სამი თვე, რომელიც მისთვის არასოდეს დასრულებულა
მათი ისტორია სრულიად შემთხვევით დაიწყო. ერთმანეთი სოციალურ ქსელში გაიცნეს. თავიდან უბრალო საუბრები იყო, მოკითხვები, ღიმილიანი შეტყობინებები და ნელ-ნელა ერთმანეთის ცხოვრების ნაწილებად იქცნენ. ისე მიეჩვივნენ ერთმანეთს, ვერც კი შეამჩნიეს, როგორ გაჩნდა მათ შორის გრძნობა, რომელსაც უკვე სიყვარული ერქვა.
ბიჭი საზღვარგარეთ ცხოვრობდა, გოგონა კი საქართველოში. მათ შორის მანძილი იყო, მაგრამ ბიჭისთვის ეს არასოდეს ყოფილა დაბრკოლება. მას სჯეროდა, რომ თუ ორი ადამიანი ერთმანეთთან ყოფნას გულით მოისურვებდა, კილომეტრები ვერაფერს დააკლებდა. ყოველ დილას გოგონას შეტყობინებით იწყებდა, ყოველ ღამეს კი მისი ხმის გაგონებით ასრულებდა. ელოდა მის პასუხებს, მის ყურადღებას, მის ერთ პატარა სიტყვასაც კი. ზოგჯერ დაღლილი იყო, ზოგჯერ უამრავი საქმე ჰქონდა, მაგრამ მაინც პოულობდა დროს მისთვის, რადგან სიყვარული მისთვის მხოლოდ სიტყვები არ ყოფილა ეს იყო ზრუნვა, მონატრება და მცდელობა, საყვარელ ადამიანს თავი განსაკუთრებულად ეგრძნობინებინა. მათი სიყვარული მხოლოდ სამი თვე გაგრძელდა ყოველთვის ერთნაირად არ აფასებენ იმას, რასაც იღებენ. ბიჭი ცდილობდა, გოგონასთვის ყველაფერი გაეკეთებინა, მაგრამ დროთა განმავლობაში იგრძნო, რომ მისი ყურადღება, მონდომება და სიყვარული სათანადოდ აღარ ფასდებოდა. ის, რაც ადრე გოგონას ახარებდა, თითქოს ჩვეულებრივ ამბად იქცა. ბიჭის შეტყობინებები აღარ იყო ისეთი მნიშვნელოვანი, მისი მონატრება ისეთი საინტერესო, მისი სიყვარული კი ისეთი ძვირფასი. ბიჭი მაინც არ ნებდებოდა. ეგონა, იქნებ გოგონას რთული პერიოდი ჰქონდა, იქნებ რაღაც აწუხებდა, იქნებ უბრალოდ დრო სჭირდებოდა. საკუთარ თავს ათას მიზეზს უძებნიდა, ოღონდ ერთი სიმართლე არ ეღიარებინა რომ შესაძლოა, მის გულში ადგილი ნელ ნელა დაკარგა. და ერთ დღესაც გოგონამ გადაწყვიტა, მისთვის ყველა კარი დაეხურა ყველა სოციალურ ქსელში დაბლოკა. არც ახსნა, არც უკანასკნელი საუბარი, არც ერთი სიტყვა, რომლითაც ბიჭი მაინც გაიგებდა, რა მოხდა. უბრალოდ გაქრა მისი ცხოვრებიდან. წარმოიდგინეთ ადამიანი, რომელსაც დილით თვალის გახელისთანავე ერთი ადამიანის შეტყობინების ნახვა უნდა და უცებ ვეღარაფერს ხედავს. ვეღარ წერს, ვეღარ კითხულობს, ვეღარ იგებს, როგორ არის ის ადამიანი, რომელიც ჯერ კიდევ უყვარს. ყველაზე მტკივნეული კი ის არის, რომ ბიჭს მის მიმართ გრძნობა არ გამქრალა. დღემდე ახსენდება მათი საუბრები, მათი სიცილი, ის პატარა მომენტები, რომლებიც მაშინ შეიძლება ჩვეულებრივი ეჩვენებოდა, ახლა კი ყველაზე ძვირფას მოგონებებად დარჩა. დღემდე ფიქრობს, როგორ შეიძლებოდა სამი თვე ასე ლამაზად დაწყებულიყო და ასე ჩუმად დასრულებულიყო. ის საზღვარგარეთ არის, გოგონა საქართველოში. მათ შორის ისევ კილომეტრებია, მაგრამ ახლა ამ მანძილზე უფრო დიდი ბარიერი არსებობს დუმილი. ბიჭს შეიძლება კიდევ ბევრი რამ ჰქონდეს სათქმელი, მაგრამ აღარ აქვს ადგილი, სადაც ამ სიტყვებს გაგზავნის. შეიძლება ისევ ელოდება იმ დღეს, როცა ტელეფონის ეკრანზე მის სახელს დაინახავს, თუმცა ყველაზე მეტად ის სტკივა, რომ ვერაფერს აკეთებს. არ იცის, ახსენდება თუ არა გოგონას ის სამი თვე. ახსენდება თუ არა მათი პირველი საუბარი, ღამის საათებში ნათქვამი თბილი სიტყვები, დაპირებები და ის ადამიანი, რომელიც მის გამო ათასობით კილომეტრიდან ცდილობდა ახლოს ყოფილიყო. იქნებ გოგონასთვის ეს მხოლოდ სამი თვე იყო, ბიჭისთვის კი ისტორია, რომელსაც დღემდე ვერ ამთავრებს. და იცით, რა არის ყველაზე მძიმე? ადამიანის დაკარგვა ყოველთვის იმას არ ნიშნავს, რომ სიყვარული დასრულდა. ზოგჯერ ადამიანი მიდის, მაგრამ გრძნობა რჩება. რჩება კითხვები, მოგონებები და უამრავი უთქმელი სიტყვა. ბიჭს დღესაც უყვარს ის გოგონა. არა იმიტომ, რომ ვერ ივიწყებს ტკივილს, არამედ იმიტომ, რომ მისი გრძნობა იმ დღეს არ გამქრალა, როცა ყველგან დაბლოკეს. თუმცა ნელ-ნელა სწავლობს ერთ რამესაც სიყვარული მხოლოდ ერთი ადამიანის მცდელობა არ უნდა იყოს. ვერ აიძულებ ადამიანს, დაგაფასოს, ვერ სთხოვ, რომ ისე შეგიყვაროს, როგორც შენ გიყვარს. შეიძლება ოდესმე გოგონამაც გაიხსენოს ის ბიჭი და მიხვდეს, რომ ვიღაცას გულწრფელად უყვარდა. რომ ვიღაცისთვის მისი ერთი შეტყობინება მთელი დღის ბედნიერება იყო. რომ ვიღაც მის ყურადღებას კი არ ითხოვდა ზედმეტად, უბრალოდ უნდოდა ეგრძნო, რომ მისთვისაც მნიშვნელოვანი იყო. და თუ ოდესმე ეს ისტორია გოგონამდეც მივა, მინდა მხოლოდ ერთი რამ იცოდეს ყველა ადამიანი, ვინც შენს ცხოვრებაში მოდის, არ არის ვალდებული დარჩეს, მაგრამ თუ ვინმე გულწრფელად გიყვარს, ნუ დაელოდები მის დაკარგვას, რომ მისი ფასი გაიგო. რადგან ზოგჯერ სამი თვე საკმარისია იმისთვის, რომ ვიღაც მთელი ცხოვრება გახსოვდეს |
ტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.

თქვენი აზრით, ქალებისთვის, რა ასაკშია მიზანშეწონილი დაოჯახება?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.



