ღმერთო მოვეთრიე

ცოდვით დავთვერი და აქ მოვეთრიე, ფეხზე ვერ ვდგავარ ისე ვარ მთვრალი, ღმერთო შენს სახლში შემოვეთრიე, მინდა გავსწორდეთ, მომცე ჩემი ვალი. ცოტა თუ გჭორავდა მასთან ნათელია, გოლგოთის მთას რომ თელავდი ჯვარით, ცოდვები მარტო როცა გათელინა. ვის

ერთი ამოსუნთქვით ნათქვამი სისულელე

წვიმს გარეთ და გულისცემა ბარემ სამჯერ გამიხშირდა, ისევ ისე ჩვეულებრივ თეთრი ღვინო დავისხი და დარდის გუდა მოვიკიდე,სუნთქვა ისევ გამიჭირდა, ერთი ღერი ჩავაქრე და მივხვდი თურმე არ მიღირდა : რომ ამდენი ვიარე და გავუძელი ამდენ ტკივილს, რომ სულ ყველა ვინც

ყვარებია - გიორგი ბაზოიანი

ყვარებია მას ყვარებია ბევრი ცრემლიც ღვარებია რადგან იმ გრძნობასავით არავის არ ჰყავარებია ზღვასავით იგრძნობ რა ქარებია, - გაგრძელება სრულადში..!

გპატიობ

ლამაზი ხარო და გამაწითლე, ხელი მომხვიე და გამიღიმე. ჩემი გონება შენ სულ დაბინდე, ჩემი სული კი კვლავ აღაშფოთე. სულ მიღიმოდი,მიალერსებდი, ჩემთან ყოფნისას აღწევდი ზენიტს. სწორედ იმ ზენიტს,რომ გიზიდავდა და გულში ასე რომ გიელავდა. მერე დამტოვე,უცბად

საქართველოს გაუფრთხილდით

საქართველო იღუპება, საქართველო იყინება, ქართველის თბილი გული უბრალოდ იყინება. სისხლით მოღწეული დაიკარგა ტრადიცია ვითომ არც არაფერიო ამას არც კი განიცდიან

ფრაზა - გიორგი ბაზოიანი

ფიქრებით თუ ერთად ვართ ფიზიკურად რატო არა ხედავ დამღლელი აღმოჩნდა ეს ვირტუალური ფრაზა, გამგონისა ერთი ორი მასა, არც იმათი არ მჯერა გასა, (აზრი კომენტარებში)

ადრე მეგონა თვე საუკუნედ

რა მალე გადის ეს წლები გრძელი, გრძელი დღეები და ღამეები. ადრე მეგონა თვე საუკუნედ, ახლა კი ვხვდები,ყოფილა წამი.რისთვის ვიცხოვრე?-თავს ვეკითხები, იქნებ ეს მხოლოდ იყო სიზმარი და წამიერი ეს ილუზია, რომელიც ასე მალე გაფრინდა.

დღეს მეთვრამეტე გაზაფხულია

დღეს მეთვრამეტე გაზაფხულია, მე მზე მაცხუნებს ძლიერ მხურვალე. ცას ვუყურებ და ცრემლი მადგება, გულს ვერ ვაოკებ,გრძნობა მაწვება. ბავშვობა მინდა,წარსულს მივსტირი, კვლავ მახსენდება უზრუნველობა. ძალა მეცლება და ისევ ვთრთები, კვლავ მეშინია იმ დღის დადგომის.

ოცნება

მე შენ ოცნებაში გიპოვნე თითქოს, ქარს რომ მიჰქონდა ნანატრ სიზმარში, მე შენგან მხოლოდ სიყვარულს ვითხოვ, მე შენ მიყვარხარ, მიყვარხარ თითქოს, ხელი ჩაგჭიდე და, ცას ავწვდით ერთად, თითქოს და თითქოს, მაგრამ გული უფრო მეტს ითხოვს! მე მიყვარს შენი მწვანე

უკანასკნელი მოჰიკანი!!

გუშინ პარაშუტით ციდან გადმოვეშვი,სადილს ვარსკვლავები ნელა მივაყოლე.. ერთი უბნიდანაც ქუჩა მოვიპარე,ხვალაც ვისაუზმებ,მთვარეს გავიყოლებ.. ალბათ,შორიდანაც..იქნებ,გვერდიდანაც,სურვილს მიყოლებით შთანთქავს სიახლოვე, უარს განუცხადებს,ამ ხედს ფანჯრიდან და ამ