შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ერთხელ (თავი მეხუთე)


14-10-2017, 01:36
ავტორი blue witch
ნანახია 674

ერთხელ (თავი მეხუთე)

ყველაფერი ერთხელ ხდება.
**********************************************************************************************************************
ვსუნთქავდი და თან ვითვლიდი.
დამშვიდდი ქეთინო, დამშვიდდი!
ამამო იყო ჩემი ძალისხმევა, ჰოველ ჩასუნთქვაზე დახურული რკინის გალია მახსენდებოდა და გული მეწურებოდა იმის წარმოდგენაზე, რომ ჟანგბადიც ნევულ სისტემასთან ერთად ნადგურდებოდა.
შიშით ვცახცახებდი იმის წარმოდგენაზე, რა მოხდებოდა თუ ლიფტი უეცრად ამუშავდებოდა და მიწისაკენ გაგვაქანებდა. სერიოზულ შიზოფრენიაში გადამდიოდა ათობით მეტრის ქვეშ ჩაძეკილი საკუთარი თავის წარმოდგენა.
-კარგად ხარ?-ექოსავით ჩამესმოდა დემნას ხმა, თითქოს ვიღაც ფსკერიდან ჩემს ამთრევას ცდილობდა.
ჰო, ეს საოცარი ინდივიდიც უნდა ჩავაკვეხო ჩემს ილუზიებში, როგორც ქეთინოს შეუდარებელი კომპანიონი ლიფტში გაჭედვისას.
-არა გენაცვალე, ცუდად რატომ უნდა ვიყო ნეტავ?! ასე კარგად ბოლოს... ჰო, გამახსენდა! ბალზე, რომ ვისვენებდი მაშინ ვგრძნობდი თავს, თუმცა ოდნავადაც ვერ შეედრება თეთრი ქვიშები და მცხუნვარე მზე ტურტლიანი სადარბაზოს ჯაყჯაყა ჯაბახანს!-სარკასტულად გამოვცერი კბილებს შორის და მაშინვე ვინანე.
არ ღირდა ძლივს მოკრებილი მხნეობის დახარჯვა წამპლურ ლაპარაკში.
მუხლებში სისუტე ვიგრძენი, თავში უროსცემა დამიწყეს.
ვერაფრით ვაიგნორებდი კისერში გაჩხერილი გაქვავებული ლავისაგან შეკოწიწებულ ბურთს, რომელიც სუნთქვაში მიშლიდა ხელს. ახლა მთავარია სპაზმური ხველა არ დამწყებოდა!
ემოციების მოჭარბების დროს ყოველთვის ცუდად ვხდებოდი,აქ ნამდვილად არ მსურდა ჩემი სიცოცხლის დემნას წინაშე ხრიალით დამთავრება.
რა კვატიც ვიყავი ისეთი სიკვდილი მელოდა ვითომ?
არა არა და არა! მოდი დემნას დრამას სხვა დროს მოვუწყობ! კერძოდ მაშინ, როცა საკუთარი სიცოცხლის გარანტია მექნება! ჰო, და არც ფილტვებზე შემოჭერილი სალტე შემაწუხებს!
-მკვდირს ფერი გადევს ქეთი! ვის ატყუებ?!-დაცინვით ამობობს დემნა.
ვლოცულობ არ ჩავიკეცო, კედელს ზურგით ვეყრდნობი, იატაკი და კედლები მაინც ირყევა, სამყაროს სიმეტრია დარღვეულია.
ყველაფრის გაზვიადება, რომ მიყვარს მაგის ბრალია! ჩეღჩეო! ჩერჩეტო! ჩერჩეტო!
-მშვენივრად ვარ!- მამაჩემის სანაქებო კავკასიური ნაგაზივით ვიღრინები.
ეჰ, მამა! ნეტავ კიდევ ვნახავ?!
ვაიმეე, რა აზრები მაწუხებს?! აბა ესაა თავის ხელში აყვანა, დაწყნარება და მობილიზება?! კიდევ მე ვიძახი თვითკონტროლი გამოვიმუშავე-მეთქი?
ლიფტი ისევ ბრუნავს, მხედველება მიუარესდება, გაორებული და დისორიენტირებული მყარი კედლის მოძებნას ვცდილობ და ფეხი მისხლტება, ამჯერად დემნას შეუმჩნეველი არ რჩება ჩემი კრეტინიზმის გამობრწყინება!
აპლოდისმენტებს ვიმსახურებ მგონი!
-მართლა ცუდად ხარ?! არ დამიმალო იცოდე!- კბილის ნერვამდე შეშფოთებულია ბიჭი.
რა დააბერტყა ამან? კი მეთქი, რომ ვუთხრა რას იზამს?! რაინდულად გაგლეჯს კარს?! თუ უფრო მეტი, რკინას კბილებით გაღრღნის და ჩემთან ერთად გადაფრინდება, იმ იმედით, რომ ფრენას სასწაულებრივად ისწავლის და ასფალტზე არ დაანთხევს ტვინს?!
-გმირობის იმპროვიზირებას მორჩი და ხელოსანს დაუკავშირდი!-ნერწყვის ყლაპვა ისე მიჭირს, თითქოს გასქელებულ შვრიის ფაფას მტენიან კოვზით.(ბავშვობის „ტკბილი“ ზმანებაა შვრისს სალაფავი).
სანამ დემნა რაღაცას(წარმოდგენა არ მაქვს რას) აკეთებს, ცოტა აზრზე მოვდივარ და თვალების ჰანიბალივით კარკვლას ვიწყებ,ალბათ, ჩემი ტვინი ფიქრობს, რმ თუ ფართოდ გადმოყრის თვალის კაკლებს დემნას ისევ ერთი თავი ექნება და გამოსახულებაც HD ხარისხსს მიიღებს გაფუჭებული ანტენით დაჭერილი იდიოტიზმის ნაცვლად, რაც გადღაბნილ ფერებში ვლინდება.
-თუ თხუთმეტ წუთში არ ამუშავდა, მოვლენ და გააკეთებენ.-მამცნობს ის.
მომესმაააა?!
ურჩევნია ასე იყოს.
კი.
მომესმა.
არაა!
-რას ნიშნავს თხუთმეტ წუთში?-ვირივით ვყრი ტლინკებს.
-დროებით ელექტროენერგია გათიშულა, მალევე ჩართავენ და თუ არ ჩაირთო მხოლოდ იმ შემთხვევაში შეაკეთებენ.
-წყალი...
საცოდავი წკნავილი ჩამესმის.
დიდი იმედი მაქვს ეს ხმა ჩემს იოგებს არ გამოუცია.
-აი!-უცნაურია, რომ დემნას ,მართლა აღმოაჩნდა ბოთლი.
არღარაფერი მადარდებს, პირდაპირ ვიყუდებ და მგონი მთლიანად ვცდი.
შევმცდარვარ.
ძალიან ცოტა დამილევია.
ამის თავიც კი არ მაქვს.
-ჯანდაბა,-ვდუდღუნებ და დემნას ვეყრდნობი.
კრთება.
მეც.
ელექტრონერგია ამუშავდა.
მგონი.
ან ამ მუხტმა ჩვენს შორის გაიარა.
უეცრად...
ხელს უხერხულად ვიქნევ, ბოთლი ყირავდება და ზედ მესხმება.
მთლიანად გასაწური ვხდები.
წარმოდგენა არ მაქვს რანაირად ვახერხებ ასე დასველებას.
ფაქტი კი სახეზეა.
გუბეში ნაფორთხიალები ქეთინო.
-ფუუუ! ახლა მოვკდები!
-გაიხადე!
-რა?!
ეს ბაყაყთა ბელადი შტერია?!
-გაიხადე და ჩემი სვიტრი ჩაიცვი!
-შენ?!
-მე შიგნიდანაც მაცვია მაისური.
-შეგცივდება.
-გრძელი სახელო აქვს.
ტუჩს ვიკვნეტ. ვყოყმანობ.
გავიხადო?!
-არა!
-მაშინ აიკიდე ფილტვების ანთება.
მალე დემნა ზურგით დგას მეკი მის მაისურს თავზე ძლივს ვიფხატებ და შვებით ვსუნთქავ.
მერე კი ისევ დაიგრუხუნა.
მეგონა, რომ ლიფტი დაიძრებოდა.
ამის ნაცვლად ოდნავ შექანდა.
შემდგომი პერიოდი არ მახსოვს, კვირისტავები მომეღუნდა ისე ელვის სიწრაფით ჩავიკეცე თითქოს მყესები გადამიჭრეს.
სუნთქვა უფრო გამიჭირდა.
სასუნთქი გზები შემივიწროვდა.
წელზე ხელი მომხვიეს.
გამაჟრჟოლა, გახურებულ ქმანდს ჰგავდა. გაყინული თითებით შევეხე უცნობი დემნას სახეს...
და...
ისევ ნაცნობი გახდა.
-დემური...-მაინც გავაფუჭე ეს წამი!
რომანტიკა მთლიანად ჩავკალი.
მაგრამ ეს მინიშნება იყო.
-ქეთი...
სიბნელე.
მგონი გავითიშე.
****************************************************************************************************************************
-ასეთი რამ სვა დროსაც მოგსვლიათ ქეთი?!-სანდომიანი, სათვალიანი ექიმი თბილად მიღიმოდა.
-არა.-უკმაყოფილოდ ავიბზუე ცხვირი.
საავადმყოფოს საწოლზე ვიყავი გასიგრძეგანებული. წვეთოვანი მჩხვლეტდა და ნერვები უსაზღვროდ მეშლებოდა.
-რამე სერიოზულია?-წაიბლუყუნა დემნამ.
-არა, ნერვიულობაზე გონება დაკარგა. კლაუსტროფობია გაქვთ?
-უფრო ლიფტების მეშინია, დახურული სივცრის იმდენად არა, მაგრა თავად ლიფტი ძალიან მაშინებს.
-გასაგებია. მართლა სრულიად ჯანმრთელი ხართ. სუსტი იმუნიტეტი ხომ არ გაქვთ?!
-დიახ. იოლდ ვცივდები.
-ცოტა ჰემოგლობინის დონეა დაბალი, კარგად იკვებეთ და ლიფტში აღარ შეხვიდეთ.-სიცილით გამოწერა ფურცელზე რეცეპტი .
-ვიტამინები არ მინდა.-დავიკრუსუნე და უჩუმრად გამოვიძრე ნემსი.
-მაშინ ხილი მიირთვით, ვაშლი მაინც გიყვართ იმედია?
-საბედნიეროდ დიახ.
-მაშინ თავისუფლები ხართ.
ფეხები ბათინკებში ჰიტლერისეული მრისხანებით ჩავტენე, სამყაროს შევძრავდი ოღონდ ეს ამბავი ლოლას არ გაეგო, იფიქრებდა, რომ სასიკვდილო სენი მჭირდა და დამიმალეს.
-სხვა დროს სპირტი აყნოსეთ, გულის წასვლა ყოველთვის ფატალურ შედგს არ ნიშნავს.-ურჩია დემნას.
პირი დავაღე რაღაცის სათქმელად მაგრამ ისევ დავმუწე.
დაიცა, დემნა რა დედაჩემი იყო?!
გარეთ გამოვედი და ტაქსისაკენ გავალაჯე.
-ეი საით?-დამიძახა.
-სახლში.-მტკიცედ განვაცხადე.
ძალით არსად ჩავუტენივარ, მხოლოდ მძღოლს რაღაც უთხრა.
კარი გავხსენი და ჩასაჯდომად გავემზადე...
დემნა მკლავში მწვდა, თავისკენ შემატრიალა და... შემეშინდა...
-ვიცი ვინც ხარ... მე შენ უკვე გიცნიბდი ქეთი...ქეთი..ვიცი
ჩურჩული.
გველნაკბენივით დავენარცხე სავარძელს.
უკან, რომ მოვიხედე დემნას სიცილისაგან მხრები უთრთოდა.
ხარხარებდა.
მიცნობდა.
ვახსოვდი.
***************************************************************************************************************
წინა კვირას, ლამის ხელი ავიღე წერაზე, მაგრამ აქ ერთი მკითხველია, მოცინარი. მან გადამაფიქრებინა. ეს თავი ექსკლუზიურად შენთვისაა საყვარელო, მადობა, რომ ასე მგულსემატკივრობ. შენ მოგყავს ჩემი წაჯანდაბებული მუზა.
სხვებსი კი გეტყვით, რომ ყველა მიყვარხართ და ვერც კი წარმოიდგენთ რას ნიშნავს თქვენი ერთი კომენტარი ჩემთვის.
გთხოვთ არ დაიზაროთ,
ლავიუუ ოლ გაიზ! <3
თქვენი ავტორი.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 აქტიური მკითხველი Chikochiko

აუუ რა მაგარი ვინმე ხარ. იუმორი გაქვს საოცარი, თავიდან ბოლომდე ღიმილი არ მომშორებია სახიდან. გეტყობა ძალიან პოზიტიური ადამიანი ხარ და ეს შენს ისტორიებზე აისახება. ნამდვილი განძი ხარ❤

 



№2  offline წევრი blue witch

Chikochiko
აუუ რა მაგარი ვინმე ხარ. იუმორი გაქვს საოცარი, თავიდან ბოლომდე ღიმილი არ მომშორებია სახიდან. გეტყობა ძალიან პოზიტიური ადამიანი ხარ და ეს შენს ისტორიებზე აისახება. ნამდვილი განძი ხარ❤

უღღრმესი მადლობა საყვარელო ❤️დღEიდან შენც ჩემი განძი ხარ

 



№3 სტუმარი მოცინარი

ვაიმე ვაიმე ვაიმეეეეეე შოკო პიკი პანიკა!! იცნო იცნო! ეხლა იწყება თავდავიწყებააა!!! რას ქვია ლამის ხელი ავიღე წერაზეო ჰაა?! :დ , გამახარე ძააალიან <3 კინაღამ ცივსისხლიანის მე3 თავზე გაგლანძღე რატომ არ დებ თქო :დდ , პაწუკელა იყო :** იცოდე მალე დადე შემდეგი <3 <3

პს. დიდი დიდი თან

პსს. პაწუკელა თავს დავინახავ და გავტყიპავ მაგ შენ მუზას <3
პსსს. მართლა მართლა დიდი დიდი

 



№4  offline წევრი blue witch

მოცინარი
ვაიმე ვაიმე ვაიმეეეეეე შოკო პიკი პანიკა!! იცნო იცნო! ეხლა იწყება თავდავიწყებააა!!! რას ქვია ლამის ხელი ავიღე წერაზეო ჰაა?! :დ , გამახარე ძააალიან <3 კინაღამ ცივსისხლიანის მე3 თავზე გაგლანძღე რატომ არ დებ თქო :დდ , პაწუკელა იყო :** იცოდე მალე დადე შემდეგი <3 <3

პს. დიდი დიდი თან

პსს. პაწუკელა თავს დავინახავ და გავტყიპავ მაგ შენ მუზას <3
პსსს. მართლა მართლა დიდი დიდი

როგორც მიხერხდება ისე Vდებ მართLა საოცრად მოტივირებული Vხდები შEნს ნაწერს რომ Vხდეავ,

 



№5 სტუმარი მოცინარი

მ ა ლ ე დ ა დ ე !!!!! გ თ ხ ო ვ!!

 



№6  offline წევრი blue witch

მოცინარი
მ ა ლ ე დ ა დ ე !!!!! გ თ ხ ო ვ!!

მაპატიე, ბევრი სამეცადინო დამიგროვდა და ვაგვიანებ, სამაგიეროდ დიდ მსუყე თავს Gამოვაცხობ და დანაშაულს გამოვისყიდი

 



№7 სტუმარი სტუმარი თამარა

როგორ მიყვარს ესეც და შენც <3 აი გაფრენ :* იუმორი ხომ საოცრება! ძალიან მაგარი ხარ !

 



№8  offline წევრი blue witch

სტუმარი თამარა
როგორ მიყვარს ესეც და შენც <3 აი გაფრენ :* იუმორი ხომ საოცრება! ძალიან მაგარი ხარ !

უღრმესი მადლობა <3 მეც ვაფრენ თქვენნაირ მკითხველებზე, ემოციების გამოხატვა, რომ არ ეზარებათ

 



№9  offline წევრი blue witch

ხალხო, ახალ თავი მიგვიანდება, უკვე სამჯერ წავშალე დაწერილი, ბოდიშს გიხდით ასეთი უპასუხისმგებლობისათვის, მაგრამ ძალიან ვაგვიანებ უკვე.

 



№10 სტუმარი თევზი

ღმერთმანი, საუკეთესო ხარ! იუმორის პრინცესა! kissing_heart

 



№11  offline წევრი blue witch

თევზი
ღმერთმანი, საუკეთესო ხარ! იუმორის პრინცესა! kissing_heart

ღმერთო, ასეთი კომენტარების მერე კიდევ რომ უნდა გალოდინოთ რა ვქნა, მაგრამ მართლა საშინელ მდგომარეობაში ვარ, უდიდესი თავი კიარა ორი თავი უნდა დავდო ზედიზედ, რომ გამოვისყიდო. მიყვარხართ და ძალიან გთხოვთ მომიცადეთ, რომ ახალ თავს როცა დავდებ (როცა იქნება ვაი ჩემს უპასუხისმგებლო ხუშტურა იუმორინა თავს) ასეთი კომენტარებით გამანებივროთ და მევიყო ბებიაჩემის ჩუსტი თუ მეორე თავიც ზედ არ მიგიყოლოთ.

 



№12 სტუმარი გაფრენილიიიი

ორი კვირა გავიდა „უჟე“

:(((((( გთხოოოოოვ პაჟალუსტა რა

 



№13  offline წევრი blue witch

გაფრენილიიიი
ორი კვირა გავიდა „უჟე“

:(((((( გთხოოოოოვ პაჟალუსტა რა

როგორ მიყვარს როცა აქტიურობენ, მაგრამ მეზიზღება როცა ამას ჩემი დაგვიანება იწვევს. 1. მართლა ძალიან გამეწელა წერის პროცესი.2. დრო მართლა არ მქონია და უცებ დაჯღაბნილი ბევრი სისულელე წავშალე.3.ამ კვირაში უსიკვდილოდ დავდებ. 4. ძალიან ბევრი რამ გადავიაზრე, ატასობით იდეა მაქვს და ფურცელზე გადატანა მიჭირს, პირველი იტორიაა რომელსაც მართლა განწყობისამებრ ვყვები და მოვალეობის მოხდის მიზნით არ ვწერ. (ამდენი ტლიკინი ჩემს უპასუხისმგებლობას არ ამართლებს, მაგრამ ჩემი სიახლეების რაოდენობა იზრდება და არ მინდა ათასობით თავიდან ერთიც არ იყოს ნორმალური. ისტორიის პირველი თავსაც კი სიფრთხილით მოვეკიდე, მოკლედ, უმუზობა არ მაწუხებს, უბრალოდ ჩამოყალიბება მიჭირს. დადებით დავდებ, სუულ ცოტაც დამაცადეთ, ადრინდელივით არცერტ ისტორიას არ მოვექცევი, ამის დაწყებისთანავე ვიცოდი, რომ აუცილებლად უნდა დამესრულებინა)

 



№14 სტუმარი სტუმარი მარიამი

ახლა წავიკითხე და ისე, დამაინტერესა, ისე... ძალიან კარგად წერ და ისტორიაც ძაალიან მომეწონა <3

 



№15  offline წევრი blue witch

სტუმარი მარიამი
ახლა წავიკითხე და ისე, დამაინტერესა, ისე... ძალიან კარგად წერ და ისტორიაც ძაალიან მომეწონა <3

დიდი მადლობა ❤️ შეგიძლია Iხილო მეექვსე თAვიც

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent