შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

როგორ შემიყვარდა კრიმინალი IV თავი (ნაწილი II)


25-08-2018, 02:27
ავტორი ელ_ჯეიმსი
ნანახია 2 595

როგორ შემიყვარდა კრიმინალი   IV თავი (ნაწილი II)

ნია სამზარეულოში ტრიალებდა და თავს წამომდგარი თვალს არ აცილებდა ჭურჭელში მოთუხთუხე საამო სურნელის მქონე სითხეს, გადამღლელი ღამის შემდეგ დილით ჩვენი საუკეთესო მეგობარი რომ არის. გოგონა ჯერ კიდევ ვერ მოსულიყო აზრზე და ვერაფრით აეხსნა ის ფაქტი , რომ ჯერ კიდევ უცნობი კაცი , მათი ბოლო შეხვედრისას მოკვლით რომ დაემუქრა , საკუთარ სახლში წამოიყვანა და ახლა მას ღრმა ძილით ეძინა მისსავე დივანზე. კლუბის ლიფტთან აბაშიძეს რომ შეეჩეხა, ერთი პირობა იფიქრა , რომ როგორც მისთვის უცნობ ადამიანს ისე ჩაუვლიდა გვერდით, მაგრამ როცა შენიშნა , კაცი უგონოდ მთვრალი რომ იყო, გულმა ვერ მოუთმინა და ფეხაარეულს უკან მიჰყვა. დიდი მცდელობის შემდეგ, რომ ვერაფრით შეასმინა გოგონამ აბაშიძეს ასეთ მდგომარეობაში საჭესთან არ დამჯდარიყო, ვერც მისი სახლის მისამართი შეიტყო და ვერც ლუკას ტელეფონი მოიძია კაცის რომელიმე მეგობრისთვის რომ დაერეკა, უბრალოდ ადგა, მანქანის გასაღები მარტივად ამოაცალა ჯიბიდან და თითქმის გონდაკარგული მამაკაცი შინ წამოიყვანა. შემდეგ კი , თითქმის ერთი საათი უხმოდ რომ შეჰყურებდა ღრმად მძინარე აბაშიძეს და მაშინაც , დასაძინებლად რომ დაწვა , იმის გარკვევას ცდილობდა, თუ რას წარმოადგენდა ის გაუგებარი გრძნობა კაცმა რომ დაუტრიალა გულში , ტვინსა და სხეულში.. თუმცა იმ ღამეს ნიას საკუთარ თავში ძიება უშედეგოდ დასრულდა და ახლაც , გაზქურასთან რომ იდგა, ისევ იმავე ფიქრებს დასტრიალებდა მისი გონება...
სანიკიძემ ღრმად ამოიოხრა და ფიქრების გასაფანტად თავი მსუბუქად გააქნია. გაზქურა გამორთო და ის იყო ხელი ყავის ჭურჭელს წაატანა ქურიდან რომ გადმოედგა, რომ უცნაურმა გრძნობამ აიძულა უკან შემობრუნებულიყო. ნანახმა ელდანაკრავივით შეაკრთო გოგონა: აბაშიძე მისგან რამდენიმე სანტიმეტრში წელსზევით შიშველი იდგა და შუბლის სიმაღლეზე გასწორებულს, მტკიცედ უმიზნებდა შავად მოელვარე იარაღს.
- რას აკეთებ? - შეყვირა შეშინებულმა გოგონამ და გულზე ხელი იტაცა, თითქოს ამით შეძლებდა მის ტყვიისაგან დაცვას.
- ეხლა არ მითხრა რომ არ გამიფრთხილებიხარ.. - იარაღის დამცავი ხმაურით გადახსნა ლუკამ და სიბრაზისაგან აგიზგიზებულ თვალებში, წამით რომ არ აცილებდა გოგონას, უფრო მეტი სიცივე ჩაუდგა. ასე იდგნენ რამდენიმე წამი , უხმოდ... აბაშიძე იარაღმომართული , მტრულ მზერას არ აცილებდა გოგონას. ეს უკანასკნელი კი მძიმედ სუნთქავდა, თვალებში შიში ჩასდგომოდა და ამაოდ ცდილობდა აფართხალებული გულის დამშვიდებას , რომლის ბაგა-ბუგიც მთელ ოთახში ისმოდა, ეგონა. ნიას შეეძლო დაეფიცა, რომ კაცი გონებაში ზომავდა გამოეკრა სასხლეტისთვის თუ არა თითი...
სანიკიძემ ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი, თვალები დახუჭა და მიუხედავად იმისა რომ, იცოდა ცეცხლს ეთამაშებოდა, თვალდახუჭულმა ამოილაპარაკა:
-მიდი.. რაღას ელოდები.. - და სუნთქვა შეიკრა ტყვიისა და ტკივილის მოლოდინში , მაგრამ გასროლოს ნაცვლად ოთახში აბაშიძის ბრაზით გაჟღენთილი ხმა გაისმა
- რატომ მომიყვანე აქ?
- არ ვიცი... -გულწრფელად, თვალების გაუხელად უპასუხა ნიამ.
- არ იცი ?.. რა არ იცი?... - იღრიალა აბაშიძემ - დედას შევეცი!.. ამის დედას შევეცი!.. ვინ ხარ და რა თამაშს თამაშობ?.. მიპასუხე!..
- შენ უგონოდ მთვრალი იყავი! მთვრალი იყავი და ისიც კი არ გახსოვდა სად ცხოვრობდი!.. საჭესთან გინდოდა დაჯდომა, მაგრამ ისეთ მდგომარეობაში იყავი, ეგ რომ გაგეკეთებინა პირველივე მოსახვევში გამოესალმებოდი სიცოცხლეს !..
-ამის დედაც!.. - ირონიულად ჩაიცინა ლუკამ და იარაღიანი ხელი დაუშვა. ნიამ ის იყო იფიქრა, რომ ლუკას სიბრაზემ გადაუარა და ოდნავ შვებითაც ამოისუნთქა, მაგრამ ჩანდა აბაშიძეს მისი წამება არ დაესრულებინა.. მოულოდნელად კაცი ხელებით მიეყრდნო მის გვერდით კედელს, გოგონა უფრო მჭიდროდ მოიმწყვდია ცივ ბეტონთან , მისკენ გადაიხარა და ცივად გამოცრა:
- და შენ ჩემს მფარველ ანგელოზად ვინ დაგნიშნა, გამახსენე ?
- ალბათ, იქ, ზევით.. - დაიჩურჩულა გოგონამ და იმ წამსვე თავის შეკავების დიდი მცდელობის მიუხედავად ლოყებზე ორი დიდი ცრემლი გადმოუგორდა.. - სხვანაირად როგორ ავხსნათ მხოლოდ სამჯერ რომ შეგხვდი და სამჯერვე ისეთ სიტუაციაში იყავი, მფარველი ანგელოზის დახმარება შესამჩნევად რომ გჭირდებოდა?
- მე მაგ შემთხვევითობების ჩემეული ახსნა უკვე გაგაცანი !. - გამოცრა ლუკამ.
- აჰ , ხო.. მე ხომ მათიანი ვარ ! - თვალები ირონიულად აატრიალა გოგონამ, თუმცა კაცის მჭექარე ხმამ, იმწამსვე რომ გაისმა ოთახში, მომენტალურადვე დაუკარგა ირონიის ყველანაირი სურვილი
- და ისიც გაგაფრთხილე თუ რა მოყვებოდა იმ შემთხვევას თუ კიდევ ერთხელ გადამეყრებოდი !! - იქუხა კაცმა - ეხლა შენ გეკითხები... რა გიქნა?
- რას ელოდები?..მიდი შეასრულე შენი პირობა!.. - ყვირილით უპასუხა ნიამაც, შიშველ მკერდზე ბრაზით დაკრა ხელები და ლოყებზე ცრემლების ახალი ნაკადი დაედინა .
აბაშიძემ კბილები გაახრჭიალა და სახე ისე ახლოს მიუტანა გოგონას, თითქმის უკვე შუბლებით ეხებოდნენ ერთმანეთს. ორივე ღრმად სუნთქავდა , თითქმის თანაბრად, ერთ რიტმში... სანიკიძე შიშისაგან აღელვებული , ლუკა - ბრაზისაგან გაცეცხლებული... უყურებდა კაცი ქალის ცრემლებისაგან დაწითლებულ თვალებს და ხან ყალბად ეჩვენებოდა ისინი, ხან კი - დედამიწის ზურგზე ყველაზე წმინდად და უმანკოდ... ვერ გადაეწყვიტა აქედან რომელი იყო თავად სანიკიძეც და ეგ იყო რომ აცოფებდა და ჭკუიდან შლიდა.. პირველი რომ ეფიქრა გადაწყვეტილად, დაუფიქრებლად გამოკრავდა სასხლეტს თითს და შუბლს გაუხვრეტდა გოგონას. მაგრამ იყო ნიას ღია მწვანე თვალებში რაღაც თბილი და უჩვეულო , ანდამატივით რომ იზიდავდა და მის გონებას საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების საშუალებას არ აძლევდა...
- რას ელოდები? - დაიჩურჩულა გოგონამ
- ამის დედაც!.. - ხმადაბლა გამოცრა კაცმა , იარაღის დამცავი გადაკეტა და სამზარეულოს მაგიდაზე ხმაურით მიაგდო. ნიამ შენიშნა , რომ სიბრაზემ ლუკას თვალებში, მართალია ნელა, მაგრამ მაინც უკან დაიხია... მიხვდა სანიკიძე , რომ საფრთხე აღარ ემუქრებოდა და თანდათან დაიცალა მისი სხეული შიშისაგან.. ახლა უკვე ამით გამოწვეულ სიმსუბუქეს და იმ უზომო მხურვალებას გრძნობდა , მამაკაცის შიშველი კანიდან რომ მოდიოდა.. ნელა აწია ხელი აბაშიძემ და ფრთხილად გადააცილა გოგონას სახეზე შერჩენილი სისველე.. გაუაზრებლად დაჰყვა ქალი მისი ხელიდან წამოსულ სითბოს და ერთიანად მოწყვეტილმა მის სურნელოვან კისერში შერგო სახე.. აბაშიძე კი ლოყით დააყრდნო თმაზე და ასე გარინდებულები , რამდენიმე წუთი უხმოდ იდგნენ კედელთან სანამ ორივეს სუნთქვა ნორმალურ რიტმს არ დაუბრუნდა..
პირველი ლუკა მოეგო გონს, ნელა მოშორდა ქალს და მისგან მოშორებით შეჩერდა. სახე კვლავ მკაცრი ჰქონდა, თუმცა მშვიდი და წეღანდელი ბრაზის ნიშანწყალი აღარ ეტყობოდა.
- უნდა წავიდე.. ჩემი მაისური სად არის? - უთხრა ნიას მშვიდად.
- გავრეცხე.. სისხლიანი იყო.. - ხმადაბლა უპასუხა ნიამ , თვალი აარიდა და ის იყო სააბაზანოსაკენ დაიძრა მაისურის მოსატანად, რომ უეცრად ლუკას სახე შეეცვალა. მის მზერას თვალი გააყოლა გოგონამ და ტელევიზორის ეკრანზე, აბაშიძე მშვიდად რომ შეჰყურებდა , საზარელი სათაური ამოიკითხა : " მკვლელობა თბილისის გარეუბანში" . ლუკა პულტს დასწვდა , სწრაფად აუწია ტელევიზორს , მის წინ დივანზე ჩამოჯდა და მშვიდი ინტერესით მიაცქერდა ეკრანს.
- გვიან ღამით თბილისის ერთ-ერთ გარეუბანში მკვლელობა მოხდა. ამის შესახებ ინფორმაციას შსს ავრცელებს, სადაც ნათქვამია, რომ შსს-ს თანამშრომლებმა 1973 წელს დაბადებული რ.ჩ - ს სხეული გამთენიისას, საკუთარ სახლში აღმოაჩინეს. მამაკაცს მრავლობითი ჭრილობები ცეცხლსასროლი იარაღიდან აქვს მიყენებული, რის შედეგადაც იგი შემთხვევის ადგილზევე გარდაიცვალა. ჯერ-ჯერობით უცნობია თავდამსხმელის ვინაობა და მკვლელობის მოტივიც. გამოძიება განზრახ მკვლელობის ფაქტზე მიმდინარეობს... - აცხადებდა ცისფერ კოსტუმში გამოწყობილო საინფორმაციო სამსახურის თანამშრომელი, მის კომენტარებს კი დანაშაულის ადგილზე გადაღებული რამდენიმე კადრი გასდევდა ფონად.
ლუკასთვის ეს ყველაფერი უკვე ცნობილი იყო, ამიტომ ახალი რომ ვერაფერი მოისმინა , ტელევიზორი გამორთო და პულტი უგულოდ მოისროლა ჟურნალების მაგიდაზე. შემდეგ დინჯად წამოდგა დივნიდან და უკან შემობრუნებული, ოთახში გაუნძრევლად მდგარ ნიას შეშინებულ თვალებს წააწყდა
- ღმერთო ჩემო, ნუ მიყურებ ეგრე... - ჩაიცინა მისი მზერის დანახვაზე -ის მე არ მომიკლავს, დამშვიდდი.. პირიქით, ყველაზე ნაკლებად მე მაწყობდა მისი სიკვდილი და ეგ კარგი ნათესავივითაც კი დავიტირე !.. - სიმწრით გამოცრა ლუკამ
- შენ მაისურზე... მისი სისხლია? - გამომეტყველების შეუცვლელად ჰკითხა ნიამ
- ძალიან ცნობისმოყვარე ხარ ნია.. - ამოიოხრა კაცმა, თავი ოდნავ გვერდზე გადახარა და გოგონას ორონიულად გაუღიმა
- შენ კი თავდაჯერებული, უმადური ნაბი'ჭვარი! - მშვიდად მიუგო სანიკიძემ
- უკაცრავად? - საკუთარ ყურებს არ დაუჯერა ლუკამ.. არ ეგონა თუ ეს ნაზი, სუსტი არსება ამდენს გაუბედავდა, მითუმეტეს რამდენიმე წუთის წინ მომხდარის შემდეგ.
- რაც გაიგონე!.. - უკანმოუხედავად გასძახა კაცს სააბაზანოსაკენ წასულმა ნიამ, რამდენიმე წამში კი მისი მაისურით ხელში დაბრუნდა. აბაშიძემ მშვიდად გამოართვა მაისური და დინჯად გადაიცვა
- ზოგადად როცა სიკეთეს გულწრფელად აკეთებენ , სანაცვლოდ მადლობას არ ითხოვენ ხოლმე .. - უთხრა სანიკიძეს ცივად
- მაგრამ არც შუბლზე პისტოლეტის მიბჯენას ელიან!.. - ბრაზით გამოცრა ნიამ და ხელებგადაჯვარედინებული აესვეტა ლუკას წინ - და მე შენი მადლობა არც მინდა, ჯანდაბა!.. უბრალოდ.. უბრალოდ.. შენი უნდობლობა.. ის გულს მიკლავს , ლუკა.. - აჩქარებულ გულზე ხელი მიიდო ნიამ - მე შენი დახმარება გულწრფელად მინდა!.. გუშინ რომ გნახე... გუშინ რომ ვნახე როგორ აპირებდი ნახევრად გათიშული მანქანის მართვას.. მე შემეძლო უბრალოდ გამეშვი!.. უბრალოდ გამეშვი მაგრამ, შემდეგ წარმოვიდგინე უბედური შემთხვევის მერე შენი დამტვრეული სხეული და არ ვიცი.. მე ამან მოსვენება არ მომცა!.. ვერ მოვისვენე , გესმის?.. - ცოტა ხნით დადუმდა გოგონა, უეცრად მოწოლილი მღელვარების დასაოკებლად ღრმად ჩაისუნთქა და ჩურჩულზე გადასულმა ათრთოლებული ხმით განაგრძო - მესმის რომ რაც შეგეთხვა იმის მერე ადამიანების ნდობა გიჭირს! მაგრამ.. მაგრამ ყველა მათგანში მტრის ძებნა არასწორია , ლუკა!.. - მღელვარედ დაასრულა გოგონამ და აბაშიძეს პასუხის მოლოდინში გაირინდა.. მან ყველაფერი თქვა , რაც ჰქონდა სათქმელი და ახლა იმ იმედით ავსებული, რომ მისი გულწრფელი სიტყვები ლუკას გულის კარამდე მიაღწევდა და ოდნავ მაინც გაალღვობდა მის ყინულოვან საფარს, თვალებში ცრემლებჩამდგარი შეჰყურებდა კაცს .ლუკა ერთხანს დუმდა, შემდეგ მისკენ გადაიხარა და სახეზე იმ ირონია აკრულმა , მასთან შეხვედრის სულ პირველ დღეს რომ ჰქონდა, უცვლელი ცივი ტონით უთხრა :
- იურისტობა და დედა ტერეზობა ერთმანეთთან ძალიან შეუთავსებელი როლებია , ნია.. ერთ რჩევას მოგცემ : კარგად ჩამოყალიბდი და ისე აარჩია ამ ორიდან რომლის მორგება უფრო გინდა!..
- ქვის გული გაქვს.. - ამოიჩურჩულა გოგონამ და თვალებში მოწოლილ ცრემლებს თავისუფლება მისცა. აბაშიძე კიდევ უფრო გადაიხარა მისკენ, ხელის გულით ნაზად შეუმშრალა ლოყებზე ჩამოგორებული ცრემლები და სახე ახლოს მიუტანა , გოგონას სუნთქვა შეეკრა.. შემდეგ კი ყინულივით ცივი ხმით დაუჩურჩულა მის ტუჩებთან
- ერთ საიდუმლოს გაგიმხელ... გული საერთოდ არ მაქვს... მე ის არაკაცებმა ამომაგლიჯეს და მე ის იმ სამ საფლავთან დავტოვე, ჩემი გულის ფეთქვის სამი მიზეზი რომ წევს ! - შემდეგ სწრაფად მოცილდა ნიას აკანკალებულ სხეულს, დერეფანი გადაჭრა და კარი საშინელი ხმაურით გაიჯახუნა.


***

პირველი რაც ლუკამ მანქანაში ჩაჯდომის შემდეგ გააკეთა, ის იყო რომ ტელეფონზე ალავიძის ნომერი მოიძია და მასთან დარეკა. ეს უკანასკნელი
ჩანს მის ზარს ელოდა , რადგან პირველივე ზუმერის შემდეგ უპასუხა.
- გისმენ..
- ჩხენკელი მკვდარია.. - უთხრა ლუკამ ,თუმცა კარგად იცოდა რომ გამომძიებელს ეს ამბავი მასზე ადრე ეცოდინებოდა
-ვიცი.. - უხალისოდ უპასუხა თენგიზმა - მკვლელობის მიჩქმალვა მაგრად გამიჭირდება...
- ის მე არ მომიკლავს !- შეაწყვეტინა გაღიზიანებულმა ლუკამ
- აბა ვინ მოკლა? - დაიბნა თენგიზი
- გამომძიებელი შენ ხარ და მე მეკითხები, შე სირო? - ირონიულად გაიცინა ლუკამ
-რამდენჯერ უნდა გითხრა აბაშიძევ, ჩემთან საუბრისას სიტყვები შეარჩიე! - ღრენით გამოცრა თენგიზმა
- რა იცი ამ საქმის შესახებ? - მისი ტონი დააიგნორა ლუკამ
- ჯერ-ჯერობით არაფერი.. - უპასუხა ალავიძემ
- მოკვლევას ვინ აწარმოებს?
- ერთი ჩვეულებრივი გამომძიებელი რაიონული განყოფილებიდან.
- მინდა რომ ეს საქმე შენ გადაიბარო! - მოუჭრა ლუკამ
- გადავიბარებ, მაგრამ იცოდე რამის იმედი ტყუილად გაქვს!.. საქმე ისე სუფთად არის შესრულებული მკვლელის პოვნის შანსი ნულია..
- და ვინ გითხრა რომ შენგან საქმის გახსნას ვითხოვ, შე სირო!.. - მოულოდნელად იფეთქა ნიასთან გატარებული დილის შემდეგ ნერვების ზღვარზე მყოფმა ლუკამ - შენი პროფესიონალიზმის იმედი არ მქონია და არც მაგისთვის დამიქირავებიხარ!..
მინდა რომ , ის გააკეთო რაც შენ საქმეზე უკეთ გეხერხება.. საქმიდან ყველა კვალი გააქრე , სადაც კი ჩემი სახელი გამოჩნდება!.. სწორად გაიგე ჩემი სათქმელი?
- გავიგე.. - უპასუხა ნირწამხდარმა ალავიძემ
-ძალიან კარგი.. კავშირზე იყავი.. როგორც კი რამე მნიშვნელოვანი გამოჩნდება მირეკავ ! - საუბარი დაასრულა ლუკამ, ტელეფონი გათიშა და მანქანის ძრავი ჩართო.. პედალს ფეხი მიაჭირა, ერთხელ კიდევ შეავლო თვალი მეხუთე სართულზე მდებარე ბინის ფანჯრებს , ქათქათა თხელი ფარდებით რომ დაებურათ .. შემდეგ კი გაზის პედალს ბოლომდე მიაწვა და მანქანა სწრაფად მოწყვიტა ადგილს.

***
გლდანი - ნაძალადევის სამმართველოს თანამშრომლები აუჩქარებლად ათვალიერებდნენ დანაშაულის ადგილს. სახლში ჯერ კიდევ ესვენა სისხლის გუბეში გუბეში მწოლიარე ჩხენკელი , ეზო და ოთახები კი ტყვიის მასრებით იყო მოფენილი. ვიდრე გლდანი-ნაძალადევის პოლიციის თანამშრომლები ვითარებაში გარკვევას ცდილობდნენ, ადგილზე თბილისის მთავარი სამმართველოს საგამოძიებო ჯგუფი გამოჩნდა., რომელსაც საშუალო სიმაღლის კაცი გამოეყო.
- გამომძიებელი თენგიზ ალავიძე - ხელი გაუწოდა გლდანი- ნაძალადევის სამმართველოს საგამოძიებო ნაწილის გაკვირვებულ ხელმძღვანელს
- შალვა აბრამიშვილი - ალავიძის ხელს თავისი შეაგება კაცმა - რამ შეგაწუხათ?
- ამიერიდან ამ საქმეს ჩვენ ვიძიებთ - უპასუხა ალვიძემ, მის გაკვირვებულ სახეს ყურადღება არ მიაქცია და თვალი საქმიანად მოავლო გარემოს - აბა რა გვაქვს?
- ერთი გვამი და ორი თავდამსხმელი - უპასუხა შალვამ
- რატომ გგონიათ რომ თავდამსხმელი ორი იყო?
- ადგილიდან აღებული მასრები ორი სხვადასხვა კალიბრისაა ... ერთი მათგანი ცეცხლსასროლი იარაღია, მისი ტყვიები მხოლოდ სახლშია აღმოჩენილი.. მეორე , მაკაროვის ტიპის იარაღიდან კი მხოლოდ ეზოში უსვრია თავდამსხმელს... კაცი ადგილზევე გარდაიცვალა.. ჯერ- ჯერობით მხოლოდ ესაა - მხრების აჩეჩვით დაამთავრა აბრამიშვილმა
- მოწმეები? - კითხა თენგიზმა
- ხალხი გავაგზავნე მეზობლების დასაკითხად , მაგრამ დიდი იმედი არა მაქვს..ყველა ერთი და იმავეს იმეორებს: არაფერი დამინახავს, არაფერი მსმენია.. მოკლედ, როგორც ხდება ხოლმე!- უპასუხა შალვამ
- ძალიან კარგი... - კმაყოფილმა ჩაილაპარაკა ალავიძემ , აბრამიშვილის გაკვირვებული სახისთვის ყურადღება არ მიუცევია, სწრაფად დაემშვიდობა და პერიმეტრის დათვალიერებას შეუდგა. ხუთი წუთის შემდეგ ალავიძესაკენ მისი თანაშემწე გამოეშურა, რომელსაც გვერდით უჩვეულოდ გამხდარი ახალგაზრდა ბიჭი მოყვებოდა.
-რა ხდება? - კითხვით სავსე მზერა შეაგება თენგიზმა თანაშემწეს
- მოწმე ვიპოვე - ბიჭზე მიუთითა მან - მაგრამ ჩემთან არ ლაპარაკობს , დაიჟინა მხოლოდ უფროსს დაველაპარაკებიო
- კარგი, დაგვტოვე ! - უბრძანა ალავიძემ და მდუმარედ მდგარ მოწმეს მიუბრუნდა - რა გქვია?
- როსტომი - უპასუხა მან
- როსტომ.. აბა რა გაქვს ჩემთვის სათქმელი? - იკითხა გამომძიებელმა და სიგარეტს გაუკიდა
- მე ერთ-ერთი თავმდამსხმელი დავინახე .. - წყნარად უპასუხა ბიჭმა .
ალავიძეს, რომელიც საქმეს უკვე მოგვარებულად თვლიდა და ეგონა თავის ზედმეტად თავის ატკიება აღარ მოუწევდა, უსიამოვნო ამბისგან სიგარეტის ბოლი ყელში გადაცდა და გაბმული ხველა ატეხა
-ამის დედაც!- გამოცრა ხმადაბლა და ჯერ კიდევ ხმადაუწმენდავმა ამოიხრიალა- კიდევ რა დაინახე?
- მეტი არაფერი - მხრები აიჩეჩა ბიჭმა - ჩემი ოთახიდან რამაზის სახლის წინა ნაწილი ჩანს, სწორედ იქ შევნიშნე ერთ-ერთი მათგანი .. - ისეთი მანქანით მოვიდა , აქ რომ არასდროს მინახავს.. მერსედესი იყო, ქრომირებული დისკებითა და..
- ის ტიპი აღმიწერე , ის ტიპი! - ხელი აუქნია გაღიზიანებულმა ალავიძემ - მისი მანქანა არ მაინტერესებს!
- მისი სახე კარგად არ გამირჩევია , მხოლოდ წამით მოვკარი თვალი.. ერთი ის მახსოვს რომ მაღალი იყო და დაბალზე გადაპარსული თმა ჰქონდა - მხრები აიჩეჩა ბიჭმა , მაგრამ ალავიძე უთქმელადაც მიხვდა რომ როსტომმა სწორედ ლუკა აბაშიძე დაინახა.
- ფოტო რომ განახო , იცნობ? - შეეკითხა ბიჭს
- ალბათ , კი - უპასუხა როსტომმა
ალავიძემ სწრაფად მოიძია გუგლში ლუკას სურათი და ტელეფონის ეკრანი ბიჭისკენ მიატრიალა
- ეს არის?
- ეს არის - თავი დაუქნია როსტომმა
- გასაგებია .. - ჩაილაპარაკა ალავიძემ
ტელეფონი ჯიბეში ჩააბრუნა, ბოლომდე ჩამწვარი სიგარეტის ღერი ბალახზე მოისროლა , შემდეგ როსტომს სწრაფად წვდა ყელში და გაოგნებული ბიჭი სახლის კედელს შეახეთქა . შემდეგ კი ბოროტი ხმით გამოცრა - ეხლა კარგად მომისმინე!. შენ ეხლა აქედან წახვალ და სამუდამოდ დაივიწყებ ყველაფერს რაც წუხანდელი ღამიდან ნახე და მოისმინე ჩვენი პატარა საუბრის ჩათვლით!.. და იცოდე.. იცოდე ვინმესთან რამე რომ ახსენო.. მოგკლავ! - ყინულივით ცივი ხმით დაასრულა ალავიძემ და შავად მოელვარე პისტოლეტის ლულა პირში ჩათხარა გულის გასკდომამდე შეშინებულ ბიჭს - ყველაფერი გასაგებია?
როსტომმა , რომელსაც ლაპარაკის საშუალება არ ჰქონდა,უხმოდ დაუქნია თავი.
-ძალიან კარგი .. - ჩაილაპარაკა ალავიძემ და ხელი უშვა ბიჭს - ეხლა აქედან მოხიე !
როსტომი, რომელიც ყველა წესისა და კანონის მიხედვით თავქუდმოგლეჯილი უნდა გაქცეულიყო, იმდენად იყო შეშინებული , რომ ნაბიჯის გადადგმა ვეღარ შეძლო , ფეხები მოეკვეთა და მთელი ტანით აცახცახებული ჩაიკეცა კედელთან.
-შვილო... - მისკენ დაიხარა შუბლშეკრული ალავიძე და იმავე ბოროტი ხმით გამოცრა : - გაიქეცი- მეთქი!..
როსტომს მეტი აღარ მოუცდია, მთელი ძალები მოიკრიბა ფეხზე წამოსადგომად დ თავპირისმტვრევით, უკანმოუხედავად გაიქცა სახლისაკენ.

***

ნიას სახლიდან წამოსულ ლუკას გადაწყვეტილი ჰქონდა გეზი ჩხენკელის სახლისაკენ აეღო და მარტოს დაეთვალიერებინა ტერიტორია, რომ რაიმე ხელჩასაჭიდი ეპოვნა. მართალია, ალავიძემ შეატყობინა, რომ სახლის პირწმინდად გაჩხრეკის მიუხედავად პოლიციელებმა ვერაფერი საინტერესო ვერ იპოვეს , მაგრამ ლუკამ მაინც მარტო გადაწყვიტა იმ ადგილის მონახულება. ის იყო თბილისის გარეუბნისაკენ აიღო გეზი, რომ მოულოდნელმა ზარმა მისი გეგმები მნიშვნელოვნად შეცვალა.
- უნდა შევხვდეთ.. - ყურმილში ქალის შეშინებული ხმა გაისმა
- კამიკაძე ხარ? - ზიზღით გამოცრა ლუკამ.
- მნიშვნელოვანი საქმე მაქვს, ეს შენც დაგაინტერესებს -
- მე შენთან რა საქმე უნდა მქონდეს? - ტონი არ უცვლია ლუკას
- მარიამი ... - მხოლოდ ერთი სახელი ახსენა ქალმა და ეს საკმარისი აღმოჩნდა იმისთვის, რომ აბაშიძეს დიდი სისწრაფით მიმავალი მანქანა მოწყვეტით დაემუხრუჭებინა..
- რა გაქვს სათქმელი? ჩამოყარე, დროზე!.. - იყვირა აბაშიძემ
-ამაზე ტელეფონში ვერ დაგელაპარაკები- იუარა ქალმა - შეხვედრის ადგილი დათქვი და მოვალ...
- ნახევარ საათში ჩემთან გელოდები! - მოკლედ მოუჭრა ლუკამ, ტელეფონი გათიშა და ამკრძალავი ნიშნისთვის ყურადღებაც არ მიუქცევია, ისე დაძრა მანქანა და საპირისპირო მიმართულებით შემოატრიალა.


***

ხუთი საათი სრულდებოდა თენგიზ ალავიძე სახლში რომ დაბრუნდა. კმაყოფილი იყო ჩხენკელის საქმე ასე მარტივად რომ მოგვარდა. საქმეში მოწმეები არ ფიგურირებდნენ და არც ეჭვმიტანილები იკვეთებოდნენ. მათ მოძიებაზე კი არავინ შეიწუხებდა თავს , მარტო მცხოვრებ ჩხენკელს არც მომჩივანი ნათესავი ჰყავდა და სავარაუდოდ, მასალების არ არსებობის გამო საქმე რამდენიმე თვეში დაიხურებოდა კიდეც. ამ ფიქრებში იყო გართული თენგიზ ალავიძე , სახლის კარი რომ შეაღო და მოულოდნელობისაგან გაშეშდა.. მის სასტუმრო ოთახში მისი ძველი მეგობარი და შინაგან საქმეთა მინისტრის პირველი მოადგილე, ნოდარ გვარამია იჯდა.
- ნოდარ.. - როგორც იქნა მოახერხა ხმის ამოღება თენგიზმა
-რა სახე გაქვს? - ჩაიცინა გვარამიამ, თუმცა ამ სიცილს თბილი ნოტები აკლდა - არ მაფიქრებინო რომ ჩემი ნახვა არ გაგიხარდა..
- აბა რას ამბობ!..- გაიცინა ალავიძემაც და ფეხზე წამომდგარ გვარამიას გადაეხვია - როდის მოხვედი ? - დაამატა როცა ორივე სავარძლებში ჩამოსხდნენ
-რამდენიმე წუთია - მშვიდი ღიმილით უპასუხა გვარამიამ
- ეხლავე თინას სუფრას გავაშლევინებ.. საერთოდ სად არის? უყურადღებოდ რატომ დაგტოვა? - შუბლი შეიკრა ალავიძემ და ის იყო ცოლისთვის უნდა დაეძახა, რომ გვარამიამ ხელით ანიშნა არ გინდაო
- არ არის საჭირო... მე შენთან ერთ საკითხზე სასაუბროდ მოვედი
ალავიძემ , ოდესღაც გვარამიას უახლოესი პირი რომ იყო, უთქმელადაც კარგად იცოდა რომ , მინისტრის მოადგილე ახლა მხოლოდ იმ შემთხვევაში ესტუმრებოდა , თუ რაღაც მნიშვნელოვანი საქმე ჰქონდა მასთან . ამიტომ ,,სავარძელში უფრო ღრმად ჩაეფლო და უცხო თვალისთვის შეუმჩნეველი, დაძაბული მზერა გვარამიას მიაპყრო.
- გისმენ , ნოდარ!.. რა საქმე გაქვს ჩემთან?
- გავიგე , რომ რამაზ ჩხენკელის მკვლელობას შენ იძიებ - დინჯად უპასუხა გვარამიამ
- ასეა - თავი მშვიდად დაუქნია ალავიძემ, თუმცა კი გულში უსიამოვნოდ გაჰკრა გვარამიამ ჩხენკელი რომ ახსენა- რით დაგაინტერესა ამ უმნიშვნელო მკვლელობამ?
- ეს მკვლელობა უმნიშვნელო არ არის - მზერა გაუსწორა გვარამიამ თენგიზს და პაუზის მერე ჰკითხა- ეჭვმიტანილი გყავს?
- არა - უპასუხა ალავიძემ
- არ არის საჭირო მისი ძებნა.. მე ვიცი მისი სახელი - მშვიდად ჩაილაპარაკა ნოდარმა
- ვინ არის? - მექანიკურად იკითხა ალავიძემ
- ლუკა აბაშიძე - უცვლელი სიმშვიდით უპასუხა გვარამიმ
თენგიზ , რომელიც ზუსტად ამ სახელისა და გვარის მოსმენას ოლოდა, იგრძნო შიშისაგან გულ-მუცელი როგორ ამოუტრიალდა . რამდენიმე წამი დაჰიპნოზებულივით , უხმოდ შეყურებდა მინისტრის მოადგილეს
- არაფერს მეტყვი? - დუმილი დაარღვია ნოდარმა
- მე არ მყავს მოწმე და არ მაქვს არცერთი სამხილი რითაც ამას დავადასტურებ - ამოღერღა ბოლოს
- რა სამხილები და მოწმეები თენგიზ? - მოულოდნელად იფეთქა გვარამიამ - რაზე მელაპარაკები საერთოდ?!.. დაგავიწყდა, როგორ ვაკეთებთ საქმეს? ჩასჩარე ჩხენკელის რომელიმე მეზობელს პირში პისტოლეტი და საქმეში მოწმეც გაჩნდება!...
- სამხილების გარეშე მაინც ვერაფერს გავხდები , ნოდარ!.. - თვითონაც ვერ მიხვდა ალავიძე საიდან იპოვა იმხელა ძალა მინისტრის მოადგილეს რომ შეწინააღმდეგებოდა
- მართალი ხარ. - პაუზის შემდეგ თქვა გვარამიამ. მისი სიბრაზე ისევე სწრაფად გამქრალიყო, როგორც მოვიდა და კაცი ახლა პირვანდელი სიმშვიდით ლაპარაკობდა - მაგრად მივქარე , რომ დაგიჯერე და აბაშიძეს მეთვალყურეები მოვუხსენი. ეგ რომ არ მექნა , ეხლა სამხილებიც მექნებოდა და უპრობლემოდ დავაბრუნებდი იქ სადაც მისი ადგილია .. ციხეში!
- რატომ ხარ დარწმუნებული რომ ჩხენკელი აბაშიძის გაგორებულია? - მხრები მოჩვენებითი უდარდელობით აიჩეჩა ალავიძემ - ორი თვე ვუთვალთვალეთ და ხომ ხედავდი , მთელი დრო გართობისა და ბოზების ხმარების გარდა არაფერი უკეთებია!.. ასე უცებ რა წამოუვლიდა ? მე ვფიქრობ, მართლა დაივიწყა აბაშიძემ თავისი დის ამბავი და გადაწყვიტა, მშვიდი ცხოვრებით იცხოვროს... - გრძელ მონოლოგს მოჰყვა თენგიზი, მაგრამ ნოდარი მას აშკარად არ უსმენდა . ისევ მას უყურებდა თავისი ცივი თვალებით, მაგრამ გონებით სადღაც შორს ქროდა.
- მან მოწმეები მოისყიდა. - ამოილაპარაკა ბოლოს
- ყველა?!- იკითხა თენგიზმა
- ხო, რატომ გიკვირს? - წარბები დინჯად აზიდა გვარამიამ - მაგას იმდენი ფული აქვს , მთელ შენს განყოფილებას იყიდის - დაამატა მშრალად და ალავიძემ იგრძნო, მეორედ როგორ ამოუტრიალდა შიგნეულობა , მთელი მისი გონება შიშის მარწუხებში გაეხვა და რამდენიმე წამით აზროვნების უნარიც დააკარგვინა. სანამ დამფრთხალი ალავიძე რამეს მოიფიქრებდა , გვარამია ფეხზე წამოდგა და დინჯად შეუდგა კოსტუმის ღილების შეკვრას.
- უკვე მიდიხარ? რა გეჩქარება? - ფეხზე წამოდგა ალავიძეც და გაჭირვებით მოუყარა ტუჩებს თავი
- მოწმეები ახლიდან დაკითხე - მის კითხვას ყურადღება არ მიაქცია, ისე უბრძანა გვარამიამ
- კარგი.. - თავი მორჩილად დაუქნია თენგიზმა - გაგაცილებ .. - დაამატა და მინისტრის მოადგილეს ეზოს ჭიშკრამდე მიჰყვა .
ის იყო გვარამია დაემშვიდობა და მანქანაში ჩაჯდომა დააპირა, რომ მოულოდნელად კაცი შეჩერდა , მზერა იქვე , ეზოში მდგარ ქრთამად მირთმეულ მერსედესს შეავლო და შემდეგ ისევ ალავიძეზე გადაიტანა.
- ახალი მანქანა გიყიდია.. - უთხრა მშვიდად
- ხო... - ძლივს ამოღერღა თენგიზმა და იგრძნო შუბლიდან როგორ გამოეწურა ოფლი
- გემოვნებანია , მომწონს.. - მშრალად ჩაილაპარაკა ნოდარმა, შემდეგ მანქანაში ჩაჯდა და მძღოლს წასვლიდ ნიშანი მისცა. ტოიოტას ჯიპი ნელა დაიძრა ადგილიდან და მალე მიეფარა თვალს.
ეზოში მარტოდ დარჩენილმა თენგიზმა საშინელი სისუსტე იგრძნო. ჩანდა, რომ ოც წუთში გადავლილმა შიშის ცხრაპირმა ტალღამ თავისი გაიტანა.. კაცის გულმა არანორმალური ტემპით იწყო ფეთქვა, წამის შემდეგ სუნთქვაც გაუჭირდა და მკერდზე ხელმიბჯენილი ალავიძე ასფალტის საფარზე ჩაიკეცა.


***

ლიკა სამხარაძე თბილისის ერთ- ერთი უმდიდრესი და ელიტური ოჯახის შვილი იყო, რომელსაც ახლო მეგობრობა აკავშირებდა აბაშიძეების ოჯახთან . ლიკას დედა , ლელა აბაშიძის ბავშვობის მეგობარი და მისი მეჯვარე იყო, მამა კი - სანდროს კურსელი და ბიზნესპარტნიორი. შესაბამისად, გოგონაც დიდ დროს ატარებდა ხოლმე აბაშიძეების ოჯახში და მათ ერთადერთ ქალიშვილს მალე დაუმეგობრდა. ახლო ურთიერთობა ჰქონდა ლიკას მარიამის ძმასთანაც , თუმცა ეს ახლო ურთიერთობა მხოლოდ და მხოლოდ ერთად გატარებულ რამდენიმე ღამეს წარმოადგენდა და ლიკას დიდი სურვილის მიუხედავად , მათ საზღვრებს არც გასცდენია. ამით გაბოროტებულმა ლიკამ სამტროდ მოიძულა ლუკა აბაშიძე და მისი ოჯახის ტრაგედიის შემდეგ აღარც გადაკვეთილა მათი გზები, მანამდე სანამ საქართველოში ერთი დღის დაბრუნებულ ლუკას ფიზიკურ ძალადობაზე არ უჩივლა .
და აი , ამ ამბიდან ორი თვის შემდეგ სამხარაძემ ლუკას დაურეკა და აცნობა რომ მარიამზე უნდოდა მასთან საუბარი. აბაშიძეს მთელი გონება აუფორიაქა, იმ აზრმა რომ შესაძლო იყო ლიკას რაღაც ისეთი სცოდნოდა , რასაც მარიამის ამბისთვის ოდნავი ნათელის მოფინვა მაინც შეეძლო. ლიკა მარიამის ახლო მეგობარი იყო , ამიტომაც ამის ალბათობა რომ სამხარაძეს ასეთი ინფორმაცია ჰქონოდა, მართლაც დიდი იყო. თუმცა, რა თქმა უნდა , აბაშიძე არ აპირებდა ბრმად მინდობოდა ქალს, რომელმაც მხოლოდ იმიტომ მოიძულა , საპასუხო გრძნობა რომ ვერ მიიღო მისგან , და ლიკასთან საუბრის შემდეგ ლუკა ყველა იმ ფაქტის გადამოწმებას აპირებდა, რომელსაც კი სამხარაძისაგან მოისმენდა .
ამ ფიქრებში იყო ლუკა გართული და ზედიზედ მესამე ღერ სიგარეტს ეწეოდა, მისი სახლის კარზე გაბმული ზარი რომ გაისმა. დინჯად წამოდგა აბაშიძე , საკუთარ თავში დაურწმუნებულმა, რომ ლიკას არაფერს დაუშავებდა, ჰაერი ღრმად ჩაისუნთქა და მხოლოდ ამის შემდეგ გააღო კარი.
- გამარჯობა , ლუკა.. - მიესალმა შავ კაბაში გამოწყობილი სამხარაძე - შეიძლება?
ლუკა უპასუხოდ გაიწია და ქალი ოთახში შემოატარა.. შემდეგ კარი ხმაურით მიკეტა, სამხარაძეს ყელში წვდა და კედელზე მიახეთქა
- მხოლოდ იმიტომ არ მოგგუდავ , რომ ჩემს მარიამზე რაღაც გაქვს სათქმელი.. კიდევ იმიტომ რომ შენ ბოზურ თამაშში არ გაბმას არ ვაპირებ, ეხლა თავში რომ გიტრიალებს !.. - გამოცრა ზიზღით ლუკამ და ცივად უშვა ხელი ქალს
- ამჯერად არაფერს არ ვთამაშობ, ლუკა..- ამოიხრიალა სამხარაძემ და დაწითლებულ ყელზე მოისვა ხელი
- დაჯექი! - უბრძანა ლუკამ და ქალმა რომ უსიტყვოდ შეასრულა იგი მის წინ ჩამოჯდა.
- სხვა დახვედრას არც ველოდი და არც ვიმსახურებ, ვიცი... - ხმადაბლა დაიწყო ლიკამ
- დროზე თქვი რა გაქვს სათქმელი და წადი აქედან!... - მოუჭრა ლუკამ
- ვიცი რომ დავაშავე, ლუკა...
- საქმეზე ლიკა , საქმეზე ილაპარაკე , ამის დედაც! - ისევ იფეთქა აბაშიძემ და მაგიდაზე მუშტი დაარტყა - ხომ ხედავ რომ მინდა შუაზე გაგლიჯო და თავს ძლივს ვიკავებ?.. რა გინდა რომ შემომაკვდე? უბრალოდ თქვი რაც მარიამზე იცი და გამეცალე!..
- კარგი.. - პაუზის შემდეგ ამოილაპარაკა ლიკამ და აბაშიძეს მზერა გაუსწორა - მარიამს რომ შეყვარბული ჰყავდა .. ეს იცოდი?
- რას ბოდავ?- გამოცრა ლუკამ
- არ იცოდი.. - თავის დასმულ კითხვას პასუხი გასცა ლიკამ
- ტყუი! -
- რატომ არ გჯერა?
- მარიამი ამას არასოდეს დამიმალავდა - სახე აერია ლუკას
- მაგრამ , ფაქტია რომ დაგიმალა.. და მე ამის მიზეზიც ვიცი , ლუკა.. - თქვა სამხარაძემ, სიგარეტი ამოიღო , გაუკიდა და აბაშიძესაც გაუწოდა ერთი ღერი
- ყველაფერი მომიყევი !.. - უთხრა ლუკამ და ჩამოართვა სიგარეტი
- მოსაყოლი ბევრი არაფერია ,- მხრები აიჩეჩა ლიკამ - იმ ბიჭს მე არ ვიცნობდი, არც არასოდეს შევხვედრივარ და სახელი და გვარიც კი არ ვიცი.. ერთ დღეს თქვენს სახლში ვიყავი და სრულიად შემთხვევით მარიამს გადავაწყდი.. თქვენი სახლის ბაღში იჯდა და ისე ტიროდა , შემეშინდა ცუდად არ გახდეს- მეთქი.. ის ასეთი არასდროს მინახავს, ლუკა.. თავიდან არაფერს მეუბნეოდა, მაგრამ მე არ მოვეშვი და მანაც, ტკივილს გულში რომ ვეღარ იტევდა, ყველაფერი მომიყვა .. - სამხარაძე ცოტა ხნით შეჩერდს ,ღრმა ნაფაზი დაარტყა და შესამჩნევად შეცვლილი ხმით განაგრძო: - მარიამი მომიყვა ,რომ იმ ბიჭს ხუთი თვე იყო რაც ხვდებოდა.. მაგრამ, ბიჭი ძალიან ცუდი ყოფა-ქცევის იყო და ბევრ საეჭვო საქმეშიც იყო გაბმული.. სწორედ ამიტომ იყო, მის ამბავს რომ გიმალავდათ მარიამი.. იცოდა , რომ ასეთ ბიჭთან ურთიერთობის საშუალებას არასდროს მისცემდით... მართალი იყო ,როცა ამას ფიქრობდა?- ლუკას თვალებს მზერა გაუსწორა სამხარაძემ
- ეს შენ არ გეხება - თავი გააქნია ლუკამ- ლაპარაკი განაგრძე!..
- ის ბიჭი მარის პირდებოდა რომ შეიცვლებოდა, მაგრამ ამას არ აკეთებდა .. ყოველ ჯერზე უფრო და უფრო მწარედ ატყუებდა გოგონას და ახალ - ახალ ბინძურ ისტორიებში ებმეოდა .. ამიტომ., მარიამს მასთან დაშორება ჰქონდა გადაწყვეტილი.. სულ ეს იყო რაც მარიმ იმ დღეს მომიყვა და თან დამაფიცა, რომ არასდროს არავის არაფერს ვეტყოდი იმ ბიჭის შესახებ.. მე მხოლოდ ერთხელ ვნახე ის, მარიამს მოაკითხა და მანქანით სადღაც წაიყვანა..მე მოსი სახე არ დამინახავს, მხოლოდ იმას მივხვდი, რომ ჩვენი წრიდან უნდა ყოფილიყო, რადგან ძალიან ძვირფასი მანქანა ყავდა...
- ეს ყველაფერი მაშინ რატომ არ თქვი? - ჰკითხა ლუკამ
- შემაშინეს ლუკა.. ჩემთან უცხო ადამიანები მოვიდნენ და დამემუქრნენ, რომ თუ ბიჭზე რამეს ვიტყოდი , მეც იმავეს გამიკეთებდნენ რაც მარიამს გაუკეთეს !..
- და მათ შენი ნება მიეცი მარიამის შემდეგ სხვა გოგოებისთვის გაეკეთებინათ იგივე!..
- ჩემგან გმირობას ნუ ითხოვ ლუკა- ხელები გაშალა სამხარაძემ - მე ადამიანი ვარ და საკუთარ ტყავზე ეგოისტური ზრუნვის ინსტიქტი ბუნებითვე მაქვს ჩადებული!..
- მართალი ხარ... შენგან გმირობას არ უნდა ვითხოვდე - შესამჩნევი ზიზღით გამოცრა ლუკამ
ეზიზღებოდა.. მართლაც რომ ეზიზღებოდა ეს ქალი.. ვერასდროს ხვდებოდა მისი მშვიდი და სათნო მარიამი რატომ მეგობრობდა მასზე რამდენიმე წლით უფროს ბუნებით ბოროტ და შურისმაძიებელ ლიკასთან.. არ ესმოდა, მაგრამ აზრად არ მოსვლია მასთან მეგობრობა აეკრძალა.. ლიკასთან გატარებული ის სამი ღამეც კი ეზიზღებოდა საერთოდ არაფერს რომ ნიშნავდა მისთვის და უეცრად საშინელ ტვირთად რომ იქცა..
- თუ მარიამზე მოსაყოლი აღარაფერი გაქვს, წადი - თქვა მშვიდად ლუკამ სამხარაძის მისამართით
- არ გაინტერესებს ახლა რატომ მოგიყევი ეს ყველაფერი? - ჰკითხა ლიკამ
- არა - მოკლედ მოუჭრა ლუკამ
- მაგრამ მე მაინც მინდა მოგიყვე.. - ჩამწვარი სიგარეტი საფერფლეში ჩააჭყლიტა ლიკამ და იმწამსვე ახალს გაუკიდა - ამ წლების განმავლობაში ერთი ღამეც არ გასულა , მარიამი რომ არ დამსიზმრებოდა... გესმის , ერთი ღამეც კი - მოწოლილი ცრემლები ხელის ზურგით შეიმშრალა ქალმა და საუბარი განაგრძო - ის ჩემთან მოდიოდა ყოველ ღამე , ტიროდა და დახმარებას მთხოვდა... ისე ტიროდა, როგორც მაშინ ბაღში , გულამოსკვნილი და გულის გაჩერებამდე გადაღლილი... საყვარელი ლურჯი თვალები დასიებოდა და სახეზე მიტკლისფერი დადებოდა.. ჩემსკენ ხელს იშვერდა და გადარჩენას მევედრებოდა, მე კი ...
- შეწყვიტე!- იფეთქა ლუკამ, რომელსაც ქალის თითოეული სიტყვა ნემსებად ერჭობოდა გულში.
- ღმერთო... - სახე ხელებში ჩარგო სამხარაძემ და ხმამაღლა ატირდა - ყველაფერი უკან მომიბრინდა და ყველა ცოდვაზე სამაგიერო გადამეხადა, ლუკა, გესმის?.. მამაჩემი მოკვდა , დედაჩემი ავადაა , არცერთი მეგობარი აღარ მყავს.. ყველაფერზე გადამეხადა.. ყველაფერი უკან მომიბრინდა... შენი დის ცოდვამ არ მომასვენა,.. მთლიანად შენი ოჯახის.. ჩემ ოჯახსაც იგივე დაემართა რაც შენსას.. - ქვითინებდა ქალი.
- ამ ყველაფერს რატომ მიყვები?- ჰკითხა ლუკამ, რომელიც ცდილობდა სიბრალულის ნაპერწკალი ეპოვა გულში, მაგრამ არაფერი გამოსდიოდა. ლიკამ სახიდან ხელები ჩამოიღო და დაწითლებული თვალები ლუკას მიაპყრო
- არ ვიცი.. უბრალოდ მინდა იცოდე რომ , ბედნიერად მეც არ მიცხოვრია ეს წლები და არც შენი დის ცოდვით გამიხარია ...
- გასაგებია .. - ჩაილაპარაკა ლუკამ ცივად - ახლა უნდა წახვიდე..
- მართლია.. უნდა წავიდე ..- ძლივს გასაგონად დაიჩურჩულა ქალმა და მზერით ჩანთა მოიძია
- ის საჩივარიც მუქარის გამო დაწერე?
-ხო.. იგივე განმეორდა ..ჩემთან ვიღაც კაცები იყვნენ მოსულები და მაიძულეს , შენზე საჩივარი შემეტანა
- ვინ იყვნენ ისინი?- იკითხა ლუკამ
- წარმოდგენა არ მაქვს . - მხრები აიჩეჩა ლიკამ - ჩემთან ღამით მოვიდნენ, სადარბაზოში კედელზე ამაკრეს და მითხრეს რაც უნდა გამეკეთებინა..
- ისინი არ შეგეშვებიან...
-არ შემეშვებიან,--სევდიანად გაიღიმა ქალმა და ფეხზე წამოდგა - ამაღამ პირველივე რეისით მივფრინავ საზღვარგარეთ და დედაც თან მიმყავს .. აქ აღარაფერი და აღარავინ დამრჩენია
- მაშ, კარგი ..- ფეხზე წამოდგა ლუკაც - მე შემიძლია რამით დაგეხმარო?
- პატიებით, ლუკა .. - ცრემლიანი თვალები მიაპყრო ქალმა - მინდა რომ მაპატიო... მხოლოდ ეს დამიმშვიდებს სულს.. - მაგრამ როცა ლუკასგან პასუხად მხოლოდ დუმილი მიიღო, მიუახლოვდა და გულზე დაადო ხელი
- შენ წმინდანი არასოდეს ყოფილხარ , ლუკა, მაგრამ ეხლა სულ სხვა ხარ.. სასტიკი და დაუნდობელი.. და ვერც ერთი ჭკუათმყოფელი ვერ გაგამტყუვნებს.. მაგრამ, გიყურებ და ვხვდები რომ შენში მაინც დარჩა იმ ბიჭის ნაპერწკალი, ყოველთვის თბილი და სულგრძელი რომ იყო გარშემოყოფების მიმართ.. გთხოვ, არ დაუშვა რომ ეს ნაპერწკალი სამუდამოდ ჩაქრეს- ხმადაბლა დაასრულა ლიკამ, ჩანთა აიღო და სწრაფად დატოვა აბაშიძის სახლი.
ლუკა კი დარჩა მარტო , თავის ფიქრებთან .. მძიმედ ჩაეშვა სავარძელში , თავი მის საზურგეზე გადააგდო და თვალები დახუჭა , გონებაში აბურდული ფიქრები რომ დაელაგებინა.

***


საღამოს საბა და გიორგი ესტუმრნენ მეგობარს.ლუკა ჯერ ისევ უხასიათოდ იყო იმ დღეს მომხდარი ამბების გამო და შუბლშეკრული დასცქეროდა საქაღალდეს , გიორგიმ ხმაურით რომ დააგდო ჟურნალის მაგიდაზე .
- ეს რა არის ? - ჰკითხა აბაშიძემ მეგობარს
- ახალი ამბები, - უპასუხა გიორგიმ და ფართოდ გადაწვა სავარძელში
- რა ამბებია? - ლუკამ ინტერესით გამოხედა მეგობრებს
- ცუდით დავიწყო თუ ცუდით?- გაიკრიჭა ყოველთვის კარგ ხასიათზე მყოფი გიორგი
- ცუდით - ამოიოხრა ლუკამ და ისედაც ცუდ ხასიათზე მყოფი უსიამოვნო ამბის მოლოდინში მიაჩერდა მეგობარს
- ჩვენ სახელოვან გამომძიებელ თენგიზ ალავიძეს გულმა ხია!- ამბის შინაარსისთვის შეუფერებელი საზეიმო ნოტით გამოაცხადა გიორგიმ
- მერე ? - იკითხა ლუკამ
- მერე უგონოდ მყოფი წევს რესპუბლიკურში და ეშმაკმა უწყის როდის მოვა გონზე - მხრები აიჩეჩა საბამ
- ეს ცუდი ამბავი რატომაა?- სიგარეტს გაუკიდა ლუკამ
- მაგის გარეშე საქმეში სერიოზულად შევფერხდებით.. საგამოძიებოში კაცი აღარ გვყავს დროებით.. მათი ნაბიჯების შესახებ ინფორმაციას ვინღა მოგვაწვდის?
-სხვას ვიშოვით - მხრები უდარდელად აიჩეჩა ლუკამ
- ქრთამზე ყველა წამოვა, მაგრამ შენც კარგად იცი რომ ალავიძისნაირ ხელსაყრელ ვარიანტს ესე იოლად ვეღარ ვნახავთ! - თავი გააქნია საბამ- ეს გაქნილი ნაბი'ჭვარი კარგად მუშაობდა..
- ალავიძის მექრთამე დედაც მოვტყან - ხელი გაბეზებულმა აიქნია ლუკამ- სხვა თემაზე გადადით
- რა გჭირს შენ? - ლუკას უხასიათობა არ გამოპარვია საბას
აბაშიძემ სიგარეტს გაუკიდა და ღრმა ნაფაზი დაარტყა
- ლიკა იყო ჩემთან.. - ამოილაპარაკა პაუზის შემდეგ
- სამხარაძე ? - ჰკითხა საბამ
- ხო.
- სად დამარხე?- ოთახს მზერა მოატარა გიომ
- რა უნდოდა?- იკითხა საბამ
- მარიამზე მომიყვა რაღაც... -ლუკამ სიგარეტი უგულოდ ჩააჭყლიტა საფერფლეში და მეგობრებს ახედა- შეყვარებული ჰყავდა... იცოდით?
- არა - უპასუხეს მათ
- ამაში გასაოცარს რას ხედავ? - ჰკითხა საბამ - მარიამი ლამაზი გოგო იყო და ლამის მთელ თბილისს ეგ უყვარდა , ეს შენც კარგად იცოდი
- გასაოცარი ის არის რომ მარიამმა მე ეს ამბავი დამიმალა- ტკივილით გამოცრა ლუკამ
- ალბათ ქონდა მიზეზი - მშვიდად უთხრა გიომ
- ხო ჰქონდა.!.. - გამოცრა ლუკა. - ის ტიპი ჩამოყალიბებული კრიმინალი იყო და შეიძლება სწორედ მისი მიზეზით ან მისივე ხელით მოკვდა მარიამიც!. - და მე რომ მცოდნოდა.. მე რომ უფრო ყურადღებით ვყოფილიყავი და მიმხვდარიყავი.. შემეძლო ის გადამერჩინა.. მე ეს შემეძლო ... - სიმწრით გამოცრა ლუკამ და სახე ისევ ხელებში ჩარგო
- შენ არაფერში ხარ დამნაშავე . ბანალური 0ფრაზაა, მაგრამ ეგრეა - გულწფელად უთხრა საბა
- ვარ საბა , ვარ !... - სახიდან ხელები მოიშორა ლუკამ და ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი- მაგრამ ამაზე მოგვიანებით ... ნაბი'ჭვარი ალავიძის გარდა კიდევ არის რამე ამბავი?- ისევ მეგობრებს გადახედა აბაშიძემ
- კი , არის - უპასუხა საბამ
- რა მოხდა?- იკითხა ლუკამ
- რა და პატივცემულმა ალავიძემ სანამ გული ხევდა განსვენებული ჩხენკელის ბინძური საქმეები გაქექა და ნახე რა იპოვა - ქაღალდები გაუწოდა გიომ ლუკას
- რა იპოვა ? - საბუთებს შუბლშეკრული დააცქერდა აბაშიძე
- რამაზ ჩხენკელი ექვსი თვის წინ წვრილმან ხულიგნობაზე იყო დაჭერილი - უპასუხა გიორგიმ - და აბა გამოიცანი ვინ იყო მისი სახაზინო ადვოკატი?
- ვინ?- მექანიკურად იკითხა ლუკამ, თუმცა კი ინტუიციით ხვდებოდა ვის სახელსაც დაასახელებდა გიორგი
- ვინ და ჩვენი მწვანეთვალება ადვოკატი ნიაკო - ხელები გაშალა დემეტრაძემ
- მაგრამ ეს არაფერს ნიშნავს.. ის მისი სახაზინო ადვოკატი იყო და ეს მათ პირდაპირ კავშირზე არ მეტყველებს !. - სწრაფად ჩაურთო საბამ , მაგრამ ლუკა მას აღარ უსმენდა.. სწრაფად დაავლო ხელი მანქანის გასაღებს და თვალის დახამხამებაშივე გაიხურა სახლის კარი
- მოკალი ეგ ძუკნა!- სიცილით დაადევნა გიომ მეგობარს და საბას , შუბლშეკრული რომ უბღვერდა , მხარზე მსუბუქად დაკრა ხელი


***

უკვე ღამე იყო, ნია სამსახურიდან რომ გამოვიდა და სახლისაკენ დაძრა მანქანა. ლუკასთან გატარებული დილის შემდეგ უხასითობა მთელი დღის განმავლობაში გაჰყვა და ერთი სული ჰქონდა სახლში დაბრუნებულიყო . ყველა სიკეთესთან ერთად , ჩხენკელის სახეც აეკვიატა და მთელი დღე ის უტრიალებდა გონებაში. იცნო, რა თქმა უნდა იცნო, ბრალდებული ექვსი თვის წინ მის ადვოკატად რომ დაინიშნა და რომ გაანთავისუფლეს მას შემდეგ აღარ უნახავს. მაგრამ , ამას ლუკას ვერ ეტყოდა... ვერ ეტყოდა , რადგან კაცი აუცჯლებლად მოინდომებდა მისგან ინფორმაციის მიღებას და გოგონა შესაძლოა კიდევ ვინმეს სიკვდილის მიზეზი გამხდარიყო. ნიას კი ეს არ უნდოდა.. ამიტომ შეიკავა თავი და არაფერი უთხრა ლუკას.
ის იყო მოსახვევში მოუხვია რომ თავისი კორპუსის ეზოში მანქანა , რომ მოულოდნელობისაგან სწრაფად დაამუხრუჭა . აბაშიძის ნაცნობი რენჯ როვერი პირდაპირ მისი ეზოს შასასვლელთან იდგა და გზას უბლოკავდა გოგონას.. რომ არა ამ უკანსკნელის სწრაფი რეაქცია შეასკდებოდა კიდეც თავისი პატარა იაპოშკათი.. აბაშიძემ ორჯერ ააციმციმა მანქანის ფარები და გოგონას ანიშნა გადმოდიო. ცოტა ხანს გაუნძრევლად იჯდა ნია და წარბშეკრული უყურებდა აბაშიძეს, რომელიც თავის მხრივ მშვიდად აკვირდებოდა გოგონას.
ნიამ , როცა იგრძნო რომ აბაშიძესთან ჭიდილს აზრი არ ჰქონდა, თავი გადააქნია, ძრავი ჩააქრო და მანქანიდან გადმოსული ლუკას ჯიპისაკენ გაემართა. აბაშიძე საჭიდან გადმოიხარა და მგზავრის მხარეს კარი გაუღო გოგონას. ნია უსიტყვოდ ჩაჯდა სალონში და ასევე უსიტყვოდ მიაჩერდა ლუკას, რომელიც აუჩქარებლად ეწეოდა სიგარეტს.
- ჩხენკელს რომ იცნობდი რატომ არ მითხარი?- დუმილი დაარღვია ლუკამ
- რისთვის უნდა მეთქვა?- მხრები აიჩეჩა ნიამ- რომ მერე შენ წასულიყავი და რომელიმე მისი ნაცნობისთვის შუბლი გაგეხვრიტა?
- საჭიროება თუ მოითხოვდა , მაგისთვისაც - ისე უპასუხა ლუკამ საქარე მინისთვის თვალი არ მოუშორებია
- როდის არის საჭირო ადამიანის მოკვლა, ლუკა ?- შუბლი შეიკრა ნიამ
- როცა მას უმანკო გოგონას მკვლელობასთან აქვს პირდაპირი ან ირიბი კავშირი- მოჩვენებითი უემოციობით ჩაილაპარაკა ლუკამ,, მაგრან ნიამ სიბნელეში მაინც შენიშნა მის სახეზე გაჩენილი ტკივილნარევი ჩრდილები
- მკვლელობა უდიდესი ცოდვაა ლუკა!.. - თავი გააქნია ნიამ - და შენ არ გაქვს უფლება გადაწყვიტო ვინ იცოცხლოს და ვინ არა!..
- ამის დედაც ,მორწმუნე იურისტი !.. - ირონიულად ჩაიცინა ლუკამ, - წითელ წიგნში ხარ შესატანი!.. - დაამატა აბაშიძემ, სიგარეტის ნაწვი უგულოდ ისროლა ფანჯრიდან და ძრავი ჩართო.
- რას აკეთებ? -შუბლი შეიკრა ნიამ
- ახლა ჩვენ ერთად წავალთ ერთ ადგილას და შენ ყველაფერს მომიყვები ნაბო*არ ჩხენკელზე რაც იცი- უპასუხა ლუკამ
- მე არსად არ მოვდივარ- თავი გააქნია გოგონამ და მანქანის კარს დაეჯაჯგურა, მაგრამ ის ლუკას ჩაეკეტა ცენტრალური საკეტით- ლუკა გამიღე კარი! - იყვირა ნიამ და ხმააკანკალებულმა დაამატა - წასვლა მინდა..
აბაშიძემ უხეშად დაუჭირა გოგონას მკლავი და მისკენ გადახრილმა გამოცრა
- მე შენ უკვე მოგეცი ჩემგან წასვლის შანსი, მაგრამ შენ ის არ გამოიყენე!.. ახლა კი მე აღარ მოგცემ ჩემგან წასვლის უფლებას!.. - დაასრულა ცივად, ბოლომდე ჩაადგა გაზის პედალს ფეხი და მანქანა მთავარ გზაზე გადაიყვანა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline აქტიური მკითხველი ნარჩიტა

საინტერრსოო იყო ძალიანნ იმედიააა არ დაიგვიანებბ და ხვალ დადებ ახალთავსს ძალიან ძალიან მაინტერესებსს

 



№2  offline წევრი Tamara Tamo

WOW ელ-ჯეიმს! აღფრთოვანებას ვერ ვმალავ, ძალიან ჩამითრია! ამ ისტორიით უკვე იგრძნობა რამდენად "გაზრდილი" ხარ და სრულყოფილი ავტორობის ამბიცია შეგიძლია გქონდეს თავისუფლად ❤️❤️❤️ძალიან მომწონხარ❤️❤️

 



№3 წევრი naattii

ვაიმე სად გაწყვიტეეე ❤❤❤

 



№4 წევრი დარინა

საზიზღარ ლუკა როგორ გვიშინებს საწყალ ნიაკოს, ისე უნდა გაებას ნიას კლანჭებში თავითფეხებამდეეე რომ თავი ვერარასოდეს დააღწიოს, საოცრად უხდებიან ერთმანეთს ისეთი ქიმია მოდის ამ ორიდან, ერთი პატიოსანი ადამიანი უნდა ჯობია კანონის მიხედვით იმოქმედოს ნიას დახმარებით ვიდრე საცოდავი აშინოს, კიდევ ისე ჩახლართე სიტუაცია სულ ავიბენიიი ისეთი ლაბირინთი შექმენიი თავი ბოლო ვერ გვიპოვნია და სწორედ ეს მომწონს ამ ისტორიაში რომ არანაირი პროგნოზირება არ შეგვიძლიაა, საოცრება ხარ, უკვე ვგიჟდები შენზე.

 



№5  offline წევრი უცნაური მე

აი ეს მესმის.. ძალიან მაგარია

 



№6  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

ნარჩიტა
საინტერრსოო იყო ძალიანნ იმედიააა არ დაიგვიანებბ და ხვალ დადებ ახალთავსს ძალიან ძალიან მაინტერესებსს

უცნაური მე
აი ეს მესმის.. ძალიან მაგარია

დიდი მადლობა ^-^
naattii
ვაიმე სად გაწყვიტეეე ❤❤❤

ინტრიგანი მე :დდდ
დარინა
საზიზღარ ლუკა როგორ გვიშინებს საწყალ ნიაკოს, ისე უნდა გაებას ნიას კლანჭებში თავითფეხებამდეეე რომ თავი ვერარასოდეს დააღწიოს, საოცრად უხდებიან ერთმანეთს ისეთი ქიმია მოდის ამ ორიდან, ერთი პატიოსანი ადამიანი უნდა ჯობია კანონის მიხედვით იმოქმედოს ნიას დახმარებით ვიდრე საცოდავი აშინოს, კიდევ ისე ჩახლართე სიტუაცია სულ ავიბენიიი ისეთი ლაბირინთი შექმენიი თავი ბოლო ვერ გვიპოვნია და სწორედ ეს მომწონს ამ ისტორიაში რომ არანაირი პროგნოზირება არ შეგვიძლიაა, საოცრება ხარ, უკვე ვგიჟდები შენზე.

დარინა, შენ ემოციურ კომენტარებზე ვგიჟდები :დდდ <3
Tamara Tamo
WOW ელ-ჯეიმს! აღფრთოვანებას ვერ ვმალავ, ძალიან ჩამითრია! ამ ისტორიით უკვე იგრძნობა რამდენად "გაზრდილი" ხარ და სრულყოფილი ავტორობის ამბიცია შეგიძლია გქონდეს თავისუფლად ❤️❤️❤️ძალიან მომწონხარ❤️❤️

უბრალოდ დიდი მადლობა !:))
თქვენ ვერც წარმოიდგენთ , როგორი მოტივაციაა ასეთი შეფასებები ჩემთვის..

 



№7 სტუმარი სტუმარი ნინია

ვააიმეეე რამხელაა თავი იყო და რა ძალიაან ძალიააან შოკი პიკი პანიკა :დდდ აიი ავივსე ამ ტაბიტ რასაც ჰქვია მაგრააამ აი აქ გაწყვეტა იქნებოდაა! ლუკა და ნიაა ვაიმე უკვე ვგიჟდები აი მიყვარს ასეთი საშიში ლუკა ნიაკოს რომიშინებს :დდდდ ქიმიაა და რავიცი რაა აღარაა ამათ შორის! რავქნა უფრო მეტი და მეტი მინდა:დ ძალიაან ჩაიხლართა ისტორიაა და მგონია რომ ნიას დაავალებს რაღაცეების გამოძიებასაც ეს უბრალოდ ცემი მოსაზრებაა თორემ ველოდები მთელი გულით და სულით გაგრძელებას ერთი სული მაქვს ვიხილო შემდეგი თავი დ მგონია ის უფრო ბომბა იქნება :დ შენ კი საოცრება და აი უნიჭიერესი გოგო ხარ რაღაც სასწაული ასე უმაგრესად რომ წერ და ქმნი ასეთ შეუდარებელ ისტორიას !!! წარმატებბეი

 



№8  offline მოდერი abezara98

ვაიმე, ვაიმე, ვაიმეეე! როგორ გამახარე ამ ახლაი და უზარმაზარი თავით heart_eyes შესანიშნავია, შესანიშნავიი! სიტყვები არ მყოფნის blush ჩემი მორწმუნე ადვოკატი და ჩემი ურწმუნო თომა, საოცარი წყვილია და აქედანვე იგრძნობა ქიმიური მუხტი laughing laughing მიყვარს მე ეს ორი, თან ძალიან და თან ერთად smile როგორ მაინტერესებს ვინ მოკლა მარიამი confused აი, ლიკამ რომ დაურეკა და შეხვედრა მინდაო, უთხრა, გავშრი. არ მოველოდი ამას და იცი, გავამართლებდი კიდევაც ლუკას, რომ მოეკლა. მერე რა, რომ აიძულეს და იმიტომ ჩაიდინა მსგავსი სისაძაგლე, მაინც ღირსი იქნებოდა! angry
"-ლიკა იყო ჩემთან.. - ამოილაპარაკა პაუზის შემდეგ.
-სამხარაძე? - ჰკითხა საბამ.
-ხო.
-სად დამარხე? - ოთახს მზერა მოატარა გიომ" - ამაზე მართლა გულიანად გამეცინა laughing მომწონს მე გიორგი, საყვარელი და პოზიტიური პერსონაჟი ჩანს heart_eyes
მოკლედ, ძალიან კარგად წერ და ერთი სული მაქვს გაგრძელება წავიკითხო blush ვგიჟდები უკვე ამ ისტორიაზე, წინა ნაწილზე ხომ საუბარიც ზედმეტია heart_eyes გელოდები და წარმატებები kissing_heart kissing_heart

 



№9 სტუმარი makukuna

ხოხ, ჩვენი ლუკიტო რა შარშია, სიყვარულის დრო ქონდა ახლა? მარა, რა ქნას, მას ვინ ეკითხება smile

მესამე შემთხვევა, უკვე შემთხვევითობა აღარაა და ღმერთის ხელი ურევია ამაში. ორი თვეა ერთმანეთზე ფიქრობენ, ცალცალკე და დროა ახლა ერთად იფიქრონ smile

ნიაკო ჭკვიანი ჩანს და თან საკმაოდ გაბედული, და არც ისეთი საცოდავი, ერთი შეხედვით რომ ჩანს. ვფიქრობ, არც ლუკა ჩართავს ნიას ცუდად ამ საქმეში და არც, ნია გახდება შნირი პოლიციასა და კრიმინალებს შორის. დასტოინი ტიპი ჩანს ლუკა და დასტოინად უნდა გამოვიდეს ამ საქმიდანაც (ძაან ჟარგონულად გავუბერე smile smile )

მოკლედ, ძალიან მაგარი გოგო ხარ შენ heart_eyes heart_eyes

 



№10 სტუმარი აბლაბუდა

როგორ მომწონს რა კარგად წერ, ნია მართალია მკვლელობა უდიდესი ცოდვაა და არც შურიძიებას მოაქვს შვება, მაგრამ არის შემთხვევა როცა ეს ყველაფერი გამართლრბულია და სიამოვნებით მინდა ლუკამ ჩააძაღლოს ყველა ის ნაბ......არი, მეც იგივეს გავაკეთებდი, ველი მომდევნო თავებს

 



№11  offline წევრი სიბილა

პირველ ნაწილზე მეტი ინტერესით იკითხება, თუმცა რაღაც ყოველთვის მაკლდება...და სულ ვფიქრობ არსებობენ ჩვენს ირგვლივ ასეთები?რეალური ცხოვრების მიხედვით ალბათ...ამ თავებად კითხვას როგორ ვერ ვიტან...

 



№12  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

abezara98
ვაიმე, ვაიმე, ვაიმეეე! როგორ გამახარე ამ ახლაი და უზარმაზარი თავით heart_eyes შესანიშნავია, შესანიშნავიი! სიტყვები არ მყოფნის blush ჩემი მორწმუნე ადვოკატი და ჩემი ურწმუნო თომა, საოცარი წყვილია და აქედანვე იგრძნობა ქიმიური მუხტი laughing laughing მიყვარს მე ეს ორი, თან ძალიან და თან ერთად smile როგორ მაინტერესებს ვინ მოკლა მარიამი confused აი, ლიკამ რომ დაურეკა და შეხვედრა მინდაო, უთხრა, გავშრი. არ მოველოდი ამას და იცი, გავამართლებდი კიდევაც ლუკას, რომ მოეკლა. მერე რა, რომ აიძულეს და იმიტომ ჩაიდინა მსგავსი სისაძაგლე, მაინც ღირსი იქნებოდა! angry
"-ლიკა იყო ჩემთან.. - ამოილაპარაკა პაუზის შემდეგ.
-სამხარაძე? - ჰკითხა საბამ.
-ხო.
-სად დამარხე? - ოთახს მზერა მოატარა გიომ" - ამაზე მართლა გულიანად გამეცინა laughing მომწონს მე გიორგი, საყვარელი და პოზიტიური პერსონაჟი ჩანს heart_eyes
მოკლედ, ძალიან კარგად წერ და ერთი სული მაქვს გაგრძელება წავიკითხო blush ვგიჟდები უკვე ამ ისტორიაზე, წინა ნაწილზე ხომ საუბარიც ზედმეტია heart_eyes გელოდები და წარმატებები kissing_heart kissing_heart

თავის წერა რომ დავასრულე , თავიდან გადავიკითხე და მაშინ შევნიშნე კაი ლექსივით რომ გამომივიდა ეგ მომენტი :დდდ და მეც ძაან ბევრი ვიცინე :დდდ
makukuna
ხოხ, ჩვენი ლუკიტო რა შარშია, სიყვარულის დრო ქონდა ახლა? მარა, რა ქნას, მას ვინ ეკითხება smile

მესამე შემთხვევა, უკვე შემთხვევითობა აღარაა და ღმერთის ხელი ურევია ამაში. ორი თვეა ერთმანეთზე ფიქრობენ, ცალცალკე და დროა ახლა ერთად იფიქრონ smile

ნიაკო ჭკვიანი ჩანს და თან საკმაოდ გაბედული, და არც ისეთი საცოდავი, ერთი შეხედვით რომ ჩანს. ვფიქრობ, არც ლუკა ჩართავს ნიას ცუდად ამ საქმეში და არც, ნია გახდება შნირი პოლიციასა და კრიმინალებს შორის. დასტოინი ტიპი ჩანს ლუკა და დასტოინად უნდა გამოვიდეს ამ საქმიდანაც (ძაან ჟარგონულად გავუბერე smile smile )

მოკლედ, ძალიან მაგარი გოგო ხარ შენ heart_eyes heart_eyes

აბაა, რა ესიყვარულებოდა ეხლა მაგას :დდდ მაგრამ, სიყვარულმა შენ ვინ გეკითხებაო და :/
დიდი მადლობა შენ გემრიელი კომენტარისთვის ^-^
სტუმარი ნინია
ვააიმეეე რამხელაა თავი იყო და რა ძალიაან ძალიააან შოკი პიკი პანიკა :დდდ აიი ავივსე ამ ტაბიტ რასაც ჰქვია მაგრააამ აი აქ გაწყვეტა იქნებოდაა! ლუკა და ნიაა ვაიმე უკვე ვგიჟდები აი მიყვარს ასეთი საშიში ლუკა ნიაკოს რომიშინებს :დდდდ ქიმიაა და რავიცი რაა აღარაა ამათ შორის! რავქნა უფრო მეტი და მეტი მინდა:დ ძალიაან ჩაიხლართა ისტორიაა და მგონია რომ ნიას დაავალებს რაღაცეების გამოძიებასაც ეს უბრალოდ ცემი მოსაზრებაა თორემ ველოდები მთელი გულით და სულით გაგრძელებას ერთი სული მაქვს ვიხილო შემდეგი თავი დ მგონია ის უფრო ბომბა იქნება :დ შენ კი საოცრება და აი უნიჭიერესი გოგო ხარ რაღაც სასწაული ასე უმაგრესად რომ წერ და ქმნი ასეთ შეუდარებელ ისტორიას !!! წარმატებბეი

აბლაბუდა
როგორ მომწონს რა კარგად წერ, ნია მართალია მკვლელობა უდიდესი ცოდვაა და არც შურიძიებას მოაქვს შვება, მაგრამ არის შემთხვევა როცა ეს ყველაფერი გამართლრბულია და სიამოვნებით მინდა ლუკამ ჩააძაღლოს ყველა ის ნაბ......არი, მეც იგივეს გავაკეთებდი, ველი მომდევნო თავებს

მადლობა , მადლობა და კიდევ ერთხელ მადლობა!..❤
სიბილა
პირველ ნაწილზე მეტი ინტერესით იკითხება, თუმცა რაღაც ყოველთვის მაკლდება...და სულ ვფიქრობ არსებობენ ჩვენს ირგვლივ ასეთები?რეალური ცხოვრების მიხედვით ალბათ...ამ თავებად კითხვას როგორ ვერ ვიტან...

კი , არსებობენ...
რამდენი უსამართლობა მომხდარა ჩვენს ირგვლივ ?

 



№13 სტუმარი სტუმარი თეკო

ძალიან მომწონს და მიხარია ასე მაგრად რომ წერ

 



№14  offline წევრი anuchki

ღმერთო ძალიან მომწონს ლუკა და რა ვქნა მაგრამ ნიას მიშინებს ეს მაიმუნი.მოკლედ ისე ძალიან ჩამითრიე ამ ჩახლართულ ისტორიაში რომ ვერ წარმოიდგენ, იმედია ჩემი ლუკა იპოვის თავისი დის მკვლელს და ნიაკოს არ შემიშინებს.მიყვარხარ შენ და შენი ისტორიებიიი kissing_heart kissing_heart kissing_heart

 



№15 სტუმარი სტუმარი ლიკა

აუუუ მოუთმეენლაად ველი მომდევნოო თაავს მიახლოოებით როდისთვიის იქნებაა?

 



№16 სტუმარი სტუმარი Kato

Gagvagebine ra dges tu deb. Tu ara ro ar velodot tyuilad <3

 



№17  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

სტუმარი თეკო
ძალიან მომწონს და მიხარია ასე მაგრად რომ წერ

მადლობა <3
anuchki
ღმერთო ძალიან მომწონს ლუკა და რა ვქნა მაგრამ ნიას მიშინებს ეს მაიმუნი.მოკლედ ისე ძალიან ჩამითრიე ამ ჩახლართულ ისტორიაში რომ ვერ წარმოიდგენ, იმედია ჩემი ლუკა იპოვის თავისი დის მკვლელს და ნიაკოს არ შემიშინებს.მიყვარხარ შენ და შენი ისტორიებიიი kissing_heart kissing_heart kissing_heart

აუ ხო ნიას მაგრად მიშინებს და უნდა გადავაჩვიო :დდდდ
სტუმარი ლიკა
აუუუ მოუთმეენლაად ველი მომდევნოო თაავს მიახლოოებით როდისთვიის იქნებაა?

სტუმარი Kato
Gagvagebine ra dges tu deb. Tu ara ro ar velodot tyuilad <3

დღეს ვერა ბავშვებო:( სავარაუდოდ, უფრო ზეგ იქნება

 



№18 სტუმარი სტუმარი ნინი

ასე თუ რამე ჩამითრევდა არ მეგონა .შესანიშნავია. ბრავო!! თქვენი ყველა ისტორია წავიკითხე .აღფრთოვანებული ვარ.. ყოველ დღე ველოდები ახალი თავის დამატებას .. წარმატებები თქვენ ????

[quote=სტუმარი ნინი]ასე თუ რამე ჩამითრევდა არ მეგონა .შესანიშნავია. ბრავო!! თქვენი ყველა ისტორია წავიკითხე .აღფრთოვანებული ვარ.. ყოველ დღე ველოდები ახალი თავის დამატებას .. წარმატებები თქვენ . :*

 



№19 სტუმარი Xatu

ძალიან მაგარი, საინტერესო და საყვარელი ისტორიაა

 



№20 სტუმარი ikako

auu roodiis dadeeb??

 



№21  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

ikako
auu roodiis dadeeb??

სავარაუდოდ, ხვალ ;)

 



№22 სტუმარი სტუმარი მარიამი

გელოდებით რა ხვალ დადე

 



№23 სტუმარი vika

dghes dadeeb?

 



№24 სტუმარი კატ

მოვკვდით ხალხი ლოდინიოთ :D

 



№25  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

ვწერ ამ მომენტშიც და ყველანაირად ვეცდები თორმეტის შემდეგ მზად მქონდეს ^-^

 



№26 სტუმარი lilel

auuu asegviaan raariis

rit ver dadeet

 



№27 სტუმარი სტუმარი თეკო

გასაგებია რომ მოგწონთ და იმიტომაც ელოდებით ახალ თავს ასე გამწარებულები, მაგრამ ზოგი ძალიან შვიდთვიანები ხართ.

დაეგდე და დაელოდე რა.ეს პრეტენზიული კომენტარები რა უბედურებაა?! ჰაერზე კი არ იწერება ეს ყველაფერი. ფიქრი უნდა,დრო უნდა,სიტუაცია უნდა..
თქვენ კიდე დადე,დადე,რით ვერ დადე,აღარ დებ?!
მე შემეჭამა ტვინი

 



№28 სტუმარი სტუმარი nica

male dadeeb??

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent