შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სიყვარული გრძნობების გარეშე (IIნაწილი) 7 თავი


8-11-2021, 01:44
ავტორი ნეაკო
ნანახია 10 073

ქეთიმ ვერაფრით დაითანხმა თორნიკე რეზისთან შეხვედრაზე, მისი თხოვნაც, ხვეწნაც და მუდარაც ამაო აღმოჩნდა
-ასე რატომ იქცევი?-ცხელი ცრემლები ჩამსცივდა ქალს გაფითრებულ სახეზე და მაგიდაზე უწერიგოდ დაყრილ ღვინის ცარიელ ბოთლებზე მიუთითა სახე მონგრეუ შვილს-ცხოვრებას რატომ ინადგურებ მაშინ, როცა შეგიძლია რომ ბედნიერი იყო... ძალიან ბედნიერი შენს ცოლ-შვილთან ერთად
-წადი ქეთი-ბრაზნარევი ტონით უთხრა თორნიკემ დედას და კარი ფართედ გაუღო
-არსად წავალ-მკაცრი ტონით უთხრა ქეთიმ და კარი გამეტებით მიაჯახუნა
-რა გინდაა? -ზედმეტად მიუახლოვდა თორნიკე დედას და ზიზღით ჩააცქერდა, მიღებული ჭარბი ალკოჰოლის დოზისგან ჩაწითლებული თვალებით, ცისფერ უძირო სფეროებში- თავს რატომ არ მანებებ?
-შენ ჩემი შვილი ხარ
-მე შენი შვილი არ ვარ და არც შენ ხარ დედაჩემი! მორჩი ამ სულური დედა-შვილობანას თამაშს-უყვირა თორნიკემ, ქეთიმ არაფერი უპასუხა, კარგა ხანს ძალიან მშვიდად უყურებდა შვილს ჩაწითლებულ თვალებში, შემდეგ კი მთელი ძალით გაარტყა სახეში ხელი. გამაყრუებელი სიჩუმე ჩამოწვა სიბნელით მოცულ ოთახში, რომელსაც მხოლოდ მათი აჩქარებული სუნთქვის ხმა არღვევდა
-ვიცი რომ შეცდომა დავუშვი და არასწორად მივიქეცი სიმართლე რომ დაგიმალე, მაგრამ ის გრძნობა რაც ჩვენ ორ შოროსაა არასდოს ყოფილა ყალბი და შენ ეს იცი!
-ქეთი!
-უარყოფა არ გაბედო!-უყვირა წყობრიდან გამოსულმა ქალმა-შენ ჩემი შვილი ხარ მე კი დედაშენი და ამას ვერასდროს ვერაფერი ვერ შეცვლის! ახლა კი დროა გონს მოხვიდე და შეწყვიტო საკუთარი თავის სიბრალური ... საკმარისია, საკმარისია გესმის?! დროა აზრზე მოხვიდე და რეალობას თვალი გაუსწორო! რა გინდა? გინდა რომ ყველას გვეცოდებოდე? ეს გინდა?-შეიცხადა ქეთიმ და სიმწრის ღიმილმა გადაურბინა წაშლილ სახეზე-გულწრფელად გეტყვი რომ მეცოდები, ძალიან მეცოდები თორნიკე... ყველას გვეცოდები, რადგან ამ ეტაპზე მხოლოდ სიბრალურს იმსახურებ ჩვენგან... არ ვიცი რატომ გინდა რომ მსხვერპლის როლში იყო მაგრამ თუ ასე უფრო უკეთ გრძნობ თავს მაშინ ასე განაგრძე ცხოვრება! ასე მარტომ, გარიყულმა, მიტოვებულმა, დაუცველმა, სუსტმა, უსუსურმა!-ხელები გაშალა ქეთიმ-როგორც ჩანს შენი შესაძლებლობეის მაქსიმუმი ესაა!!!
-მორჩი-აყვირდა თორნიკე
-დაკარგო საყვარელი ქალი და შვილი მხოლოდ იმიტომ რომ ძალა არ შეგწევს წარსულის მახინჯ რეალობას თვალი გაუსწორო, ძალა მოიკრობო და ცხოვრება ახალი სუფთა ფურცლიდან დაიწყო, იმას ნიშნავს რომ ძალიან უსუსური ხარ, იმდენად უსუსური რომ მხოლოდ ის შეგიძლია რომ მსხვერპლის როლი წარმატებით მოირგო...
-გეყოფა საკმარისია შეწყვიტე-აყვირდა გაგიჟებული თორნიკე და კარს გამეტებით დაარტყა ხელი
-რეზის შეხვდი დაელაპარაკე, ვფიქრობ რომ მამაშენი ყველაზე უკეთ შეძლებს შენს გაგებას
-ის კაცი მამაჩემი არ არის-ზიზღით სავსე მზერით გახედა თორნიკემ დედას
-გეშინია არა?-ირონიული ტონით უთხრა ქეთიმ და სახეზე სიმწრის ღიმილმა გადაურბინა-გეშინია რომ ისიც ისევე გატკენს გულს, როგორც მე... ისევე გაგიცრუებს იმედებს როგორც მე... ისევე მოგატყუებს როგორც მე გატყუები წლების განმავლობაში... სინამდვილეში ყველაფერი მხოლოდ ჩემი ბრალია... მე გატკინე ასე ძალიან... და სწორედ ამის გამო სჯი მამაშენს და მარიანას
-ასე არაა-ავარდა თორნიკე და მის წინ დადგა
-მე ცუდი დეიდა ვარ... ცუდი ადამიანი, საშინლად მოგექეცი... მთელი 26 წელი სიყალბეში გაცხოვრე-მოულოდნელად სახეზე ხელები აიფარა ქეთიმ და ატირდა
-ვერ ვიტან რომ ტირი ხომ იცი-ხმა დაბალი ტონით უთხრა თორნიკემ და ზედმეტად მიუახლოვდა ქალს
-მაპატიე... მაპატიე რომ ვერ შევძელი და სათანადო დედობა ვერ გაგიწიე და ვერც ღირსეული დეიდობა
-ქეთი მორჩი
-ვიცი რომ დღემდე ვერ მაპატიე, ამას ვგრძნობ
-ცდები, მე შენ ძალიან მიყვარხარ
-ვიცი რომ გიყვარვარ-დანანებით უთხრა ქეთიმ და თვალებში ჩააცქერდა შვილს -მაგრამ არსებობს ჭრილობები რომელთაც დრო და სიყვარული ვერ აშუშებს
-ქეთი მორჩი სისულელების ლაპარაკს
-ოდესმე მაპატიებ? ოდესმე შეწყვეტ მარიანას და მამაშენის დასჯას იმის გამო რომ მე შენ გატკინე?
-მარიანა მიყვარს, სიგიჟემდე მიყვარს ჩემი ცოლი რატომ არავის არ გესმით ჩემი?
-მაშინ გამუდმებით ტკივილს რატომ აყენებ?-ბრაზნარევი ტონით ჰკითხა ქეთიმ სახე მონგრეულ შვილს-ამ კითხავზე პასუხი არ გაქვს ხომ ასეა?!-ისევ ცრემლები გადმოსცვივდა ქალს-იმიტომ რომ გაუაზრებლად, შენდაუნებურად წარსულის გამო სჯი მას
-ცდები ქეთი... ძალიან ცდები... ასე არაა! მე მას არ ვსჯი...მე ის მიყვარს, ძალინ მიყვარს მაგრამ დავიღალე, გესმის? ძალიან დავიღალე ამ ყველაფერის ახსნით-ჩამწყდარი ხმით უთხრა თორნიკემ და ზურგი აქცია
-მამაშენი? მან რა დააშავა? გამუდმებით ზურგს რატომ აქცევ? მე ხომ აგიხსნი, რეალურად რაც მოხდა მასსა და ქრისტინეს შორის?! უკვე ხომ გითხარი, რომ ყველაფერი შემთხვევით მოხდა...
-მისი რატომ გჯერა-ავარდა თორნიკე
-იმიტომ რომ ქრისტინე არაამქვეყნიური სიყვარულით უყვარდა...
-ეს იმას არ ნიშნავს, რომ არ შეეძლო მისთვის რამე დაეშავებინა
-არ დაუშავებდა იმიტომ რომ უყვარდა, ძალიან უყვარდა...
-მაშინ ლაშამ და დედაჩემა სიმართლე ყველას რატომ დაუმალეს! რატომ? ეს რატომ გააკეთეს?
-იმიტომ რომ ლაშას და რეზის ერთმანეთი სძულდათ, ბავშვობიდან სძულდათ, ქრისტინეს გამო კიდევ უფრო მეტად შეიზიზღეს ერთმანეთი, ჩემი და კი მათი სიძულვილის და ზიზღის მსხვერპლი გახდა შემთხვევით
-ქეთი მორჩი რა ამ ყველაფერზე ლაპარაკს, ტვინს ნუ ტყ.ავ
-მარტივია... ძალიან მარტივია რომ ყველაფერი გამოსწორო, უბრალოდ უნდა შეიცვალო... ლილე არ გენატრება? მის სურნელს არ გრძნობ ხოლმე, ისეთი განცდა არ გიჩნდება თითქოს ეხები? და მერე როცა აცნობიერებ რომ ეს ყველაფერი მოჩვენებითია და სინამდვილეში ის აქ არაა, სული არ გტკივა ხოლმე?
-ქეთი აღარ დაასრულებ ჩემს წამებას?-მისკენ მიტრიალდა თორნიკე და თვალებში ჩააცქერდა დედას
- ამ ყველაფრის დასრულება მხოლოდ შენ შეგიძლია თორნიკე! რატომ არ გესმის?-ქეთიმ მისი სახე ხელებში მოიქცია და სევდიანად გაუღიმა- გთხოვ ძალიან გთხოვ უფლება მოგვეცი რომ დაგეხმაროთ...
-უნდა წავიდე-ნაბიჯი გვერდზე წადგა აღელვებულმა ბიჭმა
-თორნიკე-შეეხვეწა ქეთი
-მარტო ყოფნა მჭირდება-ხმა დაბალი ტონით უთხრა ბიჭმა და თავზე აკოცა ქალს, ქეთის ცხვირი აეწვა და უმალ ცრემლები გადმოსცვივდა.
რეზი უემოციო სახით იდგა ქრისტინეს საფლავის ქვასთან და მის მონატრებულ ღიმილიან სახეს ცივი მზერით აკვირდებოდა, როცა მძიმე ფეხის ნაბიჯების ხმა მოესმა, სუნთქვა შეეკრა, იმდენად აღელდა და დაიძაბა რომ მიბრუნება ვერ გაბედა, ცხოვრებში პირველად შეეშინდა, შეეშინდა რომ ეს მისი შვილი კი არა ვიღაც სხვა, მისთვია უცხო ადამიანი იქნებოდა... უარესი დაემართა, როცა ფეხის ნაბიჯების ხმა მის ზურგს უკან, შორი-ახლოს შეწყდა, როგორღაც ძალა მოიკრობა და ნელა მიტრიალდა უკან მდგომისკენ, მათი ამღვრეული თვალები ერთმანეთს შეეფეთა, უცნარი განცდა დაეუფლა რეზის მისთვის უცხო, უცნობი და გამოუცდელი გრძნობები ერთიანად მოეძალა გაყინულ უგრძნობ სხეულში, ერთმანეთში გიჟურად აირია და ქარიშხალი დატრიალა.
-შენ... მოხვედი-ჩამწყდარი ხმით უთხრა რეზიმ და მზერა აარიდა, რადგან ძალა აღარ ეყო გამკლავებოდა შვილის თვალებიდან წამოსულ ბრაზს, წყენას, ზიზღს სიძულვილს და სიცარიელეს
-მოგისმენ... მხოლოდ ცოტა ხნით, ბევრი დრო არ მაქვს-უემოციო ტონით უთხრა თორნიკემ და თავი დახარა, რადგან რეალურად მასაც ძალიან უჭირდა იმ უცხო გრძნობებთან გამკლავება რომელიც ნელ-ნელა იპარებოდა მის უგრძნობ სხეულში
-მადლობა რომ მოხვედი
-ქეთიმ მაიძულა-მომაბეზრებლად უთხრა ბიჭმა და კიდევ ერთხელ შეხედა მამის ნატანჯ სახეს
-დედაშენი კარგი ადამიანია, მართალია საშინელი შეცდომა დაუშვა რომ მოგატყუა, მაგრამ მან შენ ოჯახი და ბედნიერი ბავშვობა გაჩუქა...
-აქ ქეთიზე სალაპარაკოდ მომიყვანე?-გაბრაზდა თორნიკე
-ვიცი რომ არც ისე კარგი ურთიერთობა გაქვთ
-ჩემი და დედაჩემის ურთიერთობა შენ არ გეხება
-მართალია... ზედმეტი მომივიდა-მოიღუშა რეზი
-სწრაფად მითხარი რატომ გინდოდა ჩემი ნახვა, აქ შენთან ერთად ყოფნა არ მინდა
-ასე ძალიან რატომ გძულვარ?-აღელდა რეზი
-არ მძულხარ
-მაშინ უფლებას რატომ არ მაძლევ რომ შენს ცხოვრებაში შემოვიდე
-იმიტომ საჭიროდ არ ვთვლი
-თორნიკე ვიცი რომ ახლა საშინლად რთულ მდგომარეობაში ხარ, შენი მესმის... მართლა მესმის... მაგრამ შენზე, როგორც შვილზე უარის თქმა არ შემიძლია...
-იმედია ხვალვე მამის დაძახებას არ მომთხოვ- ცინიკური ტონით უთხრა ბიჭმა
-არასდროს არაფერს არ მოვითხოვ შენგან რადგან უფლება არ მაქვს პრეტენზია მქონდეს მამობაზე, რადგან ის რომ მთელი ეს წლები შენი არსებობის შესახებ არაფერი ვიცოდი მხოლოდ ჩემი ბრალია... ქრისტინეს ეშინოდა, ჩემი ძალიან ეშინოდა... და სწორედ ამიტომ დამალა სიმართლე
-რატომ ეშინოდა?-გაბრაზდა თორნიკე- თუ მას ძალით არ შეხებიხარ შენი ასე ძალიან რაღატომ ეშინოდა? -ავარდა ბიჭი
-იმიტომ რომ მიყვარდა, ძალიან მიყვარდა, არანორმალურად მიყვარდა და ზუსტად იცოდა, სიმართლე რომ გამეგო შენზე, ჩემს ცოლობას ვაიძულებდი
-თუ შენთან ყოფნას არ მოინდომებდა მაინც?- ინტერესით ჰკითხა თორნიკემ, რეზიმ არაფერი უპასუხა, ძალა არ ეყო, მხოლოდ თავი დაუქნია თანხმობის ნიშნად შვილს და მაშინვე გაექცა მის ამღვრეულ თვალებს
-ესე იგი მის გამო ყველაფერზე იყავი წამსვლელი
-სწორედ ამ მიზეზით შემიძულა და სიმართლე დამიმალა... შენდეგ კი ამ ყველაფერს მისი სიცოცხლე შეეწირა-სამარისებური სიჩუმე ჩამოწვა რომელიც თორნიკეს ჩავარდნილმა ხმამ დაარღვია
-ნანობ?
-რა აზრი აქვს სინანულს მაშინ როცა ის იქაა მე კი აქ-გული მტკივნეულად შეეკუმშა რეზის და ქრისტინეს საფლავისაკენ მიტრიალდა -მთელი ჩემი ცხოვრება ერთი დიდი გაუგებრობაა და მეტი არაფერი, საერთოდ არაფერი! საყვარელი ქალი მხოლოდ იმიტომ დავკარგე რომ არანორმალურად მიყვარდა და გამუდმებით ჩემთან ყოფნას ვაიძულებდი...ამის გამო კი მე მას ვძულდი და ჩემი საშინლად ეშინოდა... რაც მეტად ვცდილობდი მასთან დაახლოებას, მით მეტად მშორდებოდა და ლაშას ეწებებოდა, მე კი ეს მაგიჟებდა, თავზე გამუდმებით კონტროლს ვკარგავდი, გასაქანს არ ვაძლევდი და ათას სისულელეს ვაკეთებდი შენსავით-ამ დროს რეზიმ თორნიკესკენ მიიხედა და განზრახ ჯიუტად ჩააცქერდა ცარიელ თვალებში-ჩემთვის სულ ერთი იყო ის თუ რა უნდოდა თავად ქრისტინეს, რაზე ოცნებობდა, რაზე ფიქრობდა, რა სტკიოდა... ჩემთვის მთავარი მხოლოდ ის იყო რომ მისგან მიმეღო ის რაც მსურდა...ეგოისტი და მესაკუთრე ნაბ.ჭვარი ვიყავი რომელიც მხოლოდ საკუთარ თავზე ფიქრობდა... არასდროს მაინტერესებდა ის თუ რას გრძნობდა ქრისტინე... სწორედ ამ ყველაფერს შეეწირა მისი სიცოცხლე და ჩემი ცხოვრება... სინანული... იცი ეს რა გრძნობაა? ეს ის გრძნობაა რომელიც ნელ-ნელა და ჩუმად გიძვრება სხეულში, მერე წვეთი შხმაივით ედება მთელს ორგანიზმს და ყოველ დღეს ჯოჯოხეთად აქცევს...
-ისევ გიყვარს?-სამარისებური სიჩუმე დაბნეული თორნიკეს ხმამ დაარღვია ისევ
-მიყვარს...
ირაკლის დაუსრულებელმა სმამ, თავის შედეგი გამოიღო და ნელ-ნელა უსახურ არარაობას დაემსგავსა, ქეთი საშინლად განიცდიდა ამ ყველაფერს მაგრამ მის დასახმარებლად ვერაფერს აკეთებდა რადგან თავად ასე ერჩია, სასმელში ეპოვა ხსნა... ანიმ რამდენჯერმე შესთავაზა მშობლებს მე და გიორგი დროებით აქ გადმოვლთო სახცოვრებლადო, მაგრამ ირაკლიმ უფლება არ მისცა, არც ქეთის სურდა ენახა ანის, რამდენად მტკივნეულად ინგრეოდა მათი ოჯახი.
ქეთიმ მოწყენილი სახით გახედა კედლის საათს რომელიც უკვე გამთენიის ხუთს უჩვენებდა, სამზარეულოში შევიდა და ყავა გაიკეთა, რატომღაც უსიამო განცდა ჰქონდა მოსვენება დაკარგულს და ვერაფრით მშვიდდებოდა, როცა ეზოს კარის ხმა გაიგონა, ყავის კეთებას შეეშვა და ფანჯარასთან მივიდა აღელვებული, რომ დარწმუნდა ირაკლი კვლავ მთვრალი დაბრუნდა შინ, საძინებელში შეიკეტა და საწოლზე ჩამოჯდა. ირაკლიმ ხმაურით შეაღო სახლის მძიმე, რკინის კარი და ცარიელ ოთახს ზიზღით მოატარა თვალი, შემდეგ კი ქეთის საძინებლის კარს მიაჩერდა ცოტახნით, რატომღაც ამ ღამეს ცუდი აზრები უტრიალებდა თავში... კარს ნელა მიუახლოვდა და სახელური უხეშად დაქაჩა თუმცა არ შეუღია, ქეთი საშინლად დაიძაბა და აღელდა, ამიტომ ფეხზე წამოდგა და ოთახიდან გასვლა დააპირა, თუმცა სწორედ ამ დროს ირაკლიმ კარი შეაღო და ზიზღით მიაჩერდა სახეგაფითრებულ ცოლს
-ირაკლი-აღმოხდა დაძაბულ ქალს, როცა მის წაშლილ სახეს ჰკიდა თვალი. კაცმა არაფერი უპასუხა, ოთახში მშვიდად შეაბიჯა და კარი მიაჯახუნა -რას აკეთებ-დაიძაბა ქეთი
-ისეთს არაფერს-მხრები აიჩეჩა კაცმა და მისკენ წადგა ნაბიჯი
-გთხოვ გადი-ჩავარდნილი ხმით უთხრა ქეთიმ და უკან დაიხია
-შენ ჩემი ცოლი ხარ-ირონიული ტონით უთხრა კაცმა და გამომწვევი მზერა ააყოლა მის ათრთოლებულ სხეულს
-მაშინ მე გავალ-ბრაზნარევი ტონით უთხრა ქეთიმ და ნაბიჯი გვერდზე წადგა, მაგრამ ირაკლიმ მაშინვე წინ ასევეტა და გასვლის საშუალება არ მისცა -ასე რატომ იქცევი?-ავარდა ქეთი
-ოდესმე ზიზღნარევი სიყვარული განგიცდია?-ინტერესით ჰკითხა ირაკლიმ ცოლს და ზედმეტად მიუახლოვდა მის ერთიანად ათრთოლებულ სხეულს- მე ახლა განვიცდი და ეს ძალიან მტკივნეულია
-ვიცი-თანაგრძნობით უთხრა ქეთიმ
-მინდა რომ გაგიშვა, მაგრამ რეალურად არ მინდა რომ გაგიშვა, არ მინდა რომ ბედნიერი იყო, არ მინდა რომ გეგა შენი ღიმილის მიზეზი იყოს, არ მინდა ყოველ ღამე გეხებოდეს ის ნაბ.ჭვარი და...
-შეწყვიტე-ავარდა ქეთი
-ქეთი უშენობა არ შემიძლია, არ შემიძლია იმის წარმოდგენა რომ ვიღაც სხვა გეხება
-გთხოვ არ გინდა
-ძალიან მიყვარხარ-ხმა დაბალი ტონით უთხრა კაცმა და როცა ქალმა კვლავ სცადა მისთვის გვერდის ავლა მოულოდნელად მკლავებში მოიმწყვდია და თვალებში ჩააცქერდა
-ხელი გამიშვი-გაიბრძოლა შეშინებულმა ქალმა
-შენ ჩემი ხარ
-ირაკლი!-აყვირდა ქეთი და უფრო მეტად გაუწია წინაადეგობა, რასაც კაცის მხრიდან აგრესიული რეაქცია მიჰყვა, მან ყველაირად შეუზღუდა ქეთის მოძრაობის უნარი და სრულიად მოულოდნელად ტუჩებზე დააცხრა, ქეთიმ ბოლო ძალები მოკრიბა ისევ შეეწინაღმდეგა და რაღაცნაირად ერთი ხელი გაითავისუფლა რომელიც მაშინვე მკერდზე მიაბჯინა თავგზააბნეულ კაცს და მათ არეულ სახეებშორის დისტანცია გაზარდა
-ქეთი-აღმოხდა გაცეცხლებულ კაცს და ორივე მაჯაში უხეშად წაავლო ხელი და სხეულზე მიიწება, ამ გაუგებრობაში იყვნენ რომ ქეთი საწოლის კიდესა და ქმრის უხეშ სხეულს შორის მოექცა რის გამოც წინასწორობა მალევე დაკარგა და ირაკლისთან ერთად გადაეშვა საწოლზე, მაშინვე თავის დახსნა სცადა, მაგრამ ამავე წამს ირაკლის მძიმე სხეულის ქვეშ მოექცა, რომელმაც ხელები მაშინვე თავსზემოთ დაუჭირა
-გთხოვ გამიშვი-შეეხვეწა ქეთი რომელსაც
ხმასთან ერთად მთელი სხეული აუკანკალდა.
-შენ ჩემი ცოლი ხარ-ზემოდან დააცქერდა ირაკლი საზე წაშლილ ცოლს
-შენთან ყოფნა აღარ მინდა
-მე მინდა-ზიზღით უთხრა ირაკლიმ და ყელში აკოცა
-ირაკლი-შეეხვეწა ქეთი, მაგრამ გაგიჟებული კაცი მაშინვე ტუჩებზე დააცხრა, მაგრამ ქეთიმ წინააღმდეგობა გაუწია და მარტივად დააღწია თავი მის უხეშ ტუჩებს, მაგრამ ირაკლიმ ამოსუნთქვის საშუალება არ მისცა და ისევ მის ნატკენ და ნაწვალევ ტუჩებს დააცხრა, სწორედ ამ დროს სიმწრის ცრემლები გადმოსცვივდა ქეთის ამღვრეული თვალებიდან რომელებიც საფეთქელზე ჩაცურდნენ და ოქროსფერ ტალღებში ჩაიკარგნენ.
დილის ტკბილი ძილის დაფრთხობის გამო, გაბრაზებული სახით უყურებდა გეგა გვანცას, რომელიც ოთახიდან ოთახში გიჟივით დარბოდა
-არ შეგიძლია რომ ერთხელ სამსახურში ისე წახვიდე რომ სახლი თავზე არ დაიმხო?-ბუზღუნით ჰკითხა დას
-წადი დაიძინე რააა
-რას ეძებ მითხარი და თუ გინდა დაგეხმარები-უკმაყოფილო ტონით უთხრა კაცმა, რომ რაც შეილება მალე გაესტუმრებინა და სამსახურში
-შენ მხოლოდ ნერვების გაღიზიანებაში მეხმარები ხოლმე ყოველჯერზე წარმატებულად-გაუბრაზდა გვანცა
-მიდი მითხარი -არ მოეშვა გეგა
-,,დამტენს" რა
-მერამდენედ?
-უკვე ნერვებს მიშლი, სხვათაშორის შენ დაათრევ ხოლმე აქეთ-იქით
-ახლა მე დამაბრალე
-კაი წავედი მაგვიანდება, თუ რამე და იპოვე მომიტანე კაი?
-კი კი მელოდე-გაეცინა გეგას
- ნუ ხარ დამპალი
-მგონი შენი გამოძახებული ტაქსი მოვიდა-გვანცას მობილურს დახედა ნახევრად მძინარე გეგამ
-კაი მიდი გავიქეცი ჭკვიანად-გაუღიმა გვანცამ და ბნელ ქუჩაში გავიდა. გეგამ ფანჯრიდან მიადევნა თვალი დას იქამდე სანამ ტაქსიში არ ჩაჯდა, შემდეგ საძინებელში შევიდა და ძილის შებრუნება სცადა მაგრამ ვერ შეძლო, ამიტომ სამზარეულოში შევიდა და ტკბილი ყავა გაიკეთა, შემდეგ აივანზე გავიდა და სიგარეტს მშვიდად მოუკიდა, მის გაოცებას საზღვარი არ ჰქონდა როცა კარზე ზარის ხმა გაისმა, გაეცინა , იფიქრა რომ გვანცას ისევ რამე დარჩა და კარი მომღიმარი სახით გააღო, თუმცა როგორც კი საყვარელი ქალის წაშლილ სახეს ჰკიდა თვალი, ცივად მიეყინა სახეზე ირონიული ღიმილი, საშინლად დაიძაბა, როცა ქეთის ტირილისგან დასიებულ ცისფერ, ამღვრეულ სფეროებს ჰკიდა თვალი, უარესი დაემართა როცა მოულოდნელად ატირებული ქეთი გულზე მოეკრო. გეგამ ხმის ამოუღებლად შემოხვია ხელები საყვარელი ქალის მოცახცახე სხეულს და თავზე აკოცა.
-ქეთი-გეგამ ნიკაპზე მოჰკიდა ხელი, თავი ააწევინა და ინტერესით ჩააცქერდა თვალებში დაბნეულ ქალს
-გთხოვ არაფერი მკითხო-სლუკუნით უთხრა ქეთიმ და ისევ ჩაეხუტა
-კარგი-მოიღუშა გეგა და სახლში ისე შეიყვანა, რომ წამით არ მოშორებია მის გაყინულ, უგრძნობ სხეულს, დივანზე დასვა, გვერდით მიუჯდა ხელი გადახვია და გულზე მიიკრო. ქეთი მალე დამშვიდდა საყვარელი მამაკაცის მკლავებში და ტირილიც შეწყვიტა
-ქეთი... იმ ნაბ.ჭვარმა დაგიშავა რამე?-კარგა ხნის სიჩუმის მერე ჰკითხა გეგამ და განზრახ ჯიუტად ჩააცქერდა თვალებში
-არა-ჩამწყდარი ხმით უპასუხა ქალმა და მაშინვე გაექცა მის მზერას
-რატომ მგონია რომ ასეთ მდგომარეობაში სწორედ იმ ნაბ.ჭვარის გამო ხარ?-წარბები შეკრა გეგამ და ზემოდან დააცქერდა დაბნეულ ქალს
-აქ სალაპარაკოდ არ მოვსულვარ გეგა... უბრალოდ თავი საშინლად ვიგრძენი და შენთან ყოფნა მომინდა
-დილის 6 საათზე?
-არ შეიძლება რომ დილის 6 საათზე მომენატრო?
-ქეთი ვგრძნობ რომ შინაგანად ძალინ ცუდად ხარ, მომიყევი რა მოხდა
-თუ ჩემს დაკითხვას არ შეწყვეტ იცოდე წავალ-გაბრაზდა ქეთი და ხელიდან დაუსხლტა
-ყავას დალევ?
-გამიკეთებ?
-ჰო მაგრამ იცოდე ეს პირველი და უკანასკნელი იქნება-წარბი აწკიპა კაცმა
-კარგი-სევდიანად გაუღიმა ქეთიმ.
სახე წაშლილი ირაკლი სავარძელში იჯდა და ერთ წერტილს მიშტერებოდა, ცარიელი, სულ მთლად ცარიელი იყო მისი გული, სული, გონება და სხეული... ღამე მომხდარმა საბოლოოდ გაანადგურა...მიხვდა რომ ქეთისადმი ეს გიჟური ლტოლვა, ვნება და სიყვარული სულს უმახინჯებდა და ადამიანის სახეს აკარგვინებდა.
ქეთი დიდხანს იდგა კარის ზღურბლთან და ნაბიჯის გადადგმას ვერ ბედავდა წინ, ძალა არ ჰყოფნიდა კვლავ შეეღო იმ სახლის კარი რომელშიც მთელი ეს წელი სიყალბეში და სიცრუეში იცხოვრა, თუმცა ბოლოს მაინც მოიკრიბა ძალა, აკანკალებული ხელით სახელური დაქაჩა და სახლში შევიდა, ირაკლიმ უცნაური მზერით გახედა ცოლს, წამიერად მათი ამღვრეული თვალები ერთმანეთს შეეფეთა
-მასთან იყავი?-მშვიდად ჰკითხა კაცმა და ფეხზე წამოდგა
-განქორწინება მინდა -მკაცრი ტონით უთხრა ქეთიმ და ჩანთას ძლიერად მოუჭირა აკანკალებული თითები
-ვიცი-წარბის შეუხრელად უთხრა ირაკლიმ და ჟურნალების მაგიდიდან რაღაც საბუთები აიღო, ზედმეტად მიუახლოვდა ცოლს და თვალებში ჩააცქერდა-მაპატიე რომ ჩემი სიყვარულით გული გატკინე-მშვიდად უთხრა და სასადილო მაგიდაზე უწესრიგოდ დაყარა განქორწინების საბუთები, რომელთან ნაწილი იატაკზე მიმოიფანტა, შემდეგ გვერდი აუქცია ცოლს და სახლის კარი გამეტებით გაიჯახუნა.
კარის გაღებისთანავე თორნიკე გაოგნებული სახით მიაჩერდა ქეთის რომელიც, მის წინ ორი ჩემონით იდგა
-რა მოხდა?
-მე და ირაკლი ვშორდებით-მშვიდი ტონით უთხრა ქალმა და სახლში დაუპატიჟებლად შევიდა, თორნიკემ ჩემოდნები შეიტანა და იქვე კუთხეში დადო
-ესე იგი შორდებით?-ჯერ კიდევ გაოგნებული ჩანდა თორნიკე
-გიკვირს?-შეიცხადა ქეთიმ და დივანზე მშვიდად დაჯდა
-ჰო მიკვირს-გულწრფელად უთხრა თორნიკემ- არა კი ვიცოდი, რომ ეს დღეს თუ ხვალ მოხდებოდა, მაგრამ მაინც ძალიან უცნაურია იყო თქვენი ეს მოულოდნელი გადაწყვეტილება... რამე ხომ არ მოხდა თქვენს შორის?-ყოყმანით ჰკითხა თორნიკემ დედას და განზრახ ჯიუტად ჩააცქერდა ცისფერ, უკვე აწყლიანებულ სფეროებში
-არა, არაფერი, უბრალოდ ასე გადავწყვიტეთ
-რამე ხომ არ დაგიშავა-თვალები დააწვრილა თორნიკემ
-არაფერი მომხდარა, უბრალოდ ასე გადავწყვიტეთ სულ ესაა
-ქეთი
-თორნიკე მორჩი
-კარგი-გაბრაზდა ბიჭი და მაშინვე მანქანის გასაღებს წამოავლო ხელი
-სად მიდიხარ-ფეხზე წამოვარდა დაფეთებული ქეთი და წინ გადაეღობა
-ირაკლის უნდა დაველაპარაკო
-ახლა არ გთხოვ-შეეხვეწა ქალი
-უნდა გავიგო რეალურად რა მოხდა თქვენს შორის- ბრაზნარევი ტონით უთხრა ბიჭმა და ხელიდან დაუსხლტა აღელვებულ ქალს, როგორც კი მანქანაში ჩაჯდა მაშინვე ირაკლის დაურეკა და შეხვედრა სთხოვა
-სახლში ვარ-უემოციო ტონით უთხრა კაცმა-სხვათაშორის ეს შენი სახლიცაა და შეგიძლია ნებისმიერ დროს კითხვის გარეშეც მოხვიდე ხოლმე... ვიცი რომ ჩემზეც ისევე ხარ გაბრაზებული და დაბოღმილი როგორც ქეთიზე მაგრამ მე შენ მაინც ჩემს შვილად გთვლი
-სვაამ?
-ბევრი მიზეზი მაქვს საამისოდ
-მეტი აღარ დალიო, მალე მოვალ-გამაფრთხილებელი ტონით უთხრა თორნიკემ და მანქანა დაქოქა.
სევდიანი სახით მიაჩერდა თორნიკე ირაკლის რომელიც მაგიდასთან ხელებში თავჩარგული იჯდა და მათ ოჯახურ, ჩარჩოში ჩასმულ მინადამტვრეულ ფოტოს დაჰყურებდა
-როდემდე აპირებ ასე გაგრძელებას?-ნაწყენი ტონით უთხრა ბიჭმა და მის გვერდით დაჯდა სკამზე
-ამას შენ მეუბნები მეეე?-დამცინავი ტონით ჰკითხა ირაკლიმ შვილს და სახეზე ხელი მოუთათუნა
-ჰო მე გეუბნები-მოიღუშა თორნიკე
-დალევ?-ღვინის ბოთლზე მიანიშნა ირაკლიმ
-არა და აღარც შენ არ დალევ-გაბრაზდა ბიჭი და ბოთლი ირაკლისგან შორს გააცურა
-ახლა მხოლოდ ეს მჭირდება
-შენ ახლა მხოლოდ მე და ანი გჭირდებით!- მკაცრი ტონით უთხრა ბიჭმა და უცნაურად გაუღიმა
-შემიძლია რომ ისევ შვილი დაგიძახო
-შენ მამაჩემი ხარ-მხარზე ხელი დაარტყა თორნიკემ და გაუღიმა
-კარგია რომ არსებობ-ჩამწყდარი ხმით უთხრა კაცმა-კარგია რომ ჩემი შვილი გქვია
-რაღაცას გკითხვა და მინდა რომ გულწრფელად მიპასუხო-ყოყმანით დაიწყო თორნიკემ მძიმე თემაზე ლაპარაკი
-გაინტერესებს ასე მოულოდნელად რატომ შევიტანეთ განქორწინებაზე განცხადება ?
-ჰო და მინდა რომ გულწრფელად მომიყვე გუშინ ღამე რა მოხდა შენსა და დედას შორის... ოღონდ იცოდე რაც არ უნდა მიპასუხო ეს ჩვენს ურთიერთობას ოდნავადაც არ შეცვლის
-საშინლად მოვექეცი-ზიზღით თქვა ირაკლიმ და ერთ წერტილს მიაშტერდა
-რამე დაუშავე?-დაიძაბა თორნიკე
-მე მას გული საშინლად ვატკინე ჩემი ავადმყოფური სიყვარულის გამო, ამიტომ გავუშვი, გავათავისუფლე... ის ბედნიერებას იმსახურებს...
მე ვერ შევძელი, მთელი 28 წლის მანძილზე ვერ შევძელი მისი გაბედნიერება და მხოლოდ ტკივილი მივაყენე
-ასე არაა, შენ ძალიან კარგი ქმარი და მამა იყავი...უბრალოდ ასე მოხდა... უბრალოდ დედამ შენს გრძნობას იგივე გრძნობით ვერ უპასუხა... ეს კი იმას არ ნიშნავს რომ შენ არარაობა და ცუდი ადამიანი ხარ
-რომ ვყვარებოდი სულ ოდნავ მაინც რომ ვყვარებოდი ძალიან ბედნიერი ადამიანი ვიქნებოდი, ხელს ჩავკიდებდი და არასდროს გავუშვებდი
-ახლა რატომ გაუშვი-ჩამწყდარი ხმით ჰკითხა თორნიკემ
-იმიტომ რომ ჩემი სიყვარულით გეგას გამოჩენის მერე უკვე ტკივილს ვაყენებდი... მასაც ვტანჯავდი და მეც ვიტანჯებოდი... აზრი არ ჰქონდა... უნდა გამეშვა
-ნანობ? აქამდე რომ არ გაუშვი?
-წასვლა არასდროს უცდია
-რომ ეცადა? მარიანასავით შეუვალი რომ ყოფილიყო თავისდროზე?
-ალბათ მაშინაც გავუშვებდი... მაგრამ შენს ადგილას რომ ვიყო და ვიცოდე ცოლს გაგიჟებით ვუყვარვარ არასდროს გავუშვებდი და ჩემი სისულელების გამო ასეთ ძლიერ და ლამაზ სიყვარულს არ დავკარგავდი
-შენც მე მადანაშაულებ-მოიღუშა თორნიკე
-არ გადანაშაულებ-გაბრაზდა კაცი-გეუბნები იმას რასაც ვფიქრობ
-მამა ჩემს პირველ კითხვაზე მაინც არ მიპასუხე
-არ შევხებივარ-გაბრაზდა ირაკლი და სურათი მოისროლა -რაღაც მომენტში თავი დავკარგე და მართლა ვცადე ძალით შევხებოდი, მაგრამ ვერ შევძლი...ვერ გავიმეტე ამ ტკივილისთვის.
ქეთის და ირაკლის განქორწინების პროცესის მოულოდნელმა დაწყებამ ანი საშინლად ააფორიაქა გეგა კი დააეჭვა, თუმცა ქეთი ამ თემაზე ლაპარაკის გამუდმებით გაურბოდა მასთან და შესაბამისად მისი ყველა კითხვა უპასუხოდ რჩებოდა. ირაკლის სასტიკი უარის მიუხედავად ანი და გიორგი მასთან გადაბარგდნენ დროებით საცხოვრებლად შესაბამისად დალევის და სასოწარკვეთის დროს არ უტოვებდა ჭირვეული ორსული ანი მამას, რომელსაც შუაღამისას ქმართან და ძმასთან ერთად ხან მარწყვის საყიდლად გზავნიდა ხან ჯონჯლის წნილის.
რეზის გაოცებას საზღვარი არ ჰქონდა როცა ერთ დღეს სრულიად მოულოდნელად თორნიკემ თავად დაურეკა და შეხვედრა სთხოვა.
-მინდა რომ წარსულის ყველა იმ კითხვაზე მიპასუხო რაც ჯერ კიდევ მიკარგავს მოსვენებას
-ყველაფერს მოგიყვები რაც გაინტერესებს- მშვიდი უემოციო ტონით უთხრა კაცმა და ცოტაოდენი ღვინო მოსვა სავსე ჭიქიდან
-დედაჩემს აპატიე?-ინტერესით ჰკითხა თორნიკემ მის პირდაპირ მჯდომ კაცს რომელიც ჯერ კიდევ ძალიან უცხო იყო მისთვის
-არ ვიცი-გულწრფელად უთხრა რეზიმ და თოვლის თეთრი ქათქათა ფანტელებით დაფარულ სივრცეს გახედა
- ქეთიმ მითხრა რომ ლაშასთან მორიგი შეხვედრისას, ციხეში გაიგე ჩემზე სიმართლე და ისე გაგიჟდი რომ ყველაფერი დალეწე რაც ხელში მოგხვდა... მაინტერესებს პირველად რა განიცადე, ბრაზი, ზიზღი, სიძულვილი თუ სინანული?
-ზუსტად არ ვიცი... ალბათ ყველაფერი ერთად რადგან იმ დღემ ჩემი ცხოვრება სამუდამოდ და ძირფესვიანად შეცვალა... მაგრამ მაინც რთული გადასატანი აღმოჩნდა ჩემთვის იმის გააზრება რომ 26 წლის ვაჟი მყავდა საყვარელი ქალისგან რომელსაც მთელი ეს წლები საკუთარი ძმა მიმალავდა, თავის დროსდროზე კი საყვარელი ქალი, გულწრფელად გითხრა თავიდან ქრისტინეც შემძულდა ლაშასთან ერთად... მაგრამ მერე მივხვდი რომ ეს ყველაფერი მხოლოდ ჩემი ბრალი იყო და სხვა არავისი, არასწორად ვექცეოდი საყვარელ ქალს და შედეგიც შესაბამისი მივიღე.
მარიანა ცრემლიანი თვალებით დაჰყურებდა მძინარე ლილეს და სახეზე ნაზად ფერებოდა
-დაიძინა?-ჩურჩულით ჰკითხა სოფიმ დას და საძინებლის კარი ფრთხილად შეაღო
-კი -სევდიანად გაუღიმა მარიანამ მას და როგორც კი სოფი მიუახლოვდა ხელი გაუწოდა და ძლიერად ჩაკიდა-ელაპარაკე იმ არანორმალურს?
-კიი, უკვე ნაბიჯებს დგამს
-ძალიან მიხარია
-ისევ ვთხოვე არდადეგებზე რამდენიმე დღით ჩამოვალ და გნახავ-მეთქი მაგრამ ამის გაგონებაც არ უნდა
-ვერ დაითანხმებ, ხომ იცი რა ჯიუტია
-საშინლად მომენატრა
-წარმომიდგენია-თვალები აატრიალა მარიანამ და აკისკისდა
-ისე, გაუფრთხილებლად რომ დავადგე თავზე ვითომ რა მოხდება?
-გამოგაგდებს საავადმყოფოდან-დარწმუნებით უთხრა მარიანამ და ფეხზე წამოდგა
-არ გამიკვირდება მაგისგან
-რადგან არ უნდა რომ ასეთ მდგომარეობაში ნახო ნუ ჩააკითხავ...ცოტაც მოითმინე, დარწმუნებული ვარ მალე გამართულად გაივლის და პირველ რიგში რასაც იზამს ჩვენ ორივემ კარგად ვიცით- გაუღიმა დას და მასთან ერთად ოთახიდან გავიდა. მოხდა ისე რომ სოფიმ ყავის მომზადებისას ფეხი დაიწვა, მართა ბებოს, მანანა ბებოს ბავშვობის მეგობარს, რომელთანაც ცხოვრობდა მარიანა თორნიკესგან წამოსვლის მერე დამწვრობისთვის არაფერი არ აღმოაჩნდა, ამიტომ მარიანა იძულებული გახდა აფთიაქში წასულიყო, საჭირო წამალი მალევე იყიდა და შენობა სწრაფად დატოვა, ეუცნაურა იქვე შორი-ახლოს გაჩერებული მანქანა სწორედ იმ დროს რომ დაიძრა როცა ქუჩაში გამოვიდა და სახლისაკენ მიმავალ თოვლიან გზას დაადგა, თუმცა ვერაფრით გააკეთა იმის დაშვება რომ ეს უცხო მანქანა მაინდამაინც მას აეკიდა,
-



№1 სტუმარი ნი-კე

ამის მანქანის პატრონის ნარევევის მოლოდინში ნუ ამომხდით სულს.მალე დადეთ შემდეგი თავი..ამას რაც შეეხება ყველაზე მრავაფეროვანი იყო და საინტეროსო სხვებთან შედარებით,ამიტომ სასიამოვნოდ იკითხებოდა..????♥️მოუთმენლად ველოდები შემდეგს

 


№2  offline მოდერი nene gelovani

ყველა ბოლო დროინდელ თავს ეტყობა რომ უკვე დრო გაქვს და მშვიდ გარემოში ყურადღებით წერ kissing_heart
არაჩვეულებრივი იყო ეს თავიც. განსაკუთრებით გამოსაყოფია ქეთისა და თორნიკეს დიალოგი. დაახლოებით ის გრძნობა მაქვს, რაც თავის დროზე ნათიას "ამოქოქვის" შემდეგ მქონდა. ორივე ამ ქალის შემთხვევაში ყველას დანაკლისის შეგრძნება გვაწუხებდა, რომ სულ ერთი და იგივე უშინაარსო დიალოგები ჰქონდათ გარშემომყოფებთან და მთავარ სათქმელს გულში იკლავდნენ. როგორც ის გაილექსა თავის დროზე, ისე აჭიკჭიკდა ახლა ქეთიც და ყველა ის სიტყვა უთხრა თორნიკეს, რაც ამდენი ხანი ენაზე მედგა smile
კიდევ ის იყო აღსანიშნავი, რომ რა პრობლემებიც თორნიკეს მარიანასთან აქვს, იგივე პრობლემები აქვთ და ჰქონდათ მის მამებსაც, რეზისაც და ირაკლისაც. ანუ ძალიან გავს მათი ქცევები ერთმანეთს და ალბათ თორნიკეს ესეც დაეხმარება გამოფხიზლებაში, როცა შეხედავს რომ მისი მამების ქცევას კარგი არაფერი მოაქვს.

ამ ირაკლიზე ცოტა დავიბენი თავიდან. ვერ გავიგე გააუპატიურა, გაუშვა, თუ რა მოხდა. ბოლოს კი მივხვდი... კარგია რომ ასე მოხდა. ირაკლი კაცად მინდოდა რომ დარჩენილიყო და არა ნაბი*ვრად. ძალიან მეცოდება ამ სიტუაციაში და არაჩვეულებრივი ჟესტი იყო, რომ შვილები ასე ამოუდგნენ გვერდით და მარტო არ დატოვეს.
ცალკე რეზიც მეცოდება. თუმცა რად უნდა ლაპარაკი, რომ აუცილებლად აეწყობა შვილთან ურთიერთობა. ასე რომ ამ მხრივ ნაკლები დარდი მაწევს. sweat_smile

და ბოლოს, ბავშვის გენრიხი heart_eyes კაცი ღვთაება relaxed კაცი ლეგენდა innocent კაცი სუპერგმირი blush კაცური კაცი joy
"კი, კი, მელოდე"-ამ ფრაზაზე იმდენი ვიცინე joy არ ვიცი, როგორ ახერხებს, რომ ირგვლივ ყველაფერი დაქცევის პირას იყოს და ეს ვითომც აქ არაფერი, ტკბილი ყავით ხელში მოკალათებული, ჩემსავით მშვიდად აკვირდება ნგრევის პროცესს joy joy

 


№3 სტუმარი ელა1

მაგარი იყო ყველაფერი მომეწონა ყველაფერი მითუმწტეს მამა შვილის საუბარი(ანუ რეზის და თორნიკესი )მახსოვს რო გეუბნენოდი რო ერთადერთი ვინც გამოიყვანს ამ დგომარეობიდან თორნიკეს ეს რეზი იქნებოდა და ასეც მოიქცა და მიხარია ძალიან იმედია ურთიორთობა კარგი ექნებათ.ქეთისა და გეგას ამბავიც გარკვეულია და მიხარია ძალიან.იცი რა კიდე რა ამ თავში ქრისტინე და მარიანა შევადარე ერთმანეთს და იცი რა არ ვიცი სფეციალურად გაუსვი ხაზი ამ თემას მაგრამ ასე მგონია რო მარიანა ნაწილიბრივ ქრისტინეს ბედს იზიარებს არ ვიცი მე ასე მგონია არის რაღაცა მათ შოტის საერთო .ეს რეზის სიტყვების მერე მომივიდა თავში.და მე მჯერა რო ქრისტეს ნაირად არ მოიქცევა მარიანა და თორნიკეც მოეგება გონც.❤❤❤შენ ხარ საოცრება მადლობა რო გვანებივრებ და ჩვენზე ფიქრობ.

 


№4 სტუმარი ანუ

აი ასე რაა ძლივ ისევ გამოჩნდა თორნიკე და მარიანა

 


№5 სტუმარი Gvanca

ნეაკო მოგესალმები კიდევ ერთხელ....მსიამოვნებს შენი ნაშრომის კითხვა....აი მაგარი გოგო ხარ ისე ლამაზად აღწერ ყველა პერსონაჟს და ეტაპობრივად გადაგყავს შემდეგ ფაზაში.იმედია ახალი თავი მალე იქნება მოუთმენლად ველი.ცემი დიდი პატივისცემა შენ

 


№6  offline მოდერი ნეაკო

ნი-კე
ამის მანქანის პატრონის ნარევევის მოლოდინში ნუ ამომხდით სულს.მალე დადეთ შემდეგი თავი..ამას რაც შეეხება ყველაზე მრავაფეროვანი იყო და საინტეროსო სხვებთან შედარებით,ამიტომ სასიამოვნოდ იკითხებოდა..????♥️მოუთმენლად ველოდები შემდეგს

ძალიან ვეცდები რომ ახალი თავი მალე დავდო, იმედია მოგეწონება ❤❤❤მიხარია რომ ეს თავი მოვეწონა ❤❤❤

nene gelovani
ყველა ბოლო დროინდელ თავს ეტყობა რომ უკვე დრო გაქვს და მშვიდ გარემოში ყურადღებით წერ kissing_heart
არაჩვეულებრივი იყო ეს თავიც. განსაკუთრებით გამოსაყოფია ქეთისა და თორნიკეს დიალოგი. დაახლოებით ის გრძნობა მაქვს, რაც თავის დროზე ნათიას "ამოქოქვის" შემდეგ მქონდა. ორივე ამ ქალის შემთხვევაში ყველას დანაკლისის შეგრძნება გვაწუხებდა, რომ სულ ერთი და იგივე უშინაარსო დიალოგები ჰქონდათ გარშემომყოფებთან და მთავარ სათქმელს გულში იკლავდნენ. როგორც ის გაილექსა თავის დროზე, ისე აჭიკჭიკდა ახლა ქეთიც და ყველა ის სიტყვა უთხრა თორნიკეს, რაც ამდენი ხანი ენაზე მედგა smile
კიდევ ის იყო აღსანიშნავი, რომ რა პრობლემებიც თორნიკეს მარიანასთან აქვს, იგივე პრობლემები აქვთ და ჰქონდათ მის მამებსაც, რეზისაც და ირაკლისაც. ანუ ძალიან გავს მათი ქცევები ერთმანეთს და ალბათ თორნიკეს ესეც დაეხმარება გამოფხიზლებაში, როცა შეხედავს რომ მისი მამების ქცევას კარგი არაფერი მოაქვს.

ამ ირაკლიზე ცოტა დავიბენი თავიდან. ვერ გავიგე გააუპატიურა, გაუშვა, თუ რა მოხდა. ბოლოს კი მივხვდი... კარგია რომ ასე მოხდა. ირაკლი კაცად მინდოდა რომ დარჩენილიყო და არა ნაბი*ვრად. ძალიან მეცოდება ამ სიტუაციაში და არაჩვეულებრივი ჟესტი იყო, რომ შვილები ასე ამოუდგნენ გვერდით და მარტო არ დატოვეს.
ცალკე რეზიც მეცოდება. თუმცა რად უნდა ლაპარაკი, რომ აუცილებლად აეწყობა შვილთან ურთიერთობა. ასე რომ ამ მხრივ ნაკლები დარდი მაწევს. sweat_smile

და ბოლოს, ბავშვის გენრიხი heart_eyes კაცი ღვთაება relaxed კაცი ლეგენდა innocent კაცი სუპერგმირი blush კაცური კაცი joy
"კი, კი, მელოდე"-ამ ფრაზაზე იმდენი ვიცინე joy არ ვიცი, როგორ ახერხებს, რომ ირგვლივ ყველაფერი დაქცევის პირას იყოს და ეს ვითომც აქ არაფერი, ტკბილი ყავით ხელში მოკალათებული, ჩემსავით მშვიდად აკვირდება ნგრევის პროცესს joy joy

ნენე ძალიან გამახარე ასეთი შეფასებით ❤❤❤❤❤ ტკბილი ბავშვი რომ დაიკარგა ცოტა ვღელავ, იმედია ძალიან განრისხებული არააა ჩემზე გეგას და რეზის გაბულკების გამო წინა თავებში joy
მეც ვფიქრობ რომ თორნიკეს გამოსაფხიზლებლად სწორედ თავისი მშობლების მძიმე და მტკივნეული წარსული დაეხმარება და აზრზე მოიყვანს...

ზოგადად ხომ იცი, არ მჯერა არც მე იმის, რომ ადამიანებს შეცვლა შეუძლიათ ვინმეს ან რამის გამო... მაგრამ რეალურადაც არსებობენ გამონაკლისი ადამიანები ვისთვისაც ურთიერთობები ბევრად ღირებულია ვიდრე საკუთარი უბედურება, თვითგვემა, სმა და გართობა, შესაბამისად იცვლებიან საყვარელი ადამინების გამო. ჰოდა მგონია რომ თორნიკე სწორედ ამ გამონაკლისებშია და აზრზე მოვა.
ქეთის და ირაკლის დაშორება ყველაზე სწორად ასე მივიჩნიე, იცი რატომ? ქეთი ხომ სულ განიცდიდა და თავს იდანაშაულებდა იმაში რომ მათი ოჯახი მის გამო ინგერეოდა და ირაკლიც სწორედ მისგამი იტანჯებოდა ასე ძალიან, ხოდა ამ სინდისის ქწნჯნისგან, სიბრალურისგან და სინანულისგან გრძნობისგან საბოლოოდ გავათავისუფლე და მგონი სწორად მოვიქეცი.❤❤❤❤

რეზის უდანაშაულობის თორნიკემ რადგან იწამა აწი ურთიერთობის დალაგებას მხოლოდ დრო და ნერვები დასჭირდება რეზის მხრიდან.

ნუ გენრიხზე რა ვთქვა არ ვიცი ბავშვის და გეგასი ცოტა მეშინია joy

 


№7 სტუმარი სტუმარი კირა

სულ გააგიჟეთ ხომ კაცი? unamused
ქეთიმ, ანიმ, თორნიკემ, გეგამ, შენ, ელენემ, ნენემ თიკომ... flushed
ეს რეებს სჩადი ირა?

 


№8 სტუმარი სტუმარი nazi

არ ვიცი რავ ვთქვა მომწონს ძალიან საინტერესო არის ეს თავი განსაკუთრებით ❤❤❤❤❤❤❤❤????

 


№9  offline მოდერი ნეაკო

ელა1
მაგარი იყო ყველაფერი მომეწონა ყველაფერი მითუმწტეს მამა შვილის საუბარი(ანუ რეზის და თორნიკესი )მახსოვს რო გეუბნენოდი რო ერთადერთი ვინც გამოიყვანს ამ დგომარეობიდან თორნიკეს ეს რეზი იქნებოდა და ასეც მოიქცა და მიხარია ძალიან იმედია ურთიორთობა კარგი ექნებათ.ქეთისა და გეგას ამბავიც გარკვეულია და მიხარია ძალიან.იცი რა კიდე რა ამ თავში ქრისტინე და მარიანა შევადარე ერთმანეთს და იცი რა არ ვიცი სფეციალურად გაუსვი ხაზი ამ თემას მაგრამ ასე მგონია რო მარიანა ნაწილიბრივ ქრისტინეს ბედს იზიარებს არ ვიცი მე ასე მგონია არის რაღაცა მათ შოტის საერთო .ეს რეზის სიტყვების მერე მომივიდა თავში.და მე მჯერა რო ქრისტეს ნაირად არ მოიქცევა მარიანა და თორნიკეც მოეგება გონც.❤❤❤შენ ხარ საოცრება მადლობა რო გვანებივრებ და ჩვენზე ფიქრობ.

მადლობა ელა ასთეი შეფასებითვის ❤❤❤❤❤❤❤❤ძალიან მიხარია რომ მოგეწონა ❤❤❤❤ მარიანას და ქრისტინეს ამბავი რაღაცით მართლა გავს ერთმანეთს, თორნიკეც მამასავით იქცევა, ანუ ეგოისტურად... შესაბამისად საერთოდ არ ინტერესდება იმით თუ რას განიცდის მარიანა, რას გრძნობს რა სტკივა ან უხარია... ისე იქცევა როგირც თავის დროზე რეზი ექცეოდა ქრისტინეს ... შესაბამისად მხოლოდ ზიზღი დაიმსახურა მან საყვარელი ქალისგან და თორნიკეც სწორედ ამ გზას ადგას ❤❤❤

ანუ
აი ასე რაა ძლივ ისევ გამოჩნდა თორნიკე და მარიანა

მიხარია ამ წყვილის გულშემატკივარი რომ ხარ ❤❤❤

 


№10 სტუმარი ელა1

სწორედ ამიტომა რეზი მნიშვნელოვანი როლი უკავია თორნიკეს ცხოვრებაში ზუსტად რეზიმ უნდა დაანახოს და მიახვედროს რო თუ ასე გააგრძელებს საყვარელ ადამიანც და თან ორივე შვილსაც.❤❤❤რაც შეეხება რეზის არამგონია რო ასე უცებ ვინმე შეიყვაროს იმიტომ რო ჯერ კიდევ ქრისტინე უყვარს .და სწორედ ამიტომაა რო გვანცას არ აქცევს ყურადღებას რაზეც გვანცა ბრაზდება .სულაც არ გამიჯვირდება თუ საერთოდ გადაწყვეტ და რეზის მარტო დატოვებ ამ ისტორიაში იმიტომ რო როცა გიყვარს მთელი გულით არ აქვს ვნიშვნელობა ის ცოცხალი თუ კვდარი რეზის უყვარს ეს ქრისტინე თითქმის 27წელი და არამგონია სხვა ვინმე შეიყვაროს.

 


№11  offline მოდერი ნეაკო

Gvanca
ნეაკო მოგესალმები კიდევ ერთხელ....მსიამოვნებს შენი ნაშრომის კითხვა....აი მაგარი გოგო ხარ ისე ლამაზად აღწერ ყველა პერსონაჟს და ეტაპობრივად გადაგყავს შემდეგ ფაზაში.იმედია ახალი თავი მალე იქნება მოუთმენლად ველი.ცემი დიდი პატივისცემა შენ

ძალიან დიდი მადლობა ასეთი თბილი სიტყვებისთვის ,ძალიან მიხარია რომ მოგწონს ჩემი ისტორიები ❤❤❤❤❤ძალიან ვეცდები რომ დიდხანს არ გალოდინოთ და ახალი თავი მალე დავდო

 


№12  offline მოდერი nene gelovani

ნეაკო
ნი-კე
ამის მანქანის პატრონის ნარევევის მოლოდინში ნუ ამომხდით სულს.მალე დადეთ შემდეგი თავი..ამას რაც შეეხება ყველაზე მრავაფეროვანი იყო და საინტეროსო სხვებთან შედარებით,ამიტომ სასიამოვნოდ იკითხებოდა..????♥️მოუთმენლად ველოდები შემდეგს

ძალიან ვეცდები რომ ახალი თავი მალე დავდო, იმედია მოგეწონება ❤❤❤მიხარია რომ ეს თავი მოვეწონა ❤❤❤

nene gelovani
ყველა ბოლო დროინდელ თავს ეტყობა რომ უკვე დრო გაქვს და მშვიდ გარემოში ყურადღებით წერ kissing_heart
არაჩვეულებრივი იყო ეს თავიც. განსაკუთრებით გამოსაყოფია ქეთისა და თორნიკეს დიალოგი. დაახლოებით ის გრძნობა მაქვს, რაც თავის დროზე ნათიას "ამოქოქვის" შემდეგ მქონდა. ორივე ამ ქალის შემთხვევაში ყველას დანაკლისის შეგრძნება გვაწუხებდა, რომ სულ ერთი და იგივე უშინაარსო დიალოგები ჰქონდათ გარშემომყოფებთან და მთავარ სათქმელს გულში იკლავდნენ. როგორც ის გაილექსა თავის დროზე, ისე აჭიკჭიკდა ახლა ქეთიც და ყველა ის სიტყვა უთხრა თორნიკეს, რაც ამდენი ხანი ენაზე მედგა smile
კიდევ ის იყო აღსანიშნავი, რომ რა პრობლემებიც თორნიკეს მარიანასთან აქვს, იგივე პრობლემები აქვთ და ჰქონდათ მის მამებსაც, რეზისაც და ირაკლისაც. ანუ ძალიან გავს მათი ქცევები ერთმანეთს და ალბათ თორნიკეს ესეც დაეხმარება გამოფხიზლებაში, როცა შეხედავს რომ მისი მამების ქცევას კარგი არაფერი მოაქვს.

ამ ირაკლიზე ცოტა დავიბენი თავიდან. ვერ გავიგე გააუპატიურა, გაუშვა, თუ რა მოხდა. ბოლოს კი მივხვდი... კარგია რომ ასე მოხდა. ირაკლი კაცად მინდოდა რომ დარჩენილიყო და არა ნაბი*ვრად. ძალიან მეცოდება ამ სიტუაციაში და არაჩვეულებრივი ჟესტი იყო, რომ შვილები ასე ამოუდგნენ გვერდით და მარტო არ დატოვეს.
ცალკე რეზიც მეცოდება. თუმცა რად უნდა ლაპარაკი, რომ აუცილებლად აეწყობა შვილთან ურთიერთობა. ასე რომ ამ მხრივ ნაკლები დარდი მაწევს. sweat_smile

და ბოლოს, ბავშვის გენრიხი heart_eyes კაცი ღვთაება relaxed კაცი ლეგენდა innocent კაცი სუპერგმირი blush კაცური კაცი joy
"კი, კი, მელოდე"-ამ ფრაზაზე იმდენი ვიცინე joy არ ვიცი, როგორ ახერხებს, რომ ირგვლივ ყველაფერი დაქცევის პირას იყოს და ეს ვითომც აქ არაფერი, ტკბილი ყავით ხელში მოკალათებული, ჩემსავით მშვიდად აკვირდება ნგრევის პროცესს joy joy

ნენე ძალიან გამახარე ასეთი შეფასებით ❤❤❤❤❤ ტკბილი ბავშვი რომ დაიკარგა ცოტა ვღელავ, იმედია ძალიან განრისხებული არააა ჩემზე გეგას და რეზის გაბულკების გამო წინა თავებში joy
მეც ვფიქრობ რომ თორნიკეს გამოსაფხიზლებლად სწორედ თავისი მშობლების მძიმე და მტკივნეული წარსული დაეხმარება და აზრზე მოიყვანს...

ზოგადად ხომ იცი, არ მჯერა არც მე იმის, რომ ადამიანებს შეცვლა შეუძლიათ ვინმეს ან რამის გამო... მაგრამ რეალურადაც არსებობენ გამონაკლისი ადამიანები ვისთვისაც ურთიერთობები ბევრად ღირებულია ვიდრე საკუთარი უბედურება, თვითგვემა, სმა და გართობა, შესაბამისად იცვლებიან საყვარელი ადამინების გამო. ჰოდა მგონია რომ თორნიკე სწორედ ამ გამონაკლისებშია და აზრზე მოვა.
ქეთის და ირაკლის დაშორება ყველაზე სწორად ასე მივიჩნიე, იცი რატომ? ქეთი ხომ სულ განიცდიდა და თავს იდანაშაულებდა იმაში რომ მათი ოჯახი მის გამო ინგერეოდა და ირაკლიც სწორედ მისგამი იტანჯებოდა ასე ძალიან, ხოდა ამ სინდისის ქწნჯნისგან, სიბრალურისგან და სინანულისგან გრძნობისგან საბოლოოდ გავათავისუფლე და მგონი სწორად მოვიქეცი.❤❤❤❤

რეზის უდანაშაულობის თორნიკემ რადგან იწამა აწი ურთიერთობის დალაგებას მხოლოდ დრო და ნერვები დასჭირდება რეზის მხრიდან.

ნუ გენრიხზე რა ვთქვა არ ვიცი ბავშვის და გეგასი ცოტა მეშინია joy

ბავშვიც გაქრა და თიკოც confused
რაღაც ცუდი აზრები მომდის თავში... joy joy

 


№13  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი კირა
სულ გააგიჟეთ ხომ კაცი? unamused
ქეთიმ, ანიმ, თორნიკემ, გეგამ, შენ, ელენემ, ნენემ თიკომ... flushed
ეს რეებს სჩადი ირა?

კირა ასე იმიტომ გავართულე ყველაფერი რომ უფრო მარტივად მიეღო ორივეს განქორწინების გადაწყვეტილება ... ანუ ასეთ სიტუაციაში განქორწინება გარდაუვალი იყო და შესაბამისად ქეთი სინდისის ქენჯნისგან გათავისუფლდა, ირაკლი კი მიხვდა რომ თი ქეთის თავისთან ყოფმას აიძულებდა კვლავ უფრო მეტად დაიტანჯებოდნენ ორივე

nene gelovani
ნეაკო
ნი-კე
ამის მანქანის პატრონის ნარევევის მოლოდინში ნუ ამომხდით სულს.მალე დადეთ შემდეგი თავი..ამას რაც შეეხება ყველაზე მრავაფეროვანი იყო და საინტეროსო სხვებთან შედარებით,ამიტომ სასიამოვნოდ იკითხებოდა..????♥️მოუთმენლად ველოდები შემდეგს

ძალიან ვეცდები რომ ახალი თავი მალე დავდო, იმედია მოგეწონება ❤❤❤მიხარია რომ ეს თავი მოვეწონა ❤❤❤

nene gelovani
ყველა ბოლო დროინდელ თავს ეტყობა რომ უკვე დრო გაქვს და მშვიდ გარემოში ყურადღებით წერ kissing_heart
არაჩვეულებრივი იყო ეს თავიც. განსაკუთრებით გამოსაყოფია ქეთისა და თორნიკეს დიალოგი. დაახლოებით ის გრძნობა მაქვს, რაც თავის დროზე ნათიას "ამოქოქვის" შემდეგ მქონდა. ორივე ამ ქალის შემთხვევაში ყველას დანაკლისის შეგრძნება გვაწუხებდა, რომ სულ ერთი და იგივე უშინაარსო დიალოგები ჰქონდათ გარშემომყოფებთან და მთავარ სათქმელს გულში იკლავდნენ. როგორც ის გაილექსა თავის დროზე, ისე აჭიკჭიკდა ახლა ქეთიც და ყველა ის სიტყვა უთხრა თორნიკეს, რაც ამდენი ხანი ენაზე მედგა smile
კიდევ ის იყო აღსანიშნავი, რომ რა პრობლემებიც თორნიკეს მარიანასთან აქვს, იგივე პრობლემები აქვთ და ჰქონდათ მის მამებსაც, რეზისაც და ირაკლისაც. ანუ ძალიან გავს მათი ქცევები ერთმანეთს და ალბათ თორნიკეს ესეც დაეხმარება გამოფხიზლებაში, როცა შეხედავს რომ მისი მამების ქცევას კარგი არაფერი მოაქვს.

ამ ირაკლიზე ცოტა დავიბენი თავიდან. ვერ გავიგე გააუპატიურა, გაუშვა, თუ რა მოხდა. ბოლოს კი მივხვდი... კარგია რომ ასე მოხდა. ირაკლი კაცად მინდოდა რომ დარჩენილიყო და არა ნაბი*ვრად. ძალიან მეცოდება ამ სიტუაციაში და არაჩვეულებრივი ჟესტი იყო, რომ შვილები ასე ამოუდგნენ გვერდით და მარტო არ დატოვეს.
ცალკე რეზიც მეცოდება. თუმცა რად უნდა ლაპარაკი, რომ აუცილებლად აეწყობა შვილთან ურთიერთობა. ასე რომ ამ მხრივ ნაკლები დარდი მაწევს. sweat_smile

და ბოლოს, ბავშვის გენრიხი heart_eyes კაცი ღვთაება relaxed კაცი ლეგენდა innocent კაცი სუპერგმირი blush კაცური კაცი joy
"კი, კი, მელოდე"-ამ ფრაზაზე იმდენი ვიცინე joy არ ვიცი, როგორ ახერხებს, რომ ირგვლივ ყველაფერი დაქცევის პირას იყოს და ეს ვითომც აქ არაფერი, ტკბილი ყავით ხელში მოკალათებული, ჩემსავით მშვიდად აკვირდება ნგრევის პროცესს joy joy

ნენე ძალიან გამახარე ასეთი შეფასებით ❤❤❤❤❤ ტკბილი ბავშვი რომ დაიკარგა ცოტა ვღელავ, იმედია ძალიან განრისხებული არააა ჩემზე გეგას და რეზის გაბულკების გამო წინა თავებში joy
მეც ვფიქრობ რომ თორნიკეს გამოსაფხიზლებლად სწორედ თავისი მშობლების მძიმე და მტკივნეული წარსული დაეხმარება და აზრზე მოიყვანს...

ზოგადად ხომ იცი, არ მჯერა არც მე იმის, რომ ადამიანებს შეცვლა შეუძლიათ ვინმეს ან რამის გამო... მაგრამ რეალურადაც არსებობენ გამონაკლისი ადამიანები ვისთვისაც ურთიერთობები ბევრად ღირებულია ვიდრე საკუთარი უბედურება, თვითგვემა, სმა და გართობა, შესაბამისად იცვლებიან საყვარელი ადამინების გამო. ჰოდა მგონია რომ თორნიკე სწორედ ამ გამონაკლისებშია და აზრზე მოვა.
ქეთის და ირაკლის დაშორება ყველაზე სწორად ასე მივიჩნიე, იცი რატომ? ქეთი ხომ სულ განიცდიდა და თავს იდანაშაულებდა იმაში რომ მათი ოჯახი მის გამო ინგერეოდა და ირაკლიც სწორედ მისგამი იტანჯებოდა ასე ძალიან, ხოდა ამ სინდისის ქწნჯნისგან, სიბრალურისგან და სინანულისგან გრძნობისგან საბოლოოდ გავათავისუფლე და მგონი სწორად მოვიქეცი.❤❤❤❤

რეზის უდანაშაულობის თორნიკემ რადგან იწამა აწი ურთიერთობის დალაგებას მხოლოდ დრო და ნერვები დასჭირდება რეზის მხრიდან.

ნუ გენრიხზე რა ვთქვა არ ვიცი ბავშვის და გეგასი ცოტა მეშინია joy

ბავშვიც გაქრა და თიკოც confused
რაღაც ცუდი აზრები მომდის თავში... joy joy

სიამრთლე გითხრა მათი ეს დუმილი მეც მაფორიაქებს joy ეტყობა ძაან განვარისხე ორივე?! joy ბავშვი და ცალი დაგვიბრუნდით რააა joy მზად ვარ თქვენი მრისხანებისთვის

სტუმარი nazi
არ ვიცი რავ ვთქვა მომწონს ძალიან საინტერესო არის ეს თავი განსაკუთრებით ❤❤❤❤❤❤❤❤????

მიხარია რომ მოგეწონა ❤❤❤❤❤❤❤❤

ელა1
სწორედ ამიტომა რეზი მნიშვნელოვანი როლი უკავია თორნიკეს ცხოვრებაში ზუსტად რეზიმ უნდა დაანახოს და მიახვედროს რო თუ ასე გააგრძელებს საყვარელ ადამიანც და თან ორივე შვილსაც.❤❤❤რაც შეეხება რეზის არამგონია რო ასე უცებ ვინმე შეიყვაროს იმიტომ რო ჯერ კიდევ ქრისტინე უყვარს .და სწორედ ამიტომაა რო გვანცას არ აქცევს ყურადღებას რაზეც გვანცა ბრაზდება .სულაც არ გამიჯვირდება თუ საერთოდ გადაწყვეტ და რეზის მარტო დატოვებ ამ ისტორიაში იმიტომ რო როცა გიყვარს მთელი გულით არ აქვს ვნიშვნელობა ის ცოცხალი თუ კვდარი რეზის უყვარს ეს ქრისტინე თითქმის 27წელი და არამგონია სხვა ვინმე შეიყვაროს.

მართალი ხარ ელა, როცა ადამიანი გიყვარს, გიყვარს მორჩა, მნიშვნელობა არ აქვს ის რამდენად შორს შენგან, თუნდაც ცოცხალი აღარ იყოს... დრო და მანძილი სიყვარულს ვერ ანელებს, მაგრამ ამ კონკრეტულ სიტუაციაში ვფიქრობ რომ რეზიმ საკუთარ თავს უფლება უნდა მისცეს რომ ბედნიერი იყოს, შეიძლება გვანცა ისე ვერ შეიყვაროს როგორც ქრისტინე, მაგრამ ცხოვრება გრძელდება და შესაბამისად ადამიანებს გვჭირდება სხვა ადამიანების სითბო მზრუნველობა და სიყვარული

 


№14 სტუმარი ელა1

ნეაკო
სტუმარი კირა
სულ გააგიჟეთ ხომ კაცი? unamused
ქეთიმ, ანიმ, თორნიკემ, გეგამ, შენ, ელენემ, ნენემ თიკომ... flushed
ეს რეებს სჩადი ირა?

კირა ასე იმიტომ გავართულე ყველაფერი რომ უფრო მარტივად მიეღო ორივეს განქორწინების გადაწყვეტილება ... ანუ ასეთ სიტუაციაში განქორწინება გარდაუვალი იყო და შესაბამისად ქეთი სინდისის ქენჯნისგან გათავისუფლდა, ირაკლი კი მიხვდა რომ თი ქეთის თავისთან ყოფმას აიძულებდა კვლავ უფრო მეტად დაიტანჯებოდნენ ორივე

nene gelovani
ნეაკო
ნი-კე
ამის მანქანის პატრონის ნარევევის მოლოდინში ნუ ამომხდით სულს.მალე დადეთ შემდეგი თავი..ამას რაც შეეხება ყველაზე მრავაფეროვანი იყო და საინტეროსო სხვებთან შედარებით,ამიტომ სასიამოვნოდ იკითხებოდა..????♥️მოუთმენლად ველოდები შემდეგს

ძალიან ვეცდები რომ ახალი თავი მალე დავდო, იმედია მოგეწონება ❤❤❤მიხარია რომ ეს თავი მოვეწონა ❤❤❤

nene gelovani
ყველა ბოლო დროინდელ თავს ეტყობა რომ უკვე დრო გაქვს და მშვიდ გარემოში ყურადღებით წერ kissing_heart
არაჩვეულებრივი იყო ეს თავიც. განსაკუთრებით გამოსაყოფია ქეთისა და თორნიკეს დიალოგი. დაახლოებით ის გრძნობა მაქვს, რაც თავის დროზე ნათიას "ამოქოქვის" შემდეგ მქონდა. ორივე ამ ქალის შემთხვევაში ყველას დანაკლისის შეგრძნება გვაწუხებდა, რომ სულ ერთი და იგივე უშინაარსო დიალოგები ჰქონდათ გარშემომყოფებთან და მთავარ სათქმელს გულში იკლავდნენ. როგორც ის გაილექსა თავის დროზე, ისე აჭიკჭიკდა ახლა ქეთიც და ყველა ის სიტყვა უთხრა თორნიკეს, რაც ამდენი ხანი ენაზე მედგა smile
კიდევ ის იყო აღსანიშნავი, რომ რა პრობლემებიც თორნიკეს მარიანასთან აქვს, იგივე პრობლემები აქვთ და ჰქონდათ მის მამებსაც, რეზისაც და ირაკლისაც. ანუ ძალიან გავს მათი ქცევები ერთმანეთს და ალბათ თორნიკეს ესეც დაეხმარება გამოფხიზლებაში, როცა შეხედავს რომ მისი მამების ქცევას კარგი არაფერი მოაქვს.

ამ ირაკლიზე ცოტა დავიბენი თავიდან. ვერ გავიგე გააუპატიურა, გაუშვა, თუ რა მოხდა. ბოლოს კი მივხვდი... კარგია რომ ასე მოხდა. ირაკლი კაცად მინდოდა რომ დარჩენილიყო და არა ნაბი*ვრად. ძალიან მეცოდება ამ სიტუაციაში და არაჩვეულებრივი ჟესტი იყო, რომ შვილები ასე ამოუდგნენ გვერდით და მარტო არ დატოვეს.
ცალკე რეზიც მეცოდება. თუმცა რად უნდა ლაპარაკი, რომ აუცილებლად აეწყობა შვილთან ურთიერთობა. ასე რომ ამ მხრივ ნაკლები დარდი მაწევს. sweat_smile

და ბოლოს, ბავშვის გენრიხი heart_eyes კაცი ღვთაება relaxed კაცი ლეგენდა innocent კაცი სუპერგმირი blush კაცური კაცი joy
"კი, კი, მელოდე"-ამ ფრაზაზე იმდენი ვიცინე joy არ ვიცი, როგორ ახერხებს, რომ ირგვლივ ყველაფერი დაქცევის პირას იყოს და ეს ვითომც აქ არაფერი, ტკბილი ყავით ხელში მოკალათებული, ჩემსავით მშვიდად აკვირდება ნგრევის პროცესს joy joy

ნენე ძალიან გამახარე ასეთი შეფასებით ❤❤❤❤❤ ტკბილი ბავშვი რომ დაიკარგა ცოტა ვღელავ, იმედია ძალიან განრისხებული არააა ჩემზე გეგას და რეზის გაბულკების გამო წინა თავებში joy
მეც ვფიქრობ რომ თორნიკეს გამოსაფხიზლებლად სწორედ თავისი მშობლების მძიმე და მტკივნეული წარსული დაეხმარება და აზრზე მოიყვანს...

ზოგადად ხომ იცი, არ მჯერა არც მე იმის, რომ ადამიანებს შეცვლა შეუძლიათ ვინმეს ან რამის გამო... მაგრამ რეალურადაც არსებობენ გამონაკლისი ადამიანები ვისთვისაც ურთიერთობები ბევრად ღირებულია ვიდრე საკუთარი უბედურება, თვითგვემა, სმა და გართობა, შესაბამისად იცვლებიან საყვარელი ადამინების გამო. ჰოდა მგონია რომ თორნიკე სწორედ ამ გამონაკლისებშია და აზრზე მოვა.
ქეთის და ირაკლის დაშორება ყველაზე სწორად ასე მივიჩნიე, იცი რატომ? ქეთი ხომ სულ განიცდიდა და თავს იდანაშაულებდა იმაში რომ მათი ოჯახი მის გამო ინგერეოდა და ირაკლიც სწორედ მისგამი იტანჯებოდა ასე ძალიან, ხოდა ამ სინდისის ქწნჯნისგან, სიბრალურისგან და სინანულისგან გრძნობისგან საბოლოოდ გავათავისუფლე და მგონი სწორად მოვიქეცი.❤❤❤❤

რეზის უდანაშაულობის თორნიკემ რადგან იწამა აწი ურთიერთობის დალაგებას მხოლოდ დრო და ნერვები დასჭირდება რეზის მხრიდან.

ნუ გენრიხზე რა ვთქვა არ ვიცი ბავშვის და გეგასი ცოტა მეშინია joy

ბავშვიც გაქრა და თიკოც confused
რაღაც ცუდი აზრები მომდის თავში... joy joy

სიამრთლე გითხრა მათი ეს დუმილი მეც მაფორიაქებს joy ეტყობა ძაან განვარისხე ორივე?! joy ბავშვი და ცალი დაგვიბრუნდით რააა joy მზად ვარ თქვენი მრისხანებისთვის

სტუმარი nazi
არ ვიცი რავ ვთქვა მომწონს ძალიან საინტერესო არის ეს თავი განსაკუთრებით ❤❤❤❤❤❤❤❤????

მიხარია რომ მოგეწონა ❤❤❤❤❤❤❤❤

ელა1
სწორედ ამიტომა რეზი მნიშვნელოვანი როლი უკავია თორნიკეს ცხოვრებაში ზუსტად რეზიმ უნდა დაანახოს და მიახვედროს რო თუ ასე გააგრძელებს საყვარელ ადამიანც და თან ორივე შვილსაც.❤❤❤რაც შეეხება რეზის არამგონია რო ასე უცებ ვინმე შეიყვაროს იმიტომ რო ჯერ კიდევ ქრისტინე უყვარს .და სწორედ ამიტომაა რო გვანცას არ აქცევს ყურადღებას რაზეც გვანცა ბრაზდება .სულაც არ გამიჯვირდება თუ საერთოდ გადაწყვეტ და რეზის მარტო დატოვებ ამ ისტორიაში იმიტომ რო როცა გიყვარს მთელი გულით არ აქვს ვნიშვნელობა ის ცოცხალი თუ კვდარი რეზის უყვარს ეს ქრისტინე თითქმის 27წელი და არამგონია სხვა ვინმე შეიყვაროს.

მართალი ხარ ელა, როცა ადამიანი გიყვარს, გიყვარს მორჩა, მნიშვნელობა არ აქვს ის რამდენად შორს შენგან, თუნდაც ცოცხალი აღარ იყოს... დრო და მანძილი სიყვარულს ვერ ანელებს, მაგრამ ამ კონკრეტულ სიტუაციაში ვფიქრობ რომ რეზიმ საკუთარ თავს უფლება უნდა მისცეს რომ ბედნიერი იყოს, შეიძლება გვანცა ისე ვერ შეიყვაროს როგორც ქრისტინე, მაგრამ ცხოვრება გრძელდება და შესაბამისად ადამიანებს გვჭირდება სხვა ადამიანების სითბო მზრუნველობა და სიყვარული

გეთანხმები 100%ნეაკო❤❤❤

 


№15  offline მოდერი nene gelovani

საერთოდ არ მგონია, რომ რეზის ისევ ქრისტინე უყვარს. ქალის და კაცის სიყვარულს ვგულისხმობ, თორემ რა თქმა უნდა, სითბო, სინაზე და დანაშაულის გრძნობა შემორჩენილი ექნება. ქრისტინე ვერ გაუბრალოვდება მის ცხოვრებაში, გადატანილი უბედურებების გამო, მაგრამ როგორც კაცი რაღაც ეჭვი მეპარება ისევ ისე იყოს შეყვარებული წლების წინ დაღუპულ ქალზე. ნუ ცოტა ავადმყოფურად მეჩვენება ეგ ამბავი. ხალხს კი აქვს ნეკროფილიისკენ მიდრეკილებები, რასაც მე ვაკვირდები, მაგრამ მთლად ასეთიც იმედია არა smiley

იმის ახსნით დროს ნურავინ დაკარგავთ, რომ როდესაც ახალგაზრდა შეყვარებული გიკვდება სამუდამოდ მისი სიყვარული გრჩება გულში, იმაზე უკეთესი აღარავინ გგონია და ა.შ..... smiley
კიბატონო ზოგჯერ ეგრეც ხდება ხოლმე, მაგრამ ეჭვი მეპარება რეზის ქრისტინესთან ერთი ტკბილი მოგონება მაინც აკავშირებდეს. ტანჯვის გარდა არაფერი მოუტანია მაგ ქალს რეზის ცხოვრებაში. ასე რომ.... შორს და ძირს ნეკროფილია!!! joy

 


№16 სტუმარი ნი-კე

კომენტარების წერა და შინაარსის განხილვა დიდად არ მიყვარსთუ ვკითხულობ ესეიგი მოწონს და იმიტომ..ვკითხულობ ჩემთვის და არა საჯაროდ განსახილველად..რატომღაც მომინდა ახლა მეთქვა ჩემი აზრი მოკლედ..შეურაწყოფად არ მიიღოთ, მაგრამ მგონია,რომ მკითხველის დამოკიდებულებამ პერსონაჟებისადმი,დიდი გავლენა იქონია ნაწარმოების შინაარსზე და თქვენ და უნებურად მკითხველის ფავორიტ პერსონაჟებზე გააკეთეთ აქცენტი..სხვა რომ არაფერი როცა არსებობს 25- წლიანი ოჯახი სიყვარულს თუ არა ერთმანეთის პატივისცემას მაინც სწავლობენ და ისეთ მყარ საფუძველს ქმნიან მისი დანგრევა ასე ,,სულის შებერვით"არ ხდება..(ეს ჩემი აზრია და არავინ მიიღოთ შეურაწყოფად.....მოკლედ უნდა დამეწერა და დიდი გამომივიდა.)..მაპატიეთ თუ რამე გაწყეგინეთ ნამდვილად არ მინდა...წარმატებები და ველი შემდეგ თავს ისევ ყველა პერსონაჟის მონაწილეობით და მალე...

 


№17  offline მოდერი nene gelovani

თიკო, ბავშვი მოიტაცე და გადაიმალე? თუ სად ხართ? joy joy

 


№18 სტუმარი Gvanca

ნეაკო
Gvanca
ნეაკო მოგესალმები კიდევ ერთხელ....მსიამოვნებს შენი ნაშრომის კითხვა....აი მაგარი გოგო ხარ ისე ლამაზად აღწერ ყველა პერსონაჟს და ეტაპობრივად გადაგყავს შემდეგ ფაზაში.იმედია ახალი თავი მალე იქნება მოუთმენლად ველი.ცემი დიდი პატივისცემა შენ

ძალიან დიდი მადლობა ასეთი თბილი სიტყვებისთვის ,ძალიან მიხარია რომ მოგწონს ჩემი ისტორიები ❤❤❤❤❤ძალიან ვეცდები რომ დიდხანს არ გალოდინოთ და ახალი თავი მალე დავდო

ნეაკო
Gvanca
ნეაკო მოგესალმები კიდევ ერთხელ....მსიამოვნებს შენი ნაშრომის კითხვა....აი მაგარი გოგო ხარ ისე ლამაზად აღწერ ყველა პერსონაჟს და ეტაპობრივად გადაგყავს შემდეგ ფაზაში.იმედია ახალი თავი მალე იქნება მოუთმენლად ველი.ცემი დიდი პატივისცემა შენ

ძალიან დიდი მადლობა ასეთი თბილი სიტყვებისთვის ,ძალიან მიხარია რომ მოგწონს ჩემი ისტორიები ❤❤❤❤❤ძალიან ვეცდები რომ დიდხანს არ გალოდინოთ და ახალი თავი მალე დავდო


დიდი სიამოვნებით დაველოდები შემდეგ თავს...გადავხედე კომენტარებს დადებითი მუხტი მოდის თორნიკეს პერსონაჟთან დაკავშირებით....ვფიქრომ რომ რეალურ სამყაროშიც სადაც ჩვენ ვცხოვრობთ არიან ადამიანები რომლებიც შეცდომებზე სწავლობენ ადნაც ის ადამიანები მიუთითებენ ვინც შეცდომები დაუშვა შემდეგ გაანალიზა და შეცდომა გაიაზრა...ესეა რეზი ფაქტიურად მას ქონდა უამრავი დრო მისი ცხოვრება გადაეფასებინა და ვფიქრობ რომ თორნიკეს გამოსწორების შანსს სწორად მიაგენი თიმცაღა შენი გადასაწყვეტია ყველაფერი...მაგტრამ ვფიქრობ რომ თორნიკე თავის კლიშეს არ დაკარგავს რაღაც დოზით...მოკლედ ჩემო კარგო მოლოდინი დიდია და წარმატებები

 


№19  offline მოდერი ნეაკო

nene gelovani
საერთოდ არ მგონია, რომ რეზის ისევ ქრისტინე უყვარს. ქალის და კაცის სიყვარულს ვგულისხმობ, თორემ რა თქმა უნდა, სითბო, სინაზე და დანაშაულის გრძნობა შემორჩენილი ექნება. ქრისტინე ვერ გაუბრალოვდება მის ცხოვრებაში, გადატანილი უბედურებების გამო, მაგრამ როგორც კაცი რაღაც ეჭვი მეპარება ისევ ისე იყოს შეყვარებული წლების წინ დაღუპულ ქალზე. ნუ ცოტა ავადმყოფურად მეჩვენება ეგ ამბავი. ხალხს კი აქვს ნეკროფილიისკენ მიდრეკილებები, რასაც მე ვაკვირდები, მაგრამ მთლად ასეთიც იმედია არა smiley

იმის ახსნით დროს ნურავინ დაკარგავთ, რომ როდესაც ახალგაზრდა შეყვარებული გიკვდება სამუდამოდ მისი სიყვარული გრჩება გულში, იმაზე უკეთესი აღარავინ გგონია და ა.შ..... smiley
კიბატონო ზოგჯერ ეგრეც ხდება ხოლმე, მაგრამ ეჭვი მეპარება რეზის ქრისტინესთან ერთი ტკბილი მოგონება მაინც აკავშირებდეს. ტანჯვის გარდა არაფერი მოუტანია მაგ ქალს რეზის ცხოვრებაში. ასე რომ.... შორს და ძირს ნეკროფილია!!! joy

ვაიმე ნენე შენს ბოლო 4 სიტყვაზე ძაან ბევრი ვიცინე joy გეთანხმები, რა თქმა უნდა წლების წინ გარდაცვლილი საყვარელი ადამიანი იმ სიყვარულით ვეღარ გეყვარება რომლითაც გიყვარდა, ანუ ის გრძნობები რაც სიყვარულს ახლავს თან ვნება, ლტოლვა, მიზიდულობა განელებული და გამქრალია, მაგრამ მე მგონია რომ ადამიანების გულში ღრმად და მტკივნეულად იმარხება იმ დაკარგული ადამიანისადმისად ნაზი და თბილი გრძნობები...

რა თქმა უნდა აბსურდია გარდაცვლილი ადამიანის გამო სამუდამოდ უარი თქვა ახალ სიყვარულზე, ბედნიერებაზე, მაგრამ რაღაც ტკივილი და გრძნობები მაინც გრჩება გულში შენდაუნებურად....

და თუ მხოლოდ ტკივილი გაკავშირებს გარდაცვლილთან, ეს უჭყვეტი ჯაჭვია რომელსაც ვერანაირად ვერ გაწყვეტავ ( არ ვგულისხმობ მხოლოდ შეყვარებულს, ეს შეიძლება იყოს შენი ძალიან ახლო ადამიანი)

ნი-კე
კომენტარების წერა და შინაარსის განხილვა დიდად არ მიყვარსთუ ვკითხულობ ესეიგი მოწონს და იმიტომ..ვკითხულობ ჩემთვის და არა საჯაროდ განსახილველად..რატომღაც მომინდა ახლა მეთქვა ჩემი აზრი მოკლედ..შეურაწყოფად არ მიიღოთ, მაგრამ მგონია,რომ მკითხველის დამოკიდებულებამ პერსონაჟებისადმი,დიდი გავლენა იქონია ნაწარმოების შინაარსზე და თქვენ და უნებურად მკითხველის ფავორიტ პერსონაჟებზე გააკეთეთ აქცენტი..სხვა რომ არაფერი როცა არსებობს 25- წლიანი ოჯახი სიყვარულს თუ არა ერთმანეთის პატივისცემას მაინც სწავლობენ და ისეთ მყარ საფუძველს ქმნიან მისი დანგრევა ასე ,,სულის შებერვით"არ ხდება..(ეს ჩემი აზრია და არავინ მიიღოთ შეურაწყოფად.....მოკლედ უნდა დამეწერა და დიდი გამომივიდა.)..მაპატიეთ თუ რამე გაწყეგინეთ ნამდვილად არ მინდა...წარმატებები და ველი შემდეგ თავს ისევ ყველა პერსონაჟის მონაწილეობით და მალე...

არა, საწყენი რა არის პირიქით მადლობა რომ გამომეხმაურე დ აგამიზიარე შენი აზრი ამ საკითხთან დაკავშორებით ❤❤❤❤
მკითხველის სურვილებმა რა თქმა უნდა გავლენა მოახდინა ჩემზეც, ისტორიის შენაარზეც და შესამისად პერსონაჟების ხასითზეც... არ ვიცი ეს რამდენად სწორი ან არასწორი ჩემი როგორც ავტორის მხრიდან, მაგრამ ჩემთვის ძალიან სასიამოვნოა როცა ასე აქტიურად ერთვებიან ისტორიიის მსვლელობაში მკითხველები და თავიაანთ შეხედულებებს და აზრებს მიზიარებენ.
კონკერეტულად ამ ისტორიის შინაარსის ცვლილება მარტივად მოხდა რადგან წინასწარ არ მაქვს დაგეგმილი რა და როგორ უნდა მოხდეს, შესაბამისად მკითხველის სურვილების გათვალისწინება მარტივია ჩემთვის.

აი ოჯახის დანგრევას რაც შეეხება-მე ზოგადად ისტორიებს ჩემი და ჩამს გარშემო არსებული რეალობიდან გამომდინარე ვწერ, სამწუხაროდ რამდენი ოჯახიც დანგრეულა ჩემს სანაცნობო საახლობოში მხოლოდ დიდი აგრესისი ზიზღის და ღალატის ფონზე :( ალბათ ძალიან შეგნებული, გაგაბული და თანამედროვე აზროვნების უნდა იყოს წყვილი რომ ერთმანეთს მშვიდობიანად და მეგობრულად დაშორდეს აგრესიის გარეშე მითუმეტეს 10 ან 20 წლიანი თანაცხოვრების მერე და პატივისცემა არ დაკარგონ ერთმანეთის, მაგრამ სამწუხაროდ ასე ვერ ხდება, ან ზალიან იშვიათად ხდება :(
კიდევ ერთხელ მადლობას გიხდი გამოხმაურებისთვის ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

 


№20 სტუმარი სტუმარი ნეაკო

nene gelovani
თიკო, ბავშვი მოიტაცე და გადაიმალე? თუ სად ხართ? joy joy

მე ორივეს გავებუტე :(

 


№21  offline მოდერი ნეაკო

Gvanca
ნეაკო
Gvanca
ნეაკო მოგესალმები კიდევ ერთხელ....მსიამოვნებს შენი ნაშრომის კითხვა....აი მაგარი გოგო ხარ ისე ლამაზად აღწერ ყველა პერსონაჟს და ეტაპობრივად გადაგყავს შემდეგ ფაზაში.იმედია ახალი თავი მალე იქნება მოუთმენლად ველი.ცემი დიდი პატივისცემა შენ

ძალიან დიდი მადლობა ასეთი თბილი სიტყვებისთვის ,ძალიან მიხარია რომ მოგწონს ჩემი ისტორიები ❤❤❤❤❤ძალიან ვეცდები რომ დიდხანს არ გალოდინოთ და ახალი თავი მალე დავდო

ნეაკო
Gvanca
ნეაკო მოგესალმები კიდევ ერთხელ....მსიამოვნებს შენი ნაშრომის კითხვა....აი მაგარი გოგო ხარ ისე ლამაზად აღწერ ყველა პერსონაჟს და ეტაპობრივად გადაგყავს შემდეგ ფაზაში.იმედია ახალი თავი მალე იქნება მოუთმენლად ველი.ცემი დიდი პატივისცემა შენ

ძალიან დიდი მადლობა ასეთი თბილი სიტყვებისთვის ,ძალიან მიხარია რომ მოგწონს ჩემი ისტორიები ❤❤❤❤❤ძალიან ვეცდები რომ დიდხანს არ გალოდინოთ და ახალი თავი მალე დავდო


დიდი სიამოვნებით დაველოდები შემდეგ თავს...გადავხედე კომენტარებს დადებითი მუხტი მოდის თორნიკეს პერსონაჟთან დაკავშირებით....ვფიქრომ რომ რეალურ სამყაროშიც სადაც ჩვენ ვცხოვრობთ არიან ადამიანები რომლებიც შეცდომებზე სწავლობენ ადნაც ის ადამიანები მიუთითებენ ვინც შეცდომები დაუშვა შემდეგ გაანალიზა და შეცდომა გაიაზრა...ესეა რეზი ფაქტიურად მას ქონდა უამრავი დრო მისი ცხოვრება გადაეფასებინა და ვფიქრობ რომ თორნიკეს გამოსწორების შანსს სწორად მიაგენი თიმცაღა შენი გადასაწყვეტია ყველაფერი...მაგტრამ ვფიქრობ რომ თორნიკე თავის კლიშეს არ დაკარგავს რაღაც დოზით...მოკლედ ჩემო კარგო მოლოდინი დიდია და წარმატებები

ძალიან დიდი მადლობა აზრის გაზირებისთვის ❤❤❤❤❤მიხარია რომ თორნიკეს პერსონაჟი იმის მიუხედავად რომ გამუდმებით არასწორად იქცევა მაინც იმსაუხრებს მკითხველის სიმპათიებს ❤❤❤❤ალბათ ეს იმის ბრალია რომ ცუდი მამა და ქმარი კი ამ ეტაპზე, უფრო სწორად საშინელი.... მაგრამ ის მაინც შეუძლია რომ იყოს კარგი შვილი და შობლებს გვერდში ამოუდგეს ყველზე რთულ მომენტში და ზურგი არ აქციოს მათ, იმის მიუხედავად რომ ძალიან ატკინეს.
მის ცვლილებას რაც შეეხება, მე მგონია რომ იშვიათი და გამონაკლისი ადამიანები მართლაც არსებობენ ჩვენს რეალობაში რომლებიც იცვლებიან საკუთარი ან სხვისი შეცდომების ხარჯზე რადგან მათთვის ურთიერთობები ბევრად ღირებული ხდება ცხოვრების გარკვეულ ეტაპზე ვიდრე ეგოისტური ,,მე".
კიდევ ერთხელ მადლობა გამოხმაურებისთვის ძალიან გამახარე ამ კომენტარებით ❤❤❤❤❤

 


№22  offline მოდერი nene gelovani

სტუმარი ნეაკო
nene gelovani
თიკო, ბავშვი მოიტაცე და გადაიმალე? თუ სად ხართ? joy joy

მე ორივეს გავებუტე :(

გააჩნია რა ამბით დაბრუნდებიან joy

 


№23  offline მოდერი ნეაკო

nene gelovani
სტუმარი ნეაკო
nene gelovani
თიკო, ბავშვი მოიტაცე და გადაიმალე? თუ სად ხართ? joy joy

მე ორივეს გავებუტე :(

გააჩნია რა ამბით დაბრუნდებიან joy

:( :( :(

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent