შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მოწამლული და დამკვირვებელი


1-03-2020, 13:52
ავტორი guroo
ნანახია 218

-რატომ არ შეგიძლია მოთმენა? დამშვიდდი.
-ნახვა მინდა, გესმის? ნახვა მინდა! თუ გინდა, რომ დავმშვიდდე, აუცილებლად უნდა მანახო. ერთი წამით მაინც რომ შევავლო თვალი, საკმარისი იქნება.

თითებს კრუნჩხავდა, თითქოს სხეულის შიგნით რაღაც მოსვენებას არ აძლევდა; თითქოს ძარღვებში სისხლი კი არა ცნობისმოყვარეობის შხამი უჩქეფდა. მისი “მოწამლული” სხეული არაადეკვატურად იგრიხებოდა. და მას მხოლოდ ის უნდოდა, რომ ენახა, რა ხდებოდა მხატვრის ტილოებზე.

ქალს, რომელიც კრუნჩხვებში ჩავარდნილ ნაცნობს დამშვიდებისკენ მოუწოდებდა, მომცრო თავი, გამკრთალებული სახე, თითქმის წრიული ფორმის თვალების ბუდე, გრძელი წამწამები, მსხვილი და ხშირი წარბები, ვიწრო და გრძელი ცხვირი, მსუნაგი და რბილი ტუჩები ჰქონდა. მისი თვალებიდან წყვდიადი გამოსჭვიოდა. ჩამქრალი ყავისფერი თვალები ჰქონდა. მისი თმები მუქი, წყვდიადისფერი შავი მელანინით გაჟღენთილიყო.

-არ შემიძლია. მუშაობა ჯერ არ დამისრულებია. ხომ იცი, პრინციპული ადამიანი ვარ. რა ვქნა, პერფექციონისტული ჩვევა მაქვს, ვიდრე მასქიმალურად არ დავხვეწ ჩემ ნამუშევრებს, იქამდე უცხო თვალს არ გავაკარებ!
-მე უცხო ვარ?
-არა, მაგ კონტექსტით არ მითქვამს.
-ხოდა, მანახე რა გაქვს დახატული. მე ხომ უცხო არა ვარ?

იგივე ჩამქრალი თვალები. კიდევ უფრო მეტად მკრთალი სახე. შეკავებული სუნთქვა. იდგა და გაშტერებით მისჩერებოდა ცნობისმოყვარეობით მოწამლულს. როგორც ჩანს ფიქრობდა.

თვალები დაბლა დახარა. ხელი ნაცნობის მხარზე მიაყრდნო.

-ვიცი, უსამართლოდ ვიქცევი. არ უნდა მომეყოლა შენთვის. როცა მუშაობას დავასრულებდი, მაშინ…
-თვალს დავხუჭავ ამ უსამართლობაზე, თუკი რამდენიმე წამით მაინც შემავლებინებ თვალს.

და კაცის სახეზე ღიმილი გამოისახა. აი ის ღიმილი, მთელ თავის იმედს რომ აქსოვენ ხოლმე ადამიანები, როცა ფიქრობენ, მიზანთან ახლოს ვართო. შინაგანი რწმენის აფიშირებამ შედეგი გამოიღო — ქალის თვალებში სინათლის მცირე ნაპერწკალმა გაიელვა და დიდიხნით დაგუბებული ბნელი შთანთქა. თუმცა გაღიმებული კაცის კბილების სიკაშკაშე კიაფობდა მის თვალებში. ცნობისმოყვარემ ეს შეამჩნია და მყისვე გადაწყვიტა, რომ უნდა დაეცადა.

-კიბატონო, მოვითმენ! მორჩა, აღარ შეგაწუხებ.
-არ გეწყინოს.

იმედგაცრუებული და განაწყენებული კაცი თავის გზას გაუყვა. ბოლო წამამდე ეგონა, რომ მხატვარს დაითანხმებდა. ძალიან უჭირდა იმედგაცრუებას გამკლავებოდა. უკან არ მიუხედავს.

წყენა ბოლომდე უნდა შეისრუტოს, მთელი სხეული უნდა უბოძოს ამ მტკივნეულ და მწვალებელ გრძნობას. ბოლომდე გმირი უნდა იყოს, მოწამის ხატს უნდა დაემსგავსოს, დრამის ფერებში შეღებოს ყოველივე.

მას შემდეგ, რაც მხატვარი თავისი ნახატების შესახებ მოუყვა, ერთი დღე არ გასულა, რომ ამაზე არ ეფიქრა. მონაყოლმა ძლიერი შთაბეჭდილებები დაუტოვა. ღამ-ღამობით წარმოიდგენდა, რას ხატავდა მხატვარი. ზოგჯერ თვითონაც შესანიშნავ ილუსტრაციებს აგებდა საკუთარ წარმოსახვაში, მაგრამ ეს კიდევ უფრო მეტად უძლიერებდა იმის რწმენას, რომ მხატვარი ნამდვილ შედევრებს ქმნის. მისთვის უსაზღვრო და უკიდეგანოა მხატვრის ნიჭი.

მიდის ცნობისმოყვარეობითა და წყენით შეზავებული კაცი. მხატვარი მშვიდად ადევნებს თვალს. აკვირდება. იცის, რამხელა სევდას დაატარებს ეს კაცი, რამხელა სიმძიმეს გრძნობს, როგორი მტკივნეული ბრძოლა გაუმართავს საკუთარ თავთან, რომ ოდნავი სიმსუბუქე მაინც იგრძნოს. და კიდევ უფრო ამძიმებს ცნობისმოყვარეობით, იმედგაცრუებითა და წყენით.

პირველ დანახვისთანავე დაინტერესდა, მერე აკვირდებოდა, ნელ-ნელა შეისწავლა კიდეც. ამ კაცში ისეთი რამ იყო, რაც მხატვარს ძლიერ იზიდავდა. თითქოს ყრუ ხმით ეჩურჩულებოდა, რომ სულის ყველაზე ღრმა ფენებამდე უნდა გამოეკვლია. მხატვარიც კიდევ უფრო ყრუდ, უხმოდ და შეუმჩნევლად დაეხეტებოდა მის შინაგან სამყაროში, ისე რომ, კაცი ვერ გრძნობდა, როგორ დადიოდა მხატვარი მისი სულის იატაკზე, როგორ აფათურებდა ხელებს სულის კედლებზე. კაცი უჩუმრისპირად, უხმაუროდ, ნელა და უმტკივნეულოდ შიშვლდებოდა, ნიღაბს იხსნიდა და გაუცნობიერებლად ჯდებოდა მხატვრის მიერ მითითებულ სკამზე, რომელიც ტილოს წინ იდგა.



№1  offline მოდერი guroo

უუუუჰ, რა გასალანძღი ვარ, რომ ბრაზილიური სერიალივით შუაში გავწყვიტე თხრობა :დ
რეკლამა ვარ - ჩაკვეხებული - საკუთარი თავის რეკლამა!

 


№2 სტუმარი სტუმარი მზიკო

ამჯერად დიალოგებთან არ მაქვს პრობლემა. ძალიან კარგი და საინტერესოა. ასეთს რას მალავს ქალი? რა დღეში ჰყავს ეს კაცი. მოთმინება დაკარგული კაცის ცნობისმოყვარეობით მოწამვლა ძალიან კარგად მოგიქფირებიათ და საოცრად გაქვთ აღწერილიც.
ასეთი პატარა რატომ იყო ეს ისტორია? გაგრძელება არ ექნება?

 


№3  offline მოდერი guroo

სტუმარი მზიკო
ამჯერად დიალოგებთან არ მაქვს პრობლემა. ძალიან კარგი და საინტერესოა. ასეთს რას მალავს ქალი? რა დღეში ჰყავს ეს კაცი. მოთმინება დაკარგული კაცის ცნობისმოყვარეობით მოწამვლა ძალიან კარგად მოგიქფირებიათ და საოცრად გაქვთ აღწერილიც.
ასეთი პატარა რატომ იყო ეს ისტორია? გაგრძელება არ ექნება?

მიხარია, რომ მოგეწონათ.
მხატვარი ამ კაცის შესახებ ქმნის ნამუშევრებს. მოკლედ საინტერესო რაღაც მაქვს ჩაფიქრებული, მაგრამ წერა ძალიან მეზარება. დიდხანს ვერ ვკონცენტრირდები ერთსა და იმავე თემაზე, არ შემიძლია. გაგრძელება აუცილებლად იქნება, თუმცა ჯერ "ზოი" უნდა დავასრულო.

 


№4  offline მოდერი guroo

ესეც ექვსქულიანი კომენტარი :დდდ
წინ მოდერობისკენ! :დდდდდ

 


№5  offline მოდერი guroo

კომენტარი ექვის ქულისთვის! იუჰუუ!!

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent