ეგო

გამუდმებით ვფიქრობ მათზე მათ შენარჩუნებაზე ეგო მიბრახუნებს კარზე, დროა რო მოეგო აზრზე. გაგაგიჟებს ფიქრი სხვაზე,

წარმოსახვა

როცა მსურდა, ჩუმად შენთან მოსვლა შენ იყავი თამაშგარე, როგორც წვიმის დროს მზის ამოსვლა. თითქოს ჩემი წარმოსახვის ნაწილი ხარ გიცქერი და მგონია რომ არცისე ნამდვილი ხარ.

ჩემი შინაგანი მე!

თუ კი ცხოვრება ფილმია, და სცენარის ავტორი შენხარ მენდე უფალო, წერა შენი საქმეა მაგრამ, კარგი მწერალი ვერხარ. განა უსასრულო სიცოცხლე მსურდა? როცა განწირული ვყვიროდი არავის ესმოდა სუყველა დუმდა!

ფიქრები

ვწევარ საწოლზე ფიქრებით ხელში არ მაქ იდეა დრო გადის ბნელში დიდიხანია არ მიწერია ხოდა, გადმოგცემ მე შენ ამ ლექსში

სიყვარულს

ფოთოლდაცვენილ ყვავილებს ჰგავდა, ჩემი ფიქრები მაშინ და ახლაც... შენი თვალები სხივჩამქვრალ ლამპარს, თუ ემსგავსება...თითქოს მეც სადღაც ...

წყდება სიმები

ნახე როგორ უჩუმრად წყდება სიმები ღამღამობით დანაჩრდილევი თანაც ცივები ძალზედ ცივები ტკივლ შენაჩერები ტრფობით შენაბერები

უკანასკნელი მუზა

აქ,მხოლოდ მე ვარ და ჩემი ფიქრი, ისევ ჩავჯექი ფიქრების ნავში, ჩემია ისევ მთელი სამყარო, მივიწევ ისევ სრული სვლით ქარში.

,,სევდიანი სიხარული”

მითხარი რას გრძნობ როცა მას ხედავ მის ლამაზ თვალებს როვა ჩახედავ როცა უყურებ გიყურებს ისიც ამ სილამაზსს თან ახლავს ნისლიც.

სიკვდილიც ერთად

იცი?არარის დრო რომ გითხრა ფიქრი რომელიც მაწუხებს მაგრამ მე ვიცდი.

ზამთარია უკვე

ზამთარია უკვე დაიწყო თოვა, გულმა გაუძელიო ისევ მთხოვა, იმედს არ ვკარგავ რომ ისწვ მოვა, მე კი ველოდები ისევ უაზროდ, იმიტომ რომ მიყვარხარ უსაზღვროდ.