ბედის ირონია 24 თავი

დღეს, 03:13

ნანახია 0

-მხოლოდ ეს ერთი ბოთლი გაქვს?- უკმაყოფილო ტონით ჰკითხა ალექსმა გაღიზიანებულ კაცს და სამზარეულოდან ჭიქები გამოიტანა.
-მე არ დამისხა
-რატო?
- ...
-თავს ცუდად გრძნობ? ისევ წნევა გაქვს აწეული?!
-არა კარგად ვარ, უბრალოდ დალევა არ მინდა. ხო მართლა შენი ქურთუკი სადაა ისევ მანქაში დაგრჩა?
-დავკარგე!
-სად?
-არ ვიცი, არ მახსოვს
-უცნაურია!
-რა არის უცნაური?!
-შენი საქციელი!
-რატო?
-ვერ ხვდები?!-წამოენთო ზურა
-ქურთუკის დაკარგვაში უცნაური რა არის არ მესმის- მხები აიჩეჩა ალექსმა და გახსნილი ბოთლი მოიყუდა
-დამისხი!
-რა?
-ვერ გაიგე რა გითხარი?- ხმა გაიმკაცრა ზურამ და პირთან მიტანილი ბოთლი ხელიდან წაგლიჯა დაბნეულ ბიჭს
-გავიგე მაგრამ...-ბუზღუნით თქვა ალექსმა და სიგარეტი ამოიღო ჯიბიდან- მოვწევ და შემოვალ- უმისამართოდ თქვა და აივანზე უკმაყოფილო სახით გავიდა.
-ალექსანდრე!- გასძახა ზურამ
-ხო მა
-კიდევ რამდენი ხანი უნდა უყურო იმ სახლს!
-რომელ სახლს?!- თავი გამოიშტერა ალექსმა და სიგარეტის თითქმის ბოლომდე ჩამწვარი ღერი საფერფლეში ნერვიულად ჩააჭყლიტა.
-ალექსანდრე!
-კიდევ ერთ ღერს მოვწევ და შემოვალ.
-კარგი-მაქსიმალურად მშვიდი ტონით უთხრა ზურამ და მოთმინებით დაელოდა. შევიდა თუ არა სახლში ალექსი მაშინვე უყვირა- რით ვერ მოწიე ეგ დედა მოტ*ნული სიგარეტი?-და ჯეკ დენიელსის თითქმის ბოლომდე დაცლილი ბოთლი მოიყუდა
-შენ არ ამბობდი წეღან დალევა არ მინდაო?- გაუკვირდა ალექს და დივანზე მომღიმარი სახით დაჯდა. მისი კითხვა უპასუხოდ დატოვა ზურამ და კარგა ხნის სიჩუმის მერე მაქსიმალურად მშვიდი ტონით უთხრა
-ზუსტად არ ვიცი შენ და მარიამს რა გაკავშირებთ მაგრამ...
-წარსული!- წინადადების დასრულება რ აცადა ალექსმა- მხოლოდ წარსული მამა! სხვა არაფერი! საერთოდ არაფერი გესმის?!
-დარწმუნებული ხარ?
- ...
-ალექსანდრე!
-ისეთს არაფერს გავაკეთებ რაც მას ზიანს მიაყენებს
-გამუდმებით მის ირგვლივ ტრიალებ!
-ასე არაა!
-ასეა და შენ ეს კარგად იცი!
-ჩვენ შორის არაფერი არ ხდება
-მოხდება! მასთანა ასე ახლოს ყოფნას თუ გააგრძელებ...
-ზურა!
-ალექსანდრე!
-მე მას გულს არასოდეს ვატკენ!
-შენი მჯერა...
-მაშინ რა საჭიროა ეს საუბარი?
-უბრალოდ მინდა დაგაფიქრო იმ მძიმე შედეგებზე რაც თქვენს სიახლოვეს შეიძლება მოყვეს
-რომელ სიახლოვეს, კარგი რა მამა?!უბრალოდ რამდენჯერმე წავიყვანე ბაღში და ეგააა
-ესე იგი არ უნდა ვინერვიულო?!- ეჭვნეულად ჰკითხ აზურამ შვილს და მზერა გაუსწორა
-არა- მკაცრი ტონით უპასუხა ალექსმა და თავის ოთახში შეიკეტა.
....
ბაღიდან დათხოვნის მერე ვაჩე მთელ დღეებს სტადიონზე ატარებდა, შესაბამისად მარიამიც, რომელსაც იშვიათად...ძალიან იშვიათად ენაცვლებოდა ხოლმე ბარბარე.