც საკითხავია მაგრამ ხომ იცის რა ადგილიც უჭირავს მის ცხოვრებაში და რა არა), ყველაზე ამაზრზენი ქცევა მგონია. მითუმეტეს ამ შემთხვევაში. მოძალადეებზე და სულითმდაბალ კაცებზე არ ვსაუბრობ. ამ ბოლო ორ თავში ლევანის იმდენად დიდი მეტამორფოზასავით ,,რაღაც" დაგვანახე, რომ მართლა, გულწრფელად დამენანა იმ ჩემი აზრით საშინელი გადაწყვეტილებისთვის რაც მარიამმა მიიღო. რა ბავშვის დამალვა, ან ორსულობის? ღმერთო... რა ვქნა რომ მარიამს მხარი არ დავუჭირე ამ შემთხვევაში. მითუმეტეს იცოდა ლევანს როგორ უნდოდა შვილი. საბუთები გაუგზავნა, გაეყარა, გადაცხოვრდა, გაწყვიტა ლევანთან ყველანაირი კავშირი და ეს ორსულობის დამალვა რა უაზრობა იყო ვერ მივხვდი. ანუ, რა ,,დატვირთვა"ჰქონდა ან ამ ისტორიისთვის ან მარიამმა რატომ მიიღო ეს გადაწყვეტილება. ბავშვს წაართმევდა როცა დაიბადებოდა? აბორტს სთხოვდა ლევანი თუ ისევ დააძალებდა სახლში წაყვანას? რომც ეთქვა ლევანს ეს და წაეყვანა სახლში, ნუ ეცადა მაინც, განქორწინებულები იყვნენ, ვერაფერს გახდებოდა. გაეყარა, ანუ არ შეეშინდა. მიიღო მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება, ანუ ასე უნდოდა და ორსულობა რა მიზნით დაუმალა ვერ მივხვდი. რა ვქნა, მე ყველაზე საზიზღრობა ეგ მგონია, კიდევ ვიმეორებ ასეთ სიტუაციებში. თუ არ მეთანხმება ვინმე, მართლა მივიღებ განსხვავებულ აზრს. არ გავბრაზდები. ძალიან, ძალიან საინტერესოა ისტორია. ჯერ ხომ მართლა სუნთქვა შემეკრა რომ დავინახე ეს თავი. უეჭველი, 100% ით ვიცოდი ისეთები დამემართებოდა რომ ვერ ავღწერდი და ლამის თავიდანვე ტირილი დავიწყე. მერე რომ გადამიარა პირველმა ემოციურობის ტალღამ, ბოლომდე გამყვა და ბოლოში საერთოდ სხვა წამოვიდა და კიდეც გადამიარა და ლამის მართლა დავიხვრჩე ემოციებისგან. მაგარი ვინმე ხარ!❤❤❤❤ წარმატებები!❤❤❤❤❤❤

მიხარია რომ ამდენი ემოცია გამოწვია შენში ამ პატარა თავმა ❤❤❤❤
მადლობას გიხდი იმისთვის რომ გულწრფელად მიზიარებ ყოველთვის შენს აზრს თუნდაც ახლა მარიამზე რომ ხარ გაბრაზებული ❤❤❤ :)
შემდეგ ან ბოლო თავში ავხსნი მიზეზებს თუ რატომ მოიქცა ასე და რატომ მიიღო მსგავსი გადაწყვეტილება, მაშინ როცა ლევანის ცვლილებები უკვე თვალსაჩინო იყო და იმედია რაღაც დონეზე გაუგებ ❤ თუმცა შენი დამოკიდებულება არ მიკვირს ამ საკითხზე და სრულიად არ მგონია არასწორი, ( რადგან ლევანი სანდროსავით ტირანი არაა) სხვანაირად ცუდი ბიჭია :დ
მადლობა კიდევ ერთხელ რომ სულ მეხმიანები და მიზიარებ შენს აზრა და ემოციებს ❤❤❤❤ ( თავოდან კომენტარებს რომ არ წერდი დამაკლდა შენი ემოციები და მიხაროა ამ იტორიამ მაივ რომ შეძლო და დამიბრუნა შენი თავი )




აჰა, ამიწეწეს ახლა ნერვები. expressionless
სამაგიეროდ არც სანდრო ყოფილა ამისავით ბენტერა და ლოქო. relieved
ჩემს ტირანს გაეშვით, არ ამაფორიაქოთ მეორედ laughing

გასაგებია :დ ტირანი ხელშეუხებელია!!! :დ

 


№27 სტუმარი სტუმარი ნეაკო

სტუმარი თიკო
nene gelovani
ნეაკო
nene gelovani
დღეს დასასრული დაიდება? ❤❤❤

დღეს ვერ მოვახერხებ :( ❤
სავარაუდოდ ხვალ დავდებ ახალ ან ბოლო თავს
(თუ მეყო ძალა და ნერვები რომ დავასრულო) ❤❤❤

სტუმარი თიკო
მოკლედ ხომ მოვიტირე მთელი მაგათი მოდგმა, მერე ხომ გავბრაზდი, მერე შეშლილივით ვიცინე, აი ახლა, ამ წამს ზუსტად შენი ისტორიის პერსონაჟს ვგავარ რომელიღაცას, რომ აღწერ ხოლმე ხელები აუკანკალდა, ან აირია, ან რა ვიცი. რასაც დაბნეულ, გახარებულ და გაბრაზებულ პერსონაჟზე წერ ხოლმე ერთად ზუსტად იმას განვიცდი. ახლა ესეც რომ არ ვქტვა როგორც ყოველთვის არ შემიძლია. მარიამის ორსულობა გაგრძელდებოდა თუ არა მისი ადასაწყვეტი იყო, მართლა არ ვიქნებოდი ცუდად განწყობილი, გავუგებდი ასე თუ ისე (ანუ კი), მაგრამ როცა ორსულობას მალავ კაცისგან, იმისგან ვისაც უყვარხარ (ნუ, მარიამმა ხომ მაინც იცის რომ უყვარს ლევანს, ეგეც საკითხავია მაგრამ ხომ იცის რა ადგილიც უჭირავს მის ცხოვრებაში და რა არა), ყველაზე ამაზრზენი ქცევა მგონია. მითუმეტეს ამ შემთხვევაში. მოძალადეებზე და სულითმდაბალ კაცებზე არ ვსაუბრობ. ამ ბოლო ორ თავში ლევანის იმდენად დიდი მეტამორფოზასავით ,,რაღაც" დაგვანახე, რომ მართლა, გულწრფელად დამენანა იმ ჩემი აზრით საშინელი გადაწყვეტილებისთვის რაც მარიამმა მიიღო. რა ბავშვის დამალვა, ან ორსულობის? ღმერთო... რა ვქნა რომ მარიამს მხარი არ დავუჭირე ამ შემთხვევაში. მითუმეტეს იცოდა ლევანს როგორ უნდოდა შვილი. საბუთები გაუგზავნა, გაეყარა, გადაცხოვრდა, გაწყვიტა ლევანთან ყველანაირი კავშირი და ეს ორსულობის დამალვა რა უაზრობა იყო ვერ მივხვდი. ანუ, რა ,,დატვირთვა"ჰქონდა ან ამ ისტორიისთვის ან მარიამმა რატომ მიიღო ეს გადაწყვეტილება. ბავშვს წაართმევდა როცა დაიბადებოდა? აბორტს სთხოვდა ლევანი თუ ისევ დააძალებდა სახლში წაყვანას? რომც ეთქვა ლევანს ეს და წაეყვანა სახლში, ნუ ეცადა მაინც, განქორწინებულები იყვნენ, ვერაფერს გახდებოდა. გაეყარა, ანუ არ შეეშინდა. მიიღო მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება, ანუ ასე უნდოდა და ორსულობა რა მიზნით დაუმალა ვერ მივხვდი. რა ვქნა, მე ყველაზე საზიზღრობა ეგ მგონია, კიდევ ვიმეორებ ასეთ სიტუაციებში. თუ არ მეთანხმება ვინმე, მართლა მივიღებ განსხვავებულ აზრს. არ გავბრაზდები. ძალიან, ძალიან საინტერესოა ისტორია. ჯერ ხომ მართლა სუნთქვა შემეკრა რომ დავინახე ეს თავი. უეჭველი, 100% ით ვიცოდი ისეთები დამემართებოდა რომ ვერ ავღწერდი და ლამის თავიდანვე ტირილი დავიწყე. მერე რომ გადამიარა პირველმა ემოციურობის ტალღამ, ბოლომდე გამყვა და ბოლოში საერთოდ სხვა წამოვიდა და კიდეც გადამიარა და ლამის მართლა დავიხვრჩე ემოციებისგან. მაგარი ვინმე ხარ!❤❤❤❤ წარმატებები!❤❤❤❤❤❤

მიხარია რომ ამდენი ემოცია გამოწვია შენში ამ პატარა თავმა ❤❤❤❤
მადლობას გიხდი იმისთვის რომ გულწრფელად მიზიარებ ყოველთვის შენს აზრს თუნდაც ახლა მარიამზე რომ ხარ გაბრაზებული ❤❤❤ :)
შემდეგ ან ბოლო თავში ავხსნი მიზეზებს თუ რატომ მოიქცა ასე და რატომ მიიღო მსგავსი გადაწყვეტილება, მაშინ როცა ლევანის ცვლილებები უკვე თვალსაჩინო იყო და იმედია რაღაც დონეზე გაუგებ ❤ თუმცა შენი დამოკიდებულება არ მიკვირს ამ საკითხზე და სრულიად არ მგონია არასწორი, ( რადგან ლევანი სანდროსავით ტირანი არაა) სხვანაირად ცუდი ბიჭია :დ
მადლობა კიდევ ერთხელ რომ სულ მეხმიანები და მიზიარებ შენს აზრა და ემოციებს ❤❤❤❤ ( თავოდან კომენტარებს რომ არ წერდი დამაკლდა შენი ემოციები და მიხაროა ამ იტორიამ მაივ რომ შეძლო და დამიბრუნა შენი თავი )




აჰა, ამიწეწეს ახლა ნერვები. expressionless
სამაგიეროდ არც სანდრო ყოფილა ამისავით ბენტერა და ლოქო. relieved
ჩემს ტირანს გაეშვით, არ ამაფორიაქოთ მეორედ laughing

ლოქო joy ლევანი რომ ვინმე ნამდვილი პიროვნება იყოს და ,,გვიყურებდეს", წავიდოდა და თავს მოიკლავდა. საწყალს ერთი კარგი სიტყვა არ ვაღირსეთ. smile

არ დაუმსახურებია და მაგიტომ, თუმცა ბოლო თავში ძალიან შევცვლი მის დამოკიდებულებას მარიამის მიმართ ❤❤❤

სტუმარი მარი
როდის დადებ?

სავარაუდოდ ხვალ დავდებ ახალ თავს

 


№28  offline წევრი marita1230

ნამდვილად გამაკვირვა სიტუაციის ასეთმა განითარებამ . მოულოდნელობებით ხარ სავსე ნეაკო.
დაძაბული თავი იყო, კიდევ უფრო მეტი ემოციით სავსე და მეტი მნიშვნელობით დატვირთული .
ძალიან მომწონს ისტორიაში ქალურის სოლიდარობაც რომ გაქვს წამოწეული წინა პლანზე . თამუნა დედაა , მაგრამ ამასთანავე სამართლიანი ქალია რომელიც მხოლოდ მისი შვილის გრძნობებით არ საზღვრავს სიტუაციას .
ლევანი ისეთი დაუცველი და უსუსური იყო ამ თავში , ისეთი განადგურებული და ნატკენი . მგონი ასე ნამდვილად , ასე გულწრფელად და მთელი გულით არც არაფერი უგრძვნია და არც გამოუხატავს . მისმა განცდილმა გრძნობებმა მეც მატკინა . თითქოს ზღვასავით აბობოქრდა და ერთიანად წალეკა საკუთარი გამოუხატავი ემოციები ამ ისტორიაში.
მარიამი , ისევ მავალფეროვანი , მრავლისმთქმელი და განსხვავებული მარიამი . იმ ყველაფერის გამო რისი გადატანაც მოუწია , იმ შიშის და აღელვების , უსუსურობის , მესმის მისი დაბნეულობის და გაორებული გრძნობების . მაშინ როცა ეგონა ყველაფერი თავიდან დაიწყო , ახალი შანსი მისცა ცხოვრებამ მისთვის და მისი შვილისთვის , როცა ახლა იკიდებდა ფეხს და ეჭიდებოდა მომავლის იმედებს ბავშვი მართლა ამობრუნება იყო სიტუაციის. მითუმეტეს იმის გათვალისწინებით რომ ჯერ კიდევ არ იდგა მყარად მის ფეხებზე და ახლა იწყებდა საკუთარ თავში დარწმუნებას და გარკვევას .
რამდენადაც მე ვიცი ( ზუსტ ინფორმაციას არ ვფლობ ) აბორტისთვის ორივე მშობლის თანხმობაა საჭირო . აბორტი იმდენად პირადული თემაა და მე იმდენად არ მგონია რომ ჩვენ ვინმეს სიცოცხლის განსაზღვრის უფლება გვაქვს , მართლა ვერაფერს ვიტყვი ამაზე .
ერთი მხრივ , ძალიან კარგია ირაკლი პირად სივრცეს რომ აძლევდა შვილს ყველაფრის გადასალახად , მაგრამ გულის სიღრმეში მქონდა იმედი ბოლოს და ბოლოს შეითავსებდა ამ დაგვაინებულ მამობას და ურჩევდა რომ მის ცოლთან წასულიყო . პატიება ეთხოვა და თვითონაც ეპატიებინა , ეთქვა რომ ერთად გაუმკლავდებოდნენ ამ ტკივილს და აღარ დატოვებდა არც მის თავს და არც მარიამს ამ გრძნობებთან მარტოს , რომელთაც ერთმანეთის გარდა ვერც ვერავინ გაუქარწ....ბს . თუ კი ახლა არა , მაშინ როდისღა უნდა გამოაჩინოს საკუთარი თანადგომა ?
მესმის მარიამის შიშის , ყველა გრძნობის ,მაგრამ როგორც მშობელს ვერანაირად ვერ ვამართლებ . არანაირი უფლება ჰქონდა შვილის დამალვის . აქ ძალიან კარგად ჩანს რომ რამდენი ადამიანიცაა იმდენი სიმართლეა და ვერცერთი ვერ გადაწონის ერთმანეთს , უბრალოდ ალბათ მაინც მათ შეჯამებაზე უნდა ვიფიქროთ ხოლმე.
ძირითადად ლევანი იმდენად უემოციო იყო ვერც შვილის მიმართ აღვიქვამდი როგორც კარგ მამას , მაგრამ ამ თავში ნიცას მიმართ გამოხატულმა დამოკიდებულებამ გამახარა.
მარიამის და ვახოს სცენა ძალიან ემოციური იყო .
და შენ ძალიან ძალიან ძალიან ძალიან მააგარი გოგო ხარ . საოცარი , არაპროგნოზირებადი გოგო ბევრი მოულოდნელობებით .
წარმატებებს გისურვებ და გელოდები მოუთმენლად .

 


№29  offline მოდერი ნეაკო

ელა1
იცი ნეაკო მგონი ხვდები ნაწილობრივ მარიამი ასე რატო მოიქცა და რატო დაუმალა ლევანს ბავშვის ამბავი მიუხედავად იმისა რო იცოდა რო ლევანი იცვლებოდა.მგონი მიზეზი ამ ყველაფრისა ის არის რო მარიამი უბრალოდ დაიღალა ყველაფრიდ ცოტატი დასვენება და ფიქრი უნდოდა .მას რო ეთქვა ლევანისთვის რო ბავშვი არ მოუშერებია დარწმუნებული ვარ ლევანი არ მოასვენებდა და იმის საშველებას არ მისცემდა მშვიდად ეცხოვრა რა ისევ იქ დააბრუნებდა სადაც ისე უბედური იყო.უბრალოდ ეშინოდა რო ისევ იმის გადატანა მოუწევდა რაც იტანდა ამდენიხანი .უბრალოდ უნდოდა რო მისი ორსულობა წყნარად და მშვიდად განვითარებულიყო .❤❤❤ეს არის ჩემი აზრი და თუ ვცდები მითხარი ნეაკო.ყველა ქალი თავის ცხოვრებაში განიცდის ამ ფერიოდს რასაც მარიამი განიცდის ეხლა ანუ შიშის.

ზუსტად ასეა ელა, მარიამს უბრალოდ მარტო ყოფნა და სიმშვიდე სჭირდებოდა, უნდოდა რომ მარტოს დამოუკიდებლად მიეღო გადაწყვეტილებები და თავის თავში ძალა ეპოვა ცხოვრების გასაგრძელებლად❤ ლევანი ასე თუ ისე მაინც გაიგებდა სიმარათლეს...
ამიტომ მიიღო მასგავსი გადაწყვეტილება რასაც შე,დეგ თავში ნათლად წარმოვაჩენ...
მადლობა ელა რომ სულ ჩემთან ხარ ❤❤❤❤ყველაზე მეტად კი ის მახარებს რომ ყოველჯერზე ის რის თქმასაც ვცდილობ თითოეულ თავში გესმის სწორად ( ანუ ისე როგორც მე მინდა რომ თქვენამდე მოვიტანო) ❤❤❤❤❤❤

 


№30 სტუმარი სტუმარი კეკე

ვიცოდი ვიციდი რომ მარიამი ბავშვზე ვერ იტყოდა უარს☺️ ღმერთო როგორ გამიხარდა კითხვა რომ დავამთავრე და ნიცას სიტყვები წავიკითხე❤️ ლევანი იმის მიუხედავად რომ წინათავებში არ ვიყავი კეთილგანწყობილი მის მიმართ ამ თავმა სრულიად შეცვალა ჩემი წარმოდგენა მასზე❤️❤️ მაგრამ შენზე გავბრაზდი ნეაკო???? რატომ გაწყვიტე თავი ზედმეტად დაინტერესებულივარ ეხლა რას იზამს ლევანი და იმედია მალე დადებ თორე ვერ ვითმენ ❤️❤️ და ძაან გთხოვ ლევანს ნუ გამილოთებ ❤️❤️ მადლობა რომ ასეთი კარგი ხარ საყვარელო❤️❤️❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent