თვალებმა გაგყიდეს მარიამ (5)

ცხოვრებაში არასოდეს გამმართლებია,ყოველთვის ყველა უბედურება მე მატყდებოდა ხოლმე თავს,არ ვიცი ასე რატომ ხდებოდა თუმცა არასოდეს გამიხარია,ბედნიერი მხოლოდ მაშინ ვიყავი როდესაც ზურა კალაძე გამოჩნდა ჩემს ცხოვრებაში,დავინახე თუ არა მაშინვე ვიგრძენი მის

თვალებმა გაგყიდეს მარიამ (4)

ალბათ ღამის 4 საათი მაინც იქნებოდა სიცივისგან აკანკალებულს რომ გამომეღვიძა.აკანკალებული წამოვდექი ოთახში რამე უფრო თბილი მინდოდა მომეძებნა თუმცა ვერაფერი ვნახე,ამ თხელი პლედით კი სულ გავიყინე.ქვმოთ ჩამოვედი იმ იმედით რომ რამეს ვიპოვიდი ან

თვალებმა გაგყიდეს მარიამ (3)

ვგრძნობდი როგორ იწვოდა ჩემი სურვილით,სუნთქვა გაუხშირდა და მისი საამაყო ადგილიც "ამოძრავდა" ახლა თუ არ გამოეცლები მარიამ ეს თითქმის უცნობი ტიპი "გიხმარს" გინდა რომ ეს უცნობთან მოხდეს? ჩემი მეორე მე მაიძულებდა შემეწყვიტა ეს ყველაფერი,თუმცა ახლა

თვალებმა გაგყიდეს მარიამ (2)

მისამართი ვუთხარი,მანქანაში ორივენი უხმოდ ვისხედით,მაღიზიანებდა მისი სიჩუმე და თავდაჯერებულობა,ახლა მისი მადლოერი უნდა ვყოფილიყავი,ეს კი ძალიან არ მომწონდა. -აქ გააჩერე-ხმადაბლა ვუთხარი და ჩავახველე -მარტო ცხოვრობ?-ნიშნიშმოგებით გადმომხედა

თვალებმა გაგყიდეს მარიამ (1)

ბარათაშშვილის ხიდი სულ ქოშინით გავიარე,ღამის 12 საათი იქნებოდა ალბათ,განა რამის მეშინოდა უბრალოდ იმდენად მტკიოდა გული რომ თავს ვეღარ ვიმორჩილებდი,ეს რა იყო ჰა? კიდევ დიდხანს უნდა მეტკინოს? ი მაგრამ როდემდე? ვუმეორებდი საკუთარ თავს და თან კისერს

წმინდაო მარიამ..

წმინდაო მარიამ, შენ შეისმინე, ვედრება ერთი, უბრალო ქალის.. ვიცი ცხოვრება ულმობელია, მაგრამ რა მმართებს ამდენი ვალი?.. შენ გადმომხედე და მომიტევე, თუკი რაიმე მიმიძღვის ბრალი..

მარიამ

არ ვიცი რატომ,მაგრამ ყოველთვის მეგონა,რომ ძლიერი ვიყავარ ვიცი რატომ,მაგრამ ყოველთვის მეგონა,რომ ძლიერი ვიყავი და ცხოვრებაში ყველაფერს გავუძლებდ,მაგრამ ასე არ აღმოჩნდა.საკმარისი გახდა,რომ რაღაც შეცვლილიყო ჩემს ცხოვრებაში,რამაც ყველაფერი გაანადგურა და

მიყვარხარ ჩემო მარიამ (დასასრული)

ერტი კვირის შემდეგ დემეტრე გამოფხიზლდა,იმ დროს მის პალატაში ვიყავი ჩამძინებია და მისმა შეხებამ გამომაფხიზლა -მარი -დემეტრეეე, ჩემო ცხოვრება შენ გაიღვიძეე...როგორ ხარ ?რამე ხომ არ გინდა?-მე სიხარულისგან არ ვიცოდი რა მექნაა

მიყვარხარ ჩემო მარიამ 5

დემეტრე წაიყვანეს მე კი შეშლილივით წამოვხტი და გიორგის გამოტაცე მანქანის გასაღები ხელიადნ მანქანაში ჩავჯექი და გაზს მივაჭირე ფეხი,არ მადარდებდა მძღოლების და გამვლელების გინება მთავარი იყო რომ მალე მივსულიყავი სავადმყოფოში და ამბავი

მიყვარხარ ჩემო მარიამ 4

დილით რომ გავიღვივძე მარიამი მთლიანად ჩემს სხეულზე იყო მოკრული,გამეღიმა და მისი ყურება გავაგრძელე ისეთი ნაზი დაა ლამაზი იყო...წითელი ტუჩები გამოებურცა და ისე ეძინა...მინდოდა მისი სახის ყველა ნაკვთი დამეკოცნა მაგრამ ისე რომ მასაც ნდომებოდა.გუშინ ვიცი