პატარა სიკვდილი (სრულად)

წარმოდგენა არ აქვს არავის რას ნიშნავს, როცა თვალებს ახელ და ირგვლივ ისევ წყვდიადია. ხო, ერთგვარი შიში იპყრობთ, მაგრამ მათ იმედი მაინც აქვთ, რომ შუქს აუნთებენ. მე? მე უკვე თვეების წინ გადამეწურა ეს იმედი. წყვდიადის შიში კი მაინც ვერ დავძლიე,

მე მიყურე (სრულად)

კალენდარზე რიცხვს გავხედე - 15 აპრილია. მთელი საქართველოსთვის სიყვარულის, ჩემთვის კი ერთი ჩვეულებრივი დღე. თავზე ქუდი ჩამოვიფხატე, ზურგჩანთა ავიღე და დაუმშვიდობებლად გავედი სახლიდან. სვეტას მაღაზია ჩემი კორპუსიდან ოთხი გაჩერების იქით მდებარეობს.

ვინ თქვა, ბოშები ტყუიანო?! ( სრულად )

ალბათ ჭკუიდან შევიშლები! უკვე მეხუთე დღეა ქუჩის მეორე მხარეს გამოფენასთან ბოშა ქალი დგას და ხუთივე დღეა თვალში ეკალივით მეჩხირება. არ ვიცი, შეიძლება მეჩვენება, მაგრამ რამდენჯერაც გავიხედავ და დავინახავ, მგონია, რომ მიყურებს და მიღიმის, არადა მის

13 პარასკევი ( სრულად )

თვალები გავახილე, მაგრამ ვგრძნობდი, ჯერ კიდევ ძილ-ბურანში ვიყავი. მთელიო სხეული დამძიმებული მქონდა და არ მინდოდა თბილი საწოლი მიმეტოვებინა. გვერდი ვიცვალე და საათს გავხედე - რვის ნახევარი ხდებოდა. როგორც ყოველთვის, მაღვიძარას ისევ ვაჯობე.