შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

არეული გრძნობები 29 თავი


4-06-2022, 12:46
ავტორი ნეაკო
ნანახია 9 858

თათიამ არაფერი უპასუხა, მხოლოდ ერთი წამით შეხედა ქმარს ზიზღით სავსე მზერით და მაშინვე ზურგი აქცია მის მომღიმარ სახეს
-საით?- ცინიკური ტონით ჰკითხა ლაშამ მიბრუნებულ ცოლს და უეცრად მაჯაზე უხეშად წაავლო ძლიერი ხელი, მოულოდნელად თავისკენ მიატრიალა და მაქსიმაურად მიიზიდა. გაეცინა როცა გაბრაზებულმა თათიამ გაიბრძოლა და მისი ხელიდან გასხლტომა სცადა- მიყვარხარ- მოულოდნელად ზედ ტუჩებთან დაუჩურჩულა და მისმა სიტყვებმა მაინც რომ ვერ დააშოშმინა აფორიაქებულ გოგონა სიგარეტიანი ხელი წელზე შეუცურა და ტანზე მჭიდროდ მიიკრო მისი სუსტი, ნაზი სხსეული
-ლაშა!-აღმოხდა მისი ზედმეტი სიახლოვით დამფრთხალ გოგონას და წამიერად მზერა გაუსწორა მის ჩამქრალ თვალებს- გამიშვი-ძლივს გასაგონად დაიჩურჩულა და ბნელ სივრცისკენ მიმართა აწყლიანებული თვალები
-არ გაგიშვებ...-დაუღრინა მისი წინააღმდეგობის გაწევით გაღიზიანებულმა ბიჭმა და სახე იმდენად მიუახლოვა სუნთქვა აჩქარებულ გოგონას რომ ინსტიქტურად თათიამ მზერა გაუსწორა მის არეულ სახეს. ამ დროს მათი ამღვრეული თვალები ერთმანეთს შეეფეთა. სამარისებური სიჩუმე ჩამოწვა, რომელიც ისევ, ლაშას ირონია ნარევმა ხმამ დაარღვია-სულ რატომ მეწინაადეგები?-ინტერესით ჰკითხა ცოლს და ცხვირის წვერით, ოდნავ, სულ ოდნავ შეეხო საფეთქელზე
-აქ ყოფნა აღარ მინდა-ჩამწყდარი ხმით უთხრა თათიამ და თავი ოდნავ უკან გასწია და გვერდზე მიატრიალა
-კარგი წავიდეთ-მშვიდი ტონით უპასუხა ლაშამ, რომელმაც არ შეიმჩნია ცოლის ეს გამომწვევი ქცევა და ოდნავ უკან დაიხია, სიგარეტის ახალ ღერს სწრაფად მოუკიდა და ნერვიულად გააბოლა.
-ნინი და მარიამი?-შეიცხადა თათიამ
-იო წამოიყვანს
-ხო მაგრამ...
-სახლში წასვლა გინდა თუ არა?-გაბრაზდა ლაშა და ხელგადახვეულმა მანქანისაკენ წაიყვანა გაღიზიანებული გოგონა.
სახე წაშლილი თამუნა ერთ ადგილზე მიყინულივით იჯდა, ავტობანზე, გადაჭარბებული სიჩქარით მიმავალ მანქანაში და საქარე მინას მიშტერბოდა არაფრისმთქმელი, ცივი, ცარიელი ჩამქრალი თვალებით. ბოლოს ვეღარ მოითმინა და ჩამწყდარი ხმით ჰკითხა, მიღებული ჭარბი ალკოჰოლის დიზისგან სახე მონგრეულ კაცს
-რისი იმედი გაქვს? მართლა გგონია რომ იმ ყველაფერის მერე რაც ჩაიდინე შენთან დავბრუნდები?
-ვიცი რომ შენი ნებით არ დაბრუნდები-გამოსცრა კბილებში გაღიზიანებულმა კაცმა და სიჩქარეს კიდევ მოუმატა
-თავს რატომ არ მანებებ?! რა გინდა ჩემგან?-დაღლილი ხმით ჰკითხა თამუნამ ქამრს და სულ ერთი წამით მიიხედა მისკენ, ამ დროს მათი ამღვრეული თვალები წამიერად ერთმანეთს შეხვდა
-იცი რაც მინდა-თავხედური ტონით უპასუხა ზურამ და ისევ გზას გახედა მომღიმარი სახით
-შენთან ყოფნა არ მინდა! აღარ მინდა, რატომ არ გესმის?- ავარდა თამუნა
-ჯერ კიდევ გიყვარვარ ამას ვგრძნობ!-დარწმუნებით უთხრა ზურამ გაგიჟებულ ქალს და მისკენ მიიხედა
-მიყვარხარ... მაგრამ მძულხარ... -აგრესიული ტონით უპასუხა თამუნამ ირონიულად მომღიმარ კაცს და მშვიდად განაგრძო საუბარი- რადგან შენ... შენს საოცნებო ქალთან ღალატით მაიძულე, ამ ქვეყნად ყველაზე საშინელი გრძნობა... ზიზღნარევი სიყვარული განმეცადა...
-ვიცი რომ გატკინე... ვიცი რომ იმედები გაგიცრუე... ვიცი რომ არასწორად მოვიქეცი მაგრამ...
-ზურა, ჩვენს შორის ყველაფერი დამთავრდა! დამთავრდა გესმის?
-არა!
-შენ მე მიღალატე!
-მხოლოდ ერთხელ... ეს მხოლოდ ერთღამიანი შეცდომა იყო!
-შენ რა დამცინი?-სიმწრის ღიმილმა გადაურბინა სახეზე სასოწარკვეთილ ქალს
-ვიცი რომ შეცდომა დავუშვი... საშინელი შეცდომა... მაგრამ ამის გამო ჩემი ცხოვრებიდან წასვლის უფლებას არ მოგცემ.. ვერ დაგარგავ
-შენ მე იმ ღამეს დამკარგე როცა სხვა ქალს შეეხე!-ტირილის ნოტებშეპარული ხმით უთხრა თამუნამ გაღიზიანებულ კაცს
-მხოლოდ ერთხელ! ერთხელ გესმის?
-გგონია ამას ჩემთვის მნიშვნელობა აქვს?-ცინიკური ტონით უთხრა თამუნამ გაგიჟებულ კაცს და ირონიულად გაეცინა
-ყველაფერს გავაკეთებ რომ ჩემთან დაბრუნწბა გაიძულო... რადგან ვიცი რომ ჩემი პატიება შეგიძლია-უეცრად წყობრიდან გამოვიდა გაღიზიანებული კაცი
-გინდა რომ სიყვარულის სახელით ღალატის პატიება მაიძულო?-ავარდა თამუნა
-მე შენ მჭირდები... მჭირდები გესმის?-უცბათ სტრატეგია შეცვა ზურამ
-შენ მე არ გიყვარვარ! არასდროს გყვარებივარ! ერთადერთი მიზეზი ჩემთან ყოფნა რატომაც გინდა ეს უკიდეგანო ეგიოზმია და მეტი არაფერი!
-ტონს დაუწიე!-გამაფრთხილებლად უთხრა ზურამ და მისკენ მიიხედა
-ნუ მიბრძანებ რა გავაკეთო!
-ნუ გავიწყდება რომ ჯერ კიდევ ჩემი ცოლი ხარ- ცინიკური ტონით უთხრა მომღიმარმა კაცმა სახე წაშლილ ქალს და სიჩქარეს მაქსიმალურად უკლო
-მეზიზღები!- აგრესიული ტონით უთხრა თამუნამ სურვილისგან თვალებანთებულ კაცს რომელიც მოულოდნელად მისკენ გადაიხარა და ლავიწის ძვალზე აკოცა -რას აკეთებ! შენ რა გაგიჟდი?-აყვირდა უეცრად წყობრიდან გამოსული ქალი, რომელიც ინსტიქტურად დაბლოკილ კარს დაეჯაჯგურა-გააღე! ახლავე გააღე!-უყვირა ისევ სახე მონგრეულ კაცს რომელიც საწყის პოზიციას უმისამართო გინებით დაუბრუნდა-გააღე-მეთქი!- ამჯერად ტირილის ნოტებშეპარული ხმით მიმართა თამუნამ ქმარს და მისკენ მიიხედა ამღვრეული თვალებით. ზურამ მისი მზერა დააიგნორა და ნელ-ნელა სუჩქარეს უმატა- ასე რატომ იქცევი? რა გინდა ჩემგან-აღმოხდა სასოწარკვეთილ ქალს, როცა ავტობანზე მიმავალი მანქანის სიჩქარემ დასაშვებს მნიშვნელოვნად გადააჭარბა
-ისევ შენთან ყოფნა მინდა რადგან მინდიხარ! რა ვერ გაიგე ეს მოტყნ.ლი- ფეთქდა უეცრად ზურა
-გულს მირევ-გულწრფელი ზიზღით, მშვიდი ტონით უთხრა თამუნამ გაგიჟებულ კაცს რის გამოც გაცოფებულმა ზურამ რამდენიმე წამის განმავლობაში თავზე და მანქანზე კონტროლი ერთდროულად დაკარგა. გონს მხოლოდ მაშინ მოვიდა როცა მის დახშულ სმენას სადღაც შორიდან მიწვდა საყვარელი ქალის სასოწარკვეთილი კივილის ხმა-გააჩერე! ახლავე გააჩერე ეს წყეული მანქანა!. -ზურამ წამიერად მისკენ მიიხედა ცივი, ვარიელი არაფრისმთქმელი თვალებით და გზას გახედა.. სვალ ნაწილიდან გადასული მანქანა მკვეთრი მანევრით დააბრუნა გზაზე და სიჩქარეს მოუმატა
-ზურა გთხოვ მანქან გააჩერე-შეეხვეწა სასოწარკვეთილი ქალი გაგიჟებულ კაცს და აკანკალებული ხელებით მოიწმინდა გადმოდენილი სიმწრის ცრემლები სახიდან. გაბრაზებულმა ზურამ მის საპასუხოდ სიჩქარეს კიდევ უფრო მოუმატა რის გამოც თამუნა ისევ აყვირდა
-ჩემგან განსხვაავებით იმ ნაბ.ჭვეის შეხება გულს არ გირევს ხო?-კარგა ხნის სიჩუმის მერე გამოსცრა კბილებში გაავებულმა კაცმა და გაოგნებული თამუნასკნ მიიხედა რომელიც იმდენად დაიბნა ქმრის აგრესიულმა სიტყვებმა რომ კარგა ხანს თავი ვერ მოუყარა სათელ სიტყვებს
-რას ბოდავ?-მხოლოდ ეს დაიჩურჩულა ძლივს გასაგონად და თავი დახარა
-უკვე იწექი მასთან?-ცინიკური ტონით ჰკითხა ზურამ ხელახლა ატირებულ ქალს რომელიც მისკენ მიტრიალდა და შეძლების დაგვარად მთელი ძალით გაარტყა სახეში ხელი
-სიტყვებს დაუკვირდი, შენს თავში ნუ გეშლები!- ავარდა თამუნა
-მისგამო არ გინდა ჩემთან დაბრუნება!- ამჯერად სხვა მიმართულებით წაიყვანა საუბარი სასმლისგან ჯერ კიდევ ტვინარეულმა კაცმა
-შენს გამო! ყველაფერში დამნაშავე მხოლოდ შენ ხარ! და შენ ეს კარგად იცი
-განქორწინებაც მისგამო გინდა
-გაგიჟდი? შეიშალე?
-ჩემი შეხება იმ წამიდან გირევს გულს როცა ის ნაბ.ჭვარი გამოჩნდა ჩვენს ცხოვრებაში
-სულ გაგიჟდი ხო?
-მთელი ეს დრო ვცდილობდი შენი პატიება დამემსახურებინა...
-დაგემსახურებინა?-გაეცინა თამუნას- შენ მხოლოდ იმის ცდაში იყავი რომ ჩემთვის ტკივილი მოგეყენებინა
-მინდოდა ჩემთან დაბრუნებულიყავი
-ძალდატანები? მუქარით? იძულებით?
-ნებისმიერი გზით-გამოსცრა კბილებში გაავებულმა კაცმა
-ასე იმიტომ მექცევი რომ არ გიყვარვარ... არც თათა გიყვარს... წარმოდგენაც არ გაქვს რა არის სიყვარული... ვინც უყვართ იმას არ ტკენენ...
-ზაზამ სწორი წარმოდგენები შეგიქმნა?
-თუ ეს დაგამშვიდებს გეტყვი რომ ჩვენს შორის არაფერი არ ხდება, მაგრამ ეს იმას არ ცვლის რომ შენ მე გულს მიერევ შენთან დაბრუნებას სიკვდილი მირჩევნია-დაუფიქრებლად მიახალა თამუნამ და თვალი თვალში გაუყარა
-გგონია ამ სიტყვების გამო უკან დავიხევ და ერთად ყოფნის უფლებას მოგცემთ? თუ ჩემი არ იქნები არავისი არ იქნები!-აყვირდა ზურა და გაზს ბოლომდე მიაჭირა, საჭეს ხელები გაუშვა და ღვედი შეიხსნა, სასოწარკვეთილმა თამუნამ კი ინსტიქტურად გაიკეთა და თვალები დახუჭა.
რეანიმაციიდან გამოსული ნინი ტირილისგან თვალებდასიებული თვალებით მივარდა ლაშას და მკერდზე ხელები დაარტყა
-ყველაფერი შენი ბრალია, ეს ავარია შენს გამო მოხდა!
-ნინი-სწრაფად მიუახლოვდა იოანე სასოწარკვეთილ გოგონას, თვალებაწყლიანებულ ძმას მოაშორა და გულში ჩაიკრა. იქამდე ტიროდა მისავათებული გოგონა სანამ სრულად არ დაიცალა მძიმე ემოციებისგან
-არ მეგონა ასეთი რამ თუ მოხდებოდა- ჩამწყდარი ხმით აღმოხდა ლაშას და სკამზე მჯდომ ნინი გახედა რომელიც ზიზღით სავსე მზერით მიაჩერდა მას



№1 სტუმარი ელა1

ზურა არის არა ადამიანი რომელიც მარტო საკუთარ თავზე ფიქრობს და თამუნა არ უყვარს უბრალოდ ეშინია რომ საკუთარი სათამაშოს დაკარგავს რომელითაც ამდენი ხანი აკეთებინა იმას რაც უნდოდა და აიძულებდა მასთან ყოფნას.

იმედია თამუნა გამოძვრება და კარგად იქნება და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის .

ასე მგონია რომ თამუნას არასოდეს არ უყვარდა ზურა უბრალოდ როგორც ყოველთვის ხდება გოგოები ადრე თხოვდებიან და მოწონება სიყვარული გონია და თხოვდებიან და მერე როცა გათხოვილები არიან ეჩვევიან ამ სტატუს და იძულებულები არიან იცხოვრონ მასთან ვინც არ უყვართ.

 


№2  offline წევრი Marikagogolqdze

ღმერთო რა გულის ამრევი ოჯახია.ყვდლაზე გული მწრევა და პირვწლ რიგში ამდენ უთავმოყვარეო ქალზე

 


№3 სტუმარი Keira.კირა

თამუნას ტლაშანი კარგი იყო laughing

 


№4 სტუმარი სტუმარი მაკო

საერთოდ გულის ამრევია ამდენი ვითომ სიყვარულის სახელით მოძალადე ქმრები . არ მოგბეზრდა ამდენი უაზრობის წერა?

 


№5  offline მოდერი ნეაკო

Keira.კირა
თამუნას ტლაშანი კარგი იყო laughing

ვაიმე ეს ისტორია გადამიყოლებს მეეეეეეე joy

სტუმარი მაკო
საერთოდ გულის ამრევია ამდენი ვითომ სიყვარულის სახელით მოძალადე ქმრები . არ მოგბეზრდა ამდენი უაზრობის წერა?

გულწრფელად რომ გითხრა, ამ ისტორიის უარყოფითი ემოციებით მართლა დავიღალე....ამიტომაც მიჭირს ამ ისტორიის ფინალამდე მიყვანა.
ისე, თუ ფიქრობ რომ ყველაფერი რასაც მე ვწერ უაზრობაა რაღატომ კითხულობ არ მესმის?

მაინტერესებს ,,ვალსი ლურჯ ფონზე" თუ წაგიკითხავს? მე წავიკითხე და რა თქმა უნდა საშინლად მომეწონა, მოვიხიბლე თითოეული პერსონაჟით, ისტორიის შინაარსით, გავითარებული მოვლენებით. კითხვისას ისეთი განცდა მქონდა რომ ამ ისტორიის თანამონაწილე ვიყავი... მაგრამ იმდენად ემოციური იყო და ჩემზე იმდენად იმოქმედა ამ ისტორიამ რომ ბოლო ნაწილი უბრალოდ არ წავიკითხე... არც ვაპირებ წაკითხვას იმიტომ რომ ძალა არ მყოფნის გავუმკლავდე იმ ემოციებს რონელსაც ავტორი გადმოსცემს მატილდას და ონისეს გიჟური სიყვარულით.

ეს მაგალითი იმიტომ მოვიყვანე რომ როცა შენზე, პიროვნებაზე ზედმეტად მტკივნეულად ან გამაღიზიანებლად მოქმედებს ავტორის დამოკიდებულება მკითხველისადმი ან თავად ისტორიის შინაარსი, ამაზე ნერვების აშლა უბრალოდ არ ღირს...

მე მესმის, რა არის შენი და ყველა სხვა დანარჩენი მკითხველის ნეგატიური კომენტარის დაწრის მიზანი, მაგრამ ისტორიას ახლა, ამ ეტაპზე უბრალოდ ვერ შევწყვეტ... ჩემი როგორც ავტორის მხრიდან ეს არასწორი იქნება...

Marikagogolqdze
ღმერთო რა გულის ამრევი ოჯახია.ყვდლაზე გული მწრევა და პირვწლ რიგში ამდენ უთავმოყვარეო ქალზე

მესმის შენი....
რა თქმა უნდა, უარყოფითი ემოციებით დატვირთულ ისტორიას ნეგატიური შინაარსის კონმენტარები მოჰყვება

ელა1
ზურა არის არა ადამიანი რომელიც მარტო საკუთარ თავზე ფიქრობს და თამუნა არ უყვარს უბრალოდ ეშინია რომ საკუთარი სათამაშოს დაკარგავს რომელითაც ამდენი ხანი აკეთებინა იმას რაც უნდოდა და აიძულებდა მასთან ყოფნას.

იმედია თამუნა გამოძვრება და კარგად იქნება და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის .

ასე მგონია რომ თამუნას არასოდეს არ უყვარდა ზურა უბრალოდ როგორც ყოველთვის ხდება გოგოები ადრე თხოვდებიან და მოწონება სიყვარული გონია და თხოვდებიან და მერე როცა გათხოვილები არიან ეჩვევიან ამ სტატუს და იძულებულები არიან იცხოვრონ მასთან ვინც არ უყვართ.

ელა მაქსიმალურად ვეცდები რომ ეს ისტორია რაც შეიძლება მალე დავასრულო და როგორმე ფინალამდე ლოგიკური დასასრულით მივიდე.

დავითრგუნე მეთვითონ ამდენი უარყოფითი ემოციებით და წარმომიდგენია მკითხველს როგორ არ მოწონს... მოკლეთ მე ვფიქრობ რომ ეს ისტორია არის ჩემი მწირი მწერლური კარიერის ყველაზე დიდი მარცხი.

თუმცა მე მაინც ვფიქრობ რომადამიანებს ბედნიერებისთვის და წარმატებისთვის ოჯახისწევრების დახმარება და გვერდში დგომა სჭირდებათ... ანუ თათიას რომ მხარში ედგეს ოჯახი ასე არ დაიტანჯებოდა... და თამუნას რომ ლაშა გვერდით დასდგომოდა და დედისთვის მხარი დაეჭირა არც ზურა შეტოპავდა ასე ღრმად და ორივე მონახავდა თავის გზას ახალი ცხოვრების გზაზე ❤❤❤❤❤❤

 


№6 სტუმარი nino

ამ საიტზე დიდი ხანია არ ვყოფილვარ და დღეს შემოვედი...

შენი ისტორიები ყველა წავიკითხე რადგან მაინტერესებდა პირველი ისტორიიდან მოყოლებული რა დაწერე და განვითარდი თუ არა როგორც ავტორი... შენ ისტორიებში ჩვალში ყველაზე ცუდად მხვდება ის რომ მოძალადეს აპრავებ, რომ სიყვარულის სახელით იცვლებიან და ა.შ.
მე მაგალითად ჩემი პროფესიიდან გამომდინარე მაქვს შეხება მოძალადე კაცებთან, მაქვს მოსმენილი როგორი სიამაყით ყვებიან და ამაყობენ რომ იძალადეს, მათი სიყვები თუ როგორ მანუპულირებდა საკუთარი მეორე ნახევრის გრძნობებით და როგორ აჯერებდა ყოველი ძალადობის მერ ერომ უყვარდა და მას აღარ შეეხებოდა, რის შედეგადაც მსხვეპლი ისევ მახეში ებმეოდა ამის მოსმენა საშინელება იყო, იმის გააზრება რომ ის ქალი და ოჯახი რას განიცდიდა, რა ზეწოლა ქონდა მასზე.

როდესაც წერ ესეთ სენსიტიურ თემაზე გააზრებულად უნდა წერო, ჩამოაყალიბულად უნდა წერო შენ კიდევ წერ ზედაპირულად და ეს ძალიან ცუდად მხვდება.

ძალადობა ქალზე, ოჯახის წევრებზე შეყვარებულზე გააჩნია ფორმას, სიმძიმეს, მაგრამ ეს თემა ყველგან შეგხვდება და ჩვენს გარშემოც არიას. შენი როგორც ავტორის პრობლემა არის ის რომ სწორად ვერ აკეთებ ფორმულირებას, გასამართლებლად ნუ იტყვი რომ მეტის წერა და ფანტაზია არ გაქვს ან იმას რომ შენს ირგვლივ ეს თემები ხდება და ამიტომ წერ. ესეთ თემას როცა იღებ გააზრებულად უნდა წერდე და არა ესე ზედაპირულად, ასეთი თემი წერა მატივი არაა. მე ვიცი მოძალადის ტიპები როგორები არიან შეხება მქონია და შემიძლია დავწერო ავღწერო და მათი ბნელი მხარე წარმოვაჩინო. როცა შეხება არ გაქვს და ამაზე მხოლოდ ზედაპირული და შორიდან გაქვს შემხებლობა, ვთვლი რომ არ უნდა წერო.

თან გყავს ამხელა აუდიტორია რას თავაზობ შენ როგორც მწერალი? რომ ზალადობა ცუდია? რომ ქონებამდე სექსი დანაშაული არაა? ამის გარდა სხვა რამეს თავაზობ რამე ეუბნები? აქ ყველა ტიპის ადამიანი შემოდის ქალიც, კაციც... კაცს უნდა დაანახო - დააფიქრო რომ ძალადობა გამოსავალი არაა, ქალი ნივთი არაა და ა.შ, ქალს უნდა დაანახო რომ ის ნივთი არაა და ისეთივე ადამიანი როგორც კაცი, რომ ოჯახისგან თავის დასაღწევად არ ნიშნავს უსიყვარულოდ გათხოვდე, როცა იცი რომ კაცს არ უყვარხარ მასთან ურთიერთობა რომ უნდა დაამთავრო და ღირსებადა და საკუთარი თავის პატივისცემა უნდა გააჩნდეს, და არ უნდა ადარდებდეს მეზობელი რას იტყვის. გამიუვალი მდგომარეობა არ არსებობს, არსებოპობს გამოსავალი რომელიც არ მოგვწონს.

ძლიერ ქალს აყალიბებ ოღონ თუ მის უკან კაცი დგას რომელიც მაზეა შეყვარებული ამ შემთხვევაში ნახავს გამოსავალს და დააღწევს თავს მონსტრს... ამისთვის კაცი არაა საჭირო..

დედა რომელსაც საკუთარი პირადი დრამები უფრო მნიშვნელოვანია ვიდრე შვილების აღზრდა, რომ ჯობია მოძალადე მამის გარეშე აცხოვრო შვილები ვიდრე მათ გვერდე და ესეთ არააობებად გაზარდო შვილები, რომლებსაც ქალზე ძალადობა ნორმაა გონიათ, მათი გრძნობებით გათელვაც ნორმაა რომ კაცი თუ ერთხელ გაიგულავებს ეგ არაფერო, რომ ქალი მხოლოდ სამზარეულოში უნდა იყოს და კაცის სიტყვა კანონია და ა.შ. ჯობია სიდუხჭირეში იცხოვრო შვილები აღზარდო კარგ და სწორ გარემოში, ვიდრე ესეთ გარემოში.

 


№7  offline მოდერი ნეაკო

nino
ამ საიტზე დიდი ხანია არ ვყოფილვარ და დღეს შემოვედი...

შენი ისტორიები ყველა წავიკითხე რადგან მაინტერესებდა პირველი ისტორიიდან მოყოლებული რა დაწერე და განვითარდი თუ არა როგორც ავტორი... შენ ისტორიებში ჩვალში ყველაზე ცუდად მხვდება ის რომ მოძალადეს აპრავებ, რომ სიყვარულის სახელით იცვლებიან და ა.შ.
მე მაგალითად ჩემი პროფესიიდან გამომდინარე მაქვს შეხება მოძალადე კაცებთან, მაქვს მოსმენილი როგორი სიამაყით ყვებიან და ამაყობენ რომ იძალადეს, მათი სიყვები თუ როგორ მანუპულირებდა საკუთარი მეორე ნახევრის გრძნობებით და როგორ აჯერებდა ყოველი ძალადობის მერ ერომ უყვარდა და მას აღარ შეეხებოდა, რის შედეგადაც მსხვეპლი ისევ მახეში ებმეოდა ამის მოსმენა საშინელება იყო, იმის გააზრება რომ ის ქალი და ოჯახი რას განიცდიდა, რა ზეწოლა ქონდა მასზე.

როდესაც წერ ესეთ სენსიტიურ თემაზე გააზრებულად უნდა წერო, ჩამოაყალიბულად უნდა წერო შენ კიდევ წერ ზედაპირულად და ეს ძალიან ცუდად მხვდება.

ძალადობა ქალზე, ოჯახის წევრებზე შეყვარებულზე გააჩნია ფორმას, სიმძიმეს, მაგრამ ეს თემა ყველგან შეგხვდება და ჩვენს გარშემოც არიას. შენი როგორც ავტორის პრობლემა არის ის რომ სწორად ვერ აკეთებ ფორმულირებას, გასამართლებლად ნუ იტყვი რომ მეტის წერა და ფანტაზია არ გაქვს ან იმას რომ შენს ირგვლივ ეს თემები ხდება და ამიტომ წერ. ესეთ თემას როცა იღებ გააზრებულად უნდა წერდე და არა ესე ზედაპირულად, ასეთი თემი წერა მატივი არაა. მე ვიცი მოძალადის ტიპები როგორები არიან შეხება მქონია და შემიძლია დავწერო ავღწერო და მათი ბნელი მხარე წარმოვაჩინო. როცა შეხება არ გაქვს და ამაზე მხოლოდ ზედაპირული და შორიდან გაქვს შემხებლობა, ვთვლი რომ არ უნდა წერო.

თან გყავს ამხელა აუდიტორია რას თავაზობ შენ როგორც მწერალი? რომ ზალადობა ცუდია? რომ ქონებამდე სექსი დანაშაული არაა? ამის გარდა სხვა რამეს თავაზობ რამე ეუბნები? აქ ყველა ტიპის ადამიანი შემოდის ქალიც, კაციც... კაცს უნდა დაანახო - დააფიქრო რომ ძალადობა გამოსავალი არაა, ქალი ნივთი არაა და ა.შ, ქალს უნდა დაანახო რომ ის ნივთი არაა და ისეთივე ადამიანი როგორც კაცი, რომ ოჯახისგან თავის დასაღწევად არ ნიშნავს უსიყვარულოდ გათხოვდე, როცა იცი რომ კაცს არ უყვარხარ მასთან ურთიერთობა რომ უნდა დაამთავრო და ღირსებადა და საკუთარი თავის პატივისცემა უნდა გააჩნდეს, და არ უნდა ადარდებდეს მეზობელი რას იტყვის. გამიუვალი მდგომარეობა არ არსებობს, არსებოპობს გამოსავალი რომელიც არ მოგვწონს.

ძლიერ ქალს აყალიბებ ოღონ თუ მის უკან კაცი დგას რომელიც მაზეა შეყვარებული ამ შემთხვევაში ნახავს გამოსავალს და დააღწევს თავს მონსტრს... ამისთვის კაცი არაა საჭირო..

დედა რომელსაც საკუთარი პირადი დრამები უფრო მნიშვნელოვანია ვიდრე შვილების აღზრდა, რომ ჯობია მოძალადე მამის გარეშე აცხოვრო შვილები ვიდრე მათ გვერდე და ესეთ არააობებად გაზარდო შვილები, რომლებსაც ქალზე ძალადობა ნორმაა გონიათ, მათი გრძნობებით გათელვაც ნორმაა რომ კაცი თუ ერთხელ გაიგულავებს ეგ არაფერო, რომ ქალი მხოლოდ სამზარეულოში უნდა იყოს და კაცის სიტყვა კანონია და ა.შ. ჯობია სიდუხჭირეში იცხოვრო შვილები აღზარდო კარგ და სწორ გარემოში, ვიდრე ესეთ გარემოში.

ძალიან დიდი მადლობა გამოხმაურებისთვის და აზრის გაზიარებისთვის.
სრულად ვიზიარებ შენს შენიშვნებს და რჩევებს.
გეთანხმები ისტორიებს ზედაპირულად ვწერ. ამის ბევრი მიზეზი არსებობს... თუმცა ვაცნობიერებ იმ პასუხისმგებლობას, რაც მე, როგორც მწერალს მეკისრება მკითხველის მიმართ...

პირადად მე არ ვფიქრობ რომ იმისთვის რომ ძლიერი და შემდგარი ქალი იყო აუცილებლად შენს უკან მამაკაცი უნდა იდგეს, თუმცა, როგორც ჩანს ისტორიებში ჩემდაუნებურად ამ მცდარ შეხედულებას ფრთებს ვასხამ.

ძალიან ვეცდები ეს ისტორია რაღაც დონეზე გამოვასწორო არა, პერსონაჟების ცვლილებით ( რადგან მეც ვფიქრობ რომ მოძალადე ადამიანები არავის და არაფრისგამო არ იცვლებიან) არამედ შინაარსით.

მადლობას გიხდი კიდევ ერთხელ იმისთვის რომ გამომეხმაურე და კორექტულად გამიზიარე შენი აზრი იმ ყველაფერზე რასაც ჩემს ისტორიებზე ფიქრობ. ❤❤❤

 


№8  offline წევრი Soraya

რაც დაიწყო ეს ისტორია მას შემდეგ ვკითხულობ, ვკითხულობ ვკითხულობ…არ ვაპირებ იმის თქმას რომ ერთ ეტაპზე ხარ გაჩერებული და წინ სვლა რაც იყო ამ ისტორიაში მხოლოდ თამუნას წასვლა, სხვა არაფერი…(ეს უკვე ბევრჯერ დაწერეს რომ ისტორია არ ვითარდება და ასე შემდეგ, და ნამდვილად ვიცი რომ შენ, როგორც ავტორი, მწერალი გააზრებული გაქვს ეს ყველაფერი და ცდილობ გამოასწორო კიდეც)
ისტორიაში ჩემი აზრით მთავარი შეცდომა იყო მოვლენების განვითარება. ვიცით რომ საქართველოში და მსოფლიოში ესეთი შემთხვევები ბევრია, გავიგეთ ისიც რომ სექსიზმით არიან საზოგადოების დიდი ნაწილი შეპყრობილნი, მაგრამ, აზრი? შენს ისტორიაში ზურა მხოლოდ იმას მიხვდა, რომ არ უნდა ეღალატა(უნდა მიმხვდარიყო კი, მაგრამ მთავარ თავის დანაშაულს რატომ ვერ ხვდება? მაგალითად ის რომ აქამდე მუშაობის “უფლებას” არ აძლევდა, ამის შემდეგ მიყენებული ტრამვები, რამეს მიხვდა? არც არაფერს, და შენი ნაწერიდან მხოლოდ იმის დასკვნა გამომაქვს რომ ვერ ვერასდროს მიხვდება რა დააშავა ოდნავ მაინც(ნუ თუ ეგ გაქვს განსაზღვრული რა თქმა უნდა მე შემეშალა, მაგრამ შეგრძნება მრჩება რომ არ აპირებდა იმ უარყოფით პერსონაჟებს დაანახო რომ არასწორები არიან).
წარმატებები და აქვე გეტყვი რომ ვიაზრებ შენს დამოკიდებულებას ამ ისტორიაზე, მაგრამ ჩემი აზრით პირადად ვთვლი რომ თუ არ გინდა ამ ისყორიის დაწერა ნუ დაწერ, იმიტომ რომ ასე ეს ისტორია არ გამოვა ისტორია რომლის დაწერაც დაწყებისას გინდოდა.ანუ იმას ვამბობ რომ შენ თვლი რომ ვალდებულება გაქვს აღებული თუნდაც მკითხველის მიმართ ან შენივე თავის მიმართ? არ ვიცი, მაგრამ ის ვიცი რომ ვალდებულების გამო არ უნდა გააგრძელო ისტორია.
წარმატებები!

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent