შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

უნაპირო წყვდიადში..


16-02-2019, 13:48
ავტორი ლაზარე 13
ნანახია 720

უნაპირო წყვდიადში, დაიბადა სიცოცხლე,
დაიბადა სიცოცხლე, უფლის ნაწყალობევი,
დაიბადა წყვდიადში უცოდველი სიმართლე,
ატმის ყვავილებივით ვარდისფერი ლოყებით..

იდგა სიბად საზღვარზე ულმობელი ქაოსი,
და დარაბებს ფანჯრისას ცრემლი წვიმად აწვიმდა,
იწვა ჩვილი იმედი ხალხთა სასაფლაოზე,
იწვა გარდუვალობის უარმყოფელ აჩრდილად..

პაწაწინა ტუჩები სასუსნავებს ეძებდნენ,
ღიმილიან ცხოვრების ათრთოლებულ მკლავებში,
არსებობის სანაცვლოდ სასწაული ვიხილე,
ჩავიძირე ცოვრების მარადმწვანე ტალღებში..

გეწვა რბილად მკლავებში სიყვარული პატარა,
პაწაწინა ტუჩებით სასუსნავს რომ ეძებდა,
უფრო დიდი სიბრძნის და უკვდავების მათარა,
მაშინ მივხვდი პირველად.. აღარ უნდა მეძებნა..

შემომცინა იმედმა უცოდველი თვალებით,
და ჩემს სულში პირველად შეაბიჯა სინათლემ,
რამ აქამდე, ძვირფასო, თურმე გითვალთვალებდი,
აი, ახლა მიყვარხარ - უნდა გითხრა სიმართლე..

ახლა როცა მკლავებში ერთად ყოფნის მიზეზი,
პაწაწინა ტუჩებით მშვიდად ეძებს სასუსნავს,
ახლა ვხვდები, აქამდე, მხოლოდ ჩემთან იწექი,
და რომ ჩვენი სამყარო მხოლოდ ახლა დასრულდა..

გადაღლილი სიკვდილზე გამარჯვებით მიღიმი,
გრძნობით გამთბარ მკლავებში უნანავებ პაწიას,
რა დროსავით ხარბია სიცოხლე რომ გიცინის,
მართლაც რა ლამაზი და საყვარელი ბავშვია..

მე ვიჯექი ფანჯრის წინ, ჩაკარგული სიზმარში,
იქაც ვიგრძენ, ძვირფასო, დაბრუნება იმედის,
ვეღარ შემეგებები, ვიცი, თუმცა, წინკარში,
მგონი ჩვენი მარშრუტის მთავარ გზასთან მივედით..

იღიმოდა სიმართლე განთიადის მკლავებში,
ღმერთო კვლავ იმ იმედის როგორ მსურდა დანახვა,
ჩამქრალია სინათლე ზურმუხტისფერ თვალებში,
ჩემო წუთისოფელო, ვაი, ჩემთან აღარ ხარ..

გამაღვიძა ამ დილით თითუნების შეხებამ,
პაწაწინა ტუჩებით რომ ეძებდა სასუსნავს,
ჯოჯოხეთურ წყვდიადის ცეცხლოვანმა შექებამ,
მამცნო.. ერთი საღამოს ნაცვალგება დასრულდა...



№1  offline წევრი luana

კაბა უნდა გაგხადო, ისეთი ხმით მითხარი,
მთელ ტანში რომ დამბურძგლა, განძრევა ვერ გავბედე.
ყელთან ისე მაკოცე, შეხებამდე დავმთავრდი,
მერე ისევ არ მახსოვს, კაბა როგორ გამხადე.

დღესაც უნდა წავიდე, დილით ისევ ადექი.
კოცნის კვალსაც არ ტოვებ, ისე ჩუმად მიდიხარ.
როგორ მინდა, დამთავრდეს ეს უაზრო დღეები,
მარტო ღამით კი არა სულ ჩემ გვერდით მინდიხარ.

ხასიათის ცვლილებამ მამცნო, რომ დავორსულდი,
ღამით ლოგინის ნაცვლად ფანჯარასთან გვეძინა,
მზის სხივის მეშინოდა, მთვარეს ძალით ვიჭერდი,
მაგრამ მაინც გათენდა და მე ისევ მარტო ვარ.

ღამით ბავშვი დაეძებს ჩემს სხეულზე სასუსნავს,
შენ კუთხეში ზიხარ და დასჯილივით გვიყურებ.
“მე წასვლა არ მინდოდა”, თავდახრილი იძახი,
თუმცა, ბრალმდებელივით ყველა წასვლას გიხსენებ.

მერე ისევ თენდება, ისევ მოდის ექიმი,
ხალათს უხეშად წევს და მორიგ ნემსებს მიმიზნებს,
მე კი ისევ გიყურებთ, იქ კუთხეში ჩემს ოჯახს,
სანამ ნემსი მჯობნის და გიჟის უნარს მიჩერებს.

(დიდი ხანი ვიწვალე და მეტი ვერეაფრის დაწერა შევძელი არ განმსაჯო, უბრალოდ მინდოდა ასეთი “ლექსის” დაწერა.)

რა თქმა უნდა, ისევ მომეწონე!

 


№2 სტუმარი სტუმარი მარიტა

ოჰ, ლაზარე თქვენს ნიჭიერებას საზღვარი არ აქვს... ვგიჟდები თქვენს შემოქმედებაზე❤❤❤❤❤❤
ისეთი პოეტი ხარ: "თქვან შენი ქნარი, შორს ჩვენგან ჩრდილში, ამაოდ ჩვენთვის არ ხმაურობდა"

 


№3  offline აქტიური მკითხველი ლაზარე 13

სტუმარი მარიტა
ოჰ, ლაზარე თქვენს ნიჭიერებას საზღვარი არ აქვს... ვგიჟდები თქვენს შემოქმედებაზე❤❤❤❤❤❤
ისეთი პოეტი ხარ: "თქვან შენი ქნარი, შორს ჩვენგან ჩრდილში, ამაოდ ჩვენთვის არ ხმაურობდა"


გაიხარე, გენაცვალე, მადლობელი ვარ რომ ასე მოგწონს ჩემი შემოქმედება, იმას რა ჯობს, თვით მარიტას სეხნია რომ კითხულობს შენს ლექსებს..
ვეცდები უკეთესი დავწერო

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent