შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

შეუძლებელია {სრულად}


21-07-2022, 15:07
ავტორი sameone crazy girl
ნანახია 29 386

„შეუძლებელია“ არის ისტორია,რომელსაც სიმბოლურად დავწერე არა სულ’არეულის, არამედ ძველებურად, sameone crazy girl -ის ჩვეული სტილით . გამოვიდა ზუსტად ისეთი როგორიც მინდოდა , იმ რეალური შტრიხებით რაც მსურდა რომ გამომეყენებინა. დავასრულე იმ ეტაპზე, რომელიც წარმომედგინა დასაწყისიდანვე...სადიპლომოს წინა დღეს ვტვირთავ ისტორიას და ცრუმორწმუნეს მჯერა ,რომ როგორც ყოველთვის ახლაც ჩავაბარებ იმიტომ ,რომ მეცადინეობის დროს მიღებულ სტრესს წერის პროცესი აბათილებდა .
მადლობას გიხდით არა მხოლოდ ბოლო თვეებისთვის ,არამედ წლებისთვის, რომელიც გადამატანინეთ.
პ.ს ელენკა , ვიცი ახლა უბედნიერესი ხარ ისტორიისთვის არ გცხელა, მაგრამ კვლავ რომ მიუბრუნდები ვფიქრობ „გაგისწორდება“ , შენ რომ შთამაგონე ამ ისტორიის შექმნა .
ქეთო, მადლობა ყველა სიტყვისთვის ,რომელიც გულს მიჩუყებდა და წერას მაწყებინებდა.
…………
რაიონში შემავალ სოფლებს არ იცნობდა, მხოლოდ მათი სახელები იცოდა და სხვა არაფერი. ზაფხულში საგვარეულო სახლში გატარებულ დღეებს რომ იხსენებდა მხოლოდ ცენტრალური ქუჩები ახსენდებოდა ახლა კი გზას მიუყვებოდა ურჩი მოსწავლის მდგომარეობის გასარკვევად. პასუხისმგებლობა ,რომელიც მეთორმეტე კლასის ახალბედა დამრიგებელს ჰქონდა ყველაფრის წესისამებრ შესრულებას სთხოვდა და ამიტომაც იპოვნა ამაღლობელის სახლი.
-გამარჯობა ,ბებო მოსე ამაღლობელი სად ცხოვრობს ხომ ვერ მეტყვით? - მანქანა გააჩერა და ქუჩის ბოლოს მდგომ ქალს გაუღიმა
-შენ რომელი ხარ ბებიკო - ქალმა თვალები დააწვრიალა და გოგონა შეათვალიერა - ნაცნობი სახე გაქვს, მაგრამ ვერაფრით გაგიხსენე
-ერთმანეთს არ ვიცნობთ , ბებო ... მე პირველად გხედავთ
-ვითომ? არაა , არა ნამდვილად მეცნობი
-ალბათ ვინმეს მიმამსგავსეთ- იღიმოდა და ქალს ისე უყურებდა - ამაღლობლები წესით აქ უნდა ცხოვრობდნენ, თუ ჩიხი ისევ ავურიე
-აქ ვცხოვრობთ ... ჩემ მოსეს კითხულობ , ხომ? მისი შეყვარებული ხომ არ ხარ შემთხვევით
-შეყვარებული? მე სკოლის მოსწავლე მოსე ამაღლობელი მაინტერესებს...მგონი კიდევ არის ვიღაც
-მეტი არავინაა ბებიკო, ერთია და ისიც ჩემი მოსეა ... სახლში შემოდი . იქ ვილაპარაკოთ , დიდხანს დგომა აღარ შემიძლია - უცნაური მზერა ჰქონდა , ასაკს მისი სილამაზისთვის ვერაფერი დაეკლო . ჭაღარა თმის ღერები შავი თავსაფრიდან მოუჩანდა , ამავე ფერის კაბა ეცვა და ხელში ხის ლამაზთავიანი ჯოხი ეჭირა. სიარული უჭირდა, მაგრამ წელშიგამართული მიაბიჯებდა. წამით უკან ჩამორჩა და სახლის წინ , ეზოს ცენტრში მიმავალს მზერა რომ გაუსწორა გულში აუხსნელი სითბო ჩაეღვარა.
-არ მინდა შეგაწუხოთ... სულ ცოტა დროს წაგართმევთ
-ძალიან ცუდი თუ ცოტა ხნით დარჩები , მე დიდხანს დაგიტოვებდი ჩემი ნება რომ იყოს - მშვიდი დღე იყო, ეზოს მარჯვენა მხარეს ყვავილების ბაღში ქვის მრგვალი მაგიდა და სკამები იდგა , იქ დატოვა გოგონა - აქ დაჯექი, მე მოვალ 5 წუთში და მერე მომიყევი მოსეს გოგო თუ არ ხარ მაშ ვინა ხარ- პასუხს არ დაელოდა ისე წავიდა.
სულ დაავიწყდა იქ რა მიზნითაც იყო. იჯდა და იქაურობას ისე აკვირდებოდა თითქოს ბოლო რამდენიმე კვირა იქვე ახლოს რაიონში არ გაატარა. აქ სულ რამდენიმე კილომეტრით შორს , ტყესთან ახლოს მდგომი სახლიდან სრულიად განსხვავებულ ხედს უცქერდა, სიოსაც სხვაგვარი სურნელი მოჰქონდა. სიჩუმეს ცხოველების ხმები არღვევდა მხოლოდ, იქ არც მანქანა შეუნიშნავს და უახლოესი მეზობელიც საკმაოდ შორს ცხოვრობდა .
-რატომ წუხდებით ...დაგეხმარებით- სახლიდან ლანგრით ხელში გამოსული ქალი ,რომ დაინახა მაშინვე წამოდგა
-შენნაირი დახატული სტუმრისთვის ტკბილეულის მიწოდება თუ ვეღარ შევძელი მოვმკვდარვარ და ესაა
-გმადლობთ - კომპოტის წვენი ლამაზ ჭურჭელში ჩაესხა. სხვადასხვა თეფშზე შოკოლადები,კანფეტები, ხილი და რამდენიმე სახის ნამცხვრის ნაჭერი დაელაგებინა
-მიირთვი, ჩემმა მოსემ წუხელ მოიტანა ესენი ... მიყვარს ტკბილი და იმდენი მოაქვს მარტო ვერც ვერევი - თავად შეუვსო ჭიქა კომპოტით - კი არ მიკითხავს იქნებ სხვა წვენი უფრო გინდოდა ან კიდევ ყავა
-არა ,არა გმადლობთ
-გამახსენდა ვინც ხარ - სანამ ალუბლის კომპოტს შეექცეოდა მანამ თქვა ქალმა და ლამის დაიხრჩო მის დარწმუნებულ სახეს რომ გადააწყდა- სესილია ხარ შენ , ჩემი სესიკოს შვილიშვილი
-თქვენ ბებოს იცნობდით ?
-როგორ ჰგავხარ იერით , გამიცოცხლე მოგონებები-თვალები აუწყლიანდა , სესილიას ხელზე აკოცა და მერე სახეზე მოეფერა- ბებიაშენი ჩემი მეზობელი იყო თბილისში . ერთ ეზოში ვცხოვრობდით , ჯერ მე გავყვი მოსეს ბაბუას და მერე ქორწილში გაიცნეს ერთმანეთი სესილიამ და იოსებმა . ახლაც მახსოვს როგორ კიოდა შენი დიდი ბებია სესილიას გაპარვის ამბავი რომ გაიგო
-ისე მენატრება , იმდენად არ მეყო დრო რომელიც მასთან გავატარე ... არც კი ვიცი რა გითხრათ
-მკითხე და მოგიყვები ყველაფერს რაც მახსოვს- ცრემლები შეიმშრალა და ისევ გაუღიმა გრძნობებარეულ გოგონას . შემდეგ გაჟღერდა უამრავი კითხვა და არცერთი მოსწავლე მოსეს შესახებ, არაფერი რის თქმასაც ბიჭზე აპირებდა .
ისხდნენ ტყესთან ახლოს, ამაღლობელის გაშენებულ ბაღში და იცინოდნენ წლების წინ გადახდენილ ისტორიებზე. ქალს სესილიას ხელი ეჭირა და თავისი თბილი თითებით ეფერებოდა , უდიდესი სევდა ბუდობდა მის ღამისფერ თვალებში , მაგრამ წარსულს მოყოლილ ბედნიერ მომენტებს თან ახლდნენ ვარსკვლავებიც, ახალგაზრდობისას რომ უხვად იკიაფებდნენ მის სფეროებში .
-მოსეს რთული ხასიათი აქვს, ეცადე არ აჰყვე ... თუ მოითმენ მოიგებ ! - დამშვიდობებისას უთხრა და დიდხანს მოეხვია მეგობრის მშვენიერ შთამომავალს - შენ შეძლებ , ყველაფერი გამოგივა , სესილია ! - უკვე მანქანაში მჯდომს უთხრა , ხელი დაუქნიადა მერე დიდხანს იდგა ზუსტად იქ, იმ ადგილას სადაც მისულს დაუხვდა.
……………..
დილაადრიან დატოვა სახლი, დღის უმეტესი ნაწილი ვარჯიშს დაუთმო. სხვა ბევრი წვრილმანი საქმეც ჰქონდა, ტელეფონზე შემოსულ ზარებსა და შეტყობინებებს არ პასუხობდა, მხოლოდ მათ ვისაც ელოდა და მიმოწერა ჰქონდა, დანარჩენს უბრალოდ აიგნორებდა. არც ის დღე იყო გამონაკლისი, დილიდან ურეკავდნენ უცხო ნომრიდან ის კი მშვიდად აიგნორებდა. საღამოს მეგობრის დაბადების დღეზე წავიდა, დაღლილმა მხოლოდ რამდენიმე ჭიქა ღვინო დალია, მაგრამ ესეც საკმარისი აღმოჩნდა. გზას ფეხით მიუყვებოდა , ჩაბნელებულ აღმართში ქვები ედებოდა ფეხებში და ტელეფონის ნათება რომ არა შეიძლება დაცემულიყო კიდეც. გზად მხოლოდ მიტოვებული სახლები ხვდებოდა, კილომეტრის დაშორებით მოსჩანდა შუქი და ისიც ერთი წერტილიდან, მძინარე სოფელი ზედმეტ ხარჯს ერიდებოდა. დაუმუშავებელ მიწებზე იმდენი ხე იყო ამოსული სახნავ_სათესი ტერიტორია ტყედ იყო გადაქცეული. შორიდან ისმოდა ძაღლების ყეფა , ერთმანეთთან გაცხარებული ჭორაობა ჰქონდათ გაბმული . ტურების კივილმა რომ გაჰკვეთა ჰაერი წამით ეგონა ვიღაც გასაჭირში იყო, ისე ჰგავდა მათი ხმა ქალისას ყოველ ჯერზე ეჭვი ეპარებოდა . ტელეფონი ისევ განათდდა და ნომრის დანახვისას ისევ ბოლო ორი ციფრი მოხვდა თვალში "11" , რატომღაც პასუხის გაცემა ისევ არ მოუნდა, ლაპარაკის განწყობა არ ჰქონდა, ისევ გათიშვას აპირებდა შეცდომით რომ მოუხვდა თითი მწვანე ყურმილზე და ქალის ხმა გაიგო
_მადლობა ღმერთს მიპასუხე , უკვე ისეთი შეგრძნება მქონდა რომ ცხელ ხაზზე ვრეკავდი პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში და მალე გადამამისამართებდნენ სადღაც , რომელიმე ოპერატორთან _წამში თქვა ყველაფერი და იმდენად ეტყობოდა ხმაზე გაბრაზება ბიჭი კიდევ უფრო ცუდად განაწყო
_რომ არ გპასუხობ ზნაჩიტ არ მცალია ხო? რაა გაუგებარი . პრეზიდენტობას კიდე ნაღდად არ ვაპირებ , მაგის უფლებებს რომ ვუყურებ არ მინდა
_უატესტატოდ ნამდვილად ვერ შეძლებ ძალიანაც რომ გინდოდეს. თითქმის ორი თვეა სწავლა დაიწყო და როგორც მითხრეს სულ ორჯერ შემოიარეთ სკოლაში, ისიც სპორტის დარბაზს ეწვიეთ და ისე წახვედით, რომ მე სამწუხაროდ ვერ შეგხვდით. ყოველთვის , როგორღაც აცდა ჩვენი გზები . აქამდეც ვცდილობდი დაკავშირებას, თქვენი ბებოც გავიცანი, ვესაუბრე და დამარწმუნა , რომ უსაფრთხოდ იყავით, რაც ძალიან კარგია , მაგრამ სკოლაში თუ არ ივლით და გაკვეთილებს არ დაესწრებით არების რაოდენობა გადააჭარბებს დასაშვებ რიცხვს . თუ მზად ხართ გამოცდების ჩასაბარებლად უნდა ვიცოდე და თუ არ გინდათ ამ დონემდე მიხვიდეთ
_შენი ხმა საერთოდ არ მეცნობა და ვინ ხარ არ გინდა რომ მითხრა? რა უფლებით მემუქრები საშემოდგომოთი? დირექტორი შეიცვალა სკოლის და არ ვიცი?
-რა თქმა უნდა , ისე მოულოდნელად მიპასუხე სწრაფად დავიწყე საუბარი იმის მოლოდინში , რომ გამითიშავდი . მე ინგლისურის ახალი მასწავლებელი და ქალბატონი ლეილას დროებითი შემცვლელი ვარ. როგორც სჩანს კლასელებთანაც არ საუბრობ, თორემ გეტყოდნენ ახალი დამრიგებლის შესახებ_მაქსიმალურად ცდილობდა პირვანდელი ბრაზი გაექრო და კეთილგანწყობა ეჩვენებინა ბიჭს კი უკვე თავი სტკიოდა მისთვის უინტერესო თემაზე საუბრით მითუმეტეს მას შემდეგ რაც გაიგო რომ პედაგოგი ურეკავდა - როგორც დამრიგებელი ვალდებული ვარ შეგატყობინო , წინასწარ გაგაფრთხოლო და გავიგო რას აპირებ, რომ თანამშრომლობა შევძლოთ
_მოდი რა ვქნათ იცი? შენ დანარჩენებს მიხედე , ერთით ნაკლები გეყოლება დასარიგებელი დამრიგებელო, მე ჩემს საქმეს მივხედავ. არ ინერვიულო არავინ მოგაწვება ჩემ გამო, მე მოგვარებული მაქვს უკვე გაცდენების ამბავი
_არ გათიშო _ ხმას აუწია ისევ , რადგან მიხვდა ისევ უთიშავდა _ შენ როგორც მივხვდი ყველა მასწავლებელი ტყუილად გიწერს ნიშანს , მაგრამ სხვა საგნებში თუ არა ინგლისურში ნამდვილად არ გექნება ნიშანი იმიტომ რომ მე ცარიელ მერხს არ ვაფასებ. დირექტორი არ გასწავლის არცერთ საგანს და მასთან მოგვარებული საქმე ჩემთან ვერ იმოქმედებს. თავად გადაწყვიტე რა გირჩევნია, მოსვლა და ადამიანურად საუბარი თუ ასეთი ტონით. ახლა აღარ მოგაწყენ
-შენ დედას შევ.ცი- ქალთან საუბარში ჯერ ფეხი წამოჰკრა ქვას , მერე ჩიხიდან გამოვარდნილი ძაღლების ყეფაში ისე აეშალა ნერვები უმისამართოდ შეიგინა და ტელეფონის გათიშვა რომ დაავიწყდა ეგ სულ არ დაუფიქსირებია სანამ ქალის გაცოფებული ხმა არ გაიგო
_თავხედობასაც ხომ აქვს საზღვარი არა? ეს რა უზრდელობა, რა შეურაცხყოფაა. როგორ მიბედავ საერთოდ. აჰ , შეგაწუხეთ ბატონო მოსე? მე მომიტევეთ როგორ გავბედე მოსწავლის სკოლაში მისვლისკენ მოწოდება , რომელსაც არც ჯანმრთელობის პრობლემა აქვს, არც სხვა რაიმე მიზეზი რის გამოც შეიძლება გაცდენა საპატიოდ ჩაითვალოს, ქვეყანაში იმყოფება, მეტიც სკოლასთან გავლა ყოველდღე უწევს . კარგი არ სწავლობთ, არ სწავლობთ . ყველას ვერ ექნება განათლება თუ არ გინდათ კი ბატონო, მე ხომ ვერ დაგაძალებთ , 18 წლის ხართ , თქვენი არჩევანია, მაგრამ კაცობა და ზრდილობა რომ გაგაჩნდეთ ძალიან კარგი იქნებოდა ! _ ისეთი ხმით საუბრობდა ბიჭი გამოაფხიზლა, მაგრამ სანამ სიტყვის ჩაკვეხებას შეძლებდა თავად დაასრულა ზარი .
_ეს რა ჯანდაბაა ... რა ფეხზე ავდექი . ჩემ ბედს რო შევ.ცი მართლა და მართლა . ახლა ამ ვიღაც სწერვა მასწავლებელს როგორ გინდა აუხსნა ვის შეაგინე _ დარეკვა სცადა, მაგრამ არ გამოუვიდა , ტელეფონი გაითიშა და საერთოდ შუქიც ჩაქრა . სახლამდე როგორღაც ააღწია, შუქი რომ მოვიდა და ტელეფონის დამუხტვა შეძლო დარეკვისთვის ზედმეტად ცუდი დრო იყო. მეორე დღის გეგმები რომ შეეცვალა ეს ფაქტი იყო, საწოლზე დაეცა და ჭრიალის ხმაც გაისმა.
დილა ისევ ვარჯიშით დაიწყო, რომ მოწესრიგდა და სკოლაში წავიდა უკვე ორი გაკვეთილი დასრულებული იყო და მესამეს დაწყებაც მოესწროთ. პირდაპირ გაიარა გზა კლასამდე და დაუკაკუნებლად შეაღო კარი .
-ახალი დამრიგებელი თუ გვყავდა ვერ მითხარი შე ს.რო ? სისულელეებს რომ მიყვები იმ სწერვაზე რატომ არ მითხარი. _აზუზუნებულ ბავშვებში ერთ _ერთი გამოარჩია და მას შეუტია _ გაკვეთილი არ გაქვთ ? ამჯერად ვინ არის ცუდად. ლეილას რა სჭირს ვაფშე _ მაგიდისკენ გაიხედა ისევ , მერე ოთახს მოავლო მზერა და ფანჯარასთან მდგომ გოგოსთან შეაჩერა, თავიდან ფეხებამდე შეათვალიერა უცნობი , წელში გასწორდა და ბიჭს სიტყვის თქმა არ ადროვა ისე დაიძრა მისკენ _ ახალი კლასელიც გვყოლია. მოვლენებს საგრძნობლად ჩამოვრჩი, არ იციან ამ იდიოტებმა რა უნდა მითხრან და რა არა. _ გოგოს წინ დადგა , ერთი ხელი ჯიბეში ედო მეორე ხელზე შეახო და მთელი მომხიბვლელობით გაუღიმა- მოსე ამაღლობელი . შენ მშვენიეროო
_ მე სესილია , თქვენი ახალი მასწავლებელი _ მტევანი ჯერ კიდევ ბიჭის თითებსშორის ჰქონდა მომწყვდეული და ისე აკვირდებოდა მის წაშლილ სახეს ფონად ბავშვების სიცილი რომ ჰქონდა . გაბრაზებული ჯერ მათკენ შებრუნდა და ისინიც წამსვე ჩაჩუმდნენ ქალმა კი ხელის გამოწევა სცადა , მაგრამ უშედეგოდ. მეორე ხელიც ჩაჰკიდა და უფრო ახლოს მიიწია
_აზრზე არ ვარ ეს გაუგებრობები საიდან მოდის, აქამდე ასე არ მემართებოდა და რაღა შენთან გავჭედე ვერ ვწვავ , მაგრამ ისე არაა როგორც გგონია. დაგებაზრები და გაიგებ რა ... ორი წუთი მინდა ზუსტად
_საგაკვეთილო პროცესის ჩაშლას ცდილობ ? უკვე საკმაოდ მოაცდინე ბავშვები,რომლებიც ტესტს წერენ . რადგან აქ ხარ, დაბრძანდი გთხოვ _ ხელით ანიშნა სკამისაკენ და გაეცალა . ბიჭი შეწუხებული სახით დაჯდა და ბავშვებს გადახედა ისევ . ყველანი ჩუმად იყვნენ და მიუხედავად დიდი ინტერესისა მაინც წერას აგრძელებდნენ _ აი კალამი და ფურცელი
_მეც გინდა რომ დავწერო?
_ მე არ მინდა, შენ გჭირდება რომ დაწერო . არჩევანი ყოველთვის შენზეა მე მაქვს ჩემი შეფასების სისტემა _ ხელები მაღლა ასწია და უკან დაიხია. მაღალწელიანი შარვალი და პიჯაკი ეცვა. გაშლილი თმები ბანტით დაემაგრებინა და უცნაურად იზიდავდა ბიჭის მზერას. ზარის დარეკვამდე ძლივს მოისვენა, ბავშვები წერას ასრულებდნენ და ფურცლებს აგროვებდნენ ის კი იჯდა და ელოდა . აგიჟებდა ფაქტი, რომ ქალი საერთოდ არ იყურებოდა მისკენ.ყველას ყურადღებას აქცევდა, იღიმოდა და მხიარულ კომენტარებს აკეთებდა გადაწერას რომ შეამჩნევდა
_გიგუნა , ვერ ვხედავ ერთხელ და არა შვიდჯერ . მთლად ნუ დამაბრმავებთ ხოო? მაკოო შენი ნაწერის დაცვით დაიწყე იურისტობაა , თორემ შენს ცოდნას ითვისებეენ . რამდენჯერაც გადაიწერთ იმდენ ქულას დაგაკლებთ , რადგან მხოლოდ ეგაა სადარდებელი.
_აუუ მაას ტეხავს ასე ლაპარაკი , ნუ გვიხეთქავ გულებს . ფონს ვართ გასული და ახლა ხო არ ჩაგვტოვებ . მამაჩემი გამომაგდებს სახლიდან და შემიფარებთ მერე?
_შეგიფარებ და ინგლისურსაც გასწავლი რომ გამოცდა ჩააბარო _თვალი ჩაუკრა და მაგიდას მიეყრდნო _ 4 წუთი რჩება თამთა და ეგ კალამი კი ჩაღეჭე ბოლომდე , თუ რაიმე ეფექტი აქ და ტვინის შრეებში ჩამალულ ცოდნას ხსნის ამ დრომდე რით ვერ იმოქმედა
_დავწერე მას , მაგრამ ეს ცოდნაც ძალიან იმალება . თავმდაბალია და არ ჩნდება, არ უნდა სხვები დაჩრდილოს
_ჩრდილში მყოფი იქნება ნიშანიც,.ვნახოთ . იქნებ ბევრად უკეთ დაწერე ვიდრე ვარაუდობდი _ უცნაური გარემო იყო, ბიჭს ისეთი შეგრძნება გაუჩნდა თითქოს სხვა სამყაროში იმყოფებოდა .
_მათემატიკა გაქვთ და გთხოვთ არ გააკეთოთ ის რასაც აპირებდით _ ბავშვებს გადახედა , ფურცლები აიღო და ოთახიდან გავიდა . სხვა არაფერი უთქვამს , დერეფანში მიაბიჯებდა და მოსეც უკან მიჰყვებოდა. გზად იმდენი ვინმე შეხვდა ძლივს წამოეწია ქალს
_ერთი წუთით , ჩვენ უნდა ვისაუბროთ _მკლავზე მოუჭირა თითები რომ შეეჩერებინა _5 წუთი მჭირდება რა გახდა ეს დედა აფეთქებული?
_მოსე, თქვენ ხომ დირექტორთან გაქვთ მოგვარებული . ამიხსნეს, რომ ასე ხდება არ დადიხართ , მაგრამ ყველა საგანში გაქვთ ქულა და უბრალოდ არსებობაში გიწერენ ნიშანს. ზოგს იმდენად მოსწონს თქვენი ყოფნა ამ სკოლის მოსწავლეთა შორის სიაში, რომ 8 ქულაც კი გყავთ არაერთ საგანში მაშინ როცა იმათ ვინც დადიან ნაკლები ჯამური შედეგი გამოუვათ. უცხოა ჩემთვის მსგავსი დანაშაული, სისტემის შეცვლას ნამდვილად ვერ მოვახერხებ ,ასე ერთბაშად ვერ , მხოლოდ ის შემიძლია გითხრათ რომ ჩემ საგანში ნიშანი არ გექნებათ თუ მინიმუმ ცოდნას არ მიჩვენებთ . ახლა ხელი გამიშვით თუ შეიძლება და მადროვეთ კლასში შევიდე , სადაც სხვათაშორის არავინ მაგინებს _ ბოლოს დაამატა და ბიჭს კიდევ უფრო შეეჭმუხნა წარბები
_ქულები , ეგ ყველაფერი საერთოდ. აქ მხოლოდ იმიტომ მოვედი, რომ გაუგებრობის გამო მოგიბოდიშოთ. უფრო სწორად საბოდიშო არაფერი ჩამიდენია, ქალებს არ ვაგინებ. არასდროს ! მითუმეტეს სრულიად უცნობს არ შეიძლება თქვენი მიმართულებით მეთქვა ... დამიჯერეთ რა. შუაღამეს ის დედა ნატირები ძაღლები გამოვარდნენ როცა მაწვებოდით , ისედაც ვერ ვიყავი რა და არასწორად გაიგეთ
_აი ახლაც დგახართ და ყოველ მონოლოგში იგინებით ... შესაძლოა განზრახულად არა, მაგრამ ეს ბილწსიტყვაობა იმდენად თქვენშია , რომ ასე გამოხატეთ ჩემს მიმართ არსებული ბრაზი თუ წყენა . არ ვიცი რას გრძნობდით წუხელ როდესაც მთელი ეს დრო ჩემი ზარები გაწუხებდათ
_ჩემი ლაპარაკის მანერა თქვენი გასარჩევი არაა, ასე ვსაუბრობ და მორჩა.ეს იმას არ ნიშნავს , რომ გამოვდგები ვიღაც ნაბიჭვ.რივით და ქალს ვაგინებ . კაროჩეე რაა ... როგორ დაგაჯერო ახლა რომ შენთვის არ
_ამაღლობელიი გაიჩითაა ეეე _ ვიღაც ბიჭი მივარდა, ზურგიდან მოეხვია და ხელი დასცხო _ გაახსენდა ვარსკვლავბიჭუნას რომ მოსწავლეა და გვიკადრა?
_ვლაპარაკობ ხო ? _ ხელი მოიშორა და ისე გახედა ბიჭმაც უკან დაიხია
_არ იცვლები რაა...სულ იღრინები . იზვინი ბრატ
_ბრატ კი არა მასწავლებელს მოუბოდიშე
_ვის ? ამას ?რა ბოდიში გუშინ დაამთავრა სკოლა. ახლა მასწავლებლებთან მაბოდიშე კიდე რა. ამათი მოვალეობა რა არი? რო ბავშვებს ცოდნა მოგვცენ და გაგვისწორონ ჩვენ პონტში. სესიკო მასწი კიდე ისეთ ვიდზეა , რომ მთელი გულით მშურს ყველასი ვისთანაც ის ასწავლის. რა უიღბლობაა მაინც რა ჩვენთან კიდე ძუძუებჩამოწელილი ხათუნა შემოდის და თქვენთან კიდე რა ნაშა . გაკვეთილს არ აცდენენ შენები და დადიან დაყლ.ვებულები _ისე ლაპარაკობდა თითქოს იქვე ახლოს არ იდგა სესილია. მოსე ისედაც გაბრაზებული იყო , ბიჭის საუბარმა კი სულ აურია ტვინი. ისე მოაწვა ყელში ბრაზი თვალებგაფართოებულ ქალს სიტყვის თქმაც არ ადროვა ისე მოუჭირა ხელი მოლაყბეს
_ენა ჩაიგდე თორემ ამოგაცლი, ხომ იცი მერე სადაც გაგირჭობ და ჭკუიდან ნუ გადამიყვან ! სიტყვები აკონტროლე , მაგ დამპალ თავში რა აზრებიც მოგდის ყველაფერს ნუ აყრანტალებ_თქო მილიონჯერ მითქვამს _ თითებს უჭერდა კედელთან მიმწყვდეულს და ირგვლივ შეკრებილ მაყურებლებს ყურადღებას არ აქცევდა სანამ არ მიხვდა , რომ მკლავზე სესილია უჭერდა თითებს და მთელი ამ დროის განმავლობაში სთხოვდა გაჩერებას
_მოსე გაუშვი, მოსეე ასე დაახრჩობ
_რა იყო შე ჩემა შენც დაგევასა? ამის გამო მოხვედი ხომ ? ეს სულელები რომ სველდ.ბიან არ გყოფნის ? ესეც უნდა დაკერო? გამოცდილი ქალი გინდა თუ რა ბაზარია ? _ ბიჭმა თავად მოიშორა ხელი და შეუტია
_ახლა ისეთს დაგმართებ ... სარკეში თავს ვერ იცნობ _მაქსიმალურად ცდილობდა თავი გაეკონტროლებინა. შუაში უკვე ბიჭები იდგნენ. მასწავლებლებიც შეიკრიბდნენ . ხმაურზე ლამის მთელი სკოლა დერეფანში გამოვიდა . თავს ძლივს იკავებდა , ის კი ისე იწვევდა თითქოს განგებ ცდილობდა სიტუაციის გამწვავებას
_ვის აშინებ თითქოს შენს გარდა ჩხუბი არავინ ვიცოდეთ...არავის გაერჭო შენი ჯილდოებიანად
_შემომხედე , მიყურე და უკან გადადგი ნაბიჯები _ აქამდე არასდროს არავის უმოქმედია ასე. არავის გაუბედავს მის წინ აღმართულიყო . მხოლოდ საკუთარი თავი თუ გააჩერებდა ახლა კი ის იდგა მის წინ, თავისი წყლიანი, დამფრთხალი ცისფერი თვალებით და მაინც მტკიცე გამომეტყველებიტ. მთრთოლვარე სხეულით რომელიც ძალას ინარჩუნებდა და არეული სიტუაციის კონტროლს ცდილობდა _ ვიდეოებს იღებენ , შენ თუ ახლა მას შეეხები იმაზე დიდი პრობლემები გვექნება მე და შენ ვიდრე გუშინდელი საუბრისას _ ჩუმად ლაპარაკობდა . ხელი მკერდზე მიადო და აჩქარებული გულისცემაც დაიჭირა თითქოს _ მე აქ ვარ !
_მოდი ერთი რატო აჩერებთ... მოვიდეს ვანახებ როგორ უნდა ამის სახის მინგრევა. დაუმარცხებელოო რატო გაჩერდი?
_რა ხდებაა აქ ? რა შეკრება მოაწყვეთ. ყველას გინდათ სკოლის კედლები გახეხინოთ? გაკვეთილი დაიწყო იცით? დროზე დაიშალეთ ... დროზეე სანამ ყველა ჩემ კაბინეტში დაგაყუდეთ ... დროზეეე _ კაცის ხმამ გაიჟღერა და ყველა მიმოიფანტა. ჭორების გორგალი ტრიალს განაგრძობდა, მხოლოდ მოქმედების ეპიცენტრში ჩაქრა ცეცხლი _ აქედან გაქრი გიგაური თუ არ გინდა მამაშენს მოვახსენო შენ ყოფა_ქცევაზე _ ბიჭს მიმართა და მერე გახედა მოსეს _თქვენ ყმაწვილო , ჩემ კაბინეტში . ახლავე !
არაფერი უთქვამს კაცისთვის წინ წავიდა და კიბეც ჩაირბინა. ქალი ჯერ გახევებულუ იდგა, შემდეგ დირექტორიც გამქრალი რომ დაუხვდა ინსტიქტურად დაიძრა მისი კაბინეტისაკენ. მასწავლებლები თვალს ადევნებდნენ, ყველა ვისაც იმ დროს გაკვეთილი არ ჰქონდა სამასწავლებლოდან იმზირებოდა და პარალელურად ლაპარაკს აგრძელებდნენ.
_ბატონო დემურ , ჩემი მოსწავლის დასჯის საფუძველი არ არის... უფრო სწორად გაქვთ, მაგრამ ის თავხედი ბიჭიც უნდა იყოს აქ და პასუხი აგოს საკუთარ ქცევაზე. რატომ არის აქ მხოლოდ ჩემი მოსწავლე , რომელიც ფაქტობრივად არაფერს ამბობდა და არც დაურტყამს , არც ჩხუბის წამოწყება უცდია. მშვიდად ვსაუბრობდით სანამ ის ... არც კი მახსოვს ვინ არის ის ბიჭი? _ დაკაკუნა თუ არა მაშინვე შევიდა და საუბარი დაიწყო. ვერ გაიაზრა მოსე რამდენად კომფორტულად იჯდა სავარძელში .
_ჯერ ეს ერთი შენი მოსწავლე ყველას არ უნდა ეჩხუბებოდეს და სხვებზე მეტი მოეთხოვება. მერე მეორეც ის ბიჭი გამგებლის შვილია და რა ვქნა ახლა აქ დავიბარო? რით დავსაჯო ხომ ვერ მეტყვი? ისედაც ბიუჯეტი გამინულდა მამამისის კართან უნდა ვიდგე მთელი დღე რომ შევიდე და ველაპარაკო. შენ შვილო მართლა რა გგონიამასწავლებლობა ძალიან მაინტერესებს. ამ ორ თვეში ვერაფერი ისწავლე?
_მაპატიეთ უნივერსიტეტში გაკვეთილის ჩატარებას მასწავლიდნენ , ცოდნის ბავშვებამდე მიტანას და არა უკანონო ქმედებებით , დარღვევებით
_ მე ვმოქმედებ უკანონოდ?
_ბატონო დემურ ახლა აქ სულ სხვა თემის გამო ვართ. ჩემი მოსწავლე _ წამსვე სცადა ჩიხიდან გამოსვლა და მასზე მიშტერებულ ბიჭს თავადაც შეხედა _ ეს ბავშვი
_ ეს ბავშვი ბავშვი არაა და არავის დასჯას ვაპირებ . რა სასამართლო მომიწყვე აქ და დადექი ადვოკატივით. ისე ჩამოვიყვანე რომ დაველაპარაკო , ბრძოლის ამბები მინდა გაკოვკითხო და თუ გინდა გვისმინე შენც . მოდი , მოდი დაჯექი არახარ კარგად აშკარად. გაკვეთილი გადავანაცვლებინე და ქართული ჩაუტარდება მეცხრე კლასს . ამის მერე შეხვალ შენ. დაჯექი მოდი, ეს დალიე ... ბოთლიდან ჭიქაში კომპოტის წვენი ჩაუსხა და თავადაც ჩაჯდა სავარძელში _რას მიყვებოდი იმ დღეს? როდის მოვლენ ჟურნალისტებიო ?
_ჯერ არ მაქვს დრო, ხვალ ბრძოლაა მოვიგებ ბარემ და მერე მოვლენ . დირექტორს და რამდენიმე მასწავლებელს დაველაპარაკებით ორი წინადადება თქვან მეტი არაა საჭიროო. ხო იცი როგორ სიუჟეტს აკეთებენ, ჭკვიანი ბიჭი სოფლიდან . ღარიბი, საწყალი , მაგრამ ნიჭის პატრონი რომელიც არ ნებდება და ბლა ბლა ბლა . შენ რო გინდა სკოლის გამოჩენა თორემ მე სულ ს.რზე კი იცი _ ქალი ისედაც ვერ ხვდებოსა რა ხდებოდა და შემდეგ საერთოდ ყლუპი გადასცდა და ხველა აუტყდა .
_კარგად ხარ? რა გჭირს დღეს რა დღეა კაცო ასეთი. წადით , ერთი წადით. ხო ხარ დღეს შენ სკოლაში, დარჩო ბარემ ბოლომდე
_სად დავრჩე ... გინდა ის მივახრჩო და ისე დავუგდო სახლთან მამამისს?
_ნუ სულელობ ახლა. მაგისთვის გცალია შენ? მაგ ბრაზი ხვალ გადაიტანე ჩხუბში
_მასეთი ნაბ.ზვრები არ იბრძვიან ჩემს წინააღმდეგ იმის გაკეთება რომ მომინდეს რაც მაგას ეკუთვნის და მიიღებს ერთხელაც ხომ იცი.
_სკოლაში ჩხუბი არ დამანახო და სხვაგან რაც გინდა ის ქენი. დაამთავრებ მალე , აიღე ეს ატესტატი და მოშორდი ამათ . რა იყო რაღა დარჩა მაგ მაიმუნის გამო ირევ ცხოვრებას? იაზროვნე ცოტა
_ მაგ აზროვნების გამოა მრთელი ... წავედი. დაგელაპარაკები მერე
_ გამარჯვება ხვალ
-მადლობა
............
_შენ ვინ ხარ საერთოდ _ მის გვერდით იდგა დერეფნის ცარიელ ნაწილში და სრული გულწრფელობით ეკითხებოდა
_მოსე ამაღლობელი, სასიამოვნოა თქვენი გაცნობა და ვწუხვარ ყველა გაუგებრობის გამო რაც ამ დღეებში მოხდა _ ხელი გაუწოდა კვლავ და ამჯერად დაელოდა მის პასუხს
_მე რატომ არაფერს მეუბნება შენი სახელი ამდენი თვეა , უბრალოდ სკოლის პოპულარული ბიჭი მგონიხარ და ეს ლოკალური ნამდვილად არ არის
_ხელს თუ ჩამომართმევთ და დავზავდებით აგიხსნით _ თითები აამოძრავა და ანიშნა, რომ ელოდა
_ძალიან გამაბრაზე, მაგრამ მოსწავლესთან სიჯიუტეს ვერ გამოვიჩენ . ამიტომ გაპატიებ , უფრო სწორად დაგიჯერებ... მჯერა , რომ ყველაფერი ძაღლების გამო მოხდა _ ხელი მის ხელს შეახო და თითები მოუჭირა _ ვინ ხარო რას მიყვებოდი?
_მებრძოლი ვარ
ჯარში ? ისე გაიოცა ბიჭმა სიცილი ვერ შეიკავა _ მოსწავლე რანაირად
_სპორტი
_ჭიდაობ?
_არა , ჭიდაობა სხვაა
_ძიუდო ? კარატე ?
_დამაცდით ? _ წარბი მაღლა აზიდა
_ პედაგოგი აქ მე ვარ
_ პასუხს თუ არასდროს ელოდებით შეფასებას როგორ წერთ?
_შენ ჯერ ჩემს გაკვეთილს უნდა დაესწრო რომ ჩემი კრიტიკის უფლება მოიპოვო
_ორი დღეა ლაპარაკს არ მაცლით , არც მისმენთ ან მისმენთ და ნახევრად . დასკვნისთვის მკმარა
_მეუბნებოდი სად იბრძვი
_შერეული ორთაბრძოლა, არის ასეთი სახეობა .
_კარგია, ჯანსაღი ცხოვრების წესი, სპორტული ცხოვრება , მაგრამ ჰობის გამო აცდენ სკოლას?
_ჰობი არ არის, პროფესიაა
_რომ ჩხუბობ ეგ არის პროფესია... ხო ვერასდროს ვუგებდი სპორცმენებს მითუმეტეს ამ ხაზით მიმდინარე
_აშკარაა რომ არ გესმით , სამწუხაროა თქვენი მხედველობის დიაპაზონი ასეთი მოკლე რომ არის და პროფესია მხოლოდ მასწავლებლობა, ექიმობა , იურისტობა და არქიტექტორობა გგონიათ
_ასე არ არის, მაგრამ უბრალოდ ვერ ვერკვევი ამ ყველაფერში. წარმოდგენა არ მაქვს იმდენად შორსაა ჩემგან დილით სირბილიც კი და ამის გამო ნუ გამიბრაზდები თორემ უკვე მაწუხებს ეს ფაქტი. ისედაც უხერხულად ვგრძნობ თავს ჩემს გამო რომ დაიწყე ჩხუბი და მითუმეტეს ახლა როცა ვიცი რატომაც იღებდნენ ამ ყველაფერს . პრობლემები არ შეგექმნება თუ ამდენად პოპულარული ხარ?
_გადავიტან როგორმე , არ მადარდებს . მთავარია დაიჯერე , რომ შენთვის შეურაცხყოფის მოყენება არც კი მიფიქრია .
_ეს უფრო გადარდებს ვიდრე ის რომ შენს კარიერას საფრთხე შეექმნება ? საინტერესოა _ იმ წამს დამშვიდდა მათ შორის არსებული ქაოსი, რაღაც ზღვარი გადაკვეთეს და ყველაფერი საპირისპირო მხარეს შემობრუნდა. _მე და შენ როგორ უნდა მოვიქცეთ , მოსე ?
_ახლა მართლა არ მაქვს დრო , ხვალ მაქვს ბრძოლა მე კი აქ ვარ და ორი საათია სისულელეებს ვაკეთებ. მოდი ასე მოვიქცეთ, თქვენ თუ დათმობაზე არ წახვალთ გამოცდა ჩაიბარეთ , რამდენიმე კვირაში ერთხელ და რასაც მივიღებ დამიწერეთ ის ქულა. თქვენ რომ მშვიდად გქონდეთ სინდისი _გაუღიმა და თვალებდაწვრილებუმა გაუსწორა მზერა _ მოდით და დარწმუნდებით, რომ ფუჭად არ ვხარჯავ დროს
_მესმის , უსაქმურობა არც დამიბრალებია თქვენთვის , მაგრამ როგორღაც უნდა მოახერხოთ შეთავსება . ისევ თქვენთვის ვამბობ
_ისევ თქვენობით რატომ მელაპარაკები რომ მიმახვედრო მეც მოგბაძო ?
_არ იქნებოდა ცუდი, მაგრამ აშკარად არ აპირებ ამიტომ მეც შენობით ფორმაზე გადმოვალ და თუ მომწერ სად იმართება შენი ბრძოლა , ვეცდები მოვიდე
_მოგწერთ მისამართსაც და დროსაც. ახლა კი წავალ ... მომდევნო კვირიდან ვისაუბროთ ჩემს სწავლა_განათლებაზე
_რა გაეწყობა. ნახვამდის
...........
-მოსეს საგულშემატკივროდ მიდიხართ? სკოლის ჭიშკართან მისულ ბიჭებთან შეაჩერა მანქანა
_აუ არ გაჭედოთ რაა ... მართლა მნიშვნელოვანი ბრძოლა აქ და რომ დავესწროთ მეექვსეს მერე ვეღარ ჩავუსწრებთ
_ლევანის მანქანით მიდიხართ ?
_ზოგი ხო , ნაწილი ავტობუსით
_ის ნაწილი ჩემთან დაჯექით ...
_თქვენც მოდიხართ მაას?
_ხომ გითხარით სადაც თქვენ იქაც მე . გავაჩერებ და ჩასხედით, თუ ვინმეს უნდა კიდევ წამოსვლა გააგებინეთ _მანქანა გზაზე გააჩერა და ბავშვებს დაელოდა.

ბიჭები აშკარად არ იყვნენ პირველად. შინაურულად გრძნობდნენ თავს, რამდენიმე გოგოც ჩართული იყო მთელ ამ პროცესში იმდენად, რომ მეტოქესაც აფასებდნენ და სავარაუდო შედეგებზე პროფესიონალურა მსჯელობდნენ თავად კი ყველაფერს აკვირდებოდა და ისე გრძნობდა თავს როგორც პირველკლასელი სკოლის პირველ დღეს.
_მას არ გინდათ დავნიძლავდეთ?
_რა გინდა მითხარი და ნიძლავის გარეშე ვიფიქროთ როგორ მოვგვარდებით, ლევან
_თუ მოიგებს ნიშანი დაუწერეთ ... არ გაურთულოთ საქმე რა . არ იმსახურებს , გეფიცებით
_ჩვენც არ გაგაბრაზებთ, მაქსიმალურად კარგად მოვიქცევით _მეორე მხრიდან მჯდომი საბაც ჩაერთო საუბარში _ თქვენი დამრიგებლობის პერიოდში ვიქნებით სანიმუშო მოსწავლეები
_მე შესაძლოა წლის ბოლომდე მომიხდეს თქვენთან ყოფნა . ამდენხანს შეძლებთ მოითმინოთ მეგობრის გამო?
_თქვენ არ გაუჭედოთ და ჩვენ ჩვენს სიტყვას შევასრულებთ
_ყველას ნაცვლად მესაუბრები ლევან, ხვდები ამას?
_წინააღმდეგი არავინ იქნება ... ამ ბიჭის გამო მაიმუნობებს შევწყვეტთ და დასტოინად მოვიქცევით
_ამ ბიჭს სჭირდება ჩემი საგნის ცოდნა
_ჩვენზე კარგად იცის ... ჭირდება და იცის მართლა ოღონდ . უბრალოდ არ აქვს ამ სკოლის ამბების დრო
_მგონი იწყება ... მოლაპარაკება სხვა დროს გავაგრძელოთ
_შენ ხომ გვითხარი მე სულ თქვენს მხარეს ვიქნებიო, ხოდა იყავი რა მის მხარესაც _ მოსე უკვე ოქტაგონზე იყო საბამ რომ უთხრა და მერე ყველანი ბრძოლაში ჩაერთნენ.
მანამდე მხოლოდ ფოტოები ან ვიდეოს ნაწილი ენახა ორთაბრძოლის შემდეგ მიღებული დაზიანებებით მყოფი ადამიანების, მაგრამ თავიდან ბოლომდე თანაც ლაივში თუ ოდესმე ნახავდა არასდროს წარმოედგინა. იჯდა გაოგნებული, ემოციებს ვერ იმირჩილებდა და ადგილიდან ვერ ტოკდებოდა ბავშვებისგან განსხვავებით , რომლებიც სხვადასხვა შეძახილებით პასუხიბდნენ მოწინააღმდეგის ყველა დარტყმას. ყოველი მოქნეული მუშტის შემდეგ თრთოდა და სახეზე ისეთი გამომეტყველება ჰქონდა თითქოს ცოტაც და გონებას დაკარგავდა. ამ უკიდურესობამდე არ მისულა, თუმცა ბევრიც არ დააკლდებოდა მოსეს საბოლოოდ რომ არ მოეკრიბა ძალა და გამარჯვებით არ დაესრულებინა ბრძოლა. ვერ ხვდებოდა ემოციები როგორ უნდა გაეკონტროლებინა . მის აღქმაში ორი კაცი ერთმანეთს გამეტებით ცემდა და ამდენ ხალხთან ერთად ამ ყველაფერს უყურებდა, მეტიც ერთ კონკრეტულს გულშემატკივრობდა .

სულ მალე შენობის გარეთ გამოსულს ეხვივნენ გარს. დაღლილი იყო,გახეთქილი წარბით,ტუჩით და ვინ იცის კიდევ რამდენი დარტყმით მიღებული ჭრილობით იდგა და ბიჭების ჟრიამულს სიცილით ადევნებდა თვალს
_როგორ დაარტყიი ეე საიდან მოუდექი რანაირად შე ჩემაა
_გეუბნები სულ მალე გაგვიფრინდება ... ამას ვინც ნახავს გვერდს აუვლის? _ ტელეფონში გადაღებულ ვიდეოს უყურებდა და უკვე ჭრიდა კადრებს
_ფან ფეიჯი კი სავსეა გოგოებით , თითქოს ესმოდეთ რამე . შორტს ცოტა დაბლა თუ დაწევ ერთ_ორ ფოტოში იმდენი გამომწერი გეყოლება ინსტაზეც რომ ჩხუბს შეგიძლია შეეშვა
_შენ ხო არ ეჭვიანობ პატარავ? _მოსეს არაფერი უთქვამს სამაგიეროდ საბამ უპასუხა გოგონას და მისკენ დაიხარა _ ხომ იცი მოსე აიგნორებს ყველას მოწერილს , ჩვენც არ გვპასუხობს ნახევრად და ახლა დაპირებულ სახინკლესაც არ იკისრებს ვიცი
_შენ ოღონდ გაჭამოს კაცმა და _ თვალები აატრიალა და ჩუმად მდგომ ქალს გახედა _ არ მეგონა თუ მოხვიდოდი ,მადლობა გულშემატკივრობისთვის , მაგრამ მთლად კარგად ვერ გამოიყურებით _მაქსიმალურად ცდილობდა ისე ესაუბრა სხვებს რომ არ მოესმინათ, მაგრამ მაინც ახლოს იყვნენ
_შენ იქ რინგზე იომე და მე ვარ ცუდად? ახლა მართლა გაქვს სახინკლეში წასვლის ძალა?
_ენერგია რომ დავხარჯე და საჭმელი მჭირდება მაგიტო წავალთ . ბავშვები თქვენ წამოგიყვანიათ, ამიტომ უარს ვერ გვეტყვით და ჩვენთან ერთად
_უარის თქმას არც ვაპირებდი , ბავშვებოო მგონი დღესაა ის დღე რომ გეუბნებოდით ყველას ერთად შეგკრიბავთ და სკოლის გარეთ გავატარებთ დროს _თქო . მე გეპატიჟებით რესტორანში . მოსე ჩემთან წამოვა, ლევან შენ გამოყოლას ხომ შეძლებ? თუ რამე ლოკაციას ჩაგიგდებ, მაგრამ შორს არაა
_ჯიგარი ხართ მაას _ ახმაურდნენ და მანქანებისკენ დაიძრნენ
_მასწავლებელი რესტორანში ქეიფობს მოსწავლეებთან ერთად, სტატიის სათაურად გამოდგება და დაიპყრობს სოც. ქსელებს
_ არ იდარდო , ჩემი ცხოვრება პედაგოგიური მოღვაწეობით არ შემოიფარგლება იმდენად, რომ ამ სტატუსმა შემაშინოს.
_სადაც არ უნდა მივდიოდეთ მე ვიხდი , თქვენ კი მოსწავლეების უკეთ გაცნობას შეძლებთ
_მასწავლებელი იხდის
_თუ გაიხდი მხოლოდ ტანსაცმელს და სიამოვნებით ვნახავდი ამას, მაგრამ მასწვალებლები ამ ქვეყანაში ყოველთვის საჩუქრებს იღებენ, უფასოდ დადიან ყველგან სადაც მოსწავლეები მიჰყვებიან . ნუ არღვევ წესებს რა, საუკუნეებს მოჰყვება _ხუმრობდა, მაგრამ სესილიას აღიზიანებდა
_ ნუ მელაპარაკები ისე თითქოს მე ვგავდე მაგათ
_ასე რომ ბრაზდები და ძლივს იკავებ თავს ნამდვილად არავის ჰგავხარ და სრულიად შორს ხარ შენი პროფესიისგან , უფრო პატარა ბავშვს ემსგავსები _ ჩუმად უთხრა და მანქანის კარი თავად გაუღო _დაბრძანდით

უკვე უკანა სავარძელზე დასკუპებულ ბავშვებს ესმოდათ მათი საუბარი ამიტომ ორივე გაჩუმდა. მძღოლის გვერდით სავარძელში მოთავსდდა მოსე და დინჯად იტანდა გოგონების საუბარს. ყველა ტელეფონში იყო ჩამძვრალი, ბიჭმა კი სულ გაუთიშა ხმა ამ უკანასკნელს. სხვები მისი გამარჯვებით ახლა ხხარობდა მას კი ისეთი სერიოზული სახე ჰქონდა თითქმის აღარ გამოხატავდა გამარჯვებას. იქ , ოქტაგონზე პირველ წამებში ვერ დაიმორვილა ბუნებრივი ემოციები ახლა კი ისევ ისე მოღუშული გახდა.

ქალაქში ცნობილი რესტორნის ეზოში ისხდნენ, შეკვეთის მოლოდინში ფოტოებს იღებდნენ, მიმოფანტულები იყვნენ და ადგილებს ეძებდნენ პოზიორობისთვის. მოსემ ერთი ორი გადაიღო და შემდეგ წარმშეკრულმა განაცხადა შემეშვითო.
_ექიმთან არ მიდიხარ ხოლმე? _ბიჭს რომ უყურებდა სულ ის კადრები ედგა თვალწინ და უფრი მეტად აკვირდებოდა მის სახეს _ იქნებ რაიმე დაგიზიანდა
_გვყავს ექიმი ... სერიოზული არაფერია
_დავიჯერო არ გტკივა?
_მტკივა , მაგრამ შევეჩვიე და აღარ ვრეაგირებ
ბავშვები ხმაურობდნენ, მოსესგან განსხვავებით ენერგიით იყვნენ დამუხტულები და განწყობას არაფერი უფუჭებდათ.
_სესილია , მე შენ სოფელში მგონიხარ და შენ თურმე ქალაქში იმყოფები თანაც ახალგაზრდებთან ერთად _ მოულოდნელად გამოჩენილმა კაცმა გოგონების ყურადღება ტავიდანვე მიიპყრო , მაგრამ მასწავლებელს რომ მიუახლოვდა, ლოყაზე აკოცა და ხელები ნაზად ჩამოატარა მკლავებზე, კიდევ უფრო გაიზარდა ინტერესი
თოკო, შენთან შემოვლას საღამოს ვგეგმავდი _ უცებ წამოდგა, სახეგაბადრული მოეხვია თავისზე მაღალს და მანაც კიდევ ერთხელ აკოცა ამჯერად მხარზე . აქ როგორ მოხვდი?
_აქაურობა როგორ იპოვნე დაგავიწყდა? შესვენების დროა და გადმოვედით , ბიჭებიც არიან ... არ მიესალმები ?
_ჯერ ჩემ ბავშვებს გაგაცნობ და მერე _ ხელი ჩაკიდა, უკან შებრუნდა და ზურგით კაცს მიეყრდნო _ გაიცანი ჩემი კლასი , არასრული შემადგენლობით
_შენი ბავშვები უფრო პატარები წარმომედგინა, ბავშვები სულაც არ გამოიყურებიან ბავშვურად _ ამას რომ ამბობდა მოსეს შეშუპებულ თვალს უყურებდა _ მგონი პრობლემები შეგექმნება დირექციასთან შენი "ბავშვი" რინგიდან ახლადჩამოსულს რომ ჰგავს
_ის მართლა რინგიდან , არა ოქტაგონიდან ახალი ჩამოსული ჩემპიონია, თოკოო . გაიცანი , მოსე ამაღლობელი . დღეიდან მეც ვუყურებ ხოლმე შენთან ერთად სპორტულ არხებს
_აი ეს უკვე სხვა საქმეა ... სასიამოვნოა. _ყველას ჩამოართვა ხელი და ბოლოს შეჩერდა მოსესთან
-მე გასაგებია და თქვენ ? ვინ ხართ ?- ინტერესი არ დაუმალავს , ჯერ კაცს შეხედა შემდეგ კი მასზე ნახევარი ტანით მიხუტებულ სესილიას
_მე თქვენი მასწავლებლის მომავალი ქმარი
_თქვენი მასწავლებლის შეყვარებული, თორნიკე _ წამსვე ჩაუსწორა ქალმა და ქვემოდან შეკრული წარბებით ახედა _ არ მახსენდება ხელის თხოვნის ფაქტი , არც ჩემს მიერ გაცხადებულუ თანხმობა _მხიარული იყო, თვალებიც უციმციმებდა მაგრამ კაცი მის მსგავსად ნამდვილად არ აზროვნებდა
_რა დროს შეყვარებულია ამ ასაკში , შენი ბავშვების თაობაში გინდა დავბრუნდეთ ?
_თქვენი არ ვიცი და სესილია ჯერ მხოლოდ 24 წლისაა _ მშვიდად თქვა და არც გაუხედავს ისე დალია წყლის ჭიქა. უხეშობდა, აშკარა იყო და ამას ყველა ამჩნევდა
_დრო გააქვს? ცოტა ხნით რომ ჩამოჯდე _ იცოდა თორნიკეს ხასიათი , ამიტომ სიტუაციის განმუხტვა სცადა და ისევ მისკენ შებრუნდა
_მეჩქარება , ვაგვიანებ კიდეც ბავშვებთან სადილიბის დრო ნამდვილად არ მაქვს _ სერიოზული იყო, განსაკუთრებით მოსეს უყურებდა , მისი იგნორი აღიზინებდა . დანარჩენები კი ინტერესიანი მზერით აკვირდებოდნენ სოლიდურად გამოწყობილს _ ბიჭებთან მაინც არ გამომყევი
_ სხვა დროს იყოს _ მოშორებით მდგომი მაგიდისკენ გაიხედა და მერე თავად აკოცა ლოყაზე _წარმატებულ დღეს გისურვებ . რადგან გნახე საღამოს აღარ ჩამოვალ , ცოტა არ იყოს დავიღალე
_ისეთ რამეებს ნუ აკეთებ რაც არ გსიამოვნებს და გაღიზიანებს_თქო რამდენჯერ უნდა გითხრა , სესილია ? _ თითქოს ჩუმად უთხრა , მაგრამ არც იმდენად რომ სხვებს ვერ გაეგოთ . გოგო სულ ორი ნაბიჯით გვერდით გაიყვანა და არც შეყოვნებულა ისე შეეხო ტუჩებზე _თუ საღამოს ვერ გნახავ , შემდეგამდე _ზუსტად იცოდა გაუბრაზდებოდა ამიტომ მაშინვე გაეცალა . თეთრი პერანგი მკლავებზე ჰქონდა აკეცილი, შარვლიდან გადმოეშვა და იმდენად სიმპათიური ჩანდა შორიდანაც , რომ გოგონებს თვალიც არ დაუხამხამებიათ სანამ ბიჭებმა არ დაიწყეს კომენტარების გაკეთება . მოსე ისევ ჩუმად იყო, თავი არც აუწევია , ხორცის ნაჭერს ჭრიდა და ყბებდაჭიმული დაჰყურებდა საკუთარ თეფშს. მხოლოდ მაშინ ასწია თავი ანგარიში რომ მოითხოვა და უთხრეს გადახდილიაო
-ეს შენ საყვარელს გადაეცი, მისი ფულით არ შევჭამ- ყველანი გასულები იყვნენ უკვე ფული რომ ხელისგულზე დაუდო
_როგორ ლაპარაკობ , მე ვთქვი შეყვარებულია_თქო
_საერთოდ არ უხდება ეგ სტატუსი , ისევე როგორც მთლიანად შენ
_მე ვცდილობ ნორმალური ურთიერთობა გვქონდეს შენ კი ისევ თავხედობ
_აზრის გამოხატვა რომ თავხედობაა იმიტომაა ყალბი ეს ცხოვრება
_აზრის გამოხატვას აქვს თავისი დრო , ადგილი და ფორმა
_მე რასაც ვფიქრობ იქვე ვამბობ და მორჩა. შენ ალბათ მოგწონს ის კაცი ასეთ ყურადღებას რომ იქცევს , ქალებს გიყვართ მსგავსი ქცევები და კარგ ტონად თვლით არადა პირდაპირ თავისი საფულის სისავსეს აჩვენებს , გულისამრევია . ისიც საშინელებაა დამოუკიდებელ, ზრდასრულ ქალს რომ არ გადროვა თითქოდ თავად არ შეგეძლოს შენი სადილის დაფინანსება.
_შენ ახლა ჩემ საყვარელ კაცს შეურაცხყოფას აყენებ
_შენც ბრაზობ , უბრალოდ არ იმჩნევ . მისი მედიდურობა გაბრმავებს ეტყობა , სიყვარული ნაკლებად _ უცებ მიახალა და ზურგი აქცია. ამჯერად მის მანქანაში აღარ ჩამჯდარა, ადგილი გაუცვალა კლასელს.
.......................
_ისე გაგიტაცა სოფელმა და მასწავლებლობამ, რომ მგონი უკან აღარ დაბრუნდები
_სოფელს ნუ ეძახი რაიონს . ჩემი პროფესია ეგ არის და ამაში მხოლოდ ინგლისურის სიტყვების დაზუთხვა არ მოიაზრება
_მათი დაქალი რომ არ ხარ უნდა იცოდნენ და ზღვარი დაიცვან . ასე თუ გააგრძელებ იმ ტუტუცს სხვებიც აჰყვებიან და იტლიკინებენ რაც მოუნდებათ . მათზე უფროსი რომ ხარ ასაკითაც და სტატუსითაც მაღლა დგახარ თავადაც არ უნდა დაივიწყო
_შენც არ უნდა გავიწყდებოდეს მე რომ ვერ ვიტან როცა უგულებელყოფ ჩემს აზრს და მოქმედებ შენი პირადი გადაწყვეტილებების მიხედვით ისე თითქოს მე მთლიანად შენზ ვარ დამოკიდებული და ეს ყველაფერი მხოლოდ გართობაა .
_შენი განათლებით ბევრად პერსპექტიული და უკეთესი შემოსავლის მქონე სამსახური შეგიძლია იპოვნო და მართლა ვერ ვხვდები ასე შორს რატომ გაიქეცი. არ გენატრები მაინც ? მე უკვე ვეღარ ვითმენ , როდემდე უნდა იარო ასე ქალაქსა და სოფელს, უკაცრავად , რაიონს შორის . ესაა განვითარება? ბრძოლაზე რომ გაჰყევი ვიღაც ბავშვს და უყურე როგორ სცემეს ერთმანეთი? ღმერთო რა უგუნური სპორტია, უინტელექტო ხალხისთვის შექმნილი, გამუდმებიტ ჩხუბი რომ უნდათ და თავს იქ ანეიტრალებენ . ყველაფერი რომ იფუთება დღეს, მოძალადეობაც კი .
_ყველას თავისი ცხოვრება აქვს, მიზნები და შესაძლებლობები რომელთა დაცინვაც სულაც არ არის შენგან კარგი ტონი. არ გეკადრება
…………….
პირობის შესრულება სურდა თუ რაიმე სხვა ინტერესი ამოძრავებდა ვერ გეტყვით,მაგრამ ფაქტია ერთ მშვიდ საღამოს თავად განახორციელა ზარი სესილიას ნომერზე
-გისმენთ- მისგან განსხვავებით მასწავლებელმა დიდხანს არ ალოდინა, მალევე უპასუხა
-ჩემი ნომერი უნდა ჩაიწეროთ , პატივცემულო მასწავლებელო
-ვერ მივხვდი ვინ მესაუბრება და იქნებ დამიკონკრეტოთ?
-მოსე ვარ , ამაღლობელი ...თქვენი სადამრიგებლოდან - თვალები აატრიალა და ისე უპასუხა - ვიდეო ქოლით საუბარს თუ შეძლებთ უფრო მოსახერხებელი იქნება, თუ არ დამბლოკავთ ეგეც არ იქნება ურიგო
-მოსე ახლა დაკავებული ვარ, სახლში არ ვიმყოფები ჩვენი შეფასების სისტემაზე შესათანხმებლად თუ მირეკავ შეგიძლია სკოლაში მოხვიდე
-სკოლაში რომ მოვალ უკვე მზად უნდა ვიყო და ზუსტად ვიცოდე რამდენი დრო დამჭირდება- ხმები შეამჩნია, ვიღაც ეძახდა და გაბრაზდა კიდეც. არ მოსწონდა სესილიას წარმოდგენა შეყვარებულის გარემოცვაში
-კარგი ,მაშინ ამ ღამით ვისაუბროთ...თუ პრობლემა არ გექნება, რა თქმა უნდა
-დამირეკეთ, ან მომწერეთ... გელოდებით ! - გაუთიშა და ბრაზმორეულმა მოისროლა მობილური საწოლის მიმართულებით - ნეტავ რა მოიგონე, რა დროს სკოლაა იმდენი საქმეა- თავზე ხელი გადაისვა და თმები აიჩეჩა- უგემოვნო ქალი, იმასთან საერთოდ რა ესაქმება . ნეტა შენ რა გადარდებს , თითქოს პრობლემები არ გქონდეს . არ ქნა მოსე, არ გაბედო ახალი თავისტკივილი არ გჭირდება- საკუთარ თავს ესაუბრებოდა და მოწოლილ ფიქრებთან ბრძოლას ცდილობდა სანამ სესილია მეგობრის დაბადების დღის წვეულებაზე არ ატარებდა დროს , შეყვარებულის გარემოცვაში იმყოფებოდა, ყველა იცნობდა თირნიკე გიორგობიანს, საერთო წრე ჰყავდათ და ერთმანეთის ახლობლებთან კონტქტიც არ უჭირდათ. კომფორტის ზონა ჰქონდა წყვილს, მშვიდი , უპრობლემო
-ამ დროს ვინ გირეკავდა? ხო ყველაფერი რიგზეა- დაბრუნებულს მოეხვია და ლოყაზე აკოცა . ნასვამი იყო,მაგრამ იმდენად,რომ მხოლოდ უფრო მიმზიდველად ციმციმებდნენ მისი ცისფერი თვალები
-მოსწავლე იყო, უნდა შევუთანხმდე სწავლის პროგრამასთან დაკავშირებით - ბიჭს ლოყაზე მოეფერა და ცხვირი შეჭმუხნა- ეს ვარცხნილობა არ მომწონს, გაბერებს
-რა გავაკეთო გადაპარსული თავით ვერ ვივლი , ზედმეტად ხულიგნური იერი მაქვს მერე
-მაშინ გაიზარდე, ასე არ გიხდება...არ მესექსუალურები- გაიცინა და წამწამების ფახუნით ახედა
-ჩემი სექსუალურობის ხარისხს ვარცნილობა ამდაბლებს? მე მელოტიც სიმპათიური ვიქნები
-არ გამელოტდდები ...კარგიი რაა, ხო არ გამელოტდდები და ღიპი ხომ არ გექნება?
-ჩემო საყვარელოო, ვგიჟდები რომ დალევ და ასე ბუზღუნებ - ლოყაზე უჩქმიტა და მერე ხმაურით აკოცა- თვითონ ბავშვივით ხარ, რა გინდა ამ სკოლაში
-ისევ იწყებ?
-კარგიი , ჩხუბი არ გვინდა ...გაკოცებ და შემირიგდი- ყელში აკოცა და თითებზე მოეფერება განაგრძო . იდილია მეგობრებმა დაურღვიეს, საცეკვაოდ წაიყვანეს ორივე და შემდეგ დანარჩენებთან ერთად განაგრძეს გართობა.
სახლში თორნიკემ მიიყვანა , ბინაში დარჩენა მოუხდებოდა, სხვა გზა არ ჰქონდა ამიტომაც ნელა აუყვა გზას მეოთხე სართულამდე. რატომ გადაწყვიტა ფეხით ასვლა თავადაც არ იცოდა, გზაში კიდევ უფრო იმოქმედა სასმელმა, დაღლილობამ და ისიც დაავიწყდა ღამის თორმეტს კარგახნის გადაცდნელი რომ იყო და ამ დროს თანაც ამ მდგომარეობაში მოსწავლესთან დარეკვაზე ცუდი აზრი არ არსებობდა. მონდომებული მასწავლებლის როლი მოირგო, ბლოკნოტი აიღო , დივანზე დაეშვა, წელს ქვემოთ სამოსი მოიშორა წელს ზემოთ კი კვლავ ლამაზი პერანგით იჯდა,რომელიც სულ რაღაც ორ ღილზე იყო შეხსნილი . თმაზე ხელი გადაისვა, დარწმუნდა პედაგოგის იერი მაქვსო და დარეკა კიდეც
-უცებ გავიაროთ, დიდი დრო არ მაქვს - ბლოკნოტში ცარიელი ფურცელი იპოვნა და წერა დაიწყო- პირველ რიგში მითხარი რომელ რიცხვებში მოხვალ, რომ მზად დაგახვედრო საკითხები. საერთოდ როგორ გირჩევნიაზეპირად თუ წერით
-მე სიმართლე გითხრათ ღამის ორ საათზე მირჩევნიამთლიანად შიშველს გხედავდეთ ვიდრე მხოლოდ მაგიდაზე შემოწყობილ ფეხებს თანაც ტელეფონს ისე ამოძრავებთ მხოლოდ ფეხები არ ჩანს და ესეც გამოცდის ნაირსახეობაა თუ - ბიჭის ხმა რომ გაიგო და ეკრანს დახედა შემდეგ გაიაზრა კამერა საითაც იყო შებრუნებული ტელეფონი საერთოდ გაუვარდა - აი ახლა მთლიანად ჩანხართ და ხო, ეს ნამდვილად გამოცდას ჰგავს ...ოღონდ ვერ ვხვდები რა გინდათ ზუსტად. მეც გავიხადო?
-ღმერთო ჩემოო... ეს რა სითავხედეა . როგორ , შენ რა მართლა გაიხადე?- ტელეფონი რომ აიღო და ბიჭი წელს ზემოთ შიშველი დაუხვდა სახეზე ნამდვილად ბროწეულისფერი დაედო
-თქვენ წარმოიდგინეთ ამ დროს ვწვები... ჩვენ , სპორცმენებს ძილი გვჭირდება თუ ვინმე , მშვენიერი ქალი არ გამოგვეცხადება ნახევრად შიშველი და არ აგვირევს სულსა და ხორცს
-რა სირცხვილია, ღმერთო ეს რა დამემართა
-კარგით, დამშვიდდით...მე უბრალოდ ვხუმრობ. არ გვინდა ჩვენი ურთიერთობის კიდევ უფრო მეტად დამძიმება, ჩავთვალოთ რომ ახლა დავიწყეთ საუბარი . ნუ ღელავთ , მე არ ვარ ის კაცი მსგავსი გაუგებრბობები თქვენს წინააღმდეგ რომ გამოიყენოს. არაფერს ვიფიქრებ იმაზე მეტს რაც არის- უცნაური იყო ბავშვი რომ ამშვიდებდა, განა ასეთი მარტივი იყო? სულ აერია გონება
-ეს მონაკვეთი გონებიდან უნდა წაშალო! -კატეგორიული ჰქონდა ტონი ბიჭს კი ღიმილს ჰგვრიდა
-ვერ წავშლი,მაგრამ ჩემი გონების მემორის ვერავინ შიფრავს, ვფიცავ ვერავინ დაჰაკავს მთავარია ძილისწინ არ ამომიგდოს და შფოთვები არ დამჩემდეს
-გეყოს უკვე, მე ხომ დავივიწყე გინებასთან დაკავშირებული გაუგებრობა
-ცუდად დაგივიწყებიათ ...საქმეზე გადავიდეთ . ჩაინიშნეთ რიცხვები - დასერიოზულდა, თარიღები უკარნახა ზუსტად არ იცოდა ,მაგრამ მიახლოებითი რიცხვები აარჩიეს და შემდეგ ფორმატზეც ისაუბრეს . ამჯერად ბიჭმა გათიშა,ისე რომ პირვანდელ ინციდენტზე აღარაფერი უთქვამს. ქალი კი გულისცემას ვერ იმშვიდებდა, მთელი ღამე არ დაეძინა, ათასი ფიქრი უტრიალებდა, მოსეს არ ენდობოდა, ფიქრობდა დილით უკვე ყველას ეცოდინებაო, იქნებ ფოტოების გადაღებაც მოასწროო, თავს ილანძღავდა,იდანაშაულებდა და ათასი საშინელი გაგრძელება, მათივე გამოსავლებით მოფიქრებული ჰქონდა სკოლაში წასვლამდე.

....................
მოსემ სიტყვა შეასრულა, მოიქცა ღირსეულად და არათუ სხვებთან გაუვრცელებია ინფორმაცია არამედ თავადაც არაფერი უთქვამს ამ საკითხთან დაკავშირებით. დათქმულ დროს მივიდა , დაწერა და დროზე ადრე ჩააბარა ფურცელი
-ასეთი იდიოტის შთაბეჭდილებას თუ ვტოვებდი არ მეგონა, აშკარად გაკლიათ პედაგოგიური გამოცდილება, მასწავლებელო - მხოლოდ ეს უთხრა, საყვედურნარევი ტონით და წავიდა - საღამოს დრო მექნება, მოგწერთ და თუ შეგეძლებათ საუბარი ზეპირად მკითხეთ რაიმე მასალასთან შესაბამისი - ისევ ჩუმად საუბრობდა, არავის აგებინებდა დიალოგის თემას
-გამოცდილებას აშკარად ავიმაღლებ თქვენთან ურთიერთობის შემდეგ, აქ გატარებული ერთი თვე ერთ წელს უდრის
-თქვენ ჯერ კიდევ არ იცით ჩვენთან ურთიერთობის პლიუსები- ორაზროვანი იყო ამჯერად მისი ტონი - წავედი , ჭკვიანად და ის საქმე მოაგვარეთ - ბიჭებს უთხრა , დეას თავზე აკოცა დანანრჩენებს ხელი დაუქნიადა წავიდა შემდეგ ვიზიტამდე ,რომელიც ამჯერად დაუგეგმავი იყო და სკოლებს შორის სპორტულ შეჯიბრს ეხებოდა. ვის გამოიძახებდნენ თუ არა მთავარ ძალას , როგორც აღმოჩნდა ფეხბურთსაც სწყალობდა , ბიჭებთან ერთად ვარჯიშობდა სკოლის მოედანზე ნახევარი გოგონებისა კი ფანჯრის რაფებზე ისხდნენ ბეღურებივით ,მეორე ნახევარი უბრალოდ ჯერ კიდევ ბავშვები იყვნენ
-არ გადაცვივდეთ მანდედან
-აუუ მააას, ჩვენ არ ჩავალთ საგულშემატკივროდ?
-ხვალ მეგონა,თარიღი ამერია როგორც სჩანს
-თქვენი გაკვეთილია ბოლო და თუ დავესწრებით მეორე ტაიმს მივუსწრებთ
-წინასწარ გინდათ შემაბათ რო გავაცდინო გაკვეთილი და თქვენთან ერთად ვუყურო ფეხბურთს?
-უგულშემატკივროთ თქვენს მოსწავლეებს, ნახევრი ჩვენები არიან, მეორე ნახევარია ბე კლასი
-ერთ გუნდში როგორ თამაშობენ რა საინტერესოა
-ჩემი მტრის მტერი ჩემი მეგობარია , მაას ...ამ პრინციპით გიგაური და ამაღლობელიც კი ერთიანდებიან. ფეხბურთის ძალა
-ცხვარი და მგელი ერთად ძოვენ ბალახს- დეამ ჩაილაპარაკა და ფანჯარას პირველი მოშორდა.
………………..
გაკვეთილის ჩასატარებლად შესულს ბიჭები არ დახვდა , გოგონები კი მოუსვენრად ცქმუტავდნენ კლასში რომ შევიდა
_ხვალ დარჩებით , ერთი გაკვეთილით ზედმეტს ჩავატარებ ! ახლა კი წავედით, თორემ უკან მოგვიწევს დგომა და ვერაფერს დავინახავთ . იმათ უფრო მეტი ქომაგი ხომ არ უნდა ჰყავდეთ ჩვენს მოედანზე
_აუუ მაააას საუკეთესო ხააართ _ერთხმად წამოიძახეს , წამოცვივდნენ და სესილიას მოეხვივნენ.
_კარგით, კარგით ასე ვეღარ ვისუნთქებ... ჩუმად უნდა ჩახვიდეთ თორემ ხომ იცით საყვედური მომხვდება . ძალიან არ მოვწონვარ ინგლისურის მეორე მასწავლებელს
_თვითონ უნდოდა ყველა გაკვეთილის დატოვება და იმიტომ ... სწერვა , 73 წლისაა და კიდევ არ ეშვება სკოლას _ თვალები აატრიალა ნინამ და კიდევ მოეხვია ქალს _თქვენ ხართ უკარგესი ...
_ეგრე საუბარი არ შეიძლება , უხერხულია. მხოლოდ სალაპარაკოს ნუ მივცემთ , გთხოვთ . ახლა კი წადით და მეც ჩამოვალ 5 წუთში _ბავშვები წავიდნენ, თავად კი ამღერებულ მობილურს უპასუხა _გისმენ ,თო
_ამხელა სახელიდან ერთ მარცვალს რომ ტოვებ ... რას შვები ქალბატონო მასწავლებელო, რომელ საათზე ჩამობრძანდებით ქალაქში ?
_დღეს ვერ წამოვალ , გვიანი იქნება მატჩი რომ დასრულდება და თან ხომ იცი როგორ დავიღლები . აქ დავრჩები , პარასკევს წამოვალ
_მოიცა მთელი კვირა მანდ აპირებ ყოფნას? კარგიი რა განა რა საქმე გაქვს ამდენი, 4 საათზე უკვე თავისუფალი ხარ , ეგეც მაქსიმუმ
_უკაცრავად , რომ ყველანი თქვენსავით დაკავებულები არ ვართ ბატონო პროკურორო
_ნუ მიბრაზდები ... მე მენატრები და შენ კიდევ რაღაც სულელურ ფეხბურთის მატჩზე რჩები მე კიდევ ორი წლის წინ ელ კლასიკოზე მიმყავდი და უარი მითხარი . ამ ერთ თვეში შეგიყვარდა სპორტის ყველა სახეობა?
_ორი წლის წინ შეყვარებულებიც არ გვერქვა სად გამოგყოლოდი, თანაც მიშოს უფრო უნდოდა იქ წამოსვლა ვიდრე მე . გულშემატკივარი ვარ ბავშვების და არა რომელიმე კლუბის, განსხვავებას მართლა ვერ ხედავ?
_ბავშვებს ნუ ეძახი ამხელა კაცებს ... მართლა ასაკიანი პედაგოგი ხომ არ გგონია თავი . ზუსტად ვიცი ნახევარზე მეტს მოსწონხარ და რომ მიუშვა ჩალიჩს დაგიწყებენ
_ საკუთარი გამოცდილებით ნუ საუბრობ
_ღმერთოო რატომ გითხარი საერთოდ , როგორი ქალი ხარ ყველაფერს ჩემს წინააღმდეგ ატრიალებ თანაც ის ქალი კერძოდ მამზადებდა , სკოლაში არ მასწავლიდა და მე ნუ მადარებ ვიღაც ბავშვებს
_ჩემი აქ გადმოსვლა სხვა თუ არაფერი ამის გამო ღირდა , შენი ეს დამალული სახე რომ დამენახა
_რა დამალული სახე, ბრაზობ? შენ რა მართლა ბრაზობ? როდის მერე შეგიყვარდა ასე ეგ ხალხი , თვალები რომ დაგიბრმავდა და სიმართლეს ვერ აღიქვამ
_თამაში უკვე დაიწყო, უნდა წავიდე. თავად დაგირეკავ დრო როცა მექნება
_სესილია, პატარავ კარგი რაა . სესოო _გაუთიშა, მობილური ჯიბეში ჩაიდო და რამდენიმე წუთის შემდეგ არც გახსენებია თორნიკესთან საუბარი. როგორც აღმოჩნდა გუნდის წამყვანი მოთამაშე გიგაური იყო, კაპიტნობა მხოლოდ გამგებლის შვილის სტატუსის გამო არ ჰქონდა, თითქოს ამის დასამტკიცებლად ცდილობდა ყველაზე მეტს და გამოსდიოდა კიდეც. მოსესთან ერთად თამაში ნამდვილად არ უჭირდა. ბავშვებს აკვირდებოდა უეცრად ჩხუბი რომ დაიწყო, ყველაზე გასაკვირი კი მოსე გახლდათ გამშველებლის ამპლუაში. გიგაური კი მეორე გუნდის კაპიტანს აგინებდა და ძლივს აჩერებდნენ, მისი კლასელი ბალახზე ეგდო და ფეხის ტკივილს ითამაშებდა თუ ნამდვილად სტკიოდა ვერ გეტყვით. ყველაფერი წამებში აირია, მოსე თამაშგარე აღმოჩნდა და გიგაურს ხელი მოხვდა. აი იქ კი უკვე ფეხბურთი გადაიზარდა შერეულ ორთაბრძოლაში, რომელშიც მოთამაშეებთან ერთად გულშემატკივარიც ჩაერთო და რამდენიმე წამი შოკისგან ვერ ხვდებოდა რა გაეკეთებინა. სპორტის მასწავლებლებიც კი თვითონ ჩხუბობდნენ , დირექტორის ხმა კი არავის ესმოდა . არც კი უფიქრია ისე მივარდა ერთ_ერთ ბავშვს სასტვენი გამოართვა , მაღალ ადგილზე დადგა და მთელი ძალითა და ღონით ჩაჰბერა. დახუჭული თვალები რომ გაახილა ყველა მისკენ იყურებოდა, რაღაც უნდა ეთქვა
_1 წუთს გაძლევთ დასამშვიდებლად თორემ შემდეგ ჩავრთავ ლაივს და ყველა ნახავს ამ ცხოველურ ქცევას, ყველას მშობელი, ყველას მეგობარი, პოლიციელები მათ შორის , დაიწყება გამოძიება მაგ ჩალურჯებულუ ცხვირ_პირის საქმეზე და მერე გაარჩიეთ ვინ ვის დაადო ხელი, ვინ ვინ ჩაუშვა და არ ჩაუშვა _ სიტყვები ისე თქვა არც ამოუსუნთქავს _ ნუ მიყურებთ , თამაშის წესები არ ვიცი , მსაჯმა უნდა გადაწყვიტოს გაგრძელება როგორი იქნება _ბეტონის უზარმაზარი კონსტრუქციიდან ჩამოხტა , თმაზე ხელი გადაისვა , სათვალე მოირგო და ყველას მზერა დააიგნორა.
რა თქმა უნდა არავის სურდა პოლიციელების ჩარევა, არც ვინმეს დასმენა და არც მშობლების წნეხის ქვეშ გადასვლა.
_გგონიააქ დაასრულე ეს ამბავი? დაუსვტვინა გოგომ და მორჩა ... ველურები არიან, ოთხმოცდაათიანები გიკვირდათ და ესენი სულ რაზბორკებს არ აწყობენ? ისინი აზრიანად მაინც ჩხუბობდნენ და ამათ ოღონდ ის დაამტკიცებინე რომ მაგარი ბიჭია და კაცს სისხლისგან ისე დაცლის თვალს არ დაახამხამებს. ველურები ესენი, გაკვეთილი ვერ ჩავატარე კაცო,ნახევარი კლასი ფანჯარაში იყო იქედან ყვიროდნენ ,ბავშვებს უნდა აყურებინო როგორ წყვიტავენ ერთმანეთს მასწავლებლებიც? ხისთავიანი ხალხისგან მეტს რას უნდა ელოდე, აწევენ ორ გირას ეს გლუვტვინიანები და მორჩაა , მასწავლებელია ეგეც და მეეც? სირცხვილი და თავის მოჭრა. ადრე ვინ გაბედავდა ამას, ახლა ამის დირექტორობა დირექტორობაა? გუშინ მოსულმა გოგომ გააჩერა ყველა და თვითონ ძლივს გავიდა ეზოში , ეჭვი მაქვს სეირის საყურებლად იყო ისიც უყვარს მაგას მასეთი ჩხუბები. მაგის ბავშვობა მაინც არ ვიცოდე, სულ დალეწილი ჰქონდა თავ_პირი და დირექტორია დღეს. გამგებელი კიდე ციხეში თუ არ წავიდოდა რას ვიფიქრებდი მაგას რომ ვასწავლიდი, რაც მამაა ის შვილი. მეფე ჰგონიათავი , ერთი რო მოვა ახალი მთავრობა და მაგის მამა გააბუნძულებენ მერე ვისი ტრ.კით გამეჭიმება გაკვეთილზე, თვითონ ხო მომშორდა შარშან ახლა მაგის ბიძაშვილი როდის მომცილდება ერთი , ორივე ძმებს ვასწავლიდი ახლა მაგათი შვილები მიშრობენ სისხლს . ვაი ჩემი ცოდვა, მშვიდი სიბერე რო არ მაღირსა ღმერთმა თორემ ამათ უნდა ვუყურებდე? ეს ცინგლიანი უტვინო ბავშვები უნდა მეუფროსებოდნენ? ვერც დაარტყამ, ვერც უყვირებ , იქეთ რო მოგკლას კაცი არაა პატრონი _ ფიზიკის მასწავლებელი არ ცხრებოდა, მთელი კვირა განიხილავდნენ ჩხუბის ამბავს ხან ვის ადანაშაულებდნენ ხანაც ვის . ბევრისგან აღშფოთებაც კი მიიღო, ბავშვებს პოლიციაში დარეკვით დაემუქრეო, მერე სკოლას და დირექტორს რას უპირებდი რომ გაიგებდნენ ასეთი ამბავი ვერ შევაჩერეთო. ბრალდებებიც კი მიიღო, რაც სასაცილოდაც არ ჰყოფნიდა.
სახლში ისეთი დაქანცული დაბრუნდა ტანსაცმლის ჩაცმაც კი დაეზარა. ძველი თეთრი ვანა სურნელივანი ქაფით დაიფარა , დაჭიმული სხეული მოუდუნდა , კეფის ქვეშ დაკეცილი პირსახოცი ამოიდო და თვალები დახუჭა. ჩხუბის კადრები უტრიალებდა გონებაში, შემდეგ საკუთარი მოქმედება და ისევ ვერ ხვდებოდა რა იყო სწორი საქციელი. დირექტორის მადლობა საერთოდ სასაცილოდ ეჩვენებოდა, მთელი ეს ქაოსი, უწესრიგობა და უკანონობა , რომელსაც უნდა შეჩვეოდა. იქნებ ქალაქში დავბრუნდეო გაიფიქრა და წამსვე გაახსენდა ყველაფერი რაც მისი მოსწავლეობის დროს ხდებოდა . ახლა სულ სხვა მხარეს იყო, ამჯერად სამასწავლებლოში გაჟღერებულ აზრებსაც ისმენდა და იქნებ ამიტომ ეჩვენებოდა ამდენად გულისამრევად ყველაფერი . ბავშვებს ვერ ადანაშაულებდა იმდენად რამდენადაც მასწავლებლებს რომლებსაც ჭორაობის გარდა არაფერი აღელვებდათ, ყველაფერზე ფიქრობდნენ და საუბრობდნენ მოსწავლეების განათლების გარდა. არ უნდოდა თავადაც მათ რიგებში მოხვედრილიყო, ამიტომ ერჩივნა ბავშვებთან ემუშავა, მათზე მცირედი დადებითი გავლენა მაინც მოეხდინა და სხვა თუ არაფერი კარგი მოგონებები მაინც დაეგროვებინა ამ რამდენიმე თვის განმავლობაში.
_მასწავლებელოო ... სესილია სად ხართ? _ ლამის დაიხრჩო მოსეს ხმა რომ გაიგო, კართან მოახლოებული ნაბიჯები და ჩამოწეული სახელური _აქა ხართ? _ არ გამოჩენილა, სულ ოდნავ შეაღო კარი თან აკაკუნებდა
_არ შემოხვიდე!
_არ შემოვდივარ, დამშვიდდით . მისაღებში დაგელოდებით , სულ ხუთი წუთის საქმე მაქვს
_ ახლავე გამოვალ , იმედია მშვიდობაა და ისევ არ იჩხუბეთ
_თქვენ რომელი ქურდი ხართ მოსარიგებლად რომ მოვსულიყავით
_თითქოს მე რომ არა დაასრულებდით იმ ჩხუბს _ წყალი უცებ გადაივლო , წამებში გაიმშრალა , თმა სამაგრით შეიკრა , ხალათი მოიცვა და ისე გავიდა _ აბა? რამ მოგიყვანა აქ
_ასეთი სტუმართმოყვარეც ნუ იქნები _ ინსტიქტურად მოავლო მზერა მთელს სხეულზე და თავზე ხელი გადაისვა _რა მინდოდა მეთქვა , რაღაც მინდა რომ შეინახოთ. თქვენთან იყოს, აქ ორშაბათამდე. სხვას ვერავის დავუტოვებ _ქაღალდის პატარა ყუთი ეჭირა , მაგიდაზე დადო და უკან გადადგა ნაბიჯი
_ერთი წუთით, რას მიტოვებ ხომ უნდა ვიცოდე
_კარგიით რაა, არაფერი არალეგალური
_და მაინცადამაინც ჩემთან რატომ ტოვებ
_თქვენ ზედმეტ კითხვებს არ დასვამთ, ვიცი რომ არც ნახავთ და მითუმეტეს არც გაყიდით ჩემს დაბრუნებამდე ... დაიტოვებთ?
_კარგი , მაგრამ შენ სად მიდიხარ. პარასკევს ხომ წერა გვაქვს
_ ხო ეგ უნდა გადავდოთ, მივდივარ რაღაც საქმეები მაქვს და ორშაბათს დავწერ თუ შეიძლება
_კარგი , იყოს ორშაბათს
_ნახვამდის . გმადლობთ . მაპატიეთ რომ ხელი შეგიშალეთ
_რა ჯანდაბაა ... _ ბიჭმა შებრუნებაც ვერ მოასწრო ისე შევიდა თორნიკე და ქალის დანახვისას სულ მთლად შეეცვალა განწყობა- სესილია - მანძილი შემოსასვლელი კარიდან წამში დაფარა და მოსესთვის არც შეუხედავს ისე აესვეტა წინ ქალს- სახლშიც ამეცადინებ ბავშვებს და არ ვიცი ?
-დაძაბვა საჭირო არ არის , რამდენიმე წამიანი საქმე მქონდა და უკვე მივდივარ . ეჭვიანობით თავს ნუ აატკივებთ ქალს
-რა თქვი ? ეჭვიანობით ? ვისზე უნდა ვიეჭვიანო შვილო, შენზე ? - მოსეს ირონიულად გაუღიმა და ბიჭს მშვიდი გამომეტყველება მოენგრა - საქმე დასრულებული გქონიადა შეგიძლია წახვიდე, კარი იქეთაა
-შენს ადგილას ასეთი ამპარტავანი არ ვიქნებოდი, ძიაკაცო ... - თვალი ჩაუკრა და მთელი ტანით სესილიასკენ შებრუნდა- უკაცრავად რომ შეგაწუხეთ, გმადლობთ დახმარებისთვის , ორშაბათამდე შეგეხმიანებით - რატომ მივიდა, მოხვია ხელი და ლოყაზე აკოცა არ იცოდა, მაგრამ ეს რომ გააკეთა და ქალის სურნელი სახლიდან გასულსაც გაჰყვა ფაქტი იყო. მიაბიჯებდა და გულისცემის ხმის გარდა არაფერი ესმოდა, სისხლი უდუღდა ძარღვებში , ეზოსთან გაჩერებულ ძვირადღირებულ მანქანას თვალი შეავლო და ფეხით გაუყვა გზას.
-ეს თავხედი ლაწირაკი . ძიაკაცოო გაიგონე რა მითხრა?
-აქ რას აკეთებ თორნიკე?
-რა ხდება ხელი ხომ არ შეგიშალე მოსწავლის მეცადინეობაში ... რა ფორმაში ხარ იაზრებ ? სახლში შემოსვლა როგორ გაბედა საერთოდ- თმიდან ჩამოსული წყალი ხალათამდე აღწევდა, წინა მხარე სველი ჰქონდა, ძ.ძუსთავები იმდენად მკვეთრად ჩანდა თხელი ნაჭრის მიუხედავად,რომ კაცმა თვალი ძლივს მოაშორა- მე არასდროს მიმართლებს ისე რომ ამ ფორმაში დამხვდე , ალბათ იმიტომ რომ გაუფრთხილებლად იშვიათად მოვდივარ, აქ კიდევ უტაქტო ხალხი ცხოვრობს აშკარად
-აქ იმისთვის ჩამოხვედი ,რომ აქაურები შეურაცხყო?
-აი ისევ იწყებ...ამხელა გზა იმიტომ გამოვიარე, რომ მომენატრე და შენ სტრესის გაქარწ....ბის ნაცვლად მიმატებ - თვალები დააწვრილა, ისეთი მიმზიდველი ხმა ჰქონდა, იმდენად ახლოს მიიზიდა ქალისთვის წესით გონება უნდა აერია,მაგრამ ის მალევე დაუსხლტა
-ზედმეტად შიშველი ვარ
-კოცნისთვის ზედმეტად შიშველი არ არსებობს
-მე და შენ მგონი შევთანხმდით , რომ შენს საყვარლობას არ ვაპირებ
-მართლა სექსუალურ დისფუნქციას დამმართებ რა... შენთან არ შეიძლება, სხვასთან ხომ საერთოდ... ქორწინებამდე არაო, ქორწილიც არაო
-ცოლად მხოლოდ იმიტომ გამოგყვე,რომ შენ ცხოვრებაში ს.ქსის ნაკლებობაა?
-რაც მამაშენი გამაცანი და ოფიციალურად შეყვარებულები გვქვია ნაკლებობა კი არა ს.ქსი საერთოდ აღარაა ჩემს ცხოვრებაში
- რა გავაკეთო გინდა გავიხადო?
-მე მესწერვება და თავის მძ.რეველ მოსწავლეებს არა
-ნუ საუბრობ მათზე ასე აგდებით , როცა არცერთს იცნობ, არაფერი იცი მათ შესახებ
- შენი აზრით დიდხნიანი ნაცნობობა მჭირდება იმათი სიფათების გასაშიფრად? ცოტახანში თვითონ შეგაწუხებს ის აი აქ რო იყო წეხან და მერე თავი აგტკივდება იმაზე ფიქრით,როგორ მოიშორო ისე,რომ შენი რეპუტაცია არ შეილახოს და ვიღაცა სკოლის კაიბიჭმა არ შეგიქმნას პრობლემები-სკამზე დაჯდა და მრგვალ ხის მაგიდას იდაყვებით დაეყრდნო
-შენ ყველაზე მეტად ის გაღელვებს ასაკზე რომ მიგითითა და უკვე ვფიქრობ,რომ კომპლექსი გიჩნდება
-თითქოს მართლა მოხუცი ვიყო...არა შენ კი დამაბერებ ისეთი ტემპით ვავითარებთ ურთიერთობას,მაგრამ ჩემი ასაკი ნამდვილად არ არის ბევრი და თანაც მე შესაშურად გამოვიყურები
-შესაშურად რომ გამოიყურები იმიტომაც ხარ ჩემი შეყვარებული, თორემ
-აჰ ანუ გარეგნობის გამო მხოლოდ ხომ?
-შენი ხასიათი რომ მაგიჟებს იცი
-სიმართლე გწყინს ჩემო პატარავ ,რა ვქნა პატარა ხარ ჯერ კიდევ და არ იცი ადამიანები რა უმსგავსო ქმნილებები არიან
-იმედია კიდევ დიდხანს არ შევიტყობ იმაზე მეტს ვიდრე ვიცი ... შენ კი შენი სამსახურის გამო ხარ ასეთი
-როგორი ასეთი
-ყველასა და ყველაფრის მიმართ ეჭვებით სავსე, ნდობა სულ არ შეგიძლია
- საკუთარ თავსაც ვერ ენდობი ბოლომდე, როდის რა მოხდება არავინ იცის ...
-გამოდის მეც არ მენდობი?
-მე შენ მიყვარხარ - ოთახიდან გამოსულს მოეხვია, ყელზე ხელი შეუცურა და სველ თმაში თითები ახლართა- ჩემი სუსტი წერტილი ხარ და ღმერთმა არ ქნას შენში ეჭვი შევიტანო
-ასე რომ მიყურებ მაშინებ
-მცირე დოზით შიშსაც არაუშავს, ტონუსში გვამყოფებს...მეც მეშინია, რომ გიღალატო მიმატოვებ- ჩაიცინა და ქალის გრილ ტუჩებს წაეტანა .
..............
-ეს რა ყუთია?
-მოსემ დამიტოვა, ორშაბათამდე- მშვიდად უპასუხა და ვახშმის მზადება განაგრძო
-სერიოზულად? ბიჭი მოვიდა ყუთი დაგიტოვა და შენც მიიღე?
-ყუთია, ნაღმი ხომ არა...
-და შენ იმდენად ახლო მეგობარი ხარ,რომ სხვას ვერავის დაუტოვა?
-ბავშვებს ჩემს მიმართ ნდობა აქვთ
-და შენ წამითაც არ დაუშვი,რომ შეიძლება ყუთში რამე არაკანონიერია?
-რა არაკანონიერი თუ ღმერთი გწამს სპორცმენია, ვიღაც ქუჩისბიჭი კი არა
-თუ არ მოიხმარს ვერ გაყიდის ხომ? ღმერთოო ეს გოგო ასეთი მიამიტი როგორაა - შეკვრა ამოიღო და ქაღალდი შემოაცალა
-რას აკეთებ... როგორ შეიძლება
-მადროვე და ვნახოთ რა არის -ისე შებრუნდა რომ ქალი ვეღარ წვდებოდა- ყელსაბამია? - ორშაბათს მომიტანეო თუ საჩუქარი მოგართვა და მე მიმალავ. რა მაგარია ეე , უკვე გაბავს და შენ აქ ახალი ნაბანავები , დაბერილი ძუძ.ებით ხვდები - მაგიდაზე დააგდო შეკვრა და გაკვირვებულ ქალს შეუღრინა- შეიძლება გაგიჟდეს კაცი
-მე შენ გასაგებად გითხარი, ორშაბათს უნდა მივუტანო-თქო, ალბათ ძვირფასია და თან ვერ წაიღებდა. შენ კი შეკვრა გახსენი და ახლა საჩუქარი უნდა მისცეს შეფუთვის გარეშე ... ეჭვიანობის შემოტევები დაიოკე, არ ვაპირებ უნდობლობის ატანას და ჩემი სიტყვების მტკიცებას- გაბრაზდა, თანაც ისე რომ ამჯერად ნამდვილად არ ჰგავდა საყვარელ გოგონას.
-არ ჯდება ლოგიკაში ის რასაც მიყვები ...გუშინ გაცნობილ მასწავლებელთან არ მიაქვთ შეყვარებულების საჩუქრები
-ჩემი საქმე არ არის რა ჯდება და რა არა შენს ლოგიკაში. მე დეტექტივი არ ვარ, მასწავლებელი ვარ და ვცდილობ ბავშვებს დავეხნიაისედაც რთული პერიოდის გადატანაში. შენ არ გესმის, ვინმესთვის ცხოვრების შემსუბუქება რომ შეგძლებოდა პროკურორი არ გახდებოდი
-დიდი ბოდიში ყველა ნაბიჭვარს თავზე ხელს რომ არ ვუსვამ და იმდენი ხნით ვაშვებინებ ციხეში რამდენსაც იმსახურებენ ! სკოლაში რო არ აპრავებდეთ მაგათ დანაშაულებს ამდენი ავადმყოფი არ დაიზრდებოდა, ყველაფერი იქედან მოდის პატარა ჩხუბებს რომ ხელს აფარებენ სკოლებში ... შენი რამდენიმე მოსწავლე დავინახე გზაში, სახეები ისე ჰქონდათ დაშუპებული დავიჯერო ყველა ოქტაგონზე იბრძვის ?
-სად მიდიოდნენ
-არ ვიცი , უნდა მეკითხა?იქნებ მე უნდა წამეყვანა
- ფეხბურთის თამაშის დროს იჩხუბეს და იმედია გაგრძელებას არ აპირებენ - შეწუხებულმა შეჭმუხნა წარბები
-და მერე ჩემზე ბრაზდები... რატომ არ დარეკე 112 -ზე და რატომ არ გააშველა პოლიციამ
-პოლიციამ კი არა ისეთი ამბავი იყო მე ძლივს მოვიფიქრე როგორ გამეჩერებინა
-მომესმა? - წამოიწია და ტელეფონი ააცალა ქალს- გადადე ეს და მომიყევი რა გააკეთე?
-მადროვე მივწერო ბავშვებს მართლა ჩხუბს არ აპირებდნენ , მოსე მიდიოდა და მაგათ ვინ გააშველებს
-ა დაჟე, მოსე აშველებს? ეს რა ცამდის ამაღლებული ტიპი ყოფილა
-შენ წარმოიდგინე არავინ უცემია, მხოლოდ გაჩერებას ცდილობდა...ამდენ გიჟში ერთი იყო ნორმალური და რას გახდებოდა- რამდენიმე შეტყობინება გაგზავნა, გოგონებს მისწერა, იმათ მუდამ ჰქონდათ ინფორმაცია , ბიჭები მართალც არ ჩანდნენ . რამდენიმე წუთის შემდეგ გაირკვა,რომ ნამდვილად აპირებდნენ შეხვედრას
-სად ხვდებიან გაიგონ და გავუშვებ ბიჭებს
-ვინ ბიჭებს , შეიშალე? გინდა ბავშვები ციხეში გაუშვან?
-გოგო რას მეუბნები, აბა იჩხუბონ დანები ატრიალონ და არაფერი? ეე რა მაგარიაა პოლიციაში დარეკვა ბ.ზობაა , სესილი მას?
-გეყოფაა, ჩემი ბავშვები ხულიგნები არ არიან
-რას მეუბნები, სულ შენს ხელში არიან გამოზრდილები, შენ ეგ არ შეგეშლება, მორჩა გენდობი. მაშინ ისინი ყოფილან ცუდი ბიჭები , ტუტუცები ამ ბატკნებს რამე არ დაუშაონ
-ნუ მეცინიკოსები ხედავ რომ ვღელავ?
-რა ვქნა , რა გავაკეთო წაგიყვანო და მე ვთქვა ქურდული სიტყვა?
-შენ არა, ის იტყვის - უცებ გაჩერდა, მოსეს ნომერი იპოვნა და დაურეკა- მოსე , წახვედი სოფლიდან უკვე?
-ხო, ახლა გავედი, რა ხდება ასეთი ანერვიულებული ხმა რატომ გაქვს...იმედია მაგ იდიოტმა არ გაჭედა
-არა, არა სულ სხვა რამეა...გავიგე,რომ ბიჭები იმათთან შესახვედრად მიდიან. ზუსტად არ ვიცი სად, თეკუნას დაქალია იმ სკოლელის და ,ზუსტად არ ვიცი დეტალები,მაგრამ ფაქტია მალე ისევ იჩხუბებენ უკვე თუ არ დაიწყეს . რა გავაკეთო, სად შეიძლება იყვნენ
-ოხ მე მაგათი იდიოტი დედა მ.ვტყან ... სანამ ერთმანეთზე არ გადავაბამ მანამ არ გაჩერდებიან- ამოიოხრა და აშკარად წამოდგა- გააჩერეთ რა ...ჩავდივარ. შენ არ ინერვიულო , მოვაგვარებ ჩემი ხოდებით
-ნუ მანანებინებ,რომ დაგირეკე ... მითხარი სად იქნებიან
-და რას გააკეთებ წამოხვალ და ისევ დაუსტვენ?
-სასაცილოა?
-ნუ ბრაზობ თორემ ისეთი საყვარელი ხარ მართლა წავართმევ შენს თავს მაგ როჟას
-მოსე, თუ არ მეტყვი რას აპირებ პოლიცია უნდა ჩავაყენო საქმის კურსში
-არ გინდა, მესმის საჭირო გეჩვენება, მაგრამ მართლა არ არის. დანაც არ ექნება არავის გეფიცები, კარგი ბიჭები არიან, უბრალოდ შეუგნებლები და არ ღირს ცემა-ტყეპის გამო . დამიჯერე, კარგი? ერთი საათი მომეცი, თუ არ გიპასუხებ ან არ დაგირეკავ მაშინ ლოკაცია გექნება და პოლიცია გამოუშვი
-მომეცი მობილური - ჯერ ითმენდა, მერე ვეღარ გაუძლო- რა თემაა , ვინ რას ითხოვს
-შენთვის აჩოტების ჩაბარების დრო არ მაქვს ... საყვარელ ქალს თუ ცოტას დაამშვიდებ ცუდი არ იქნება, ხომ ხედავ ნევრიულობს და შენი ძაღლური ჩართვები არ სჭირდება ბატონო პროკურორო- იცოდა ვინც იყო, რთული გასაგები არ ყოფილა, გოგონებმა რესტორანში შეხვედრისთანავე გაარკვიეს და იმაზე მეტ ინფორმაციას ფლობდა ვიდრე უნდა ჰქონოდა.
-გამითიშა. ლაწირაკი, ჰგონიაამდენ სისხლადუღებულ, ტვინგათიშულს გააჩერებს და საქმეს მოაგვარებს? ერთმანეთს რომ აჩეხავენ და ცოდვად დააწვება მერე ნახოს სინდისის ქენჯნა - სიგარეტის ღერი ამოძვრინა კოლოფიდან და სწრაფად მოუკიდა -რას ვაკეთებ შენ გამო, დანაშაულს ჩავდივარ ჩვეულებრივად
-ერთ საათში დამირეკავს ვიცი
-ერთი საათი ასეთი გარჩევების დროს იცი რა დიდი დროა? ყველაფრის გაწმენდას ასწრებენ, ერთმანეთსაც აჩეხავენ და ვინ სად გაიქცევა კაცმა არ იცის თან კამერები არსადაა
-შენ ახლა პროკურორის ბუნება გეძალება თუ ის თინეიჯერი ქუჩურ გარჩევებში რომ იღებდა მონაწილეობას
-ავთოს ენას ამოვგლეჯ ერთხელაც იქნება... არა რა ეს ბავშვობის ძმაკაცები შეყვარებულს არ უნდა გააცნო
-ვინმე დაგიფრთხო ჩემამდე?
-ვინც არ მოსწონდა ყველა
-ვერ წარმომიდგენიხარ ბაბულიკა - პერანგის საყელო გაუსწორა და მუდამ კლასიკურ ფორმაში მყოფს მზერა მოავლო- რატომ არასდროს მეუბნები როგორ გადაწყვიტე პროკურორობა
-ოდესმე მოგიყვები... ახლა იმ ბავშვების ამბავს მოვაგვარებ
-იცოდე თუ დაიჭერენ აღარასდროს დაგელაპარაკები !
-მაგარია, ბავშვების გამო ჩემზე უარს ამბობ
-ბავშვების არა, საკუთარი თავის ... ჩემი სიტყვისა და დამოკიდებულების, რომელსაც ვერ გადააბიჯებ
-არავის დაიჭერენ, პირობას გაძლევ უბრალოდ საჭიროების შემთხვევაში ჩაერევიან ... შენი ბავშვების მონაცემები მითხარი - ამოიოხრა და საქმეს შეუდგა. რამდენიმე ადგილას გადარეკა სესილიამ ვერაფერი გაიგო ისე საუბრობდა- ერთს არ მაკოცებ? უკანონო საქმიანობისთვის? - ყავის ფინჯნით დაბრუნებულს ხელი მოხვია და ფეხებსშორის მოიმწყვდია
-რა მოიმოქმედე თუ გამარკვევ
-იპოვეს, მივლენ და შორიდან დააკვირდებიან , თუ რაიმე მაინც მოხდება ყველას დაიჭერენ და დაზარალებულებსაც მიხედავენ ... სხვა ფიზიკურად არაფერი შემიძლია
-გმადლობ , საუკეთესო ხარ - ლოყაზე აკოცა , მაგრამ კაცმა ისე შეკრა წარბები ისევ ტუჩებთან გადაინაცვლა
................
სხვა გზა არ ჰქონდა , არ უყვარდა როდესაც ადამიანებს დახმარებას სთხოვდა,მაგრამ ის დღე გამონაკლისი იყო. თუ იქვე არ დასრულდებოდა ყველაფერი შემდეგი შეხვედრა ნამდვილად მსხვერპლით დასრულდებოდა იმდენად ღრმად შეტოპა ორივე მხარემ. ქუჩაში იდგა მანქანა მის ფეხებთან რომ გაჩერდა და წამიც არ შეყოვნებულა ისე დაიკავა მძღოლის გვერდით ადგილი
-გამგებლის ბავშვიც იქაა?
-ხო, მაგრამ აზრზე არაა . გ.ნდონა ბიძაშვილმა გარია და ახლა პრინციპულად არ გაჩერდება
-არ ჰგავს თ.სლ მამამისს?
-მამა არ ვიცი და თვითონ ნამდვილად არაა ისე წყალწაღებული როგორიც ჩანს...
- ამბობენ სპორი აქვთ ამაღლობელს და გიგაურსო?
-ერთმანეთში გავერკვევით, არასწორ ვინმეს ვერ დავაჩაგვრინებ . ყველაფერი სულ იმის გამოა, რომ ბიძაშვილს იცავს თორემ იცის მე რომ მართალი ვარ
-შენ საიდან გაიგე ?
-გოგოებისგან ... ესენი ჩუმად რას გაკეთებენ, წაიტრაბახეს როგორც სჩანს, ან შიშისგან იფს.ვენ და წინასწარ დატოვეს ინფორმაცია
-პოლიცია ხო არ დაგვადგება, ხომ იცი ახალი გამოსული ვარ და მაგ ლაწირაკების გამო ნუ შემაბრუნებ
-არ მოვა !
-ვნახოთ , ვნახოთ რამდენად სანდოა შენი გოგო- ჩუმად თქვა და მანქანა შეკრებილი ბრბოს ახლოს გააჩერა. როგორც კი გადავიდა მაშინვე ყურადღება მიიქცია , მოსემ კი უცნაური შვება იგრძნო როცა მიხვდა, რომ დროულად მივიდა. არაფრის მოსმენა არ სურდა, უკვე იცოდა, რომ მოაგვარა, სესილიასთან შეტყობინება გაგზავნა და მობილური ჯიბეში დააბრუნა. ქალის აღელვებული ხმა იმ დრომდე არ აძლევდა მოსვენებას, შემდეგ კი თითქოს მხრებიდან ტვირთი მოშორდა.
...................
-მომწერა, ყველაფერი მოაგვარა- შვებით ამოისუნთქა და წამსვე აცნობა თორნიკეს
-მეც მომწერეს ვინ მოაგვარა ... ეგ შენი ბავშვი იმაზე მეტად საშიშია ვიდრე აქამდე ვფიქრობდი და ძალიან გთხოვ თავი შორს დაიჭირე. შენი მოვალეობაა ასწავლო ინგლისური, გამოსასწორებელი კოლონიის დირექტორი არ ხარ ,არც მათი მშობელი
-ამბობ ,რომ მასწავლებელმა ბავშვების სულიერ მდგომარეობაზე არ უნდა იმოქმედოს?
-ზედმეტს ცდილობ, აქ მხოლოდ 4 თვით ხარ, ნახევარი დრო თითქმის გავიდა და გთხოვ ისეთ შარში ნუ გაეხვევი,რომ მერე სანანებელი გაგიხდეს
-წინასწარ ვერაფერს დაგპირდები, როდესაც ვიცი რომ ვჭირდები და დახმარება შემიძლია მხოლოდ ჩემი კომფორტის გამო არ გავჩერდები
-შენი შეცვლა შეუძლებელია ,ხომ?
-არც უნდა ცდილობდე, მაგრამ ოდესმე დანებდები
-ვნახოთ ,მთავარია მიწაზე ისე არ დაგანარცხოს რეალობამ,რომ წამოდგომა გაგიჭირდეს მე კი სულ შენს გვერდით ვიქნები - მოეხვია ,თავზე აკოცა და წავიდა.
სესილიას კი ამ დამღლელი დღის ბოლოს თვალზე რული მაინც არ ეკარებოდა, არადა ენერგია საერთოდ აღარ ჰქონდა . ცხელი ღამე იყო, ჰაერი თითქოს ერთიანად ამოტუმბეს, სიოც არ იძვროდა , სავსე მთვარე ფანჯრიდან ჩანდა და შორიახლოდან ჩიტების ხმა ისმოდა მოულოდნელად მოსულმა შეტყობინებამ რომ გაიჟღერა
-მადლობა გადაეცი ბატონ პროკურორს . იმედია ღირსეულად მოიქცევა და ცოტა ხნის შემდეგ არ ამოქექავს ამ საქმეს.
-თორნიკე კარგი ადამიანია
-მაგრამ საკუთარი საქმის პროფესიონალი ისევე როგორც შენ და თქვენ ორნი ერთნი ვერასდროს გახდებით
-სჯობს ყველამ ჩვენ ჩვენი ადგილი ვიცოდეთ და ზედმეტი არ მოგვივიდეს
-დამელოდეთ, ჩემი ადგილი თქვენს ცხოვრებაში შეუცვლელი იქნება !
.................
მეორე დღეს ყველა გარჩევაზე საუბრობდა, არავინ იცოდა დეტალები, მოგონილი ამბებით ავსებდნენ ისტორიას და ყველგან ისმოდა ჭორები. რამდენიმე დღის შემდეგ ახალი თემა გაჩნდა და აღარავის ახსოვდა ფეხბურთის ჩაშლილი მატჩი .ორშაბათს დაპირებისამებრ გადასცა სასაჩუქრე ყუთი მოსეს
-მოსე, რაღაც უნდა გითხრა
-გახსნა და გითხრათ ნარკოტიკი აქვს დამალულიო? - ჩაიცინა და შეკვრას ჩახედა, ახალი შეფუთვა ჰქონდა - ნუ ღელავთ , ვიცი თქვენ რომ არ გახსნიდით. გმადლობთ დახმარებისთვის - ზურგი აქცია და სწრაფად აირბინა მეორე სართულზე ამავალი კიბე .
სესილიას არ დაუნახავს,როგორ გადასცა ყელსაბამი მოსემ დეას, გოგონას ყელს რომ ამშვენებდა ახალი სამკაული შემდეგ ამოიცნო ნანახი ნივთი . დეას ხშირად ეხებოდა ხელით ფერადი თვლებით პეპელას და ეღიმებოდა . მოსე კი ჩვეულებრივზე დიდხანს დარჩა იმ დღეს. ბიჭებთან ერთად დაჯდა როგორც კი წერა დაასრულა და ამჯერადაც დამაკმაყოფილებელი შედეგი მიიღო.
-მასწავლებელო , ხვალ დაბადების დღე მაქვს სკოლაში არ მოვალ ...ქალაქში მივდივარ ნათესავებთან ერთად შემდეგ რესტორანში დავსხდებით გოგონები და თუ დრო და სურვილი გექნებათ შემოგვიერთდდით, გთხოვთ - ბოლო გაკვეთილის დასრულების შემდეგ უთხრა დეამ და მორცხვად გაუღიმა აშკარად ეუხერხულებოდა
-აუცილებლად მოვალ ცოტა ხნით , გმადლობ ძვირფასო ... სრულწლოვანი ხდები ალბათ ხომ
-არაა, იცით მე პატარა ვიყავი სკოლაში რომ შემიყვანეს და ხვალამდე ისევ თექვსმეტის ვარ
-იმიტომაც ხარ ასეთი საყვარელი - მოსწონდა ეს გოგო . თავისი ბავშვური, წრფელი ხასიათით და ციმციმა ჭრელი თვალებით
-გავიქეცი ,ნახვამდის
-ნახვამდის ,დეა -გოგონას მზერა გააყოლა შემდეგ კი სამასწავლებლოში გადაინაცვლა.
.............
_დეა , დამელოდე ორი წუთი ... _სირბილით წამოეწია ბიჭი სკოლის ეზოში მიმავალ გოგონას _ მანქანა უკან მყავს გაჩერებული , გამოვალ და მე გაგიყვან სახლში
_საჭირო არაა, გმადლობ. დღეს შესანიშნავი ამინდია , ფეხით გავივლი
_კარგი რა , შენ ისევ ღელავ რომ შემაწუხებ? დრო მაქვს , სულ ათი წუთი სჭირდება ... მართვის მოწმობაც ხომ ავიღე , ვეღარ მეტყვი უნებართვოდ ატარებ და დანაშაულს სჩადიხარო
_გილოცავ გამოცდის ჩაბარებას , მაგრამ მართლა ფეხით მირჩევნიაწავიდე _ გოგონა სახეშიც არ უყურებდა, თვალებს აქეთ _იქით აცეცებდა , ვაჩე მალევე მიხვდა რატომ იქცეოდა ასე , ქუჩაში მდგომ მოსეს უყურებდა და მისკენ გაურბოდა აზრები .წამსვე გაუქრა მშვიდი გამომეტყველება, ტვინში მცირე აფეთქებებს გრძნობდა, ბრაზი მთელს სხეულს შხამივით ედებოდა და ხასიათიც ეცვლებოდა .უცებ ჩაავლო მაჯაში ხელი , ისეთ ადგილას აიძულა დგომა სკოლის ფანჯრებიდან მომზირალი ვერცერთი ჭორიკანა , რომ ვერ შენიშნავდათ
_ასე მიუსაფარი ძაღლივით როდემდე უნდა მექცეოდე ! ხან მომყვები, ხან არა, ხან მელაპარაკები _ხან არა , ხან იღებ საჩუქარს ხან არა , ხან გჭირდები და ხანაც ისე ჩამივლი გვერდს გამარჯობასაც არ მეტყვი და თავს ისე მაგრძნობინებ თითქოს უჩინარი ვარ ... რა გინდა მითხარი , რა არ გინდა ეგეც მითხარი
_ვერ ვხვდები რაზე ვსაუბრობთ ... ხელი გამიშვი უხერხულია, იფიქრებენ რომ ვჩხუბობთ
_შენ კონკრეტულად ვისი აზრები გაინტერესებს ... სხვები კი არ იფიქრებენ რომ ვჩხუბობთ იფიქრებენ , რომ ერთად ვართ და აი ის კი ვინც შენ გადარდებს და გაღელვებს სულ ს.რზე რას იფიქრებს , მაგრამ შენ ... შენ რატომ გიყვარს ასე ძალიან . მითხარი ბოლოს და ბოლოს რა აქვს იმ მათხოვარს ისეთი ჩემში რომ ვერ პოულობ, მე რომ ვერ გავიღებ შენთვის
_ხელს მიჭერ და მტკენ, რაღაც არარეალურზე საუბრობ , გაურკვეველ პასუხებს მთხოვ და გეყოფა ნუ მანანებინებ მანქანაში ორჯერ ჩაჯდომას ისედაც დიდხანს ვიფიქრე მიღირდა თუ არა, ვფიქრობდი კიდეც რომ დამაყვედრიდი, რომ რაღაც ნიშნად მიიღებდი იმ ყვავილების გამორთმევასაც და სწორედ ამიტომ ვიკავებდი თავს. თუ ადამიანურად გესაუბრები მიგაჩნიარომ გეფლირტავები ? ღმერთო როგორი უხერხულია ეს საუბარი თანაც აქ , უამრავი ადამიანის წინ ... ასე ნუ მექცევი ხელი გამიშვი და საერთოდ დისტანცია დაიცავი ჩემგან . ნუ ითხოვ რაღაცებს ისე თითქოს შენი საკუთრება ვიყო იმის გამო , რომ ერთხელ გაგიღიმე . ასეთი მდაბიო ნუ იქნები ...
_ის რომ გიღიმის და გეფერება ხომ გიჩნდება იმედები , შესანიშნავად გესმის ჩემი. ეს ყელსაბამიც მან გაჩუქა, ისე ანათებდი ლამის ჩამოდნი, მე რომ მოგიტანე სამაჯური არც კი გინახავს ისე მითხარი უარი ...
-ახლა დაბადების დღე მაქვს და მაშინ არაფერი ხდებოდა, როგორ უნდა ამეღო საჩუქარი . ვერ ხედავ რამხელა განსხვავებაა შენსა და მას შორის? შენ მზღუდავ, შენ თავად არ გინდა ვიმეგობროთ თავადაც არ იცი რა გინდა მე კი მეგობრობის გარდა არაფერი შემიძლია . გეყოფა სულელური დასკვნების გაკეთება
-რა სასაცილოა მე შენზე ვგიჟდები შენ კი მასზე ხარ ჩაციკლული ... კარგად იფიქრო სჯობს თორემ მერე არჩევანის უფლებას არ მოგცემ
_შენ ჩემზე კი არა, ზოგადად გიჟდები და რაღაცები გეჩვენება _წამოწითლდა, დაბნეული იყო, რცხვენოდა და ათასი ემოცია უჩნდებოდა , მაგრამ მაინც ცდილობდა არ დანებებულიყო
_როგორი ხარ , იმენა ყველაფერი სახეზე გაწერია და კიდევ რომ არ ამბობ
_და შენ რას მეუბნები , შენ
_მე რას გეუბნები ? მე რას გეუბნები ამდენი თვეა ვერ მიხვდი ? _ისე აუწია ხმას ყველამ მათკენ გაიხედა , უკვე ჩუმად აღარ აპარებდნენ მზერას _ რა , რა იყოთ საქმე გამოგელიათ ცინგლიანებო? იქეთ წადით , დროზეე _ ბავშვებს შეუღრინა და დეას კიდევ მოუჭირა ხელზე,როგორც კი მანძილს შემაცირებდა მაშინვე უშვებდა,რომ არ ეტკინა _ ნუ მიდიხარ, არ დამისრულებია
_მე კი ვფიქრობ რომ დაასრულე... სანამ მთელი პედ. კოლექტივი დაგინახავთ და დეაზე ჭორაობას დაიწყებს შეწყვიტე _ მოსე მივიდა, ხელი გააშვებინა და გოგო თავისკენ მიიზიდა, მის წინ დადგა და ბიჭს მკერდზე ხელი ჰკრა
_მოხვედი ? რა საყვარელი ხარ ... შენი ნაშა დღეს არ დამინახავს , კარგადაა? თუ ისე აწვალე , რომ ცუდადააა...რა იყო ააცდინე?_სულ სხვა თემაზე გადავიდა, დეა არც კი გახსენებია მოსეს მას მერე . ისე ჰკრა ხელი
_ენას ამოგგლეჯ_თქო ხომ გაგაფრთხილე , შენი ბიძაშვილის ბედს გაიზიარებ ?
_გიღირს იმ შედეგად რასაც მიიღებ? მოდი კიდევ დამარტყი , სულ ეს იყო ? _ გოგოს კივილიც არ შეეძლო, პირზე ხელები აიფარა და აწყლიანებულუ თვალებით უყურებდა ორივეს
_გემუდარებით ... ნუ იქცევით ასე. მოსე წავიდეთ, გთხოვ _ჩქარა ამბობდა სიტყვებს, ბიჭს მკლავზე უჭერდა ორივე ხელს და ამაოდ ცდილობდა მისი ყურადღების მიქცევას
_შენ წადი, მასზე აღარ იფიქრო ენას ამოვგლეჯ, ხელებს დავამტვრევ და ვეღარ შეგაწუხებს
_შენა და ეს მუქარები აღარ მოგბეზრდა? შენ კი შეგიძლია წახვიდე , მანქანაში დამელოდო და მერე მე წაგიყვან იქ სადაც მიდიხარ
_სად წაიყვან... გინდა ყველამ მასზე ილაპარაკოს? როგორ დადის გამგებლის შვილის მანქანით ... კიდევ რა გინდა თქვან,შენი გოგო რომ არის და არავინ მიეკაროს? ეგოისტო ,გასართობი გამოგელია?
_მოკეტე _ხელი გააშვებინა , ძალის ნაკლებობას ნამდვილად არ უჩიოდა მითუმეტეს როცა გამწარებული იყო . დეას თითების შეხება მოსეს მკლავზე კი ცეცხლისთვისაც საკმარისი იყო, მაშინ როცა თავად არასდროს აძლევდა წამით შეხების უფლებასაც კი მითუმეტეს პირიქით არასდროს უცდია _ შენ არაფერი გესაქმება ჩემი და დეას ცხოვრებაში
_ყველგან მესაქმება სადაც შენნაირ არასწორს დავინახავ ... სხვა ვინმე იპოვნე სათამაშოდ მამიკოს ბიჭო _ დეას ინსტიქტურად ჩაკიდა ხელი და სცადა იქედან წაეყვანა, მაგრამ ნაბიჯის გადადგმა სახეში მოხვედრილმა მუშტმა აიძულა, ისეთი ძალით დაარტყა გიგაურმა, რომ წაბარბაცდა . მხერდველობა აერია , დეას წამოკივლების ხმაც ბუნდოვნად ესმოდა, გონებაში ხარშავდა ყველაფერს სანამ ცხვირზე ხელი მიიდო და სისხლიან თითებს შეავლო მზერა. სიგიჟემდე უნდოდა მთელი ძალით შეეტია, ბოლოს და ბოლოს დაესრულებინა ეს სულელური დაპირისპირება , მაგრამ არ შეეძლო.უფლება არ ჰქონდა საკუთარი ძალა ოქტაგონს გარეთ გამოეყენებინა
_გელოდები ... დამარტყი თორემ გეფიცები არ გავჩერდები და სინდისიც არ შემაწუხებს ისე მიგინგრევ სახეს . დამარტყი _მეთქი _მკერდზე ჰკრა ხელები, იწვევდა
_გინდა აქ გცემო და მთელმა სკოლამ დაინახოს როგორ წაგიყვანს სასწრაფო? მოდი ჯერ დავრეკოთ ხომ? არ მინდა ერთადერთი შვილი მოვუკლა ქალს, შენზე ამოსდით მზეცა და მთვარეც
_რას იზამ ყველა შენსავით უპატრონო, დედისგან მიტოვებულიც არ იქნება. ზოგჯერ ჩემნაირებთანაც მოგიწევს ჩხუბი და თუ გაქვს გამბედაობა ამოიღე შენი ბრაზი, შური რომელიც გაქვს . იმიტომ ცდილობ სულ ამაზე მიმითითო, ძალიანაც გინდა მამაჩემის შვილი იყო და შეგიმსუბუქდეს ცხოვრება , მაგრამ მამაშენის თრევა თვითონ გიწევს _ არ ყვიროდნენ,შიგადაშიგ თუ აუწევდნენ ხმას, მაგრამ სიტყვები ისრებივით ხვდებოდნენ ნერვებს და ნაპერწკლების გასაჩენად ნამდვილად საკმარისზე მეტი იყო
_გთხოვთ, ასე ნუ იქცევით ... არ შემიძლია , ჩემზე არცერთი ფიქრობთ? თითქოს ჩემ გამო ჩხუბობთ , ყველა იფიქრებს გოგო ვერ გაიყვესო და სინამდვილეში უბრალოდ ერთმანეთს ვერ იტანთ ორი სულელი ხარივით დაეტაკეთ და მე შუაში მომიმწყვდიეთ უსუსური წიწილასავით. ეგოისტები ხართ, სულელები და განუვითარებლები . შენ საერთოდ არ მინდა რომ მომიახლოვდე შენ კი შეწყვიტე ჩემს ცხოვრებაში უმიზეზოდ ჩარევა, მიზეზი თუ გაგიჩნდება შემდეგ ვისაუბროთ _ ბოლოს მოსეს მიმართა, ღრმად ჩაისუნთქა , ათრთებული თითები სახეზე ჩამოისვა და ამღვრეული მზერა მხოლოდ ამ უკანასკნელის სისხლმდენ ცხვირზე შეაჩერა წამით, გიგაურისკენ არც გაუხედავს , ისე დააიგნირა მისი არსებობა თითქოს იქ არც არავინ იყო. გავიდა თუ არა დაინახა უჩვეულოდ ბევრი მოსწავლე , რომელსაც მაინცადამაინც იმ დროს მოსურვებია ეზოში ყოფნა. მასწავლებლები ფანჯრებთან იდგნენ, გაკვეთილი უკვე დაწყებული იყო. არავინ არაფერს აკეთებდა, ასე გაჩერება კი არ შეეძლო. ჭორიკნების ჯგუფებს გვერდი აუარა, ეცადა ცრემლებიც შეეკავებინა და ყურადღებაც არ მიექცია, მაგრამ ხომ იცოდა განხილვის საგანი თავად იქნებოდა. მაქსიმალურად მშვიდად მიაბიჯებდა, ისე როგორც სჩვეოდა და არაფერს იმჩნევდა სანამ სესილია არ იპოვნა
_გამარჯობა მას , რა კარგია ისევ რომ ხართ სკოლაში ... ვიფიქრე წასული იქნებოდით და არც კი ვიცი სხვა ვინ დამეხმარებოდა თუ არა თქვენ. დირექტორი როცა არ არის ამათ სიტყვის თქმაც კი არ უნდათ, სანახაობით ტკბებიან , ეშინიათ ვაჩე გიგაურის , მეორე ნაწილი მოსეს საქმეშიც არ ერევა .
_რა ხდება, ჟურნალებს ვამოწმებდი არაფერი მესმის დამშვიდდი და ამიხსენი
_ვაჩე და მოსე ჩხუბობენ , შენობის გვერდით ძველი დარბაზის ნანგრევებკსკენ .მე ვერ გავაჩერე , ამიტომ გაცლა ვარჩიე. თქვენს გარდა ვერავინ გაბედავს ჩარევას და გთხოვთ ან ერთი დაარწმუნეთ ან მეორე
_ეს ბავშვები გამაგიჟებენ, ოდესმე ხომ უნდა წამოვიდეს თაობა რომელი სისულელეების გამო არ დაიწყებს ხელჩართულ ომს და ოდესმე ინტელექტუალურ დონეზე გადაწყვეტენ პრობლემებს _ გოგონასგან განსხვავებით მან ვერც კი გაიაზრა მაყურებლები მის მოქმედებასაც რომ მიადევნებდნენ თვალს, სირბილით დაფარა მანძილი და მიწაზე გართხმულ სისაურზე ზემოდან მოქცეულ ამაღლობელს პირდაპირ მკლავში წვდა _რა ჯანდაბას აკეთებთ ... შეიშალეთ? ეს რა ცხოველობაა _როგორც კი დაინახა ორივეს ჭრილობები მაშინ კიდევ უფრო გაბრაზდა, არ ელოდა მდგომარეობის ასე დამძიმებას _თქვენ რა გაგიჟდით? სკოლის ეზოში , გაკვეთილების მსვლელობისას , სცემთ ერთმანეთს ...გაუშვი მოსე _ ბიჭს აშკარად დაბინდული ჰქონდა გონება , ქალის დანახვამაც ვერ იმოქმედა სანამ არ შეუღრინა. ისე უყურებდა თითქოს ჰიპნოზს უკეთებდა
_აი ისევ მოვიდა და გაჩერებს... რა საყვარლები ხართ ერთად, პირდაპირ გული მოჩუყდება . ბავშვივით მის ჭკუაზე დადიხარ ? დედასაც ხომ არ ეძახი ხოლმე ... შენზე უფროსი ქალი ხო იმიტო გევასება, რომ დედობრივი ზრუნვა რას ნიშნავს არ იცი _ გააგიჟა, მანამდე თუ მხოლოდ გაჩერებას ცდილობდა ახლა გაშლილი ხელი ისე გაარტყა სახეში რამდენჯერმე ,რომ გონება დააკარგვინა ბიჭს . უნდოდა კიდევ გაეგრძელებინა , მაგრამ თავს მოერია, ყელში უჭერდა ბრაზი
_შენი დედაც... მაინც მომიგო. დედას შ.ვეცი _ ტუჩი გახეთქილი ჰქონდა, შეშუპებული ცხვირი, აწითლებული ლოყა და მაინც ის აცოფებდა რომ ბიჭს დაარტყა.
-ვაჩე ... ღმერთო -დეა მანამდე თუ კივილით ხვდებოდა ყველა დარტყმას ახლა ხმა სულ მთლად დაეკარგა . ისე დაეშვა ბიჭთან და მისი თავი მუხლებზე გადაიტანა თითქოს აქამდე სულ მასზე ღელავდა _ რა გააკეთე, ხომ გთხოვდი არ გინდა_თქო _ მოსეს ახედა . გაორება ჰქონდა, ვერ ხვდებოდა რა უნდოდა. _ გამოფხიზლდი რა, ვაჩე- გაყინული თითები სახეზე შეახო, მერე საძილე არტერიაზე გადავიდა და ძლიერი ფეთქვა რომ იგრძნო ამოისუნთქა _ვაჩე, ჩემი არ გესმის? ნუ მაშინებ ...- სესილიაც იქვე იყო, რაღაცებს ეუბნებოდა, ბიჭებიც მოვიდნენ, მოსეც ახლოს იდგა არსად წასულა და მაინც ვერაფერს აღიქვამდა, მხოლოდ ვაჩეს დახუჭულ თვალებს უყურებდა და ელოდა როდის გაუსწორებდა კვლავ თავის მხუთავ ღამისფერებს. არც კი იცოდა რატომ ახსოვდა მათი ფერი, ხომ არასდროს უყურებდა სახეში, მზერას არიდებდა , ზედმეტად არ უახლოვდებოდა. ან რატომ ადარდებდა ის და არა მოსე , რომელსაც მეტი დაზიანება ჰქონდა . რატომ გაუღიმა გონს მოსულს, რატომ მოეფერა და რატომ აკოცა ლოყაზე , რა უხაროდა ასე ძალიან . მოსეს ხელის შეხების საშუალება რატომ არ მისცა, უარი რატომ უთხრა გაყოლაზე , რატომ არავის მოუსმინა, რატომ გაიქცა, ვის გაურბოდა მათ თუ საკუთარ უჩვეულო გრძნობებს.
...........
-სად მიგყავთ- მოსეს მკლავში წვდა და შეაჩერა
-კარგადაა ნუ ღელავ
-დამცინი? ვისთან შედარებითაა კარგად, იმათთან ვისაც ბრძოლის მოგებისას ემშვიდობები?
-გიგაურო, გადმოენძ.რიე და უთხარი რომ კარგად ხარ თორემ გაგიბაზრდა ერთ დარტყმაში რომ ეცემი თავწაცლილი ქათამივით- ამოიოხრა და მანქანის მინაზე მიაკაკუნა. იქედან მხოლოდ აწეული ხელი და გაშლილი შუათითი გამოჩნდა- ხომაა ღირსი მოვტეხო და უკან გავთხარო... ყელშია უკვე - ქალისკენ არ იხედებოდა, ჩუმად ჩაილაპარაკა და მერე შეწუხებული სახით მიუბრუნდა- რა გავაკეთოთ? არ წავიდეთ და ჩხუბი განვაგრძოთ?
-თუ წახვალთ და სხვაგან განაგრძობთ
-რატო გგონივარ ვიღაც შენძრ.ული ბავშვი? ასე რო ვჩხუბობდეთ მე და ეს ერთმანეთი დიდი ხნის დახოცილი გვეყოლებოდა
-ძმაკაცებიც ხომ არ ხართ შემთხვევით, რომლებსაც ერთი გოგო უყვართ და ხან ჩხუბობენ და ხან არა
-აზრზე არ ხართ , გეფიცებით ... ამიტომ უბრალოდ დამშვიდდით და დაუბრუნდით გაკვეთილებს. პირობას გაძლევთ პრობლემები არ შეგექმნებათ ჩვენს გამო, არასდროს
-გგონიასტატუსზზე ვფიქრობ და იმაზე ვინმემ არ მისაყვედუროს?
-ვიცი ჩვენზე ღელავთ , ამიტომ გელაპარაკებით ამდენს
-გამოხვალ თუ წავიდეთ ...
-მოვდივარ - ბიჭებს გასძახა და ზემოდან დახედა- მიშვებთ, ხომ მასწავლებელო
-დამცინი?
-ცოტას...სულ , სულ ცოტას
-სკოლა კი არა ჯოჯოხეთია და ერთი კი არა ათობით ეშმაკი ბუდობს - გამწარებულმა თქვა ,ზურგი აქცია და სწრაფი ნაბიჯებით დაიძრა სკოლისაკენ. ბიჭის მზერას გრძნობდა და ისიც ზუსტად იცოდა ,რომ იცინოდა,მაგრამ უკან არ მიუხედავს.
............
მთელი დღე გონებაგაფანტული დადიოდა არადა ყველაზე მეტად დაბადების დღის აღნიშვნა უყვარდა და ამ დღეს ბედნიერების ყველა საშუალებას იყენებდა, მუდამ მხიარული, ენერგიული და მოუსვენარი იყო , გიჟდებოდა საჩუქრების მიღებაზე და ერთისული ჰქონდა ხოლმე როდის გახსნიდა ყველა მათგან, ზოგჯერ სახლში მისვლამდე ვერც იცდიდა და ჩუქებისთანავე იჭყიტებოდა. საგანგებოდ ნაყიდი სამოსიც კი დაავიწყდა სახლიდან გასვლისას, ნათესავები ელოდნენ თორემ წასვლის სურვილიც არ ჰქონდა. მთელი ძალით ცდილობდა კარგ განწყობაზე ყოფნას, მაგრამ თამაში არ გამოსდიოდა, თვალთმაქცობას ვერ ახერხებდა. უამრავ კითხვას უსვამდნენ და ისიც თავის ტკივილს იმიზეზებდა , რომელიც მართლაც აწუხებდა მოჭარბებული ფიქრების გამო. ვერაფრით ივიწყებდა როგორ გაითიშა ვაჩე და შემდეგ ყველა შეგრძნება უკან ბრუნდებოდა რაც იმ რამდენინე წამში განიცადა.
საღამოს რაიონის ერთ_ერთი ყველაზე კარგი რესტორნის მაგიდა ჰქონდა დაჯავშნილი მამას , უარს წასვლაზე ვერ იტყოდა რადგან არც იმდენად ცოტა თანხა დასჭირდა და დაპატიჟებულ მეგობრებსაც ვერაფერს ეტყოდა.
_მაკიაჟს გაგიკეთებ ... მსუბუქს _ სარკესთან იჯდა და თმას ივარცხნიდა უფროსი და რომ შევიდა საკუთარი კოსმეტიკის ჩანთით
_არ მინდა ... შენ ყოველთვის ამეტებ _ მის სახეს შეხედა და ჩაცმულობაზეც გაამახვილა ყურადღება _ კლუბში არ მივდივართ ნია , გთხოვ მშვიდად მინდა სახლში დაბრუნება ამჯერადაც ვინმეს ნუ აიკიდებ
_რა საყვარელი ხარ, ბრბოს ნაწილო ... ბიჭები რომ მოძალადეები არიან და არ ესმით ჩემი უარი ეს მოკლე კაბის ბრალია? არ ვაპირებ თავი შევიზღუდო ვიღაც იდიოტების გამო
_სამაგიეროდ მამას გულის გასკდომას აპირებ და ლუკა უკვე რომ ჩხუბობს შენს გამო ამაზე რაღას იტყვი
_ეგეც სხვებივით ყეყეჩია, რა განსხვავებაა აქ მყოფ კაცებს შორის _ მაინც დაიწყო გოგონას სახეზე მუშაობა
_გთხოვ _თავი უკან გასწია და ადგომა სცადა, მაგრამ გოგომ არ დაანება
_მადროვე , დახუჭე თვალები ... ისეთი ლამაზი ხარ ჩემო სიყვარულო _საბოლოოდ მართლაც მშვენიერი შედეგი მიიღო, მაგრამ დეას ზედმეტი სილამაზეც კი აშინებდა
_მეც მოვდივარ... ამდენ გოგოს მარტო ვერ გაგიშვებთ _ ლუკა 15 წლის იყო, მაგრამ როგორც ნია აღნიშნავდა ისიც არაფრით განსხვავდებოდა დანარჩენებისგან .
_შენი სიტყვა კანონია ამ სახლში ლაწირაკო და ველოდი კიდეც , რომ დაბადების დღეზეც არ მოგვასვენებდი
_შენ კაბის ჩაცმა ყოველთვის რატომ გავიწყდება ?
_განუვითარებელო,ახალი მაინც მოიფიქრე რამე
შემდეგ როგორც ყოველთვის ჩხუბი დაიწყეს, დეას კი მათი გაშველების ენერგიაც არ ჰქონდა. ორივეს გვერდი აუარა და ოთახიდან გავიდა. საშინლად უნდოდა ტირილი, მაგრამ მარტო დარჩენას ვერ ახერხებდა , ყველგან ვიღაც იყო ახლა ხომ საერთოდ მაკიაჟი გაუფუჭდებოდა. მობილურზე გადაერთო, მილოცვებს პასუხობდა და მიმოწერაც განაახლა გოგონებთან . ვაჩეს შეტყობინებები თვალში ხვდებოდა, მაგრამ ყველას აიგნორებდა, ზარებსაც არ პასუხობდა მთელი დღეს განმავლობაში ის კი ისევ არ ჩერდებოდა და ამჯერადაც გამოჩნდა ეკრანზე მისი ნომერი. გათიშვას აპირებდა მამა რომ გამოჩნდა
_არ გაუთიშო , უპასუხე მოსალოცად გირეკავს ალბათ ვინმე მე დაგელოდები _ სავარძელში ჩაჯდა და ტელევიზორსაც დაუწია ხმა , ბავშვს საუბარში ხელი არ შევუშალოო
_გისმენთ _ ხმა უკანკაელბდა , ფიქრობდა რამდენად შეძლებდა მამა ბიჭის ხმის გაგონებას
_მიპასუხე რა... მიპასუხე? -გაოცებული ხმა ჰქონდა
_დიახ , გისმენთ
_არ გამითიშო რა , გთხოვ ... მანდ ვინმეა თუ როგორ მელაპარაკები . შენ რა ჩემი ნომერი ისევ წაშალე?
_მგონი ნომერი შეეშალათ, თანაც რას საუბრობს აშკარად ვერ ვიგებ _ სანამ გათიშავდა მანამ თქვა და მამას გახედა _ შენ წაგვიყვან?
_არააა, ლუკა წაგიყვანთ და მერე გოგოებსაც გაიყვანთ სახლში .
_ლუკას ჯერ რომ არ აქვს მართვის მოწმობა , რომ დააჯარიმონ?
_ხომ იცი რამდენი წელია ატარებს სულ რატომ გეშინია მამი? აი გახდება მალე თექვსმეტის და გავა გამოცდაზე. პაატას რძალს აქვს ეგრე მართვის მოწმობა , გამოდო ეგრევე ფეისბუკზე ფოტო ჩავაბარეო , მაგრამ ის უფრო საშიშია გზაში ვიდრე შენი უპრავო ძმა
_უბრალოდ არ მინდა პრობლემები შეექმნას , თანაც ვიცი დალევს
_ვუთხარი და ერთი ჭიქის მეტს არ დალევს . შენ არაფერზე იდარდო, გაერთე მეგობრებთან ერთად . ჩემო ლამაზო , ეს თვალების მოხატვა ქალბატონმა გასწავლა?
_თვითონ გამიკეთა, არ მომეშვა
_კიდევ კარგი მაგას არ დაემსგავსე თორემ ნამდვილად გული გამისკდებოდა და მეორე შუნტს მე ვეღარ გადავიტან ... როდის მიდის თბილისში ჰკითხე ერთი. მგონი გამოაგდეს და არ ამბობს
_არ გამოვუგდივარ . სულ ცოტა დრო მქონდ და ვიფიქრე სახლში გავატარებდი და თუ გაწუხებთ მამავ ბატონო ხვალვე დავბრუნდები უკან. სამსახურში მაინც ძლივს გადავცვალე მორიგეობები
_რა გიყო სამედიცინოზე არ ჩაგებარებინა ვიცი რასაც ვიზამდი, მაგრამ ჩააბარე და შემიკარი ხელ_ფეხი . შენნაირი ექიმი რანაირია მე არ ვიცი თანაც რა განხრა აირჩია ... სიხარული სიმწარით შემიცვალა
ყელში ჰქონდა ყველაფერი ამოსული, იდგა და ხვდებოდა, რომ იქ იმ სახლში მისი არავის ესმოდა. დედა ჯერ კიდევ ეზოს საქმეებს აგვარებდა, სახლშიც არ იყო შესული . დანარჩენებს კი კამათის გარდა არაფერი გამოსდიოდათ. ყველანი განსხვავდებოდნენ ერთმანეთისგან და მას მაინც არცერთი ჰგავდა. დღის უმეტეს ნაწილს მარტო ატარებდა , როდესაც მისი დახმარება არ სჭირდებოდათ, მაგრამ ახლა არ შეეძლო სხვაგვარად მოქცევა . ვერ იტანდა ლუკას საჭესთან , მაგრამ არავის უკვირდა, პროტესტსაც არავინ გამოთქვამდა ყველა ვისაც მანქანა ჰყავდა სახლში თავისუფლად ატარებდა ,სოფელში განსაკუთრებით.
გასვლამდე დედაც მივიდა, დაღლილი იყო , ბანაობა ვერ მოესწრო და გომურიდან გამოყოლილი სუნი ასდიოდა, ვერ იტანდა ამ სუნს, მაგრამ ამ უსიამოვნო შეგრძნებასაც შეჩვეული იყო.
_იცოდე ჭკვიანად მოიქეცი, შენი და როგორმე აკონტროლე . შენი იმედი მაქვს ხომ იცი, ნეტავ მეც წამოვსულიყავი, მაგრამ უხერხულიაო მოიკლა ნიამ თავი . ზედმეტს ნუ იცეკვებ, იქ კიდე იმდენი ვინმე იქნება , გაილეშებიან და ლუკას ნუ აჩხუბებთ . ტელეფონი ახლოს გქონდეს , თუ რამე მოხდება დამირეკე , მე აღარ დაგირეკავ
_მესმის დედა, ყველაფერს მივხედავ
-ლუკას რატომ არ ეუბნები არ დალიოს ან თუ დალევს მე დამსვას საჭესთან
-შენ აკლიხარ იმ მანქანას
-ხოო, მე ზრდასრული ქალი უფრო საშიში ვარ ვიდრე 15 წლის ტვინარეული ბავშვი , რომელსაც ყვ.რები აბია ჩემგან განსხვავებით და უპირატესობა აქვს მამიკოსგან - გასვლამდე კიდევ ერთხელ გააგიჟა კაცი და მერე ღიღინ-ღიღინით მივიდა მანქანამდე.
ყველა სტუმარი ადგილზე იყო, ყველანი ვისთანაც კარგი ურთიერთობა ჰქონდა თუმცა დეა კონფლიქტური არასდროს ყოფილა . ლუკა აკონტროლებდა სუფრის ამბებს, მაგიდაც ისეთ ადგილას იყო შედარებით წყნარად რომ იქნებოდნენ და თან იქედან ლამაზი ხედიც ჰქონდათ. ორივე და_ძმა უფრო ერთობოდა ვიდრე თავად, საჩუქრებიც მიიღო და გოგონებიც არ უჩიოდნენ განწყობის ნაკლებობას. ყველას სასიამოვნოდ დაამახსოვრდებოდა ის საღამო , თავად კი სესილიას დანახვისას ისევ იქ დაბრუნდა , კონფლიქტის ზონაში. ქალს უყურებდა და ინსტიქტურად ახსენდებოდა ყველა სიტყვა გიგაურმა მასზე და მოსეზე რაც თქვა. ზოგჯერ ისე უკვირდა ბიჭის გაორებული ქცევა , თითქოს ორ ადამიანს იცნობდა ერთს რომელსაც ბრაზისას გაცოცხლებული დემონი მართავდა და მეორე ჭკვიან ბიჭს,რომელსაც კონკურენციას ძლივს უწევდა.
-კიდევ ერთხელ გილოცავ , მშვენიერო- თბილად მოეხვია და საჩუქრის ყუთიც გადასცა _ იმედია მოგეწონება . ბედნიერ და შენსავით ნათელ ცხოვრებას გისურვებ
_გმადლობთ , დაბრძანდით
მასწავლებელი დიდხანს არ დარჩა მიუხედავად იმისა,რომ უცნობ გოგონებთანაც მალევე შევიდა კონტაქტში. ყველას სმენოდა ინგლისურის ახალგაზრდა მასწავლებლის შესახებ. სულ რამდენიმე წუთით შეყოვნდა და მთელი ეს დრო ყველას მზერა მისკენ იყო მიმართული. ერთი საათიც არ იყო გასული ბავშვებს რომ დაემშვიდობა , ქალაქში მივდივარო მოიმიზეზა, მაგრამ აშკარა იყო იდილიის დარღვევა არ სურდა, წარმოდგენა არ ჰქონდა მასწავლებლის გარეშეც, რომ შეზღუდულები იყვნენ.

ლუკა და სალომე ცეკვავდნენ . მართალც შთამბეჭდავი სანახავი იყო , რესტორანში შეკრებილი ყველა სტუმარი მოცეკვავე წყვილს უმზერდა
_ამათ ერთმანეთი უყვართ თუ უბრალოდ შიგადაშიგ ზ.საობენ _ ნიას ჩურჩულით ნათქვამი სიტყვები, რომ გაიგო გაკვირვება აღარ იცოდა როგორ გამოეხატა
_ვისზე ამბობ_მთელი დარბაზი მოათვალიერა , ლუკას და სალომეს გარდა არავინ ცეკვავდა
_ვისზე ვიტყვი გოგო, შენს დაქალს შენს ძმასთან რა ურთიერთობა აქვს ისიც არ იცი?
_ვის , სალოს და ლუკას?
_ღმერთოო რა სულელი გოგო ხაარ...შენი ლამაზი თვალებით მარტო იმას ხედავ რასაც გაჩვენებენ იმის იქეეთ რა გეშველება არ ვიცი. როდის გაარჩევ ნეტა ანგელოზებს და ეშმაკებს ერთმანეთისგან
_ნუ აბრალებ,გთხოვ ... ლუკა უბრალოდ ეფლირტავება და სალომეს არ მოსწონს. ლუკაზე დიდია და რადგან ცეკვის დროს წყვილში არიან მისი ატანა უხდება
_ ჩემი თვალით ვნახე , რაღაც კონცერტი რომ ჰქონდათ ხომ წავედი. ეგ შენი სალო აჭარულის ფორმაში გამოწყობილი , ნაწნავებით და მთელი ატრიბუტიკით შეკაზმული ისე ოსტატურად კოცნიდა ამ ჩვენს პატარა ლაწირაკს ერთხანს მეც შოკი მქონდა
_იციან რომ დაინახე?
_იქ ხომ არ შევუვარდებოდი, ერთობოდნენ ბავშვები . ისე ხომ ხედავ სულ რა კარგ განწყობაზეა, შენც რომ მისცემდე გამგებლის ბიჭს შანსს არ იქნებოდა ცუდი , განიტვირთებოდი ცოტას. ჩემზე ასაკიანი ჩანხარ ზოგჯერ, არადა მთელი საუკუნით დიდი ვარ
_გემუდარები გაჩუმდი და ეგ მეტჯერ არ გაიმეორო, გთხოვ საერთოდ შემეშვი . არავის ამბები მაინტერესებს, ჩემი პრობლემებიც მეყოფა კიდევ სასიყვარულო დრამები არ დავიმატო
_დრამა მოსესთან გელის და არა ვაჩესთან, შენ კიდე რით ვერ გაიგე რომ კარგი ბიჭობა სიყვარულის გარანტია არაა. მოსეს შეყვარებას ნუ ეცდები იმაზე მეტად ვიდრე ახლა გიყვარს, ძმაკაცური სიყვარული არ გადასხვაფერდება , ვნება არ
_გეყოს! _ ტელეფონიც არ აუღია ისე ადგა და ეზოში გავიდა. სუნთქვა ეკვროდა უკვე, ცეკვა დასრულდა, წყვილს ტაშს უკრავდნენ და ისინიც მშვიდად იღიმოდნენ. ყველაფერი შეიძულა წამში, გულისრევის გარდა ვერაფერს გრძნობდა. ვიწრო ბილიკზე მიაბიჯებდა, თან ეშინოდა გზად ვინმე მთვრალს არ გადაჰყროდა, ირგვლივ იყურებოდა და მყუდრო ადგილს ეძებდა უცებ გაყინული ხელი რომ ჩაკიდეს და წამოიკივლა კიდეც
_ჩშშ, ნუ გეშინია , მე ვარ _ ჯერ ტუჩებზე ააფარა ხელი მერე კი ისე დადგა, რომ მისი სახე დაენახა
_გამიშვი, აქ რა გინდა ... როგორ ადექი საერთოდ
_კარგად ვარ , ნუ ღელავ _თვალი ჩაუკრა და ხელზე შეეხო , ქაღალდის შეკვრა მიაწოდა _ გილოცავ დაბადების დღეს, მაპატიე გუშინდელისთვის . ცუდად მოვიქეცი , ეგოისტი ვით , მაგრამ გეფიცები სხვა დროს თავს შევიკავებ და შენს თვალწინ აღარ ვიჩხუბებ
_ თუ დაპირებაა ის მაინც თქვი რომ საერთოდ აღარ იჩხუბებ. ბოდიში კიდევ არაფერს ცვლის. საჩუქარი არ მჭირდება
_გთხოვ , დეა ასე ნუ მექცევი . ცოტა მაინც ეცადე
_რა ვცადო, გუშინდელი შენი საუბრის შემდეგ რა უნდა ვცადო. აქამდე შენი არ მეშინოდა, ახლა უკვე მეშინია კიდეც ისე დაემსგავსე შენს საყვარელ ბიძაშვილს და გთხოვ , გემუდარები თავი დამანებე...გთხოვ შემეშვი , გთხოვ _თვალები აემღვრა , მერე ტირილის ყველა სურვილი ერთად შეგროვდა და გატყდა. ისე აქვითინდა შეჩერება აღარ შეეძლო, სახეზე ხელების აფარებას ცდილობდა , შებრუნება და წასვლა სურდა, სადმე გაქცევა , ყველასგან და ყველაფრისგან დამალვა, მაგრამ არ შეეძლო. ვაჩემ რაღაც მომენტში წელზე რომ მოხვია მკლავი და გულზე მიიკრა კიდევ უფრო მეტად ატირდა. სუნთქვა აღარ შეეძლო , ბიჭი რაც უფრო ახლოს იყო მით უფრო მეტს ტიროდა
_გემუდარები ნუ ტირი რა ... დეა , პატარავ დამშვიდდი . მორჩა გესმის? მორჩა , გეფიცები მორჩა , შეგეშვები , კარგი? დავასრულე , ოღონდ ცუდად არ იყო _ გოგოს ხელისგულები მკერდზე ეკვროდა, მისი თავი მხარზე ედო და კანზე ეცემოდა ცრემლები. მთელი სხეულით გრძნობდა მის მთრთოლვარე სხეულს . ხელს ვერ უშვებდა, დასრულდაო ეუბნებოდა და კიდევ უფრო მეტად უჭერდა მკლავებს . რაღაც მომეტში გაჩუმდა, აღარ ტიროდა და ზედმეტად დამძიმდა გოგოს სხეული, გონება დაკარგა და ვაჩეს წამი დასჭირდა ამის გასააზრებლად . ზემოდან დაჰყურებდა ფერდაკარგულ, ცრემლებისგან სახედაღარულს და არც ფიქრობდა ხელში აყვანილი ისე მიჰყავდა მანქანისკენ. წამითაც არ დაუშვია ვინმე დაგვინახავსო, დეას გარდა არაფერი ადარდებდა.
-სად ვართ?- გონს რომ მოვიდა მანქანაში ისხდნენ და ირგვლივ მხოლოდ ტყე იყო. ეშინოდა? თავადაც არ იცოდა რას გრძნობდა ან რაზე ფიქრობდა
-როგორც იქნა , შემაშინე ... ასე აღარასდროს მოიქცე
-არ შემეხო- ბიჭმა ხელის შეხება როგორც კი დააპირა მაშინვე კარისკენ მიიწია-აქ რა გვინდა
-ცუდად იყავი და ვერ მოვიფიქრე რა გამეკეთებინა... უკანა ეზოში ვართ ნუ ღელავ
-რა მარტივად უყურებ სამყაროს ... სულ ერთი ადამიანი კმარა აქ რომ დამინახოს,მანქანის უკანა სავარძელზე შენთან ერთად და მერე უბრალოდ აღარაფერი იქნება
-სულ გაფითრდი... არ მჯერა ,რომ ჩემი ასე გეშინია
-შეიძლება ,რომ არ მეშინოდეს ? ნებისმიერი შეგიძლია ცემო და წამში შეგიძლია აფეთქდდე , რომ არ ვიცოდე ვინც ხარ ვიფიქრებდი რომ შენი IQ ფსკერზეა
-კანკალებ ... ამის დედაც - უყურებდა და თვალებს ვერ უჯრებდა- აქამდე როგორ მივედით ...ასე როგორ დავეშვი - გოგოს აღარ უყურებდა, სიგარეტის ღერი ტუჩებსშორის მოიქცია და სწრაფად მოუკიდა - მორჩა... ესაა უკანასკნელი მომენტი როცა შენ ჩემი გეშინია, როცა მე შენს კომფორტის ზონას ვარღვევ. დასრულდა !
მიდიოდა და ვაჩეს სიტყვები უტრიალებდა გონებაში. არ სჯეროდა, ან იქნებ არ უნდოდა რომ დაეჯერებინა . აღელვებული იყო, ჩვეულებრივზე მეტად არეული და ფიქრებშიც გიგაურის გარდა არავინ ჩნდებოდა, მას ეკავა მთელი სივრცე.
………………….
-რა ხდება? ბიჭები სად არიან ? მარინა შემომივარდა მეხუთე კლასელებთან , ნახევარი კლასი დამხვდა და რა ხდება რეპეტიტორებთან რადგან დადიან ქართული აღარ უნდათ ჩავუტაროო? ბავშვებო ხომ გთხოვეთ არა? - ქალის ისტერიკის შემდეგ აღელვებული იყო- სად გაქრნენ, ისევ კალათბურთს თამაშობენ? თუ ფეხბურთს... იმ სკოლაში ხომ არ წასულან ისევ. ახლავე მითხარით სანამ დირექტორი გაიგებს
-მოსესთან არიან მას
-ამ დროს რა ხდება მოსესთან, აბა ჯერ არ მაქვს ბრძოლაო?
-ბებია გახდა ცუდად, საავადმყოფოში გადაიყვანეს . მასთან არიან ,მას
-რაო, როგორ არისო
-ცუდადო , ინსულტი გაუმეორდა . ადრეც უთხრა ექიმმა მძიმედააო , შარშან გულზე გაუკეთა ოპერაცია და ისიც აწუხებს . მძიმედააო ძალიანო , საბა მწერს
-ახლა სახლში არიან მოსესთან, მეზობლებთან ერთად აწესრიგებენ ყველაფერს
-კარგით ბავშვებო , უთხარით ნუ მოვლენ სანამ სიტუაცია არ გამოსწორდება- დამძიმდა, ქალის სახე დაუდგა თვალწინ, მისი თბილი მზერა და ხმა , ემოციები რომლებიც მასთან შეხვედრისას გაუჩნდა. სულ ერთხელ შეხვდა და ისე ეტკინა თითქოს დიდი ხნის ურთიერთობა ჰქონდათ. ტყავში ვერ ეტეოდა, მოსვენება ჰქონდა დაკარგული. გაკვეთილები გადაანაცვლა და წავიდა, საავადმყოფოს ეზოშივე დაინახა ბიჭი . კაცთან ერთად იდგა, სახეზე უამრავი ემოცია ეწერა. შორიდანვე ეტყობოდა,რომ ეჩხუბებოდა , მუშტები შეკრა და წონასწორობადაკარგული კაცის ნაცვლად იქვე აღმართულ ხეს დასცხო ის კი იქვე გრძელ სკამზე მიწვა . მთვრალი იყო . გაუპარსავი, არეული თმით , ჭუჭყიანი ტანსაცმლით, ტალახიანი ფეხსაცმლით იწვა საავადმყოფოს ეზოში და დახმარების ნაცვლად ცხოვრებას ურთულებდა შვილს. თავი უხერხულად იგრძნო, უნდოდა მანძილი გაეზარდა ,მაგრამ მოსემ მალევე შეამჩნიადა წამსვე გამოესახა სახეზე გაკვირვება
-სესილია , აქ რას აკეთებ ? ცუდად ხარ?- წამითაც არ დაუშვია,რომ იქ მის გამო იყო, ისე ათვალიერებდა თითქოს პრობლემას ეძებდა- ექიმთან ხარ ?
-მე კარგად ვარ -სწრაფად უპასუხა, გრძნობდა მღელვარებას მის ხმაში - შენთან ვარ . გირეკავდი, მაგრამ არ მიპასუხე და მოვედი. ბევრ კარგ ექიმს ვიცნობ და თუ რაიმეთი შემიძლია დახმარება ,გთხოვ არ მოგერიდოს
-ნინას გარდა ვერავინ დამეხმარება, კიდევ უნდა მოინდომოს ჩემთვის და არ დამტოვოს- სესილიას მზერას არ აშორებდა , თვალები კი სულ მთლად სითხით ჰქონდა დაფარული
-ჩვენ რომ შევხვდით, მითხრა მოსე მაცოცხლებსო . მისი იმედი შენ ხარ , იცოდა ყველაფერს აკეთებდი და მეც მიმახვედრა რამდენად კარგი ხარ მისთვის. თუ რაიმე რესურსი აქვს, აუცილებლად გამოიყენებს და დაგიბრუნდება
-მადლობა , ბევრს ნიშნავს ჩემთვის შენი აქ მოსვლა
-აღარ შეგაყოვნებ, ჩემი ნომერი იცი თუ იქნება რაიმე რისი გაკეთებაც შემეძლება დაუფიქრებლად დამირეკე - ნაბიჯი უკან გადადგა , ბიჭმა თანხმობის ნიშნად თავი დაუკრა და შენობისკენ დაიძრა. ვერ წავიდა, ქალის უნახავად იქედან წასვლა არ უნდოდა , ვერ იჯერებდა რომ ეს მასთან უკანასკნელი შეხვედრა იქნებოდა ,მაგრამ მაინც მოსესგან დამოუკიდებლად იპოვნა ნინას პალატა და გონს რომ მოვიდა მის გვერდით იჯდა
-ჩემო გოგო, ჩემი დრო მოვიდა ... რა კარგია აქ რომ ხარ- საუბარი უჭირდა , თითები სულ ოდნავ მოუჭირა გოგონას მტევანზე - რა კარგია
-თავი არ დაიტვირთოთ , ნიღაბი გაიკეთეთ ... აქ იმიტომ შეოვედი რომ გითხრათ არ შეგეშინდეთ. დავრეკე რამდენიმე ექიმთან ახლა ესაუბრებიან თქვენს ექიმს და - ხმა აუთრთოლდა, ისეთი შეგრძნება ჰქონდა თითქოს ბებოს მეორედ კარგავდა ამჯერად კი დამშვიდობების შანსს იყენებდა - ყველაფერი გამოგივათ..მოსე გარეთაა, ისე ნერვიულობს მის გამო უნდა შეძლოთ
-აღარ გამოდის ბები... მე ვეღარ ვეყოლები . შეუძლებელი არაფერია-თქო უთხარი ,სულ გაახსენე ჩემი სიტყვები და შენც არ დაგავიწყდეს
-სწორედ ამიტომაც ექიმები დაგეხმარებიან ,შეუძლებელი არაფერია
-სიკვდილთან ბევრი ომი მოვიგე ბები , დროა უკვე . ჩემი მოსე იპოვნე
სესილია ამ დროს პირდაპირი მნიშვნელობით იგებდა ქალის სიტყვებს და კიდევ დიდხანს ვერ ამოხსნა ნინას დანაბარები. დერეფნის ფოლოს ფანჯარასთან იდგა და სუფთა ჰაერის ჩასუნთქვით ცდილობდა ემოციების დალაგებას , მოსეს ნახვა არ უნდოდა წასვლას აპირებდა მის მხარეს მიმავალი რომ დაინახა , პალატიდან გამოსულს თავიც არ აუწევია ისე მიაბიჯებდა . მერე კედელს მიეყუდა, წელში მოიხარა და მუხლებზე ხელისგულებით დაყრდნობილი იატაკს დასჩერებოდა მანამ სანამ თეთრხალათიანი ბიჭი არ მიუახლოვდა. მათთან მისვლა ვერ გაბედა, შორიდან უყურებდა , არ ესმოდა ექიმი რას ეუბნებოდა, ხედავდა მხარზე მოჭერილ ხელს და შემდეგ უკან, პალატისკენ გაქცეულ ამაღლობელს სუნთქვაშეკრული ადევნებდა თვალს.
ნინა აღარ იყო , მოსე სრულიად მარტო დარჩა . ეზოში მდგომი ,დამტვრეული სკამიდან წამომდგარი მთვრალი კაცი ბანცალით დაიძრა შენობისკენ ,მაგრამ გზა ბოლომდეც არ გაიარა, იქვე კიბეზე დაჯდა და საკუთარი ტკივილი თავისებურად მიიღო. მას არ შეეძლო ნუგეშისცემა , ის შვილისთვის მამა არ იყო .
.........................
წუთები ჰქონდა მხოლოდ, როდესაც ირგვლივ არავინ იყო. მარტო დარჩა ქალის სითბოშერჩენილ უსულო სხეულთან, ნელა მიდიოდა, თითქოს ფეხებზე მძიმე გირები დაჰკიდესო , იბრძოდა საყვარელ ადამიანთან მისაღწევად , ძალას იკრებდა აკანკალებული ხელის ჭაღარა თმაზე შესახებად. მერე ზღვარი გადალახა, დაღარულ შუბლზე აკოცა ,ერთხანს ასე თავდახრილი იდგა, არაფერს ამბობდა და აკეთებდა . მოულოდნელად შებრუნდა და ოთახი ისე დატოვა უკან აღარ მიუხედავს. დერეფანში მდგომი ქალის დანახვისას სახე შეეცვალა, ხელის ერთი მოძრაობით მოიშორა ცრემლები და მათკენ მიმავალ ბიჭს გახედა
-ვიზიარებ ძმაო. უფალმა დაუმკვიდროს ცათასასუფეველი- მწვანე ფორმაში გამოწყობილმა მხარზე შეახო ხელი - ბიჭები გზაში იყვნენ უკვე , მოვიდოდნენ კიდეც
-მადლობა ნიკო, ყველაფრისთვის გადამეხადოს. ეს მიეცი რა ექიმს - ჯიბიდან ფული ამოიღო
-არ გრცხვენია, შეინახე ეგ დაგჭირდება შენ
-აუ არ დამაწყებინო ახლა ჭიდაობა რა . ნუ შემომატარებ მთელ კლინიკას მის სანახავად, გამომართვი - ხელში მიაჩეჩა ქაღალდის კუპიურა და მერე ტელეფონი აიღო - მიდი მიხედე საქმეებს შენ
-სად მიშვებ , აქ ვიქნები ბიჭების მოსვლამდე
-აქ არიან უკვე ... საკაცე მოატანინე რა რო წავიყვანოთ - ტელეფონში ნომერს ეძებდა, შუბლს თითებით ისრესდა და თან სესილიას უყურებდა . ბიჭი რომ წავიდა მაშინვე მიუახლოვდა- მასწავლებელო მე თქვენ ხომ დაგემშვიდობეთ? - ბრაზობდა თითქოს
-ისე გამოვიდა რომ დავრჩი... რა
-არაფერი! გმადლობთ, ნახვამდის .
-მაგრამ - აღარ მოუსმინა, ზედმეტად უხეშად დაემშვიდობა, ზურგი აქცია და როგორც კი უპასუხეს მის ზარს მაშინვე საუბარში ჩაება
-შოთა ხარ ,ხო? მე მოსე ვარ ამაღლობლი, აკაკის მეგობარი ... ხო, თაფლის არაყი კიდევ მაქვს . ახლა საქეიფო ვითარება არ მაქვს, ბებია გარდამეცვალა - თქვა თუ არა მაშინვე თავზე მიუჭირა თითები და კედელს მხრით მიეყრდნო - მადლობა. მაცივარი და მერე სასახლე მჭირდება , ხო რომ მოხვალთ მერე ვილაპარკოთ მაგაზე. ერთ საათში , კარგით. მადლობა , მადლობა - გათიშა თუ არა სხვაგან გადარეკა- მოხვედით ხო? მანქანა უკანა კართან მოიყვანეთ რა ძმურად ... არ მინდა ამოსვლა ნუ შემ.ცი ახლა რა . მე კარგად ვარ და არ მინდა ეს მოფერებები შენ მაინც ნუ გაატრაკებ გთხოვ- სკამზე დაჯდა, თავი დახარა და საკუთარ ხელებს გაუსწორა მზერა- ისევ არ მიდიხარ, რატომ? საქმე არაფერი გაქვს?
-მოდიან უკვე... შენ მე წაგიყვან. ყველანი შენთან არიან
-საჭირო არ არის სიკეთის მსგავსი გამოვლინება, მასწავლებელო
-ნუ იჭრები ჩემს უფლებებსა და სენსიტიურ გრძნობებში , უფლებას მიზღუდავ ქალთან გამომშვიდობების, რომელთანაც მე ჩემი პირადი კავშირი მქონდა.
-რა კავშირი
-აუცილებლად გიამბობ , როგორც კი შესაძლებლობა მოგვეცემა
ქალის ცხედარი რამდენიმე საათის შემდეგ სახლში დაასვენეს. ეზოში შეკრებილი სამეზობლო ცრემლების თანხლებით მიჰყვებოდა მეორე სართულზე ამავალ კიბეს. მოსე მთლიანად საქმეების მოგვარებაზე იყო გადართული, სულ ვიღაცას ესაუბრებოდა და გადაწყვეტილებებს იღებდა. ყველანი მის გვერდით იდგნენ, მაგრამ მაინც მთელი ტვირთი მის მხრებს აწვებოდა.
-ჩვენ წავალთ , ყველაფერი ისედაც მოწესრიგებული ჰქონდათ. მხოლოდ ავეჯი გადაადგილეს კაცებმა ზალაში
-არ იცოდე მაინც მოსე როგორია, თეფშს არ ტოვებდა გაურეცხავს სახლიდან გასვლისას
-ჩემთან წამოდით , დედამ დამირეკა დაღლილები ხართო . მას , თქვენც ხომ არ წამოხვალთ? - გოგონები მხოლოდ კეთილ ნებას იჩენდნენ , მათ თავზე ტრაგედია არ ტრიალებდა. ერთი სული ჰქონდათ როდის მოშორდებოდნენ ამ უსიამოვნო გარემოს და იჭორავებდნენ ყავისა და ტკბილეულის თანხლებით
-თქვენ წადით, მე მასწავლებლებს დაველოდები...
-კარგით, ნახვამდის მას
სახლში შევიდა, არავის და არაფერს აქცევდა ყურადღებას, მხოლოდ მოსე აინტერესებდა და ამ შეგრძნების გააზრების დროც არ ჰქონდა, ინსტიქტურად მოქმედებდა. დერეფანში მარტო იყო, ყველანი მიმოფანტულიყვნენ. სკამზე იჯდა და ტელეფონს დაჰყურებდა
-არაფერი მითხრა... სხვა დროს ვისწაუბროთ ან ვიჩხუბოთ
-მოუშორებელი ვინმე ხარ, თავს ვერ გაღწევ
-რამდენიმე თვეც და მერე გათავისუფლდები
-ნეტავ - ქვემოდან ახედა და ის იყო ხელზე უნდა შეხებოდა ქვემოდან კივილის ხმა რომ გაიგეს- დედას შ.ვეცი - ჩუმად თქვა , ფეხზე წამოდგა და ფანჯრიდან გახედა კიბეზე მიმავალ ქალს რომელსაც თან მიჰყვებოდა ხალხის მზერაც - შენი წასვლის დროა , მასწავლებელო
-დედააააა, დედიკო ვეღარ გაგიძლო გულმა . ჩემო ტკბილო დედობილო, შენ ხო დედამთილი არ ყოფილხარ არასდროს. პირველი რძალი მე ვიყავი, ა გიჟდებოდი ისე გიყვარდი . როგორ გაგიმწარეს სიბერე , როგორ ვერ გაიხარე უზნეო ადამიანების გამო - ქალი ისე გაჰკიოდა ყველას ესმოდა, მხოლოდ ცრემლები არ ჰქონდა, მშრალ სახეზე იფარებდა ცხვირსახოცს. უკან მიჰყვებოდნენ ქმარი და ქალიშვილები. გოგონები ნამდვილად ტიროდნენ, მოსეს მოეხვივნენ და ბიჭმაც ორივე ძლიერად ჩაიკრა გულში.
შემდეგ ჭირისუფლებისთვის განკუთვნილ სკამებზე განლაგდნენ შავებში შემოსილი ქალები რომელთაც ერთმანეთთან საუბარი და ახალი ამბების გაცვლა უფრო აღელვებდათ ვიდრე გარდაცვლილთან გამომშვიდობება. ქალს ბევრი ნათესავი ჰყავდა, მაგრამ არავის ტკიოდა უმისობა ისე როგორც მოსეს, სხვა ყველას ჰყავდა ვიღაც გულშემატკივარი ამაღლობელს კი იმ დღიდან სრული მარტოობა ელოდა. სხვები ყალბ ცრემლებს ღვრიდნენ მას კი გრძNობების გამოხატვისთვისაც კი არ ჰქონდა დრო, არც თავისუფლება და ყველა საქმეს აკეთებდა დროის გასაყვანად, წამით არ ჩერდებოდა სანამ მთვრალ მამას არ გადააწყდა
-გეყოფა უკვე- კაცს ჭიქა აართვა ხელიდან
-დედაჩემის გლოვასაც არ მაცლი შე დედამოტყნლო? - ბიჭისგან განსხვავებით ხმამაღლა უპასუხა, ხელი აუქნიადა კვლავ აიღო ჭიქა - ღმერთმა გაანათლოს ,დაისვენა გზა მართალს იყოს- ძლივს იდგა ფეხზე, სიტყვებსაც ისე ამბობდა პირველად თუ უსმენდით შინაარსის გაგებაც გაგიჭირდებოდათ
-დაუჯერე ახლა მაგ ბოვშს , ნუ აწვალებ ცოდვაა - სკამზე მჯდომმა მოხუცი ჯოხს დაეყრდნო და ფრთხილად წამოდგა- წავალ ახლა მე, თუ რამე დაგჭირდეს ბაბუკო დოუძახე ჩემებს და მეიხმარე რაც გინდა და რაფრაც გინდა- მოსეს მიმართა, დანანებით გააქნიათავი მის გვერდით მდგომის დანახვისას - ამას არ უყურო ბაბუკო შენ არ ეიშალო ნერვები
-ნეტა შენ რა იცი გამოსულელებულო ბებერო... ჩემ შვილს ჩემზე უკეთესად მიხედავს ვინმე? ვითომ ძაან შეგტკივათ გული, მთელი ცხოვრება ეჩხუბებოდით შენ და შენი ძროხა ქალი დედაჩემს. მოკვდა და ახლა რა გინდა, მოუცუცქდა მოსეს . ბებერი მელა
-ოხ შე ტუტუცო კაცო , უნამუსო , უსირცხვილო რას მეუბნები თუ გებულობ მაგ გამოშტერებული თავით - მოხუცი ისე განერვიულდა მთელი სხეულით თრთოდა- საწყალმა დედაშენმა კიდე კარგად გაგიძლო ,მამაშენსაც შენ გოუხეთქე გული , შენმა უკუღმართობამ. ახლა ამ ბიჭს გინდა ოურიო ცხოვრება ხო?
-დავაი ახლა აქედან , არ მინდა შენი ბოდიალის მოსმენა ... შენ ბ.ზ გოგოს მიხედო გირჩევნია, ტრაკს რო ვერ აჩერებს . მე ჩემს თავს მივხედავ - ისევ სვამდა და ოდნავადაც არ აღელვებდა ეზოში მყოფების ყურადღებას რომ იქცევდა. მოსე ჯერ ითმენდა, უკვე ისე იყო თავის გაკონტროლება აღარ შეეძლო . ჭიქა ხელიდან ააცალა, ხმაურით დადგა მაგიდაზე და წინ გადაეღობა
-სახლში შედი ახლავე და სანამ არ გამოფხიზლდები გარეთ ფეხ გამოდგმული არ დაგინახო თორემ გეფიცები , ყველაზე წმინდას გეფიცები ჩემ თავზე პასუხს არ ვაგებ
-რომელ წმინდას ერთი ,გაფიცებ ეგ მითხარი და წავალ, ბ.ზ დედიკოს ხო არა... შენ მე ვინმეში ხომ არ გეშლები . რას მიბრძანებ ამ ჩემს სახლში შე პატარა ღლაპო ... ვისაც არ ვევასები დამეხიოს ყველა -ხელებს შლიდა, ხმამაღლა ლაპარაკობდა და თან წონასწორობას ძლივს იცავდა მოსეს ოდნავაც რომ ეკრა ხელი მაშინვე წაიქცეოდა
-სახლში შედი ან საერთოდ წადი , გამეცალე სანამ გითმენ . გაფრთხილებ, ახლა ისე ვარ არაფერი შემაკავებს
-რა იყო მმალავ? გრცხვენიაჩემი ? მე გაგაკეთე ხოარ გავიწყდება ...მე რო არ ვიყო სულ არ იქნებოდი და ახლა თავიდან მიშორებ შე უმადურო ბ.ზიშვილო? დედაჩემს ძაან იმედი ქონდა შენი, მარა აგერ ზალაში წევს , რა უქენი ...მაგარი ბიჭი რომ ხარ და ვითომ ძაან მაგარი ნაცნობები გყავს და ჩემზე უკეთესი ხარ . თავი მტკივაო იძახდა და ეგ იყო
-შენ სახლში იყავი დღეს? - უცებ წაეშალა სახე. მანამდე თუ წასვლას აპირებდა მერე გაჩერდა და მანძილის დაფარვა დაიწყო- ამოღერღე, შენ დილას სახლიდან რომ გახვედი მერე დაბრუნდი? სახლში იყავი ცუდად ვარო რომ თქვა და მაინც დატოვე ? - ღრიალებდა, არავინ და აღარაფერი აინტერესებდა. უყურებდა და კითხულობდა , მის წინ მდგომ უსუსურ კაცს უსიტყვოდ ცნობდა- რამდენჯერ გთხოვე, გემუდარე რომ თქვას ცუდად ვარ , მაშინვე დაუძახე ლელა ბიცოლას , წნევას გაუზომავს-თქო , რამდენჯერ გაგაფრთხილე თუ დაინახავ რომ შეუძლოდაა მარტო არ დატოვო-თქო შენ რა გააკეთე, მარტო დატოვე არყით რომ გაგევსო კუჭი?
-მე რა ვიცოდი , მასე იყო ეგ სულ... ამდენი წელი არ მომკვდარა და რა მეგონა დღეს თუ წავიდოდა -მოსეს შეჩერება ვერავინ მოასწრო, ეზოშიც ბევრნი იყვნენ და სახლშიც , მაგრამ არავის ეგონა ყველაფერი ასე თუ დასრულდებოდა .
-მოგკლავ, არ გაცოცხლებ, შენ გამო აღარაა ... შენ გამო დამტოვა - ღრიალებდა და ხელს არ უშვებდა.
-მოსე არ გინდა ...დაახრჩობ ,მოსე მოკლავ და ყველაფერი დასრულდება . გთხოოვ , გემუდარები გონს მოდი- მეორე სართულიდან სირბილით დაფარა მანძლი ქალმა, კაცებს შორის გაიარა და ბიჭს რომ ვერ შეეხო ხმა მიაწვდინა მხოლოდ .მის თვალებს რომ გადააწყდა შვებით ამოისუნთქა.
-თავის ოთახში შეიყვანეთ, რომ დავინახო გეფიცები მოვკლავ - ბიძას უთხრა და სწრაფი ნაბიჯებით გაიქცა ეზოს უკანა ნაწილისკენ. ისე მიჰყვა არაფერზე უფიქრია, რთული იყო დადევნება, ისე სწრაფად მიდიოდა ეზოს დატოვების შემდეგ ,მაღლა აღმართს მიჰყვებოდა ქალისთვის უცნობ ვიწრო ბილიკებს თითქმის სირბილით ფარავდა სანამ სახლებს არ გასცდა და ღრიალი არ დაიწყო. ხეებს შორის იდგა და მუშტებს მანამ ურტყამდა ხის მერქანს სანამ სესილიამ არ დაიჭირა
-ღმერთო ახლა გული გამიჩერდება- ძლივს სუნთქავდა და წელში მოხრილი მკერდზე ხელს იჭერდა მეორეს თითები კი ბიჭის მაჯაზე ჰქონდა შემოხვეული - იღრალე ,მაგრამ ამ ხელებს შეეშვი, რამე რომ დაგიზიანდეს დაემშვიდობე მერე შენს პროფესიას - ხესა და ბიჭს შორის იდგა, ღრმად სუნთქავდა, ორივე ხელით მოსეს მტევანს იჭერდა ,მკერდზე მიიკრო და სისხლმდენ კანს წარბებშეკრულმა დახედა- მესმის ცუდად ხარ,მაგრამ საკუთარ თავს ნუ ვნებ , შენ ხომ არაფერი დაგიშავებია ასე ნუ ექცევი თავს , შეგებრალოს ცოტათი მაინც, დაინდე და მასზეც იზრუნე. ბებო აღარ არის , მაგრამ სულ შენს გულში იქნება . ახლა გგონია,რომ სრულიად მარტო ხარ ამ საშინელ სამყაროში და აღარავის ადარდებ, მაგრამ ასე არ არის. სულ იქნება ადამიანი ვისაც შენი ბედი აღელვებს, ვისაც ატკენს შენი ცუდად ყოფნა და გაახარებს წარმატება . სულ რომ არაფერი შენ საკუთარი თავი გყავს და მე ვისაც ვიცნობ ეს ბიჭი მათ შორის ყველაზე ძლიერია . მესმის რთლია, მაგრამ გთხოვ ეცადე იპოვნო გზა სიცოცხლის გასაგრძელებლად, სწორი მიმართულება ,რომელიც მოგცემს ძალას არდანებების -ლაპარაკობდა, უყურებდა და მის მტევანს თითებს არ უშვებდა სანამ საუბრის გაგრძელება შეუძლებელი გახდა. ამაღლობელმა ისე მოულოდნელად მოხვია მკლავები და მოეხვია სუნთქვაც კი შეეკრა. მხოლოდ არეული გულისცემის ხმა ესმოდა, ხმაურიანი და ჩქარი ტემპით რომ ფეთქავდა და ბიჭს ეკუთვნოდა. უცნაური სურნელი ,რომელსაც თავს ვერ აღწევდა, წამები საუკუნოდ გაიწელა სულ ცოტა დრო გავიდა სანამ ყელზე მხურვალე ტუჩების შეხება იგრძნო და მერე დადუმებულმა გულმაც უმატა დარტყმებს
-არ გაბედო! შეუძლებელია !
-პირველად დაგიჯერე - თითები სახეზე შეახო და აწითლებულ ღაწვებზე გადაატარა- შენ მჭირდები სიცოცხლისთვის, შენ ხარ ჩემი სწორი გზა !
-არა, არა და არა. მე ვარ შეუძლებელი ! ღმერთო ჩემო... შენ ჩემი მოსწავლე ხარ , ახლა ვერ აზროვნებ, სისხლი გიდუღს და ხო არაჩვეულებრივია , ამ მეთოდით დამშვიდება, მაგრამ მე არა, სხვა ვინმე უნდა იპოვნო თუ ბრაზის ჩახშობა ასე ,ამ მეთოდით გინდა. მე ახლა , უნდა გამეცალო და წავიდე სანამ შემიძლია გავითვალისწინო შენი მძიმე ფსიქოემოციური მდგომარეობა
-პირველად პირისპირ რომ ვისაუბრეთ იმ მომენტიდან მინდოდა კოცნით გამეჩუმებინე და ახლა უბრალოდ ისე ცუდად ვარ, იმდენად გამოფიტული,რომ თავის გაკონტროლება ნამდვილად არ შემიძლია, გეფიცები .... ზღვარს მიღმა ვარ, მორჩა დღეიდან მარტო ვარ და არავის მიმართ გამაჩნია ვალდებულება, საკუთარი თავის გარდა აღარავინ მყავს მე კი მხოლოდ შენ მინდიხარ-ნიკაპქვეშ ამოსდო თითები და ცერი ტუჩებზე შეახო - თავს ებრძოდა, მაგრამ ქალის წინააღმდეგობა ,რომ არა ნამდვილად აკოცებდა
-საერთოდ არ მომწონს ის ფაქტი რომ შენი ნდომის ობიექტი ვარ ... ალბათ არის რაღაც გამომწვევი იმაში რომ მასწავლებელი გიზიდავს , მაგრამ მე არასდროს გიპასუხებ იგივეთი და შენ ახლა თუ არ მომშორდები ეს იქნება ძალადობა
-უსაყვარლესი ხარ როცა ღელავ, სიტყვებს ეძებ რომ ზღვარს არ გადახვიდე და სტაბილურობა შეინარჩუნო. ყველაზე ლამაზი ხარ
-მგონი ემოციური კრიზისგან ბოდვა დაიწყე
-სხვა დროს ვისაუბროთ ახლა არც მე მაქვს ძალა ჩემი გრძნობების ახსნისა და მტკიცების და არც შენ ხარ გააზრებისთვის მზად
-შეუძლებელია !
-რამდენჯერ უნდა გაიმეორო ეგ სიტყვა ? შესაძლებელია სრულიად და მოხდა კიდეც
-არაფერი მომხდარა
-არ მითხრა დავივიწყებო - ჩაიცინა და თავი გვერდით გადახა-ძალიან გთხოვ გაამართლე შენი ასაკი და ნუ მოიქცევი სულელი ბავშვივით
-სულელი ბავშვი რომ არ ვარ ამიტომაც
-ნუ მეწინააღმდეგები თორემ ისევ გაკოცებ ,ამჯერად სხვაგან... ახლა კიდევ უფრო გამიჭირდება თავის კონტროლი
-მარაზმია, წარმოუდგენელი, დაუშვებელი,შეუძლებელი!
-შეუძლებელი არაფერია და ესაა პირველი რაც ბებომ მასწავლა
…………..
სახლში არავინ რჩებოდა, ყველანი მეზობელთან ატარებდნენ ღამეს. ეშინოდათ მიცვალებულთან ერთად ერთ ჭერქვეშ დარჩენა . მხოლოდ მოსე არ ტოვებდა სახლს, მისთვის იყო ღამეები მშვიდად ჩამოჯდებოდა განათებულ ზალაში და ჩუმად კითხულობდა ლოცვებს. რაღაც მომენტში ყველაფერი აირია და ცრემლები თავისთავად წამოვიდნენ. იმ ღამით ბოლოჯერ ხედავდა და ამჯერად ცრემლებს სიტყვებიც მოჰყვა , უკანასკნელი საუბარი რომელსაც პასუხი არ მოჰყვებოდა
_უშენოდ ყველაფერი ცარიელი და ყალბია. არავინაა ვინც გაიხარებს ჩემი წარმატებებით, ვინც იამაყებს და ვისაც ასე უანგაროდ ვეყვარები ... როგორ დამტოვე . სულ არ შეგეცოდე? მთელი ეს დრო დაკარგულივით ვარ , ხვალ აქაც არ იქნები , ეს დღეებიც რა უცებ გავიდა , ბე ... _უყურებდა და შეხებას ვერ ბედავდა, არ უნდოდა სიცივე ეგრძნო , არ უნდოდა ჩახუტებისას ის თბილი სურნელი დაეკარგა , ეშინოდა, რომ თუ გაყინულს აკოცებდა მერე სულ ამ შეგრძნებას გაიხსენებდა პირველს და არა ყველა დანარჩენს. მხოლოდ ვერცხლისფერ თმაზე შეეხო , ისე ეფერებოდა როგორც ადრე , პატარა ბავშვივით _ შენს მოსეს რომ ნახავ ის მოგეფერება თმაზე, ბე ზუსტად ისე როგორც გიყვარდა . გემუდარები არ დამტოვო რა, თუ მართლა არსებობს ყველაფერი ეცადე, რომ გამაძლებინო ამ ხალხისთვის . შენთვის მოცემულ პირობას არ დავივიწყებ , არასდროს დავნებდები ,რამდენჯერად არ უნდა დავეცე _ შემდეგ ნაბიჯების ხმა გაიგო , გარეთ გათენებულიყო , მაგრამ ჯერ კიდევ არავის ელოდა. გაუკვირდა კართან ატუზული მამის დანახვა
_გამოდი , ხომ იცი ვერ შემოვდივარ
_მთვრალი ხარ ისევ? _ თეთრ გარსს მთლაიანად ფარავდა წითელი კაპილარები, არყის სუნი ასდიოდა, ყარდა _იბანავე მაინც , ყარხარ _ გვერდის ავლას აპირებდა კაცი რომ წვდა მკლავში
_ჩემთვის არ უნდა დაგერტყა , ხომ გითხარი მე არ გაპატიებ არასდროს_თქო
_შენ რომ კანის აძრობამდე მცემდი ჯოხით , შეგეშინდა იგივე არ გამიკეთოსო? _ ამ კაცს რომ ხედავდა ვერაფერს გრძნობდა, გარდაცვლილი ქალი უფრო მეტ სითბოს იწვევდა ვიდრე ცოცხალი მამა , რომელიც ხელისგაწვდენაზე ჰყავდა. მისგან არაფერი ახსოდა, არცერთი ბედნიერი მომენტი, წამიერი სიყვარულის გაელვებაც კი . განა უმადური იყო, პირიქით იმაზე მეტს აკეთებდა მისთვის ვიდრე თავად კაცს ჰქონდა შვილისთვის გაკეთებული. თავად უფრო იყო მამა, მზრუნველი და მარჩენალი.
_საშიში ხარ , სწორია ჩემი ძმა ... შენ დედაშენისნაირი უნდობი ხარ. ნებისმიერ დროს მიღალატებ და გამაგდებ , მაგრამ ვერ გამაგდებ _კმაყოფილმა გაიცინა და მიაყენა დარტყმა, რომელმაც ნამდვილად დააკარგვინა წონასწორობა ბიჭს _ეს სახლი ჩემი აღარაა , შენიც არასდროს იქნება და ვერაფერს იზამ
_სახლი ვის მიეცი ...რას მეუბნები _ თვალთ დაუბნელდა, ძლივს უყურებდა
_გუშინ გადავუფორმე ... მორჩა , ყველაფერი ჩემი ძმისაა . აქ ბრუნდებიან და ისინი მომხედავენ. შენსავით არ დამიწყებს უფროსობას და ჭკუისსწავლებას
_თავისი სახლი კაზინოში წააგო თუ ბანკმა გაუყიდა ჩემსას რომ მოადგა. სოფელში დაბრუნება იკადრეს? ქალაქში აღარ დაედგომებოდათ და მოტყდნენ შენ კი სახლი გადაუფორმე? რომელი სახლი გადაუფორმე ბანკს რომ გამოვგლიჯე, ლამის შევაკვდი ისეთი ბრძოლა მოვიგე და მთელი ფულიც არ მეყო ბიჭებმა მასესხეს ეს სახლი რომ შემენარჩუნებინა ეს ნანგრევები, ბოსელი გამოვისყიდე , მთელი წელია ვარემონტებ ... იცი მაინც რამდენი დავხარჯე? ეს კედლები ხო უნდა შევღებო ახლა შენი დამპალი სისხლით შე კაცო, შე ღოროო სახლი წამართვი რომლის ყველა კუთხე მე გავაკეთე? ლოგინზე რომ წევხარ ისიც ჩემი ნაყიდია და შენ ერთადერთი რაც გამაჩნდა ისიც წამართვი? შენს სახელზე როგორ დავტოვე, როგორ დავუჯერე ბებიას , როგორ ვენდე გაახარებ რამე რომ იქნება მის საკუთრებაშიო. სახლსაც არ მიტოვებ, ხომ ?
_ღირსი არ ხარ? რამდენი გაბრაზდები იმდენი მეშინიაარ დამახრჩო ... შენ ბრაზს ვერ ერევი. ერთხელაც გამაგდებდი
_მე გაგაგდებდი? მე გაგაგდებდი და ისინი თავზე ხელს გადაგისვამენ? ის ქალი არაყს დაგიდგამს და სუფრას გაგიშლის შენ ლოთ ძმაკაცებთან ერთად რომ გაქეიფოს? ასე გგონიაშე საწყალო? რა უცებ იმუშავეს, მე გასვენების საქმეებს ვაგვარებ, ერთი თეთრის გაღება კი არა თითიც არ გაუტოკებიათ , სუფრის მენიუც არ აარჩიეს , დაეზარათ და მე მაგდებ
_არ გაგდებ, იყავი აქ... თუ ჭკვიანად იქნები ბიჭი მაინც არ ჰყავს და შენ არ დაგიტოვებს? მაგრამ ჭკვიანად უნდა მოიქცე
_ მე მოვიქცე ჭკვიანად? ჩემი ჭკუა_გონება არ მოგწონს , არა? ფურთხის ღირსიც არ ხარ შენ და ესენი რომ ჩაგკლავენ შენს ლეშს მიწაშიც რომ არ ჩააგდებენ ზედაც თუ დაგაფურთხო კაცი არ ვიყო მაშინ ,ჩემ თვალწინ რომ გკლავდენ შენსკენ თუ გამოვიხედო მე ვიყო არაკაცი. იმ ქალს დაუჩოქე კუბოსთან , მუხლებზე დამდგარმა ილოცე მისი სულისთვის მარტო იმიტო არ გახრჩობ ახლა იმას რომ უყვარდი და პატივს რომ ვცემ თორემ ახლა ისე ვარ, ძვლებიანად დაგრღნიდით შენც და იმ ნ.ბზვრებსაც.

საათები გადიოდა, ეზო ხალხით ივსებოდა მოდიოდა უამრავი ადამიანი და ყველა მოსეს მწუხარების გასაზიარებლად. ყველას ხვდებოდა, ყველას მადლობას უხდიდა მათ კი არც ელაპარაკებოდა, სიტყვა არ უთქვამს , იდგა გაყინული სახით და შიგნიდან იწვოდა. შემდეგ მასწავლებლები და მოსწავლეები გამოჩნდნენ. ბიჭები ისედაც გვერდით ჰყავდა დილიდან. სესილიას დაეძებდა , წამლად სჭირდებოდა მისი დანახვა ის კი პედაგოგებთან ერთად არ მისულა. ლამის იყო დაურეკა, სუნთქვა შეეკრა იმის გაფიქრებისას, რომ რაღაც შეემთხვა. შემდეგ გაახსენდა კოცნის შემდეგ მისი რეაქცია, წასვლა და დამშვიდობება. მას მერე აღარ გამოჩენილა, თუმცა ეს დღეები ამას ვერ ამჩნევდა , არც ელოდა ყოველ დღე მის იქ ყოფნას ახლა კი , ახლა სულ სხვა იყო თუ არ მივიდოდა ეს იმას ნიშნავდა რომ გაბრაზებამ არ გაუარა, არ აპატია .
_მოსე, გინდა წყალს მოგიტან ... იქნებ რამდენიმე წუთით გამომყვე და რამე მაინც ჭამო. თინიამ მითხრა მარხულობსო, მაგრამ _ მკლავზე თბილი ხელების შეხება იგრძნო და მთრთოლვარე ნაზი ხმაც ჩაესმა, ქვემოთ დაიხედა და დეას ჭრელ , მღვრიე თვალებს წააწყდა. ინსტიქტურად მოეხვია, ბავშვობაშიც იქცეოდა ასე , სიყვარულის გამოხატვის ფორმად ჰქონდა ქცეული და ახლაც მადლობის ნიშნად მოეხვია საერთოდ არ უფიქრია იქვე მდგომი გიგაური რომ უყურებდათ.
_მადლობა ანგელოზო_თავზე წამით შეახო ტუჩები და შემდეგ ხალხზე გადაერთო. იმდენი მნიშვნელოვანი ადამიანი იყო, იმდენი ვინმე მივიდა , ისეთებიც ვისაც საერთოდ არ ელოდა , მაგრამ ფაქტია გვერდით იყვნენ ფრაზით " თუ რაიმე დაგჭირდება შენთან ვართ" ბევრს ჩამოართვა ხელი, ბევრიც მოეხვია, ბევრისგანაც მიიღო წრფელი მწუხარება, მაგრამ სესილიას გამოჩენას ელოდა მაინც მხოლოდ იმას ვერ წარმოიდგენდა წამლის ნაცვლად საწამლავად თუ იმოქმედებდა. მანქანა არ დაუნახავს, კიბეზე რომ მოაბიჯებდა შემდეგ შენიშნა. წამით გაუნათდდა მზერა და წამშივე ჩაქრა მის გვერდით მდგომი კაცის დანახვისას. ქალის სილუეტი მიუახლოვდა, გვერდი აუარა და თაიგულით ხელში შევიდა ოთახში . კაცმა კი ხელი გაუწოდა, რაღაც უთხრა კიდეც, არც გაუგია , ინსტიქტურად შეაგება თავისი მარჯვენა და მადლობაო ჩუმად უპასუხა.

ისეთ სიცარიელეს გრძნობდა, იმდენად მარტო იყო ამდენ ხალხში, ჰაერის ჩასუნთქვას თუ შეძლებდა არ იცოდა. ქალის ცხედარს სასაფლაოსკენ მიასვენებდნენ , ფეხით მიუყვებოდა გზას, რომელიც საგრძნობლად მოკლე ეჩვენა, დასასრული იყო რეალობის და იწყებოდა წარსული მოგონებების ხარჯზე ცხოვრება. ეს იყო მთელი მისი სიმდიდრე, ქალი რომლისგანაც ახსოვდა ყველა თბილი , ბედნიერი მომენტი.
ესმოდა ქალის ტირილის ხმა, მისი მოჩვენებითი მღელვარება,გათამაშებული სპექტაკლი დედამთილის სიყვარულისა ,დედის რომელიც წლებია არ მოუკითხავს, რომლის მოსანახულებლადაც არ ჩასულა არცერთი ოპერაციის შემდეგ , რომლის ჯანმრთელობის მდგომარეობას სატელეფონო ზარითაც არ არკვევდა ახლა იდგა და სახეს იხოკავდა . არადა ყველამ იცოდა რა ჩიტიც იყო, მეზობლებს ასე მარტივად ვერ მოატყუებდა. ნებისმიერ მათგანს უფრო მეტად სტკიოდა ქალთან გამომშვიდობება ვიდრე მას .

ქელეხის სუფრაზე წასვლა ყველაზე რთული იყო, უნდოდა მოშორებიდა ოჯახისწევრებს , მათგან შორს გაქცეულიყო, მაგრამ მათ ვერ დატოვებდა ვინც იქ მის გამო დარჩნენ. ყველაფერს ბიჭები აკონტროლებდნენ, სუფრები რომ გაივსო და თამადამაც ასწია ჭიქა შემდეგ გავიდა ეზოში . თავდახრილი იჯდა და უბრალოდ სუნთქვას ცდილობდა , თავი იმდენად სტკიოდა თითქოს ვიღაც ძლიერად უჭერდა და მანამ არ შეეშვებოდა სანამ ტვინი არ იფეთქებდა.
_შარშან ბებია რომ იყო ცუდად ისე შემეშინდა თითქოს არ ვიცოდე აქაური ცხოვრება დასრულებადი რომაა... ბავშვივით დავფოფინებდი თავზე. მასზე დიდი ამაგი არავისააქვს და მიჯაჭვულობაც აქედან მოდის, მიჩვეული ხარ რომ სულ შენთანაა _ გიგაური რომ მიუჯდა გვერდოთ და ლაპარაკი დაიწყო გაუკვირდა_თქო ვერ გეტყვით , მაგრამ ძალიანაც არ ელოდა
_მომაწევინე რა
_გადაირიე?
_სიგარეტი , ბიჭო სიგარეტი
_ერთი მოწევა მაინც არაფერს გიშველის , რა აზრი აქვს
_აბა შენ რატო ეწევი
_მიხდება ... ის ვისთან ერთად მოვიდა დღეს
_ ვინ ის
_შენი
_ახლა არ გინდა
_ქმარი თუ არაა ე.ი დასრულებული არაფერია. ის თუ არ მოვა შენ მიდი , ყველაჯერ რამდენჯერაც შეძლებ . თუ არაფერი გამოვა იმ დროს მაინც გაატარებ კარგად , როცა ახლოს იქნება თუნდაც ეგონოს რომ შორსაა _სიგარეტის ღერს თავად მოუკიდა და მოწევა დაიწყო. მოსემ რომ გახედა მიხვდა ეზოში მიმავალ დეას უყურებდა
_მე არ ვუყვარვარ
_მასწავლებელია , შე ჩემა . ეგეც რო არა გუშინ მოვიდა დღეს როგორ ეყვარები
_დეას არ ვუყვარვარ! _ სხვა არაფერი უთქვამს , გახევებულს სიგარეტის ღერი აართვა და ისე წავიდა
................
იმაზე მძიმე აღმოჩნდა სახლში დაბრუნება ვიდრე ფიქრობდა. სახლში , რომელშიც არავინ გელოდება ,რომელიც წაგართვეს და ყველაფერი თან წაიღეს რაზეც წლების განმავლობაში ფიქრობდი, ზრუნავდი . რა უნდა გაეკეთებინა, მშვენივრად იცოდა სამართლებრივი უფლება რომ არ ჰქონდა და მათ დონეზე დაშვებას არ აპირებდა, ამ ადამიანებთან საუბარსაც არასდროს ჰქონდა აზრი.
-იმათ არ დაემსგავსოთ - თვალცრემლიან, დარცხვენილ გოგონებს მოეხვია და რამდენჯერმე აკოცა თავზე - ნებისმიერ დროს დამირეკეთ, როგორც კი დაგჭირდებით თქვენთან გავჩნდები- აღარ მოუსმინა მათ თხოვნებს დარჩენაზე, ჩანთა აიღო და უმისამართოდ წავიდა.
წინ მნიშვნელოვანი შეხვედრა ჰქონდა, ქვეყანა უნდა დაეტოვებინა და იმ ფულსაც ვერ ეხებოდა რომელიც დარჩა. თავშესაფარს ბევრი მისცემდა, მაგრამ მათხოვარივით კარზე არავის მიადგებოდა. ყველაფრის თხოვნა შეეძლო, სხვის დასახმარებლად, საქმის მოსაგვარებლად ყველა რესურსს გამოიყენებდა, მაგრამ მსგავს საქმეში არავის ჩარევდა.
4……………
სკოლაში წავიდა, დროის გაყვანა სურდა და სხვა ალტერნატივა არ გააჩნდა. გაკვეთილზე არ შესულა, დარბაზში ივარჯიშა შემდეგ კი ბიჭებთან ერთად სასადილოში გადაინაცვლა. მალე გოგონებიც შეუერთდნენ, ფოტოებს იღებდნენ, კითხვებს სვამდნენ და შემდეგ გაახსენდა ,რომ ინტერვიუს ჩასაწერად უნდა მისულიყვნენ
-იქნებ გადაატანინო, ახლა მაინც ემოციურად გამოფიტული ხარ- დეა წუხდა და რჩევას მაქსიმალურად კორექტულად აპარებდა
-დღეს რა დღეა?
-ხუთშაბათია, ხვალ მოვლენ ... დაურეკე და მომდევნო კვირაში გადაიტანონ. წასვლამდე გამოვა ეე- საბა ახმაურდა
-რომ ჩაიწერენ ეგრევე კი არ უშვებენ ბიჭო
-რომ მოვლენ ჩვენც ჩაგვწერენ?- სალომე ვერ ისვენებდა
-მხოლოდ რამდენიმეს ... ბიჭებს და დეას
- კი მაგრამ მე რატომ- გაუკვირდა გოგონას
-ყველამ რომ იცოდეს ,როგორი ძმაკაცი გყავს- თავზე აკოცა და ჩაეხუტა- ყველაფერი კარგად იქნება , დალაგდება- ჩუმად უთხრა და ვაჩეს თავადაც გააყოლა მზერა, უსიტყვოდ, ურეაქციოდ რომ ჩაუარა მათ მაგიდას გვერდი - დროებითია , მაინც ვერ დაგთმობს
-რას ამბობ არ მესმის
-კარგი, იყოს ისე როგორც შენ იტყვი...დაე ვერ იგებდე . სალო ნუ იბუტები, შენ გარეშე ინტერვიუ არ იქნება, ჩემი ფან ფეიჯი ვინ შექმნა და ვინ მართავს როგორ არ უნდა გაიგოს მთლიანად ერმა - გაბუტულ გოგოს ლოყაზე უჩქმიტა და მერე ბიჭები რომ ახარხარდნენ მათ გადასწვდა- ნუ ხორხოცებთ თორემ სალოს დავტოვებ მარტო და თქვენ ამოგჭრით, სალო იტყვის როგორი მონდომებული ბავშვი ვიყავი - ცდილობდა ისე დაეჭირა თავი თითქოს კარგად იყო და ინტერვიუს გარდა პრობლემა არ ჰქონდა .

მთელი სკოლა მოიცვა ქაოსმა, ყველამ იცოდა ჟურნალისტებს რომ ელოდნენ და გადაღებების ნახვა სურდათ. ისინი ვინც პატივით სარგებლობდნენ ემზადებოდნენ, მასწავლებლები ტექსტებს წერდნენ, ყველაფერი ყალბი იყო მხოლოდ მეგობრები არ აღიზიანებდნენ. სალომეს ფორიაქი ახალისებდა და შემდეგ კმაყოფილი უყურებდა როგორ გამოცდილი პიარ-მენეჯერივით საუბრობდა , ბიჭების გულწრფელი პასუხების მოსმენა სითბოთი ავსებდა, დეა კი გვირგვინივით იყო, კამერისკენ გაიხედა და ერთადერთი წინადადება თქვა
-მოსე ამაღლობელი , ეს ის ბიჭია მთელი ქვეყანა რომ იამაყებს მისით და სპორტის ისტორიაში ოქროს ასოებით ჩაიწერება მისი სახელი.
დირექტორსა და მასწავლებლებს არ უსმინა, ბავშვებთან ერთად იყო , სალომეს ლაივში ყოფნა მოუხდა ცოტა ხნით შემდეგ კი სესილია დაინახა და გაოცებულმა მთლიანად მასზე გადაიტანა ყურადღება. არ ესმოდა ჟურნალისტს რაზე ესაუბრებოდა სანამ ჩაწერას დაიწყებდნენ, შემდეგ კი გაიგო ხმა და მთელს სხეულში გავრცელდა მუხტი
-ვერაფერს ვიტყვი მის შესაძლებლობებზე სპორტში, ვინაიდან ჩემი ცოდნა იმ ერთი ბრძოლით შემოიფარგლება, რომელსაც მოსეს გულშემატკივრის ამპლუაში ვესწრებოდი, მეტსაც გეტყვით ოქტაგონსაც ტატამს ვეძახი ხოლმე შეცდომით , მაგრამ ვიცი ,რომ ის არის ძლიერი პიროვნება და მიაღწევს ნებისმიერ მიზანს , არა მხოლოდ სპორტულ კარიერაში ნებსიმიერ სხვა სფეროში- დაასრულა თუ არა მაშინვე წავიდა მოსემ კი გაყოლა ვერ შეძლო,მაგრამ ყველაფერი რომ დასრულდა მანქანასთან დახვდა
-შეყვარებულთან ერთად რომ დამადექი და ჭრილობაზე მარილი დამაყარე არ გეყო და ახლა თავს მარიდებ ? ცოტა ძაან ბავშვურად ხომ არ იქცევი?
-პირიქით, ადეკვატურად ვიქცევი რომ მიხვდე მე ვინ ვარ და შენ
-სად მე და სად შენ ,თემას მიჩითავ? სხვა არგუმენტი არასდროს გექნება ხო?
- შენთვისვე აჯობებს დავივიწყო ის ინციდენტი
-ინციდენტს პირველად უწოდებენ ჩემს კოცნას... თანაც მე ჯერ კიდევ არ შევხებივარ შენს ტუჩებს თორემ მიხვდებოდი რას ნიშნავს როცა გრძნობაა და არა მხოლოდ მექანიკური მოქმედება,როგორც
-არც კი გაბედო ჩემი და თორნიკეს ურთიერთობას შეეხო . შენ არ გაქვს უფლება, შენ ჩემი მოსწავლე ხარ თანაც მხოლოდ რამდენიმე თვით
-ამ პატარა სამყაროში სად გინდა დაემალო გრძნობებს
-რომელ გრძნობებს
-სიყვარულს ჯერ ვერ აგიხსნი
-იცი რა? შენ უკვე თავხედობ და მე არ ვარ ის პატარა გოგო ბიჭები რომ იჭორავებთ მისი მოხსნის მერე ... ის წიგნები წაიკითხე მე რომ გირჩიე და გამოცდისთვის მოემზადე. ნიშნებს ისე არ დავწერ თუ ზღვარს არ
-შენ რა გეშინიაა ?
-მე არაფრის მეშინია, მე გაფრთხილებ არაფერი შეგეშალოს და შენი წარმოდგენები სინამდვილეში არ აურიო
-აიი ისევ მიწვევ
-გიწვევ?
-ზუსტად !
-მაინც როგორ
-ასე რომ ლაპარაკობ , მინდები - თავი დახარა და ქალმა იფიქრა ისევ მაკოცებსო, ინსტიქტურად მოუქნიახელი და ხმის გაგებისას გაიაზრა რომ ძლიერად გაარტყა-ჯანდაბა , შენ ბევრ ჩემს მოწინააღმდეგეს მოუგებ ისეთი უდარი გაქ- ხელზე ინსტიქტურად მოუჭირა თითები, თავისკენ მიიზიდა და მერე ხელისგულზე აკოცა- გეტკინება ასე , ძლიერად დამარტყი ...- სახე ქალის მტევნისკენ ჰქონდა დახრილი, ისევ შეახო აწითლებულ კანზე ტუჩები , თითების ბალიშებით გრძნობდა აჩქარებულ პულსაციას - ასე ნუ მეჩხუბები ხოლმე, კოცნა მინდება -მაჯაზეც შეახო ტუჩები და ქვემოდან ახედა- არ მინდა სინდისი მაწუხებდეს სხვისი შეყვარებულის კოცნის გამო,დროულად მიხვდი და დაშორდი
-სასაცილოა ...
-ამდენხანს როგორ ვერ ხვდები,რომ ის კაცი შენთვის არაა ან ის როგორ ვერ ხვდება
- გაიწიე, მივდივარ
-გზა თავისუფალია
…………………
_სესილია , იცი მე კაცი მოვკალი _მალევე მიხვდა ქალი რომ არ უსმენდა, ჭიქა მაგიდაზე დააბრუნა , თავი გვერდით გადახაეა და მშვიდად დაელოდა მის პასუხს
_ხო
_სესილიაა , სად დაფრინავ?
_თავი მტკივა
_რაღაც გაწუხებს და არ მეუბნები, დიდხანს გელოდო თუ ვისაუბრებთ
_ზოგჯერ მიყვარს ყველაფერს რომ ხვდები, ხანაც მაშინებ თითქოს ფიქრებს კითხულობ
_ფიქრებს რომ ვკითხულობდე მეცოდინებოდა რა ხდება ზუსტად , მაგრამ დაახლოებით ვიცი და ვამბობდი კიდეც ნუ დაიწყებ პედაფოგიურ მოღვაწეობას სოფელში , უცხო სოციუმში თანაც უფროსკლასელებთან_თქო , მაგრამ არ შეისმინე ახლა კი სულ დედასავით დაჰფოფინებ თავზე ყველას _ მშვიდად საუბრობდა და თან ხორცის ნაჭერს ჭრიდა
_მე და შენ შევთანხმდით, რომ მეგობრები ვართ და ცივილურად შეგვეძლება ყველაფერზე საუბარი
_შესანიშნავი მეხსიერება მაქვს სესო, პირდაპირ მითხარი რა მოხდა და დაასვენე აფორიაქებული სული . მერე მეც მოგიყვები ჩემს საქმეებზე თორემ ისე არ მისმენ
_პირდაპირ როგორ გითხრა , უხერხულია
_მითხარი , უცეებ
_მოსემ მაკოცა ...ყელზე მაკოცა,მაგრამ მაკოცა . აღელვებული იყო , ბავშვია, მარტოა ...ბებია გარდაეცვალა.ხომ მოგიყევი იმ ქალზე . ახლა ემოციურად დასუსტებულია, ვინმე სჭირდება ვისაც ჩაეჭიდება და ვინც გვერდით ეყოლება. ჰგონია,რომ მე მოვწონვარ ,არც კი ვიცი რა ხდება
_ამდენი დღეა ასე ამართლებ მოსწავლის ლტოლვას შენს მიმართ? სერიოზულად , სესილია დედამიწაზე დაეშვი . ბავშვები არ არიან 17_18 წლის კაცები და შენ არ ხარ 50 წლის ქალი, და საერთოდაც რომ იცოდე სექსუალურ მიზიდულობას, სხვათაშორის არც სიყვარულს დიდად ასაკობრივი შეზღუდვა არ აქვს მითუმეტეს ქალი თუ შენნაირი ლამაზი, მიმზიდველი, ჭკვიანი და იმდენად გასაგიჟებელია, რომ ჩემნაირ კაცსაც კი დაახვია თავბრუ ...
_ვერ გავიგე ახლა მეჩხუბებო თუ რას აკეთებ
_ მის მიმართ მიზიდულობას გრძნობ?
_არა , ღმერთო ჩემო მე
_აბა შენ რატომ უნდა გეჩხუბო ? მე მხოლოდ მაცოფებს ის ფაქტი, რომ შენ ვერ იაზრებ რა ხდება შენს თავს ... იქნებ ახლა მაინც დაიცვა რაღაც დისტანცია
_გაბრაზებული ხარ, მაგრამ მაინც ცდილობ არ იყო
_ იქნებ იმიტომ რომ ჩემში არსებული ორი კაცი ებრძვის ერთმანეთს . ერთი ბრაზობს იმიტომ რომ მის ქალს ვიღაც შეეხო და მეორე ხვდება, რომ ჩხუბი ვერაფერს შეცვლის. შენ არცერთ შემთხვევაში ხარ დამნაშავე და იმ ბავშვს საქმეს ნამდვილად ვერ გავურჩევ, მუშტიკრივს ვერ გავმართავ, მითუმეტეს ახლა როცა მგლოვიარეა, მაგრამ არც კი მთხოვო ამ ამბის ასე დატოვება . აუცილებლად ვისაუბრებთ მე და ის, ოღონდ როდის შენ არ გეცოდინება ...
_იცი შენთან რატომ ვარ?
_გასაოცარი კაცი ვარ და იცი ჩემნაირს მეორეს ვერ იპოვნი... იდეალური ვარ -იცინოდა და მუდამ ისე ამბობდა ამ სიტყვებს
_სულაც არა ხარ იდეალური, მაგრამ ხარ ის ვისიც არასდროს შემეშინდება , ვისი ადამიანური, კაცური, ჯანსაღი ქცევის იმედი მექნება და ვისაც სულ დავეყრდნობი
_არ გიყვარვარ შენ მე ჩემო სესილია ისე რომ ჩვენს სიყვარულზე ლეგენდები დარჩეს, მაგრამ ის ვიცი სხვაც რომ არავინ გყვარებია ჩემზე მეტად ... მე კი შენზე საინტერესო და ღირსეული ქალი არ შემხვედრია _ რომ აკოცა და მშვიდად დაიგულა შემდეგ გადავიდა მთავარ თემაზე _ სამი თვით მივდივარ , ინგლისში
_პასუხები მოვიდა უკვე ? როდის გაიგე ... რა კარგიაა
_აი ვამბობ, არახარ შენ ჩემი ჯულიეტა... ვის უხარია საყვარელი კაცის 3 თვით გაშვება. ხომ ხარ ღირსი იქ ვინმე ინგლისელ ქერა ქალთან განვიტვირთო დამღლელი სემინარების შემდეგ _ყელზე შემოხვეულს ასე უპასუხა
_ძალიან თუ დაიღლები და სხვა გამოსავალი არ იქნება , შენი არჩევანია როგორ განიტვირთები
_მიყვარს ჩემს სინდისს რომ აწვები
.....................
თორნიკეს აეროპორტში გაჰყვა, მისი სხვა მეგობრებიც აცილებდნენ . დრამების გარეშე მოეხვია, აკოცა და შემდეგ ბიჭებთან ერთად მოთავსდდა მანქანაში. გრძელი გზა ჰქონდათ გასავლელი, გამთენიისას ყველას ეძინებოდა, თავად მძღოლის გვერდით იჯდა და ფხიზლად ადევნებდა თვალს ადამიანებისგან დაცლილ ქუჩებს
-ის შენი მოსწავლე მაგარი უცნაური ვინმეა ხო?
-ვისზე ამბობ?
-აი ის ასათიანი რომ მიიყვანა ბავშვების რაზბორკაზე... ახლა ძველ დარბაზში,რომ გადაცხოვრდა
-უთვალთვალებთ?_ ინფორმაცია ისე მიიღო თითქოს არ გაკვირვებია
-მაგას არა,იქ რაღაც საქმე გვქონდა ისეთი ადგილია წესიერს ვერავის გადაეყრები. თავიდან გვეგონა ბარიგა იყო,მერე მივხვდით იქ ცხოვრობს , სუფთაა და ვერაფრით გავიგე რა უნდოდა . მერე თორნიკემ გამარკვევინა და როგორც სჩანს სახლის თემაა, ბიძამისს გადაუფორმა მამამისმა
- რა ადგილზეა, მის დაჭერას ხომ არ აპირებთ
-თორნიკემ დაგვიბარა სპეცოპერაციამდე იქ თუ იქნება გაიყვანეთ არაფერი დაემართოსო, მაგრამ წესით მანამდე წავა... ბრძოლა აქვს მალე და მიფრინავს
-იქ რა ისეთები ხდება,რომ საფრთხეშია? - ისე შეეშინდა ემოციები ვერ დაფარა- თორნიკემ აქამდე რატომ არ მითხრა
-და ახლა ვინ გეუბნება ? გგონია ასე ვჭორაობ ?- გაიცინა კაცმა და წამით გახედა- მითხრა უთხარიო, ან თვითონ წაიყვანოს იქედან ან შენ წაიყვანეო
-მე მივხედავ- ისე გადაწყვიტა წამიც არ შეყოვნებულა, აფორიქებული ელოდა როდის მივიდოდა საკუთარ მანქანამდე და რაიონში დაბრუნდებოდა.
.................
ყოველთვის ეზიზღებოდა უწესრიგობა, სიბინძურე და არაფერს ებრძოდა ისე როგორც ამ ორს. მისი საცხოვრებელი მდიდრული არასდროს იყო, ნებისმიერ ადგილას შეეძლო კომფორტის შექმნა და დასვენება თუ სისუფთავე იქნებოდა ახლა კი საკუთარ თავს ებრძოდა , სიჯიუტე ამარცხებდა დისკომფორტის შეგრძნებას ,რომელიც ნანგრევებად ქცეულ შენობაში ცხოვრებას მოჰყვა. შუაღამემდე გარეთ იყო, ისე იქცეოდა თითქოს არაფერი შეცვლილა მის ცხოვრებაში, ვერავინ ვერაფერს ხვდებოდა რადგანაც ძველებურად სხვების პრობლემებზე იყო გადართული და არავის ეუბნებოდა უარს დახმარებაზე, პატარა ბავშვისთვისაც შეეძლო დრო დაეთმო. ახლა განსაკუთრებით ეხმარებოდა ხალხთან ურთიერთობა ,საკუთარ თავს ივიწყებდა და შემდეგ როცა იმ ადგილს უბრუნდებოდა სულ რამდენიმე საათს ეძინა ისიც იმიტომ,რომ ძალა სჭირდებოდა . წვიმდა, გარეთ გასვლა და სუფთა ჰაერზე ჯდომაც ვერ მოახერხა . ნაბიჯების ხმას მოჰყვა ძახილი, ნაცნობი ქალი მის სახელს იძახდა და ისიც გაოგნებული მიჰყვა ხმას
-აქ რას აკეთებ , მასწავლებელო?_დანაშაულზე წასწრებულის მზერა ჰქონდა, თითქოს დაპატარავდა _ ბრძოლას აპირებთ? - კუთხეში მიმწყვდეული ელოდა ქალის მომდევნო ნაბიჯს,რომელიც სრულიად მოულოდნელად გამოეცხადა
-ნივთები მოაგროვე , მანქანაში დაგელოდები -კითხვები არ დაუსვამს,სავარჯიშო ლეიბზე დადებულ პლედს შეხედა მხოლოდ და შებრუნდა
_ეს რა ბრძანებაა... მე რა შენი ცუგა ვარ და როგორც იტყვი ისე გავაკეთებ? მასწავლებელო შენი უფროსობის არეალი საკლასო ოთახი რომ არის დაგავიწყდა? მე სწავლაზე ენერგიის ხარჯვას, თავის უარესად ატკიებას აღარ ვაპირებ და საერთოდ ზედმეტად ნუ შემოიჭრები ჩემს ცხოვრებაში_არ იცოდა რა ძალა ალაპარაკებდა ამ მწარე სიტყვებს ასეთი უხეში ტონით, ან ამდენად საზიზღარი როგორ გაუხდა გამომეტყველება , მაგრამ გულს უსიტყვოდ ადევნების გარდა არაფერი სურდა. შიგნიდან რაღაც უხილავი მოუწოდებდა გაყოლოდა, თავშესაფრად გადაექცია ქალი და მიეღო მისი ნებისმიერი შეთავაზება
_ თუ არ გამომყვები ხვალ ყველა გაიგებს, რომ მიტოვებულ დარბაზში, მტვრიან, ნესტიან შენობაში ათენებ ღამეს და მთელი კვირაა სასწაულებრივად ახერხებ არსებობას ამ დანგრევის პირას მყოფ ოთახში. შენთვის ხომ მთავარი შენი რეპუტაციაა, შენ ხო მაგარი ტიპი ხარ, თავმოყვარე იდიოტი,სიამაყისგან გონებადაბნელებული მაიძულებ აქ ვიდგე და შენს ენაზე გელაპარაკო? ყოვლისშემძლე კაცის ნიღაბს ამოფარებულო ღლაპო , დაივიწყე შენი სულელური შეხედულებები და თუ მართლა გინდა გაიმარჯვო ამ დამპალ ცხოვრებასთან ომში დროულად გამომყევი უკან!
_შენ მე იდიოტი, გონებადაბინდული ღლაპი მიწოდე და დამემუქრე?
_დიახ, სწორად გაიგე. გილოცავ, ამ გაყინული ტვინით კიდევ შეგრჩენიაშინაარსის გამოტანის უნარი
_შენ რამდენის უფლებას აძლევ თავს?
_როგორც თქვი კლასში აღარ ვართ, შენ სკოლაში დაბრუნებას არ გეგმავ მე კი ახლა ისე გესაუბრები როგორც ზრდასრული ქალი , რომელიც მალე მოთმინებას დაკარგავს
_მგონი უკვე დაკარგე , ისეთი წამოწითლებული ხარ და ისე გიელავს თვალები. გულიც იმდენად ხმაურიანად გიცემთ აქაც კი მესმის_მიუახლოვდა, თავი დახარა და თითქმის შეეხო ქალის გულ_მკერდს _დუგ , დუგ _პაუზებით თქვა და ქვემოდან ამოხედა _ნეტავ რას ამბობს აქ რა მინდაო, რა ძალამ მომიყვანა ეს ინტელიგენტი ქალი ამ ჯურღმულში გზაარეული ყეყეჩი იდიოტის საპოვნელადო _ უცებ გასწორდა, მკლავებში წვდა და თავისკენ ისე მიიზიდა,რომ ქალი მთელი სხეულით აეკრო. ზემოდან დაჰყურებდა წითელი კაპილარებით დაქსაქსული თეთრი გარსი კი სულ უფრო საშიშად ჩანდა _ სათნოების სახლი გაქვს და მე მისი მობინადრე უნდა გავხდე? სიკეთის გამოჩენა მოგინდა, მასწავლებელო? მე რა ვინმეს დახმარება რომ მჭირდებოდეს გგონიანაცნობები დამელია ? ათობით სახლს ვიპოვნი განუსაზღვრელი დროით ვინმესთან შესახლება რომ მინდოდეს და შენ ვინ ხარ , ვინ ვართ მე და შენ . შეყვარებულთან ერთად რომ დამადექი დაკრძალვაზე , გასაგები იყო შენი პასუხი .... მე ხომ ტუტუცი ბავშვი ვარ რომელსაც მასწავლებლის შებმა და ძმაკაცებთან ქულების დაწერა უნდა .შენ კი დაკავებული ქალი,რომელსაც გვერდით ჰყავს საყვარელი კაცი. სახლში რომ მეპატიჟები ეს რა განაცხადია ? _ხელები მძლავრად შემოხვია , თვალებში ჭინკები გაუჩნდნენ სახეარეულ ქალს მანძილის გაზრდის უფლებას არ აძლევდა _ მითხარი რატომ უნდა გამოგყვე , აქ რატომ ხარ
_ვერ ვიტან უსამართლობას, ვცოფდები როდესაც ვინმეს ისე ექცევიან როგორც შენ და ვერ მოვისვენე. მინდა დაგეხნია, შემიძლია დაგეხნიათან ისე რომ ამას ვერავინ გაიგებს. არავისთან დარეკვა მოგიწევს, არავინ განიხილავს , არავინ დაგისვამს კითხვებს .მე საუკეთესო ვარიანტი ვარ და თუ ტვინი გიმუშავებს გამომყვები
_შენ ნამდვილად საუკეთესო ხარ _ რაღაც შეიცვალა, ვიღაც გაცოცხლდა, ვიღაც ვინც ვერ შეაჩერეს და ვინაც საკუთარი გრძნობები კოცნით გამოხატა. ტუჩთან ახლოს, ხანგრძლივად შეახო მხურვალე ბაგეები და მთელი სხეულით იგრძნო ქალის დამალული თრთოლვა _ მეტჯერ აღარ მიბრძანო . ნუ გავიწყდება ვინ ვარ _მოშორდა, ადგილზე გაქვავებულს ისე აქცია ზურგი თითქოს მისი აწითლებული სახე და გაფართოებულუ თვალები ვერ შეამჩნიადა ვერ წაიკითხა. ზურგჩანთას ხელი წამოავლო , ერთი ტყავის ჩანთა შედარებით მძიმედ წამოსწია და წინ წავიდა _ძალიან მშია, მთელი კვირაა არაფერი მიჭამია და ვინაიდან დამნაშავე ხარ , დღეს შენ იკისრებ_მანქანაში იჯდა უკვე, სავარძელს მიყრდნობილი გადაშლილი ფეხებით ძლივს ეტევაო გეგონებოდათ
_დამნაშავე , რისთვის
_ჩემი მართვის დაუცხრომელი სურვილისთვის, ჩემი ნდომის დაუოკებელი ჟინი, შენი დომინანტობის ფუჭ მცდელობები, ჩხუბის დროს ნათქვამი სიტყვები ალესილი დანებივით რომ გამოუშვი დაუზოგავად ... გავაგრძელო?
_დაუოკებელი ჟინი არ მაქვს
_სწორია , დაოკებადია უბრალოდ უნდა დამაცადო
_თავხედობას თუ არ შეწყვეტ
_საჭესთან ასეთი კაბით ჯდომა საერთოდ არ არის კარგი აზრი ... წინ არავინ დააჯინო ხოლმე _ ნაჭერი გაიშალა , მარჯვენა ფეხი მთლიანად მოუშიშვლდა , ბიჭზე გადართულმა ვერც შეამჩნია სანამ დაძარღვული მტევანი არ მიუახლოვდა. ნაჭერი ისე გაასწორა კანზე ოდნავადაც არ შეხებია . მოლოდინი კი უფრო მწველი აღმოჩნდა _ისუნთქე და წინ იყურე, თორემ ვინმეს შეეჯახები _გასწორდა, ხელები ბარძაყებზე დაიწყო და გზისკენ გაიხედა _ როგორ მიპოვნე
-მთავარია რომ გიპოვნე და იქ აღარ იქნები შენი კომპლექსების გამო
-უსახლკარობა იმის უფლებას მაძლევს,რომ სხვას სახლში შევუვარდე? ცოტა დრო მინდა , წავალ მოვიგებ ,ფულს ავიღებ და ვიქირავებ ბინას ... აი იმათ კი უჩემოდ დედა რომ მოეტყვნ.ბათ თითსაც არ გავატოკებ . ბებია რომ არა ერთ თეთრსაც არ დავხარჯავდი, ახლა საკუთარი ბინა მექნებოდა ,მაგრამ არაუშავს ... სჯობს გვიან ვიდრე არასდროს. მარტო ვარ და არაფერი შემიშლის ხელს , ყველას გავკ.რი ვისაც ჩემი სიკეთის დანახვა არ უნდა
_ლაპარაკი ისწავლე
_შენნაირად ვერ ვბრაზდებით ყველა
_გინება მეც ვიცი, როცა საჭიროა მაშინ რომ გამოიყენებ ეგ სხვაა
_საჭირო როდისაა ნეტავ , როდის მომიხდება ისე რომ დაგასველოს
_ღმერთო ჩემოო , როგორი ხისთავიანი ხარ , კატასტროფააა ... არაფერი გეშველება
_აი ისეევ ... ასეთი უფრო მიყვარდები
_უფრო...
_უფრო!
.................
-არ შემოდიხარ? -ბინის კარი გააღო და პირველი შევიდა. შუქი აანთო და ჯერ კიდევ კარში მდგომს გახედა.
-შენ რა თორნიკეს სახლში მომიყვანე?
-საიდან მოიტანე
-აბა ასეთი ბინა პირადად შენი როგორაა... მამაშენი ვინ არის
-ჩვეულებრივი ბინაა, არ მესმის რა პრობლემაა სულ ორი საძინებელია. შენ სტუმრებისთვის განკუთვნილ ოთახში დაიძინებ, ჩემს ოთახში არ შეხვიდე სხვა ყველაფერი შეგიძლია გამოიყენო. აი გასაღები - კარადის უჯრაში სათადარიგო გასაღები იპოვნა და სასწრაფოდ დაუდო მაგიდაზე
-მიდიხარ?
-შენ როდის მიფრინავ?
-რამდენიმე დღეში ... მთელი ეს დრო აქ ვერ დავრჩები
-დარჩები!
-ეს ბრძანებაა?
-როგორც გინდა ისე მიიღე ... თეთრეული კარადაშია , ახალი პირსახოცებიც მანდ იქნება
-არ შემიძლია, ცუდი იდეა იყო გამოყოლა- თავზე ხელი გადაისვა, სახლს კიდევ ერთხელ მოავლო მზერა და ათასი კითხვა გაუჩნდა-აქ თუ მარტო ცხოვრობდი შენები სადღა არიან
- მთავარი ისაა,რომ აქ არავინაა და თუ ვერ ისვენებ შეგიძლია 1 კვირით იქირაო, თანხა შემდეგ გადამიხადე
-ჩემი სინდისის დამშვიდებას ცდილობ ? რატომ იქცევი ასე
- ხომ გითხარი, უსამართლობას ვერ ვიტან !
-თუ იმდენად გაღელვებ,რომ სახლის კარიც კი გამიღე
-ნებისმიერ შემთხვევაში ასე მოვიქცეოდი
-მაგრამ მე ნებისმიერი არ ვარ და შენ როდის მიხვდები ამას
-დაისვენე ივარჯიშე და მთლიანად ბრძოლაზე გადაერთე
-გამირბიხარ, როგორც ყოველთვის თავს მარიდებ
- კომფორტულად მოეწყვე , სხვა დანარჩენზე ფიქრს კი შეეშვი- ისევ წავიდა, დიდხანს მასთან ყოფნა არ შეეძლო არადა ასე მარტივად არავის გაურბოდა.
……………
სკოლაში არ ელოდა, მაგრამ იქ იყო . მათემატიკის გაკვეთილზე მოუხდა შესვლა და დაფასთან მდგომი რომ დახვდა გაკვირვება ძლივს დაფარა. სანამ მასწავლებელს ესაუბრა მანამ მოსემ მაგალითიც ამოხსნა და დეასაც ჩამოუჯდა მაგიდაზე , რაღაცას უხსნიდა გოგონა მასაც და გვერდით მდჯომ გიგასაც. შემდეგ ეზოში შენიშნა, ჩქარი ნაბიჯებით მიდიოდა ძველი შენობებისკენ და ბიჭებიც უკან მიჰყვებოდნენ. რთული მისახვედრი არ იყო კარგი ამბავი,რომ არ ელოდა ,მაგრამ გათიშული ბიჭი რომ დაინახა ემოციებიც შეეცვალა
-აუუ მასწავლებლი დაგვადგა ჯანდაბაა ,დაგვ.ნძრა - ვიღაცები წამში აორთქლდნენ ის კი არც გატოკებულა მიუხედავად იმისა ,რომ არ იცოდა კონკრეტულად ვინ იდგა მის უკან
-შენ , მანდ გაქვავდი თორებ ფეხებს მოგამტვრევ - ერთ-ერთ ბიჭს უღრიალა და წასვლის საშუალება აღარ მისცა- რა დალია
-ბოთლიდან ვეწეოდით... მაგ სულელს მგონი გასინჯული არ ჰქონდა ღრმად ჩაუშვა და მერე მოითიშა . ჩვენ გამოვედით, ეგ კიდე უფრო მოითიშა .
-ხომ გაგაფრთხილეთ შეეშვით სკოლაში მოწევას-თქო, ჯერ იყო და ბავშვებს აწევინებდით ახლა რა ვუყო ამას მე - წყალს ისხამდა ხელზე და ნახევრად გათიშულს სახეზე უსვამდა- იმათ დაურეკე ვაჩე იპოვნონ და მოიყვანონ ...
-სასწრაფო დახმარებას ვურეკავ- ბიჭთან დაიხარა, მისი სახე და რეაქციები რომ დაინახა მაშინვე ტელეფონის ძებნა დაიწყო,მაგრამ ჯიბეში არ ჰქონდა- მომეცი მობილური ან თვითონ დარეკე
-გინდა პოლიციაში იარო დაკითხვებზე, დირექტორი მოხსნან და გ.ბოზდე მთელი სოფლის თვალში? სად ხარ შენ კიდე რით ვეღარ დაამუღამე მასწავლებელო? - ქალსაც უხეშად მიმართა და ბიჭი ერთიანად ასწია, მხარზე ტომარივით გადაიკიდა რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა და დაეწყო კიდეც ღებინება- შენი დედააც ... - სახე დამანჭა და ბიჭს ზურგზე მიარტყა ხელი- არ დაიხრჩო მაინც შე ჩემა , ოეე გესმის? - დაყუდებული დატოვა , სესილია უჭერდა თავს ის კი ღებინებას განაგრძობდა - წყალი მოიტანე რას დგახარ ...ისინი კიდე აქ მოენ.ძრნენ და დაგვეხმარნონ თორე მე რომ დავადგები ჩამოვატყავებ ყველას - ბიჭი ისევ ძირს დააწვინა, დასვრილი პერანგი გადაიძრო და სუფთა ნაწილით გაიწმინდა ზურგი- დედას შ.ვეცი ვყარვარ
-რა ხდება... ლუკაა? - ვაჩემ რომ მოირბინა წამში შეათვალიერა სიტუაცია. ბიჭს თავი ააწევინა , ყბაზე მოუჭირა თითები და ქუთუთოები ჩამოუწია- კიდე მოწია ამ ჩემისამ? დეა სად არის ...წავიდა თუ სკოლაშია კიდე
-დეა? დეა რა შუაშია ხალხო ნუ გადამრევთ ... მანქანა ხომ გყავს ვაჩე . კლინიკაში გადავიყვანოთ
-მასწავლებელო შენ ყველგან რა პონტში იჩითები? - ქვემოდან ახედა ქალს და მოსემ რომ შეუღინა მერე ამოიოხრა- მოვაგვარებთ ჩვენ... შენ შეგიძლია გაკვეთილებს დაუბრუნდე და თუ დეა სკოლაშია აქეთ არ გამოუშვა
-ეს ბიჭი დეას ნათესავია?
-ძმა არის და მართლა შენგან არფერია საჭირო, შეეშვი გამოქცევას, მიხედე გაკვეთილებს რა გახდა ...ვერ ხედავ არავინ რომ არაა შენს გარდა? იყავი ბრმა და ყრუ
-შესანიშნავია, იყავი ბრმა და ყრუ ...
-მასწავლებელო ახლა შენზე ვიფიქრო თუ ამას მივხედო? - ჩუმად უთხრა და მის წინ დადგა, ნახევრად შიშველი იყო გარეთ კი შემოდგომისთვის დამახასიათებელი გრილი ამინდი იყო
-გაიყინები- ისე მოაფარა შარფი არც დაფიქრებულა სხვები რომ უყურებდნენ , ხმამაღლა რომ გაიცინა ვაჩემ და მოსემაც წარბები შეკრა შემდეგ დაფიქრდა
-მეღადავები ? - მხრებზე მოფარებულ ჭრელ ნაჭერს დახედა, ქალის ხელი ისევ მხარზე ედო ,მორე კი კვანძს კრავდა- გინდა შემშალო ხო? განგებ იქცევი ასე ?
-პატარავ დამეხმარები თუ მარტომ უნდა მივათრიო მანქანამდე ? არა გათბობას თუ ელოდები და მანამდე ვერაფერს გააკეთებ პრობლემა არ არის
-შევიშლები ... აქედან დროულად თუ არ წავალ ნამდვილად გადავირევი - შარფი ბიჭს დაუტოვა , ხელები გაშალა და ისე წავიდა შენობისკენ . ვერ იჯერებდა ამდენ უკანონობას რომ სჩადიოდა , გულმა ვერ მოუთმინა და პირდაპირ დირექტორის კაბინეტში შევიდა
-შეიძლება?
-მოდი , გავდიოდი მომისწარი ...რა ხდება?
-სკოლაში ბავშვები რომ ეწევიან იცით?
- ხომ გაკვამლეს მთელი ტუალეტი...ესენი ვინ არიან მეტ ადგილს ვერ პოულობენ ... კიდე ბავშვებთან ერთად ეწეოდნენ? არა რა გავყრი სკოლიდან და ეგ იქნება, სამხარაძე იყო ისევ? რა ვუყო ერთი მითხარით, მამამისს რა ვუთხრა თვითონააქ პლანტაცია
-პოლიციას რომ შეატყობინოთ არა?
-და მერე? მშობლები ცალკე ჩაგვქოლავენ, საჭორაო გაგვიხადეთო , მშობლებს ვეტყვით და აზრი მაინც არააქ. ჩვენზე გადატყდება ისევ ჯოხი, რატო არ უშლით ხელსო და აბა მითხარი ერთი მე რა ვქნა . მითხარი რა ხდება , ვინ დაინახე , აქ მოვათრევ სუყველას
-უკვე არაფერი ...
-ვაჩე მაგიტო გაიქცა გაკვეთილიდან ? მოსეცაა დღეს ხომ? მიხედავდნენ ბიჭები
-აჰ, ანუ მათ უნდა მიხედონ ... ისინი აგვარებენ
-მთავარია შედეგი და ვინ მოაგვარებს რა აზრი აქ აბა მე ვასვა წყალი ყლუპ-ყლუპად ? შენ მართლა მეშვიდეში რა ნიშნებს წერ?
-ყველას იმის მიხედვით რაც იციან
-ეგრე ახლა აქ მასწავლებელმა არ იცის ბევრმა თავისი საგანი , გამოცდაც ძლივს ჩააბარეს , კრედიტ ქულებით აიმაღლეს სტატუსები და რა ვქნათ. მშობელი მოვიდა , უკმაყოფილოა ნიშანს უფუჭებს ჩემს შვლს ათები ჰყავდა და შვიდიანი დაწერაო , ბავშვი ტირილით მოვიდა სახლშიო, მემუქრება გადავიყვან მეორეშიო... ასე გავუშვათ ბავშვები და დავრჩეთ მასწავლებლები?
-რას მეუბნებით, რომ რადგან ათიანი უნდა ამიტომ უნდა დავწერო? ყველას დავაწერინე ცოდნის შესაფასებელი წერა, ზეპირი გამოკითხვები , შეფასების სქემები ... მე
-გასაგებია შვილო, ვიცი ჯიბრი არ გაქვს და ტყუილად არავის დააკლებ ნიშანს, მაგრამ ამ კუდაბზიკა ქალებს ნუ აალაპარაკებ , აყაყანდებიან დაგაწყვიტავენ ნერვებს შენც და მეც. ყველას სამი ან ოთხი ბავში ჰყავს , რომ მოკიდონ ხელი და წაიყვანონ იქ სადაც ათიანს დაუწერენ მაგათ დებილ ბავშვებს მე რა ვქნა? რისი დირექტორი ვიყო, ან შენ ვისღა ასწავლი? მიეცი ცოდნა ისე, როგორმე ეცადე ბატონო რომ გაუხსნა ის გათიშული ტვინი და ნიშანი კი დაუწერე, გაახარე
-მაგ მშობლებს გადაეცით,რომ პირადად მე შემხვდნენ და მესაუბრონ ... კარგად ბრძანდებოდეთ- შოკირებული ხომ იყო, მაგრამ მოსმენილმა ნანახი ინციდენტიც დაავიწყა. გაბრაზებული მიაბიჯებდა დერეფანში დეა რომ დაინახა, აშკარად დააგვიანა უკვე მოესწროთ მისთვის ამბის მიტანა და ახლა ისე სწრაფად გარბოდა პირველკლასელ ბავშვს გვერდი ძლივს აუარა. გაკვეთილი ჰქონდა, გაყოლა არ შეეძლო კლასში შევიდა და მომდევნო 45 წუთი მათზე გადაერთო.
............
-რა გაუკეთე...ხომ გითხარი შენმა ტუტუცმა ძმაკაცებმა არაფერი გაასინჯონ-თქო . გინდა ასე დაიმეგობრო და ჩემთან მოსასვლელი გზა გაიყვანო?- სახლში შევარდა და პირველი თვალში სწორედ ვაჩე მოხვდა, სიგარეტის ღერი ტუჩებსშორის მოექცია და წინ ყავით სავსე ფინჯანი ედგა გოგო თავს რომ დააცხრა
-აქ რას აკეთებ , ვერ ვხვდები რა გინდა რაზე საუბრობ - გოგოს ხელები აირიდა , ფრთხილად მოუჭირა რომ გაეჩერებინა და მის უკან მიმავალ ბიჭს გაცოფებულმა გახედა- შენ რას აკეთებ საერთოდ თუ მოზგავ ბიჭო
-ხომ მითხარი რამე რომ დასჭირ...
- აქედან წაიყვანე როგორც ამოიყვანე ისე -სისულელეს სანამ იტყოდა მანამ გააჩუმა
-არსადაც არ წავალ ვიცი ლუკა აქ გყავს...ესაა შენი ბუნაგი აქ აგვარებ ყველა ბინძურ საქმეს
-შენს ლაწირაკ ძმასთან რა მესაქმება საერთოდ... რა იყო შენთან საქმე აღარ მაქვს და უკვე მოჩვენებები დაგეწყო? გაიგეე ,მორჩა შენ გამო არაფერს გავაკეთებ - იმდენად სერიოზული გამომეტყველება ჰქონდა ნებისმიერს დაარწმუნებდა
-ყველაფერი ტყუილია, შენნაირ ფსიქოპატებს არ შეუძლიათ ასე მარტივად დანებება. სადაა ლუკა
-შეგიძლია შეხვიდე ,მაგრამ უხერხულია ისე გამოჩნდება თითქოს ეჭვიანი შეყვარებული ხარ და ნაშასთან წამასწარი
-რა? - სახლის კართან იყო უკვე ბიჭის სიტყვებმა რომ გაიჟღერა და დაინახა კიდეც უცნობი გოგო, ვაჩეს პერანგში გამოწყობილი მეორე სართულისკენ მიაბიჯებდა . თვალები დახუჭა, ისეთი რყევა იგრძნო თითქოს ფეხქვეშ მიწა გამოეცალა. არ იცოდა რა უნდა გაეკეთებინა, შებრუნდა და უხერხულად აწურულ ბიჭს გახედა - სკოლაში დამაბრუნე თაზო...უკაცრავად, ხელი შეგიშალეთ - არ შეუხედავს ისე უთხრა გვერდით რომ ჩაუარა და თითქმის სირბილით დატოვა ეზო . უნდოდა გამქრალიყო, სირცხვილისგან იწვოდა, ბიჭი არაფერს ეუბნებოდა უბრალოდ უკან დააბრუნა და მორჩა, დისკომფორტი წამითაც არ უგრძვნია,მაგრამ თავად ხომ იცოდა . ყელში ბურთი აწვებოდა, რეპეტიტორებთან წასვლაც აღარ უნდოდა , ლუკამ რომ მისწერა კარგად ვარ ფეხბურთს ვთამაშობ და გვიან მოვალო დამშვიდდა, მაგრამ ვერასდროს დაივიწყებდა იმ მომენტს, ვერც იმ გოგოს ვაჩეს პერანგით .
-დეა ხომ მოვიდა... - მოსე გაკვირვებული დარჩა ზემოთ მარტო რომ ავიდა- რა უთხარი
-არაფერი... ეს აქ არ ყოფილა და საერთოდ არაფერი დამართნია, ხომ ასეა ლანაჩკა?
-შხაპს თუ არ მივიღებ გავგიჟდები, ჩემი ტანსაცმელი გაირეცხებოდა? ასე უხერხულად ვგრძნობ თავს
-ეს როდის მოსულიერდება
-მალე, მე გამიშვი რა...ნუ ნერვიულობ. თუ რამე ქაფიანი გამოვვარდები- ხმამაღლა გაიცინა და შპრიცი ნაგვის პარკში ჩააგდო
-კაი მიდი , იბანავე და ტანსაცმელს მე მოგცემ. დედაჩემის კაბაა სადღაც -ხუთი წუთით გაჰყვა გოგოს, ყველაფერი მისცა რაც დასჭირდებოდა და შემდეგ დაბრუნდა ოთახში
-დეა როგორ მოიშორე
-რა მნიშვნელობა აქვს შენთვის, რატო შ.მეცი? ამ ს.რი ბავშვის სისულელეებს ვერ გაიგებს, არ ინერვიულებს და მორჩა
-გონია ,რომ ვიღაც ბ.ზთან მყოფს დაგადგა და მაგაზე არ ინერვიულებს? სირცხვილისგან გონება რომ არ დაკარგა მიკვირს შე იდიოტო
-ჩემზე არ იდარდებდა, ვკიდივარ...
-მართლა ს.რი ხარ . საერთოდ რატო დაგიძახე, თვითონ უნდა მომეგვარებინა
-მივდივარ მე, ლანას გავიყვან და შენ მიხედე ამას. გამოფხიზლებულს რამეს დავმართებ ... ეს სახლის გასაღებია, ეს მანქანის
-თუ მკითხავს სიმართლეს ვეტყვი
-არ გკითხავს და შენც არაფერს ეტყვი !
..............
არავინ უნახავს, ისე გააკეთა ყველაფერი რაც საჭირო იყო და ბებოს საფლავზე ისეთ დროს გავიდა იქ სხვა რომ არავინ იქნებოდა. არ გაჰკვირვებია საბას მანქანა რომ დაინახა, სიტყვის უთქმელად რომ მიუსხდნენ გვერდით და ღვინით აავსეს ჭიქები არაფერი უთქვამს ისე აიღო ერთ-ერთი და სულმოუთქმელად დაცალა. არავის მიუცია მითითება, ზღვარს გადასცდა,მაგრამ მაინც თავად უკეთ იცოდა რაც სჭირდებოდა. სხვები ტიროდნენ ისინი კი იხსენებდნენ ამბებს და ხმამაღლა იცინოდნენ, ყველა თბილი მოგონება და არცერთი მწარე , ალბათ ესაა ის რასაც იმქვეყნად წასვლისას უნდა ტოვებდე.
უსახლკარომ თავი კვლავ სესილიას სურნელით გაჟღენთილ სახლს შეაფარა და არც უფიქრია ისე შევიდა ოთახში , რომელსაც მანამდე თავს არიდებდა. მარტოობა სულისშემხუთველად მოქმედებდა...
-გისმენ - ქალის ხმა მობილურშიც ესმოდა და სახლში გავრცელებულ სიჩუმესაც კვეთდდა
-ვიცი გაგაღვიძე, მაპატიე ... არ შეგეშინდეს . შენთან ვარ , სახლში
-რომელ სახლში - ოთახიდან გამოვიდა და სახლის აივანზე სილუეტი რომ დაინახა წამსვე გააღო კარი- მოსე
-რა უცნაურია , ვცდილობ საკუთარი პრობლემები თავს არავის მოვახვიო და მაინცადამაინც შენგან ვიღებ სულ დახმარებას ... პირიქით უნდა იყოს მე კი მართლა ბავშვივით ვიქცევი . რას მმართებ?
-შენ რა ნასვამი ხარ? - ჩუმად ლაპარაკობდა, წარბებშეკრული მიუახლოვდა და ქვემოდან ახედა- იმედია სხვა რამის ზემოქმედების ქვეშ არ ხარ
-დედასავით ნუ მტუქსავ , ცუდად ვხდები - თავი გასწია და მისი თითებიც მოიშორა- ჩემი საქმე მიყვარს, ისეთს არაფერს ვიღებ რაც ხელს შემიშლის
-მაგრამ მთვრალი ხარ!
-სახლში შევიდეთ, თორემ გაიგებენ რომ აქ ვარ - მეზობელი სახლიდან კარის გაღების ხმა გაიგო და მაშინვე ამოქმედდა
-რა მნიშვნელობა აქვს ... ვსაუბრობთ და საერთოდ , აქ როგორ მოხვედი
-ტაქსით ...
-ყავას მოვამზადებ , აქ დამელოდე- ხალათი მოიცვა და სამზარეულოში შევიდა - როდის მიფრინავ, არავისთვის გითქვამს...გაცილებას ვერ იტანსო ბავშვებმა თქვეს. ბრძოლამდე მოსამზადებლად ხომ გჭირდება დრო
-თვითონ გავაკეთებ, შენ უბრალოდ აქ იყავი -სკამზე დასვა და ხელიდან აართვა ფინჯნები- შენც უშაქროდ დალევ ?
-არა , ერთი კოვზი შაქრით -უყურებდა და ვერ ხვდებოდა რა ხდებოდა. იქ რისთვის მივიდა და რატომ არაფერს ამბობდა . ყავაც მზად იყო, მაგიდასთან ისხდნენ და ისევ არაფერს ამბობდა, უბრალოდ იჯდა და უყურებდა - არაფერს მეტყვი? მგონია,რომ რაღაც გინდა მთხოვო და თავს ებრძვი
-მინდა , მაგრამ ვფიქრობ ღირს თუ არა
-მითხარი და ვნახოთ შემიძლია რაიმეთი დახმარება თუ არა
-შენ უკვე დამეხმარე და აი ახლაც მეხმარები
-მაინც როგორ გეხმარები იქნებ მეც გამარკვიო თორემ ვერ ვხვდები რას ვაკეთებთ
-აშკარად არ დაუმშვიდებიხარ არასდროს ვინმეს გვერდით ყოფნას თორემ მიხვდებოდი
-რას მეუბნები, რომ აქ ყოფნა გამშვიდებს?
-მშველის ... შენი არსებობა
-ოთახს გავამზადებ, მალე გათენდება ...უკან დაბრუნებას აზრი არ აქვს .
-ვერ დავრჩები , ჩათვალე ,რომ აქ საერთოდ არ ვყოფილვარ... შეგიძლია?
-მთვრალი შენ ხარ და მე უნდა დავივიწყო ეს ღამე? - ფეხზე იდგა და უცნაურად დაჭიმული ელოდა მის შემდეგ ნაბიჯს
-არ მომიშორო, მხოლოდ ჩაგეხუტები ...სულ რამდენიმე წუთი და გავქრები - ამჯერად სანამ შეეხებოდა მანამ გააფრთხილა,მაგრამ პასუხს არ დალოდებია ისე მოეხვია , სახე ქალის არეულ თმებში ჩამალა და რამდენიმე წამს ასე უმოძრაოდ იდგა
-მოსე თუ არ მეტყვი რა გაწუხებს ვერ დაგეხმარები ... მე უამრავი რესურსი მაქვს და შემიძლია
-ყველაფერი შეგიძლია სიმშვიდის შენარჩუნებისა და გაჩუმების გარდა , ხომ? - ჩაიცინა და თავი მაღლა ასწია- მაინც როგორი ქალი ხარ , ვერასდროს დამინახავ ?
-ზედმეტად ახლოს ხარ იმისთვის,რომ ვერ გხედავდე და საერთოდაც
-საერთოდ ვერაფერს ხვდები და გრძნობ?
-ვხვდები,რომ მძიმედ ხარ,მაგრამ ვერ ვხვდები რა შემიძლია
-ბრძოლას ნახავ?
-გააჩნია რა დროს იქნება... რომც არ ვნახო, ხომ იცი რომ გგულშემატკივრობ
-არ უყუროთ , ცუდი სანახავი იქნება - მაინც ვერ მოითმინა, ჯერ თავზე გადაუსვა ხელი მერე კი ლოყაზე აკოცა და სანამ ქალი ჩვეულებისამებრ გაბრაზებას გამოხატავდა მანამ მოშორდა- მაპატიეთ სიმშვიდის დარღვევისთვის
-ღმერთო ჩემო , გინდა ამ დროს ამ მდგომარეობაში მყოფი აქედან ასე მშვიდად გაგიშვა თითქოს არც ყოფილხარ?
-უკვე წავედი და არ ვყოფილვარ...შენთვის არ ვყოფილვარ, მე ვიყავი აქ და შენ იყავი ჩემთვის
აფორიაქებულ ქალს მშვიდი მონოტონური ტონით პასუხობდა. წავიდა, მაგრამ არა მხოლოდ სოფლის სახლიდან, მეორე დღეს ქვეყანაც დატოვა და მისი კადრები ვარჯიშიდან მწვრთნელმა გაავრცელა . ბრძოლამდე მოსამზადებლად დიდი დრო ჰქონდათ, რომელსაც ბოლომდე იყენებდა. ამ დღეების განმავლობაში სესილიას ერთხელაც არ დაკავშირებია, მის გარდა ყველამ იცოდა დეტალები, რაც აუხსნელად აბრაზებდა მასწავლებელს.
5.................
დეას ცხოვრებაში დადგა პერიოდი , როდესაც ვაჩე უბრალოდ აღარ არსებობდა. მისალმებაც კი ისეთივე მოკლე და არაფრისმთქმელი გაუხდა როგორიც გოგონას ჰქონდა, სკოლაში უფრო იშვიათად ჩნდებოდა, აღარ ცდილობდა გადარბენაზე ყოფნას და განაგრძობდა აბიტურიენტობას საყვარელი ქალისგან შორს.
ყველაფერი იმ დღეს აირია მისი მათემატიკის მასწავლებელი, რომ ავად გახდა და მოსწავლეების მიღებაზე უარ თქვა . ერთადერთი საუკეთესო ვარიანტი კი ვაჩეს მამიდა გახლდათ , რომელიც ქორწინებაში არ იმყოფებოდა და გიგაურების მთელ ოჯახთან ერთად ცხოვრობდა. ლექტორი, რომელსაც სულ ერთი ჯგუფი ჰყავდა და ინ ჯგუფში მოხვედრა დასაწყისშივე შეუძლებლად მიაჩნდა ახლა კი სხვა გზა არ ჰქონდა. სასოწარკვეთილს ყელში ცრემლები ებჯინებოდა ვაჩეს სახლის კარს რომ მიუახლოვდა თანაც ბიცოლასთან ერთად , დედაც არ ახლდა ოჯახში ყველაზე წარმატებული კადრი პედაგოგი ბიცოლა აღმოჩნდა , რომელიც ამტკიცებდა, რომ მოაგვარებდა . არ ენდობოდა, იცოდა ქალს საკუთარ თავზე დიდი წარმოდგენა ჰქონდა და წინასწარ რცხვენოდა იმ კრახის რომელსაც განიცდიდა. პირველად იყო ასე ახლოს , პირველად შეაბიჯა შავი მაღალი ღობის მიღმა ეზოში და სახლიც მთლიანად დაინახა. ლამის გონება დაკარგა ეზოში მჯდომი გიგაურის დანახვისას. ლეპტოპი და წიგნები მაგიდაზე გაეშალა, აშკარად შესვენების დრო ჰქონდა , სიგარეტს ეწეოდა და ფეხებთან გაწოლილ ძაღლს ეფერებოდა, რომელმაც უცხო სტუმრები პირველმა შენიშნა და ყეფით წამოიმართა. ვაჩე მასპინძლის ამპლუაში არ შეგებებია, ერთხელ გახედა გოგონას და კვლავ ტუჩებსშორის მოიქცია სიგარეტის ღერი სამაგიეროდ ქალი მიუძღვოდათ წინ, რომელიც დამხმარე იყო , დამხმარე რომელიც ბიცოლას მეზობელი აღმოჩნდა და დეასთვის ნათელი გახდა ქალი ვისი საშუალებით აპირებდა დაკავშირებას.
_ახლახანს მოვიდა, ვახშმამდე რამდენიმე წუთი დარჩათ ...სულ ერთად უყვართ ჭამა და მანამდე მოვასწროთ. დიდი კუდაბზიკა ქალია ხომ იცი ,ყველას თავის ჭკუაზე დაატარებს რაც თავი მახსოვს _ჩუმად და სწრაფ_სწრაფად ლაპარაკობდა ქალი . ჭარბწონიანი იყო და მძიმედ მიაბიჯებდა, უკვ ქოშინებდა, მაგრამ ლაპარაკს მაინც აგრძელებდა , ბევრი რამ თქვა თითქოს უნდოდა ეჩვენებინა რამხელა საქმეს აკეთებდა და მანამ არ გაჩერდა სანამ ქალბატონმა ლიამ არ უთხრა ეს საქმე გამოვიდოდეს და პატივისცემას არ დაგივიწყებთ ხომ იცნობ ჩემს მაზლსო. კი იუარა რას ამბობ რა სალაპარაკოაო , მაგრამ გამომეტყველებაზე ეტყობოდა კმაყოფილება. რაც უფრო მეტ მანძილს გადიოდნენ დეა სულ უფრო მეტად ცუდად ხდებოდა , დროც თითქოს საუკუნოდ გაიწელა. გაქცევა უნდოდა, მაგრამ არ შეეძლო, საკუთარი მომავლისთვის სჭირდებოდა ამ ქალთან მოხვედრა და ცდის გარეშე უკან ვერ დაიხევდა .
_ვიცი, ველოდი ...მოვიდნენ _ ოთახიდან სიტყვები მკვეთრად გაისმა და დეას მთელს ტანში დაუარა ტალღამ, რომელსაც ახსნა ვერ უპოვნა რაღაც სიმშვიდის, იმედის, ძალის მანიშნებელი იყო . ვაჩე ეზოში დატოვა, მაგრამ უკვე გრძნობდა მის სიახლოვეს, თითქოს ზურგს უკან ჰყავდა და ძალას აძლევდა. _მობრძანდით, თამილა შეგიძლია დაგვტოვო _დეას უღიმოდა , მაგრამ აშკარად არ იყო ეს მისი ჩვეული გამომეტყველება
_ბოდიშს გიხდით ასეთ დროს რომ გაწუხებთ, მაგრამ ჩემი ძვირფასი გოგონა
_ვიცი ქალბატონო , ჩვენ ვიცნობთ დეას _ და ეს იყო ელექტროშოკზე ძლიერი დარტყმა, რომელიც ერთდროულად გმუხტავდა და თან გასუსტებდა . ბიცოლას გაფართოებულ თვალებს ხედავდა, ქალბატონი ნესტანის მზერა არ შორდებოდა და მისი ეს უცნაური ღიმილიც რომელიც ვერ დაადგინა გულწრფელი იყო თუ არა _ ჩემმა ძვირფასმა ვაჩემ შუამდგომლობა გაგიწია, მესაუბრა შენს მიღწევებზე , თუ ყველაფერი სიმართლე იყო და არა უბრალოდ მოლაპარაკებისთვის საჭირო ყალბი არგუმენტები , ბედნიერიც ვიქნები შენნაირ მოსწავლესთან მუშაობით. ახლა ძალიან ცოტა დრო მაქვს, ვაჩეს დაუკავშირდი დღესვე რომ ხვალამდე მეცადინეობა მოასწრო , ის გეტყვის განრიგის შესახებაც . თამილა გაგაცილებთ _ ლიას სიტყვის თქმაც არ ადროვა, არც კითხვები დაუსვამს , არც პასუხებს დალოდებია ყველაფერი თქვა რაც სურდა რომ გოგონასთვის შეეტყობინებინა და დაასრულა. ლია მაინც არ გაჩერდა, აშკარად ქალთან დაახლოების სურვილი არ ასვენებდა, საკუთარ თავზე უთხრა სად მუშაობდა და ვინ იყო , როგორი მადლიერი გახლდათ , მაგრამ ქალმა ისე გახედა სიტყვა გზაში გაუწყდა .
_ხედავ შეენ? თავხედი, თავი ვინ ჰგონია. აქაოდა ლექტორია , მომჯდარია ამხელა სახლში , შინაბერა დედაკაცი... აბა არ მყოლოდა 4 შვილი გასაზრდელი ამას დამატებული მსხვილფეხი და წვრილფეხი, დედამთილი, მამამთილი , ქმარი , ჭირი და ლხინი თუ არ ვიქნებოდი მეც დაწყებითების კათედრაზე. ტუტუცი, ამპარტავანი , სწერვა _ მიდიოდა , სიტყვებს აყრიდა და ისე ჩუმად ლაპარაკობდა ვერავინ გაიგებდა. დეას კი მისი ხმა მხოლოდ ფონად ესმოდა ახმაურებულუ გულისცემის შემდეგ. ვაჩე ეზოში აღარ დახვდა, არ იცოდა ფას გააკეთებდა იქ რომ დაენახა, მაგრამ მოსვენებ კი დაეკარგა.
სახლში დაბრუნების შემდეგაც ლიას ქოთქოთს ისმენდა. 5 წუთიანი ამბავი ისტორიად აქცია, იჯდა სამზარეულოში მაკასთა ერთად და უყვებოდა ყველაფერს
_ გამოდის საქმე შენ კი არა ვაჩემ გაგვიკეთა _ნია ყავის ფინჯნით ხელში იყო ფანჯრის რაფაზე შემომჯდარი და სიცილით ადევნებდა თვალს მოსაუბრე დედასა და ბიცოლას
_ საქმე ვაჩემ კი არა შენმა დამ გააკეთა... ასეთი ლამაზი, მშვენიერი, ნაზი , კეკლუცი და ჭკვიანი რომაა _ განგებ რომ თქვა ბოლოს ჭკვიანი ეს უკვე დიდი მინიშნება იყო მაკასთვის, მაგრამ არ შეიმჩნია რძლის გესლიანი ქვეტექსტი
_როგორცაა, ჩვენ მადლიერები ვართ ასე საკუთარი შვილებივით რომ გიყვარს ჩემები და ისე ცდილობ ყველაფერს მათ დასახმარებლად
_ოჰ რა სალაოარაკოა ერთი არ ვართ? ისე მიყვარს ყველანი, ჩემებს ვერაფერი ვასწავლე . იმ ვირებს წიგნის გარდა ყველაფერი უნდათ... მაინც ყველა ბიჭი როგორ გავაჩინე შენ კიდე გოგოებით დაიწყე და კიდეც არიან წიგნზე შეყვარებულები
_ლუკაც ოქროს მედალოსანი იქნება , ისე სწავლობს ... რა უცნაურია პედაგოგმა რომ ვერ მიიყვანე წიგნთან ბავშვები და 10 კლასდამთავრებულმა დედაჩემმა ყველანი განათლებულები გაგვზარდა _ნია არ წყვეტდდა ირონიულ ჩართვებს და აგიჟებდა ქალს . მისი საყვარელი ქცევა გახლდათ ეს უკანასკნელი, ყველას თავის ადგილას მოსმა
_ეჰ მაკა ისე კარგად სწავლობდა თურმე სკოალში, მისი ნიშნების ფურცელი მაქვს ნანახი გიჟ მამაშენს რომ არ მოეტაცებინა ვინ იცის დღეს სად იქნებოდა, მაგრამ ასეაა შეუყვარდა და ყველაფერი აირია. ვინ იცის ვის როდის გაუჩნდება თავში ოფოფები და მერე კაცის და წიგნი ერთად ხელში ვის გაუგია
_ხელშიც იღებ ლიაკოო? გასაკვირიც არაა 4 ვაჟი და პლუს ქმარი მუდამ 20 წლის ბიჭივით რომ დააბიჯებს. არ გვეტყვით ქმრის სიგამხდრის საიდუმლოს? სხვა რა ვარჯიშებს უკეთებ, გაგვიზიარე გასათხოვარ გოგონებს _ ეს იყო ბოლო წერტილი როცა მაკაც გაგიჟდა, დეამაც ვეღარ გაუძლო და ოთახი დატოვა. ისევ სუნთქვა ეკვროდა , იქაურობა კლავდა ისე როგორც არასდროს. მობილური რომ აიღო და მესენჯერში ვაჩეს წერილების ძიება დაიწყო ინსტიქტურად წაიკითხა ყველა უპასუხო შეტყობინება , რომელიც ბიჭმა დაუტოვა დ ათავად დააიგნორა, ასეთი იმდენი იყო სქროლვაც კი დიდ დროს წაიღებდა.
_" შენი ნახვა მინდა , გთხოვ "თვალებში უკვე ცრემლების გუბურები ჰქონდა , ტექსტი რომ აკრიბა და გააგზავნა ტირილიც დაიწყო .
_"მადლობა საჭირო არ არის. მამიდას არაფერი უნდა ეთქვა , მაგრამ არ შეუძლია ისე მოქცევა როგორც ვთხოვ ხოლმე _მეცადინეობების შესახებ ინფორმაცია ერთ შეტყობინებად გაუგზავნა და სხვა სიტყვაც არ მიუწერია
დეას ტირილისგან თვალები რომ დაუსივდა, ძალა გამოეცალა და ცრემლიც დაუშრა შემდეგ დაიწყო მეცადინეობა. შუაღამემდე გააგრძელა, ისე მოინდომა როგორც არასდროს , მზად იყო რომ დაიძინა , მათემატიკის გარდა უამრავი საქმე ჰქონდა, მაგრამ მაინც ძილიც გაუტეხა ნესტანთან , ვაჩეს სახლში სიარულის ამბავმა.
გიგაური სკოლაში არ იყო, ასე ფიქრობდა სანამ მისი მანქანა არ დაინახა და შემდეგ ცდილობდა სადმე გადაჰყროდა, არ იცოდა რას ეტყოდა ან გააკეთებდა, მაგრამ ყველგან რომ დაეძებდა ფაქტია მას კი შესანიშნავად გამოსდიოდა თავის არიდება
_ცუდი ამინდია დღეს, ინგლისურის მასწავლებელი იმდენად შორსაა გზაში გაიყინები . მადლობის გადახდა თუ გინდა უბრალოდ გამოგივლი და მათემატიკაზე ჩემთან ერთად წამოხვალ _ მოულოდნელად გაჩნა, იმდენად მოულოდნელად რომ დეამ მისი ნათქვამის გააზრებაც ვერ მოასწრო _თანახმა ხარ თუ არა , რომ ვიცოდე
_თანახმა ვარ, მაგრამ
_კარგი , მეჩქარება , ნახვამდის ... ქოლგა სულ ნუ გავიწყდება _ ხელში მიაჩეჩა სულ ახალი ჭრელი ქოლგა და ამჯერად მართლა წავიდა. დეას კი ისევ ტირილი მოუნდა, თავადაც არ იცოდა რა სჭირდა, მაგრამ ხელები ექავებოდა ისე უნდოდა გაქცეულიყო, დაწეოდა და მაგრად მოეხვია მკლავები,კიდევ მოესმინა ახლიდან მისი რითმდარღვეული გულიაცემა.
ინგლისურის მასწავლებელმა იმდენი დავალება მისცა უკვე გაბრუებული იყო რომ გამოვიდა და აღარც ახსოვდა შეთანხმება სანამ ძლიერ წვიმაში მოყოლილს ფეხებთან არ გაუჩერა გიგაურმა მანქანა. პირველად ჩაჯდა ულაპარაკოდ, წინ დაიკავა ადგილი , გაყინულს სითბო ესიამოვნა და შენდეგ ნაცნობმა სურნელმა დაახვია თავბრუ. ღვედიც არ ჰქონდა შეკრული ისე განაგრძო სვლა ბიჭმა
_ უხახვოა _ ქაღალდის შეფუთვით ჯერ კიდევ თბილი ლობიანი მიაწოდა
_გმადლობ , მაგრამ მე
_პარკში კოლაა და სნიკერსიც _გზას უყურებდა , შემდეგ მობილურზე დაურეკეს და დეამაც დაინახა განათებულ ეკრანზე გოგოს სახელი . რამდენჯერმე გაუთიშა, მაგრამ არ მოისვენა და ბოლოს უპასუხა , სრულიად სხვა კაცი საუბრობდა თითქოს , უხეში და უტაქტო_რომ გითიშავ ზნაჩიტ არ მცლია ხო?
_გნახავო ხო მითხარი და როდიიის _ სიტყვა გამაღიზიანებლად გაწელა და დეამ წარმოიდგინა კიდეც მისი დაბრეცილი ტუჩები. ღებინების შეგრძნება გაუჩნდა. ლობიანი უკან პარკში ჩააგდო და თავი გვერდზე შეაბრუნა. არადა საშინლად უნდოდა, შიოდა და ენერგიაც სჭირდებოდა, მაგრამ მომენტალურად გაღიზიანდა
_ხვალ გნახავ , დაგირეკავ მე თვითონ _ პასუხს არ დალოდებია ისე გაუთიშა და მერე პარკს დახედა _ ხომ გითხარი ლობიოს ხახვი არ აქვს
_სპეციალურად გააკეთებინე, არ დაგეზარა და კაცმა რომ გკითხოს შემეშვი. ახლა საერთოდ შენს სახლში ვივლი, გადასარევი ამბავია ხომ? იდეალურად დაემთხვა _ეჩხუბებოდა, მადლობის მაგიერ უბრაზდებოდა
_ მეტად როგორ დაგანებო, აქედან სექტემბრამდე ვერ წავალ, შემდეგ თავისთავად სტუდენტი გავხდები და გავქრები სამუდამოდ შენი თვალთახედვიდან. რა პრობლემაა ჭამო არ მესმის ? მოწამლული გგონიათუ რა , არ მოგიტაცებ ნუ ღელავ... დასრულდა_თქო გითხარი და მორჩა , დაიჯერე ! ეს უბრალოდ ადამიანური ჟესტია და მეტი არაფერი , ექიმური მაწვება წინასწარ , პიტენციურ გონდაკარგულ პაციენტს გხედავ_ ბოლოს ჩუმად ჩაილაპარაკა და სვლა შეანელა , შემხვედრი მძღოლი გიჟივით ატარებდა, ინსტიქტურად გასწია ხელი გოგოსკენ და ღვედთან ერთად მკლავიც შემოჰხვია _ ცხვირ_პირი გაქვს მისანგრევი , დრო რომ მქონდეს _ უსიგნალებდა და ჩაწეული ფანჯრიდან ემუქრებოდა ნაცნობ ბიჭს, რომელიც აშკარად არ ჩანდა ფხიზელი
_ვაა ვაჩუნაა გაიჩითაა ეეე ... მოსაწევი არ გინდა? დაგპატიჟებთ _ფანჯრიდან ლამის გადმოძვრა უკან მჯდომი .დეამ ვერ დაინახა ვაჩემ რა ანიშნა ან რა უთხრა ტუჩების მოძრაობით ,მაგრამ ბიჭის პასუხი კი გაიგო _იზვინიი ბრატ ... დავაი დაგაზე გავედით _ მძღოლს უკნიდან დაჰკრა ხელი და კიდევ უფრო სწრაფად გაიჭრნენ წინ. ვაჩე ისევ საშუალო სიჩქარით მიდიოდა , არ ავიწყდებოდა ძველი შემთხვევა როდესაც მსგავს ცუდ ამინდში ჩქარა მართავდა დეა საშინლად ეჩხუბა
_მგონი გაფერხებ _ რა არ ასვენებდა ვერ ხვდებოდა
_ რომ არ ვკაიფობ არ იცი? თუმცა რა მნიშვნელობა აქვს ... მამიდას არ უყვარს რომ ვაცდენ მის მეცადიობებს და ასმაგ დავალებას მაძლევს ასე რომ შენ გამო არ ვყოვნდები , მხოლოდ ცოდნის ასამაღლებლად
_სამედიცინოზე ჩაბარება როდის გადაწყვიტე აბა კადეტების აკადემიაში თუ რაღაც მსგავსში აპირებდი ?
_სამხედრო ექიმი გავხდები , შენ არ იღელვო ჩემ მიზნებს არ ვუხვევ ... იმათ არა, რომელიც მხოლოდ ჩემზეა დამოკიდებული და არა ვინმე სხვაზე _ბოლოს დაამატა და აუხვია კიდეც სახლისკენ მიმავალ ბოლო შესახვევში _ჭამე , თორემ ვერ გაუძლებ 4 საათი არ გაგიშვებს
_რამდენი?
-გაციებულია უკვე... გადმოდი , თორემ დავაგვიანებთ_საათის ნახვაც ვერ მოასწრო დეამ, მანქანიდან გადავიდა და კარი დახურა , თავზე აწვიმდა სანამ ბიჭი ქოლგით არ დაუდგა გვერდით _ ქოლგა ისევ გავიწყდება ...აქეთ წამოდი - წამით შეეხო ზურგზე ხელით, ახლოს იყო და გოგოს წონასწორობას ურღვევდა.
_აბა ეზოში მეორე შენობაა და იქო?
_უბრალოდ გამომყევი, თუ გეშინია და დანარჩენებს დაელოდე, 15 წუთში მოვლენ _ ქოლგა ხელში მიაჩეჩა და წინ წავიდა .
_თავის დანებება მტრად გადაქცევას და ჩხუბს ნიშნავს?
_ასეთი ვარ ჩვეულებრივ მოკვდავებთან და თუ არ გინდა იყო გამორჩეული შეეგუე ჩემს ტონალობას _ მიახალა და გაეღიმა თავისზე დაბალი როგორ ცდილობდა ქოლგის ისე დაჭერას, რომ ბიჭისთვისაც დაეფარებინა _ ციცქნა ხარ
_შენ ხარ უზარმაზარი _ წარბები შეკრა და მერე დაინახა როგორ გადაიხარა ბიჭი საკოცნელად. სხვა დროს აუცილებლად ეცდებოდა გაწევას, ახლა კი კოცნა იმიტომ არ შედგა რომ ბიჭმა თავად დაიხია უკან.
_მანდ დაჯექი და დამელოდე ხუთი წუთი _ სამზარულოში როგორ აღმოჩნდა ვერც გაიაზრა. იჯდა და დამფრთხალი უყურებდა როგორ ამზადებდა ვაჩე რაღაც კერძს უსწრაფესად. მხოლოდ მის ზურგს ხედავდა, არც უცდია სხვა რამეების დანახვა თორემ მიხვდებოდა რასაც ამზადებდა
-მგონი მოვიდნენ სხვებიც ... ჩვენი სკოლიდან ვინმე არის?
-აქაური არავინაა . არ გაგიკვირდეს ყველა ბიჭია და ყველა სხვადასხვა ადგილიდანაა
-ყველა ბიჭი რატომ
-მამიდაჩემი უცნაური ქალია, ვერ იტანს უპასუხისმგებლო ხალხს ... მხოლოდ ცოდნით ვერ გაუქაჩავ რა, ყოფაქცევასაც აქცევს ყურადღებას . სამი მიიღო და გაუშვა , ერთ-ორს მგონი კიდე მოიშორებს - რაღაცებს ჭრიდა და თან ლაპარაკობდა. დეას ყურადღება გაუფანტა, მის ყველა მოქმედებას აკვირდებოდა
-მერე ეგეთი ქალი შენ ქცევებს როგორ ხვდება
-ის მხოლოდ მის სივრცეს აკონტროლებს და მე სწავლასთან დაკავშირებით პრობლემები არ მაქვს , დეა ... თუმცა მე ხომ ნიშნებს მამაჩემის გამო მიწერენ- ბიჭის სახეს ვერ ხედავდა, მაგრამ ზუსტად იცოდა როგორი გამომეტყველებაც ექნებოდა- ჩაის რამდენი შაქრით დალევ?- ჩაიდანი უკვე კიოდა და გათიშა, კარადიდან ლამაზი ჭიქა გამოიღო
-მე არასდროს მითქვამს, რომ ნიშნებს
-შესანიშნავად ვიცი რაც გითქვამს და არ მინდა ამაზე საუბარი ...შაქარზე გკითხე
-სამი- საშინლად აფორიაქდა, ვაითუ ტყუილი უთხრესო . თავადაც არ იცოდა რატომ უნდოდა აეხსნა , რატომ აღელვებდა მისი აზრი
-მიირთვი- მხოლოდ ბიჭს უყურებდა და მაგიდაზე არც კი დაუხედავს მხოლოდ შემდეგ გადაიტანა მზერა შევსებულ ოთხკუთხედ სივრცეზე და საშინლად შერცხვა - არაფერი თქვა, უბრალოდ რამე ჭამე 10 წუთი გვაქვს , არ იჩქარო
-შეგიძლია მითხრა საპირფარეშო საით არის - ყელში ბურთი გაჩნდა, უზარმაზარი ბურთი რომელიც მალე გასკდებოდა და ცრემლებად დაიღვრებოდა. ყველაფერი იყო რაც უყვარდა და სულელი უნდა ყოფილიყო ეს რომ დამთხვევად ჩაეთვალა. არც ზედმეტად ლამაზი ფინჯანი გამორჩენია, ისეთი შეგრძნება ჰქონდა თითქოს თავად იყიდა და მისი იყო . ბიჭს მიჰყვებოდა ,კართან იდგნენ უკვე მკლავზე რომ შეეხო
-კარგად ხარ ? - ვერაფერი უპასუხა, თავით ანიშნა კიო და სწრაფად შევიდა სააბაზანოში. კარი გადაკეტა, წყალი მოუშვა და ცრემლებმაც იწყეს დენა. მთელი სხეული უთრთოდა, ვერ ჩერდებოდა და არც იცოდა ასე რატომ აღელდა. პიკი იყო ძლივს დამშვიდებული გარეთ რომ გავიდა და არც მეტი არც ნაკლები ბატონი თომა საუბარი მოისმინა
-არ მოსულა? აბა დღეიდან ივლისო? ვერ დაწერა მამიდაშენის გამოცდა ? აუ რანაირი ქალია რა მარტივი ვერ მისცა რამე? ხომ გითხარი მე დაველაპარაკები-თქო
-სამსახურში რატომ არ ხარ, არაფერია გასაკეთებელი?
-ნუ მეიაზვები ბიჭო
-გითხარი ჭორებს ნუ უსმენ-თქო და რატომ არ გესმის არ ვიცი
-ჭორებს და ჭორიკნებს არ გავკარი? მე შენ გიყურებ , ვიცი გიყვარს და რო გავიცნო ვინ უყვარს ჩემს შვილს რა იქნება? გამაგებინე გამოცდა ვერ ჩააბარა და არ მიიღო?
-უგამოცდოდ მიიღო ,გამოცდაზე ვანერვიულებდი ? მოვუყომარე ნესტანს ...
-რა შელოცვას უკეთებ ამ ჩემს დას ასეთს, მე რო რამეს ვთხოვ ერთ ყურში შეუშვებს და მეორედან გამოუშვებს და შენ გამო გოგო მიიღო უგამოცდოდ თან ამ დროს?
-ნუ გშურს ... აუ მამა წადი რა , მიხედე საქმეებს, სულელი კი არაა რომ დაგინახავს მიხვდება და შერცხვება. გაიგე, არ მოვწონვარ, არ ვუყვარვარ და არაფერი გვაქვს ნუ გააქცევ გთხოვ, ნესტანთან თუ არ ივლის მაღალ ქულას ვერ მიიღებს , იცოდე გამოცდაზე ვაფშე არ გავალ რამე რომ გააკეთოთ რომელიმემ ისეთი, რომ დეას დისკომფორტი შეექმნას. მოვა და წავა ისე როგორც ყველა
-შენ შვილო ნორმალური არ ხარ ხო? წუხელ შუაღამეს გავარდი და ათასი რამე მოიტანე, ჩვეულებრივად თუ ექცევი რა შეფ-პოვარივით ტრიალებ აქ
-წადი უკვე, გამოვა მალე
-მეც მაგარი ვარ შენ ჭკუაზე დავდივარ ამხელა კაცი ...

დაიმალა, ისე დადგა რომ კაცს არ შეუმჩნევია. იდგა და ფიქრობდა რა უნდა გაეკეთებინა , ბოლოს ისევ საკუთარ თავზე იფიქრა, მიზანზე რომელიც ჰქონდა და რომლის მისაღწევადაც იქ ყოფნა სჭირდებოდა . მდუმარედ შევიდა, ჩანთა აიღო და ბიჭისთვის ზედაც არ შეუხედავს ისე გავიდა
-არაფერი ჭამე, ჯერ ადრეა...არ ჩამოსულა ნესტანი
-გმადლობ - მხოლოდ თავი მიაბრუნა მისკენ და მზერა გაუსწორა - მე თხოვნა მაქვს ერთი და თუ შეძლებ
-მითხარი - ისე აენთო თვალები წამსვე ნებისმიერი რამის გასაკეთებლად იყო მზად
-მათემატიკის გარდა არ მინდა რამეზე ვისაუბროთ ...-იცოდა თვალები სულ მთლად ამღვრეული ჰქონდა, ისიც იცოდა ვაჩე რომ გრძნობდა და განგებ არ აშორებდა მზერას , შედეგადაც მიიღო ის რაც სურდა
-გასაგებია ... - უმეტყველო გაუხდა გამომეტყველება, წინ გადაასწრო და პირველი შევიდა კაბინეტში.
ბიჭები ახალ მოსწავლეს ინტერესით ელოდნენ , სულ ათნი იყვნენ, დიდი მრგვალი მაგიდის ირგვლივ ისხდნენ და დეას უყურებდნენ ,მას კი არცერთი აინტერესებდა.
-მე დეა მქვია, დღეიდან თქვენთან ერთად განვაგრძობ მეცადინეობას- ერთადერთი წინადადება თქვა ისიც ისეთი სახითა და ტონალობით ,რომ ყველას ანიშიშნა ზედმეტი ქმედებებისგან თავი შეეკავებინათ. ცარიელი ადგილი დაიკავა , ბიჭების სახელები მოისმინა და ნესტანიც გამოჩნდა
-დეას სილამაზე ყურადღებას ნუ გაგიფანტავთ,თორემ ყველას გაგიშვებთ და მხოლოდ მას დავიტოვებ- შემოსვლისთანავე თქვა ქალმა და გოგონას ანიშნა ჩემს გვერდით გადმოჯექიო, ისიც დაემორჩილა, დაჯდა და მაშინვე ქალის გაოგნება გამოიწვია
-სანამ დავალებებს განიხილავთ მინდა გამოცდა დავწერო... ყველაფერი აქაა რაც გუშინ დამავალეთ- რვეული გაუწოდა და ამაყად ასწია თავი , საკუთარ თავში დარწმუნებული იყო,მაგრამ მაინც გული ისე სწრაფად უცემდა ამხელა გამბედაობის გამო ყოველწამს ეგონა გავითიშებიო
-ახლა ამის დრო არ არის, ვერ მოასწრებ ... საჭირო რომ ყოფილიყო მე
-პრობლემა არ არის, რამდენსაც მოვასწრებ ქულაც იმდენი მექნება - კალამი აიღო, თითი დააჭირა და ანიშნა მზად ვარო
-კარგი, იყოს ისე როგორც ამბობ- ვაჩე რაღაცას ანიშნებდა, აშკარად კანში ვეღარ ეტეოდა, მაგრამ ქალს დეა ისე მოსწონდა გაბრწყინებული დაჰყურებდა და მასზე იყო დანარჩენი დროც გადართული. თავად დეას რვეულიდან კითხულობდა, დანარჩენები კი საუბრობდნენ, ხმაური იყო , ამდენი კაცი ერთად და მათში ვაჩეს ხმა საერთოდ არ ისმოდა, მხოლოდ მზერას გრძნობდა მის ღრმა ჩასუნთქვებსაც კი აღიქვამდა როგორღაც . ზუსტად იცოდა აფეთქების ზღვარზე იყოს, ხელები ექავებოდა ისე უნდოდა მკლავში წვდომოდა და იქედან წაეყვანა ,მაგრამ თავს იკავებდა. იმ დღესაც და შემდეგაც სიტყვა აღარ უთქვამს, მაგრამ მზერა არ ქრებოდა, ყველგან გრძნობდა სადაც მიდიოდა.
..................
ბიჭების დამშვიდება ვერ მოახერხა, ჩურჩულებდნენ და ქაოსს ქმნიდნენ. გოგონებიც მოუსვენრად იყვნენ, ცდილობდა საგაკვეთილო პროცესის გაგრძელებას, მაგრამ მოთმინებამ უმტყუნა , წერა შეწყვიტა , დაფას მოშორდა და სკამი ხმაურით გასწია მაგიდიდან ოთახის ცენტრისაკენ
-რადგან არ უსმენთ მოდი ხმამაღლა ისაუბრეთ , გავარკვიოთ რა ხდება და შემდეგ ყველანი მომისმენთ
-აუ მაას , სორიი
-5 წუთი გაქვთ ...დროულად ჩამოაყალიბეთ პრობლემაა
-შუაღამესაა მოსეს ბრძოლა , სადმე ერთად გვინდა შევიკრიბოთ მე გადავიღებდი და ისედაც ცალ-ცალკე ყორებას მუღამი არ აქვს . ერთხელ ვცადეთ და ნერვები დაგვაწყდა . არც ვიცით სად შევიკრიბოთ... ზოგს მოხუცები ჰყავს სახლში, ზოგი შორსაა ,ზოგთან ტელევიზორის პრობლემაა და ვფიქრობთ რა ვქნათ
-ჩემთან მოდით , მშობლებიც გააფრთხილეთ ოღონდ ... მე გაგიყვანთ გოგონებს სახლებში . ან დარჩით ბარემ , როგორც მოხერხდება - წამიც არ უფიქრია , ბავშვები კი ისე გაახარა ხუთი წუთი მათ შეძახილებს უსმენდა
-იმენნა ჯიგარი ხართ მას
-ზემასწი ხართ მასწ - ბევრი მივარდა და მოეხვია კიდეც , ისეთი ხმაური იყო ცოტაც და მასწავლებლები შეუვარდებოდნენ
-უსასწაულეს კადრებს გადავიღეებთ... ჟურნალისტიკაზე რომც ვერ მოვხვდე პირდაპირ დავიწყებ მუშაობას . ნახევარს მაინც სულ სხვა დიპლომი აქვს - სალომე თავის ფიქრებში იყო - ხომ მოხვალ შენც ... როგორც გამორჩეული გოგო მეგობარი უნდა გადაგიღო
-ლუკას ვეტყვი და წამომიყვანს, მაინც აპირებდა გათენებას
-ჩურჩულიი შეწყვიტეეთ, გოგონებოო ...მორჩა ათამდე ვითვლი , მობილიზდით და ვაგრძელებთ- ისევ აიღო ცარცი ,დაფაზე დააკაკუნა ,თვლა დაიწყო შემდეგ კი ყველანი ჩართო საგაკვეთილო პროცესში.

უალკოჰოლო, გამაგრილებელი სასმელები სასუსნავებთან ერთად თავად დაახვედრა ბავშვებს ,მაგრამ ლუდის ბოთლების შეკვრით მიმავალი ბიჭები რომ დაინახა წარბები შეკრა. რა უნდა ექნა , ნახევარზე მეტი უკვე სრულწლოვანი იყო და თანაც სხვა სასმელი არ ჰქონდათ და ამიტომ გზა გაუთავისუფლა. ბრძოლის დაწყებამდე ნახევარი საათით ადრე დაიწყეს მზადება, სკამები , სავარძლები, დივანი , ყველაფერი აითვისეს . სახლი ერთიანად გაივსო და ახმაურდა. თავად ხის სავარძელში იჯდა , ყავის დიდი ჭიქით და მოსესთან ბოლო შეხვედრას იხსენებდა. ფიქრობდა არ ვუყურებო, მაგრამ არ გამოუვიდა, ინტერესმა სძლია . ეკრანზე რომ გამოჩნდა ყველაფერი ისე დაიმუხტა გულშემატკივარი რომც არ ყოფილიყავი მაინც შეუერთდდებოდი მათ გულწრფელ ერთობას.
ყველამ იცოდა როგორი რთული ბრძოლა ელოდა წინ ამაღლობელს , მაგრამ სესილიას ვერ წარმოედგინა მსგავს კადრებს თუ ნახავდა. პირვლივე რაუნდში შეტევაზე თითქმის არ გადასულა, თავდაცვის პოზიციაში ყოფნა მოუხდა , იგერიებდა , მაგრამ ბევრჯერ მოხვდა და სესილიას სისხლის დანახვისთანავე შეეცვალა ემოციები . გამარჯვებაზე მეტად მის მდგომარეობაზე ღელავდა სხვები კი ისე უყურებდნენ თითქოს ამ დარტყმებს მათი მეგობარი არ იღებდა , ანდაც ტკივილს ვერ განიცდიდა
-საშინელებაა...როგორც არ უნდა ვეცადო მშვიდად ვერ ვუყურებ- დეას ხმა რომ გაიგო და მისკენ გაიხედა, შეწუხებული სახით იჯდა, გეგონებოდათ მალე იტირებსო - მეორე რაუნდში თუ შეტევაზე ვერ გადავა მე გავალ , არ შემიძლია ვერ ვუყურებ როგორ სცემს ვიღაც ცხოველი
-ქუჩაში ხო არ ჩხუბობს დეა? სპორტია ასეთი
-ნახე თვალი როგორ აქვს...მგონი ვეღარც ხედავს, ისე უცებ როგორ შეუშუპდა
-გაიყვანეთ ეს აქედან...ასე მაღონებს სახლშიც . იტირებს ახლაც , მე რო მცემონ გეფიცებით წარბი არ შეუტოკდება. მოსეეე, ბრატ ხედავ როგორ უყვარხარ? - ლუკა კამერისკენ იყურებოდა და თან ეკრანს არ აშორებდა თვალს
-დაიწყო ... - დაიწყო , მაგრამ ისევ ვერ მოახერხა ისეთი დარტყმის განხორციელება უპირატესობა თავისკენ რომ გადაეწია. არ ეცემოდა, მაგრამ სულ კუთხეში იყო მიმწყვდეული და იმდენ დარტყმას იღებდა ბიჭები უკვე თავს ძლივს იკავებდნენ გინება რომ არ დაეწყოთ
-ოოხ შენიი ... როგორ უნდა მოიშოროს , მაგრამ არ გამოგივა ჯიგაროო შენი გამოცდილება თუ არ დაიხიოს აგერ ნახე
სესილია ადგილს იყო მიჯაჭვული, მტელი სხეული დაჭიმული ჰქონდა თითქოს თავად ელოდა ვინმეს თავდასხმას ბიჭები კი უკვე ნერვიულობისგან წრეებს ურტყამდნენ ოთახს. ხან ვინ წამოიყვირდებდა ხან ვინ. ყველაფერი კი სულ ერთ წამში მოხდა, როცა დამარცხების საშიშროება ყველაზე მძაფრად იგრძნეს
-ახრჩოობს - ძლივს ამოთქვა და თვალებგაფართოებულმა შეხედა ეკრანს
-მახრჩობელას აკეთებს ეს ნაბ.ზარიი ...გუდაავს , გუდაავს - კანში ვეღარ ეტეოდნენ ბიჭები , საბამ სავარძელს დასცხო მუშტები, საშინელება იყო უყურებდნენ და ვერაფერს აკეთებდნენ
-ითიშება? - დეას უკვე ნამდვილად ტირილის ნოტები ჰქონდა ხმაში , წამი საუკუნედ იქცა . ყველანი გატყდნენ თითქოს სესილიას ხმამ რომ გაკვეთა ჰაერი და სამუდამოდ აღიბეჭდა კადრებში
-არ დანებდება... გამორიცხულია ! ხელს არ დაარტყამ , არც გონებას დაკარგავ მანდ არ დამარცხდები - თითქოს გააგონებდა ისე მტკიცედ ამბობდა სიტყვებს
-გამოძვრა, მოატყუაა ...მოატყუააა - ბევრმა თვალიც ვერ მიადევნა ისე დაიხსნა კაცის მკლავებიდან თავი და მერე რაუნდიც დასრულდა , ემოციები კი ისეთი იყო გამარჯვების აღნიშვნას ჰგავდა . ყვიროდნენ , დახტოდნენ და ერთმანეთს ეხვეოდნენ
-ხელი ტკივა... ფეხსაც ვერ დგამდა კარგად , მაგრამ ცდილობს არ შეიმჩნიოს - ჩუმად ეუბნებოდა კესო სალომეს - ცხვირიდან სისხლდენა თუ არ გაუჩერდება გაიყვანენ
-მოიგებს ! - დეა ბიჭს მხოლოდ მაშინ უყურებდა როცა დრო გადიოდა და ისვენებდა
-დაღლილია და ტრამვირებული - სესილიამ უპასუხა და ეცადა გაეგო რა იყო გოგოს დამშვიდების მიზეზი
-მოსეა , როცა გვგონიარომ ჩიხშია ,მაშინ აკეთებს სვლას ... ნახეთ მისი მზერა და დატკბით . ზუსტად ისაა , ამაღლობელი - მეეჭვება ეს დიალოგი კამერას დაეფიქსირებინა, მაგრამ სესილიას გონებაში კი დაილექა დეასა და მოსეს კავშირის მტკიცებულებად.
-დაგლეჯს ... - ისმოდა ეს და მსგავსი შეძახილები როცა რაუნდი მოსეს შეტევით დაიწყო. ამჯერად კუთხეში მეტოქე მოიმწყვდია და თავდაცვის საშუალებაც მალევე წაართვა, შემდეგ იყო გადამწყვეტი დარტყმა და გამარჯვება ,რომელსაც მოჰყვა ხმაური, ამ ხმაურში კი ერთი იჯდა ისევ ისე და ახმაურებული გულისცემის ფონზე უყურებდა ამაღლობელის რეაქციებს. არც სხვებივით ღრიალებდა, არც ყვიროდა, მაღლა აიხედა, ღრმად ჩაისუნთქა ,პირჯვარი გადაიწერა , გულზე მუშტი მიირტყა , გულშემატკვრებს გახედა და შემდეგ დამარცხებულ მოწინააღმდეგეს მოეხვია. ხმა არავის ესმოდა, არავინ იცოდა რა უთხრა, მხოლოდ ჟესტები ჩანდა ,გამარჯვების ნიშნად მაღლა აწეული ხელები და დროშა, რომელიც მწვრთნელმა მოახვია .
კამერამ გადაღება შეწყვიტა, ხმაურიც მინელდა და ემოციებიც ნელ-ნელა დაცხრა. სესილია კი ახლა გრძნობდა ყველაფერს ერთად . მოულოდნელად დაავიწყდა მასწავლებელი რომ იყო და თორნიკეს ნაჩუქარი ღვინის ბოთლი დადგა მაგიდის ცენტრში
-მგონი არაფერი დაშავდება თითო ჭიქით რომ ავღნიშნოთ გამარჯვება
-თქვენ აღარ ხუმროობთ მაას...
-მგონი რაღაც რეალითი შოუს მონაწილეები ვართ , სამყაროს ტოპ მასწავლებელი
-არ უნდა გაგეხსენებინა ჩემი სტატუსი , ძვირფასო საბაა... - ბოთლი აიღო და ბიჭს გაუღიმა
-კაი შე ჩემა რა გინდოდა
-ხუმრობს ბიჭო, ეგეთი თ.სლი იუმორი აქ რა ვერ მოწვი შენ კიდე ვიღაცა კორჩაგინელებს კი არ გავს ,იმენა ძერსკია
-ღმერთოო ,დროულად მოიტანე ჭიქები კესო თორემ გააგიჟებენ ესენი მასწს- სალომემ წამოიყვირა და კარადასთან მდგომ გოგონას თავადაც მიეხმარა
-შევავსოთ - შევავსოთ - საბამ ჭიქები აავსო და ყველამ სესილიას გახედა- სადღეგრძელო თქვენზეა მასწ
-გამარჯვებისთვის დაბადებულ , მოსეს გაუმარჯოს -ჭიქა მაღლა ასწია და სულმოუთქმელად დაცალა
-გაუმარჯოოს მოსეეეს - ყველამ თითო-თითო ჭიქა დალია, სალომემ ტელეფონი გამოიყენა ამჯერად და კადრები ფარულად,მაგრამ მაინც შეინახა.
ყველანი წავიდნენ, დარჩა მარტო სავსე ემოციებით და აჩქარებული გულისცემით. სხვა ვერაფერზე ფიქრობდა, მობილური რომ აიღო ყველგან ვიდეოები იყო, სალომე მუშაობას არ წყვეტდდა. რამდენჯერმე ნახა ბოლო მომენტი და გული ისევ ისე ძლიერ აუძგერდა. ფიქრობდა მიეწერა თუ არა , უამრავი ადამიანი ულოცავდა, ჯანმრთელობის მდგომარეობაზეც ბევრი კითხულობდა . ვერ დაიძინა , საწოლში ტრიალებდა და ერთი სოციალური ქსელიდან მეორეზე გადადიოდა, ვიდეო კი ვირუსულად ვრცელდებოდა , ყველგან იყო ბრძოლის კადრებთან ერთად გულშემატკივრების ემოციებიც. მერე ერთდროულად ორი ზარი დაფიქსირდა, თორნიკე და მოსე ურეკავდნენ , ნახევრად მძინარემ ამაღლობლის სახელი რომ დაინახა წამსვე უპასუხა , ვიდეოქოლი რომ იყო ამაზეც არ უფიქრია, საწოლში იჯდა და ელოდა როდის დაინახავდა მის სახეს
-ხომ გითხარი, არ უყურო-თქო ... შენ კი სახლში მოგიწყვია შეკრება , მასწავლებელო სულ არ უფრთხილდები თავს
-ამას მეუბნები შენ მეე? ექიმებმა სარკე ვერ მოგიტანეს? - მილოცვაც კი დაავიწყდა , საყვედურს თავდასხმით უპასუხა- ღმერთო ჩემო, ახლა კიდევ უფრო ცუდად გამოიყურები
-გმადლობთ, კომპლიმენტად მივიღებ- კლინიკაში იყო აშკარად, მხარი გადახვეული ჰქონდა . თვალი ისე იყო შეშუპებული ვერც ახელდა, წარბზე ნაკერი ედო
-მე შენს ადგილას პროფესიას შევიცვლიდი
-მე შენს ადგილას შეყვარებულს შევიცვლიდი
-არადა იმდენჯერ მოგხვდა ვიფიქრე თავხედობის კოეფიციენტი შეგერყეოდა, მაგრამ მომატებულა
-როგორ თქვი ? არ დავნებდები და არ დავმარცხდები
-სალომე არასდროს ისვენებს? შენი პოპულარობის 50% მისი დამსახურებაა. რომ დაბრუნდები ფრთხილად იყავი გზად პაპარაცები აგეკიდებიან
-ნუ ღელავ, რამდენი გოგოც არ უნდა დაიქრაშოს მე მაინც შენ მევასები
-სულ მინდოდა მოსწავლეს ეთქვა რომ „ვევასები“ , გმადლობ რომ ამ დღესაც მოვესწარი
-კი გაგისწორდება,რომ გითხრა მიყვარხარ-თქო ,მაგრამ ჯერ არ ვაპირებ . სანამ სხვისი ხარ არაფერი გამოვა!
-რა კარგია,რომ აღნიშნე ... სხვისი ვარ
-უნდა აირჩიო რა გინდა , მისი იყო თუ ჩემს მთელ არსებაში - ისე უყურებდა , ამ მდგომარეობაშიც კი სულს უფორიაქებდა. საუბარი ისევე მოულოდნელად დაასრულა როგორც დაიწყო. სესილიას კი ძილი ესტუმრა ისე,რომ თორნიკეს ზარი არც გახსენებია.
....................
-რა უცნაურია მე რომ ვპოულობ დროს შენთან საუბრისთვის და შენ ,პედაგოგი ვერ მპასუხობ ვერც ზარებზე და ვერც შეტყობინებებზე
-აჭარბებ, მხოლოდ ერთხელ ვერ გიპსუხე
-მოსწავლის გამარჯვებას აღნიშნავდი...ფანკლუბი მანდ მოაწყვე და როგორ მიპასუხებდი
-ნახე?
-ყველა ბრძოლას არ ვუყურებ , ბავშვებისთვის დრო არ მაქვს
-შენ რა ეჭვიანობ?
-მიზეზი მაქვს , სესილია?
-მე რომ ღალატი მეზიზღება იმედია გახსოვს
-ეგ როგორ გავიგო... მოგწონს ,მაგრამ რადგან მოღალატე არ ხარ ამიტომ ებრძვი სურვილებს?- თითქოს ქალის დამალული აზრების გაშიფვრაც შეეძლო - მიპასუხებ თუ ჯერ კიდევ არ იცი რა ხდება შენს თავს
-რა უნდა ხდებოდეს...სასაცილოა , მე რა ბავშვი ვარ?
-მე რომ არ ვარ ზუსტად ვიცი და ასევე დარწუნებული ხარ შენც?
-ვკამათობთ თუ მეჩვენება
-გასაოცარი პედაგოგობის სურვილს იმდენად ნუ აყვები ,რომ მეორე უკიდურესობაში გადავარდე
-როგორმე თავად დავაბალანსებ საკუთარ ქმედებებს
-იმედია,თუმცა მეეჭვება...ბოლო თვეებია ზედმეტად მოულოდნელ გადაწყვეტილებებს იღებ . ისედაც არ ჰგავხარ საკუთარ თავს და არც კი ვიცი რა სიურპრიზს მოგვიმზადებ
-მოგიმზადებთ ვის, შენ და ჩემს მშობლებს?
-თუნდაც...ბოლოს როდის ესაუბრე?
-დაკავებულები არიან
-ზედმეტია უკვე, დროა შეწყვიტო ჯიუტი ბავშვივით მოქცევა. საკმარისად არ გააგრძელე აჯანყება? დაბრუნდი ქალაქში და იკმარე ეს ექსტრემალური გამოცდილება
-მე შენ ხომ გაგაფრთხილე მანიპულირებას ნუ ეცდები-თქო. ჩემი ცხოვრებაა და როგორმე თავად გადავწყვეტ რამდენხანს ვიყო გაბრაზებული, ნაწყენი თუ ამბოხებული. საერთოდ იმაზე გიფიქრია ,რომ ეს ამბოხება კი არაა ისაა რაც სულ მინდოდა?
-შენი თავისუფლება სოფელში წასვლით თუ შემოიფარგლებოდა არ მეგონა... როგორი მარტივი ოცნებები გაქვს ამ განვითარებული სამყაროს პირობებში გასაოცარია პირდაპირ
-შენი ირონიაც მუდამ მაოცებს, მიყვარს, მესექსუალურება ,მაგრამ ახლა რატომღაც მაღიზიანებ
-შემიწირავ !
-ახლა უნდა მეუბნებოდე, რომ მოგენატრე ... შენ კი ისეთ ამბებზე მესაუბრები მსტრესავ
-შენ არაფერი გეტყობა ჩემი მონატრების თორემ მე რომ მენატრები ფაქტია... როგორც კი შემოვედი სახლში მაშინვე დაგირეკე
-ვგიჟდები ბავშვივით რომ იბუტები და თან არ აღიარებ
-ვინ არ პასუხობს შეყვარებულს, რომელიც შუაღამეს ურეკავს სხვა ქვეყნიდან
-მე რომ არავის ვგავარ ?
-საკმარისად არ გენატრები და არ გაღელვებ
-თორნიკე
-ყოველ დღე ვრწმუნდები,რომ ეს განშორება ყველაფერს თავის ადგილს მიუჩენს
ვინ იცის იქნებ თორნიკე იმაზე მეტს ხვდებოდა ვიდრე თავად სესილია . იმას ხედავდა რისი დანახვაც ქალს არ სურდა, ან უბრალოდ გრძნობდა,რომ საკმარისი არ იყო ის რაც ქალთან აკავშირებდა.
6...............
დაბრუნდა,მაგრამ არსად ჩანდა ვიდეოც მხოლოდ ერთი იყო აეროპორტში ბიჭები დახვდნენ და იქაც ნორმალურად არ ჩანდა. ყველა დუმდა, არავინ არაფერს ამბობდა , ნორმალურად არც დადიოდნენ სკოლაში ყველა რეპეტიტორთან იყო ანდაც პირად საქმეებს აგვარებდნენ , დირექტორიც კარგახანს არ იჩენდა ყურადღებას.
უმცროსკლასელების მომზადება დაიწყო, ჯგუფი გააკეთა და უფასოდ ამეცადინებდა ყველას ვისაც სწავლის სურვილი ჰქონდა . ბევრი ნიჭიერი ბავშვი აღმოაჩინა ,რომელსაც ოჯახური მდგომარეობა არ უწყობდა ხელს. ბიჭები განსაკუთრებით იჩაგრებოდნენ, როგორც კი წამოიზრდებოდნენ უამრავ საქმეს ავალებდნენ . სულ უფრო მეტად შორდებოდნენ წიგნს და უახლოვდებოდნენ ქუჩას. სულ სამ კლასს ასწავლიდა, მაგრამ მეზობლებიც გაიცნო, მოსწავლეების და-ძმებიც და შეიძლება ითქვას რომ მალევე აღმოაჩინა ბევრი არასწორი ჩვეულება, რომელთანაც ბრძოლის სურვილი გაუჩნდა.
-ჯანაშიებზე რას იტყვით ბელა მასწავლებელო? - ერთ დღეს ჰკითხა ქართულის მასწავლებელს ,რომელიც თითქმის ყველა კლასს ასწავლიდა ახლა ან წინა წლებში მაინც
-უნიჭიერესები არიან, მაგათმა მამამ და დედამ არ გაიხაროს მაგ ბავშვების ცოდვით. არა მაინც რანაირად გამოუვიდათ ასეთი ლამაზი და ჭკვიანი ბავშვები ამ ორ იმბეცილს . რას გაუგებ ამ ღმერთსაც, ისეთ ხალხს არ ჰყავს შვილები ხელისგულზე რომ დაისვამდნენ ბავშვს და მაგათ ,მაგ გათახსირებულებს ექვსი ჰყავთ
-ვისზე ლაპარაკობ ასე გაბრაზებული ბელა - კითხვის დასმა რომ საკმარისი იყო მთელი ინფორმაციის მისაღებად უკვე იცოდა და არ გაჰკვირვებია მალე ამ ოჯახის შესახებ ყველაფერი რომ მოისმინა .
-ჯანაშიებზე მკითხა ... შენ უფროსსაც ასწავლიდი ხო?
-ბიჭსაც და გოგოსაც . რა ნიჭიერი იყოო , თუ მისმენდა მიყვებოდა იქვე და ახსოვდა სულ. რომელი ათოსანი შეედრებოდა, დავსვი ერთხელ ვამეცადინე რაღაც კონკურსი იყო ოქროს ხანაზე... წავიდა დანარჩენებთან ერთად და მოიგეს. ამან უპასუხა ყველაზე მეტ კითხვას, რომ დაიჭირეს ისე მეწყინა, ისე მეწყინა მეტი რო არ შეიძლება
-გამოსულა მემგონი ... ბავშვები ლაპარაკობდნენ აღარ მომისმენია. გოგო სადაა?
-მე რა ვიცი , რაც გათხოვდა და გამოთხოვდა იმის მერე აღარ გამიგია არაფერი
-ვის გააყოლა იმ ჩათლახმა ქალმა, ვიღაცა ბებერ კაცს შეტენა ეს ანგელოზივით გოგო იმას ის დააკავებდა? ურტყამსო ამბობდნენ, 18 წლის ბავშვი რომ მოგყავს ცოლად რას ელოდები მისგან. ისიც საქონელი ... ეს პატარა გოგო იმაზე უკეთესია კიდე, მეშინია წინასწარ
-რისი გეშინიათ ? მე ვასწავლი და საოცარი წინსვლა აქვს. კითხვაც იცის უკვე, სიტყვებსაც უცებ სწავლობს და
-ეჰ შვილო, ვინ დააცდის სწავლას. დაეთრევა დედამისი ათას უბედურ ადგილას წაიყვანს ერთხელ მაგასაც და მორჩა მერე.
-ერთი წუთით , ვერ ვხვდები პროსტიტუციაზე ვსაუბრობთ ახლა თუ მე ვაჭარბებ
-ჩვენ იმ უფროსი გოგოს ამბავზე რომ დავწერეთ განცხადება, პოლიციელებს გავაგებინეთ ასეა და ასე მიხედეთ ამ ბავშვებს-თქო ბოლოს არაფერი გამოვიდა მაინც. ვერაფერი დაამტკიცეს, აწივლდნენ აკვლდნენ. სახლში მოგვივარდნენ, ჩემი ქმარი რომ არ ყოფილიყო ის დამპალი კაცი მომკლავდა ალბათ. მე რა უნდა ვქნა, პოლიციამ ვითომ არ იცის ვინ რას აკეთებს ჩვენ არაფერი შეგვიძლიაო და ამ საწყალ ბავშვებსაც უყვართ ეს დედა და მამა რა იცის ბავშვმა . წამოიზრდებიან ახლა ესენიც და რა ვიცი რა ელოდებათ. ციხეში იყო მაშინ სანდრო, თორემ ასე მგონია დედამისს ამდენს არ გააბედინებდა და გადარჩებოდა ის გოგოც,როგორ მწყდება გული ღმერთო
- არ ვიცი თქვენ რას აპირებთ, მაგრამ მე ამ ბავშვების ცხოვრების არევას არავის დავანებებ
-ისე შენი შეყვარებულია თუ ვინცაა , პროკურორიაო გავიგე და იქნება კი გირჩიოს რამე
-რა უნდა ურჩიოს ქალო რა... სად წაიყვანებენ მერე. სადღაც ვიღაც უპატრონო ბავშვებთან, იქ ვისი ვისაშია ვერ გაიგებ, ან მასწვალებელი ვინ ყავთ ან ჭკუის დამრიგებელი. დედ-მამისგან მოშორებულები სულ გადაირევიან. ნიჭიერი და ლამაზი კმარა მარტო? მაგათ სისხლში აქვთ ან უნდა იქურდონ ან იბ.ზონ მორჩა . ყველას კი ვერ გახდი წესიერს
-ეს რა დასკვნებია ქალბატონო იზო
-აგერ ნახავ დედა ჩემი გამოცდილება აჯობებს თუ შენი მეოცნებეობა. დახარჯავ ენერგიას და შენ მოგპარონ შეიძლება სხვას კი არა... მასეთებს მადლიერების გრძნობა კი არააქვთ
-დავიჯერო თქვენ ვინმეს სიკეთე გაუკეთეთ და არ დაგიფასათ?
-ეს რა ტონია ძვირფასო... შენ აქ ახლა მოხვედი, საერთოდ ბავშვი ხარ თვითონ და მე იმდენი მინახავს
-გამოცდილებას ვერ დავეყრდნობი, ერთი ადამიანიც რომ განსხვავებული იყოს შანსი უნდა მისცე და ეცადო სწორ გზაზე დააყენო . მასწავლებლობა ჩემთვის ასე ჩანს და არა მხოლოდ ისტორიისა და მათემატიკის სწავლებაში- როგორ არ ცდილობდა შეჩვეოდა ამ ადამიანებს და მათ ხედვებს,მაგრამ ბოლოს მაინც ეცლებოდა მოთმინების ფიალა .
დერეფანში გასულს ბავშვები შემოეხვივნენ, მათი წრფელი სიყვარული ნამდვილად ყველაფერს ერჩია. იყვნენ ისეთებიც მათ მშობლებს რომ არ მოსწონდათ, მაგრამ ბავშვებს შეაყვარა თავი და არც ადარდებდა სხვა რამ. დაღლასაც ვერ გრძნობდა, არადა იმდენი ენერგია სჭირდებოდა მათ დაინტერესებას, სულ ახალ-ახალ ტამაშებს იგონებდა და ისე ასწავლიდა. საუბრობდნენ ბევრ თემაზე, უსმენდა მათ ბავშვურ პრობლემებს, ბევრს იცინოდა , ერთობოდა და პასუხისმგებლობასაც იღებდა თითოეულ მათგანზე . მუდამ უმასპინძლდებოდა ტკბილეულით, წვენებითა და ორცხობილებით ახალისებდა შესვენების დროს . მაინც როგორი მარტივი იყო პატარების გახარება , მათი კეთილგანწყობის მოპოვება. სახლის დეკორაციებიც კი შეცვალა , ერთი ოთახი მთლიანად გადააკეთა , სულ რაღაც სამზადისში იყო, მუდამ მათზე ფიქრობდა.
-ანასტასია სად არის ბავშვებო? - გოგონა რომ ვერ შენიშნა მაშინვე მოიკითხა , ბოლო დროს სულ მათზე ეფიქრებოდა.
-სკოლაშიც არ დადის... არ ვიცით რატომ. დამრიგებელი იყო მისული და გამოვუშვებო დედამისმა,მაგრამ კიდე არ მოსულა - წამსვე უთხრა ყველაფერი მისმა კლასელმა , ბავშვებსაც კი ატყობდა სიბრალულს, რომელიც არც კი იცოდნენ რას გულისხმობდა,მაგრამ მშობლების გავლენის ქვეშ იყვნენ და იმას იმეორებდნენ რასაც ისინი , ხშირად ზუსტად იგივე სიტყვებით საუბრობდნენ, არაბავშვურად- მისი ძმა ციხიდან გამოვიდა , სულ ჩხუბობენ და სად ეცლებათ ანასტასიასთვის. საჭმელებს აკეთებინებს ალბათ დედამისი ისევ , ადრე კი დაიწვა ... მაკოს დედამ მიუტანა წამალი და არ დააჩნდა
-ხო მასწავლებელო, დედაჩემი აკეთებს წამალს ... ბებიამ ასწავლა და იმან უშველა. ამბობდა მანამდე ძალიან მტკიოდაო, დედიკო თვითონ მიდიოდა ბინტების გამოსაცვლელად მეც მივყვებოდი ხოლმე . დედამ ტანსაცმელებიც მიუტანა ,მაგრამ ის დედამისი არ ურეცხავს და სულ დასვრილი აცვია
-იმიტო ჰყავს ტილები ... მეც გადმომადო , დედაჩემმა ძლივს მომაშორა- მესამე ჩაერთო და ყველა ერთხმად აკისკისდდა - ნუ იცინიხართ , თქვენც ხო გყავდათ და იქექებოდით მაიმუნებივით - გაბრაზდა გოგონა , ვერ მიხვდა ცუდი რა თქვა როცა სიმართლეს ყვებოდა
-კარგით ბავშვებო ახლა მეცადინეობა განვაგრძოთ ხომ?
-აუუ მაას დავიღალეთ... წავალთ რაა
-წადით, გეძინებათ უკვე გატყობთ თამაშიც აღარ გინდათ
-შოკოლადი მას?
-ნუ ხარ ბიჭო ღორმუცელა - გვერდით მჯდომმა გოგომ ხელი მიარტყა- იქნებ არააქ
-მაქვს და მოგიტანთ, გმადლობ გიო რომ შემახსენე- ბიჭს მოეფერა და მერე ყველას დაურიგა თითო -თითო შოკოლადი- დილით და საღამოს ხომ იხეხავთ კბილებს?
-კიიი - ერთხმად შესძახეს და მერე პეპლებივით წაფარფატდდნენ.
ბევრი იფიქრა, ბოლოს კი ჯანაშიების სახლის წინ აღმოჩნდა. სახელმწიფოს მიერ აშენებულ პატარა ხის კოტეჯში ცხოვრობდნენ, სულ ახალი დადგმული იყო ეს სახლი ,მაგრამ მოუვლელობა გარედანვე ეტყობოდა, ჭუჭყიანი ფანჯრების მიღმა ვერაფერს დაინახავდით, ეზოშიც უამრავი ნივთი უადგილოდ ეყარა ვერ იფიქრებდით თუ იქ ცხრა ადამიანი ცხოვრობდა. ყველა ბავშვს არც იცნობდა მიუხედავად იმისა, რომ ყველანი სკოლის მოსწავლეები იყვნენ . მოულოდნელად გამოჩნდნენ ბავშვები, მეზობელი ეზოდან გადმოირბინეს, უკან პატარა ლეკვი მოჰყვებოდათ, ერთ-ერთმა ხელში აიტაცა და ქალის წინ გაცერდნენ
-შენ ინგლისურის ახალგაზრდა მასწავლებელი არ ხარ?- ჭრელი ცისფერი თვალები ჰქონდა ბიჭს , პატარა იყო, მაგრამ დიდ კაცად აქცევდნენ . ქერა თმა მოზრდილი ჰქონდა, აშკარად დიდი ხნის წინ იბანავა, ჭუჭყიანი ხელები და კოჟრები ,რომელიც მუშაობის შედეგზე მიუთითებდა არადა ჯერ ისეთი პატარა იყო- აქ რა გინდა? შენ ანასტასიას არ ასწავლი თუ პეტრეს
-ორივეს ვასწავლი, შენ რომელ კლასში ხარ?
-მე უკვე დიდი ვარ , მერვეში ვარ ...- გვერდით მდგომ პატარას ძაღლი ხელიდან აართვა და ძირს დასვა- დაანებე თავი თორემ კიდე დაგკბენს , არ უნდა ხელში რა ვერ გაიგე - ხელი წამოარტყა და ძაღლიც გააგდო-მისი პეტრეს დაუძახე
-ანასტასია არ არის? სახლში მხოლოდ თქვენ ხართ?
-ხო და კიდე პატარები, იმათ ძინავთ ... ანასტასია აძინებდა . თუ შემოხვალ სახლში ,წამო - ისე ელაპარაკებოდა თითქოს თანატოლები იყვნენ
-წამოვალ ,რატომაც არა
-გაასწორებდა ჩვენ კლასსაც შენ რომ ასწავლიდე... ის ბებრუხანა არ მევასება . შენზე ამბობენ კარგი გოგოაო
-შენ ხომ სკოლაში მაინც არ დადიხარ და რა მნიშვნელობა აქვს ვინ ასწავლის შენს კლასელებს- გადაწყვიტა თავადაც ისე ესაუბრა როგორც მოზრდილთან და არა ბავშვთან
-ეგეც მართალია , ბაზარი არაა - პატარა კიბე აირბინა , აივანზეც არეულობა იყო ძველი სათამაშოები , ჭუჭყიანი ფეხსაცმელები და ბოთლები ეყარა . კარი გააღო და პირველი შევიდა-შემობრძანდი , აქ დაჯექი - ხის სკამი გაათავისუფლა და წინ გამოსწია . ავეჯიც ახალი იყო, აშკარად ყველაფერი აჩუქეს ,მაგრამ ერთხელაც არ ჰქონდათ დალაგებული ,ჭუჭყი და არეულობა სუფევდა ირგვლივ
-ანასტასიააა გამოდიი გოგო შენი მასწავლებელია მოსულიი- ერთ -ერთი კარი გააღო და პირველი პატარა ბავში გამოიქცა, პირში სოსკითა და ხელში სათამაშო დათვით . ზემოთ ნაქსოვი ზედა ეცვა ქვემოთ კი სულ შიშველი იყო
-ვერ ვაძინებ მე და დამანებეთ თავი ... შია , აჭამე რამე
-მე რა ვაჭამო გოგო , მოვა სანდრო და მოიტანს რამეს- ჩუმად ლაპარაკობდნენ ,მაგრამ მაინც ესმოდა სესილიას. იმ წამს მიხვდა, რომ ასე ხელცარიელი არ უნდა მისულიყო ბავშვებთან და თავი დამნაშავედ იგრძნო - გამოდი ახლა ქალი გელოდება ,მიდი დაელაპარაკე და არაფერი თქვა ზედმეტი
-მასწავლებელოო თქვენ ხაართ? მე მანანა დამრიგებელი მეგონეეთ- გოგონამ როგორც კი შეხედა მაშინვე გაიქცა და მოეხვია , სესილია კი მის გადახვეულ ხელს უყურებდა, ბინტი ჭუჭყიანი იყო და რაღაც მალამოც ეცხო
-ხელზე რა გჭირს ტასუნა?
-დამეწვა მასწავლებელო, მტკიოდა და მაგიტო არ მოვდიოდი სკოლაში. თან ძალიან სიცივე იყო, დავსველდებოდი
-როგორ დაიწვი
-წყალი გადამესხა მასწავლებელო... ისე მტკიოდააა , ახლა აღარ მტკივა. სანდრომ კარგი წამალი მომიტანა , იმ ქალს უთქვამს არ დააჩნდება თუ წაუსვამთოო
-დედა სახლში როდის მოდის... ის უვლის ჭრილობას თუ შენი რომელიმე ძმა
-ჩემი უფროსი და მასწავლებელო, შენ არ იცი...სკოლაში აღარ დადის შარშან მეცხრე დაამთავარა. ხო არ გამიბრაზდი მასწავლებელო რომ არ მოვედი? პეტრეც არ წამოვიდა მერე , ზარმაცია ხო იცი
-არაუშავს, მთავარია კარგად იყოთ და მე მერეც აგიხსნი ყველაფერს - სახეზე მოეფერა და გულში ჩაიკრა. თმები დაუვარცხნელად ჰქონდა შეკრული, თხელი შარვალი და დიდი ზედა ეცვა , ფეხზე კი ძველისძველი, ჭუჭყიანი ფეხსაცმელი- რამე ხომ არ გინდა რომ მითხრა- ჩუმად ჩასჩურჩულა და მერე მზერა გაუსწორა
-ყავა მოგიდუღო მასწავლებელო?
-ჩემო პატარაა- გაეცინა და კიდევ ჩაეხუტა- არ მინდა ყავა..შენ მითხარი რა გინდა და მოგიტანთ საღამოს
-არაფერი მასწავლებელო
- სკოლაში იარე, კარგი? პეტრეც წამოიყვანე
-ორშაბათს მოვალთ - თავი მკერდზე მიადო ქალს და უცნაურად ღრმად ჩაისუნთქა, სულ ასე იქცეოდა სესილია რომ ეხუტებოდა . ხელს კი რატომღაც არასდროს ხვევდა , სულ ისე ხელებჩამოშვებული იდგა
-წვიმა თუ იქნება მე გამოგივლით ... რომელიმე შენი ძმის ან დის ნომერი ჩამაწერინე და შენც ზარი შემოუშვი, როცა რამე გენდომება
კიდევ აპირებდა ლაპარაკის გაგრძელებას , პეტრეც გამოჩნდა კიდევ ერთ ბავშვთან ერთად, უკვე ვეღარ არცევდა ნანახი ჰყავდა თუ სხვა იყო, თითქმის თანაყოლები იყვნენ პატარები კი ძალიან ჰგავდნენ ერთმანეთს . უნდოდა ეკითხა ტყუპები ხომ არ არიანო , კარი რომ გაიღო და მაღალი, გამხდარი სილუეტი გამოჩნდა. გარეთ უკვე წვიმდა, ისიც დასველებულიყო... გადაპარსულ თავზე წამოფარებული კაპიუშონი გადაიძრო, ქურთუკი გინებით მოიშორა და პარკები ბავშვებს მიაჩეჩა,რომლებიც წამსვე მასთან გაჩნდნენ
-ნელა ... ნელაა ბიჭო კვერცხებია არ დაამტვრიოთ. საბა მიხედე - ქალი ჯერ კიდევ არ ჰყავდა შემჩნეული , ერთ-ერთი პატარა ხელში აიყვანა და ლოყაზე ხმაურით აკოცა
-ეს სანდროა, ჩვენი სულ სულ სულ უფროსი ძმა ... სანდროო ეს ჩვენი ინგლისურის მასწავლებელია მე და პეტრეს რომ გვასწავლის ის . სიმღერა რომ გიმღერე გახსოვს? სესილია მასწავლებელმა მასწავლა - ბიჭს სწრაფად უთხრა და უცნაურად დამფრთხალი ეჩვენა ამ დროს, მისი პატარა გული აშკარად სწრაფად ცემდა
-გამარჯობა ... თქვენ ხართ ის მასწავლებელი ვის სახლშიც დადიან ?
-დიახ, გამარჯობა
-სასიამოვნოა. სხვანაირს გელოდით , ასეთი ახალგაზრდაც არ მეგონეთ - ხელი გაუწოდა და სესილიამაც წამსვე შეაგება. სახეზე შრამი ჰქონდა, თავზეც ეტყობოდა ჭრილობის კვალი , უცნაურად გამხდარი იყო ,მაგრამ სუსტიაო მაინც ვერ იტყოდით. ძალა ჰქონდა , რომელიც ვერ გეტყვით საიდან მოდიოდა, თითქოს საშიში ჩანდა,მაგრამ სესილიას შიში ნამდვილად არ უგრძვნია. ვერც მის ასაკს დაადგენდით მარტივად, თითქოს დიდი იყო და თან არა - გმადლობთ ბავშვებს რომ ასწავლით , ორივეს ძალიან უყვარხართ
-მიხარია თუ ნამდვილად ვუყვარვარ ... პეტრეს ალბათ იმდენად არა - ბიჭს გადახედა , რომელიც კარადაზე დადებულ პარკებში იქექებოდა, პურს და სოსისს ჭამდა ისე რომ სულ არ აღელვებდა დანარჩენები
-მასწავლებელოო მეც მიყვარხარ, მართლა...ეს ინგლისური არ მიყვარს და რა ვქნა -სავსე ჰქონდა პირი,მაგრამ მაინც წამსვე გააპროტესტა ქალის ნათქვამი
-რას შვები ბიჭო... მოხარშვა უნდა მაგას
-ოო დედა ასეც გვაჭმევს - პეტრეს პასუხი აშკარად არ მოეწონა სანდროს, სახეზე ხელი ჩამოისვა და წამოსასროლად გამზადებული სიტყვები როგორღაც გააჩერა.
-მე დაგტოვებთ...ვიმედოვნებ ბავშვების ჩემთან მოსვლის წინააღმდეგი არ ხართ
-მოვლენ აუცილებლად, მე გაძლევთ პირობას . მადლობა კიდევ ერთხელ - გააცილა, კიბეზე იდგა და იმ სახლისთვის სრულიად შეუფერებლად გამოიყურებოდა, თითქოს სხვაგან იყო, სხვა იყო თავისი ნაცრისფერი თვალებით ამბობდა ბევრს, მაგრამ მისი წაკითხვა სესილიასთვის შეუძლებელი გახლდათ .
……….
ჯანაშიები შაბათის მეცადინეობაზე გაზრდილი რაოდენობით მივიდნენ და ორშაბათსაც სკოლაში იმაზე მეტნი გამოცხადდნენ ვიდრე ჩვეულებრივ. ბევრი ბავშვი ჰყავდა ირგვლივ, ყველასთვის თანაბარი ყურადღება უნდიდა დაეთმო, ენერგია თითქმის აღარ ჰქონდა ამიტომ სამასწავლებლოში ჩვეულებრივზე დიდხანს დაჯდა, რაც უკვე ნიშნავდა ახალი ჭორების მოსმენას
_მოვიდნენ ეს ველურები და დააყენეს გაკვეთილი თავდაყირა... რა კარგი იყო რომ არ დადიოდნენ ახლა რა ეტაკათ კი, მაგრამ
_ჯანაშიაზე ამბობ? ჩემთანაც მოვიდა ... რა გააჩერებს გაკვეთილზე , აიყოლია სხვებიც
_შენიშვნასაც რომ ვერ მისცემ? თავხედი ლაწირაკი ... რა დრო დადგაა , თავზე დაგვასხდნენ და სიტყვასაც ვერ ვეუბნებით . ჩხუბი ატეხა კაცო შუა გაკვეთილზე,მაგათ გაშველებას მოვანდომე 10 წუთი. ისედაც ვერაფერს ვასწრებ
_სანდროს გამოექცნენ ეტყობა ... გამობრძანდა ციხიდან და მიემატათ კიდე ერთი არანორმალური
_ახალი ტანსაცმელი აცვიათ და დაბანილებიც მოვიდნენ . ჩვენმა ძმამ გვიყიდაო ბავშვებთან ამბობდა პეტრე და ნეტა საიდან მოიტანა ასე უცებ ეგეც ახლა იმ დღესვე არ დაესაქმებინათ
_სახლში გაჩერების უნდა გეშინოდეს აწი... თვითონ ხო არის , მაგრამ ძმაკაცები? გახსოვს სკოლაში რომ იყო რა ხალხი აკითხავდა?
_რა დამავიწყებს ... მე ვიყავი მაგის კლასის დამრიგებელი. ოოხ რა ტვინიი აქვს და რა გზას დაადგაა . ამიტოა წრე მნიშვნელოვანი, გადაეყარა უზნეო ხალხს თორემ ეგ ისეთია რომ ესწავლა ნებისმიერ რამეს გააკეთებდა
_ისეთი ლაპარაკი იცის გეგონება ლოთების და ბ.ზების კი არა ფილოსოფოსების შთამომავალიაო
_გაგაბრუებს , ეჭვი შეგეპარება ეს ცუდ საქმეს როგორ გააკეთებსო . ეშმაკია ნამდვილი ... უჩხუბიათ, დაუხოცავთ ლამის ერთმანეთი . ჩემი მეჯვარე მაგათი კარის მეზობელია , ისე ურტყამდა რომელიღაცა ძმასო გვეგონა მოკლავდაო. ვერც გავეკარეთ ვერავინ , სულელია რა ვიცი რას გვიზამს სადაც ერთხელ იჯდა მეორედ რა ჭკუა დაუშლისო . ბავშვები ტიროდნენ თურმე , იყო ერთი ამბავი იმიტოა დღეს ყველა სკოლაში, გამოქცეულები არიან ალბათ
_დედა გოგო ნეტა ის ანასტასიაც მაგან ხო არ დაწვა ... არ იღებს ხმას , იმდენჯერ ვკითხე და მდუღარე გადამესხაო . რანაირად გადაისხი_თქო რომ ჩავეძიე ჩაის ვიკეთებდი და გამივარდაო , ხან ფეხი ამისრიალდა და დავეციო ყველას სხვადასხვა ამბავს უყვება . ტყუილის მოფიქრება იცოცხლე არ უჭირთ
_კაი ქალო ბავშვს რანაირად დაწვავდა
_რა ვიცი მე იქნებ ჩხუბობდნენ და დაეტაკა იცი? ძალით დაწვა_თქო მაგას კი არ ვამბობ
_ჯანაშიები არ ვიცი და იმ ჭყონიას რას უშვები, კუდაბზიკა დედამისი რომ იკლავს თავს უწერ ათს თუ გადაგყავს რვაზე...
საუბარი კიდევ გაგრძელდა, მაგრამ სესილიას მთელი დღე მხოლოდ ჯანაშიებზე ეფიქრებოდა. სხვა ვერაფერი მოიფიქრა იმის გარდა რომ ვაჩეს დალაპარაკებოდა
_ხუთი წუთი დამითმე
_გისმენთ
_სანდრო ჯანაშიაზე რას მეტყვი
_მოსეს ძმაკაცია ეგ , ამაღლობელს კითხეთ და გიპასუხებთ რა კაცია სანდრო ჯანაშია
_ხედავ სადმე მოსეს? მე ვერა ... ამიტომ გეკითხები შენ
_ჭორები მოსმენილი გექნებათ, მე ვერაფერს გეტყვით იმის გარდა , რომ მოსეს ბავშვობის მეგობარია და როგორც ვიცი ციხეშიც არ დაუტოვებია უყურადღებოდ. ჭორაობას ვერ დავიწყებ, თქვენის ნებართვით დაგტოვებთ
არ ელოდა ამაღლობელს თუ ასეთი მეგობარი ეყოლებოდა . ჯანაშიაზე ვერაფერს ჰკითხავდა რადგანაც თავად მისი მდგომარეობა იდგა კითხვის ნიშნის ქვეშ .
-ბიჭები როდის მოვლენ ვინმემ იცით? იქნებ შევთანხმდეთ და კვირაში ორი-სამი დღე მაინც იაროთ . გასაგებია, რომ რეპეტიტორებთან ემზადებით ,მაგრამ სკოლიდან არ მიიღეთ ის ცოდნა რაც გაქვთ?
-მოვლენ მას , ხომ დაგპირდნენ ... ახლა რაღაც საქმეებზე დარბიან
-შენც გარბიხარ გატყობ- ჩანთით ხელში მდგომი აათვალიერა და წარბები მაღლა აზიდა
-აუ ხოო, ქართულზე ვაგვიანებ
-ამ მასწავლებლებს გაკვეთილები არ აქვთ? რომელი საათია - მაჯაზე მორგებულ საათს დახედა და თვალები აატრიალა - მიდი წადი, არ დააგვიანო
-მეც გავდივარ
-როგორც სჩანს შენ რჩები მხოლოდ
-დიახ, ისტორიაში საკონტროლო მაქვს დასაწერი და ჯერ არც მეჩქარება სადმე - ბავშვების გასვლას დაელოდა და შემდეგ შეხედა სესილიას- მას, ერთი კითხვა მაქვს
-გისმენ , დეა რამე პრობლემა ხომ არაა რომელიმე მასწავლებელთან
-არა, ყველაფერი რიგზეა ...მოსეზე მინდოდა მეკითხა. ნახეთ დაბრუნების შემდეგ?
-სკოლაში როგორც ვიცი არ მოსულა , ამიტომ არაფერი ვიცი. შენც არ გაქვს ინფორმაცია?
-ერთხელ მელაპარაკა მხოლოდ, გამოჯანმრთელებამდე მარტო მინდა ყოფნაო, მერე მივხედავ ყველაფერს ჯერ არ მინდა ვინმემ შემაწუხოსო,სალომეც გააფრთხილა არავინ დამაკავშიროო, არადა ინტერვიუ უნდოდათ ისე გავრცელდა ვიდეოები ,წესით შანსს უნდა იყენებდეს ის კი ჩაიკეტა. ისიც არ მითხრა სად ცხოვრობს , მხოლოდ ის ვიცი,რომ სახლის პოვნამდე მეგობართანაა . ასეთთან ვისთან ცხოვრობს მისვლა რომ ამიკრძალა ვერ ვხვდები,თუმცა იმდენ ვინმეს იცნობს არაფერი მიკვირს. ბიჭებსაც არ ხვდება და ვიფიქრე თქვენ დაგიკავშირდებოდათ...
-ჩვენ ერთხელაც არ გვისაუბრია... ვიცი მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა და გაკვეთილებზე დასწრებას ვერ მოვთხოვდი მითუმეტეს ამ ვითარებაში ,როდესაც სხვებიც არ არიან. იმედია მალე დაუბრუნდება ჩვეულ ცხოვრების რიტმს.
-ვფიქრობ გაუჭირდება...ტრამვები შეაფერხებენ მის გეგმებს და ბრძლის გარეშე ცხოვრება გაურთულდება
დეა მართალი იყო,მაგრამ სესილიას ვერც წარმოედგინა რამდენად რთული გადასატანი იყო მოსესთვის ბრძოლის შემდგომი პერიოდი , მთელი დრო რასაც უმოძრაოდ ატარებდა სხვის სახლში შეხიზნული, პატარა ბავშვივით მეგობრის მზრუნველობის ქვეშ ,სრულიად უმოქმედოდ.
-რა ხდება სოფელში
-ბიძაშენს ყველა მეზობელმა დაადო ... ბიცოლაშენს დაუწყია რაღაცაზე ჩხუბი, ღობეზე თუ რაღაც სისულელეზე და საერთოდ ჩაკეტილები არიან
-სოფო ნახე შენ ისევ?- თავი ოდნავ წამოსწია და ბიჭს ეჭვისთვალით გახედა
-შემთხვევით შემხვდა
-მერამდენე შემთხვევითობაა... თავი დაანებე
-მე კი დანებებული მაქვს, მაგრამ არ დადის მაგ ორზე კარგი ამბები
-რაო სოფელმა, მოკლე კაბიანი გოგოები დაინახეს და ბ.ზები არიანო?
-ჭორაობას ვერ დავიწყებ ახლა...ადგები და თვითონ გაიგებ ყველაფერს რა მართალია და რა არა
-მე კიდე კარგახანს ვერ გავალ აქედან ... მითხარი ბარემ. ვინმე აეკიდა რომელიმეს?
-არც თვითონ აკლებენ ...შენს სკოლაში უნდა ყოფილიყვნენ. ბიჭებიც უფრო დასტოინად იქნებოდნენ
-კარგი , ნამიოკებით ლაპარაკის თავი არ მაქვს. მე ვერავის აღვზრდი, მაგათთან საქმის დაჭერა არ მინდა
-თავად გჯერა რასაც ამბობ?
-გეყოფა-მეთქი...ეგ რა არი, რა მოიტანე
-საჭმელია , შენ რო უნდა ჭამო რატო გავიწყდება
-ბინაზე რა ხდება ...
-ფასზე ვებაზრებით დავაკლებინებთ რა ისე რო ყიდვა შეძლო
-ყიდვას რანაირად შევძლებ... მერე არაფერი დამრჩება და მე როდისღა გავალ ,მოვიგებ თუ არა ეგეც ვინ იცის
-დაყენდი რა, ჩვენ რისთვის ვართ ... მოგცემთ ,მერე მოიგებ და დაგვიბრუნებ ისე ,რომ არც არაფერს გააკეთებ . ახლაც იმდენი ჰქონდა დადებული ჩემ არანორმალურ ძმას, რომ წაგეგო სახლ-კარს მაყიდინებდა ეგ ჩემისა
-ბინის ყიდვა თუ გინდათ იყიდეთ...მე მხოლოდ დაქირავება შემიძლია ამ ეტაპზე
-ატრ.კებ ,მაგრამ არაუშავს...მოხვალ ნელ-ნელა ხოდზე
-სხვა რა ხდება - სუფრას დახედა და ზანტად დაიწყო ჭამა,ისიც იმიტომ რომ ბიჭს არაფერი ეთქვა.
-რავი, სხვა არაფერი ... შენი ბიჭები ფორიაქობენ, ნახვა გვინდაო
-არ უთხარი საქმეებს მიხედეთ-თქო?
-კი ვუთხარი .რაღა დარჩა მოგხსნიან მაგ სახვევებს და წახვალ სკოლაშიც , ნახავ საყვარელ პედაგოგებს
-არ ვაპირებ სანამ სახე ახეული მაქვს
-კომპლექსიანი როჟა ხარ რა, დიდი ამბავი ოქტაგონზე იყავი თუ ქუჩის ხულიგნებმა გცემეს და გიტყდება შე ჩემა
-ტვინს ტყნ.ვ შენი ლექციებით ... მეძინება
-სულ როგორ გეძინება შე ჩემა, მაგდებ ოთახიდან და მერე რას შვები ნეტა . მარტო რო ხარ სულ
-მშვიდად მინდა ვიყო, უამრავი რამ მაქვს მოსაფიქრებელი და ფიქრს დრო სჭირდება,მარტო ყოფნაც და სიმშვიდეც
- მე კი წავალ,ბაზარი არაა ,მაგრამ შენ ასე დიდხანს თუ დარჩები დეპრესიას აიკიდებ
ვინ იცის იქნებ,მართლაც ახდენილიყო ბიჭის სიტყვები,რომ არა სესილიას თავს დამტყდარი ინციდენტი რამაც მოსე აიძულა თავშესაფრად ქცეული სახლიდან გასულიყო.

სახლში დაბრუნებულ სესილიას ფანჯარა ჩამტვრეული დაუხვდა, კარიც ღია იყო და შესვლისთანავე მიხვდა, რომ გაქურდეს. ირგვლი ყველაფერი არეული იყო, რამდენიმე ოთახი გაიარა და შემდეგ გაიგო მეორე სართულიდან მომავალი ხმა, შეეშინდა,იმდენად რომ დაყვირებაც ვერ მოახერხა, დადუმებული იდგა და შემდეგ უყურებდა როგორ გადმოხტა ზემოდან ვიღაც , ეზოში გაქცეულ ქურდს უყურებდა,მაგრამ ვერაფერს აკეთებდა . ტელეფონის ვიბრაცია იგრძნო და ინსტიქტურად უპასუხა
-მასწავლებელო , მოკლე თხოვნა მაქვს ... მინდა ჩემი ბიძაშვილები
-გამქურდეს, მოსე - სიტყვები ძლივს გადააბა ერთმანეთს და მერე ატირდა- ყველაფერი განადგურებულია... ბებიას ნივთები ,ღმერთოო
-არაფერი გაკეთო,დამშვიდდი ...მოვდივარ ,მისმენ?- საუბრის თავიც არ ჰქონდა ახლა კი საწოლიდან სასწრაფოდ წამოდგა, ჩაიცვა და ეზოში დატოვებული მანქანის გასაღებიც პირველად აიღო. არაფერზე ფიქრობდა სესილიას გარდა- მელაპარაკე , აქ ვარ ... რა წაიღეს
-სამკაულები ... -საძინებელში იდგა და გადმონგრეულ კარადას უყურებდა. არსად იყო ზარდახშა რომელშიც საყვარელ ნივთებს ინახავდა- ბებოს დატოვებული სამკაულებიც აქ მქონდა... გავგიჟდები .
-სესილია ... სად ხარ - მოსე ეძახდა. იმაზე მალე მივიდა ვიდრე ელოდა. მაქსიმალური სიჩქარით ფარავდა მანძილს სანამ ქალი არ დაინახა მანამ ვერც ამოისუნთქა. ტიროდა, ასეთ სუსტს და დაუცველს პირველად ხედავდა და მის მდგომარეობას სანამ შეაფასებდა მანამ ვერაფერს აღიქვამდა ,მხოლოდ სესილიას ცრემლიან თვალებს, მთრთოლვარე სხეულს და გულწრფელ , ნამდვილ ემოციებს
_ღრმად ისუნთქე , წყალი დალიე და მითხარი ზუსტად რა დაკარგე- არ შეხებია ისე გავიდა ოთახიდან. ტირილის საშუალება მისცა, ქვემოთ ჩავიდა, ყველაფერს გადახედა და უკან წყლით სავსე ჭიქით დაბრუნდა . სახეზე ჩამოყრილი თმა გადაუწია, მის წინ ჩაიმუხლა და ჭიქა მიაწოდა
_დავკარგე რას ნიშნავს ? ქურდობა როდის გახდა დაუდევრობა... მე რა ქუჩაში დამივარდა სამკაულები ?
_რატომ არასდროს მისმენ ... კონკრეტულ კითხვას გისვამ მითხარი რა დაკარგე. ბეჭედი , საყურე , სამაჯური , ყელსაბამი თუ რა
_ყველაფერი ... ზუსტად არ მახსოვს აქ რა მქონდა და როგორ გითხრა. მთავარი ისაა რომ ბებიას გულსაბნევი არ არის . პოლიციაში წავალ და განცხადებას დავწერ ... იქნებ იპოვნონ სადმე ... რომელიმე ლომბარდში წაიღებს . ფოტო უნდა ვიპოვო ,სადღაც მქონდა _ხელები უკანკალებდა,ჯერ კიდევ ჰქონდა სახეზე ცრემლების კვალი,მაგრამ გონს მოსვლას იწყებდა_ თორნიკეს მეგობრებს დავურეკავ და იპოვნიან. ამათთან უბრალოდ განცხადებას დავწერ
_არაფერი გააკეთო... მე დაგიბრუნებ ყველაფერს . ახლა დამშვიდდი , როგორ კანკალებ _ ტელეფონი ხელიდან აართვა და მისი მტევნები თითებსშორის მოიქცია _რომ მოხვედი აქ იყვნენ?
-კი არ იყვნენ , ერთი იყო ... ფანჯრიდან გადახტა. ეტყობა არ ელოდა დღეს თუ დავბრუნდებოდი. ფანჯარა გაუტეხავს,ასეთები არც ვიცი იყიდება კიდევ სადმე? როგორ მიყვარდა _ ისე მოექუფრა სახე, ისე საყვარლად წუწუნებდა სულ სხვანაირი იყო . თვალები დახუჭა და ღრმად სუნთქავდა, თან ითვლიდა როგორმე რომ დამშვიდებულიყო ამ დროს კი გონება გაუნათდდა- ის ქურთუკი ... ის ბიჭი იყო . აქამდე როგორ ვერ მივხვდი. საზიზღარი, ბავშვები რომ სცემა არ ეყო ?
_ვინ ბიჭი
_სანდრო ჯანაშია
_გმორიცხულია!
_რატომ , არ იკადრებდა?
_რადგან ერთხელ იჯდა ყველა დანაშაული მისი ჩადენილია?- გაბრაზებულმა გაუსწორა მზერა , ყველა ემოცია შეეცვალა
_სხვაზე ვერაფერს ვიტყვი, მე რაც დავინახე მხოლოდ ის ვიცი
_ჯანაშია არ იქნებოდა და მორჩა ! სამკაულები კი დაგიბრუნდება დღესვე
_პოლიციაში წავალ და დამიბრუნებენ მე სამკაულებს და ჯანაშიას ციხეს-გაცოფებული იყო და სულ აღარ ეტყობოდა წუთის წინ რომ ტიროდა
_მაგას არ გააკეთებ !
_უკაცრავად ?- მაჯაზე მოჭერილ თითებს დახედა და მერე მაღლა ახედა
_ჯანაშიას თუ უჩივლებ მივალ და ვიტყვი, რომ მე მოვიპარე ყველაფერი
_ასე როგორ იცავ ყაჩაღ , არაკაც ბიჭს ... მაინც რა წრე გყავს ასეთი. შენც ხომ არ ერთობოდი ხოლმე ასე -ხელი გამოგლიჯა და დაუფიქრებლად უთხრა ყველა სიტყვა
_მასწავლებელო ახლა აღელვებული ხარ და არ იცი რას ამბობ-ერთიანად ჩაქრა, უკან გადადგა ნაბიჯი
_მაჩვენე შენი მეგობარი და გეტყვი ვინ ხარ შენო
_რა სამწუხაროა ჩემზე ასეთი წარმოდგენა რომ გაქვს. შენგან მეტს ველოდი , სამწუხაროა
_როგორ შეგიძლია ამ ყველაფრის შემდეგ მე დამადანაშაულო
_საღამომდე დაგიბრუნებთ ნივთებს,მასწავლებელო
_თითქოს მართლა შენ გქონდეს
_ჩავთვალოთ რომ მათხოვეთ და გიბრუნებთ
_სხვის სახლშიც შეძვრება და ვინ იცის რას დაუშავებს
_სანდრო არავის სახლში შეძვრება !
_ტყუილად დააპატიმრეს ? აჰ,თუ სხვა საქმეებზე მუშაობს, შეიცვალა ალბათ სფერო
_მე მეტს ვერაფერს ვიტყვი , თავად გადაწყვიტეთ როგორ მოიქცევით
_წახვალ და სცემ თუ როგორ დაიბრუნებ
_მე არავის ვცემ საქმის მოსაგვარებლად ... თქვენ ისევ შეცდომა დაუშვით ,მასწავლებელო
-თითქოს ჯერ არ გაგიკეთებია
-ხო, აქამდე ასე არავისში შევმცდარვარ,თქვენ პირველი ხართ ... თუ კიდევ აღმოაჩენთ რაიმეს რაც არ არის ,მომწერეთ . სახლიდან არ გახვიდეთ, მალე დავბრუნდები .

თავდახრილმა , ნელი ნაბიჯებით მიმავალმა გადაიარა ეზო და სესილიამაც ახლა აღიქვა ჯერ კიდევ რომ არ ჰქონდა ხელიდან სახვევი მოხსნილი. ქალი უყურებდა როგორ ჩაჯდა ძვირადღირებულ ახალთახალ მანქანაში და რა სიჩქარით დატოვა ქუჩა . ყველაფერი ერთმანეთს დაეწყო, გონებამ ყველა განვლილი ამბავი ამოუგდო რაზეც თვალი დახუჭა და როცა საკუთარ პრინციპებზე უარი თქვა . იმდენად იყო სავსე ამდენი არასწორი უკანონო ქმედებით ამჯერად დანაშაულის დაფარვას არ აპირებდა.
პოლიციის განყოფილებაში შესვლამდე ცდილობდა თორნიკესთან დაკავშირებას,მაგრამ არ გამოუვიდა მისი მეგობრების შეწუხება ჯერ არ სურდა. განცხადება დაწერა, ერთ-ერთ პოლიციელს ესაუბრა ,ყველაფერი დეტალურად უამბო მხოლოდ ჯანაშია არ უხსენებია ,თავი რატომ შეიკავა თავადაც არ იცოდა.
ღობესთან უცხო მანქანა დახვდა, არც დაუშვია, რომ მოსეს თან ექნებოდა მოპარული ნივთები ის კი აივანზე დახვდებოდა . შესასვლელში იდგა უმეტყველო სახით , ხელში ზარდახშითა და მზერით,რომელიც რენტგენივით აღიქვა სესილიამ. უახლოვდებოდა და ძალა ერთმეოდა
-ვინ იყო
-მე !
-მოსე
- ნახე ხომ ყველაფერია - სახლში შეჰყვა, ზარდახშა გახსნა და მაგიდაზე გადმოაპირქვავა
-უნდა მითხრა ვინ იყო ... მე პოლიციის განყოფილებაში ვიყავი , მაინც იპოვნიან
-მასწავლებელო , ნახეთ ხომ ყველაფერია და წავალ . დანარჩენს თავად გაარკვევთ
-ეს ქურთუკი , რატომ გაცვია ... -ახლაღა შეამჩნია მისი სამოსი
-ხომ აღუწერეთ ზუსტად, ქურთუკზე რა გამოსახულებაცაა ... დაველოდები ,როდის მომაკითხავენ
-შეიშალე? -ისედაც ხომ წუხდა,მაგრამ ახლა საერთოდ დაკარგა კონტროლი
-მე თქვენ გითხარით რისი თქმაც მსურდა, მაგრამ არ დაიჯერეთ. მე ტყუილად არაფერს ვამბობ ! თუ ვინმეს დაიჭერენ ეს ვინმე მე ვიქნები - ისე უყურებდა როგორც არასდროს
-ასე გინდა განცხადება უკან წავიღო? შენი მანიპულატორი ბუნება ჩემზე არ გავრცელდება- ცდილობდა თავი დაეცვა, მაგრამ თავადაც არ სჯეროდა იმის რასაც ამბობდა
-ვხედავ, როგორი დამოუკიდებელი გადაწყვეტილებებით ხართ ... ძლიერი და პრინციპული ქალი -ჩაიცინა და მზერა გაუსწორა
-რამდენი დანაშაული უნდა დავფარო , ჩხუბი, ხულიგნობა, ქურდობაც? უკვე მგონია,რომ კაციც რომ მოკლან ჩემს წინ რაღაც არგუმენტი გექნება ჩემს შესაჩერებლად... ეს რა ადგილია საერთოდ
-ვნახოთ როგორ მალე იმოქმედებს პოლიცია, დაელოდეთ ...არ მგონია აქ სხვისი ნივთები იყოს ამიტომ წავალ. ეს უკანასკნელია, სხვა დროს აქ არავინ შემოვა. ფანჯარას რაც შეეხება, მოვლენ და გააკეთებენ
-ქურთუკი გაიხადე ამით არ გაგიშვებ ! - ამჯერად თავად გადაეღობა წინ, კარი მიხურა და მიეყრდნო - გელოდები
-მასწავლებელო , საკუთარ ჩარჩოებს ხომ არ გასცდით ? მოსწავლეს გახდას სთხოვთ?
-მოსე , გაიხადე . ჭკუიდან ნუ გადამიყვან არ ვარ ადეკვატური
-ფოტოს გადავიღებ და ავტვირთავ , გაწყობს ?
-გინდა გამაგიჟო, ხომ? -ისტერიკა ეწყებოდა . სესილიას კი ერთი უკიდურესობიდან მეორეში გადავარდნა მარტივად შეეძლო
-ნუ ყვირით, თავი გეტკინებათ
-უკვე მტკივა ,თანაც ძალიან და საერთოდ რატომ გელაპარაკები?- უცებ მიუახლოვდა, ქურთუკს თითები ჩაავლო, ერთი ხელი შიგნით შეაცურა და ბიჭის სხეულიდან მოშორება ნახევრად მოახერხა კიდეც - შენ რა ნეკნებიც გტკივა? - მისი რეაქცია რომ დაინახა ლამის ტირილიც დაიწყო. გული ყელში რომ ებჯინებოდა თითქოს საკმარისი არ იყო, ვერ აზროვნებდა თორემ საკუთარ თავს შორიდან თუ დაინახავდა იქ ვიღაც უცნობი ქალ იქნებოდა
-გაბზარული მქონდა და თუ ნელა არ იმოქმედებ კიდევ უფრო მეტად მატკენ -ზემოდან უყურებდა, ახლოს მყოფს მთლიანად გრძნობდა და მაინც ბრაზს ვერაფერს უხერხებდა
-როდის გამოჯანმრთელდები - წარბები შეჭმუხნა - მაისურით როგორ წამოხვედი, გარეთ ისე ცივა
-ქურთუკს მაშორებთ,რა გავაკეთო- თითებზე თითები შეახო და მთლიანად მოშორების ნება არ მისცა
-რომ მოხვედი მანტო გეცვა , მანქანაში გაქვს ალბათ და ჩაიცვამ . ხელი გამიშვი
-რას იფიქრებენ ასე რომ დაგინახონ, მოსწავლეს აშიშვლებსო- საუბრობდა ქალს სუნთქვა შეუკრა. უკვე მზერას არიდებდა და სიწითლე სულ უფრო მეტად ემატებოდა - გონს მოდით და განაგრძეთ თქვენი საქმე, სწორი გზა
-სხვისი დანაშაულის გამო პრობლემებში არ გაეხვევი!
-მეც ამას გეუბნებოდით, სხვის გამო სანდრო არ დაისჯება !
-კიდევ მას იცავ? მაშინ მითხარი ვინ იყო და რატომ ეცვა მაინცადამაინც ეს ქურთუკი - მოშორდა და თავზე მოიჭირა თითები- გავგიჟდები!
-მარტო დაგტოვებთ. აქაურობა დაალაგეთ და თქვენც დამშვიდდებით- უცებ აჩქარდა, ქალმა თავიდან მიზეზი ვერ გაიგო ასე სწრაფად რატომ მიდიოდა, როცა აშკარად ტკივილები ჰქონდა. შემდეგ დაინახა ეზოში შესული ორი ფიგურა, მოსეს ხმაც გაიგო, რაღაცას უყვიროდა ერთ-ერთს, მესამე ამ დროს გაქცევას ცდილობდა, როცა ახალმისულმა ხელი ჩაავლო და ამაღლობელის წინააღმდეგობის მიუხედავად სახლისკენ წაათრია
-მასწავლებელო... მასწავლებელო აქ ხართ? გამოდით
-რა ჯანდაბას აკეთებ... შენ ხომ არ გაგიჟდი. აქედან მოშორდი დროზე და ესეც წაათრიე-მოსე ცდილობდა გაეჩერებინა,მაგრამ სუსტად იყო ჯანაშია კი არც ძალის ნაკლებობას განიცდიდა და არც ბრაზის
-შენ ეგ გაიხადე , აქ დააგდე და წადი !
-სანდრო , იცოდე დაგკარგავ
-ამისთვის? ამ ნაბ.ზარი ბიჭის გამო ახლა შენ უნდა დაისაჯო? მოვკვდები და ამის გამო შენ არ გაგსვრი
-ხო დავუბრუნეთ ყველაფერი, გამიშვი შენი ძმა არ ვარ? მეტჯერ აღარ ვიზამ, გეფიცები
-მოკეტე თორემ ენას ამოგთხრი შე არაკაცო! - ხელი ისე ჰკრა ზურგზე რამდენიმე ნაბიჯი ინერციით გადადგა და გაშეშებული სესილიას წინ აღმოჩნდა სრულიად უცნობი ახალგაზრდა ბიჭი, რომელიც საოცრად ჰგავდა სანდროს - ფეხი არ მოიცვალო მანდედან და ბოდიში მოუხადე ახლავე , დროზეე ! - ისე უღრიალა ქალიც კი შეკრთა, ბიჭი კი მაშინვე მუხლებზე დადგა, თავი ლამის იატაკზე ჰქონდა დატანილი
-სანდრო , ოოხ სანდროო შენი სიჯიუტე- მოსეს ხმა ესმოდა, მაგრამ წინ დამხობილ ბიჭს უყურებდა , მასაც ისეთივე აღნაგობა ჰქონდა როგორც სანდროს . ტყუპებივით იყვნენ ,მხოლოდ სიმაღლით იქნებოდა მცირედით ნაკლები და წონით მეტი ისიც უმნიშნელოდ
-მაპატიე , მე ვიყავი სახლში ... ბოდიში რა , ხომ დაგიბრუნეთ ყველაფერი . არ გამიშვათ რა ციხეში , მოვკვდები იქ არ შემიძლია. რასაც გინდა იმას გავაკეთებ ,რაც გინდათ ის დამავალეთ ოღონდ ციხეში არ გამიშვათ - ის იყო ფეხებზე უნდა შემოხვეოდა სანდრო რომ წვდა და უკან დაქაჩა
-არ შეეხო ! მისი გადასაწყვეტი არაფერია, აქ უბრალოდ მოხვედი ახლა თვითონ წაგათრევ განყოფილებაში და თუ არ აღიარებ გეფიცები იქვე გადაგიმტვრევ მუხლზე და მერე ნაღდად დავბრუნდები უკან, იმენა ჩემი დანაშაულისთვის ჩავჯდები . იქ სჯობდა თქვენთან დაბრუნებას
-გეყოფაა არ მინდოდა-თქო ხომ გითხარი ... იმან ფული წააგო და ისე ურტყეს ვერც ჭამს, ვერ ნახე როგორ მ.ენრძრა სახლში სანამ წავიდოდნენ?შენ რა იცი მეორედ რომ მოდიან რას აკეთებენ...იცი? არ იცი ! სულ ძმაკაცებთან ერთად იყავი და მერე ციხეში წახვედი. ვითომ მაგარი საქმე გააკეთე ჩვენს მაგივრად ჩაჯექი. აჰაა წამიყვანე , მოვშორდე მაგათ,მოვკვდე იქნებ და დავისვენო თქვენგან ,ყველასგან
-პატარა მანიპულატორო...გგონია ახლა იტირებ და დამაბოლებ? ვჭამე ეგ მე უკვე ერთხელ იმ ნაბიჭვარ კაცთან ერთად რომ მოიპარე და მევედრებოდი მამა არ დააჭერინოო
-სანდრო , გეყოფა... აქედან წავიდეთ
-ბოდიშს გიხდით , კიდევ ერთხელ მაპატიეთ ამ ყველაფრის ნახვა რომ მოგიხდათ დამატებით - ღრმად ჩაისუნთქა, წამით თვალები დახუჭა თავი რომ გაეკონტროლებინა და შემდეგ მაქსიმალურად ადამიანური ტონით მიმართა ქალს.
-მოსე - აღარ იცოდა რა ეფიქრა, რა გაეკეთებინა ... ბიჭს უყურებდა და პასუხს ელოდა
-მანქანაში დამელოდეთ სანდრო, გთხოვ .უბრალოდ მანქანაში დაჯექით , კიტა - მეორე ძმასაც გადახედა და რომ გავიდნენ მერე მიუახლოვდა ქალს - ახლა კარგად გრძნობ თავს? როდესაც ყველაფერს არკვევ და სწორად აკეთებ , მშვიდად ხარ? წავიყვანო ეს ორი განყოფილებაში და დაველოდოთ რა მოხდება?
-მოიპარა
-დაგიბრუნე ის რაც მოიპარა ... შენ აქაურობას ვერასდროს გაიცნობ, მე კი ვიცი და მხოლოდ სულ ცოტა დრო გთხოვე . ასეთი რთული იყო?
-საჩივარი გამოვიტანო?
-მე შენ არასდროს გთხოვ მაგას ... შენ ჩემი უმარტივესი თხოვნა არ შეასრულე, ვერ შეასრულე და ახლა აღარაფერია შენზე. პოლიციელები დაგიკავშირდებიან და მათთან ითანამშრომლე , მე შენი საქმიდან გასული ვარ
-გასაგებია სანდროს რატომაც იცავდი,მაგრამ კიტას რატომ არ აჭერინებდი
-ბავშვია,რომელსაც ციხის გარდა ყველაფერი სჭირდება ,მასწავლებელო ... იქ ნამდვილად არ გავაშვებინებ. ამჯერად არა. სანდროს რომ სვამდნენ არავინ ვიყავი და არაფერი შემეძლო. არაადამიანების შვილი რომ ხარ ეგ უკვე სასჯელია, მთელი ცხოვრება მიგყვება
-მე მოვაგვარებ... არ წაიყვანოთ განყოფილებაში. სანდროს დაელაპარაკე
-დაგაგვიანდა - უმეტყველო სახე ჰქონდა, მისი მზერაც აღარაფერს ამბობდა. შებრუნდა და წავიდა. სესილია უყურებდა და იმ რამდენიმე წუთში იღებდა გადაწყვეტილებას სანამ მანქანა ადგილიდან დაიძვრებოდა. თავი უსკდებოდა, აირია და ამ ქაოსიდან გამოსავალს ვერ ხედავდა მერე უბრალოდ ინსტიქტს მიჰყვა და გაკეთა ის რაც არასდროს უნანია.
_მოიცადე... _სირბილის გამო გულისცემა აჩქარებული ჰქონდა , მანქანის წინ გაჩერდა და მერე კარი გააღო
_მასწავლებელო _მოსე ნამდვილად ვერ ხვდებოდა რა აზრები ტრიალებდა ქალის თავში
_ასე ვერ წახვალთ ... კიტას უნდა ველაპარაკო . მოლაპარაკებას ვითხოვ !_სანდროს შეხედა და მერე თავდახრილ ბიჭს
_რა მოლაპარაკება , ვერ ვხვდები ... ზარდახშა დაგიბრუნეთ, ყველაფერი იქ არის ... ხომ ყველაფერია ბიჭო _ უცებ წამოიწია და წელში მოხრილს თავიც ააწევინა _ შემომხედე , ამოღერღე
_გეფიცები ... ყველაფერია
_ეგ ცრემლები პოლიციისთვის შეინახე_თქო ,ტყუილად ზლუქუნებ
_პოლიციის განყოფილებაში არ წავა...თავად მოვუფიქრებ სასჯელს . იმედია მაძლევთ უფლებას , თვითონ გადავწყვიტო
_რა სასჯელი , მასწავლებელო
-შენთან არ ვსაუბრობ , მოსე და გთხოვ დამაცადე ! მოკლედ სანდრო , მე არ მაინტერესებს თქვენ ორს რა ანგარიშები გაქვთ , დაზარალებული აქ მხოლოდ მე ვარ შესაბამისად მე გადავწყვეტ მის ბედს ! შენ აირჩიე ციხეში გირჩევნია თუ განუსაზღვრელი დროით ჩემი სასჯელის მიღება და შესრულება _ ბიჭს მზერა გაუსწორა და პასუხს დაელოდა- ბევრი დრო არ მაქვს , ხუთამდე ვითვლი
_სულ მთლად შეიშალა _მოსეს ხმა გაიგო, მაგრამ ისევ დააიგნორა
_მე მასზე პასუხს აღარ ვაგებ ... თუ რამე ისე არ წავა მე
_საერთოდ ყველა ჩვენ დანაშაულზე რომ ვაგებდეთ პასუხს ეს სამყარო უკეთესი იქნებოდა . კიტა , გისმენ
_თქვენი სასჯელი რა იქნება
_თანახმა ხარ თუ არა
_ მე რა ვიცი შენ რას მოითხოვ ... იქნებ უარესს მიკეთებ რამეს
_კიტა! _ მოსემ ისე გახედა ბიჭი წამსვე გაჩუმდა
_ კარგი ... კარგი თანახმა ვარ
_ხვალ დილის 8 _ზე გელოდები
_მოიცა ასე მიჯერებ და მორჩა ?
_ხო, ასე გიჯერებ და კი არ მორჩა ხვალიდან ვიწყებთ _ კარი მიხურა , მოსეს შეკრული წარბებო დააიგნორა და უკან დაიხია _შეგიძლიათ წახვიდეთ _არ წასულა, მანქანიდან გადავიდა და წინ აესვეტა _რა?
_შეიშალე?
_როგორ მელაპარაკები ?
_მე როგორ გელაპარაკები თუ შენ რას აკეთებ ... ტიპმა გაგქურდა, ისტერიკა გქონდა, მე არ მენდე , არ დამიჯერე გავარდი და უჩივლე . ახლა კიდე რაღაც გამოსასწორებელ თამაშს იგონებ? იცი ვაფშე ვინ არის და რა შეუძლია გააკეთოს?ქურდიაო არ გაიძახდი?
_ვიცი,რომ მისი ციხეში გაშვება არ გინდოდა ... მის დასაცავად აქ ამით დამადექი და მაშანტაჟებდი -ქურთუკზე მიუთითა და თვალებანთებულმა გაუსწორა მზერა- შესაბამისად არის მასში რაღაც ნათელი
_არ ჩავერევი ხომ იაზრებ ამას
_ისე ამბობ თითქოს ჩვენს შორის ბავშვი მე ვარ
_კარგი იქნებოდა მართლაც ბავშვი ვიყო ...ვიცოდე მაინც რა ჯანდაბას ნიშნავს ეგ_ ჩუმად თქვა და ისე წავიდა ზედაც აღარ შეუხედავს. სწრაფად მიდიოდა, მანქანა ჩიხიდან რომ გავიდა ხმა შემდეგაც ისმოდა სესილიას კი შინაგანი კმაყოფილების შეგრძნება დარჩა,მაგრამ ტვინში სრული ქაოსი იყო.
................
ჯერ კიდევ არ იყო რვა საათი ჭიშკარი ,რომ გაიღო და ეზოში კიტა გამოჩნდა. ბნელოდა, მაგრამ სოფელს ეღვიძა , რამდენიმე მეზობელი პირუტყვს ტყისკენ მიერეკებოდა და მასწავლებლის სტუმარიც შენიშნეს.
_შემოდი _სახლის კარი გააღო და დაელოდა როდის შევიდოდა
_იყოს ... აქ ვიქნები
_მე მცივა და გარეთ ლაპარაკი არ მინდა _უყურებდა და ვერ ხვდებოდა რატომ ითრევდა ფეხს _შენ რა ჩემი გეშინია?
_მე? რისი უნდა მეშინოდეს ... რადგან არ იშლით შემოვალ _ მაშინვე დაიძრა ზღურბლი გადაკვეთა , მაგრამ იქვე გაჩერდა _ აქ ვიქნები
_რა თამაშია... სახლში შემოიჭერი ყველაფერი გადაქექე და ახლა რომ გპატიჟებ არ შემოდიხარ? არ მითხრა იატაკის დასვრას ვერიდებიო
_ხო ,ეგეც არის
_ხოდა გაიხადე და ისე შემოდი
_რა ვქნა?
_ღმერთო მიშველე ... შვილო , გაიხადე ფეხსაცმელი და შემოდი_თქო. გაყინული ხარ, ფეხით გამოიარე ალბათ ამხელა გზა_სავარძელში ჩაჯდა და ჩაის დიდი ფინჯანი აიღო
_რა უნდა გავაკეთო... რას მიპირებთ მაინც ვერ ვხვდები
_შენ რისი გაკეთება შეგიძლია
_მეე?
_დიახ , შენ ... კიტა ჯანაშიას . რამდენი წლის ხარ?
_17
_ხო აი 17 წლის ბიჭი რას აკეთებ ... სკოლიდან გასული ხარ, ცხრა კლასის ატესტატი გაქვს მხოლოდ. რა გეგმა გაქვს არ იცი? რა გინდა გააკეთო
_არ ვიცი ...
_რისი გაკეთება შეგიძლია... როგორ ცხოვრობ. რამეს ხომ აკეთებ , არა?
_ვმუშაობ ხოლმე, მუშად.
_და ასე გინდა გაატარო დარჩენილი ცხოვრება? როცა ფული დაგჭირდება ვიღაცის სახლში შეძვრები თან ასე უნიჭოდ იქურდებ და მერე ციხეში იქნები? არ გინდა მშვიდი ცხოვრება, ოჯახი , ცოლი, შვილები ...თუმცა მამაშენიც არაფერს აკეთებს , მაგრამ აი რამდენი შვილი ჰყავს . ალბათ იგივეს გეგმავ
_არა ! -წამსვე იუარა ,თანაც მტკიცედ სესილია კი მიხვდა,რომ სწორ გზას ადგა
_აბა? რას ფიქრობ
_არაფერს! ამაზე უნდა ვილაპარაკოთ ?
_კითხვას რომ გისვამ მიპასუხე... რა შეგიძლია რომ გააკეთო , რა გინდა რომ გააკეთო . აი საშუალება რომ გქონდეს რას გააკეთებდი თუ მხოლოდ ფული გინდა გქონდეს
_ფსიქოლოგთან ვარ თუ მასწავლებელთან სასჯელის მისაღებად
_ამბობდი მუშა ვარო ... შესაბამისად მიწის დამუშავებას და ნივთების გადაზიდვასაც შეძლებ ხომ?
_თავისთავად ... მიწების გამოყენებას აპირებთ ? მარტოს დრო დამჭირდება და თან უნდა მითხრათ რის დარგვას აპირებთ მიწა შესაბამისად რომ მოვამზადო
_მე არ ვიცი ეგ შენ უნდა მოიფიქრო რისი გაკეთება გაწყობს საკუთარი შემოსავლისთვის ... პირადად შენ რასთან მუშაობა შეგიძლია
_ვერაფერი გავიგე , მე რა უნდა გავაკეთო მაგის ფული რომ მქონდეს სათბურები გავაკეთო რაღაცები დავრგო და ბიზნესი მქონდეს ჩემ და ძმებს ასე ვაცხოვრებდი? ჩემ სახლში ყოფილხართ, ტასომ მომიყვა ... იქ რაც ნახეთ
_ყველაფერს მიალაგებ , მეორედ რომ მოვალ ბავშვებს მოწესრიგებული , სუფთა გარემო ექნებათ. ეზოში სათამაშო სივრცე , სახლში წესრიგი და ამ ყველაფერს მაქსიმუმ 2 დღეში გააკეთებ და მერეც შეინარჩუნებ
_ეგ რომ შემძლებოდა
_სცადე ოდესმე? მეეჭვება იქაურობის დალაგება ვინმეს ეცადა და მერე ამის შენარჩუნება. შენი პირველი დავალება ეგაა !
_რა, დალაგება?
_ბავშვებისთვის ადამიანური გარემოს შექმნა და იმ ყველაფრის ადეკვატურად გამოყენება რაც გაგაჩნიათ ... ისწავლი და ასწავლი როგორ დაალაგო არეული
_შეიძლება გავგიჟდე _ ძირს დაჯდა და კედელს მიეყრდნო _ რომ მოვდიოდი მეგონა აქ , თქვენთან გამაკეთებინებდით რამეს და თქვენ მეუბნებით სახლი დაალაგეო
_არა მხოლოდ ... ჩემი აქ ყოფნის განმავლობაში სულ გავაკონტროლებ რამდენად შეინარჩუნებ მაგ წესრიგს
_დედაჩემი ვერ აკეთებს მაგას და მე ამდენი ბავშვი როგორ გადავიყვანო სხვა რელსებზე
_ეგ ჩემი პრობლემა არ არის... თავად უნდა მოიფიქრო. შენი მასწავლებლები ამბობდნენ საუკეთესო იყო კლასში თუ მოგვისმენდაო , აზროვნების ნაკლებობას არ უნდა განიცდიდე .
_ ორი დღე ცოტაა... იმდენი რამეა ეზოში ისინი სად უნდა წავიღო რა ვიცი. ან ამდენი ჭუჭყიანი ნივთი სად გადავიტანო
_სუფთა ტანსაცმელი გაცვია ... ტანსაცმლის სარეცხი მანქანა თუ არ გაქვს ასე როგორ გამოიყურები
_ძმაკაცთან ვრეცხავ და რაღაცებს თვითონ... რეებს მალაპარაკებ , ე
_ტონი შეარჩიე, როგორმე
_ბოდიში ...
_ შენი მშობლები სინამდვილეში სად არიან
_წასულები არიან ქალაქიდან... ფერმაში მუშაობენ ახლა და ბავშვები ჩემს დასთან არიან
_ანასტასია როგორ დაიწვა
_წყალს აცხელებდა პატარა ძმა რომ დაებანა და გადაესხა . სახლში მარტო იყვნენ
_სანდრომ შენ გცემა თუ სხვებსაც სცემს
_მამა , დედას ურტყამდა რომ მოვიდა იმ დღეს და ის სცემა. სასტიკია, ველური , საშიშიც , მაგრამ ბავშვებს არასდროს შეხებია და საერთოდ სწორ ხალხს არ სცემს. გიჟი არაა , უბრალოდ ყელში აქვს ყველაფერი ამოსული და აღარავისთან ლაპარაკით არ აგვარებს , როგორც ადრე აკეთებდა . მიხვდა ზოგთან აზრი რომ არ აქვს _ ჩაიცინა ბოლოს და არეული მზერა იატაკს გაუსწორა _ კიდევ რას გავაკეთებ?
_საქმე მოიფიქრე რისი სწავლაც გინდა რაც შეიძლება მალე და უშუალოდ საქმის გეგმასაც თუ მომიტან დროულად კარგი იქნება
_ხომ გითხარით , მაგ ყველაფერს ბევრი ფული სჭირდება
_როგორმე ვიცი , რადგან გლეხი არ ვარ იმას არ ნიშნავს , რომ ციდან ჩამოვვარდი ! გააკეთე რასაც გეუბნები , ჩათვალე ბიზნეს წინადადებით მოდიხარ და მოგაქვს არგუმენტები , რომ ნამდვილად შეძლებ იმ პროდუქტის ამ ნიადაგზე მოვლას და ფულის გამომუშავებას ან რა ვიცი რაღაც ობიექტის გახსნას და ამუშავებას.
_პრეზენტაციაც ხო არ გავჩითო
_როგორც გინდა
_მეღადავები?
_სულაც არა... მობილური ხომ გაქვს . მომიტანე ზუსტი ინფორმაცია ,ყველაფერი დაწერე და ისე მოდი
_უკვე წავიდე ?
_ხო, საკმარისი არ გგონია ?
_ორ დღეში კიდე ახალ დავალებას მომცემთ?
_ჩვენ ხომ დროზე არ შევთანხმებულვართ, არც სასჯელის რაოდენობაზე
_კარგი , ჯანდაბაა ... შენგან ყველაფერს უნდა ველოდე
_მე არ მომიცია უფლება და ასე ნუ მესაუბრები, თქვენობითი ფორმა გამოიყენე. თანატოლები არ ვართ მე და შენ ,არც მეგობრები
_ახლა რომ გავიდე , ჯერ 15 წუთი გავიდა სანდრო იქვე გამგლეჯს და სახე ჯერაც დასიებული მაქ ხომ ხედავთ
_სანდრო აქაა?
_აბა გეგონათ მარტო გამომიშვებდა? ჩუმად მომყვებოდა თავისი ჭკუით. მამოწმებს, აინტერესებდა მოვიდოდი თუ არა . არ დამიჯერებს ესენი რომ მოვუყვე რაც დამავალეთ
_ისე მოიქეცი რომ დაგიჯეროს და აღარასდროს შეეპაროს შენში ეჭვი
_ეგ მარტივი გგონიათ?
_მარტივია იყო ცუდი , რთულია იყო ნორმალური და კიდევ უფრო რთულია იყო კარგი ადამიანი
_თქვენ ეტყობა ცუდი არასდროს არაფერი გაგიკეთებიათ , თორემ არ იტყოდით მარტივიაო . მაგაზე მძიმე და დამპალი არაფერია
_მე საქმეებზე როდის ვსაუბრობ... მე სულს ვგულისხმობდი , შენ არც ისეთი ცუდი ხარ როგორც გგონია და როგორც აჩვენებ ადამიანებს შენი ქმედებებით . ამიტომ უნდა იპოვნო ცხოვრების ის გზა რომელის გავლისას გააკეთებ ისეთ საქმეს რომელიც შენს სულთან იქნება ჰარმონიაში
_ასეთ რთულ რამეებს ნუ მეტყვით , მხოლოდ 9 კლასის განათლება მაქვს
_ვითომ ვერ გაიგე რა გითხარი?
_სანდროს ვერ დავაჯერებ!
_სიტყვა "ვერ "აკრძალული გაქვს დღეიდან !
_დროა წავიდე სანამ კიდევ რამე ისეთს მთხოვთ ტვინი რომ ამიდუღდეს _უცებ წამოდგა და კარი გააღო _ მადლობა . ორ დღეში ვეცდები ყველაფერი მოვაწესრიგო
_თვითონ დაგიკავშირდები

თავადაც არ იცოდა რას აკეთებდა, მაგრამ უცნაურად კმაყოფილი კი იყო. შინაგანი ხმა კარნახობდა, რომ სწორი მიმართულება აირჩია , შედეგის მოლოდინიც ჰქონდა , მაგრამ არგუმენტები არ გააჩნდა . დრო სჭირდებოდა ყველაფრის გასარკვევად და დასალაგებლად მანამდე კი აივანზე გავიდა , მთელ ქუჩას უყურებდა მათ შორის ძმებ ჯანაშიებსაც. სანდრო მართლაც მთელი ეს დრო იქვე ახლოს მდგარა , ახლა ბიჭს უყურებდა ,ის კი სწრაფად უხსნიდა რაღაცას. მერე სანდრომ ვიღაცას დაურეკა, ბიჭი წინ გაუშვა თავად კი ნელა გაუყვა ატალახებულ გზას. თითქოს არც კი სციოდა, წვიმასაც ვერ გრძნობდა ისე ზანტად მიაბიჯებდა. ვინ იცის,იქნებ მონატრებულიც ჰქონდა ბუნებასთან კონტაქტი და ყველაფერს თავიდან აღიქვამდა.

მოსე სკოლაში დაბრუნდა. კლასში შესვლამდე მიაღწია სესილიამდე ამ ამბავმა , სალომემ დახვედრა მოუწყო. წინასწარ ჰქონდა ყველაფერი მომზადებული . ჟრიამული ისმოდა პირველი სართულიდან სამასწავლებლოში კი უკმაყოფილო ზუზუნით პასუხობდნენ ყოველგვარ მხიარულებას
_ისე დახვდნენ ეს სულელი ბავშვები თითქოს ხისთავიანი მოჩხუბარი კი არა ვინმე მნიშვნელოვანი ფიგურა ჩამოვიდა
_მანანა მასწავლებელო , ჟურნალისტებთან კარგად ისაუბრეთ . აქეთ და ადიდეთ , ისე ემზადებოდით _ სანამ თავად იტყოდა რამეს ქიმიის მასწაებელი მიუბრუნდა _ როგორ პოლიტიკური პარტიებივით ყველა და ყველაფერი ხან მოგწონს ხან არა , ხან ერთის მხარეს ხარ ხან მეორეს. გააჩნიაროცა გაწყობს ... შენი შვილიშვილი სიკვდილს რომ გადაარჩინა მაშინ კარგი ბიჭი იყო და ახლა გახდა ხისთავიანი? მასეთი ხისთავიანი ნეტავ ყველა სახლში იყოს. მასეთ კაცებს გაყვებოდნენ ჩემი გოგოები რომ გაიზრდებიან _ აშკარად ძალიან უყვარდა ამ უკანასკნელს მოსე ისე დაიცვა და გააჩუმა მანანა სესილიას სათქმელი აღარ დაუტოვა.
_საით ლელა მას?
_მეც ვნახავ ჩვენს ბიჭს, ვერ მივულოცე გამარჯვება
_მოსე თქვენი მეზობელია ხომ?
_მე ქუჩის ბოლოს ვცხოვრობ, მაგრამ მეზობლად ითვლება დიახ. ბოლო ათი წელია რაც ვუყურებ და ვინმეს სალაპარაკო ნამდვილად არ არის, მითუმეტეს მანანასი , თავის გატუტუცებულ შვილიშვილებს მიხედოს. ყველაფერი რომ აქვთ და მაინც მოსეს ფრჩხილად არ ღირს არცერთი, კაცების გარდა ყველაფერი არიან . არაკაცი ბიძამისი ხომ მოსაკლავი კაცია , ბიცოლამისი ხომ საერთოდ ქალი არაა . უპატრონო ბავშვს თავისი ნაშრომ _ნაწვალები წაართვეს და მიითვისეს , მაგრამ ბიძაშვილებს ამ მდგომარეობაშიც აქცევს ყუეადღებას. სხვა სკოლაში ჰყავდათ და იმდენი მოახერხა აქ გადმოიყვანა.
_ახალ მოსწავლეებზე რომ ამბობდა დირექტორი ისინი არიან?
_დიახ, იმ სკოლაში ისეთები ხდება კი გამიკვირდა თავიდანვე როგორ მისცა უფლება_თქო . ეტყობა შვილო ისე იყო გადაღლილი მაგაზე ვეღარ იფიქრა და აი ახლა , დალეწილია მთლად , მაგრამ გოგოებზე ზრუნავს. იქ კარგს არაფერს უზამდნენ, დედამისის შვილები მაინცადამაინც დიდი ღირსებით არ გამოირჩევიან , მაგრამ რას იზამ . მიხედავს მოსე მაგათ _ქალი ისე იყო ბიჭზე შეყვარებული ბავშვები მიმოფანტა და გულში ჩაიკრა ბიჭი, ისიც აშკარა პატივისცემას გრძნობდა , ხელზე აკოცა ქალს , კარგახანს ესაუბრებოდა მერე კი უკან მდგომი ბიძაშვილები გადააბარა. ლალის იყო მათი კლასის დამრიგებელი .

სალომე ფოტოებს იღებდა ის კი აშკარად მის გამო პოზიორობდა. შემდეგ ანიშნა დავასრულეთო და გოგონაც შეეშვა. სესილია მალევე მიხვდა, რომ სკოლაში მხოლოდ ბიძაშვილების გამო მივიდა. ყველას გააცნო, გააგებინა მათ შესახებ , შეუქმნა ფარი , რომელიც ყველასგან და ყველაფრისგან დაიცავდათ და შემდეგ ისე წავიდა სესილიას არც მისალმებია. მომღიმარი სახით ისედაც არ დადიოდა, მაგრამ ამჯერად სულ სხვაგვარი გამომეტყველება ჰქონდა. წარბზე შრამი დარჩა, ხელის მოძრაობა ისევ შეზღუდული ჰქონდა , მაგრამ სულის იარები გამოიყურებოდნენ ყველაზე მძიმედ.
იმ დღის შემდეგ სკოლაში დადიოდა, არა ყოველ დღე,მაგრამ ხშირად. გაკვეთილებს ძირითადად არ ესწრებოდა, დარბაზში იყო და ვინ იცის რას აკეთებდა მაშინ როცა თავად ვერ თამაშობდა. ინგლისურში წერა ისე დაიწყო და დაასდულა ზედმეტი სიტყვაც არ უთქვამს. სესილიას აშკარად აიგნორებდა, ისე ექცეოდა როგორც სხვა , რიგით პედაგოგს რაც ქალს დიდ დანაკლისს უჩედა, მაგრამ დიდხანს არ აღიარებდა.
……………………
გიგაურმა თამაშის დროს ფეხი მოიტეხაო ხმა გავარდა და დეასთანაც მიაღწია ამბავმა, რომლის დეტალები არავინ იცოდა . ყველა სხვადასხვა დიაგნოზს ამბობდა მყესის გაწყვეტიდან მოტეხილობამდე საბოლოოდ კი მხოლოდ ის იცოდა ზუსტად, რომ მოედნიდან საკაცით გაიყვანეს და ეს უკვე მდგომარეობის სიმძიმეზე მიუთითებდა
-იცი რა სჭირს? -სხვას ვერავის ჰკითხავდა მოსეს გარდა
_მოტეხილი აქვს ... გაგიჟებულია. თამაშს დიდხანს ვერ გააგრძელებს , რეპეტიტორებთანაც ვერ ივლის
_დიდხანს დატოვებენ კლინიკაში?
_ზუსტად არ ვიცი , მაგრამ არამგონია
_ძალიან ეტკინება?
_გამაყუჩებლებს მისცემენ
-რა გავაკეთო -ტირილი მოუნდა, ისე ძალიან რომ მოსეს ჩაეხუტა სახის დასამალად
_ბავშვები წავალთ , მოვინახულებთ და შენც ჩვენთან ერთად წამოხვალ
_ვერა... ვერ ვნახავ . ცუდად როცაა ხომ იცი რა მემართება
_მე კი ვიცი, მაგრამ მან რომ იცოდეს იდეალური იქნებოდა _თავზე ეფერებოდა , ნაზად აკოცა და ზემოდან დახდა _როდის გათავისუფლდები ჩემო ჩიტო გალიიდან
_არასდროს... ჩემი ცხოვრება ჩემი არ არის . მალე წადი გთხოვ, ნახე და მითხარი როგორაა
_არც დაურეკავ ?
_არა და არც მივწერ !

გადაწყვეტილი ჰქონდა, მაგრამ ვერ გაუძლო. მას მერე რაც მოსემ მდგომარეობა დაამძიმა სულ აირია. ნესტანთან მეცადინეობაზდ მისულმა ზღვარი დაკარგა , დასასრულს ოთახში დარჩა და ქალს მორიდებით ჰკითხა ბიჭის შესახებ
_საავადმყოფოდან როდის გამოწერენ?
_უკვე სახლშია ...
_და როგორაა ?
_ოპერაცია არ სჭირდება, მადლობა ღმერთს , თუმცა მეეჭვება თამაში განაგრძოს. ძალიანაა დათრგუნული, ჩაიკეტა და დიდხანს ოთახშიც არ გვიშვებს . შენ თუ მოინახულებდი ცუდი არ იქნებოდა
_მე ...იცით მე სხვა დროს _ უკვე სახლის წინ იდგნენ , საშინელი ამინდი იყო წარმოიდგინა როგკრ იქნებოდა და წამში შეცვალა გეგმები _ შემიძლია ვნახო?
_წამომყევი, ოთახს გაჩვენებ _ სახეზე ეტყობოდა კმაყოფილება სხვა კი არაფერი უთქვამს. ოთახამდე მიაცილა და კართან დატოვა .
გაუბედავად დააკაკუნა და სახელურიც ჩამოსწია _შეიძლება ? _ოთახში ბნელოდა , მაგრამ ვაჩეს სახის პოვნა არ გასჭირვებია. საწოლის თავს იყო მიყრდნობილი ხელში რაღაც წიგნი ეჭირა და კითხულობდა
_დეა ... რა თქმა უნდა . შემოდი , იქ დაჯექი _მაგიდასთან მდგომ სავარძელზე მიუთითა
_არა მე უბრალოდ შემოვიარე, მაინტერესებდა როგორ ხარ
_სკოლის დამთავრებამდე ყველა და ყველაფერი დაისვენებს ჩემგან ... ჰობს შევეწირე თან ისე , რომ თამაშსაც ვეღარ შევძლებ და სწავლაც სახლში მომიხდება . შეგიძლია მშვიდად იყო , ახლა უკვე ნამდვილად არსად გადაიკვეთება ჩვენი გზები _ ჩაიცინა და ფერმკრთალ სახეზე ხელები ჩამოისვა .
_იმედია მართლა არ ფიქრობ, რომ შენი ჯანმრთელობის შერყევა მე ოდესმე გამახარებს... მალე გამოჯანმრთელებას გისურვებ _გული უსკდებოდა, ნანობდა კიდეც მის ნახვას, ცუდად იყო , იქედან გაქცევის და ტირილის გარდა არაფერი უნდოდა. აგიჟებდა ვაჩეს ფიქრები მისი ჩამქრალი მზერა და სიცივე რომელიც სულს უყინავდა .
_ჩვენების რესტორნიდან მოგიტანე ყველაფერი ... ამასაც თუ არ შეჭამ დედაშენი გადამერევა და ჩემი ქალი რომ ცუდადაა იცი მერე რაც მემართება თუ ღმერთი გწამს ორი წლის ბავშვივით ნუ იქცევი _ კაცმა კარი ისე გააღო ოთახში მყოფუ სტუმარ არ ან ვერ შეამჩნიადა ბიჭის რეაქციაც დააიგნორა , თვალების ბრიალით რომ ანიშნებდა გაჩუმებულიყო
_დეა მიდის უკვე ... გააცილონ. გმადლობ მონახულებისთვის , საჭირო არ იყო და სხვებსაც გადაეცი თუ არ შემაწუხებენ მადლობელი ვიქნები . საავადმყოფო რომ აიკლეს ეგეც კმარა
_სტუმარი გყოლია, ისიც დაგეწვევა ... გამარჯობა
_გამარჯობა ... უკაცრავად მე მართლაც უნდა წავიდე უკვე _ ბიჭს თვალს არ აშორებდა კაცს წამით გახედა და მერე ისევ ვაჩეს გადახედა, წიგნის ფურცვლა რომ დაეწყო უკვე და აშკარად არ აპირებდა ვახშმობას.
ეგონა თუ ნახავდა დამშვიდდებოდა,მაგრამ პირიქით მოხდა ახლა კიდევ უფრო ღელავდა მის მდგომარეობაზე და არარაფერი აფიქრებდა გიგაურის ჯანმრთელობის გარდა.
..............
სამასწავლებლოში იჯდა სალომემ რომ დაუძახა . მაშინვე შეწყდა საუბრი და ყურადღების ცენტრიც შეიცვალა
_რა ხდება სალო?
_მას, ეზოში უნდა გამომყვეთ ...
_ისევ ჩხუბობენ? ამჯერად ვინ _ჩუმად უთხრა და სწრაფად მიჰყვა გოგონას
_არავინ ჩხუბობს მშვიდად იყავით
_აბა რა ხდება , მასწავლებელთან აქვს ვინმეს პრობლემა?
_არც ეგ ... ვიღაც მოვიდა და გელოდებათ
_ჟურნალისტები? მოსეს ვერ პოულობენ და დაგვარბიეს? როდის აპირებს საუბარს ?
_ დიდი ალბათობით იანვარში ჩავწერთ ერთ კარგ რეპორტაჟს ... მოვიფიქრებ როგორ დავიყოლიო და იქნებ რამე ისეთი გავაკეთებინო რომელიმე გადაცემაშიც მიიწვიონ
_დარწმუნებული ვარ შეძლებ ... იქნებ მენეჯერი გახდე და არა ჟურნალისტი. შენ და მოსე ერთად კარგი გუნდი ხართ
_ცუდი აზრი არ არის, მაგრამ მირჩევნია ვიმოგზაურო და სხვადასხვა სპორტის სახეობებს გავეცნო სპორცმენებითურთ
_მაინც ვერ გავიგე სად მივდივართ ... _ეზოში იყვნენ უკვე , გოგონა კი გასასვლელისაკენ მიდიოდა მანამ სანამ სესილიამაც არ შენიშნა ნაცნობი ფიგურა და წამში არ მოსწყდა ადგილს
_დაბრუნდიიი ... ღმერთოოო რა კარგიაა _ თორნიკეს ყელზე შემოჰხვია ხელები, მთელი ძალით მოეხვია და რამდენჯერმე ლოყაზე აკოცა სანამ ეს უკანასკნელი გაბადრული სახით იდგა
_სიურპრიზი , პატარავ
_ვგიჟდები შენში რომანტიკოსი რომ იღვიძებს და მაბედნიერებს...
_აი ეს ერთი გადავიტანოთ და დიდი ხნით უშენოდ არსად წავალ, გპირდები _ ქალის სახე თითებსშორის მოიქცია და ტუჩებზე შეეხო
_მომნატრებიხარ _ ქალმა ჩურჩულით უთხრა და მანქანის სავარძელზე მოთავსებულ უდიდეს თაიგულს მზერა გაუსწორა_ეს უკვე რომანტიზმის ზედოზირებაა , ძვირფასო
_სახლში არ წავიდეთ ? მითხარი , რომ კარგ დროს მოვედი და გაკვეთილები აღარ გაქვს
-წამოვალ, თორემ მთელი სკოლის მდედრობითი ნაწილი ჩვენ გვიყურებს და ვინმემ არ მომტაცოს შენი თავი
-არავის დავნებდები, ხომ გჯერა
-მოტაცებულს ვეღარ დაგიბრუნებ ასე რომ სჯობს დაგიცვა ...
-რა ზარმაცი ქალი ხარ ჩემ დასაცავად თითსაც არ გაატოკებ - მანქანის კარი გაუღო , თაიგული გადასცა და კოცნაც დაიმსახურა .
_როდის ჩამოფრინდი
-დილით ... სახლში მივედი , ცოტა დავისვენე და წამოვედი _ ქალისკენ გადაიხარა და ლოყაზე აკოცა - ჩემთან მინდა იყო , სულ
_როდის ბრუნდები უკან? ქალაქში დავბრუნდები , იქედან ვივლი ...
-სესილია მხოლოდ ეს კვირა არ მიგულისხმია _ქალი ყვავილებს დაჰყურებდა , სურნელით ტკბებოდა და არც უფიქრია მსგავს სერიოზულ თემას თუ შეეხებოდა კაცი ისე გაიოცე, მგონი აზრი არ აქვს საუბრის გაგრძელებას მე კი ისე დამაკლდა შენი გარემოცვა მივხვდი, რომ შეყვარებულობის სტატუსის შეცვლა მჭირდებოდა
_ქორწინებისთვის მზად არ ვარ ... ყველაფერი ისედაც აირია ჩემს ცხოვრებაში და მსგავს გადაწყვეტილებას ვერ მივიღებ თუ დარწმუნებული არ ვიქნები
_თითქოს მე ვიღებდე მარტივად გადაწყვეტილებებს ...
_გგონია ჩვენი სიყვარული და ურთიერთგაგება საკმარისი იქნება?
_მე ვიცი რომ მჭირდები, მინდიხარ, მიყვარხარ და შენამდე არავინ მყოლია ისეთი ვინც სულიერ კომფორტს შემიქმნის
_მე რომ კარგი გოგო ვარ და შენ რომ კარგი ბიჭი ხარ ეგ ვიცით
_სესილია , მაგ ღიმილით და თვალების ციმციმით მეუბნები უარს , ხომ?
_საკუთარ თავში გარკვევა მჭირდება... აქ ჩამოსვლის შემდეგ ისეთი გრძნობა მაქვს, რომ სამყაროს არ ვიცნობ და არაფრისთვის ვარ მზად
_შენ თუ აპირებ ადამიანის ყველა სახე შეიცნო ვერასდროს დავქორწინდებით და მხოლოდ ამ სოფლის შესწავლა არ დაგაკმაყოფილებს. ხალხს ვერ შეცვლი, შენს ჩარჩოებში ვერ გადაიყვან და ყველანი სწორი გზით ვერ ივლიან
_ შენ ოდესმე გიცდია ბრალდებულისთვის გაგეგო? მის ადგილას წარმოგედგინა თავი და მიგეცა მეორე შანსი? არა ! იმიტომ რომ დანაშაულის იქეთ ვერაფერს ხედავ
_შენ არ იცი მე რა გამიკეთებია და რა არა ... ამიტომ არ გვინდა ამაზე საუბარი. დანაშაულისთვის ყველამ უნდა აგოს პასუხი შენ კი დროულად უნდა დაბრუნდე სახლში , დამიბრუნდე მე
_შენგან არ წავსულვარ , იცი შენ ეს
_დარწმუნებული ხარ?
_რას გულისხმობ
_აქ ჩამოსვლამდე მუხლებზე მდგომს რომ მეთხოვა ცოლობა ხომ დამთანხმდებოდი
_ახლა არ დგახარ მუხლებზე, ბეჭედსაც ვერ ვხედავ
_იმიტომ რომ ვიცოდი არ დამთანხმდებოდი ან მხოლოდ უხერხულობის გამო იტყოდი თანხმობას
_გამოდის მაშინაც არ ვიქნებოდი დარწმუნებული და შეცდომა აგარიდე თავიდან
_საკუთარ თავს შეცდომას უწოდებ , ეს შენ არ ხარ!
_ყველა შეცდომაა ვინც შენი ცხოვრების ქალი არ არის... აი მე კი უნიკალირი მოვლენა ვარ _ფართოდ გაუღიმა, მისკენ გადაიხარა და ლოყაზწ აკოცა _ მშვიდად ვარ
_ფარი ვარ თუ სიყვარული ვეღარ გავიგე
_შენ ხარ შენ
-ყოველთვის იცი რა უნდა მიპასუხო,რომ არც გამაბრაზო და არც თავი დაიწვა
-იურისტის შეყვარებულობის პლიუსები, ძვირფასო- გადაიხარა ,მოეხვია და ლოყაზე რამდენჯერმე აკოცა- ნუ გავართულებთ, გთხოოვ

სკოლაში ჭორების ქარიშხალი დატრიალდა, ყველა სხვადასხვა ამბავს ყვებოდა მათ წყვილზე, შეხვედრაზე,თორნიკეს ვინაობაზე და სტატუსზეც. ამაღლობელი კვლავ დისტანციის დაცვას ცდილობდა, ბრაზს ვერ ივიწყებდა ,ყველა არგუმენტს ებღაუჭებოდა ქალი გონებიდან რომ გაექრო,მაგრამ არაფერი გამოსდიოდა. ერთხელ დაინახავდა ,უბრალოდ თვალს მოჰკრავდა ან ხმას გაიგებდა ,უბრალოდ მის სახელს მოისმენდა და თავიდან ჩნდებოდა ყველა შეგრძნება.

..............
მორიგი მატჩი ტარდებოდა ამჯერად სკოლის დარბაზში , როგორც ფინალისტ გუნდს ფინალის ჩატარების უფლება მისცეს და რამდენიმე სკოლიდან იყვნენ ბავშვები. მონაწილეები, გულშემატკივრები ყველანი ერთმანეთში ირეოდნენ და ნამდვილი ქაოსი სუფევდა. მასწავლებლებიც ჩვეულებისამებრ დაუსრულებლად გამოხატავდნენ უკმაყოფილებას, განიხილავდნენ უამრავ ახალ სახეს და არავინ დატოვეს ისეთი ვის ოჯახსაც არ იცნობდნენ
_ასე ყველა წყალწაღებულები როგორ არიან... მაგარი გოგოები ვართო თუ რა ჰგონიათ ნეტა. გაკვამლული იყო მთელი ტუალეტი . იტყვი რამეს და ძველმოდური ხარო
_სიგარეტს ვინ დაეძებს...ვინ ვისთანაა, ვინ ვის აბავს და კერავს, ვინ ვის ელაპარაკება ახლა ვერ გაიგებ
_სიმართლე თუ გინდა მაგ გოგოები აქ იმ ჩვენი ჩემპიონის გამო მოვიდნენ ... ან კიდე გამგებლის ბიჭი მოსწონთ თორემ როდის იყო თავს იკლავდნენ სხვა სკოლებში 10 ბავშვი არ ესწრებოდა თამაშს და ახლა გაგიჟდნენ ერთიანად?
_ამაღლობელი მგონია სტურუების გოგოსთანაა ძალიან ახლოს ... _ჩაიქირქილა ვითომ ჩუმად ისე კი მაგიდის მეორე ბოლოში მჯდომ სესილიასაც ესმოდა
_ეგ რომელია?
_მაღალი, ლამაზი გოგო ... ტვინი არააქ თავში თორემ კაცს ასე ხელში როგორ ჩავუვარდები თავმოყვარე ქალი.
_ისე ლაპარაკობთ თითქოს ძველ დროს არავინ არავისთან იყო
_იყო კი ბატონო, დაორსულდებოდნენ მერე და ნახევარ სოფელს მასე ყავდა ქალი მოყვანილი. ბ.ზობით იწყებდნენ და ამთავრებდნენ... 10 რომ გავიხსენო ახლა 8 გავარდნილი იქნება სახლიდან და ის ორი კიდე სახლშია მარა დებილი ქმარი ყავს და არ იკლებს კაცებს ისედაც. ახლა თავისუფლებააო დედა, ვისაც რა უნდა იმას შვება ... ხოდა ახლა მოსე ფიზიკურად მშვენიერი კაი ბიჭია რაღა სხვას მიაფერებიებს . დამენებე ერთი თავი , მეშინია ვინმე უბედური არ მომიყვანოს ჩემმა შვილმა და არ დავეძებ მეტს არაფერს . ყველამ თავისი საქმე იცის , ღმერთმა უშველოს _მოსეს ბევრი მეგობარი ჰყავს და იქნებ ის გოგოც ნაცნობია და თქვენ აქ განიკითხავთ
_გაჩერდი ერთი... მეგობრები ჰყავს კლასელები მაგას , მართლა მეგობარი რასაც ქვია და დანარჩდნები მეგობრობისგან ძალიან შორს არიან ყველანი ... წავედი გაკვეთილზე მაგვიანდება, ამაღლობელის გოგოები ვერ ჩაატარებენ ჩემს ნაცვლად გაკვეთილს
ჭორი ამჯერად სიმართლე აღმოჩნდა და სულ მალე საკუთარი თვალით ნახა დამადასტურებელი კადრები ოთახის კარი შემთხვევით ,რომ შეაღო და იქ მოსე დაუხვდა უცნობ გოგონასთან ერთად . ნახევრად შიშველი მერხზე მიყრდნობილი სიამოვნებისგან შეცვლილი სახით დაჰყურებდა გოგონას, რომლის თმებშიც ჰქონდა თითები შეცურებული ის კი მეტად დელიკატური საქმით იყო დაკავებული
_რა ჯანდაბაა _ წამსვე მიბრუნდა და კარი მიხურა . დერეფანში მაინცადამაინც მაშინ გამოჩნდა ისტორიის და გეოგრაფიის მასწავლებლები , რომელთაც რაიონის ვერცერთ ჭორს გამოაპარებდით.
_გაკვეთილი არ გაქვს სესილიკო?
_არა, მატჩის დაწყებამდე დრო მაქვს... თქვენ არ დაესწრებით ალბათ ხომ
_ვაიმე მაგ ველურების ჯგროში დავჯდები ? ორი წიგნი არ აქვთ წაკითხული და ბურთის გაგორება უხარიათ
_ამ ჩვენს დირექტორსაც რომ მეტი არაფერი უნდა... ბიბლიოთეკაში წიგნები არაა და ფული დარბაზზე მიახარჯა
_მოსეს გამო გაარემონტეს ეს სკოლა. იმიტო ეგება ფეხქვეშ თორე ვინ აძლევს რაიონის სკოლას ფულს და ვინ აკეთებს ერთად ამდენ რამეს
_შენ მანდ რას აკეთებ ... ეგ ოთახი ცარიელია . ორი ძველი მერხია სულ მგონი... ვეუბნები გაიტანეთთქო და არა
_ვინ შედის და ვინ გამოდის ვერ გაიგებ . დაკეტეთქო ვამბობ არავის ესმის
_ხო მე მშვიდ ადგილს ვეძებდი, გარეთ ხმაურია და ვერ ვსაუბრობ _კარის სახელურს ხელს არ უშვებდა , წარმოდგენა არ უნდოდა მათ რომ გაეღოთ რა მოხდებოდა
_მიდი, მიდი ელაპარაკე შეყვარებულს ... მონატრებული გეყოლება _ ორივემ გაიცინა და გზა განაგრძო. მანამ იდგა კართან სანამ ორივე სხვადასხვა კლასში არ შევიდა და კარიც არ დაიხურა. მერე დააკაკუნა, სახელური ჩამოსწია და სულ ოდნავ გააღო _ამაღლობელი შიგნიდან ჩაკეტე ხოლმე კარი და სკოლას ნუ გადააქცევ სასტუმროს ნომრად - იმდენი რამე უნდოდა მიეხალებინა,მაგრამ მაქსიმალურად ეცადა თავის კონტროლს.
_საჭირო აღარაა ... _ უკვე ჩაცმული იყო კარი ფართოდ გააღო და წინ გოგო გაუშვა
-სენქ იუ _ სესილიას გაუღიმა და მოსეს ისე მოეხვია თითქოს იქ არავინ იყო სხვა- საღამოს მოგწერ და გამომიარე
_დღეს არა, ხვალ ...დაიწყებოდა თამაში, წადი _გოგოს აშკარად უკმაყოფილო გამომეტყველება ჰქონდა _მასწავლებელო
_შეყვარებული ბევრს ჰყავს , მაგრამ სკოლის კედლებში , გაკვეთილების პროცესში , როცა უამრავი ბავშვი დარბის აქ
_ცარიელი ოთახის კარები უფრო ფრთხილად გააღეთ ხოლმე და მსგავსი ინციდენტები აღარ შეგემთხვევათ
_სანამ მე ვარ პასუხისმგებელი შენზე როგორც მოსწავლეზე -თითქოს იპოვნა გამოსავალი საკუთარი მღელვარების ასახსნელად, მაგრამ არ გამოუვიდა
_თქვენ ჩემს ქმედებებზე პასუხისმგებელი არასდროს იქნებით ! არ იღელვოთ საკუთარ სტატუსზე
_რა საინტერესო იქნებოდა მარინას რომ გაეღო კარი ჩემს ნაცვლად
_მეტს იყვირებდა იმიტომ რომ მ.ნეტი არასდროს გაუკეთებია და ცოდვად თვლის კაცისთვის სიამოვნების მინიჭებას. მადლობა თქვენს შეყვარებულს არაფერი რომ არ გაკვირვებთ და ისტერიკა არ გაქვთ
_როგორ? _ გაოგნებული იყო , მოსეს კი ისევ ურეაქციო გამომეტყველება ჰქონდა
_ხვალ გაკვეთილს ვერ დავესწრები...მომდევნოზე დავწერ.
..................
დეას თამაში არ უნდოდა ენახა , კაფეტერიას შეაფარა თავი და იქაც ვაჩეს კლასელებს გადააწყდა. ვიდეო ქოლით საუბრობდნენ , მაგიდა ისე აარჩია მათ სიახლოვეს რომ მოხვედრილიყო და საუბარი მოესმინა. ცეცხლზე ნავთის დასხმას ჰგავდა ბიჭებთან მისი დიალოგი
_როგორმე თვითონ გადავწყვეტ რა ვჭამო და რამდენი , რა ვაკეთო გაშეშებულმა და რა არა ნუ შ.მეცით ყველამ ერთად. რა იყოთ გამგებელმა დაგამუშავათ და მისი ტექსტებით მელაპარაკებით? ჩემთან ლაპარაკს სჯობს წესიერად ითამაშოთ , ამაღლობელი რომ დაილეწა და ვერ თამაშობდა არ იყო ვითომ საკმარისი... დედას შ.ვეცი რა დროს დამტვრევა იყო
_რა ს.რივით იქცევი შე ჩემა ვის უბრაზდები ნეტა... პროფესიონალები იმტვრევიან და ყველა დეპრესიაში რო ჩავარდეს ფეხბურთი ვეღარ გვიყურებია . რას ატრ.კებ მართლა და მართლა
_არ გესმით და ვერც გაგაგებინებთ რა მინდა ამიტომ უბრალოდ შემეშვით ყველა ერთად . რას ვითხოვ ასეთ განსაკუთრებულს, დამანებეთ თავი და მადროვეთ ჩემთვის მარტო ყოფნა. თუ წააგეთ არც დამირეკოთ, თუ მოიგებთ მხოლოდ მაშინ დამიკავშირდით
_კაი გადროვებთ და მასწავლებლებზე რა გადაწყვიტე
_რომელთან დადის სახლში მასწავლებლები შუაღამეს ... ყველას ათასი მოსწავლე ჰყავს. შვილები ,ქმრები და მე რადგან მამაჩემის შვილი ვარ ყველაფერი უნდა დაიკიდონ და აქ მამეცადინონ უფლისწულივით? არ მიცნობთ თქვენ თუ რა ჯანდაბა გემართებათ . ჩემი ძმაკაცები ხართ თუ მამაჩემის ვერ გავიგე
_რა შუაშია მამაშენი მარტო როგორ ისწავლი ამდენ რამეს
_ როგორც აქამდე ისე. ვზივარ და ვკითხულობ . თემებს დავწერ ელ ვერსიას ჩავუგდებ და გაასწორებს რა პრობლემაა ... ნუ მაგიჟებთ, მეზარება ლაპარაკი
_კი არ გეზარება ისე ხარ გამოფიტული ვერც ლაპარაკობ შე საწყალო . ისევ თუ ვერ იძინებ რამე წამალი მაინც დალიე , დაებაზრე ექიმს
_ ვთიშავ და არ დამირეკოთ. ვინც აპირებდა ხვალ მოსვლას უთხარით დამანებონ თავი , მამაჩემის ნახვა თუ უნდათ კაბინეტში დაადგნენ. მე ისედაც ვიცი ვის როგორ ვაღელვებ
_აუ ვაფშე გაუბერა ამან რა
-კიდე კარგადაა ტო , სულ დვიჟენიობს და ახლა რა გააჩერებს დაწოლილს თან ფინალის დროს. ყველაფერზე ერთად ნერვიულობს და აჭრილია _ ერთიანად წამოიშალნენ და გავიდნენ დეა კი ამ ახალი ინფორმაცით დამძიმებული დადიოდა სანამ ამაღლობელთან საუბრის საშუალება არ მიეცა
_ვაჩეს ჰყავს ისეთი მეგობარი მისი მეცადინეობა რომ შეძლოს ?
_რისი სწავლება , არ იცი როგორი მეგობრები ჰყავს? ან ამ სკოლაში ვინაა შენს გარდა ისეთი ვაჩეს რამე რომ ასწავლოს, ან გაუბედოს ვაფშე იმის თქმა მე გამეცადინებო
_მე რა შუაში ვარ ... მე როგორ
_შუაში თუ არ ხარ საერთოდ გაეშვი ფიქრსაც და დაიკიდე რაა
_მოსეე...სესილია ვერ დაგვეხმარება?
_გგონიასესილია მაგასთან სახლში წავა და რამეს ასწავლის იმის მერე რაც ილაპარაკა? ან რომც წავიდეს მე უფლებას მივცემ?
_შენ აკონტროლებ როდის ,სად და ვისთან ივლის?თქვენთან საერთოდ რა ხდება
_პატარავ, ჩემო ლამაზო და მშვენიერო შენ თავს ჩვენზე ფიქრით ნუ გადაიღლი. გადაწყვიტე ვაჩეს დახმარება გინდა თუ არა
_არაფერი მინდა, როგორც იქნა არსადაა და მშვიდად ვარ
_ვხედავ როგორი მშვიდიც ხარ
_უკვე შენც მაბრაზებ
_ისე ვერ როგორც ის და ლომკა გაქვს
_მაზოხისტს ვგავარ? იდიოტს? სულელს ? პრობლემების მოყვარულს?
_მე ვიცი ვისაც ჰგავხარ, მაგრამ რომ გითხრა გამიგიჟდები ამიტომ ჩუმად ვარ . მითხარი რა შემიძლია და გავაკეთებ , შემიძლია რამე ვაჩესთან? ვინმეს შეუძლია ? გიპასუხო? არავის შეუძლია შენს გარდა
....................
თორნიკესთან ერთად ატარებდა მთელ თავისუფალ დროს, ძირითადად მეგობრების გარემოცვაში. გიორგობიანი ყველას მონატრებული ჰყავდა და სამსახურში დაბრუნებამდე აქტიური ცხოვრების წესით ცხოვრობდა. სად აღმოჩნდებოდა დღის ბოლოს არც იცოდა, თითქოს განგებ აჭიანურებდა საუბარს შემდეგ კი ყველაფერი ერთბაშად უამბო
-ისე რატომ მიყურებ თითქოს ყველაფერი იცოდი
-არაფერი ვიცოდი . შოკი მაქვს ... კვლავ არ ჰგავხარ საკუთარ თავს . მგონია ,რომ ერთბაშად გაიზარდე და ნებისმიერი რამ შეგიძლია გაბედო
-შენ არ ამბობდი უნდა გარისკოო?
-ვამბობდი და ახლაც ვიტყვი
-არ მოგწონვარ ასეთი? არც კი ვიცი ,შევიცვალე?
-მე შენ სულ მომწონდი, სანამ შემიყვარდებოდი მანამ მომწონდა უბრალოდ სესილია და ახლა ის ძალა გაქვს ,რომელიც აქამდე არ გამოგიხატავს
-აჭარბებ...მე ძალიან შემეშინდა, ვიტირე კიდეც სახლი თავდაყირა რომ დამხვდა . გაქცევა მინდოდა
-მაგრამ შენი არჩევანი გააკეთე და 17 წლის სულელი ბავშვი ციხიდან დაიხსენი
-მოსე ისე იცავდა
-მოსეს ნუ აბრალებ, შენ ხარ ასეთი . ადამიანების დახმარების სურვილით სავსე ...ახლა რას უპირებ იმ ბიჭს , მოგიტანა გეგმა? რაო რა მინდაო
-რაღაცები უნდა გავარკვიოო, სახლი მოაწესრიგა, ბავშვებიც სულ სხვაგვარად გამოიყურებიან თუმცა ეგ სანდროს დამსახურება უფრო მგონია
-შეყვარებულთან ერთად ვზივარ და მშობლების მსხვერპლ ბავშვებზე ვსაუბრობ...
-შენ არ ამბობ თავიდანვე სწორად რომ აღეზარდათ, ვინმეს ესწავლებინა, აზრზე მოეყვანა ეს ხალხი ამდენი ავადმყოფი არ მოხვდებოდა სასამართლოშიო?
-ხოდა მეც დაგეხმარები, მეტი რა გავაკეთო ... სანდროსაც დავეხმარები სამსახურის ამბავზე თუ სადმე მივა და უარს ეტყვიან ისე ,რომ ვერც გაიგებს . სხვა რამე თუ შემეძლება და მიიღებენ ჩემგან ხომ იცი უკან არ დავიხევ . გითხრას რა უნდა ისწავლოს და კურსების ამბავსაც მოვაგვარებ. მშობლებს მეურვეობა თუ უნდათ რომ ჩამოერთვათ გავარკვევ ყველაფერს, დავრეკავ ყველგან სადაც საჭიროა . შენ უბრალოდ გაარკვიე რა სჭირდებათ ბავშვებს
-ამიტომ გიყვები ყველაფერს, ვგიჟდები უჟმური სახით რომ აკეთებ სიკეთეს ... მე ისიც ვიცი ბევრს რომ ეხმარები ჩუმ -ჩუმად და არაფერს ამბობ - კაცს ჩაეხუტა და თავი მკერდზე მიადო . არაფერი ესმოდა, გიორგობიანს მშვიდი გულისცემა ჰქონდა და სესილიაც ასე მოდუნებული ეუბნებოდა ყველაფერს რასაც გეგმავდა. მხოლოდ მოსეზე არ ამბობდა ბევრს არაფერს, დეტალებს არ ახსენებდა ,მაგრამ გახსენებისას ყველაფერს ორმაგად განიცდიდა.
............
ცხოვრებაში პირველად არ ფიქრობდა "რას იტყვის ხალხი" უბრალოდ გაიარა მანძილი, დააიგნორა გიგაურების გაკვირვებული გამომეტყველება და პირდაპირ საძინებელში შეიჭრა .
_ხომ მეუბნებოდი შენთვის ყველაფერს გავაკეთებო
_ახლა რა უნდა გავაკეთო , აქამდე სად გქონდა თხოვნები
_თქვი და სიტყვას არ ასრულებ? სულ ესაა შენი სიყვარული ? რომეო , ერთი ფეხი გაქვს მოტეხილი ორივე ხომ არა
_რა გინდა ,დეა
_მეცადინეობა ... ფიზიკაში _ სკამი საწოლთან დადგა, ჩანთიდან ფიზიკის წიგნი და რვეული ამოიღო, ბიჭს მუცელზე დაადო . ქურთუკი გაიხადა , ზედა გაისწორა და წარბები მაღლა აზიდა_დავიწყოთ
_რა გესიზმრა , შენ არ იყავი კრუნჩხვები რომ დაგეწყო მე რომ უფრო მაღალი ქულა ავიღე ? ჩაწყობილი გქონდაო არ მითხარი?
_მე მსგავსი არაფერი მითქვამს
_მითხარი თანაც პირში მომახალე ჩხუბის დროს და ახლა მეუბნები შენ მამეცადინეო? მასწავლებელი სად გყავს
_რამდენ კითხვას მისვამ , ვერ გავიგე უარს მეუბნები?
_შენ კომუნისტ მასწავლებელს ჩა ვხდი_თქო როდის გეუბნებოდი ... ახლა გაჩვენებ რომ არაფერი იცი
_ვნახოთ ვინ რა იცის...მშია და გამგებელს ოჯახში რამე მოეპოვება ? _ ისეთი სახით უყურებდა ვაჩეს აზროვნება არ შეეძლო თორემ მარტივად გაშიფრავდა ყველაფერს . ისეთი საყვარელი იყო ტელეფონი რომ აიღო და ქვემოთ მყოფებს დაურეკა. ყველაფერი უთხრა რაც კი დეას უყვარდა . ისე იყო დაღლილი ერთი ამოცანა შეცდომით ამოხსნა და ლამის გაგიჟდა
_რა ჯანდაბაა ... წყალი მომაწოდე რა _ წერდა და თან შლიდა. არეულ თმაზე ისვამდა ხელს, ფეხიც სტკიოდა, მაგრამ საქმეზე გადართული ვერ აღიქვამდა . სანამ დეა წყალს ასხამდა მისი რვეული აიღო, წინა გვერდებზე გადაშალა და წამსვე გაუნათდდა გონება
_ კიდე რამე ხომ არ გინდა _ჭიქა მიაწოდა და ზემოდან დახედა _ბარემ ვდგავარ
_ყოჩაღ , შესანიშნავად გცოდნია თამაში . არ ველოდი , გამაკვირვე
_რატომ იღრინები
_შენ მე სულელი გგონივარ?
_ძირითადად კი , ზოგჯერ გამოანათებ ხოლმე
_დეა ნუ მაცოფებ
_რა გინდაა ? ამოცანა ვერ ამოხსენი და მიხვდი მე რომ უფრო ჭკვიანი ვარ ვიდრე შენ? შეილახა შენი კაცური თავმოყვარეობა , ნეარდერტალელო ? ქალებსაც შეგვიძლია აზროვნება და კაცურო საგნების ფლობა ?
_აქ რატომ ხარ უნდა ისწავლო თუ უნდა მასწავლო ... მე საცოდავს, რომელიც პროგრამას ჩამოვრჩები იმიტომ რომ ფეხბურთის სულელურ მატჩს შევწირე ფეხი
_რა წუწუნა ვინმე ხარ, თითქოს ფეხი მოგჭრეს... ნეტა ვისაც უფრო დიდი პრობლემები აქვთ იმათ რა უნდა თქვან. პატარა ნებიერა ვაჩიკო დისკომფორტს განიცდის, ცოტა ხნით ოთახში ყოფნა მოუხდება და დვიჟეიებს ვერ განაგრძობს, მანქანით ვერ ივლის აღმა_დაღმა, თავის იდიოტ გოგოებს ვერ წაათრევს სადღაც ჯანდაბაში, ფეხბურთს ვერ ითამაშებს განუვითარებელ პრიმატებთან და უბანს მოაკლდება . გავლენა არ შეგისუსტდდეს , როგორ მებრალები
_აქ რატომ ხარ _მეთქი, დეა _ არ წამოეგო გოგოს ანკესზე , ამჯერად პასუხი სჭირდებოდა
_ნუ მიყვირი _თქო რამდენჯერ უნდა გითხრა? _სკამზე დაბრუნდა და სარკეში ჩაიხედა _ თმა ამეჩეჩა ისევ _ თვალები აატრიალა, კოსა დაშალა და თავის დამასაჟება დაიწყო _ თავი ამატკიე , მასწავლებლადაც არ გამოდგები
-შენ გამოდგები და გავცვალოთ როლები?- უყურებდა მის მკლავებს, თეთრ მაჯებს და თითებს თმაში რომ დააცურებდა. ალისფერი თმები მხრებზე ეფინებოდა , სურნელი შორიდან მოდიოდა და აღარაფერი უნდოდა მისი ახლოს შეგრძნების გარდა .ყველაფერზე თანახმა იყო , თავის გასულელებაზეც კი , თამაშში ჩაერთო , როცა მაგიდაზე ვახშამი გაჩნდა და დეამ ისე დაიწყო ჭამა თითქოს თვითონაც შიმშილობდა. მერე დააკვირდა და გამხდარი ეჩვენა, ფერმკრთალი იყო _შენ რა შიმშილობდი?
_უგემრიელესია , ნახე _ ჩანგლით ლუკმა პირთან რომ მიუტანა და საწოლზე ჩამოჯდა ვაჩეს წინააღმდეგობის სურვილი საბოლოოდ გაუქრა. არც კითხვებზე პასუხები სჭირდებოდა, არც აღიარების მოსმენა _ ხელები გაქვს მოტეხილი თუ ფეხი ვერ გავიგე მე რატომ გაჭმევ _ რომ შეიტყუა მერე მიახალა და თეფში მიაჩეჩა _უცებ ჭამე, ამდენი დრო არ მაქვს . სახლში უნდა დავბრუნდე და ვიმეცადინო
_ჯერ ადრეა , თქვი რომ მათემატიკა გაორმაგებულად გამეცადინებთ იმიტომ რომ პროგრამა გაართულეს _ დაგვიანების მიზეზი შეაპარა და პასუხს დაელოდა
_ქალბატონი ნესტანი ყოველ დღე გვიბარებს , არ იცოდი? _ისე განაცხადა თითქოს მართალს ამბობდა
_ხოო? გამოდის მათემატიკაც უნდა გამეცადინო , თანაც ყოველ დღე _ ისე უნდოდა ჩახუტებოდა, სული ეხუთებოდა, თან ეღიმებოდა თეფშებს რომ უცვლიდა და სხვადასხვა კერძს აწოდებდა , ცოტაც და გული გაუსკდებოდა სურვილისგან . აზრებარეულს ათასი კითხვა ჰქონდა ლოგიკური პასუხებით, მაგრამ მაინც დანამდვილებით არაფერი იცოდა და ეს კიდევ უფრო ართულებდა ყველაფერს. გოგონამ მოულოდნელად რომ განაცხადა წასვლის დროაო, ყველაფერი ელვის სისწრაფით ჩაალაგა, დაიხარა და ლოყაზე აკოცა ეს წამი საუკუნოდ დაღცა. მთელი ღამე ცდილობდა გაეხსენებინა როდის აკოცა მანამდე დეამ, მაგრამ ვერაფრით გაიხსენა
…………..
_სანდრო , გამარჯობა ... დიდი ხანია მელოდები?
_გამარჯობა. დიდ დროს არ წაგართმევთ . ერთი კითხვა მაქვს მხოლოდ
_სახლში შევიდეთ
_ეს ფული ნამდვილად თქვენ მიეცით ჩემს ძმას? _მაგიდაზე დადო ფული და ქალს მზერა გაუსწორა
_კიტამ არ გითხრათ , რომ საქმის წამოწყებას აპირებს?
_მითხრა , მაგრამ ფული როგორ მიეცით ... რა გითხრათ , როგორ დაგარწმუნათ
_მე დავარწმუნე რომ უნდა მოეფიქრებინა რაიმე ბიზნესი რაც გაუჩენდა საკუთარ შემოსავალს... წარნიდგინა გეგმა და მეც ვასესხე ცოტაოდენი ფული
_ეს არ არის ცოტა და რომ დახარჯავს მერე უკან ვეღარ დაგიბრუნებთ . იმაზე თუ გიფიქრიათ მამაჩვენი რას იზამს ამ ფულზე რომ გაიგებს , ან შემოსავალი რომ ექნება
_შენთვის ოდესმე ფული წაურთმევია მამას? ამის ნებას აძლევდი?
_არასდროს !
_და რატომ არ აძლევ კიტას საკუთარი ქონების დაცვის საშუალებას? ეს უბრალოდ შანსია , გამოწვევაა რომელსაც ან გადალახავს და დაიჯერებს საკუთარ შესაძლებლობებს ან
_ან თქვენთან ვალში იქნება
_არა , თუ ახლა არ გამოუვა სხვა გზას იპოვნის . ჩვენ გვიყვარს როცა ვიბრძვით, თუ დაიწყებ მერრ გაჩერება და ისევ დამორჩილება გიჭირს
_თქვენ რატომ გჯერათ ასე ჩემი ძმის
_შენ რატომ არ გჯერა ამზე იფიქრე... საკუთარ ძალებში თუ ხარ დარწმუნებული ის რატომ ვერ შეძლებს
_იმიტომ რომ პრინციპები არ აქვს და უპრინციპო კაცი , რომელიც არაკაცობას აწვება ვერასდროს იქნება ძლიერი
_შენ მას განაჩენი მარტივად გამოუტანე, ისე ექცევი როგორც ბრბო თქვენ , ყველას ერთად
_და თქვენ, მოსემ გთხოვათ ?ის ლაპარაკობს სულ მსგავსად , კიტას ყოველთვის იცავდა. ეგაა მაგის სტილი, ყველაში ეძებს რაღაც კარგს და სანამ ბოლომდე არ ამოწურავს მანამდე სჯერა , რომ რაღაც გამოუვა
_მოსეს არაფერი უთქვამს, იმ დღის შემდეგ ნორმალურად არც გვისაუბრია
_და მაინც ერთ აზრზე ხართ ... უცნაურია, როგორ განსხვავდებით და მაინც ერთ აზრზე ხართ
_ეს უბრალოდ დამთხვევაა
_დამთხვევების არ მჯერა. რახან თქვენი გეგმა ეს არის, მე ხელს არ შეგიშლით . ვნახოთ რა გამოვა
_დაეხმარე , მარტოს ნუ დატოვებ !
_თქვენც იგივეს გეტყვით
_მე? სხვა რა შემიძლია კიტასთვის ან ბავშვებისთვის მითხარი და
_მე მოსე ვიგულისხმე... მისთვის შეგიძლიათ ღმერთი გახდეთ თუ უბრალოდ დაინახავთ
.............
მეორე დღეს ოთახში შესვლისას პირველი თვალში რაც მოხვდა სავარძელი იყო. სპეციალურად მისი კომფორტისთვის რომ დაედგათ გიგაურებს . არც ვაჩეს ნათელი სახე გამოჰპარვია ,მაგრამ ამაზეც არაფერი უთქვამს
_დღეს რა გაქვს სამეცადინო ?
_ყველაფერი ...
_მაშინ ჯერ ვისადილოთ , გელოდებოდი ... უფრო სწორად ვიცოდი ისევ მშიერი მოხვიდოდი და ბარემ თბილ კერძებს მოიტანენ _კარისკენ იყურებოდა რომელიც ღია დაეტოვებინა დეას
_ყველა მასწავლებელი რომ ასე მხვდებოდეს
_ვაშლის პეროგიც გვაქვს დღეს
_ისეთი რა გაქვთ შენ რომ გინდა
_ შენ აქ ხარ...
მზერა რომ გაუსწორა წამსვე დააჩქარა მოვლენები. წიგნებზე გადაერთო და დავალებების უმრავლესობა იქვე დაწერა. იმაზე მეტად მოსწონდა ვაჩესთან ერთად მეცადინეობა ვიდრე წარმოედგინა , დღეები კი დაუკითხავად იწურებოდნენ, დრო გადიოდა და გიგაურებთან ვიზიტებიც რუტინად გადაექცა. მოკლე დღის გამო , შემოაღამდა კიდეც , დრო გაექცა დაღლილს და ბოლოს საერთოდ სავარძელში ჩაეძინა .
_დეა _ სახეზე ჩამოყრილი თმა ფრთხილად გადაუწია,სულ ოდნავ შეახო თითები მისი გაღვიძება ყველაზე ნაკლებად უნდოდა
_გთხოოვ რაა ... დავიღალე_ნახევრად მძინარე მკლავზე მოეხვია და მის ხელს ჩაეხუტა
_თუ არ გაიღვიძებ აღარ გაგიშვებ,დეა _ მისკენ იყო გადახრილი , ლოყაზე კოცნას აპირებდა კარში მოსე რომ გამოჩნდა
_ვაჩე _ისეთი ხმა ამოუშვა დეაც შეშინებული წამოვარდა. ვერ მიხვდა რა ხდებოდა _ დეა აიღე წიგნები, გავდივართ ...
_რომელი საათია , ადრე არ არის
_გვიანია... გირეკავდი და მერე ამოვედი რომ არ მიპასუხე
_ფრთხილად, მგონი ტემპერატურა გაქვს ... აშკარად რაღაც
_გავარკვევთ სახლში რომ მივიყვან ... იგვიანებს უკვე
_შენ მისი მძღოლი როდის გახდი, გაიყვანდნენ ჩემები
_ვინ შენები , მამაშენი , მისი ხალხი თუ შენი ძმაკაცები და მერე რას იტყოდა იმათ რატო მომიყვანესო
_წავედით... უკვე ცხრა საათია . ბოლოს მახსოვს შვიდზე ვნახე დრო , რა მჭირს_ჩუმად თქვა და შუბლზე მოისვა ხელი ,მართლაც ცხელი იყო
_ეს აქ შენ დაიბარე ? _ვერ გაიგო ამ დროში რა ილაპარაკეს მაგრამ ვაჩე რომ გაბრაზებული იყო ხედავდა
_დიახ, რამე პრობლემაა?
_ამან თუ უნდა წაგიყვანოს სჯობს აქ მხოლოდ ნესტანთან სამეცადინოდ მოხვიდე და შენი სიკეთის დემონსტრირება შეწყვიტო
_დეა ქვემოთ დამელოდე და ჩამოვალ 5 წუთში _ ვერ მოიფიქრა ვაჩესთვის რა ეთქვა თავი საშინლად სტკიოდა და თვალებიც ეწვოდა, გადაწყვიტა მოსესთვის დაეჯერებინა , მაგრამ შორს არ წასულა
_რა გინდა , ყოველთვის რატო ჩნდები და მიმწარებ ცხოვრებას
_ რომ არ მოვსულიყავი რას აპირებდი
_რას ვაპირებდი
_თავს ნუ ისულელებ ... ასეთი ხარ , ეგოისტი და მარტო შენს თავზე ფიქრობ. მისთვის რომ გეკოცნა რა იქნებოდა, შენსას გაისწორებდი და მერე? ისედაც აქ დადის მთელი თვეა მამამისმა რომ გაიგოს შენთან ზის ოთახში საათობით ალბათ ჭკუიდან გადავა . დეა ? დეას რა მოუვა გგონიაესიამოვნება , დადნება და დაიღვენთება შენს ხელებში? არის მაგისთვის მზაად რომ გათიშოს ყველაფერი და იმენნა შენზე კონცენტრირდეს , რაც მოუნდება ის აკეთოს?
_ჭკუას ნუ მასწავლი და რაც არ იცი იმაზე ნუ მელაპარაკდბი
_მშვენივრად იცი სიმართლეს რომ გეუბნები... როგორ მივქარე აქ მოსვლისკენ რომ ვუბიძგე. არაფრის ღირსი შენ არ ხარ
_რა გააკეთე... შენ რა შუაში ხარ საერთოდ _ისედაც ხომ ეტყობოდა დაძაბულობა და ახლა უკვე ისე ღრიალებდა ყველა გაიგებდა მის ხმას _შენ უთხარი აქ მოსულიყო? შენ საერთოდ ვინ ხარ, შენ უყვარხარ და ჩემთან უშვებ , თავიდან იშორებ, თან არ იშორებ ?
_ნამდვილად იდიოტი ხარ, დეას შენ ასი წელი ვერ გაუქაჩავ და მე მიყვარდეს მართლა სჯობს . როგორც მოვიდა ისე აღარ მოვა, მორჩა !
_ მაინცადამაინც თავი უნდა მომაკვლევინო? შენ საერთოდ რატომ ერევი
_შენს იმედად გოგოს დატოვება აშკარად არ შეიძლება , ნებისმიერ მომენტში
_არ გაბედო და არაფერი თქვა, აქედან წადი ახლავე ! მოვიშორებ ამ წყეულ თაბაშირს და მერე ვილაპარაკებთ . შენ შენს საქმეებს მიხედე , ჰყავს ძმა და ის მიაკითხავს სადაც საჭიროა
_ლუკას რა უთხარი ასეთი იმ დღეს ეგეც საინტერესოა ... რა გარიგება დაუდე რომ იცის მისი და აქაა და არაფერს ამბობს . რას გართმევს ფულს? მოსაწევს? თუ ჯერ არ დაუშანტაჟებიხარ
_ცინგლიან ბავშვს როგორმე თვითონ მივხედავ ისე რომ დეას პრობლემა არ შეექმნას
_მაგის სიძე შენ ვერასდროს გახდები და ტყუილად უსვამ თავზე ხელს . სჯობს მე მივხედო თორემ გავიდა თავს , ჩერეზ შენით ბლატაობს უკვე
_მკ.დია ვის რას უშვება მთავარია დეა და მიდიოდი შენ , გაიყინება ამდენხანს გელოდება
წავიდა, სწრაფად ჩაიარა კიბე , მაგრამ სახელურს ხელს არ უშვებდა . თვალებზე ბინდი გადაეკრა, მოსმენილს იაზრებდა და აღარ იცოდა რომელ ნაწილზე ეფიქრა.
_დეა, შვილო ვახშამზე დარჩი და შემდეგ თომა გაგიყვანს _ ქალის ხმა გაიგო და მიხვდა ისე აღიქვამდნენ როგორც ოჯახის წევრს, მსგავსი დამოკიდებულება ამ ქალებს არავის მიმართ ჰქონდათ ის კი პრინცესასავით მიიღეს. თავად ბატონი თომაც ისე ესალმებოდა ხოლმე თითქოს ის კი არა თავად იყო სახელმწიფო მოხელე. _დეა , შვილო ხომ კარგად ხარ
_დიახ , დიახ გმადლობთ ყველაფრისთვის. შეგაწუხეთ ჩემი სტუმრობებით , ნახვამდის _ მოსე დაინახა და მის ხელს ჩაებღაუჭა _ წავედით , გვიანიაუკვე _ ბიჭმა ინსტიქტურად მოხვია ხელი, იგრძნო ძალა რომ არ ჰქონდა და ასე მიხუტებული გაიყვანა სახლიდა _არაფერი მითხრა , თორემ ვიჩხუბებთ და შენთან კამათი არ შემიძლია
_გიყვარვარ და გეშინია არ დამკარგო?
_მშვენივრად იცი როგორც მიყვარხარ
_მაგრამ სხვებმა არ იციან
_დაე გაიგონ ისე როგორც სურთ
_წლებია სხვების მოსაშორებლად მიყენებ და აღარაა საკმარისი?
_შენზეც ხომ არ ეჭვიანობს ვინმე,მოსე
_ნეტავ , მაგრამ არა
_მაშინ პრობლემაც არ ყოფილა _ მანქანაში ჩაჯდა და მერე სიტყვაც აღარ უთქვამს .
....................
ნათესავების გახსენებაც არ უნდოდა, საბოლოოდ გადახაზა ყველანი საკუთარი ცხოვრებიდან, მაგრამ ბიძაშვილებს მაინც ვერ ტოვებდა უყურადღებოდ. ჯერ სკოლა შეაცვლევინა, შემდეგ კი ყველა მათ ნაბიჯს აკონტროლებდა , არ მოსწონდა როგორც იქცეოდნენ და ხშირად ბრაზდებოდა კიდეც . _სოფოო, აქ მოდი _ ეზოში ბიჭის გვერდით მდგომს დაუძახა და ისიც წამსვე დაიძრა _რას აკეთებ?
_ვსაუბრობდი , რა ხდება?
_შენი ქულები ვნახე, სკოლის დამთავრებას არ აპირებ?
_შენ რომ სთხოვო არ დამიწერენ ნიშნებს? დედაჩემმა რომ გაიგოს გაგიჟდება
_და წიგნის ნაცვლად ტელეფონი რომ გიჭირავს და დავალებების ნაცვლად ფლირტის ხელოვნებას ეუფლები ეგ არ იცის ?
_ახლა გრუზინული უნდა ჩართო ? რა გავაკეთო მუდო ვერ ვიქნები, ბიჭის მოწონება დანაშაულია?
_გააჩნია ვის დონემდე ეცემი და მოწონების იქეთ რას აკეთებ . გაიხსენე სად ხარ და გაიაზრე შენ ქმედებებს როგორ აღიქვამენ ეგ ბიჭები
_უბრალოდ ვერთობი...ზედმეტი არაფერი მოხდება
_ თუ არ გაავლებ მკაფიო ზღვარს ჩემ გამო თავს არავინ შეიკავებს . შენს გამო უნდა ჩერდებოდნენ და არა შიშის . შენ კი არაფერს აკეთებ მათთან თამაშის გარდა
_ბიჭებს თუ შეგიძლიათ ჩვენ რატომ არა
_რა შეგვიძლია,ბ.ზობა ბ.ზობაა და სქესი არააქ. თუ ლტოლვა გაქვს მიხვდი ვის მიმართ გაქვს და ყველასთან ნუ წ.იკუზები! ახლა გასაგებია თუ ყველაფერი ვთქვა რაც მიგიქარავს და დაგისაბუთო რატომ იყო მიქარვა
_ნუ მიყვირი , შენ მამაჩემი არ ხარ
_მამაშენი ს.რი რომაა იმიტომ უნდა დაიღუპო გოგო თავი? შენი დის რეპუტაციასაც ლახავ მაგით იცი? რა დისკომფორტს განიცდის ვერ ხვდები?
_შენ ის წმინდანი გგონია?
_მე არაფერი მგონია. გაფრთხილებ, სჯობს გონს მოეგო
_თვითონ მოდი აზრზე , მასწავლებელს რომ ეჩალიჩენი
_სერიოზულად ? მაინც როგორ მოქმედებს შენზე გენეტიკა
_არც შენ აკლებ და დედაჩემის ირიბი წაკბენა არ გინდა
_არ ახსენო ისინი ჩემთან !
_რა ხდება ჩხუბობთ? _ თათა გამოჩნდა , დამფრთხალი უყურებდა ორივეს _შორიდან დაგინახეთ და მივხვდი რომ ცეცხლი გეკიდათ
_არაფერია პატარავ... შენი და მაბრაზებს
_მე კი არ გაბრაზებ შენ ატრ.კებ
_არ მინდა სატირლად გაგიხდეს საქმე და გაფრთხილებ თორემ ასი წელი არ ჩავერევი შენნაირი შეუგნებელი გოგოს ცხოვრებაში.
_რა ხდება ...
_ან ერთს შეხვდი ან მეორეს ... თორემ ერთმანეთს კი არ დასცხებენ შენ გიხმარს ორივე !
_ნუ მეუბნები ისეთ რაღაცებს თითქოს ვინმეს ნაშა ვიყო და დამათრევდნენ ხელიდან ხელში
_რომ არ ხარ ხო უნდა გეტყობოდეს გოგო როგორღაც
_როგორ გრძელი კაბა ჩავიცვა, უკარებას როჟა დავკერო და ჩაბნელებულმა ვიარო ისედაც ამ სტრესულ გარემოში? იცი რა რთულია როცა ყველაფერს გაშორებენ და სადღაც ტრ.კში გადაჰყავხარ საცხოვრებლად?
_მაგ სახლს შევალიე ყველაფერი რაც ბოლო წლებში გამოვიმუშავე და თუ არ გაკმაყოფილებთ უკან დამიბრუნონ
_დაგიბრუნებენ მალე _ თათამ ჩაილაპარაკა და სოფოს მინიშნების მიუხედავად განაგრძო _ გუშინ ომი ჰქონდათ. ისევ წააგო დედა გაგიჟდა სესხს ისედაც ვერ ფარავენ, გასაყიდი აღარაფერი დარჩა
_ჩემი საყურეც დაიკარგა ... იდიოტი კაცი , ლომბარდში კაპიკებად ჩააბარა
_გიყიდდი ახალს, მაგრამ ნერვებს მაგლეჯ, ამიტო დაბადების დღეზე მხოლოდ თათა მიიღებს საჩუქარს
ვალებთან დაკავშირებით კითხვები არ დაუსვამს ისე წავიდა. სახლის გახსენებაც ცუდად მოქმედებდა, ზედმეტად დიდი წნეხის ქვეშ იყო და მაქსიმალურად ცდილობდა თავი დაეზოგა. ხვდებოდა ,რომ თავს ვეღარ აკონტროლებდა და არ მოსწონდა ის რაც ემართებოდა. ბოლო დროს განვითარებულმა ყველა მოვლენამ ერთად შეუტია, ზოგჯერ ისე უნდოდა სახლში დარჩენილიყო და ოთახიდან ნაბიჯიც არ გაედგა საკუთა თავს ებრძოდა ყოველ დღე,როდესაც სკოლაში მოდიოდა და ხალხთან კონტაქტს აგრძელებდა.
..............
ნესტანთან კაბინეტში შესულს ბიჭებს შორის მჯდომი ვაჩე რომ დაუხვდა უკვე იცოდა იქ რატომაც იყო. რამდენიმე საათის განმავლობაში აფორიაქებული ცდილობდა მზერის არიდებას, რამდენჯერად გამოძრავდებოდა იმდენჯერ იძაბებოდა ,ისეთი შეგრძნება ჰქონდა თითქოს ტკივილისგან მალე გონებას დაკარგავდა და მაინც ბოლომდე ითმენდა. ყველა ალაგებდა ნივთებს, ქალმა პირველმა დატოვა ოთახი ვაჩე კი დეას უყურებდა
-დარჩი
-ჩვენი გაკვეთილები რომ არ გაგრძელდება ალბათ ხვდები
-ამაღლობელის გამო როგორ მოხვედი ჩემთან... შევეცოდე და შენც წამოდი?
-ახლა რა შენ ხარ გაბრაზებული ? ჩემი ადამიანური ჟესტი ზედმეტად დიდ ამბად მიიჩნიე...ბავშვივით გაიხარე ,არადა სულ ორჯერ მოვედი და მგონი გავასწორეთ ანგარიში . მოსე არაფერ შუაშია აქ
- არ ვიცი შენს თავში რა ხდება, საერთოდ რა ჯანდაბა გინდა ამაღლობლისგან. დავიღალე, მართლა უზომოდ დავიღალე შორს ვარ და ახლოს მოდიხარ ,მგონია გეზიზღები, გაშინებ და მერე უცებ მეხმარები... წასვლამდე მკოცნი ,მერე მოდიხარ და მოსეს იბარებ რომ წაგიყვანოს.
-და შენ რას აპირებდი მოსე რომ არ მოსულიყო
-ვიძალადებდი დეა, აი ასე ამ მდგომარეობაში მყოფს ჩემს საკუთარ სახლში სადაც ყველა კეთილგანწყობილი დაგხვდა ... მე ხო ეგეთი ტიპი ვარ, უმართავი
-მე არ მითქვამს ,რომ
-გეყოფა უკვე, მართლა ... ქვის არ ვარ და არ შეგიძლია ყველაფერი დამაბრალო, ყველაფერი იფიქრო . არც კი გაბედო , არაფერი მითხრა . მორჩა !
უნდოდა ეთქვა თავს მიხედეო, მალე გამოჯანმრთელდი და დაუბრუნდი ჩვეულ ცხოვრებასო. იმდენი სიტყვა ტრიალებდა გონებაში გიგაურის ჩამქრალი მზერის გაცოცხლება რომ შეეძლო და მაინც არაფერს ამბობდა. ჩანთას თითებს უჭერდა და ცდილობდა დროულად გასულიყო ეზოდან. ჭიშკრიდან გადიოდა თომა მანქანით რომ მივიდა , წვიმის წვეთებმა უშველა , ცრემლები დაფარა. კაცს მისალმების ნიშნად თავი დაუკრა და სანამ რამეს ჰკითხავდა მანამ გაიქცა. ავტობუსის გაჩერებამდე არ შეჩერებულა, უნდოდა ძალა სულ მთლად გამოსცლოდა, ეტირა და ვერავის დაენახა.
მთელი ღამე მაღალი სიცხე ჰქონდა , დედას გაათენებინა და ისე იყო გამოფიტული მეორე დღეს სახლიდან არც გასულა. ნახევარი დღე ეძინა, ძლივს ჭამა და მერე ისე დაიძინა ტელეფონისთვის ხელიც არ უხლია. ღამე გაეღვიძებულს ლუკა დაადგა მალევე თავზე, მუყაოს ყუთიდან ტკბილეულით სავსე ლამაზი კალათი ამოიღო , აშკარად ამ ფარული გზით შეაპარა სახლში
_ეს შენთვისაა ქალბატონო , სამი დღეა სახლში შემოტანა მავიწყდება. რრაღაცები ვჭამე, გემრიელი იყო . ისე გემოვნებას თუ შეიცვლი და ბურგერების სიყვარულზეც ისაუბრებ კარგი იქნება
_კარი მიხურე და აქ მოდი
_აუუ ისე მიყურებ უნდა იჩხუბო, ავად ხარ, ვირუსი გაქვს შენთვის ნერვიულობა არ შეიძლება. კომპოტს მოგიტან , საჭმელს და ეს შოკოლადები მერე დააყოლე დესერტად
_მოდი_მეთქი ნუ გარბიხარ თორემ მამას ვეტყვი რომ ეწევი
_იცის , მაგის ძმაკაცებთან ერთად დავბოლდი ერთი კვირის წინ ასე რომ ვერ დამაშანტაჟებ ... აი მე კი თუ გამაბრაზებთ შენს კერპს დავანგრევ და მერე მამა ისე ამოგიგდებს გულიდან როგორც ნიას გაუკეთა . მორჩება შენი დიდების ხანა ამ ოჯახში , შეირგე რაა მამას პრინცესობაც , ოჯახში მთავარი ქალობა და მილიონერი ბიჭის შეყვარებულობა _შოკოლადის რამდენიმე ფილა ამოაძვრინა და ჯიბეში ჩაიტენა- რა აუხსენი ასეთი იმ დღეს ამდენი რამე რომ გამოგზავნა, ხომ ვერ დავცალე
_მე არავის შეყვარებული არ- კივილით დაიწყო, ისე გრძნობდა თავს სუნთქვა აღარ შეეძლო კალათმა სულ გააგიჟა
_ჩშშ, გაჩუმდიი საჭირო არაა ახსნა - პირზე ხელი მიაფარა რომ გაეჩუმებინა- მე პრობლემა არ მაქვს, ცოლად თუ გაჰყვები უფრო მაწყობს . ყველაფრის უფლებას გაძლევ
_ არც კი გრცხვენია, ხომ? თავი მაგარ ბიჭად მოგაქვს და ფულზე მყიდი- ხელზე უკბინა და მერე ბალიში დაარტყა
_ამ ცხოვრებას უნდა მოერგო ჩემო ძვირფასო . ქალებს რა გენაღვლებათ ლიჟბი ლამაზები იყოთ და აიი თითიც არ გაგიტოკებია ისე გეგება ფეხქვეშ ის ბიჭი . შენ რომ წახვალ აქედან მერე კიდე უკეთესებს ააგდებ და მე რა ვქნა? მადროვე სარგებელი ვნახო
_აქედან გადი ესეც წაიღე და საერთოდ ახლოს არ გამეკარო . რაც გინდათ თქვენ ორმა ის გააკეთეთ. თვითონ დაკერე არ გინდა? ბ.ზობა მეტი რა გგონია
_რას მეუბნები გოგო , შეიშალე?
_სიმართლე არ მოგწონს? მოშორდი_მეთქი! ჩემთან შანტაჟის ტონით საუბარი არ გაბედო, მე არაფერს ვაკეთებ ისეთს რისი ხმამაღლა აღიარებაც შემრცხვება
_მაშინ რატომ უთხარი მათემატიკას ვმეცადინეობდიო
_ვმეცადინეობდი და ნესტანიც იქ იყო, რა მნიშვნელობა აქვს 8 ბიჭთან ერთად ვიქნებოდი თუ ერთთან
_მნიშვნელიბა თუ არ აქვს მიდი და მამას უთხარი გამგებლის ბიჭთან დავდიოდი მთელი ოთახში მარტო ვიყავით , მის საძინებელში , საწოლთან ვიჯექი და ვამეცადინებდიო
_ვეტყვი , ახლავე ვეტყვი და შენ სამუდამოდ შეეშვები ვაჩეს . აღარასდროს არაფერს სთხოვ და დაივიწყებ საერთოდ რომ იცნობ მასაც და ყველა დანარჩენს ვინც ჩემთან რაიმე კავშირშია მათ შორის მოსესაც . თუ მაგარი ხარ შენი ტ.რაკით იყავი _ მსგავსი სიტყვები არასდროს უთქვამს ასეთი გაგიჟებული მანამდე არასდროს ყოფილა. არც დაფიქრებულა ისე შევიდა მისაღებ ოთახში სადაც მშობლები ტელევიზორს უყურებდნენ და მათ წინ დადგა
_მამა, რაღაც უნდა გითხრა
_არაფერი მაა, კარგადაა უკვე სკოლაში წასვლა უნდა ვერ ისვენებს. გააგებინე რო დაისვენოს ცოტა, მე და დედას არ გვისმენს _ ბიჭი უცებ მივიდა მოეხვია და ხელი მოუჭიდა _იაზროვნე გოგო , ეგ რო ამან გაიგოს მოგკლავს
-შენი შანტაჟის გაძლებას ახლა მომკლას სჯობს - ჩუმად უთხრა და მერე მამას გახედა
_რა სკოლა , ორმოცი გაქვს სიცხე... რა ჯანდაბა ვირუსია , მიშიკოს ბავშვებსაც აქვთ . ორშაბათამდე დაისვენე სახლში იმეცადინე და მერე წადი მა, შენ თუ ცუდად იქნები რად გვინდა რამე. ჩემო ერთადერთო , მოდი მა ჩემთან დაჯექი , ადიელას დაგაფარებ და ერთად ვუყუროთ
_არაფერს ვეტყვი, მე არაფერს ვეტყვი და შენც გაჩუმდი
_რატომ , ვაჩე მოგკლავს და გეშინია?
_ეგეცაა ხო, მაგრამ შენ მიყვარხარ და არ მინდა ცუდად იყო
_რას ბუტბუტებთ მანდ ... დაჯექით და მაყურებინეთ რომ ჩამოეფარეთ ეკრანს
_მშია დეე , რამე გვაჭამე რაა
_სულ როგორ გშია , წეხან არ ავალაგე სუფრა? მიდი და თვითონ გაიკეთე მოვკვდი მთელი დღეა არ დავმჯდარვარ
-მამას გოგო, შენ არ გინდა რამე? სახეზე გეტყობა ცუდად რომ ხარ ... არაფერს შეჭამ? მითხარი და ლუკას გავგზავნი - კაცს გვერდით რომ მიუჯდა მაშინვე მოხვია ხელი, ჩაეხუტა და თავზე მოეფერა - ჩემო ლამაზო, ჩემო ჭკვიანო , ჩემო საამაყო გოგო ... შენ რომ წახვალ ქალაქში მერე რა მეშველება
-ხშირად ჩამოვალ ხომ იცი, უშენოდ ვერ გავძლებ- თვალები ეხუჭებოდა, ჩუმად უთხრა, წვერიან ლოყაზე აკოცა და მერე თავი ისევ მკერდზე დაადო
-მჯერა მა, შენი იმედი მაქვს ხომ იცი ... - მამას გვერდით , მასთან ჩახუტებულს ,პლედში გაეხვიეულს ჩაეძინა. თავში ათასი ფიქრით და ძილის წინ მამის სიტყვებით,რომელიც მილიონჯერ მაინც ჰქონდა მოსმენილი . ბავშვობაში ახარებდა ასაკის მატებასთან ერთად კი ამძიმებდა.
....................
_მიშველე მოსე _ იყო შუაღამეს გაჟღერებული ხმა და ამაღლობელმა უკვე იცოდა კარგი არაფერი ელოდა
_სად ხარ...რა ხდება . ამ დროს სად მირბიხარ გოგო_აშკარად ღრმად სუნთქავდა , გარბოდა ან ჩქარა მიდიოდა
_არ ვიცი....რაიონში ვარ. წვეულებააო , არ იყო მარტო იყო ჯანდაბაა ორივე ერთად იყვნენ . გეფიცები არ ვიცოდი ...თურმე სცოდნიათ მოსე მეშინია. არ ვიცი სად ვარ
_იარეე , არ გაჩერდე სანამ ნაცნობ ადგილს არ დაინახავ . გესმის? ნუ გეშინია ! ვერაფერს დაგიშავებენ , ოღონდ ტელეფონს ხელი არ გაუშვა და როგორმე მითხარი სად ხარ
_ჯანდაბაა ყველა მე როგორ უნდა გადამეყაროს
_გაჩუმდი და მითხარი სად ხარ...რამე მაღაზია, ადგილი რაღაც არ არის?
_სესილიას სახლია იმ ჩიხში ... ხო , კი მანდ ვარ
_ სესილიასთან მიდი, გესმის?
_ამ დროს?
_სოფიკო , თუ არ გინდა რომ გავგიჟდე დროზე გადაადგი ნაბიჯები და პირდაპირ შედი მასწავლებელთან. კართან რომ მიხვალ მითხარი _ მოდუნდა, ამოისუნთქა და სიჩქარეც შეანელა. თვალები ებინდებოდა ბრაზისგან
_მივედი ... ეზოში ვარ
_ვინმე მოგყვებოდა ?
_არ ვიცი
_კარგი სახლისკენ დაიძარი ,მანქანა ეზოში თუ არის უბრალოდ კარი გააღე და მიგიღებს- წამითაც არ შეჰპარვია ეჭვი სესილიაში
-კი , შუქიც ანთია ...სახლშია
-ნუ ტირი, დამშვიდდი და სესილიასთან დარჩი ჩემს მოსვლამდე-მალე მასწავლებლის ხმაც გაიგო. სოფო აშკარად იმაზე ცუდად გამოიყურებოდა ვიდრე მობილურს მიღმა წარმოიდგინა. უკვე ესმოდა ქალის დამამშვიდებელი სიტყვები და შემდეგ კიდევ უფრო ახლოს გაიგო ამჯერად მისი მიმართულებით ნათქვამი
-მოსე , არ ინერვიულო . ჩემთან არის , უსაფრთხოდაა და არაფერი სჭირს. შეშინებულია ...მისმენ ამაღლობელო?
-მადლობა, მასწავლებელო . შენი იმედი მაქვს
-მოსე არ გაბედო და - უნდოდა ეთქვა მათთან არ წახვიდეო, მაგრამ ბიჭმა წინადადების დასრულება არ ადროვა
_დედას შ.ვეცი ! _ მიმართულება შეიცვალა , სოფო რადგან უსაფრთხოდ დაიგულა პირდაპირ იმ მხარეს წავიდა სადაც მათი ბუდე ეგულებდა. მათთან ადრე კვეთა არ ჰქონია, გიგაურს ჰქონდა მუდამ უთანხმოება და გამშველებელ რგოლს წარმოადგენდა ახლა კი თავს კონტროლს ვერ უწევდა. ისედაც არ ჰგავდა საკუთარ თავს და გაცეცხლებულს ვერაფერი შეაჩერებდა. სახლში შესულს ორივე ძმაკაცი დაბოლილი დაუხვდა, დივანზე მიგდებულები სიმღერას უსმენდნენ
_ვა მოსეე ?
_შენი ბიძაშვილი გაგვექცა და შენ მოხვედი ? _ახარხარდა მეორე და ფეხზე წამოდგა _ სად წავიდა? ორივეს რო გვეჩალიჩებოდა თავისი პატარა ჭკუით რა ეგონა გაგვწურავდა და დაქალებთან იღადავებდა? ეს ქალაქელი გოგოები ვერ გვაფასებენ
_ტეხავს ძმაო, შენი ნათესავი ეგეთი არ უნდა იყოს
_როგორი ეგეთი აბა მითხარი? გამოფხიზლდით კარგად და მერე მომიყევით აქ რა უნდოდა -მაინც ცდილობდა ჯერ ყველაფერი გაეგო და შემდეგ გადაეწყვიტა რას გააკეთებდა
_მე გამომყვა ... ფილმის საყურებლად _ახარხარდა მეორეც _ ლამის გზაშივე ჩამხადა . ისე რა დროს ძმაკაცობა იყო ეე გოგო გაძლევს მიიღე რას ეუარები
_მე ხვალ შემითანხმდა და შენს მერე უნდა ვყოფილიყავი შე ს.რო?
ტვინის ნათელი მხარე მათი საუბრის მოსმენის შემდეგ დანებდა , მთლიანად დაებინდა გონება. რამდენიმე წუთს საერთოდ არაფერზე უფიქრია , საკუთარი ტრამვებიც კი არ გახსენებია, ვერაფერს აღიქვამდა და იმ ცხოველს ასიამოვნებდა რომელიც იშვიათად იღვიძებდა, მაგრამ მარტივად არ კმაყოფილდებოდა. ორივე რომ სცემა შემდეგ დაბალ ხის მაგიდაზე დაჯდა და ზემოდან დახედა ნახევრად გათიშულებს
_ორივეს კი არა მთელს თქვენს ჯიშ_ჯილაგს გადაგწვავთ სოფოს რომელიმე ახლოს რომ მიეკაროთ ან მისი სახელი ახსენოთ ვინმესთან და რამე ამბავი გაავრცელოთ,თქვენ კი არა თქვენმა ხროვამაც უნდა წაშალოს მეხსიერებიდან . ხომ კარგად მიცნობთ, გიგაურისგან განსხვავებით დასაკარგი არაფერი მაქვს და ცოცხლად შემიძლია გაგატყაოთ თუ ენას კბილს არ დააჭერთ!

ზუსტად იცოდა რომ არ გაჩერდებოდნენ, მეგობრები რომ ნახავდნენ თავმოყვარეობის აღსადგენად ყველაფერს ამაღლობელს გადააბრალებდნენ და დაიწყებოდა პრობლემების უდიდესი სერია, მაგრამ არ ანაღვლებდა. სისხლი უდუღდა, ვერაფერს გრძნობდა და ბრაზიც არ ჰქონდა განელებული მასწავლებლის სახლში რომ შევიდა. ოთახი მოათვალიერა და სავარძელში მჯდომ, პლედში გახვეულ გოგოს მივარდა
_ მე ხომ გაგაფრთხილე ტრ.კი თამაშს შეეშვი_თქო! ყურადღება ცოტახანს ვერ მოგაქციე და ეგრევე დედა მოტყ.ნი ? სად მიყვებოდი , მითხარი სად მიდიოდი გოგო ! ასეთი უთავმოყვარეო რანაირად გაიზარდე ! მოგწონს? მითხარიიი მომწონს და მიყვარს და იმიტო მინდოდა მესიამოვნებინა და მისი ყლ. პირში ჩამეთხარაო... მითხარი თორე ახლა ისე ვარ შემიძლია დაგახრჩო! ამოიღე ხმა და მელაპარაკე კიდე ნოტებზე, როგორც იცი ხოლმე... ახლაც კაბის სიგრძეა საქმეში თუ შენი ნაბ.ზ.რი სული და აზროვნება. რა არ გასვენებს , რა ჯანდაბა გინდა
_რა ჯანდაბას აკეთებ _ სესილია რომ წვდა მკლავზე და გოგოს მოაშორა თვალები ისე ჰქონდა ჩაწითლებული მონსტრს გავდა _ ვინ ჯანდაბა ხარ საერთოდ. ეს ხარ? შეშინებულ გოგოს ეჩხუბები და შეურაცხყოფას აყენებ? ზემოდან უმატებ და იმათზე უარესად ექცევი?
_ქალებს ყველაფერი შეგიძლიათ თემაა? კაცებს თუ უნდა შეედაროთ წესიერი კაცი ორ გოგოს პარალელურად არ ხვდება ... ჯგუფური გინდოდა? ცალ-ცალკე რას ეთამაშებოდი რა გეგონა ერთმანეთს არ ეტყვიან, არ იტრაბახებენო? არიფი სოფლელები ეგონა ისინი, ეს ხო მაგარ ტიპებს ხვდებოდა აქამდე ატყუებდა ეტყობა ორივესგან საჩუქრებს ელოდა, ორივეს ვათამაშებო ფიქრობდა და ერთობოდა გოგოო... ვხალისობო მეუბნებოდა. ორივე ერთად რო გაგიდებდა მერე იხალისებდი? თუ გინდა სამში მიგაბრუნებ უკან , ჯერ ვერაფრის თავი ექნებათ მარა ბოლოს და ბოლოს აუდგ.ბათ , მოეხმარები შენ ეგეთები არ შეგეშლება და ისიამოვნე ვინ გიშლის . მე ნუ მაჯერებ რო არ გინდა! ნუ მარწმუნებ რომ ვცდები და შენი იერი არაფერს ნიშნავს, ნუ მაბოლებ გოგო! რაც გინდა ის აკეთე შენი თავია, დედა მოიტყ.ნი თუ გინდა და მერე პასუხიც აგე. მე ნუ მიყენებ დამხმარე რგოლად და პასუხისმგებელი იყავი საკუთარ სურვილებზე , მერე მიქარულზე და მიღებულ შედეგებზე
_ყოჩაღ შენ ... ბრავო . შერჩევითი სამართალი გაქვს , ზოგი დამნაშავეა ზოგიც არა. აიი შენ რომ გყავს ენ რაოდენობის გოგო ყველა სხვადასხვა კუთხეში ხან ერთი და ხან მეორე . იმათ რას ეუბნები ბ.ზები ხართო ? დანაშაულია ვინმესთან იყოს , სურვილი ჰქონდეს და თუ ის ვიღაც მოძალადე , დეგრადიული აღმოჩნდება სიყვარულზე სამუდამოდ თქვას უარი? რას სთხოვ 16 წლის ბავშვს,რომ ამოიცნოს ნაბიჭვრები? ეგ ვინმეს შეუძლია საერთოდ?
_შეყვარებული გოგოა, ბიჭით გატაცებული და გულაჩქარებული კოცნიდა ხან ერთს ხან მეორეს . არ გესმის ორივეს ერთად ხვდებოდა-მეთქი რომ გეუბნები? თუ შენთვის მოსული პონტია ერთიც გყავდეს და მეორეც ერთად. არამგონია ასე იყოს, კი არ მგონია ზუსტად ვიცი არ ხარ ეგ კატეგორია ქალი ! მე ვინ ,სად და რამდენი მყავს შენ არ იცი ... მათი შედარება ამ სულელთან არც კი შეიძლება. ისინი არ თამაშობენ , ანგელოზის ნიღაბს არ იკერებენ და ეს იმენნა ბ.ზურად იქცევა ყველა გაგებით! მე უნდა თან მათოხლოს რო ცუდი ტიპი ვარ, სტერეოტიპული აზროვნებით და მისი ჩაცმულობის სტილიდან გამომდინარე ვმსჯელობ თურმე . რატო თათას არ ვეუბნები რამეს , ის დადის მონაზონივით თუ რა თემაა. თქვი რა, თქვიი რომ ჰორმონები გაწვება, გინდა და აკეთებ ! სიამოვნების მიღება გინდა? გაამოძრავე ეგ ერთიციდა ტვინი და ისეთი ვინმე იპოვნე რომ დაგაკმაყოფილოს, გასიამოვნოს, გაგაბედნიეროს ,გაგიხალისოს ცხოვრება ქალბატონო და არა უარსად ჩაგისვაროს ისედაც აგრიეს შენმა სულელმა მშობლებმა და გინდა უგრძნობ , დებილ ქალად ჩამოყალიბდე? ადამიანური ურთიერთობა შენ არ გინდა და თუ არ გინდა შეეგუე რომ დაგამცირებენ, იძალადებენ იმიტო რო კაცები ღორები არიან და რადაც დაანახებ შენს თავს, რა სიმაღლეზეც დადგები , როგორც გაუყადრებ თავს ისე მოგექცევიან. ეთამაშე? იმათაც ხო გაგიკეთეს სიურპრიზი, ხო შეგისრულეს. ისინი ნაბიჭვრები არიან და შენ ? შენ სულელი ხარ და თავს დაიღუპავ თუ ტვინს არ აამუშავებ ! არა მაინც რას ელოდები , შენ რას ელოდები ორი გ.ნდონისგან ! შეიძლება გავგიჟდე ... იქედან რისთვის წამოგიყვანე თავი რომ მოგეჭრა ?
_ეგაა შენი პრობლემა ხომ? ძლივს აღიარა ... თავის რეპუტაციაზე დარდობს . არ უნდა მის ბიძაშვილებზე იჭორაონ , დასცინებენ ბიჭები და ვერ გადაიტანს -აქამდე ჩუმად იყო, სახესაც კი მალავდა, თითქმის არ უყურებდა სანამ სესილია გააფთრებული ეღობებოდა წინ მერე გასწორდა და მოსემაც ყველაფერი უკეთ აღიქვა
-კაიფში ხარ გოგო? იმიტო არ მიყურებდი და სლუკუნებდი ჩუმად? აი ახლა კი თავდაცვაზე გადახვედი ... აი ეგახარ რასაც ახლა გიყურებ . მართლა არაფერი გამოვა შენთან ,მორჩა . უკვე იმდენად გათიშული გაქვს აზრონების უნარი მეცოდები. ვნებდები ! ნინას სულს გეფიცები ისე გშლი ჩემი ცხოვრებიდან როგორც დანარჩენებს. რაც გინდა ის იფიქრე, როგორც გინდა ისე მოიტყუე თავი. კიდევ იფიქრე რომ შენ ხარ მართალი და დანარჩენი სამყაროა უსამართლო, რომ შენ ჭკვიანი და სწორი გოგო ხარ, რომ შენ არაფერი მიგიქარავს და სამყაროა შენს მიმართ უსამართლო, რომ სწორად რისკავ და სწორ თამაშს თამაშობ _მომენტალურად გაჩერდა, ცეცხლიც ჩაქრა, განელდა და ოთახიდან გასვლამდე ჩაეცინა კიდეც
-სად მიდიხარ ... აქეთ წამოდი - სესილია ერთხანს გაბრაზებული იყო, მერე ბიჭის მზერა რომ დაინახა კვლავ გაუნელდა პირველი შეგრძნება. უსმენდა და ნელ-ნელა მშვიდდებოდა, ცივი გონებით უნდა ემოქმედა
_მასწავლებელო, ბოდიშს გიხდით რომ შეგაწუხეთ. თქვენს ბრაზსაც აქვს მიზეზი და მესმის,მართლა. ბუნებრივია, როგორც ყოველთვის ახლაც ვერ მხედავთ ! ვწუხვარ ჩემი რომ არ გესმით , მაპატიე მეტჯერ ნამდვილად არ განმეორდება _უკან ადევნებულ ქალს უთხრა და ხელზე აკოცა _ შენი და ჩემი სიმართლე სულ სხვადასხვაა, მიკვირს ამდენხანს როგორ ვერ წაგშალე ჩემი გონებიდან _ გაიცინა და მერე საერთოდ ყველაფერი დაავიწყდა სესილიამ მანძილი რომ შეამცირა და ნიკაპზე მოუჭირა თითები
_ვერასდროს ჩხუბობ ისე შენ რომ არ მოგხვდეს,არა ? სისხლი რომ მოგდის იაზრებ? ტრამვები რომ გაქვს და ასე გაგიჟება არ გარგებდა ,იცი? რასაც ვფიქრობდი გითხარი და ნუ აჭარბებ ჩემს ხედვებს შენს მიმართ !
-ეგ როგორ გავიგო
-როგორ უნდა გაიგო, სისხლი გდის და მოგწმენდ- თავი გაისულელა, მხრებზე ისე დააწვა დაჯდომის გარდა სხვა გამოსავალი არ დაუტოვა და მოსემაც აღარ განაგრძო ზედმეტი კითხვების დასმა. სოფოს არსებობას ითვალისწინებდა
_მაინც სიმპათიური ვარ, არა? _ ქვემოდან უყურებდა და მის სურნელს გრძნობდა . ახლაღა აღიქვა ხალათით რომ იდგა , ქამარი მოშვებული იყო და ნაჭერიც ვერ ეკვროდა მჭიდროდ, მკერდის კონტური მკვეთრად მოუჩანდა , შიშველი ბარძაყები მოძრაობის დროს ჩნდებოდა
_არ გტკივა? წესით უნდა გტკიოდეს...ხო სპირტია _ ჯერ წარწერას დააკვირდა მერე ბოთლი ცხვირთან მიიტანა და სახე შეჭმუხნა _დავიჯერო აღქმის უნარი სულ არ გაქვს?
_აღვიქვამ ყველაფერს და ვფიქრობ რომ ზედმეტად დიდი მაცდუნებელი ხართ , ვერ ვერევი თავს... მითუმეტეს ახლა , ჩხუბის შემდეგ ისედაც სულ არეული ვარ _ ქალი მის ფეხებსშორის იდგა, ხალათის დაშორებულ კიდეებს შორის მუხლები და ბარძაყის ნაწილი მოუჩანდა, გული ისე ჩქარა უცემდა ამაღლობელს ყველა დარტყმის დათვლა შეეძლო. ქვემოდან რომ ახედა ღაწვები უკვე წითელი ჰქონდა და შინაგანი თრთოლვა მის მტევნებსაც ეტყობოდა . მოსეს ტუჩზე რომ მიადო ბამბის პატარა ნაგლეჯი იმ წამს ენისწვერით შეეხო საკუთარ ქვედა ტუჩს . თავად ამ ყველაფერს ვერ იაზრებდა, მოსე კი ხედავდა , გრძნობდა და თავის გაკონტროლებას მაქსიმალურად ცდილობდა .
_არასწორად რომ აზროვნებ ხვდები?
_შენსას აგრძელებ? მე დავასრულე ჩხუბი ! სახლში წავიყვან და ისე დავემშვიდობები ვითომ არაფერი მომხდარა. ბოდიშს გიხდი კიდევ ერთხელ _თვალები დახუჭა და თავი კედელს მიაყრდნო . სესილიას თითების შეხებას ისევ გრძნობდა, ბოლოს ყბაზე მოუჭირა და აიძულა კვლავ შეეხედა
_ნუ ცდილობ ყველაფრის კონტროლს და სხვების ნაცვლად გადაწყვეტილებების მიღებას . თუნდაც მართალი იყო, ყველას აქვს უფლება საკუთარ შეცდომებზე ისწავლოს ცხოვრება . შენ ყველგან ვერ იქნები და შენზე დამოკიდებულს ნუ გახდი , თორემ მერე დამოუკიდებლად სუნთქვაც გაუჭირდებათ
_სუნთქვა მეც მიჭირს _ ხელისგულზე აკოცა და წამსვე წამოდგა , არ უნდოდა ზედმეტი ყურადღება მიექცია _ შენ მმართებ რაღაც ისეთს _ ჩუმად თქვა ,ოთახიდან გავიდა და სავარძელში მოკეცილ გოგონას გახედა _გამომყევი, სახლში წაგიყვან
_დედამ იცის რომ თიკოსთან ვრჩები და ვერ დავბრუნდები
_რა საცოდაობაა ... ჩემთან წამოხვალ მაშინ
_ჩემთან დარჩი თუ გინდა
_რატომ,გეშინია არ დავახრჩო?
_მოსე ეგ არც მე მგონია და დარწმუნებული ვარ არც სოფოს
_აქ ვერ დავტოვებ
_და შენ რა შუაში ხარ? მასპინძელი მე ვარ , სტუმარი ის და თავად გადაწყვიტოს შენთან მოდის თუ ჩემთან რჩება
_ყოველთვის საწინააღმდეგო მხარეს ყოფნას როგორ ახერხებ , მასწავლებელო?
_ჩემ გამო ნუ იჩხუბებთ ... გმადლობ ,სესილია საუკეთესო ხარ - ქალს მოეხვია და მერე მოსესთვის არც გაუხედავს ისე წავიდა კარისკენ.
-გმადლობ . არ დაგივიწყებ , მორიგ დახმარებას ... - არ დაეზარა კიდევ ერთხელ გადაუხადა მადლობა და გოგოს მიჰყვა. სესილიას გაეღიმა ბიჭმა ქურთუკი ინსტიქტურად რომ გაიხადა და წინ წასულ მობუზულ გოგოს მხრებზე მოახურა. წარბები წამითაც არ გაუხსნია, სიტყვასაც აღარ ეტყოდა, შესაძლოა წლების განმავლობაში არ შერიგებულიყვნენ რადგან სიჯიუტე ერთი დოზით ჰქონდა, მაგრამ მაინც ვერასდროს შეწყვეტდდა მასზე ზრუნვას , ეს მის ხასიათში გაუცნობიერებლად იდო და ვერაფერი შეცვლიდა.

-სად გავარდი შე ჩემა ... ან ტელეფონი სად ჯანდაბაში გაქვს ,ავაფეთქე - სახლში შესვლისთანავე გამოჩნდა ბექა და მოსეს უკან მდგომი გოგო რომ დაინახა მაშინვე შეეცვალა გამომეტყველება- რა ჯანდაბაა
-ქალბატონი ამ ღამით ჩვენი სტუმარია...
-კარგი ...
-ასე ნუ მიყურებ ბექა , არავის ვუცემივარ ... არც გავუუპატიურებივარ . არ მჭირდება ეს სიბრალულის გამომხატველი რეპლიკები . ოთახზეც ნუ შეწუხდებით, მაინც ვერ დავიძინებ- ფეხსაცმელი იქვე გაიხადა , ქურთუკი საკიდზე დატოვა და მისაღებში დივანზე დაჯდა
-რა სჭირს
-ქრონიკული უტვინობაო შენ არ ამბობ?
-დალშე? ვინ სცემე უჩემოდ
-გოგონას ორი ბიჭი
-რა ქნეს - პირი ისე გაუშრა ძლივს თქვა ორი სიტყვა
-შენ ეს მართლა ანგელოზი ხო არ გგონია, თამაშობს ფეხების გაშლამდე მერე აღარ
-გეყოფა !
-მეყო უკვე და სჯობს შენც მომბაძო - ბიჭს გვერდი აუარა და სოფოსთვისაც აღარ შეუხედავს ,მხოლოდ ოთახზე უთხრა სადაც უნდა შესულიყო .
ყველა სიტყვა ახრჩობდა რაც თქვა, ყველა ნაბიჯი რაც იმ დღეს გადადგა და უკვე საკუთარ თავს სისუსტეს ვეღარ პატიობდა. ასე არ უნდა დაცემულიყო, სხვა გზა უნდა ეპოვნა და ყველაზე მარტივი საშუალება აირჩია ,რომელიც იქ და იმ დღეს არ დასრულდებოდა არც ერთ მხარესთან და არც მეორესთან. ყველა სიკეთესთან ერთად სესილიასთან კიდევ უფრო მეტად გაართულა ურთიერთობა , მორიგი ბნელი მხარე უჩვენა ,მაგრამ მის რეაქციას და პასუხებს ბოლომდე ვერ ხსნიდა. აირია...
...............
ახალ წელს პირველად ხვდებოდა საკუთარ ბინაში, სრულიად მარტო, ნინას გარეშე და ბედნიერების გაუფერულებული შეგრძნებით. ამ დროს მუდამ არცევდა საჩუქარს ,რომელიც ბებოს გაახარებდა ბავშვობიდან ცდილობდა გაეკეთებინა დანაზოგი,რომ ქალისთვის სულ მცირე სიხარული მაინც მიენიჭებინა . იჯდა მოგონებებისგან ცარიელ კედლებში და სახლიდან წამოღებულ ძველისძველ ალბომს ათვალიერებდა. ნინას ახალგაზრდობის ფოტოები ცალკე გადააწყო და მხოლოდ მათ აკვირდებოდა ნაცნობი სახე რომ დაინახა , სურათის უკანა მხარეს წარწერაც წაიკითხა შემდეგ კი ბევრი ფიქრის გარეშე მისწერა სესილიას
-ეს ქალი ბებიაშენია? - პასუხად თანხმობა ,რომ მიიღო მაშინვე ვიდეოქოლით დაურეკა და მალე ქალის სახეც დაინახა -გამოდის ნინა ბებიაშენ სესილიას იცნობდა?
-მოსე, ნუთუ არსებობს ინფორმაცია რომელიც არ იცით და ჩემგან უნდა გაიგოთ
-ნუ მესწერვები ... ბიძაშვილებმა ალბომი მომიტანეს და იქ ვიპოვნე. ადრე რატომ ვერ შევნიშნე არ ვიცი. უკან სახელები ეწერა
-გილოცავ ,გავიგე ბინა იყიდე - ისეთ ადგილას იჯდა უკან ოთახის დიდი ნაწილი ჩანდა
-გმადლობ ... კიდევ ვიპოვე რამდენიმე სურათი . შენს სახლში არაა ალბომები?
-არის, მაგრამ არ მინახავს
-მე ვიჩითები სენტიმენტალური როჟა?
-ნინა გენატრება და ყველგან დაეძებ . მე კი სულ პატარა ვიყავი ბებია,რომ გარდაიცვალა ...
-ბებია ,რომ ნახე რამე გითხრა? თუ მხოლოდ ის უთხარი მოსე სკოლაში მოვიდესო და იმან ჩემი ქება დაიწყო
-მიცნო და ბევრი ამბავი მომიყვა ...
-მერე ეგ აქამდე არ უნდა გეთქვა?
-ადამიანურად საუბარი დამაცადე ოდესმე? სულ რაღაც ხდება
-კარგი ხო ნუ მეჩხუბები ...
-მე კი არ გეჩხუბები შენ მეროჟები ამდენი ხანია
-რა სიტყვებია მასწავლებელო?
-რასაც აკეთებ ზუსტად იმის შესაფერისი , მოსე- წარბები მაღლა აზიდა და ისე მიახალა
-არ დამიჯერე და საქმე გაირთულე . მერე შენი სიკეთის კორიანტელი დააყარე ჯანაშიებს და კი გამოიღო მგონი შედეგი. მერე სოფიკოს გამო მეჩხუბე, გამიბრაზდი და ისე მიყურებ თითქოს ქალებზე მოძალადე მასტი ვიყო ... გაბრაზებული ვარ, მაგრამ მაინც არ ვივიწყებ კიტასთვის რაც გააკეთე
-რაღა მიჭირს, აწი შემიძლია მოვკვდე შენი კეთილგანწყობა თუ დავიმსახურე
-ირონიაა არ გვინდა, მაღიზიანებს !
-როგორც შენ იტყვი, პატარავ -თვალი ჩაუკრა და მერე ისევ წარბები შეკრა - ნუ მასწავლი ვინ ვინ არის და ჩხუბის დროს ყველაფერი გითხარი ,მეტი არ მიკადრებია და ნუ გელანდება რაღაცები
-კიდევ გაიმეორე მიდი და შეგირიგდები
-რა გავიმეორო
-პატარა დამიძახე იგივე ტონით და თავიდან დამკერავ
-ღმერთოო , ეს ბიჭი ნორმალური არ არის
-კარგი , შეგირიგდები... მინუსები ყველას გვაქვს, შენგან ზედმეტს ვითხოვ
-ნახვამდის მოსე... მიხარია,რომ დავზავდით - უცებ მოეგო გონს და სერიოზული გახდა
-თქვენს შეყვარებულს ჯანაშიებისგან მადლობა გადაეცით , შეიძლება ესმის კიდეც- სარკიდან არეკლილი კაცის გამოსახულება დაინახა და შეცვლილი განწყობით დაასრულა საუბარი- ეს ქვეყანა პატარაა და უანგაროდ ჩადენილი სიკეთეები არ იკარგება . მეტის გაკეთება საჭირო არ არის, კიტასთვის გაწეული დახმარებაც საკმარისზე მეტია... დამდეგ ახალ წელს გილოცავთ , მასწავლებელო . ბედნიერი მინდა იყო.
-მეც გილოცავ ,მოსე

ქუჩებში საახალწლო განწყობა რომ გაჩნდა სესილიამ შემდეგ გაიაზრა,რომ დრო იმაზე ჩქარა გავიდა ვიდრე რაიონში გადაცხოვრებისას წარმოიდგენდა . წარსულში დარჩენილი თვეები იმდენ ამბავს იტევდა, იცოდა რომ მთელი ცხოვრება გაიხსენებდა. სიახლის ძიებაში, საკუთარი თავის პოვნის პროცესში ბევრი ახალი ინფორმაცია მიიღო და ალბათ მიზანსაც მიაღწია. გონებაში გაჩენილ არეულობას ჯერ კიდევ არ უშინდებოდა, ბუნებრივად თვლიდა და მასთან გამკლავებას ცდილობდა. გამოწვევები არასდროს აშინებდა, მაგრამ იქ სულ სხვა სამყარო დაუხვდა. ახალი ადამიანები , გამოცდილება და პედაგოგობის ბოლო თვე ელოდა წინ. მშობლებთან უთანხმოების მიუხედავად ახალ წელს მათთან შეხვდა, შემდეგ კი მეგობრების გარემოცვაში გაატარა დასვენების დღეები. თორნიკეს წასვლამდე არაფერს გეგმავდა
-გონიერი ბიჭია ჯანაშია , ამაღლობლისგან განსხვავებით მხოლოდ შინაგანი კულტურა არ აწვება. დროზე ადრე გამოუშვეს ხომ გითხარი, მთელი ბიბლიოთეკა გადაუკითხავს ... კარგი შენ ის მითხარი როგორ ჩაიარა შენებთან შეხვედრამ-თემა შეცვალა, ბოლო დროს სულ ზედმეტად სერიოზული იყო
-ავუკრძალე ჩემს ცხოვრებაზე საუბარი და გაჩერდნენ
-თუ დაემუქრე წავალო და აიძულე
-მიყვარს,რომ მიცნობ
-ნეტავ რა გველის ამ წელს სესილია, პედაგოგობის შემდეგ რა გამოწვევას მოუწყობ საკუთარ თავს
-გადაწყვეტილება ჯერ არ მიმიღია ...
-რაიონში დარჩენას არ გამორიცხავ ხომ?
-მოვიფიქრებ რა შემიძლია ვისწავლო იქ ყოფნის განმავლობაში და თუ გამიჩნდება საინტერესო იდეა შესაძლოა დავრჩე
-ნებისმიერ კურსებზე მეტს გასწავლის იქაურობა . გამოცდაა შენთვის იქ ცხოვრება და ჯერ კიდევ ვერ ხვდები
-კატეგორიულად მეწინააღმდეგებოდი
-მე შენთან კატეგორიული არასდროს ვყოფილვარ
-ამ წელს გაუმარჯოს ,როგორიც არ უნდა იყოს მაინც
-ნებისმიერ შემთხვევაში ახალია , შესაბამისად აუცილებლად მოგვიტანს რაღაც ღირებულს მთავარია მივხვდეთ ,დავინახოთ და დავაფასოთ
..............
_გამარჯობა, მოსე _ დაუპატიჟებელ სტუმრად ყველას ელოდა გიორგობიანის გარდა _შეიძლება?
_შემოდი _ გვერდზე გადგა და დაელოდა როდის შევიდოდა
_პირველი წასვლის დროს არ მოვედი . ახლა უკვე დროა ვისაუბროთ _ ფანჯარა გააღო, სიგარეტის ღერი ტუჩებსშორის მოიქცია და მშვიდად მოუკიდა _ ალბათ ხვდები ვისზეც
_ბატონო პროკურორო თქვენგან არ ველოდი მსგავს შეხვედრას , თორემ თავად გესტუმრებოდი, თუმცა უხერხულად აშკარად არ გრძნობთ თავს- მართლაც ისე იყო ფანჯრის რაფას მიყრდნობილი თითქოს თავად იყო მასპინძელი
_ტყუილია, დიდი ხნის წინ მელოდი და მერე გეგონა,რომ არაფერი უთქვამს სესილიას ან კიდევ კონკურენტად არ მიგიჩნიე . შენც შესანიშნავად იცოდი არასწორი , რომ იყავი იმ კოცნის მომენტშიც და ნებისმიერ წამს ,როცა იმაზე მეტს აკეთებდი ვიდრე მოსწავლე. საკმარისზე მეტი დრო გქონდა დასაოკებლად , სესილიას ხასიათის გასაგებად და იმის მისახვედრად რომ ის ვიღაც გოგო არ არის ვის მართვასაც შეძლებ , ვისაც გავლენის ქვეშ მოაქცევ. დრო იმისთვისაც გეყოფოდა რომ გაგერკვია რას გრძნობდი ,თუმცა ეგ ნაკლებად მაღელვებს . მთავარი სესილიაა , რომელიც იმაზე რთულია ვიდრე შენ წარმოგიდგენია
_როგორც სჩანს ძალიან გაგიჭირდა მასთან დაწყება და ახლაც არ გამოგდის მისი მართვა. მე საერთოდ არაფერი გამიკეთებია იმ ერთი თავშეუკავებელი ქცევის გარდა ,რომელსაც არასდროს ვინანებ,მაგრამ მაინც იმ დროს და იქ უადგილო იყო. შენ კი, მართლა არ მესმის აქ რისთვის ხარ თუ არ გეშინია მისი დაკარგვის
_ნუ მელაპარაკები ამ ტონით, არ გინდა ეს თავხედობით თავის დაცვა . საქმის გარჩევა არ მჭირდება , მაღელვებს მხოლოდ ერთი რამ
_არ მკითხო მიყვარს თუ არა და რა მინდა მისგან
_კითხვის დასმას არ ვაპირებ , არც ის მაღელვებს შენ რა გინდა ან რა გაღელვებს. აქ არ ვიქნები , მაგრამ ყველგან შემიძლია ვიყო და თუ ისეთ რამეს ჩაიდენ სესილია რომ შენს გამო წავიდეს სკოლიდან , დისკომფორტი შეექმნეს, თავი ასტკივდეს და ცხოვრება გაურთულდეს თუნდაც უმნიშვნელოდ, პასუხს აგებ! თითოეული სიტყვისთვის მოგთხოვ ... არ მინდა რამე დაგიშავო იმიტომ რომ ვაფასებ შენს ადამიანობას, მაგრამ ქალთან დაშვებულ შეცდომას მთელი ცხოვრება ვერ ჩამორეცხავ შენს სინდისს და კაცურად გირჩევ ჯერ საკუთარ თავში გაერკვიე
_აქ გასაფრთხილებლად მოხვედი , გგონია სესილიას ნების საწინააღმდეგოდ გავაკეთებ რამეს? მე თუ მაგ დონის კაცი ვარ გგონია შენი არსებობა შემაშინებს? გინდ აქ და გინდ ლონდონში, სულ რომ ლანდად გადაექცე მაინც ამ საუბრით აპირებ გულის დამშვიდებას? სერიოზულად, ასეთი მეამიტი ხარ?
_შენ კარგად ვერ იაზრებ ვის ესაუბრები , მაგრამ მე ვიცი ვინც ხარ და შენგან რას უნდა ველოდე. არც ვუშვებ, რომ ფიზიკურად რამეს დაუშავებ , მაგრამ ჩემთვის მხოლოდ მისი სხეული არაა პრიორიტეტული, არც ვიღაც ხისთავიანი ტიპი ვარ ქალთან დაშორება სირცხვილი რომ ჰქონია და ბრძოლას იწყებს . ჩემთვის მთავარი მისი სიმშვიდეა მე შევუშლი ხელს ,შენ თუ სხვა მნიშვნელობა არ აქვს
_შენი სტატუსის შესახსენებლად თუ მოხვედი არც მე ვივიწყებ და მითუმეტეს სესილია . იმედია ამ დაყენებული ტონის მიღმა პათოლოგი ეჭვიანი არ ხარ და იზმენები არ გაქვს წასვლის წინ. მხოლოდ ის შემიძლია გითხრა, რომ მე არაფერს ვაიძულებ ... შენ ვერ დაგამშვიდებ , მხარზე ხელს ვერ დაგარტყამ და ვერ გეტყვი შენი კონკურენტი არ ვიქნები და არ ვიბრძოლებ მისი სიყვარულისთვის -თქო . შენ რას გააკეთებ არ ვიცი ,მაგრამ
- გგონია ბრძოლაა საჭირო ვინმეს შესანარჩუნებლად ან თავის შესაყვარებლად? მე და სესილიამ ერთმანეთი ვიცით , დასამტკიცებელი აღარაფერი მაქვს შენ კი სულ რომ არაფერი გააკეთო მას თუ მოუნდები, არაფერი შეაჩერებს შენს გარდა. ტყავიდან რომ ამოძვრე , ახლოდან არ მოშორდე არ ენდომება და გაგაცამტვერებს. სიყვარულის თხოვნა არ შეიძლება , არც იძულებით მოდის ... სისულელეებს ნუ გააკეთებ ! შენს წარუმატებლობას კი ჩემს არსებობას და მასზე გავლენას ნუ გადააბრალებ. სესილია თუ მიხვდება რომ მისი ღირსი ხარ , მოუნდები და შენთან ერთად ბრძოლას გადაწყვეტს ჩათვალე იმ წამსვე თავისუფლდება ჩემგან, შენ კი უკანდასახევი გზა აღარ გექნება. თუ არ დაელოდები, შეავიწროებ, მის გადაწყვეტილებას არ გაითვალისწინებ და პრობლემად გადაექცევი ნებისმიერ შემთხვევაში ბოლოს ჩემთან გექნება საქმე მიუხედავად იმისა მის გვერდით ვიქნები თუ არა
წავიდა. იმაზე მეტი თქვა და ილაპარაკა ვიდრე ოდესმე ვინმესთან . მაქსიმუმი იყო რაც შეეძლო გაეკეთებინა ისიც იმიტომ რომ ინტუიცია ასე ჰკარნახობდა, ის კი არასდროს სცდებოდა. ყველაფერი ზედმეტად კარგად შეაფასა, დიდხანს აკვირდებოდა და იმდენი დეტალი აწონ-დაწონა ამ საუბრის გარეშე წასვლა წარმოუდგენელი იყო.
ამაღლობელი კი ბოლო დროს სულ სხვა კუთხიდან ხედავდა გიორგობიანს, პირველი შთაბეჭდილება სრულიად შეცვლილი ჰქონდა,მაგრამ მაინც მისი არსებობა აღიზიანებდა. სესილიას ცხოვრებაში რომ არ ყოფილიყო შესაძლოა მეგობრობაც კი სდომოდა ,მაგრამ ახლა ეჭვიანობით გამოწვეული ბრაზი უბინდავდა გონებას.
..................
ახალ წელს მუდამ ხალხმრავლობა იყო დეასთან. მთავარ სახლში მამა იღებდა დებს, ძმებს თავიანთი შვილებითა და შვილიშვილებით მათი მასპინძლობა კი ძირითადად მაკასა და დეას უხდებოდათ, ნია სულ რამდენიმე დღით ჩავიდა ,მაგრამ დიდად არ იწუხებდა თავს სხვების არეულის დასალაგებლად, მხოლოდ ნერვებს უშლიდა ყველას , მწარე სიმართლეს ახლიდა და შედეგ არეულობით ტკბებოდა. ახალ წელს კონცერტების დადგმა განსაკუთრებით უყვარდა, შეღებილი თმა, პირსინგი, ტატუ, სიგარეტი, შეყვარებული და ბოლოს უროლოგიის რეზიდენტურაში ვაბარებო რომ თქვა მას მერე აღარაფერი გაუკეთებია სანათესაოს ყბაში ოჯახის ჩასაგდებად. იმ წელს რატომღაც სიტყვაც არ უთქვამს, 30 დეკემბერს ჩავიდა და სამამდე აპირებდა დარჩენას . ყველაფერი სტაბილურად იყო სანამ სრულიად მოულოდნელად რომ არ დატყდომოდა თავს ახალი უბედურება
-დეაა ჩემო გოგო, როგორი კარგი ხარ ... ყველაფერი ისეთი გემრიელი გამოგსვლია, მზად ხარ შენ უკვე გათხოვებისთვის. მეეჭვება რამე გაგაკეთებინონ გიგაურებმა,მაგრამ მაინც
-რა ხდება მამიდა? რაზე ლაპარაკობს ლია? - სამზარეულოში შეკრებილ ქალებს შორის აღმოჩნდა სრულიად მარტო და იმ წამს მიხვდა,რომ ნია სჭირდებოდა გვერდით
-მეც არ ვიცი რა ხდება ლია? - მაკამ წარბები შეკრა და დეამ უკვე იცოდა კარგი დღე რომ არ ელოდა წინ
-რა იყო შე ქალო რა გაგიკვირდა, დედა ხარ არ იცი შენი გოგო ვის ხვდება? მაშინაც კი გითხარი , იმ შინაბერა ნესტანს სიტყვის თქმა არ დასჭირდა-თქო. რათ უნდოდა თურმე გოგო რძლად ყავთ არჩეული და ევლებიან თავს, მათემატიკას არ ასწავლიდა?- დეამ უკვე იცოდა წინ რაც ელოდა და ერთადერთი რაც გააკეთა ნიასთვის შეტყობინების გაგზავნა იყო. არავის იმედი ჰქონდა მის გარდა, უკვე გონებაც ეთიშებოდა. გარეთ იყურებოდა და ლოცულობდა კაცები არ დაბრუნდნენო
-სად იყო ხალხო რა სარძლო...ვინ გიგაურებზე ამბობთ გამგებელზე თუ მეორე ძმაზე
-მეორე ძმა ვის რათ უნდა ქალო , გამგებლის ბიჭმა დაადგა თვალი ჩვენს დეას და ჩვენი გოგო რომ არა თურმე ბიჭი დეპრესიაში ყოფილა...თამილა მიყვებოდა სანამ დეა არ ავიდაო მანამდე არც ჭამდაო . ისე უყვართ თურმე ჩვენი გოგოო, ამის მისვლამდე ერთი ალიაქოთი იყო სულ ზეპირად ვიცი შენს დეას რა უყვარსო თამილა მეუბნებოდა
-რას მეუბნება მაკა ეს ქალი...დეა იქ დადის სახლში იმ ბიჭთან? - მამიდა წამსვე აღშფოთდდა და თან ისე,რომ გეგონებოდათ მალე გონებას დაკარგავდა მიღებული შოკისგან- შენ ცოცხალი ხარ ჩემო რძალო ამ დროს?
-ლიას არასწორი ინფორმაცია აქვს... დეა ნესტანთან დადის მათემატიკაზე და შესაბამისად იმ სახლშიც არის. ჭორიკანა ხალხის მოყოლილი ამბები კი არ უნდა გაავრცელო ჩემო ლია ასე უნდა უთხრა სისულელეების ლაპარაკს მოეშვი-თქო, მაგრამ შენ უსმენ და აგიჟებ აქ შენს საყვარელ მულსაც
-მარტო ჩემი მულია კაცო? რა ვთქვი ისეთი... შენ თუ არ იცი ახლა შენი გოგო სად დადის და გატყუებს მე რა შუაში ვარ
-ვინ სად დადის ბიცო? ჩემო ფუნთუშა , ტკბილო ქალოო ამჯერად რა ცხელ-ცხელი შხამი ამოანთხიე და აიყოლიე მამიდაჩემი? - ნია შევიდა, ქალს ლოყაზე უჩქმიტა და მერე დეას გვერდით დადგა- ვინ ვისთან დადის? შენი შაკო,რომ ბ.ზად შერაცხულ თინიკოს ტყნ.ავს შიგადაშიგ მაგ ამბავი გასკდა უკვე თუ ჯერ არ გაუხეთქავს თავი მის პათოლოგ ყოფილ ქმარს ? რამეს თუ არ იზაამ შენ ბიჭს ისე ამოსცხებენ ჩემთან მკურნალობა მოუწევს ,მოგიყვანს მერე რძლად და ორი ბავშვი კი ჰყავს იმ გოგოოს ,ბავშვების გაკეთება აღარ დასჭირდება თუ ვერ ვუშველით - წამიც არ უფიქრია ისე ააფეთქა ნაღმი და სანამ აყირავებულ ლიას ასულიერებდნენ დეა იქაურობას გააცალა .
- მამა გაიგებს და შეიშლება. ექიმმა ისედაც აუკრძალა ნერვიულობა, დალევაც და ყველაფერი საერთოდ . რა უნდა გავაკეთო ,ღმერთო გონება გამინათე
-რას გაიგებს -საწოლზე გაგორდა და მანდარინის გაფრცქვნა დაიწყო - რამე მოხდა და არ ვიცი?
- არაფერი მომხდარა !
-მერე? მე რომ მეჩხუბები ეგრე თქვი თუ აკაკანდებიან ქათმები თუ არადა დაიკიდეე
-მამას უნდა ვუთხრა...სანამ სხვები გაიგებენ, იჭორავებენ და ისე ეტყვიან რომ შერცხვება ჩემს გამო მანამ უნდა ვუთხრა . მოვუყვები ყველაფერს და ეგ იქნება
-რა ყველაფერს უყვები 3 დღეა სვამს, ტვინის უჯრედები აქვს ჩამკვდარი ახლა რას გააგებინებ. ჩაატარე ეს ორკვირიანი ახალი წელი და მერე უთხარი ვამეცადინებდი ნესტანის თხოვნით-თქო, ვალში ვიყავი-თქო , არაფერი მომხდარა-თქო. კვლავ თითდაუკარებელი, უბიწო და უმწიკლო ვარ და ნუ იღელვებ არავინ იჭორავებს შენზე . ჩვენს ოჯახს შავ ლაქად ისევ მხოლოდ ნია ჰყავს-თქოო
-შავი ლაქა არ ხარ და ნუ ამბობ ასე !
-მე კი ვიცი ,რომ არ ვარ,მაგრამ ოჯახის სიწმინდის წიგნის მიხედვით უცოდვილესი ვარ . ხატზე გადასაცემი, ზნედაცემული ექიმი - აკისკისდა და დეაც აიყოლია- ჩემო პატარაა, როგორ ხარ თან ჭკვიანი და თან ასეთი სულელი ჰაა? როდემდე გასტანს შენი მონური სულისკვეთება, როდის გაწყვეტ ამ ჯაჭვებს
-როგორ არ გესმის... ყველა მათზე ილაპარაკებს. ყველა ჰკითხავს როდის ქორწინდებიანო, ყველა იფიქრებს რომ მდიდარ ბიჭს ვეტენები, დაუსრულებლად ილაპარაკებენ, არ გაჩერდებიან და ორივეს გააგიჟებენ. მშვიდად ყოფნის საშუალებას არ მოგვცემენ. გავგიჟდები, მზად არ ვარ, არ მინდა , არ შემიძლია ... მაინც არაფერი გამოვა და მერე მთელი ცხოვრება გაიხსენებენ რომ ერთად ვიყავით, უამრავ ამბავს მოიგონებენ დაშორების მიზეზად
-ბიჭს არც ელაპარაკება ნორმალურად და დაშორების მერე რა მოხდება იმაზეც ნაფიქრი აქ... პესიმიზმი კი არაა ეს , ეს უკვე სერიოზული დეპრესიაა. როგორ უძლებ პატარავ ამ ფიქრებით? თავში კიდე რა ბნელი , შავ-შავი აზრები გაქვს? ამათ უნდა შეეწირო? ამ ბრბოს დამყაყებულ აზრებს?
-ცუდად ვარ... დავიღალე. არ მინდა, არაფერი მინდა რატომ არ გესმის მხოლოდ მარტო მშვიდად ყოფნა მინდა,რომ ჩემი თავით ვიყო კმაყოფილი, ჩემი მიღწეული მიზნებით . არ მინდა შენსავით ჯიბრის გამო ვაკეთო რაღაცები,მინდა ჩრდილში ვიყო გიგაურთან ერთად კი ჩრდილში ვერასდროს დარჩები. სადაც არ უნდა წავიდეს მაინც ყველგან ყურადღების ცენტრში ექცევა. არ შემიძლია, შეუძლებელია! შეუძლებელია და ვერ ავირევ ცხოვრებას იმის გამო რაც შეუძლებელია. ვერ ვანერვიულებ მშობლებს იმიტომ რომ ვიღაც მომწონს, ვიღაც ვინც ყველას მოსწონს
-და მას მხოლოდ შენ
-არ გინდა , გთხოვ. გაუვლის , უბრალოდ გარემოს შეცვლა სჭირდება. აი მომავალ წელს ჩემი სახელიც არ ემახსოვრება. სკოლა დასრულდება, ქალაქში გადაცხოვრდება, სრულიად სხვა ცხოვრებას დაიწყებს და მე აღარ გავახსენდები
-ასე ამბობდი შენ მოსე თუ მეყვარება დამივიწყებსო,მაგრამ გადაკიდე ერთმანეთს
-ხომ გამოჩნდა როგორი ველურიცაა
-ეჭვიანობისგან გადაირია, 16 წლის ბავშვი იყო ჯერ კიდევ და რას ელოდი . თავისი გაჭირვება აქვს მის ადგილას გავგიჟდებოდი ყველა მამაჩემს რომ იცნობდეს და ჩემ ნებისმიერ მიღწევას მას აწერდეს და სახელის ნაცვლად გამგებლის გოგოს მეძახდნენ ... მეტი აგრესიაც მექნებოდა და
-შენ ახლაც არ აკლებ... ზუსტად შენნაირი სჭირდება
-მე არ მოვწონვარ,თორემ მე უარს არ ვეტყოდი ასაკსაც დავიკიდებდი
-ეს წელი ყველაზე რთული იქნებაა, ვგრძნობ
-ხვალ წავალთ ყველანი და მორჩება
-შობას ისევ მოვლენ... მამიდა არ მოისვენებს სანამ ყველაფერს არ გაიგებს
-დაე ვერ მოისვენოს და თვალი ვერ მოხუჭოს ... თუ რამე შეახსენე შვილიშვილი ქორწილიდან 7 თვეში რომ გაჩნდა და დღენაკლულის არაფერი ეტყობოდა, 3,9 კგ-ს იწონიდა რა დღენაკლული . წამსვე დააჭერს ენას კბილს
-ნუ ხარ ცუდი
-ცუდი კი არ ვარ მართალი ვარ, ყველამ მიხედოს თავის პრობლემებს და ენა ჩაიკმინდოს! მანდარინი გინდა?
-მინდა
-ვაჩეს დაურეკე და გამოგიგზავნის პლანტაციიდან ყუთებით - უთხრა და მანამ გაიქცა სანამ დეა ბალიშს ესროდა- მიყვარხააარ ჩემო პატარაა და ეს წელიი იქნება ყველაზე კარგიი ...
ძალიან უნდოდა ღიმილი გაჰყოლოდა,მაგრამ განწყობა დიდხანს ვერ შეინარჩუნა. ახალი წელი უჩვეულო პრობლემით დაიწყო, დარდით, რომელსაც ყველაზე მეტად უფრთხოდა და რომლის თავიდან არიდება ვერ შეძლო. იცოდა ნაღმზე იდგა და ნებისმიერ წამს ელოდა აფეთქებას,რომელიც აუცილებლად დააზარალებდა .
ახალ წელს ვაჩესგან საჩუქარს რა თქმა უნდა არ ელოდა, საერთოდ არ წარმოედგინა თუ ოდესმე დაუბრუნდებოდა მისი კეთილგანწყობა . ძლივს ჩაიარა სტუმრიანობამ და სწავლის დაწყებამდე დასვენებაც შეეძლო . საძინებელში ნივთებს ახარისხებდა კარადაში უცნობი ყუთი რომ შენიშნა . ეუცნაურა,ნიას ნივთები ეგონა, მაგრამ მასში ახალი წიგნები აღმოჩნდა . ყველაფერი რაც კი ბოლო დროს განხილვადი გახლდათ ერთ ყუთში ჩაელაგებინათ ყოველგვარი წერილისა და მისალოცი ტექსტის გარეშე . ერთხანს მხოლოდ სიხარულს გრძნობდა , წიგნები ამოალაგა, გაბადრული დაჰყურებდა და შემდეგ მიხვდა ვისგანაც იყო, მიხვდა და კიდევ უფრო მეტად აუჩქარდა გულისცემა. გიგაურს ჯერ კიდევ არ ჰქონდა გრძნობები გამქრალი , ეს ამბავი კი მანამ ახარებდა სანამ რეალობას დაუბრუნდებოდა შემდეგ კი ძმის საძინებელში შეიჭრა
_რატომ არ ეშვები ვაჩესთან კონტაქტს ?- ლუკას შეუტია, მანამ ანჯღრევდა სანამ თვალები არ გაახილა
_თავი მისკდება წუხელ დავლიე და დილიდან რატომ დამჩხავი?
_რა მაჩუქე ჩამომითვალე , მიდი
_აუ საჩუქარი თუ არ მოგეწონა დამიბრუნე ყუთი და ვინმე გოგოს მივცემ_ბალიშის ქვეშ შეყო თავი და ბუზღუნი განაგრძო
_ რომელი შენი შეყვარებული კითხულობს წიგნები რომ აჩუქო
_წიგნები? აუ კაროჩე რა ისიც მაგარია , ვინ ჩუქნის წიგნს გოგოს, რომელიც გევასება... აჩუქე ვარდები, სამკაული, ტკბილეული, ფუმფულა სათამაშო . ბანძია, მაგიტო ვერ დაგკერა შენ თორე . თეკლა კი მოხსნა წუხელ 10 წუთში _ ბოლოს წამოსროლილ სიტყვებს თავად ნანობდა _ ანუ შენ კი არ გადარებ ... შენ სხვა თემა ხარ მისთვის იასნია, მაგრამ საჩუქარი
_უკან მიუტანე ეს წიგნები და უთხარი თავის ბ.ზებზე დახარჯოს დრო
_ატრ.კებ ... დაიტოვე რა, ვითომ ვერ მიხვდი რომ მისგანაა. თან მგონი ბოლო საჩუქარია, ისეთი სახით მითხრა ფეხის მოტეხვამდე ვიყიდეო რა აწყენინე ასეთი . ეგ მე ასე აშკარად ვინმეს გვერდით არასდროს მინახავს ,ის გოგო კიდე გვერდიდან არ შორდებოდა და ესეც მშვენივრად ერთობოდა
-მე აქ საჭორაოდ მოვედი? მაღელვებს გიგაურის ნაშ.ბი?
_ აი ნერვებს რო მოგიშლის დაჯდები და მაგათ წაიკითხავ... ახლავე დაიწყე რომელიმე აშკარად გაცოფდი
_მე და ის არ ვკონტაქტობთ და ნერვებსაც არ მომიშლის
_ტიპი რა დონეზე იკავებს თავს და შენ კიდე უმადური ხარ. აგახევს ის თეკლა და მერე გული გეტკინება . ისე უძვრება, ისე ჭკვიანურად გააბრუებს , შენს დატოვებულ ჭრილობებზე მალამოდ მოედებაა
_არ მაინტერესებს ვინ რას გაუკეთებს ...
_მჯერა, კი . აი ნახავ იმ გოგოსთან და მიხვდები , რომ საშიშია
_შენ უფრო დარდობ ვიდრე მე _არ იმჩნევდა , მაგრამ ამ ამბავმა ძველი განწყობა დაუბრუნა და ის წუთიერი სიხარულიც უკვალოდ გააქრო.
.................
ტრაგიკომიკური იყო დღე , როდესაც მოსეს ცხოვრებაში ოჯახისწევრებმა დაბრუნება გადაწყვიტეს. ერთ მშვენიერ დილას კორპუსთან მდგომი ქალი რომ დაინახა მაშინვე მიხვდა,რომ საინტერესო საუბარი ელოდა წინ
-მოსე შვილო ... როგორახარ დედი. გოგონებს სულ ვეკითხები შენს ამბებს. სადაც არ უნდა წავიდე ყველგან შენზე ლაპარაკობენ , ვინ ჰყავს აქაურობას შენზე სასახელო მოეხვია და სიტყვის თქმა არ ადროვა ისე დაიწყო საუბარი. ჩვეული დაყენებული სავხით, თითქოს სიყვარულს რომ გამოხატავდა და მოსემ წლების წინ გაშიფრა
_თქვენ რომ კარგად არ იქნებით უკვე ვხვდები , მაგრამ მე თქვენი ოჯახის ნაწილი არ ვარ და ჩასვრილი საქმეებიც აღარ მეხება _წამითაც არ უფიქრია თავის მოჩვენება.
_რას ამბობ შვილო... მე სულ არ ვიცოდი ძმებმა რა ქნეს. შენი არაა ყველაფერი? ვინ გვყავს სხვა პატრონი, გოგოებს მალე დავათხოვებ და ვინ სად წავა რა ვიცი ვის ეცლება ჩვენთვის. შენ უნდა დარჩე ოჯახის ფუძეზე , შენ გააგრძელო გვარი და ჯიში ,დედი
_ბოზ.ს გაგდებულიაო ჩემზე ამბობდით და ახლა გახდით დედაჩემი? მე არავის პატრონობას არ ვაპირებ, ერთადერთი ვინც ჩემზე ზრუნავდა და ამაგი ჰქონდა ახლა მიწის სქელი ფენის ქვეშაა , მასზე ახლაც ვზრუნავ ისე როგორც შეგვიძლია ადამიანებს მიცვალებულებზე ვიზრუნოთ და ცოცხლებს შორის არავინაა ვისთანაც ვალში ვარ . ილოცეთ არ მოვინდომო იმ ყველაფრის უკან დაბრუნება მე რაც მაქვს გაკეთებული,თორემ მერე ნამდვილად ცუდად წავა თქვენი საქმეები, ხათუნა
_როგორ მელაპარაკები...ვის ემადლები ნეტავ.
_ასე უცებ არ ველოდი , რა ხდება კონტროლი დაკარგე? რამდენი წააგო . სახლს გართმევენ და წასასვლელი აღარ გაქვთ? მეც არ გამაჩნდა არაფერი , მაგრამ შენთვის არაფერი მითხოვია ხოდა თავმოყვარეობა გამოიჩინეთ შენ და შენს უკან მდგომმა საცოდავმა კაცმა , თვითონ მოსვლაც ვერ გაბედა ხომ? შეეშინდა და ქალი გამოუშვა . ჩემი ცხოვრებიდან წაშლილები ხართ , ნებისმიერს დავეხმარები და თქვენ აღარ! მთელი ცხოვრებაა შანსი გქონდათ ერთხელ მაინც გამოგეჩინათ ადამიანობა, მაგრამ არასდროს , ერთხელაც არ ყოფილა მსგავსი შემთხვევა მე კი ყელში მაქვს სიკეთის კეთება. ანგელოზი ხომ არ ვარ, ერთი , ბ.ზის და ლოთის ნაკეთები , ხისთავიანი ,უწიგნური ბიჭი ვარ რომელიც ხალხს ურტყამს და ასე იღებს ფულს _ქალს საკუთარ სიტყვებს ახსენებდა და უღიმოდა
_შენ რომ თავი კაცად მოგაქვს... ფული იშოვე და აღარ გინდა არავინ ხომ? რა ვქნათ გაჭირვებულები ვართ არ გვაქვს შემოსავალი, სახლიც ისე გააკეთე დახმარებას არ გვაძლევენ,ბავშვები მშივრები დამეხოცება მალე და შენ რას აკეთებ. აქ კარგი ბიჭი ჰგონიხარ ყველას და თუ იციან ერთი რაც ხარ _ უკვე სრულად მოიშორა ნიღაბი იქამდწ თუ ჩუმად ლაპარაკობდა ახლა ყველას გასაგონად ყვიროდა, ისეთი დრო იყო ირგვლივ უამრავი ადამიანი ირეოდა .
_ არცერთი მოხვიდეთ ახლოს თორემ საკუთარ ქცევებზე პასუხის არ ვაგებ _ამჯერად თავი შეიკავა, როგორღაც მოახერხა და ისე წავიდა ტონიც არ შეუცვლია მაგრამ შინაგან ტკივილს ვერაფერს უხერხებდა. ისე იქცეოდა თითქოს არაფერი მომხდარა, მაგრამ შიგნიდან ღრღნიდა ტკივილი.
თითქოს ბიცოლასთან ბედნიერი შეხვედრა არ ჰყოფნიდა პირველსკოლელებიც გამოჩნდნენ ჯერ კიდევ მოუშუშებელი იარებითა და ბოღმით რომლის გადმონთხევაც სურდათ,უბრალოდ მოსეს შესაძლებლობები ვერ გაითვალისწინეს, ვერც ის რომ ბძროლისგან მოშორებულს მონატრებული ჰქონდა ხალხის ნოკაუტში ჩაგდება.
...................
_ისევ მიდიხარ... ასე უარესია . რამდენჯერ უნდა გაგაცილო - წუწუნებდა და ბავშვების მოლოდინში მობილურით ესაუბრებოდა გიორგობიანს რომელიც უკვე ბარგს ალაგებდა
_ნებისმიერ დროს შეგიძლია წამოხვიდე
-შემიძლია ,კი
-მაგრამ არ გინდა ,თორემ ჩამოხვიდოდი
-თორნიკეეე ნუ იქცევი ხოლმე შეყვარებული პატარა ბიჭივით
- პირიქით, ბოლო დროს ვფიქრობ რომ მე და შენ სულ არ გვიყვარს
-უკაცრავად?
-ვერ უნდა ვიტანდე შენს ამ ქცევას მე კი ვითმენ მიუხედავად იმისა,რომ ვიცი რაც იქნება ბოლოს
-და რა იქნება ბოლოს?
-შენი მოსწავლეები მოვიდნენ - ბავშვების ხმა გაიგო ,როგორ ეძახდნენ სესილიას -ისე უნდა მოვიქცეთ როგორც გვინდა, როგორც ჩვენთვის იქნება უკეთესო ...ამაზე თავიდანვე შევთანხმდით
_ რატომ მახსენებ მაგ სიტყვებს ასე ხშირად ? ქერა ინგლისელი გელოდება და გინდა გითხრა შენც ისე მოიქეცი როგორც გადაწყვეტ_თქო?
_ეჭვიანობის გათამაშება არ გამოგდის, ხუმრობა კი ... მიხედე ბავშვებს - სესილიას სიტყვის თქმა აღარ ადროვა ისე გათიშა და ქალს კვლავ აურია ფიქრები. ჩამოსვლის შემდეგ ისედაც ყოველდღე რაღაც ხდებოდა, ვერც საკუთარ ტავს ცნობდა და ვეღარც თორნიკეს. ბავშვებთან დიდი დრო გაატარა, მაგრამ ხშირად ეფანტებოდა ყურადღება
-შენი შეყვარებული რომ მიფრინავს მოწყენილი იმიტომ ხარ მასწავლებელო?
-ანასტასია ჭორაობის საათი ჯერ არ გვაქვს
-უუფ , მე რომ მინდა შენს სიმპათიურ თორნიკეზე ლაპარაკი? იმ დღეს რომ იყო ისე ლამაზად იცინოდაა- გაბრწყინებული სახით ლაპარაკობდა გოგონა მის გვერდით მჯდომი ბიჭი კი მოქუფრული უყურებდა
-მასწავლებელო მე არ ვარ სიმპათიური? ახალი კბილები ამომივა და სიცილიც ლამაზი მექნება,ხო?მეც ხომ მოვეწონები? -ჩურჩულით უთხრა ცოტა ხნის შემდეგ ტასოს კლასელმა ნიკამ ,მაგრამ პეტრემ ყველაფერი გაიგო და შეუღრინა კიდეც
-ტასოს არ უთხრა რომ მოგწონს თორემ სანამ მოეწონები სახეს მიგინგრევ - დის გამო მუქარა გადაწყვიტა,მაგრამ მასწავლებელი რომ უსმენდა ვერ გაითვალისწინა
-რა ვთქვით ჩხუბზე პეტრე?
-ოო შენ და სანდრო სულ მეუბნებით არ იჩხუბოო, ცუდიაო მაგათმა კიდე ისე იჩხუბეს პირველსკოლელებთან დალეწილები მოვიდნენ წუხელ. ამაღლობელი კიდე დაჭრილი ყოფილა და როდის დაბრუნდება ბრძლაში ვინღა იცის ... არა ისე მართლა ცუდია რო ვაკვირდები ,მარა ღირსები იქნებოდნენ და იმიტო დაერივნენ იმათ. არასწორები დანა როგორ დაარტყეს მოსეს - პეტრე წარბებშეკრული ლაპარაკობდა, თავისი დარდი ჰქონდა სესილიამ კი მოსმენილი რომ გაიაზრა ფეხქვეშ ძალა გამოეცალა. ერთხანს ვერაფერს ხედავდა და არაფერი ესმოდა,მსგავსი რამ არასდროს დამართნია. ბავშვებს თუ დაემშვიდობა ისიც არ ახსოვდა, მანქანამდე როგორ მივიდა და სად წავიდა არც ეს იცოდა . მხოლოდ ბიჭის ხმის გაგებას ელოდა გულიც გაუჩერდა მერე კი პასუხის გაგებისას ისევ ამუშავდა
-მასწავლებელო
-სად ხარ
-რა ხმა გაქვს?
-მოსე ,მიპასუხე სად ხარ
-მასწავლებელო დღეს კვირაა, გაკვეთილზე არ ვაგვიანებ მგონი ხომ?
-უნდა გნახო
-ბოლოს რომ ვისაუბრეთ არ მეგონა მართლა ასე მარტივად თუ შემირიგდებოდი
-სად ხარ-მეთქი
-როგორ იცი ხოლმე გადარევა... არადა რა გაწონასწორებული ქალის შთაბეჭდილებას ტოვებ. სულ ბრძანებებით მოძრაობ
-სოფოს გამო ,რომ სცემე იმათთან იჩხუბეთ ხომ?
-ეჩვევი ნელ-ნელა სოფელს, იმენნა ცხელ-ცხელ ჭორებს ისრუტავ...საღოლ ,შენ აღარ ხუმრობ
- ვატყობ შესანიშნავად ხარ,
-რავი, ისეთი არაფერი ... შენ რა გითხრეს ცუდადააო? ასე ნერვიულობა არ შეიძლება, რამდენჯერ უნდა გაგაფრთხილო? შეინარჩუნე სიმშვიდე ... თავს არავის მოვაკვლევინებ , უჩემოდ ნახევარი იქნები
მობილური გათიშა . სანამ მეტს ეტყოდა მანამ დაასრულა ეს სიგიჟე. ერთბაშად მოვიდა გონს და გაიაზრა რაც დაემართა ამ რამდენიმე წუთში . ყველაფერი ერთად დალაგდა, გამაფრთხილებელ სიგნალად უგზავნიდა გონება იმ საგანგაშო შეგრძნებებს რასაც ამაღლობელი ქმნიდა და ერთიანად ამოიფრქვა
-შეუძლებელია! შეიშალე სესილია? სულ გადახვედი ჭკუიდან ხომ? ის არ გყოფნის რასაც მთელი ცხოვრებაა აკეთებ და ახლა პირადი ცხოვრებაც გინდა ისეთი არანორმალური გქონდეს როგორიც თვითონ ხარ? გეყოფა, გეყოფა უკვე , შეუძლებელია სესილია ,შეუძლებელი ! - საჭეს ხელებს ურტყამდა და ხმამაღლა, ყვირილამდე მისული საკუთარ თავს ელაპარაკებოდა - უნდა დაასრულო. აქ არ დარჩები, არც კი იფიქრო რომ დარჩე !
სახლში დაბრუნებულს ბავშვები არა,მაგრამ თორნიკე დახვდა უჩვეულოდ სერიოზული , ცარიელი მზერითა და უმეტყველო გამომეტყველებით. ასეთი მხოლოდ სასამართლოში ჰყავდა ნანახი , მაშინ როდესაც ცივი გონებით მოქმედებდა და გრძნობებს კარს უხურავდა. სავარძელში ჩაჯდა და სახე ხელებში ჩამალა
-როდის მოხვედი , თორნიკე?
-მანქანა რომ გაიყვანე იმ წამს ,მაგრამ ვერ დამინახე
-არ გითქვამს ,რომ მოსვლას აპირებდი
-შენც არაფერი გითქვამს ამაღლობელზე
-არაფერია- თქვა,მაგრამ იცოდა აზრი არ ჰქონდა
-მე არ მატყუებ, მჯერა . საკუთარ თავს რას ერჩი? არ გიტყდება თვალებს რომ იბრმავებ?
-შეუძლებელია და შენ ეს იცი !
-მე მხოლოდ ის ვიცი, რომ რამდენიმე საათში ფრენა მაქვს და აეროპორტში თავისუფალი კაცის სტატუსით შევალ !
-მშორდები? რისთვის ... არაფერი მომხდარა
-დაველოდო როდის გადაკვეთ ზღვარს ? ვეღარ მოითმენ და ფიზიკურად მიღალატებ? დაგავიწყდა ვინ ვარ? ყველაფერი ვიცი შენს თავში რაც ხდება ,სესილია
-არ მინდა
-არც მე მინდა ,მაგრამ დროის კარგვა მეზიზღება, თავის მოტყუება საერთოდ არ შემიძლია და ორ წლიანმა ურთიერთობამ რაც ვერ მოიტანა ახლა სულ რომ ყირაზე დავდგე არაფერი შეიცვლება. არ ვიცი ამაღლობელი შეუძლებელია თუ არა, ეგ უკვე თქვენზეა მე კი ჩვენს ამბავს ვასრულებ და მივდივარ
-თორნიკე , დრო მჭირდება
-მე დრო ისე მოგეცი შენ საერთოდ არ გიგრძვნია ჩემს ტვინში რა ხდებოდა...შენ მე არ გიყვარვარ, აღიარე ეს არაა საკმარისი - უღიმოდა, ტირილის ზღვარზე მყოფ ქალს ჩაეხუტა და თავზე აკოცა-ზოგჯერ ნამდვილი ბავშვი ხდები . არ იტირო , თორემ მერე მეტყვი გული მატკინეო
-მტკივა
-მეც ,თან უკვე დიდი ხანია და დროა დასრულდეს სანამ ტოქსიკური გავხდებით ერთმანეთისთვის ...
-და რას ამბობ რატომ დავშორდითო
-ჩემო პატარა, ს.რზე არ ვინ რას იფიქრებს? თუ გინდა ვთქვათ რომ მანძილმა დაგვაშორა - ჯერ კიდევ გულზე ჰყავდა მიკრული და მის თრთოლვას გრძნობდა, ამაღლობლის გამო დაწყებული ნერვიულობის შედეგი სრულად დასრულებულიც არ იყო - ყველაზე მთავარი დაგავიწყდა მგონი აქ ჩამოსვლა შენთვის რთული გადასატანი აღმოჩნდა , დაგავიწყდა ვინ ხარ
-არაფერი დამვიწყნია... შენ დაგავიწყდა, რომ მითხარი შენთან ვიქნებიო და როგორც გინდა ისე მოიქეციო
_ახლაც და ყოველთვის შენ სრულიად თავისუფალი ხარ და მხოლოდ საკუთარ თავთან ხარ ვალდებული. ყველა გადაწყვეტილება შენს სასიკეთოდ უნდა იყოს, შენს სასარგებლოდ, შენთვის და შენი ბედნიერებისთვის. მე სულ ვარ , ვიქნები და მიყვარხარ ისე , როგორც მიყვარხარ ... ვიცი შენც გიყვარვარ - როგორ უჭირდა ამ სიტყვების თქმა და ამდენხიანი ურთიერთობის დასრულება მხოლოდ თავად იცოდა, მაგრამ სხვაგვარად მოქცევაც არ შეეძლო . საკუთარ თავზე უნდა აეღო ეს პასუხისმგებლობა და დროულად შეეწყვიტა ყველაფერი.
-ჩემზე უკეთეს ქალს თუ არ იპოვნი არ გაპატიებ ! იმაზე მეტად თუ არ შეიყვარებ ვიდრე მე გიყვარვარ და უზომოდ ბედნიერი არ იქნები
-მეყო ურთიერთობაში ყოფნა, ტრამვირებული ვარ და მჭირდება თავისუფლებით ტკბობა რაც შეიძლება დიდხანს . ბავშვობას გავიხსენებ , ზუსტად ვიცი - ერთხანს ჩახუტებული ჰყავდა, მერე რამდენჯერმე ლოყაზე აკოცა, მზერა გაუსწორა და უკანმოუხედავად წავიდა.

გიორგობიანი კი სიტყვის კაცი იყო, არ ჩვეოდა დაუფიქრებელი გადაწყვეტილებების მიღება, თავისუფლებით ტკბობასაც ნამდვილად აპირებდა, მაგრამ ცხოვრების მიერ მოვლენილ სასწაულებსაც კარგად აღიქვამდა მისი ნათელი გონება. დამთხვევების არ სჯეროდა , ბედისწერას აღიარებდა და თვითმფრინავში მეზობელ სავარძელში მჯდომი ქალის დანახვისას წამსვე ღიმილი შეეპარა მის სახეს
-აბაშიძე , შენ რა მოუშორებელი ჭირი ხარ ? ქვეყნიდან გაგექეცი და იქაც მომყვები?
-სასამართლოს დარბაზიდან გაქცევის გარდა ზოგადად სირბილის მოყვარულიც ხარ? ასე შეგაშინე ბოლო განაჩენით , საბრალოვ?- ირონიული გამომეტყველებით გადახედა ქალმა და წიგნი ისე გადაფურცლა თითქოს გვერდით არავინ ჰყავდა
-რომანებს კითხულობ , ზღაპრების გჯერა და იმიტომ ხარ ამ დრომდე მარტო? ჩემო სათუთო პრინცს ელოდები ?
-გეუბნებოდი უტაქტო ქუჩის ბიჭი ხარ და ასეთად მოკვდები-თქო ... ყვავის ასაკშიც კი არ იცი საუბარი
-გულს მტკენთ , ქალბატონო მოსამართლევ ასეთი უმოწყალო ნუ ხართ
-გაჩუმდი !
-ჩაქუჩი სად გაქვს? უფს, სასამართლოში არ ვყოფილვართ - მაჯაზე თითები შემოჰხვია, ხელისგულზე დახედა თითქოს რამეს ეძებდა .
ქალის გრძნობებზე თამაში დაიწყო და არ დაუსრულებია თვითმფრინავის დაფრენამდე. მერე კი არ ვიცი, ვერაფერს გეტყვით ჩვენი მხედველობის არეალიდან გაქრა პროკურორი გიორგობიანი .
........................
ცხოვრებაში ხშირად უწევდა ისეთი ქმედებების ჩადენა რომლისგანაც არათუ სიამოვნებას ვერ იღებდა , არამედ მის სულს ამძიმებდა და საკუთარ თავს აზიზღებდა. არ გამოსდიოდა იმ კაცზე დამორჩილება, რომელიც კარგ ადამიანად ჩამოაყალიბებდა ის უბრალოდ ვერ გაუძლებდა, გადარჩენისთვის ბრძოლაში დაიღუპებოდა ამიტომაც ყველასთვის იყო ის ვინც თავად მთელი არსებით სძულდა .
_გეფიცები სანდრო ... ბავშვს გეფიცები არ გავეკარები არ წაიყვანო _ კაცს სახიდან სისხლი სდიოდა , სუნთქვა უჭირდა და ნახევრად დამდნად , მოყინულ თოვლს წითლად ღებავდა
_შენ მე ბოლოს მაშინ გელაპარაკე სანამ ჩამსვამდნენ და გაგაფრთხილე ... რომ გამოვედი გოგო არც კი გამოუშვი ჩემს სანახავად. თითებს დაგამტვრევ_თქო გითხარი, გითხარიი და არ დამიჯერე . შენნაირი გგონია ვარ? სიტყვას რომ ამბობ და არ ასრულე. გითხარი არ მიეკარო_თქო , გითხარი თითი არ დააკარო_თქო , გითხარი ბავშვია და ცოლი ვერ გახდება, არ უნდა_თქო . ციხეში ჩავჯექი , შენ მიეცი იმათ არასწორი ნაკოლი შე თ.სლო გგონია ვერ გავიგებდი? გგონია არ ვიცი პოლიციაშიც შენ რომ დაარეკინე და შენი ცარიელი თავით ფიქრობდი ჯანაშიას ვაჭ.ევო? გამოგიციდა, მაგრამ ისეც არ შეგრჩება რომ გეგონა _ძირს დავარდნილს ფეხი ჰკრა და ისე დააწვა თავზე გატეხილი ცხვირის კამო ღრიალი დაიწყო. უშედეგოდ ფართხალებდა და ლაპარაკიც აღარ შეეძლო _ გაპატიებდი, რომ გყვარებოდა და კაცურად მოქცეულიყავი , თავი შეგეყვარებინა მინიმუმ ბედნიერი მაინც ყოფილიყო ... დავივიწყებდი შენს პრ.ჭულ ბ.ზობას , მაგრამ ახლა , ახლა რამდენჯერად მიგიქარავს ორჯერ მეტს მიიღებ და ილოცე ცოცხალი გადამირჩე . ისე დაგმარხავ შუა ტყეში , ისე ღრმად ჩაგფლავ ღორიც ვერ ამოგთხრის რომ დაგჯიჯგნოს _ხელი ჩაავლო და ტყის სიღრმისკენ ისე გაათრია თითქოს წონა სულ არ ჰქონდა . კაცს მხოლოდ საღამურები ეცვა, თხელი შარვალი სულ სველი იყო და ზედა კი თითქმის ბოლომდე შემოხეული. ხელი როგორც კი გაუშვა მაშინვე წამოდგა , დარტყმას და გაქცევას ეცადა , ერთხელ მოუქნია მაგრამ ბიჭმა აიცილა და უფრო მეტად გახელებულმა დაარტყა საპასუხო დარტყმა
_გამიშვი...გამიშვი არ მომტეხო . არ გინდა არ გინდაა
_კარგი , არ მოგტეხავ, მოვჭრი და ტურებს ვაჭმევ , ცოდოები არიან შენნაირი ქათმები , ისე ჰყავს ყველას დაცული ვერაგეფერს ჭამენ _ ხელს უჭერდა , ჯიბიდან დანა ამოიღო და როგორც კი გაშალა და კაცმა ღრიალი დაიწყო ამ ხმაში კივილის ხმაც შეერია . სულ ერთი წამით, მაგრამ მაინც ჯანაშიას გონებისთვის საკმარისი აღმოჩნდა მიმხვდარიყო, რომ მარტო არ იყო . კაცს ყელზე მოუჭირა თითები, წამში გონება დააკარგვინა და მერე მშვიდად მოშორდა . ისე მიაბიჯებდა თითქოს წასვლას აპირებდა, უკვე იცოდა სადაც იდგა დაუპატიჟებელი სტუმარი , როგორც კი მოტრიალდა მაშინვე დატოვა სამალავი . გრძელი ნაცრისფერი მანტო ეცვა , თავზე შემოხვეული თავსაბურავი მალევე მოშორდა და თოვლზე დავარდა . ღამესავით შავი თმა ჰქონდა , სირბილის დროს ხრებზე ჩამოეშალა , ხედვაში უშლიდა დაეცა და სანდრომაც აღარ მისცა გაქცევის საშუალება თორემ ჯერ კიდევ არ უნდოდა დაეჭირა.
_გამიშვი ... არ შემეხო. გთხოვ , გთხოვ _ისეთი ხმა ჰქონდა ჯანაშიამ ახლოდან რომ გაიგო ისედაც აღგზნებული გონება სულ მთლად აერია. გამძაფრებული ჰქონდა ყველა შეგრძნება და წამის მეასედში ტვინმა უკვე იცოდა ქალის თმის სურნელი, მისი სხეულიდან წამოსული მუხტი და ისე ხვევდა მუცელზე ხელს მოძრაობის საშუალებას აღარ აძლევდა. ორივე ხელი გვერდებზე ჰქონდა მიბჯენილი და ისე იჭერდა
_ჩშშ... დამშვიდდი , ნუ ფართხალებ არ მინდა რამე გატკინო , კარგი ? _ გოგონას ყურთან საუბრობდა . ხმის ასე მარტოვად დალაგება ვერ შეძლო, მაგრამ მაქსიმალურად მშვიდად ცდილობდა ლაპარაკს
_გამიშვებ ? _ტირილის ნოტები რომ გაჩნდნენ ხმაში , გოგოს გულისცემას უკვე გრძნობდა და უდიდესი ჭრილობა უჩნდებოდა იმის გამო, რომ მისი შიშის მიზეზი გახდა _ გთხოვ _ გაჩერდა, თითქოს უჯერებდა ბიჭმა ხელები მოადუნა თუ არა მაშინვე შემობრუნდა და მზერა გაუსწორა, წყლიანი შავი ირისებით შეისწავლა ჯანაშიას სახე . ამ მუქი თმისა და თვალების ფონზე იმდენად თეთრი კანი ჰქონდა სანდროს გონებაში ფიფქია ამიტივტივდა . ლამის გააცურა მისმა მოქმედებამ, ისევ კანკალებდა შეშინებული უყურებდა, კიდევ უფრო მეტად დაიძაბა როცა სახე დაინახა , მაგრამ ჯიუტად არ აშორებდა დამფრთხალ მზერას _გთხოვ , არაფერი დამიშაო _იმ წამს შრამს უყურებდა და იმდენად კარგი წასაკითხი იყო მისი ფიქრები , ჯანაშიას სული გაეყინა. ერთ ხელს უკვე ზურგზე ხვევდა , მეორე ჯიბეში ჩაუცურა და როგორც კი მობილური ამოიღო გოგოს მაშინვე დაეკარგა ფერები, თამაშიც გაიფაქტა და სისუსტემ სძლია _არა გთხოვ ... გემუდარები არ გინდა
_ყველაფერი გადაგიღია ... არც ისეთი მშიშარა და სუსტი ყოფილხარ _ტელეფონს ბლოკიც კიარ ედო , ყველაფერი წაშალა და გოგოს სურათებსაც გადაჰყვა, მანამ სანამ ოჯახთან გადაღებული ფოტო არ ნახა და ნაცნობი სახე არ ამოიცნო. მერე ზემოდან დახედა და სუნთქვა შეეკრა.
_უნდა მომკლა?! _ იმდენად ჩუმად თქვა მხოლოდ ტუჩების მოძრაობით მიხვდა სანდრო. გაფართოებული თვალები სითხით გავსებულიყო, ერთხელ შეახო ქუთუთოები ერთმანეთს და ცრემლებმაც იწყეს, თოვლივით თეთრ კანზე ,დენა . ვერ ხვდებოდა ჯანაშია, რომ მოკლა და ბიჭს სიტყვის თქმაც არ ადროვა ისე დაკარგა გონება .
აღარ ახსოვდა მიზანი რისთვისაც იქ იყო, არც საკუთარი თავი ადარდებდა მხოლოდ მკლავებში მოქცეულ სიფრიფანა სხეულს დაჰყურებდა და სუნთქვა ეკვროდა.
_რა უნდა გიყო ახლა შენ მე , მარიამ ? _ ხელი ასწია სახეზე რომ შეხებოდა, მაგრამ იმდენად ჭუჭყიანი ჰქონდა ჰაერში გაუშეშდა . თავი დახარა, ცხვირის წვერი სულ ოდნავ შეახო ლოყაზე ჩამოყრილ თმაზე და სურნელი ღრმად ჩაისუნთქა _ შენ უფრო საშიში ხარ ჩემთვის , თუ მე შენთვის .
..........
_გამოასახლეს... _ ბიჭმა უთხრა და სიგარეტის თითებსშორის ტრიალი განაგრძო_ქუჩაში დარჩნენ. სახლი და მიწები, ყველაფერი ბანკმა წაიღო. აუქციონზე გაიტანენ ალბათ
_არ მაინტერესებს
_გოგოები?
_შენ რა გწვავს გულს , ჩემი სახლი რომ დაიკარგა თუ სოფო,რომ ქუჩაშია
_არაფერი მაქვს_თქო რამდენჯერ უნდა გითხრა ცოფიანი ძაღლივით რომ მკბენ სულ
_მკ.დია რა გექნება და რა არა
_სისულელეა , რომლისაც არ გჯერა. ნა პრინციპ არ ეხმარები
_არასწორი ვარ? თავზე დამ.ჯვეს , სახლი თავიდან ავაშენე , დედა მოვიტყ.ნი რაღაცას რომ დამსგავსებოდა . ეზო ? ეზოში ყელამდე ბალახი იყო , სანამ ის უბედურება გადავაშენე და მინდვრად ვაქციე არ იცოდე მაინც რამდენი ენერგია მაქვს ჩატოვებული . ახლა წყალს მიაქვს და მეუბნები რო არასწორი ვარ და დებილივით სულ მიხმრონ? როდემდე ?
_გოგოები ? თათამ მაინც რა დაგიშავა ,სოფო კიდე ბავშვია , სულელია და შენ არ ამბობ შეცვლა შეიძლება სანამ პატარააო?
_მაგის შეცვლა უკვე აღარ შეიძლება,დაუნახავი,უმადური , ეგოისტი ადამიანები არასდროს იცვლებიან. სხვა ყველას უშველი მაგათ ვერ ! თათა კიდე სოფოს გარეშე არსად წავა, არ ტოვებს სანამ არ დაღუპავს ის სულელი მანამ არ იცხოვრებს დამოუკიდებლად

მეგობართან საუბრისას სულ სხვა აზრზე იყო , მაგრამ გოგონები ბინის კართან რომ დაინახა სიტყვა არ უთქვამს ისე გაუთავისუფლა შესასვლელი გზა.
_ბებიასთან წავიდნენ , სკოლიდან კიდე ვეღარ გადავალ აღარ შემიძლია უკვე . თათასაც აერია სწავლის ამბები...დამთავრებამდე დავრჩებით
-და მერე რას აპირებთ- ისე ზერელედ ჰკითხა თითქოს არ ანაღვლებდა
_მე ვიმუშავებ , თათა უნივერსიტეტისთვის მოემზადება
_სად იმუშავებ
_ივნისში თვრამეტის ვხდები და მიმტანად მუშაობას შევძლებ , ან მაღაზიაში კონსულტანტად . შენ არ იღელვო ჩემი რეპუტაციის მქონე გოგოს დიდხანს სახლში დატოვება არ მოგიწევს
_სოფო ! _თათა აქამდე თუ ჩუმად იყო ახლა თვალები დაუბრიალა
_ადროვე ანთხიოს ბრაზი... ეგ ხო ყველასთან მართალია . შენ დაგადანაშაულებს მერე უნივერსიტეტში რომ არ ჩააბარებს და უვიცი იქნება . კითხე ერთი რას აპირებს , თუ გაბედავს და გეტყვის ვინმეს უნდა შევეტენო , მდიდარს და ჭკვიანს მთელი ცხოვრება ფეხი ფეხზე რომ მქონდეს გადადებულიო. ერთი ისიც კითხე ბექასთან რა უნდა , რა გონია
_რა შუაშია ბექა
_არ გიცნობდე მაინც ...
_რა იყო შენი ძმაკაცია და რომ მიყვარდეს არ შეიძლება?
_სიყვარულს ნუ ახსენებ თორემ
_მხოლოდ შენ გიყვარს სესილია წრფელად და არავითარი ტრამვის გამო არ ეკედლები ხომ ? შენ ხარ მარტო ნამდვილი და შენ იცი რა გინდა ცხოვრებისგან . შეცდომის უფლებაც მხოლოდ შენ გაქვს , სხვას არავის
_სესილიას ნუ ახსენებ ! შენგან განსხვავებით ყველასთან არაა ვინც მოეწონება და ვის მიმართაც სიმპათია გაუჩნდება, ახსოვს ვინაა , სადაა და როგორ უნდა მოიქცეს. შენ კი მეეჭვება ბექას იცნობდე და წარმოდგენა გქონდეს რას დაგმართებს თუ მოუნდა რომ მასთან იყო ამიტო თამაში შეწყვიტე. ბექა არაა ის ვისთანაც თამაშს მოიგენ მე კი ასი წელი არ ჩავერევი შენს საქმეში _სათადარიგო გასაღები მაგიდაზე დატოვა და ბინას გაეცალა. ყველაზე მეტად სახლი ენანებოდა, თითოეული გოჯი მიწა რომელიც დაკარგა და საკუთარი უმწეობა აგიჟებდა . ბრძოლა რომ შეძლებოდა გავიდოდა , მოიგებდა და სახლს გამოისყიდდა ახლა კი ბიჭების ვალი ჰქონდა და მათი დაბრუნება უახლოეს მომავალში რომ არ შეეძლო ეგ ამბავი აწუხებდა დამატებით კიდევ ვერ ისესხებდა.
ფეხით დადიოდა ჯერ კიდევ უცნობ ქუჩებში , რომელთაც ადრე უბრალოდ გადიოდა და ახლაც თავს უცხოდ გრძნობდა. მანამ იარა სანამ სესილიას უბანს არ მიუახლოვდა. მისი კორპუსი ახლოს იყო თავად კი ვინ იცის სად იმყოფებოდა იმ დროს. კორპუსებს შორის ,სკვერში ჩამოჯდა . ირგვლივ თითქმის არავინ იყო , იჯდა და მის ფანჯრებს ეძებდა. საკუთარი უსაქმურობა უკვე სასაცილოდაც არ მიაჩნდა, თავი დახარა და ისე იყო ერთხანს მერე სწრაფი , მსუბუქი ნაბიჯების ხმა გაიგო , ნაცნობი სხეული უახლოვდებოდა და ამას დანახვის გარეშეც გრძნობდა
_მოსე _ ქალის თითები თავზე რომ შეეხო სუნთქვაც გაუადვილდა _აქ რას აკეთებ, ჩემთან ხარ? _ ზემოდან დაჰყურებდა , სახლის ფორმაში იყო , თბილი ჩუსტები ეცვა , ელასტიკი, დიდი ნაქსოვი ზედა და დუტის ქურთუკი რომლის კაპიუშონიც ქარმა მოაშორა და დაუდევრად შეკრული თმაც გამოაჩინა _ მოსე
_შენთან არ ვარ _ უთხრა და დაინახა კიდეც მისი რეაქცია. უკვე ხედავდა , იქამდე თუ დარწმუნებული არ იყო ახლა მიხვდა, რომ ნამდვილად კითხულობდა მასში მომხდარ ცვლილებებს
-მე კიდევ რა არ ვიფიქრე რომ დაგინახე
-ეს ადგილი მხოლოდ შენს კორპუსს არ უყურებს - რა უნდოდა თავადაც არ იცოდა,მაგრამ რომ ერთობოდა ქალის მიმიკების ცვლილებით აშკარა იყო. დაინახა და სიბნელეც გაიფანტა
-მე მაპატიეთ , ხშირად არ მყავს ტრამვირებული მოსწავლეები ,რომლებსაც კიდევ დამატებით ჩხუბი უწევს და დანით ჭრილობას აყენებენ
-რა საყვარელი ხარ ნეტავ თუ ხვდები - ქვემოდან უყურებდა და უკვე ღიმილი ეპარებოდა სახეზე - ხომ გითხარი არ ინერვიულო -თქო . ყველაფერი გააზვიადეს, პეტრეს დავტუქსავ მაგის გამო- განგებ ახსენა ბავშვი რომ მიენიშნებინა ვიცი როგორც გამოიქეციო და კიდეც მიიღო შედეგად სესილიას არეული მზერა
-ხოდა ძალიანაც კარგი. რადგან სხვასთან ბრძანდებით , მე დაგტოვებთ. არადა უარზე იყავი შენს ბინაში არ დავრჩებიო , ერთი კვირაც არ ყოფილა სახლში და მეზობლის გოგონების შესათვალიერებლად კი გამოუყენებია დრო. ვეტერანი სპორცმენი რომ იქნები ფლირტის სკოლა ცალკე გახსენი, ათასი თინეიჯერი მოვა გასაწრთვნელად- ჩხუბისთვის სხვა მიზეზი ვერ იპოვნა, წარბებაზიდულმა ამოუსუნთქვაად მიაყარა სიტყვები
-გმადლობ, შესანიშნავი რჩევაა. ახლავე ხომ არ დავიწყო , საქმე მაინც არ მაქვს - წამოდგა და ერთი ნაბიჯი დასჭირდა მის წინ რომ აღმოჩენილიყო . ქურთუკის საყელოს თითები შეახო, ქუდი გაუსწორა და ქალის სახე კიდევ უფრო ახლოს დაინახა- შენც დაიწყე დამატებითი გაკვეთილები“ როგორ გავაფრენინოთ კაცს „
-ბევრს მოვწონდი საკმაოდ,მაგრამ გაგიჟებული არავინ მინახავს . თავიდანვე ნორმალურები იყვნენ და თუ ვინმე ისედაც გიჟია მე ნუ დამაბრალებს ,ყველაფერი მცირე ასაკს, ჰორმონებს და მოწარბებულ ტესტოსტერონს დააბრალოს - ხელები მოაშორებინა კაპიუშონზე და სულ მთლად გადაირია მოსემ სიცილი რომ დაიწყო- სასაცილო რა ვთქვი, თუ რთული სიტყვებით ვსაუბრობ და ვერ მიხვდი რა ვთქვი. ალბათ ბიოლოგიის გაკვეთილებსაც იმ სიხშირით ესწრებოდი როგორც ინგლისურს. საერთოდაც ახალი წლის არდადეგები რომ დასრულდა იცი? როდის ინებებთ ჩემს გაკვეთილზე დასწრებას?- ქარმა ისევ მოაშორა ქუდი , ლაპარაკობდა და არ ჩერდებოდა მოსე კი ისევ სულისშემხუთველად იცინოდა
-ორშაბათს მოვალ , თავს არ მოგანატრებ -ქუდი კვლავ დააფარა, თავი დასწია, თითები ყელზე შეუცურა და ლოყაზე აკოცა- სახლში ადი, არ გაცივდე - ჯერ კიდევ ახლოს იყო მერე ერთიანად მოშორდა გასუსულ ქალს და წავიდა.
.....................
რეპეტიტორთან წასვლამდე კაფეში შეიარა გოგონებთან ერთად . შეკვეთას ელოდნენ , ყველა სხვადასხვა სკოლიდან იყვნენ მასწავლებელთან გაიცნო ოთხივე , მაგრამ მეგობრული ურთიერთობა ჩამოუყალიბდა , საერთო ენის გამონახვა მოახერხა და ამჯერადაც მშვიდად საუბრობდა მოულოდნელად მისი ყურადღება ქუჩაში გამოჩენილმა მანქამამ რომ მიიქცია. თითქმის მთელი კვირა არ ჰყავდა ნანახი, იქნებ მეტიც ახალი წლის დღეების შემდეგაც არ გამოჩენილა ახლა კი ქუჩის მოპირდაპირე მხარეს გააჩერა . ისევ ხელჯოხს იყენებდა, მაგრამ საჭესთან იჯდა ამ ამბავმა ისე ააღელვა უნდოდა რამე ეთქვა, მაგრამ ყურადღება წამსვე გაეფანტა მანქანის კარი რომ გაუღო უცნობ გოგონას მერე ჩანთაც გამოართვა , გზაზე გადმოსვლისას ზურგზე ხელიც შეახო და ისე გააღო კაფის კარი დეამ თვალის მოშორება ძლივს მოახერხა . რაიონში ბევრი კარგი ადგილი არ იყო , თანაც იმ არეალში მაგრამ ასეთი დამთხვევის ალბათობაც დიდი იყო , ვერსად დაიმალებოდა . ეცადა,მაგრამ გოგოს ვინაობა ვერ გაიხსენა , ნათესავი ნამდვილად არ იყო . თვალებში შესციცინებდა გიგაურს , გაუჩერებლად ლაპარაკობდა და სანამ გზას გაივლიდნენ ბიჭმაც რამდენჯერმე გაუღიმა
_ის შენი კლასელი არ არის? თეკლა , ხომ? როდის ჩამოვიდა სადღაც ხომ წავიდა
_ერთი თვის წინ დაბრუნდა და უკვე შეყვარებულია. დედამისთან დადის ვაჩე ინგლისურზე, მანამდე თითქოს არ მოსწონდა ისე ყვებოდა რომ დავინახე ხელჯოხით მოაბიჯებდა გული გამიჩერდა იმდენად სიმპათიური იყოო. ისე აღწერდა ლამის მეც თავიდან დავიქრაშე
_ეჰ ვაჩე ცხოვრების რაღაც ეტაპზე ყველას მოგვწონდა , თვითონ არ წყალობს არავის და დავიჯერო ახლა ამ ქალბატონმა მოხიბლა თავისი ინტელექტით?
_ინტელექტით და სამი ზომა მკერდით, რომელიც მუდამ ესალმება მნახველებს _ მესამემ ჩაიქირქილა , ყოველთვის უყვარდა მწარე კომენტარები, მაგრამ სიმართლისგან აცდენილი არასდროს .
_დეაკო შენ არაფერს იტყვი? ჩვენზე უკეთ იცნობ ვაჩეს, შენი სკოლელია , მათემატიკაზე ერთად ხართ ... შანსი აქვთ ამ ორს?
_მე ვფიქრობ, რომ არა -სანამ დეა რამეს იტყოდა სხვამ გააჟღერა მისი მალული აზრი
_მე მგონია რომ კი. თეკლა ისეთია ეშმაკს აცდუნებს თუ მოინდომა და ახლა მართლა აღფრთოვანებულია
_მეც ვფიქრობ რომ მშვენიერი წყვილია ... შეეფერებიან კიდეც . ზაფხულამდე ვნახავთ მაგათ რომანს
_მეც მგონია ,რომ აქ უბრალოდ არ არიან, ვაჩე ტყუილად არაფერს აკეთებს თუ მოსწონს მხოლოდ მაშინ
_ვაჩელოლოგია ეს... ორი წლის წინ დაქრაშული იყო ლამის ჩაგვაკვდა სადაქალოს ხელში _ აკისკისდა გოგონა და მერე ყველამ დეას გაუსწორა მზერა _ აბაა შენ რას იტყვი
_ამ გოგოს არ ვიცნობ , ამიტომ ვერ გეტყვით ვაჩესთან შანსი აქვს თუ არა... ყველაფერს დრო გვიჩვენებს _ წამით გააპარა მზერა, სულ ელოდა როდის იგრძნობდა , რომ უყურებდა . უნდოდა მის თვალებს გადაყროდა, მაგრამ ამაოდ, ბიჭი მთლიანად წინ მჯდომ გოგონაზე იყო გადართული , მის მოთხრობილ ამბავს უსმენდა და არცთუ ისე მოწყენილი გამომეტყველება ჰქონდა_ვინ არისო რას ამბობდით? მომიყევით რამე და ჩემს აზრს გეტყვით
_თამარ აბულაძე , ინგლისურის მასწავლებელი ხომ იცი უმაგრესი ქალია , მისი შვილია ოღონდ უმდიდრესი პირველი ქმარი რომ ჰყავს მისგან . მაგ ქალის სიყვარულის ისტორია კიდე ცალკე ამბავია, მისი შვილი ცეცხლში ჩადგება და ზღვას გადაცურავს სიყვარულისთვის... არა რაა ეს ბიჭი ყველამ დავკარგეთ, თეკლამ მოგვიხსნა ... ხომ არ მიყვარს, მაგრამ ისე მიყვარს მაინც გული მტკივა, მომწონდა მარტო რომ იყო
_იაკო, თეკლაზე გკითხა შენი დრამები სხვა დროს
_ხოო თეკლა გარეგნულად როგორი ეშხიანიცაა ვხედავთ, ისე სულ სხვა ლეველზე იყო . ძალიან თავისუფალი, ბრბოსგან შორს მდგომი , ნერვს არ იტოკებს არაფერზე . რაც უნდა, უნდა და მორჩა, უეჭველად აკეთებს. ამერიკაში წავალო ამბობდა და წავიდა კიდეც, არ ვიცი მამამისმა ჩაუწყო თუ თვითონ ... ისე თვითონ მარტო ინგლისური კი არა რუსული, გერმანული და ფრანგულიც იცის, მგონი იტალიურიც. მოკლედ შენსავით მათემატიკაში ვერ ერკვევა, შეიძლება გამრავლებაც არ იცოდეს , მაგრამ ლიტერატურა, ხელოვნება, ისტორია იმდენი რამე იცის და ისეთი მოსაუბრეა. ხო კიდე სულ წერს, ქართულის ტურებში სულ ფინალში გადიოდა , წასვლამდე მოიგო კიდეც ... ახლა მგონი წიგნს წერს რა ჟანრის არ ვიცი . ჯერ არ აქვეყნებს თორემ რაღაც მოთხრობებს და ჩანაწერებს სულ წერდა. ხასიათზე სხვა რა ვთქვა , კი ჩანს ძალიან ამაყი და ამპარტავანი, მაგრამ ერთხელ მახსოვს ახალთახალი უძვირესი ქურთუკი მისცა ჩვენს სკოლელ ბავშვს . არც დაფიქრებულა ისე გაიხადა , მოახურა და მადლობასაც არ დალოდებია. დიდხანს ფიქრი არ უყვარს , აკეთებს რაც უნდა და ვაჩე აშკარად ძალიან უნდა ამიტომ რამდენადაც მე თეკლას ვიცნობ ეგ ბიჭი ჩათვალე დანოკაუტებულია
_ნოკაუტზე გამახსენდა, შენ მოსესაც ხომ იცნობ ? იმ ბრძოლის შემდეგ ტრამვა აქვსო ბიჭები ამბობდნენ და მართლა დიდხანს ვერ დაბრუნდება ?
_ვაიმეე ქეთრინ არ თქვა რო შენ ჩხუბსაც უყურებ
_ჩხუბი კი აა ბრძოლა წესების გარეშე ჰქვია და დიახ , ქართველებს ვგულშემატკივრობ მითუმეტეს როცა ერთი რაიონიდან ვართ
_დეაკოო აბა გაახარე რამით ეს გულანთებული ფანი
_ჯერ მკურნალობს , ნეკნი ჰქონდა გაბზარული და კიდე რაღაც ტრამვები . ვარჯიში დაწყო, მაგრამ ბრძოლას ვერ გამართავს _მექანიკურად უპასუხა თორემ გონებაში მხოლოდ გოგონაზე მოსმენილი ინფორმაცია უტრიალებდა, იმდენად გაითიშა , რომ ვაჩეს უყურებდა და მაშინაც არ მოაშორა მზერა როცა ბიჭმაც გამოხედა. ამჯერად თითქოს როლები გაცვალეს, მან მალევე გადაიტანა ყურადღება თეკლაზე ის კი ისევ უყურებდა .
..................
სალომე სრულწლოვანი ხდებოდა და საკუთარ დაბადების დღეს გრანდიოზულად აღნიშნავდა. მოსაწვევებიც კი დაარიგა, თავად იზრუნა ყველა დეტალზე . სტუმრების სიაში მხოლოდ ის ადამიანები მოხვდნენ ვინც განსაკუთრებით უყვარდა, ასეთები კი ბევრნი იყვნენ . ნაცნობების ნაკლებობას არ განიცდიდა და რესტორანში ნაირფერი სტუმრები შეკრიბა. სესილია წინასწარ გააფრთხილა, მოხვალთ და დაივიწყებთ მასწავლებელი რომ ხართო, ქალს კი წინააღმდეგობა არ გაუწევია. თავის მოსწავლეებთან ერთად იჯდა მაგიდასთან , დალია, იცეკვა, გაერთო და შესანიშნავი დროც გაატარა. ამაღლობელი მოშორებით იყო, ხშირად ვერც ხედავდა , მაგრამ რესტორნიდან გასვლისას მის გვერდით აღმოჩნდა
_მთვრალი ხარ !
_არ ვიცოდი, გამაკვირვეთ მასწავლებელო ...
_გალეშილი
_სწორი დასკვნაა , ყოჩაღ ! ზოგჯერ როგორ მაკვირვეებ , არადა ისეთი მიუხვედრელი ხარ გეფიცები არც კი ვიცი რა გავაკეთო ... თვითშეფასებას მინადგურებ ისე მაკვირვებ ხოლმე
_წამოდი სახლში გაგიყვან
_ჩემი ბინის მისამართი იცით? არ იცით ! არავინ იცის , ვიყიდე და არც მიხარია . არადა სულ ჩემია , თან არ არის ... ვერ შევძელი , მაინც სხვა დამეხმარა. მეზიზღება, ვერ ვიტან როცა მარტო ვერ ვქაჩავ
_18 წლის ხარ მოსე,მხოლოდ თვრამეტის _ ბიჭის წინ დადგა და მზერა გაუსწორა _ ვინ ყიდულობს სახლს შენს ასაკში . მე რომ არაფერი გამაჩნია?
_თქვენ ყველაფერი გაქვთ , ჯერ ბავშვი იყავით მერე თინეიჯერი და ახლა ქალი ხართ ... მე სულ მარტო ვიყავი , სულ დიდი ვიყავი ... მე უკვე 18 წელია ვაშენებ და მაინც არ გამოდის. ეს ტრამვა- ხელზე ანიშნა ,მოძრაობა რაღაც დოზით უჭირდა -წარმოდგენა გაქვს რა დამპალი შეგრძნებაა როცა უმაქნისი ხდები? ექიმთან ვიყავი , მთელი თვე მძიმე დატვირთვაც ამიკრძალა და ეს რამხელა დროა იცი? მთელი თვე რა უნდა ვაკეთო ...
_საქმეები დაილია ? მოიფიქრე რამე , გეგმა ბე არ გაქვს?
_თავს შეგაყვარებ. რას იტყვი? ხომ შესანიშნავი საქმეა ,მართლა საქმე რომ იყოს. ჩვენი ამბავი მაღლა გადაწყდა _ დარწმუნებულმა განაცხადა და ქალის სიცილის ხმა რომ გაიგო თვალები დახუჭა _ სისხლი მიდუღდება რომ იცინი და გეყოფა, თორემ გაკოცებ და მერე სიმთვრალეს დავაბრალებ !
_მთვრალი ისეთი საყვარელი ხარ , ძლივს ბავშვს გავხარ- იცინოდა, იმიტომ რომ მოსე წარმოუდგენლად მიმზიდველი ეჩვენებოდა ამ მდგომარეობაში მყოფი .
_ნუ მეუბნები ასეთ რაღაცებს თორემ რამე თავხედურს გეტყვი მერე ისევ გაგიფართოვდება თვალები , გაწითლდები და მე იმენნა არ მაქ ახლა საკუთარ დემონთან ბრძოლის ტრ.კი
-ამიტომაც სახლში უნდა წახვიდე, გამოიძინო
_არ მინდა იმ სახლში ... ცარიელია . გაჩუმებულია , რაღაცნაირად აუტანელია. ბინაში საერთოდ როგორ ცხოვრობთ
_რომელ 18 წლის ბიჭს არ უნდა ბინაში მარტო ცხოვრება ... თუმცა ახლა სოფო და თათა ცხოვრობენ შენთან
_ქალების პონტში თუ მინამიოკებ ეგეც ყელშია უკვე...გული მერევა და სულ შენი ბრალია ! საშინელი ქალი ხარ , პროკურორთან ხარ და მე თავს ვიკავებ არადა ვაფშე არავინ მინდა , სულ არავინ შენს გარდა. შენ კიდე არ შორდები პროკურორს . გიყვარს? გესიზმრება, გელანდება, გენატრება ... რომ ხედავ სული მიგდის სანამ არ მოგიახლოვდება? გათიშვები გაქვს რომ გელაპარაკება , ახლოს რომ არის... _ისე მიუახლოვდა, ცხვირის წვერით კანზე შეეხო და მანძილის გაზრდის საშუალება არ მისცა
_მოსე , ზედმეტი მოგდის -უნდა ეთქვა თორნიკე დამშორდაო? მორჩა ერთად აღარ ვართ და ჩიტივით თავისუფალი ვარო? ვერ ეტყოდა იმიტომ, რომ თავისუფლებას ვერ გრძნობდა
_რომ გეხება ასე ჩქარა გიცემს გული? _მკერდზე მიაბჯინა ხელისგული და იმ წამს აკოცა კიდეც , ლოყაზე _რომ გეხება , კანი გეწვის და მთელი სხეულით გინდება ახლოს გყავდეს, იმდენად ახლოს რომ მანძილი საერთოდ არ გაშორებდეს? ერთი სული და ერთი ხორცი ხართ
_მოსე -რა უნდა ეთქვა ამ ყველაფერს შენს გვერდით, ამ წამს ვგრძნობო? იქ და იმ დროს არ შეეძლო
_ეს ყველაფერი გემართება თუ არა . მხოლოდ კი ან არა მჭირდება
_ეგ ყველაფერი ზღაპარია,რომანტიკული წიგნების ფურცლებზე ამოკითხული , მხატვრულად გაფორმებული, შეფუთული გრძნობები - იწვევდა, მისი მოსმენა სჭირდებოდა, მისი გამოწვევა რომ გაეგო რამდენად შეეძლო გაბრაზება უარყოფის შემთხვევაში და ეს მოლოდინიც ჭკუიდან შლიდა
_პროკურორს ვერ გრძნობ იმიტომ რომ შენი არ არის _ თვალებში უყურებდა და იღიმოდა _ შენ წარმოდგენა არ გაქვს როგორია როცა სიყვარულისგან გიჟდები და არც აღიქვამ იმ ყველაფერს რაც უკვე დაგმართა შენს ცხოვრებაში ჩემმა არსებობამ!
_სად მიდიხარ - გაოგნებული დატოვა. მოსე რომელიც მასთან იყო არ ჰგავდა იმ ბიჭს მონსტრი რომ უსახლდებოდა და გამუდმებით შარში ეხვეოდა.
_იმ კედლებში , წამომყვები და აქცევ სახლად? - სესილიას უნდა ეთამაშა ის კი თავად იწვევდა
_მანქანა იქეთაა
_ასე არ მინდა ფეხით წავიდეთ _გასაღები გამოართვა და ჯიბეში ჩაიდო _ გთხოვ , უკანასკნელად ვილაპარაკებ ამდენს . მერე მორჩა, დავხურავ ყველა კარს
_შორია? - რა თქმა უნდა არ გაუშვებდა , ვერ გაუშვებდა
_"შენიდან ჩემამდე არც ისე "
_ლექსებსაც კითხულობ?
_უფრო ვუსმენ ვიდრე ვკითხულობ _გაეღიმა ქალი რომ გაჰყვა . ყოველთვის სადღაც ეჩქარებოდა და სიარულის ტემპიც შესაბამისად სწრაფი ჰქონდა, ამჯერად კი ნელა მიაბიჯებდა, დროს მაქსიმალურად ზრდიდა . ქალაქის ხმაურიან ღამეში ემოციას მხოლოდ სესილიას გარემოცვა უქმნიდა.
_შენი ბინა სხვა უბანშია, მაგრამ მაინც ახლოს და არ მინდა იფიქრო, რომ განგებ მოვიქეცი ასე და გასაქცევ გზას არ გიტოვებ. ცხოვრებაში ერთადერთი რამ რასაც არასდროს გავაკეთებ ქალისთვის რაიმე სახით დისკომფორტის შექმნაა... შეიძლება ზედმეტი მომდის , ვთავხედობ როგორც შენ ამბობ , მაგრამ როგორც კი ვიგრძნობ რომ გაღიზიანებ, გაწუხებ და გაშინებ ... ამის დაშვება არ მინდა _ გაჩუმდა და თავზე ხელი გადაისვა. ნელ_ნელა ფხიზლდებოდა- იმ დღეს გითხარი შენთან არ ვარ-თქო , განზრახ არ მოვსულვარ და იმიტომ ... არ მინდა გეგონოს, რომ გითვალთვალებ და დაგდევ
_ყოველთვის გავიწყდება, რომ პატარა გოგონა არ ვარ . შესანიშნაავდ ვიცი ვისგან რა საფრთხეს უნდა ველოდე
_შენ უბრალოდ ძალიან ხარ საკუთარ თავში დარწმუნებული , თორემ ადამიანების ბოლომდე გაცნობა არავის შეუძლია , მითუმეტეს კაცების
_და მაინც სტალკერობას არასდროს დაგწამებ , შეგიძლია მშვიდად იყო
_შენც დალიე და საერთოდ რატომ არ გემჩნევა -წარბები შეჭმუხნა და ქალს დააკვირდა
_იმიტომ რომ პირველად არ დავლიე და ორი ჭიქა არ მათრობს
_ ორი ჭიქა მეც არ მათრობს
_და მერამდენედ დალიე ორ ჭიქაზე მეტი?
_ალბათ მესამედ და ამ სამიდან ორჯერ მიხილე... ყველაზე არეულ პერიოდში რატომ ჩნდები ჩემს გვერდით? სულ ყველაზე ცუდს მხედავ
-შენ რომ ხედავდე ჩემს ბნელ მხარეს არ გექნებოდა ის მიზიდულობა ჩემს მიმართ რაც ახლა გაქვს?
-ბნელი მხარეებიც გაქვს ,მასწავლებელო? მეჩვენება თუ ცდილობთ კიდევ უფრო დამაინტერესოთ , დამიმონოთ ჩემივე სიყვარულით
-აი ხომ ხედავ, მნიშვნელობა არ აქვს კარგი და ცუდი თვისებების ბალანსს ... სიყვარულისთვის არც სიმპათია კმარა, არც სურვილი , ვნება თუ მიზიდულობა . რაღაც სხვაა საჭირო, იმაზე მეტი ვიდრე პლიუსები და მინუსებია
-ეგ სხვა რაღაც რომ ვიგრძენი იმიტომ მაქვს შენთან ყოფნის დაუძლეველი სურვილი თორემ სხვა ნებისმიერის გვერდით შეიძლება ვყოფილიყავი, მეწოდებინა ჩემი გოგო და ვყოფილიყავით ერთად რაღაც დროით მაინც... მერე რა იქნებოდა? არაფერი ! შენთან კი არაფერია, სულ არაფერი და მაინც ყველაფერი მაქვს ! - ამ დროს ისე უყურებდა, ისეთი ნამდვილი იყო სესილიამ ძლივს მოახერხა საუბრის გაგრძელება
-ამ სივრცეში სადაც შენ გაიზარდე ურთიერთობა ტაბუდადებულია ... თუ ხმა გავრცელდა,რომ ვინმეს შეყვარებული ხარ მერე საზოგადოება ელის ქორწილს სხვა დასასრული უბრალოდ არ განიხილება. დარწმუნებული ვარ შეყვარებული არასდროს გყოლია, არც დაგიშვია ვინმე გოგოსთან მსუბუქი ,რომანტიკული ურთიერთობის წამოწყება იმიტომ რომ იცოდი გართულდებოდა და ვერც წარმოიდგენ რამდენი ემოცია დაკარგე ამით. არც კი ვიცი რა უნდა გამეხსენებინა ჩემი თინეიჯერობის წლებიდან შეყვარებულები რომ არ მყოლოდა, ბიჭები რომლებიც მომწონდა და ისინიც ვისაც მოვწონდი,მაგრამ მე ვერაფერს ვგრძნობდი. ამ გარემოში რომ მეცხოვრა ალბათ მეც თავს შევიკავებდი და ვიქნებოდი დასტრესილი თინეიჯერი, რომელსაც რცხვენია ,რომ ვიღაც მოსწონს . აქ დაშორებაც კატასტროფაა, მუდმივად ბულინგის მსხვერპლი შეიძლება გახდე, სულ ვიღაც ისაუბრებს შენზე თუ უჩინარი არ ხარ შენ კი უჩინარი არასდროს ყოფილხარ და ურთიერთობაც მხოლოდ მათთან გაქვს ვისაც შეყვარებულს არასდროს უწოდებ იმიტომ რომ არცერთი მოგწონს . ტრაგედიაა, პირველი კოცნა სიყვარულისგან გულაჩქარებულს არ გქონია , არც ს.ქსი და საერთოდ შენს ტვინში ბევრი ტაბუა ,როცა საქმე გოგონებს ეხება
-შეყვარებულები რომ გყავდა, მოგწონდა , ერთობოდი, გაბედნიერებდა და მერე შორდებოდით ეგ სულაც არ მომწონს. ერთ თორნიკეს ვერ ვიტანდი შენს ცხოვრებაში შენ კი თურმე კიდევ გყოლია საყვარელი ბიჭები რომელთანაც უთბილესი ურთიერთობა გქონდა და ასე გაბადრული იხსენებ ყველას. ჩემთვის ტრაგედია ეგაა , რომ იცი შენი პირველი და უკანასკნელი არაა , მაგრამ მაინც დრო გაგყავს. ხო მე არ მქონდა ასე გართობის არც დრო და არც რესურსი, სათამაშო დათვებით და ვარდებით ხელში სერენადებს ვერ ვიმღერებდი ვიღაცის სახლის წინ მხოლოდ იმიტომ ,რომ მერე მეკოცნა . ახლა არ მითხრა რომ რამე სხვა იყო მიზანი, სურვილი და იდეა ... მე ეგოისტი ვერ ვიქნებოდი, ვერავის დავკერავდი რამდენიმეთვიანი გართობის გამო. ხო, აქ ყველა პირველ შეყვარებულს მიჰყვებოდა ცოლად და თუ ასე არ ხდებოდა მერე ძალიან დიდხანს ჭორიკნების ყბაში ვარდებოდნენ. დამიჯერე სადაც არ უნდა დავბადებულიყავი მაინც ,შენგან განსხვავებით ურთიერთობას არავისთან წამოვიწყებდი ასე მარტივად მოწონების გამო - გაბრაზებული ჩანდა, ან იმდენად გაღიზიანებული რომ ნაბიჯებიც კი სხვაგვარად მძიმე გაუხდა - რამდენჯერ უთქვამთ შენთვის მიყვარხარო, შენც ბევრჯერ გითქვამს ალბათ მე კიდევ მანამ არ ვიტყვი სანამ ზუსტად არ მეცოდინება,რომ მისგან ყველაფერი მინდა და მისთვის ყველაფერი შემიძლია
-ამიტომაც განვსხვავდებით მე და შენ ერთმანეთისგან , ჩვენი წარსული არაფრით ჰგავს . აზრებსა და შეხედულებებს კი გარემო აყალიბებს , სივრცე რომელშიც გამოვხატავთ ჩვენი ხასიათის ნაწილს ... მე სულ ფერებს ვეძებდი, არასდროს შემეძლო ერთ კონკრეტულ გზაზე სიარული . არასდროს არაფერს ვნანობ იმიტომ ,რომ შეცდომები არ დამიშვია. ყველაფერი რაც ჩემს ცხოვრებაში ჩემი არჩევანის შემდეგ მოხდა იყო ჩემი ცხოვრების ნაწილი და რაც მოხდება ესეც მხოლოდ საკუთარი სურვილებიდან გამომდინარე. მე ეგოისტი ვარ, შენ კი საკუთარი ცხოვრების გარდა ყველას ცხოვრებაზე გავლენის მოხდენა გინდა. შენი შეცდომების კი არა სხვებისაც გეშინია, მათი დაცემა და ტკივილი უფრო გაღევებს ვიდრე საკუთარი.
-როგორ უნდა იყო კარგად როცა სხვები ხრამში იჩეხებიან... ახლა სოფოზე საუბარი არ დავიწყოთ,გთხოვ... მისი ქცევები ყველა ზღვარს სცდება, არცერთ ჩარჩოში არ ეტევა, მითუმეტეს თავისუფლებას არ გამოხატავს . თავისუფალი გოგო ვისაც ვიცნობ სალომეა მხოლოდ და დამიჯერე უბედნიერესია პლანით კაიფს , უაზრო ბიჭებთან უაზრო რომანებისა და ვიღაცაზე ცოლად გაყოლის სურვილის გარეშეც. არც შკოლნიცაა, არც უწიგნური ... არ ვადარებ, რა თქმა უნდა ყველა ინდივიდია, მაგრამ თავისუფლება იმის აღმოჩენა და კეთებაა რაც გიყვარს და არა ის რასაც სხვებში ინტერესის გასაღვივებლად აკეთებ. არ მინდა მერე ვიღაც ს.რიმა დააფეხმძიმოს და სამუდამოდ უბედური იყოს
-და შენ აუცილებლად იზრუნებ იმაზე,რომ ორსული დააქორწინო. სამი ამბავი გავიგე უკვე , ქალიშვილობადაკარგული გოგონები როგორ თხოვდებიან სრულიად უზნეო ბიჭებზე, რომლებიც აიძულეს ჟინის დაკმაყოფილება ქორწინებად გადაქცეოდათ და ჩამოყალიბებულიყო მორიგი გაუკუღმართებული ოჯახი.
-მე ვერავის ვერაფერს ვაიძულებ, მაგრამ დარწმუნებული იყავი სოფიოს მსგავსი განვითარება თუ ექნება თავად მოითხოვს ჩემგან რომ ვაიძულო ბავშვის მამა პასუხისმგებლობა აიღოს . აი ზუსტად ეგეთი საქმეებისთვის ვჭირდები, ჩემი რომ ეშინოდეთ და ვისაც არ შეეშინდება მერე მე ვიმოქმედო მათზე. ყველაზე მეტად მეზიზღება ვიღაც ჩემ გამოყენებას ,რომმ ცდილობს !
-და შენ?
-რა მე
-შენ შეირთავ ცოლად გოგოს ,რომელიც შენგან ბავშვს ელოდება, მაგრამ არ გიყვარს?
-არასწორი კითხვაა და პასუხს არ გაგცემ
-რატომ, შენ სპეციალური კურსები გაქვს გავლილი 100%-ით დაცვის? - აგიჟებდა, ხომ იცოდა ,რომ აგიჟებდა ,მაგრამ მაინც არ ისვენებდა . შემთხვევას იყენებდა, განა მსგავსად ენაწყლიანი ოდესმე იქნებოდა ამაღლობელი? -დავუშვათ მოხდა სასწაული და ჩაისახა პატარაა, ციცქნა ამალობელი...
-ამ შემთხვევაში ვქორწინდები, ვხდები მამა და ყველაფერს ვაკეთებ რაც მისი ბავშვობისთვის იქნება საჭირო ...
_ბავშვობისთვის თუ აღზრდისთვის - როგორ ეგონა, რომ მოსესთან მსუბუქი საუბარი გაუგრძელდებოდა, რომ ის ბავშვი სიმთვრალისას რომ გამოჩნდა დიდხანს დარჩებოდა და ამ თემაზე ხუმრობას შეძლებდა. პასუხის მოსმენისთანავე ინანა, ამაღლობელმა თავი რომ დახარა და მზერა მოარიდა უკვე იცოდა,რომ ჩამოჯდომითაც ვერ გაახანგრძლივებდა საუბარს
_მე გავიზარდე, აღზრდილიც ვარ , მაგრამ ბავშვობა არ მქონია. თავი არასდროს მიგრძვნია ბავშვად, რომელმაც იცის რომ მარტო არაა , რომელსაც ყველაფერი აქვს და რომელსაც უდარდელად შეუძლია ათასი სისულელით გაერთოს . არ აქვს მნიშვნელობა მდიდარი ხარ თუ ღარიბი , ადამიანს უნდა ჰქონდეს ბავშვობიდან დარჩენილი შეგრძნება სიბერეში რომ გაიხსენებს და ის უდარდელი ადამიანი მოუნდება გახდეს... ეგ იცი რამხელა ფუფუნებაა ,რაღაცას წარსულიდანაც რომ ნატრობ? მე სულ გეგმა უნდა მქონდეს, სულ მომავლის მიზანი , სულ რაღაც რაც უნდა გავაკეთო ... სხვებზე ვერფერს ვიტყვი და ჩემი შვილი თუ შვილები ჯერ ნამდვილად არ გაჩნდებიან და ქორწინებამდე მითუმეტეს, არც იმ ქალისგან ვინც თავდავიწყებით არ მეყვარება , ვისი იმედიც არ მექნება და რაც მთავარია ვისაც ჩვენი ბავშვები სამყაროზე მეტად არ ეყვარება _მთვრალი აღარ იყო, ტკივილის გახსენებამ მასზე საუბარმა გონება გამოუფხიზლა
-მე კი ველოდი მეტყოდი თუ არ მეყვარება ს.ქსი არ მექნებაო შენ კი თურმე მხოლოდ შეყვარებულ გოგონებს უფრთხი - ვერ დაუშვებდა ამაღლობელი საუბრის დასასრულს რომ არ გაემხიარულებინა და გაიგო კიდეც ნანატრი სიცილის ხმა. ქვემოდან უყურებდა მოცინარს და თავადაც იღიმოდა
-მაპატიე. ძალიან , ძალიან ვწუხვარ რომ ხელშეუხებელი ვერ გბარდები . ზედმეტად რთული იყო ჩემი ცხოვრება კიდევ უს.ქსობა დამატებოდა . უნდა გამიგო ,მასწავლებელო
_თავადვე მახსენებ ჩემს სტატუსს... შენ უკვე გამოფხიზლდი , ჩემი ბინა აქვეა და დროა დაგემშვიდობო.
_ასე ვერ დაასრულებ ჩვენს საუბარს _ მიმავალ ქალს უყურებდა , ის უღიმოდა და ხელს უქნევდა დამშვიდობების ნიშნად _კარგი რაა , მასწავლებელო
მიდიოდა , უკან ტოვებდა ბავშვივით აბუზღუნებულს , ღვინის გავლენით ალაპარაკებულ კაცს ,რომლის უჩვეულო მუხტს ძლივს გაუმკლავდა. სადარბაზოში რომ შევიდა და კედელს მიეყრდნო შემდეგ მიხვდა , გარბოდა . საკუთარი თავის ეშინოდა , ეშინოდა იმის რომ ძალა არ ეყოფოდა მიბრუნდებოდა მოეხვეოდა და და მერე აღარ უნდოდა ფიქრი თუ რას გააკეთებდა . თავს ვერ მოერია , უნდოდა დიდხანს მოესმინა, დიალოგი ჰქონოდა ამ მოსესთან , რომელსაც კიდევ უამრავი რამ შეეძლო ეთქვა , მაგრამ მისი გულწრფელობაც კი კონტროლს აკარგვინებდა. ისე უჭირდა საკუთარი თავის შენარჩუნება,აზრების, ხედვების და გზის . კივილი უნდოდა , დიდხანს ღრიალი რომლის შემდეგაც თავისუფლებას იგრძნობდა. რაიმე სახით განახლება, გადატვირთვა სურდა მის ტვინს რომ ვირუსივით ყველა კუთხეს მოდებული ამაღლობელი მოეშორებინა.
_გული გამიხეთქე_ტელეფონის ვიბრაციის ხმამაც კი შეაშინა , სწრაფად უპასუხა და თვალები დახუჭა
_ჩემ თავს გაფიცებ მაგ ქუსლებით ასე სირბილი თუ შეგეძლო წეხან რატო ჩამოჯექი მოხუცი ქალივით ?
_ოღონდ არ მითხრა რომ გამომყევი _ უცებ შებრუნდა , ხმაზე არ ეტყობოდა მაგრამ შიგნიდან სიხარულის ცეცხლი წვავდა , რომ შესძლებოდა სიხარულისგან იხტუნებდა შორიახლოს მდგომი რომ დაინახა.
_ეგეთი მთვრალიც არ ვარ შენი მისაცილებელი რომ გავმხდარიყავი , მასწავლებელო
_გამოდის თავიდანვე მე მაცილებდი? _ ელოდა როდის გააგრძელებდა სვლას ის კი ისევ იქ იდგა , უყურებდა და ტელეფონით ესაუბურებოდა . იწვევდა, ელოდა და სესილიაც შუაზე იხლიჩებოდა მის ერთ ნაწილს ისე უნდოდა თინეიჯერი ბავშვი გამხდარიყო, დაუფიქრებლად გაქცეულიყო , ყველაფერი დაევიწყებინა და მოხვეოდა ... მოხვეოდა და მერე , მერე?
-მზე ამოდის ... _ შებრუნდა და ხედის დანახვას ცდილობდა, მაგრამ შენობების გამო არაფერი გამოსდიოდა ჩემი სახლიდან საოცარი ხედია... ნეტავ იქ დაბრუნება შემეძლოს , გაჩვენებდი ღმერთმა როგორ დიდებული სამყარო შექმნა ჩვენთვის და მიხვდებოდი როგორ არ ღირს არაფრის გამო სურვილზე უარის თქმა
_სახურავზე ავიდეთ , მივუსწროთ სანამ ყველაფერს გაანათებს _ ისევ ძველებურად იქცეოდა, არც ახლოს უშვებდა და არც წასვლის საშუალებას აძლევდა. კვლავ ინარჩუნებდა პოზიციას, მაგრამ როდემდე არ იცოდა
_შენ ქალაქს მაჩვენებ?
_ჩემი ადგილი მე ჯერ არ მიპოვნია ... _ელოდა, ღმერთო როგორ ელოდა როდის გადმოდგამდა ნაბიჯს, ის კი ისევ ურყევად იდგა . გული მისდიოდა, ყურებში საკუთარი ხმა ესმოდა "გთხოოვ", განუწყვეტლივ ჩაესმოდა , მაგრამ ერთხელაც არ დასცდენია. კბილებს მანამ აჭერდა ერთმანეთს სანამ ამაღლობელმა მისკენ სვლა არ დაიწყო, გაეღიმა , მერე ისე ფართოდ გაეღიმა სიცილში გადაეზარდა შებრუნდა , ზურგით გრძნობდა გრილ სიოსთან ერთად როგორ უახლოვდებოდა . პირველი დაიძრა ლიფტისკენ , სწრაფად მიაბიჯებდა თითქოს აისის ნახვა ეჩქარებოდა . აჩქარებულ გულისცემას ამით ახსნიდა, მაგრამ ლიფტში , ამ ვიწრო სივრცეში ამაღლობელის სურნელით რომ გაიჟღინთა ჰაერი ? მისი სიმხურვალე შეხების გარეშეც რომ ათბობდა? შიგნიდან გიჟი იყო გარედან კი ისევ კარს უყურებდა , ელოდა როდის გაიღებოდა და გავიდოდა . ბოლო სართულზე მოხვედრილმა მიხვდა რომ იქ პირველად იყო , აზრადაც არ მოსვლია ოდესმე სახურავზე ასვლა . მოსემ წელზე ხელი რომ შეახო და მეორე ხელი კიბისკენ აიშვირა ისე ღრმად ჩაისუნთქა თითქოს ვაკუუმიდან იმ წამს გავიდა
_ხო, ეს ნამდვილად არ არის თქვენი სახლი _და იყო ყველაზე სწორი დასკვნა. უყურებდა დაუფარავად, ეღიმებოდა და თავს სულ ოდნავადაც არ იზღუდავდა _ისუნთქე , მიწა ფეხქვეშ არ გამოგეცლება _ზურგზე ხელი დაუსვა, თითქოს ამშვიდებდა სინამდვილეში კი სულ უფრო მეტად ურევდა სურვილებს
_ეს ბინა ბებიას ეკუთვნოდა, ბაბუას გაუთხოვარ დას და მე , როცა მარტო ცხოვრება გადავწყვიტე ეს ადგილი ავირჩიე
_მაგრამ იქ არაფერია ძველი , სული დაუკარგე სახლს
_მაშინებენ წარსულის მოგონებები, ვერ ვიტან როდესაც არაფერს ცვლი და მეტიც, სხვა ადამიანის წარსულის ნაწილს ითვისებ. თავისუფლებას ვერ მოიპოვებ სხვისი მოგონებებით გაჟღენთილ კედლებში_კიდეს უახლოვდებოდა, იქედან სულ სხვანაირი ჩანდა ყველაფერი
_ნოლიდან უნდა დაიწყო შენება თუ გინდა , რომ წინაპრების ცხოვრებას გაექცე . აქ ხშირად უნდა ამოხვიდე ...
_სიმაღლის შიში მაქვს
-რა? _წამსვე გამოფხიზლდა, გაბრუებულ ქალს ხელი ჩაკიდა და ისე დააყენა ხედვის არეალი შეამცირა - სერიოზულად თუ მეღადავები
-ნახე რამხელა სივრცეა, უსუსურებას მაგრძმობინებს...ერთი პატარა ქალაქია მეგაპოლისებს თუ შევადარებ. იმდენი ადგილი მინახავს და მერე დაბრუნებულს აქაურობა სულისშემხუთველად მომჩვენებია , მაგრამ მაღლიდან დანახული ყველაფერი აუტანლად პატარა, გაურკვეველი და თან დიდია ... -ლაპარაკობდა, მაგრამ არ იცოდა მოსეს გაგება შეეძლო თუ არა _ ფობია არ მაქვს , ნუ ღელავ
_ამიტომ ლამაზ, მდიდრულ,პოპულარულ ადგილს კი არ უნდა ეძებდე უბრალოდ შენი ადგილი უნდა იპოვნო თუნდაც სადღაც ყველასგან მიტოვებულ მხარეში ... მაღლიდან დაინახავ და აღარ შეგეშინდება , უცნობი არ იქნება იმიტომ რომ შენი იქნება თუნდაც მილიარდიანი ქალაქის ერთოთახიან ბინაში გქონდეს საცხოვრებელი , განა მნიშვნელობა აქვს სად იძინებ ? მთავარია რას და ვისთან ერთად აკეთებ სანამ იმ დიდი ან პატარა ოთახის კარს მიხურავ
_ხვდები ... შენ იცი რასაც ვგულისხმობ_თვალებში უყურებდა და სულ არ აღელვებდა ულამაზესი ხედი მათ მიღმა რომ ჩანდა. ბიჭი უკვე სრულიად ფხიზელი იყო, ორივემ იცოდა მეტ ნაბიჯს რომ აღარ გადადგამდა თუ სესილია არ იმოქმედებდა _შეუძლებელია! _საკუთარ თავს უთხრა , წამსვე როგორც კი ნაბიჯით მიუახლოვდა და მერე მაღლა აიხედა, განათებულ სივრცეს შეხედა მისთვის მზერის მოსაშორებლად . მოშიშვლებულ ყელზე ცხელი ტუჩების შეხება რომ იგრძნო პირველი კოცნისგან განსხვავებით ყველა ემოცია შეიგრძნო და აღიქვა . მოსემ მარტო დატოვა , უსტყვოდ დაასრულა ის გრძელი ღამე .
................
11
ამაღლობელთან ბინაში იყვნენ ბიჭები. ერთი შეხედვით ყველა მშვიდი ჩანდა,მაგრამ უმრავლესობას პრობლემები ახრჩობდა და ასე ცდილობდა განტვირთვას. მალევე მიმოიფანტნენ ბოლოს კი მხოლოდ სანდრო დარჩა ,მისი თანდასწრებით საუბარი კი მოსეს ნებისმიერ თემაზე შეეძლო და ბექას ოთახში დაბრუნებისთანავე დაუსვა შეკითხვა
_სახლი იყიდე?
_რომელი სახლი
_ბექა !
_ვინ გითხრა
_სოფომ ... რა გავიგო ახლა მისთვის იყიდე თუ ჩემთვის .
_სახლი ჩემს სახელზეა , თქვენ საერთოდ რა შუაში ხართ. გასაყიდად რომ იქნება მზად მერე ვინც იყიდის იმისი გახდება
_როდის დაიწყე არასაკურორტე ზონებში სახლების ყიდვა_გაყიდვა
-მოვუფიქრებ რამეს რა პრობლემაა ...
-რატომ იქცევი ასე ... რატომ არ მკითხე
_ჩემია და მორჩა !
-სად მიდიხარ
-მეჩქარება ... გაერთეთ სანამ დრო გაქვთ. შენ მერე შემოიარე , საქმე მაქვს - სანდროს მხარზე ხელი დაჰკრა და სწრაფად წავიდა.
-რა უნდა ვუყო ახლა ამას ... თითქოს რასაც აკეთებს საკმარისი არაა
-ბექაა რა , ხომ იცი არასდროს დაგაყვედრებს. ჩათვალე რომ არ უყიდია და მერე როცა ფული გექნება იყიდი
-და როდის დადგება ეგ დღე
-ისწავლე მოთმინება. ნუ ართულებ ცხოვრებას ,როცა სტაბილურობისკენ მიდის და ნუ ხარ უკმაყოფილო საკუთარი თავით
-შენ რა გჭირს - მთელი დრო აკვირდებოდა . თითქმის არაფერი უთქვამს ,სვამდა და ხელებს დაჰყურებდა . ფიქრობდა, მაგრამ რაზე მოსემ ნამდვილად არ იცოდა- ახალი პრობლემა გაჩნდა? ლიზა როგორაა? ბავშვს ხომ არ სჭირს რამე ...ის კიდე ხო არ გამოჩენილა
-დირექტორის შვილები როდის დაბრუნდენ- სრულიად მოულოდნელი კითხვა გააჟღერა და მოსე ცოტა არ იყოს გააკვირვა
_რამდენიმე თვეა
_ერთი გოგო ჰყავს მგონი ,ხომ ? მე მხოლოდ სახელი ვიცი და შენ იცნობ ?
_ როგორ არა, დეას მეგობარია. ჯერ მარი გავიცანი მერე ბიჭები ... რა ხდება აღარ იტყვი?
_ხომ იცი ჩემ საქმეებში შენი გარევა უკანასკნელი რამეა რაც მინდა , მაგრამ მეტი ვერაფერი მოვიფიქრე . შენ გარდა შანსი არ მაქ - წვერზე ისვამდა თითებს და ძლივს ამბობდა სათქმელს. ცხოვრებაში პირველად ჰქონდა დანაშაულის შეგრძნება, უნდა დარწმუნებულიყო,რომ არ ავნო . იმის წარმოდგენაც კი აშინებდა ,რომ გოგონას იმ დღის შემდეგ მარიამს ფსიქოლოგიური ტრამვა დარჩებოდა და ამის მიზეზი თავად იქნებოდა
_მარიამთან რა ხდება სანდრო? _ წამსვე შეკრა წარბები
-ჩემ ბედს რო შ.ვეცი - არყით სავსე ჭიქა ბოლომდე ჩაცალა და მერე მოუყვა ყველაფერი _უნდა გაიგო როგორაა იმ ამბის მერე... მე ვერსად ვნახე. არსად დადის თუ რა ხდება არ ვიცი. იქნებ ისე შეეშინდა ვერავის დაელაპარაკა და ცუდადაა. ისე მიყურებდა ფსიქოლოგიც, რომ დასჭირდეს შიშის მოსაშორებლად არ გამიკვირდება. სახლში სანამ დავაბრუნებდი გამოფხიზლდა, მაგრამ გონს აშკარად ვერ მოდიოდა. არ ვიცი რა იფიქრა უცებ დივანზე რომ აღმოჩნდა
_იქნებ გიჩივლა უკვე და დაგიჭირონ ხვალ თუ ზეგ...აქამდე როგორ არ მომიყევი ეგ ამბავი. ის რამდენჯერ გავაფრთხილეთ, ბექამ სცემა სანამ ცოლად მოიყვანდა ლიზას. მერე სულ ვეკითხებოდი რამდენჯერაც დავურეკე არაფერს ამბობდა, კარგად ვარო. ნაცემი არ მინახავს , რას ვიფიქრებდი ასე თუ აფრენდა
_ამაღლობელო, შენ ყველა ცოდვილის ნაცვლად რატომ გაწუხებს სინდისი? რა უნდა გაგეკეთებინა, ვის რა შეეძლო... შენ პასუხისმგებლობას ვერ აიღებ ყველა ჩაგრულ ადამიანზე და დაეშვი მიწაზე ბოლოს და ბოლოს
_ნუ სვამ ამდენს!
_ცუდად ვარ , რომ ვუყურებ და წარმოვიდგენ რა გამოიარა მინდა მივიდე და მოვკლა ის . მერე გონება მერთვება და მახვედრებს, რომ კაცის მოკვლას ჩემი თავი არ მაპატიებს, სულ რომ დავივიწყო საკუთარი ადამიანობა სისულელე იქნება . უჩემოდ ვერ დავტოვებ ამათ , როცა ახლა ყველას ჩემი იმედი აქვს . ბავშვები როგორ მიყურებენ ნეტავ იცოდე . კიტა ისეა მოხოდილი, იმდენ რამეს აკეთებს სესილიასთან საუბრის მერე _თავზე ხელები მოიჭირა და მოიხარა _ისე დავიღალე ხანდახან მინდა უკან დავბრუნდე , დავჯდე ჩემთვის და წიგნები ვიკითხო .
_რას აპირებ ... ბრძოლაზე რატომ არ მთანხმდები
_მოგიგებ და მერე გამებუტები , ბავშვობაშიც ძლივს მირიგდებოდი
_ხო ხარ ღირსი გაგიფინო ... ვერ მიგიტყუე ოქტაგონამდე
_გეუბნები წააგებ და დაუმარცხებლის რეპუტაცია შეგელახება სამუდამოდ. გოგოები სად არიან
_დაქალთან მივდივართო და სოფო ვინმეს რომ ხვდებოდეს არ გამიკვირდება
_ბექა რას შვება
_როგორც ამბობს არაფერს და ვის გვატყუებს არ ვიცი
_არ ჩაერიო თუ ძმა ხარ ... ბექას გადარევა რომ ვიცი
_შენ სოფიკო არ იცი ვინ არის და დამიჯერე ძმაკაცს უფრო ვიცავ ვიდრე იმ გაურკვეველ გოგოს
_სანამ სისულელეს ჩაიდენს მანამ უშველე , გამოიყენე ჩემი დის მაგალითი . შენ ჩემგან განსხვავებით ახლოს ხარ და ყველაფერი შეგიძლია გააკეთო
_კარგი შევეშვათ სოფოს , შესანიშნავად მუშაობს საკუთარ თავზე . მარიამთან მე ვერ მივალ , უხერხული იქნება თან ბიჭები წავიდნენ და სანამ დაბრუნდებიან მანამ დეას მოვაგვარებინებ
_ნახვა მინდა , მოსე _პაუზის შემდეგ თქვა და ფეხზე წამოდგა. ფანჯარა გააღო, სიგარეტის ღერი ტუჩებსშორის მოიქცია და სწრაფად მოუკიდა_შეიძლება გავგიჟდე...
_მარიამი ჭკვიანი გოგოა... მიხვდება რომ არაფერს დაუშავებ . არ მგონია, რომ ფობია ჩამოუყალიბდეს ,ასეთი სუსტი არ არის
_და იმდენად ძლიერი არის რომ შევუყვარდე? _ფანჯრის რაფას იყო მიყრდნობილი, ეწეოდა და მოსეს ნაცვლად ერთ წერტილს უყურებდა
_სანდრო
_პასუხი არ მჭირდება ... გაივლის . ერთით მეტი პრობლემა არ მჭირდება. 6 მყავს პასუხისმგებლობის ქვეშ და უამრავი წინააღმდეგობა . არაფერი მითხრა უბრალოდ გაარკვიე როგორ არის და მორჩა. სინდისი მაწუხებს, მეტი არაფერია
-დამშვიდდი . მარიამი კარგად იქნება...- ამაღლობელს სხვა არაფერი უთქვამს. კარგად იცნობდა და იცოდა თავად შეძლებდა მისი გონება ყველაფერთან გამკლავებას.
ჯანაშია ჩიხში აღმოჩნდა, მარიამზე ფიქრებმა არ გაიარა. პრობლემები ისევ იყო, სიყვარულისთვის დრო არ , მაგრამ გოგოს სახე არ გაუფერულდა, არც მისი სურნელი გამქრალა მეხსიერებიდან მაშინაც კი როდესაც მის თავსაბურავს აღარ შერჩა . ტყიდან წამოღებულ ნაჭერს მარტო დარჩენისას დაჰყურებდა და მთელი სამყარო ქრებოდა მარიამის აჩრდილის გარდა...
.....................
დეას ახლად შექმნილი წყვილის ერთად დანახვა ყველაზე ნაკლებ სურდა,მაგრამ ზედმეტად პატარა იყო რაიონი დასამალად მითუმეტეს თეკლას მსგავსი გოგონა ყველგან შეიძლება გადაგყროდათ. სახლში აშკარად არ ატარებდა დროს. ჯერ მოსეს დაჰყავდა , ფეხით დადიოდა და დღე ისე არ გავიდოდა ერთხელ მაინც არ გადაჰყროდა, მალევე მანქანით გამოჩნდა, ვაჩე მართვას ასწავლისო ხმა გავრცელდა . ექართულის რეპეტიტორთან მისვლამდე სხდებოდნენ კაფეში. ყოველთვის მხოლოდ ორნი იყვნენ და არავინ სხვა . ემოციები ვერ გააკონტროლა ნესტანთან მეცადინეობის დროს რომ შეუვარდათ ქალბატონი, სიჩუმეში ქარიშხალივით შეიჭრა და პირდაპირ ვაჩეს მოეხვია . ზურგიდან ეკვროდა, ხელები ბიჭის მკერდზე ჰქონდა გადაჯვარედინებული და ისე უყურებდა წარბებაზიდულ ნესტანს
_ბოდიშს გიხდით რომ შემოგეჭერით, მგონი დროზე ადრე მოვედი ...
_მეცადინეობა გაგვიგრძელდა , შენ დროულად მოხვედი . ეზოში დამელოდე და გამოვალ- გოგონა გაუშვა და მერე მიუბრუნდა ნესტანს- მე წავალ , დავასრულე უკვე _ წიგნი დახურა , წამოდგა და ნაწერი მიუტანა . ამ დროს მასსა და დეას შორის იდგა , გოგოს ყელში ბრაზი უჭერდა, აღიზიანებდა ეს მოკაშკაშე, პირმომცინარი თეკლა , რომელმაც იქაც იპოვნა ნაცნობი და ამ დროში ბიჭებს ელაპარაკებოდა თანაც ისე ხმაურიანად, რომ თავს აგატკიებდათ.
_სად მიდიხართ? _ქალმა რომ ჰკითხა ლამის მადლობა გადაუხადა - ისევ დილამდე დაგაგვიანდება?-ჩუმად საუბრობდნენ,მაგრამ ყველაფერი ესმოდა
_როდის მერე მისვამთ მსგავს კითხვებს ქალბატონო ნესტან?
-მას შემდეგ რაც საკუთარ თავს არ ჰგავხარ ,იმას აკეთებ რასაც ვერ იტან და სიმშვიდეს გვირღვევ ჩვენც
_შენს სიმშვიდეს ვერავინ არღვევს და მე ვინ ვარ მამიდა? ერთი უბრალო მოკვდავი,რომელიც ძლივს ცხოვრებით ტკბება _ ქალს თავზე აკოცა და წავიდა.
ისეთი შეგრძნება ჰქონდა თითქოს უჩინარი იყო, უყურებდა როგორ მიდიოდნენ, გოგო ყოველწამს ეხუტებოდა, კი არ მიაბიჯებდა დახტოდა და ისევ გაუჩერებლად ლაპარაკობდა. ისე აღიზიანებდა დეას, ისე აღიზიანებდა ცოტაც და გაგიჟდებოდა.
_დეა ეს მაგალითი არასწორია ... მგონი გადაიღალეთ , კარგით წადით დღეს და მომდევნო მეცადინეობისთვის მოემზადეთ _შეცდომა დაუშვა, თანაც როგორი სულელური. წარმოუდგენელი იყო , ყურადღება იმდენად გაეფანტა, რომ მაგალითზეც კი ვერ კონცენტრირდა.
ბოლო წვეთი იყო ლუკა, რომელიც სახლში გვიან დაბრუნდა და ისედაც არეულს კიდევ უფრო მეტად აურია გონება.
_შენ კიდე მეცადინეობ? _საძინებლის კართან შეჩერდა და მერე ოთახში შეაბიჯა
_ასე გალოთდდები
_ვაფშე არ დამილევია ბევრი ... მთელი საღამო შენ ვაჩეს და მის გოგოს ვაკვირდებოდი
_არ მაინტერესებს ... ვსწავლობ და დამაცადე
_მიკვირს აქამდე როგორ არ დაიღალა ის ბიჭი... ახლა ნახავს როგორია გოგოს რომ ევასები და იმენა ყველაფერს გააკეთებს ლიჟბი გასიამოვნოს. სულ ცოტახანს კიდე და მერე ვაფშე აღარ ემახსოვრები , რომ გაახსენდები მხოლოდ სინანული ექნება. რაც შენს დევნაში გაატარა იმ დაკარგულ დროს ვერ მოინელებს . ეგეთ გასწორებულში, ასეთი მოდუნებული და ხალისიანი ეგ მე ჯერ არ მინახავს. ის გოგო ცეცხლივითაა , მის ადგილას რომ ვიყო ამ ღამეს არ გავმაზავდი, მაგრამ მაგისას რას გაიგებ . მგონი შენთვის ინახავდა თავს და ახლა ვინ იცის , მინიმუმ თეკლას დეკოლტეს დალაშქრავს
_აქედან გაეთრიე შენ შენი დასკვნებით, ბინძური აზრებით და ფიქრებით საერთოდ ! ხედავ მე რა პრობლემა მაქვს? _ წიგნები ესროლა და მერე რვეულებიც მიაყოლა _ უნდა ვისწავლო , რომ როგორმე დამოუკიდებლად ცხოვრება შევძლო ვინმე შენნაირ ვიგინდარას რომ არ დავუკავშირო ცხოვრება და საერთოდ ყველა კაცისგან შორს ვიყო . გგონია მადარდებს გიგაურს ვინ ეკიდება ყელზე? ან ვისთან რას აკეთებს? ასე ძალიან თუ მოგწონს ის გოგო მიდი და ეჩალიჩე, არც შენ გეტყვის უარს . ვაჩეზე სიმპათიური ხარ ტვინს, რომ ამუშავებდე დორბლი არ გექნებოდა იქეთ შეგაბავდნენ შენც , მაგრამ იდიოტი ხარ და რაც გინდა იმასაც ვერ იღებ ...
_გიყურებ და თითქოს შენი ციხესიმაგრე დაინგრა და ეს ურეაქციო, გაწონასწორებული გოგო ალქაჯად გადაიქეცი ... იქნებ ემოციების გამოხატვამ გიშველოს რამე თორემ მერე გვიან იქნება
_მოშორდი!
_დაიძინე, თორემ დილას ცუდ ხასიათზე გაიღვიძებ_როგორც ყოველთვის ახლაც გააგიჟა და ისე წავიდა ღიღინ_ღიღინით. დეამ კი მთელი ღამე ვერ დაიძინა , თავი უსკდებოდა და კივილის გარდა არაფერი უნდოდა. ბოლოს ისევ ცრემლებმა უშველა, იმდენი იტირა ენერგია გამოეცალა და გამთენიისას ჩაეძინა .
_საერთოდ არ გიძინია? _ მოსე მიუჯდა გვეედით, თავზე აკოცა და წიგნი გამოართვა _ დაისვენე, თორემ გამოცდებამდე ცუდად გახდები
_ყველაფერს მინდა მოვშორდე , დროზე გავიდეს დარჩენილი დრო და გავეცალო აქაურობას . მკლავს უკვე ეს ხალხი , ვგიჟდები
_ეს ხალხი თუ თეკლა
_მაგ გოგოს შენც იცნობ?
_მე წასვლამდეც ვიცნობდი ... ვაჩესაც იცნობდა შორიდან ,სულ მოსწონდა ახლა უფრო გალამაზებული და მოხოდილია . არანორმალურია , ვაჩეს გააგიჟებს
_ყველა მაგათზე რატომ მელაპარაკება, რამე კონკურსია და წლის საუკეთესო წყვილს ვასახელებთ თუ რა ხდება
_ძალიან ხარ გაღიზიანებული
_შენ კი ზედმეტად მშვიდი ხარ, არ გინდა ვარჯიში მასთან ჩხუბით დაიწყო? ერთი მაგრად შემოარტყა და გამოაფხიზლო?
_და გამოსაფხიზლებელი რა სჭირს? მშვენიერ ხასიათზეა , ქარიშხალივით ატრიალებს თეკლა
_მაგ სახელს ნუ ახსენებ ... რა მოგწონთ საერთოდ . გაუწონასწორებელი, უპასუხისმგებლო, ქაჯია
_ტეხავს , არ შეიძლება ეჭვიანობის გამო გოგოზე ასე ისაუბრო
_არ შეიძლება ... ასე არ შეიძლება . ყველგანაა
_წარმოიდგინე ვაჩე რას გრძნობდა მე და შენ ერთად რომ გვხედავდა
_შენ მე არ გიყვარვარ და ჩემს საცვალში ჩაძრომას არ ეცდებოდი არცერთ შემთხვევაში
_და იქ ვინ ცდილობს?
_ვერ ხედავ ვინ ? ყოველწამს ეხუტება რა ჯანდაბაა , ყელზე თუ არ ჩამოეკიდა ისე ვერ დადის? როგორ კოცნის და ისიც როგორ არ იშორებს _ჩუმად და ჩქარა ლაპარაკობდა, სახეზე სულ მთლად წითელი იყო და თვალებს ისე სასაცილოდ ატრიალებდა მოსე სიცილს ძლივს იკავებდა
_ყველა შენნაირი თავშეკავებული ხომ არაა, უნდა გოგოს ჩახუტება , მოფერება და თავს ვერ ერევა
_შენც ბევრი გეკიდება ყელზე, მაგრამ იშორებ და იმას რომ უტკბება ? ბარემ შუა ქუჩაში იკოცნაონ
_ნათელა ბებია რატომ გახდი უცებ?
_ალბათ იმიტომ რომ ასეთი ვარ, წინა საუკუნეში ჩავრჩი ... მე მაპატიეთ ამდენად ღია და გახსნილი რომ არ ვარ . ღმერთო ჩემო , რით გვაკვირვებს ნეტა ... ჩემზე მაღალი IQ ამ რაიონში არავის აქვს , თავად მაგ ბატონსაც კი . ჭკუიდან ნუ გადამიყვანენ თორემ
_თორემ აჩვენებ როგორ უნდა კაცის დამონება?
_შენ ახლა ერთობი, ხომ? ყოჩაღ !
_ნეტა შენსავით მარტივი წასაკითხი იყოს ჩემი ქალიც , რა ბედნიერი ვიქნებოდი ...
_მე მარტივი ვარ?
_მისთვის აშკარა არ ხარ და დაიღალა კიდეც . ზედმეტად მიუწვდომელი ხარ , აღარ შეუძლია
_მარტივად მისაღწევი ჰყავს გვერდით და ღმერთმა სიამოვნებით მოახნიას ...
_უნდა დამშვიდდე, თორემ ასე თავს ვნებ . მობილიზდი როგორმე ან დააიგნორე ან კიდევ დაიბრუნე ის რაც შენია და მოიშორე ის ვინც გაღიზიანებს
_არ მჭირდება !
_იმაზე მეტად გჭირდება ვიდრე მეგონა ... სულ ეგ ყოფილა შენი სიმშვიდის და სტაბილურობის საფუძველი
_მოსე ისე ნუ იზამ შენთანაც რომ აღარ ვილაპარაკო... საერთოდაც ყველაფერი შენი ბრალია _ამოიოხრა და თავი მხარზე დაადო
_ჩემი?
_შენ რომ მიყვარდე უფრო მარტივი იქნებოდა ...
_მე და შენ საშინელი წყვილი ვიქნებოდით , პატარავ
_მასწავლებელი გიყვარს?
_სიყვარულზე არ ვისაუბრებ,ჯერ
_ხომ მეტყვი რამე მნიშვნელოვანი თუ იქნება შენს ცხოვრებაში
_გეტყვი , ოღონდ მანამდე თავი ასწიე თორემ ვაჩესთან ჩხუბის ენერგია არ მაქვს
_სად არის... მოვიდა ? _ მაშინვე გასწორდა და მთელი ეზო მოათვალიერა
_გენატრება კიდეც... შარში ხარ , პატარავ
_ტირილი მინდა
_ახლა არა გთხოვ... ის მართლა მოვიდა, ოღონდ თეკლამ მოიყვანა თავისი მანქანით
_გავანადგურებ !
-რომელს?
-მოსე შენით დავიწყებ!
-კარგი, კარგი ...მოდი მარიამზე მომიყევი
-თუ არ მეტყვი ასე მოულოდნელად რატომ დაგაინტერესა არაფერს გეტყვი
-ვერ გეტყვი ,მაგრამ ისეთი არაფერი მოხდება საფრთხე რომ დაემუქროს და შენი ქმედება ღალატად ჩაითვალოს
-ხშირი კონტაქტი არ გვაქვს, მაგრამ ზოგადად კარგად ვართ. აი ყოველ დღე რომ არ ელაპარაკები,მაგრამ იცი ნებისმიერ დროს შეგიძლია ესაუბრო, ნებისმიერ თემაზე და დარწმუნებული იყო,რომ რჩევას მიიღებ ისეთი გოგოა. სულ ვერ შეაწუხებ რა, არ უყვარს მაინცადამაინც ხალხთან კონტაქტი , თავისი სამყარო აქვს და ყველაზე ადეკვატური ვინმეა ვისაც კი ამ მიწაზე გაუვლია.
-რამე რომ აწუხებდეს მოგიყვება ?
-რომ ვნახავ მივხვდები, მაგრამ გააჩნია რა უნდა აწუხებდეს. არ მახსენდება ოდესმე ვინმესთვის ან რამესთვის უფლება მიეცა მისი კომფორტის ზონის დარღვევის. მისი გონება წარმოუდგენლად მუშაობს და მთელი გარემოცვაც ისეთი ჰყავს.
-პრინცესაა ?
-ბუნებით და არა ქცევებით პრინცესული პრინცესა
-გასაგებია , ანუ საქმე იმაზე საინტერესოა ვიდრე მეგონა.
-მომიყვები ,რომ გაერკვევი?
-ვნახოთ
-ცუდი ხარ. მე ყველაფერს გიყვები და შენ არაფერს
-შენ წარმოდგენა არ გაქვს რამდენს გეუბნები ... არავინ იცის იმდენი ჩემზე რამდენიც შენ და რაც არ იცი ისიც შენთვის საკეთილდღეოდ- თავზე აკოცა და წავიდა.
.......................
იმ დღეს გიგაურზე ფიქრები ვერ მოიშორა. წყვილს აკვირდებოდა და საკუთარ დასკვნებს აკეთებდა. თეკლა ვაჩეს მიმართ იმდენ ყურადღებას იჩენდა რთული იყო თავისუფალ კაცს არ მიეღო ის ყველაფერი რაც ხელთ ჰქონდა. დეასგან ათასგზის უარყოფილმა თეკლას სიყვარულზე უარი არ თქვა , მალევე გავრცელდა ამბები . არ იჯერებდა მათ ერთად ყოფნას სანამ საკუთარი თვალით არ ნახა გოგოს ინსტაგრამ გვერდზე ატვირთულ უამრავ ფოტოს შორის ერთ_ერთი , ვნებიანი კოცნის ამსახველი. ინფლუენსერ თეკლას ინსტაგრამზე და ტიკტოკზე თუ მიჰყვებოდი მისი ცხოვრების ყველა მომენტს ადევნებდი თვალს . დეაც მაზოხისტურად არ წყვეტდდა სქროლვას და მთავარ ფიგურანტ გიგაურსაც ყოველწამს აწყდებოდა . ისეთი ბედნიერი და ხალისიანი ჩანდა თითქოს სხვა ადამიანს უყურებდა, ყელში გაჩხერილ გორგალს ვერ ერეოდა იმის გააზრებისას , რომ წლების განმავლობაში თავად წარმოადგენდა მის მთავარ თავისტკივილს ახლა კი გათავისუფლებული მშვიდად აგრძელებდა ცხოვრებით ტკბობას.
_ვერ ვიჯერებ ერთად რომ ვხედავ- მასწავლებელთან მისვლამდე განხილვის საგანი კვლავ ვაჩე აღმოჩნდა
_რა ვეღარ დაიჯერე შენ კიდე, რამდენი კვირა უნდა გავიდეს
_უბრალოდ ერთობა, გიგაურია ... ის კიდე მარტივი ნადავლი
_მარტივი, ტკბილი , მხიარული და არც თუ ისე უტვინო . კაცი რომ ვიყო მეც არ ვიტყოდი უარს ასეთ ნაშაზე
_ნუ ხართ ბოღმიანები. იქნებ შეუყვარდა
_ნინო გიგაურს იცნობთ თქვეენ? გგონიათ ამ არსებას მიიღებს ოდესმე რძლაად? ქალის ერთი შეხედვით ჩააქვესკნელებს მაგასაც და დედამისსაც. ნესტანი ? ოოჰ თეკლა შე საწყალო ილოცე სერიოზულად არ გიყურებდეს ვაჩიკო თორემ მალე გაგაქცევენ უკან ამერიკაში
_გიგიგაური ის ბიჭი არაა საყვარელ ქალს რომ ვერ დაიცავს და თავის ურთიერთობაში ოჯახს ჩარევს
_ეგ ყველაფერი ზღაპარია... მუდმივი ომი და დაძაბულობა მაინც ანგრევს ყველაფერს . რომეო და ჯულიეტა დაიხოცნენ და თეკლა გაუძლებს სტრეესს? შანსი არაა . მე იმას ვფიქრობ ვინ უფრო ერთობა და ვინ მეტადაა ნასიამოვნები . მე თუ მკითხავთ თეკლა , ყველა ვარიანტში ... სულ რო ხვალვე დაიშალნონ მაინც
_შე საწყალო , მოგიკვდი ... ისე აბოდებ გიგაურზე გგონიაორი დღეც საკმარისი იქნება ხო?
_თეკლა რომ ვიყო კი და მე დროებით გასართობად ვერავის ვექცევი
_უნდოდე მაგასაც ვნახავდით , მაგრაამ რას იზამ შენ დიდი დიდი დემურიკოს უყვარდე
_რატო არასდროს გავიწყდებაა გამაგებინე მაგის მერე რამდენს მოვწონდი
_ერთმანეთზე უარესებს _არ ცხრებოდნენ გოგონები და დეას სულში დანთებულ ხანძარს ჩაქრობის საშუალებას არ აძლევდნენ.
_როგორ გგონიათ უკვე იმასასქნეს თუ მხოლოდ კოცნებით შემოიფარგლება გიგაური
_თეკლას ვერ უყურებ? გიგაურს სულ რო არ სდომოდა ეს შემოიხევდა ტანსაცმელს... ბოლო დროს მაინც ისე გაბრწყინებული და გამოშტერებული დადის. გაკვეთილზე თუ დარჩა სადღაც ასტრალში გადის .
_ცოტა დააცადეთ დაფრქვავს ყველაფერ, სად როგორ და რანაირად... ჩემო საბრალო იაკო ეგრე მაინც გაიგებ რა იმალება სამოსის მიღმა წელს ქვემოთ
_იქნებ სხვა თემაზეც ისაუბროთ უკვე ყელშია თეკლა
_თეკლა თუ გიგაური
_ორივე ერთად და ცალ _ცალკე _ისეთი სახე ჰქონდათ ვერ გაიგებდით რა ემოციას გამოხატავდა _ შენს დაქალზე მოგვიყევი, მეჯვარე რომ ხარ მალე
_უიმეე ეგ სულ გადამავიწყდა. შემიწირა ამ გოგოს ლაივებმა. ს.ქსსაც არ გამოგვაპარებენ ვიცი, რომელიმეს დროს ჩართავს კამერას და მე რომ ყველაფერი ერთად მაქვს მოსაგვარებელი რა მეშველებააა _ ნამდვილად შეძლო თემის შეცვლა . დარჩენილი დრო სულ ქორწილზე და მის სამზადისზე საუბრობდნენ, შემდეგი თემა უკვე ბანკეტი იყო .
................
სახლში დაბრუნებულს სიმშვიდე რომ უნდა ეპოვნა და ძლივს მეცადინეობისთვის გონების მოკრება შეძლო ყველა სიკეთესთან ერთად დედამაც მოიცალა მისთვის და უკანასკნელი დარტყმა განახორციელა დეას ნერვულ სისტემაზე
_მე და შენ სალაპარაკო გვაქვს ქალბატონო დეა _მაკა საძინებელში შევიდა, კარი მიხურა და საწოლზე დაჯდა
_გისმენ და თან წერას გავაგრძელებ
_მათემატიკაზე აღარ ივლი!
_რატომ
_რას ქვია რატომ...იმ დღეებში ვერაფერი გითხარი არ მეცალა შენთან სალაპარაკოდ სტუმრებისგან ვერ დავცალე სახლი და გგონია ყველას ვალაპრაკებ გამგებლის ბიჭი დაათრევდა და მერე მიაგდოო? მამაშენი ნამდვილად მომკლავს , ნიას ამ სულელურ ხასიათსაც მე მაბრალებს . მოკლედ მორჩა, სხვა მასწავლებელს იპოვი ან სახლში იმეცადინებ . მაინც ჩააბარებ , ის ფული დაზოგე და რამე იყიდე
_არ წამოვალ !_ყელში ბურთი ჰქონდა გაჩხერილი. ხმამაღლა თქვა, მაგრამ ცრემლებიც წამოუვიდა _ მარტო ვერ ვიმეცადინებ, გრანტისთვის არ მეყოფა ქულა
_თუ შენც მოგწონს ის ბიჭი, გაგასულელა და გინდა ყოველდღე თვალწინ ჰყავდე. მოშორდი ამ დაწყევლილ ადგილს_თქო მთელი ბავშვობაა მარტო მაგას გეუბნები და შენც აქ გინდა გათხოვდე და ჩალპე? სამყაროში კაცები დაილია? მაინცადამაინც აქ უნდა ცხოვრობდნენ , სხვა მიწა , სხვა კჯთხე არ არის?
_გგონია სხვაგან განსხვავებულები ცხოვრობენ? აქედან თუ წახვიდოდი რას გააკეთებდი , ბინაში იქნებოდი გამოკეტილი და ისევ ისე იცხოვრებდი როგორც ახლა. არავის დააბრალო შენი უმუშევრობა , დაგეზარა არ გინდოდა უფროსი გყოლოდა და სახლში დაჯექი . მე არ ვაპირებ ამდენი შრომა მხოლოდ იმიტომ ჩავყარო წყალში რომ ჭორების გეშინიათ-ცრემლებს იმშრალებდა და ისე ამბობდა სიტყვებს
_როგორ მელაპარაკები . გეუბნები იმ სახლში აღარ მიხვალ, იმ ბიჭს საერთოდ ახლოს არ გაეკარები თორემ შენზე ვიყრი ყველას ჯავრს
_ყოჩაღ დედა, ისევ მოწოდების სიმაღლეზე ხარ. გაიქეცი საჭმელი არ დაიწვას, მიდი უგემური არ გამოვიდეს თავი არ მოგეჭრას ... ჩემთვის არ გეცალა , იმიტომ რომ სულელურ საქმეებს უთმობ დროს მუდამ. ამ დროში საერთოდ რომ გავყოლოდი გიგაურს ვერც გაიგებდი! მოდი შენ შენი ცხოვრება განაგრძე და მე მომეცი საშუალება ვიცხოვრო . ერთხელ მაინც გააკეთე რამე ჩემს სასარგებლოდ
-აბა ვის სასარგებლოდ ვმოქმედებ დეა...ვისთვის ვშრომოდ. თუ არაფერს გავაკეთებ რით ვიარსებებთ . იმედია შენ არ გგონია,რომ მდიდარ ბიჭზე გაყოლით აიშორებ ამ ცხოვრებას თავიდან
-სხვისგან რას უნდა ველოდე როცა შენ თავად აკეთებ მსგავს კომენტარებს...არავის მივყვები დედა, საერთოდ არ დავქორწინდები! გემუდარები არაფერი გააკეთო, დამივიწყე და მადროვე ეროვნულებმდე მივაღწიო
-ნამდვილად არაფერი ხდება? ბიცოლაშენის და მამიდაშენის ყბაში ნუ ჩამაგდებ ხელმეორედ!
-წადი ცოტა ხნით, გაისეირნე მეზობლებთან და გეტყვიან ,რომ ვაჩე ინგლისურის მასწავლებლის შვილს ხვდება ...
-კარგი , მაგრამ იცოდე ყურადღებით იყავი . შეცდომას ნუ დაუშვებ, ახლა სიყვარულის დრო არ არის !
-თითქოს ჩემთვის ოდესმე იქნება სიყვარულის დრო- ჩუმად თქვა და ქალის გასვლისთანავე ემოციების ტალღამ გადაუარა, ტირილს დიდხანს ვერ წყვეტდდა .

..............
იმ ღამის შემდეგ გაკვეთილზე პირველად შევიდა. განგებ არ ხვდებოდა, აინტერესებდა მასაც ისევე ენატრებოდა როგორც თავად თუ რეაქციაც არ ექნებოდა დანახვისას. კმაყოფილება ცამდე იგრძნო კლასში შემოსულმა ქალმა,რომ შენიშნა და მთელი 45 წუთის განმავლობაში მზერის არიდებას ცდილობდა. არაფერი უთქვამს, ჩუმად იჯდა და ტელეფონზე მოსულ შეტყობინებებს პასუხობდა.
-ამაღლობელი გაკვეთილზე ხარ თუ ინტერნეტ კაფეში? თუმცა თქვენ არც გექნებოდათ მსგავსი სიამოვნება , თქვენი ასაკის ბავშვებს არ მოუხდათ ამ ეპოქის გავლა - მშვიდი იყო, ირონიული გამომეტყველება ჰქონდა, ბავშვებმა ჩვეულ ხუმრობად ჩათვალეს მისი ეს ქცევა მოსემ კი მალევე დაიჭირა ეჭვიანობის ნაპერწკალი მის თვალებში
-მას , თქვენი ყოფილი შეყვარებული თავისუფალია თუ გიღალატათ და იმ ახალთანაა - აი ამ ინფორმაციას თუ მიიღებდა ნამდვილად არ ელოდა . კესოს გაჟრერებულმა კითხვამ ნამდვილად შეაცვლევინა პოზიცია . ერთბაშად გასწორდა და სესილიას პასუხს დაჭიმული დაელოდა
-კესო , ძვირფასო მოღალატე კაცების ამოცნობის ხელოვნებას დამატებით გაკვეთილებზე გასწავლი. ჩემთან სახლში შეგიძლია მოხვიდე ...
-მაას , ანუ მართალია? მე არ მეჯერა , ისეთი იდეალური წყვილი იყავით როგორ დაშორდიით - ლამის ტირილი დაიწყო კლასის რომანტიკოსმა ანამ
-ანიკო, ძვირფასო იდეალური ცალად დარჩენილი არ ვარ?
-მეც არავთქვი ასეთი მშვიდი რატომაა ჩვენი სესილი მასწი-თქო? თურმე მშვიდი კი არა გულნატკენი ყოფილხართ. რატომ დაშორდით არ გვეტყვით?
-ინფორმაციის წყარომ დაშორების რა სავარაუდო მიზეზები გითხრათ ... ჩამოთვალეთ სავარაუდო პასუხები და რომელიმე ახლოს თუ იქნება გეტყვით - მოსეს მზერას გრძნობდა,მაგრამ მისკენ ერთხელაც არ გაუხედავს. მაგიდასთან ჩამოჯდა, იღიმოდა და ბავშვებს ელაპარაკებოდა
-პირველი ვარიანტია- ლონდონში გიღალატათ და არ აპატიეთ. მეორე ვარიანტია- დიდი ხნით დარჩენა უწევს და თქვენ არ მიჰყვებით, გაბრაზდა რის გამოც დაშორდით. მესამე ვარიანტია რომ თქვენი აქ ყოფნა არ მოსწონს, იჩხუბეთ და ამიტომ დაშორდით . მეოთხე ვარიანტია,რომ თქვენ შეგიყვარდათ ვიღაც სხვა, ან მას ჰქონდა ეს ეჭვი და ეჭვიანობა გახდა დაშორების მიზეზი... კიდევ არის რაღაც ვარაუდები,მაგრამ მოდი ამათგან აირჩიეთ ერთ-ერთი- ამჯერად სალომემ თქვა ყველაფერი და მერე ღრმად ჩაისუნთქა
-პასუხებში არ ეწერა ყველამ თავის ცხოვრებას მიხედოს და სხვის პირადში ცხვირის ჩაყოფას შეეშვასო?
-არაა, მსგავსი არაფერია
-სამწუხაროა...კითხვა ბათილდება. სხვა შეკითხვები თუ არ გაქვთ განვაგრძოთ
-10 წლით პატარა ძმა ხომ არ ჰყავს შემთხვევით ? - კესომ ჰკითხა თვალების ციმციმით და კვლავ სიცილის ტალღამ გადაუარა ოთახს
-ძმა არა, მაგრამ ბიძაშვილი ჰყავს 20 წლის... დაინტერესებული ხართ , კესუნა?
-მეორე ბიძაშვილი არ ჰყავს,მას?
-არა რაა ბიძაშვილი არ მინდა, თვითონ არ მოსწონს 18 წლის გოგონები?
-არაა, სისხლის სამართლის დანაშაულად თვლის თავისი პირადი კოდექსის მიხედვით- გაეღიმა თორნიკეს დამოკიდებულების გახსენებისას- ხუთი წუთი გავიდა. განიტვირთეთ, საკმარისია
არავის უნდოდა მეცადინეობის გაგრძელება, მაგრამ სესილიამ კვლავ მოახერხა ყველას გონების მობილიზება . მხოლოდ ამაღლობელი იყო არეული და მასწავლებელიც უჩვეულოდ შორს, ოთახის განაპირა ფანჯარასთან მდგომი აგრძელებდა საუბარს.
............
მარიამთან შეხვედრას მოსესთან საუბრამდეც გეგმავდა უბრალოდ მოვლენები დააჩქარა. მუდამ მზის სხივივით ანათებდა და ამჯერადაც სახეგაბრწყინებული უახლოვდებოდა . უცნაური იყო მათი წყვილი , თავად ჰქონდა მზისფერი თმა, მაგრამ ღამისფერი მარიამი ასხივებდა ბედნიერებას
-როგორც ყოველთვის შენი განწყობა შენს გარეგმობაზე აისახება- დეას დაკვირვებით უყურებდა და თვალების ციმციმით იღიმოდა _დანამდვილებით შემიძლია გითხრა , რომ პრობლემა გაქვს რომელსაც ვერ აგვარებ
_მე კი შემიძლია ვთქვა , რომ იმაზე მეტად მომენატრე ვიდრე ვფიქრობდი_ორივეს გაეღიმა. ერთმანეთთან ყოფნის დროს მუდამ სიმშვიდეს პოულობდნენ
_არ მომიყვები რა ხდებოდა სანამ აქ არ ვიყავი?
_ახალი არაფერია , ძველი პრობლემები გამწვავების ფაზაში გადავიდა
_ თუ დაგამშვიდებ არ ვიცი, მაგრამ ვაჩეს ის გოგო არასდროს შეუყვარდება .
_გამორიცხული არაფერია
_არის და თუ ცივი გონებით შეხედავ მიხვდები
_ცივი გონება განა მოქმედებს? მე ხომ უბრალოდ სხვების გაწერილ ცხოვრებას უნდა მოვერგო და ეგ აღარ გამომდის . დავიღალე, სტრესული წელია და გათავისუფლებამდე დრო ზანტად გადის
_როგორ ახერხებ შენი გონებით იყო ასეთი შეზღუდული... ამასაც მოხერხება უნდა
_აღარ ვიცი რა უნდა გიპასუხო ... მოახლოებული ქარიშხლის მოლოდინში ვარ და როდის გადამივლის არ ვიცი. წარმოდგენა არ მაქვს თავს როგორ დავიხსნი . მშვიდი ძილიც კი მომენატრა იცი? სულ რაღაც კოშმარი მაღვიძებს
_ სიზმარს როგორც ცხოვრებას სწორი კუთხე სჭირდება , რომ არასაშიში ჩანდეს და შეიძლება გზაც კი გიჩვენოს
_შენს სიზმრებშიც გამოჩნდა ვინმე?
_სულ იყო რაღაც და ეს მახვედრებდა რას ვერ ერეოდა ჩემი გონება, რის მიმართ მაქვს იმხელა ინტერესი ან მოლოდინი, რომ რეალობა სიზმარშიც გადმოდის და ჩემ გაგრძელებას ვხედავ.
_ასეთი ოპტიმისტი როგორ ხარ ... ყველგან ფერებს რომ ხედავ და ვერც ვისწავლე შენგან ეგ სიმშვიდე
_სულ არ ცდილობ საკუთარი თავისთვის მე კი პასუხისმგებლობა არავისთან მაქვს . სრულიად თავისფალი ინდივიდი ვარ , რომელმაც მხოლოდ საკუთარ თავზე უნდა იზრუნოს მე კი შესანიშნავად ვუგებ ჩემს შინაგან ქალღმერთს _თმა კეკლუცას გაისწორა, ფართოდ გაიღიმა და მერე გაიცინა კიდეც
_ძალიან, რომ მიყვარხარ მითქვამს?
_ნეტავ როდემდე უნდა იყო ერთადერთი ვინც სიყვარულში მიტყდება? _კვლავ გაიცინა და ნამცხვრის დაგემოვნებას შეუდგა
_ღმერთო ჩემო მე ერთ ვაჩეს მოვწონვარ და შენ ? არც კი გრცხვენია , ბიჭების რომანტიკულ ფანტაზიაზე წიგნი შეგიძლია გამოსცე , იმდენჯერ გამოგიტყდნენ გრძნობებში
_სისულელეა ! ადამიამებთან ნორმალურად არც მისაურბია, არ მიცნობენ და საჩუქრებს მიგზავნიან, მეფლირტავებიან უგუნურად . მაგათ ყველას ერთად შენი ვაჩეს მზერა გადაწონის. შენს სახელს რომ ვახსენებ ისეთი ხდება , ღმერთო რა ბედნიერებას იკლებ ცხოვრებისგან . სულ არ გიყვარს საკუთარი თავი და არ შეგიძლია ცხოვრებით ტკბობა
_ბოლო დროს შეხვდი? რომ ნახავ ესაუბრე ჩემზე და მიხვდები როგორ გამოავლენს ყველა გრძნობას სიყვარულის გარდა . დასრულდა ჩემი და მისი არდაწყებული ამბავი , მაგრამ ჭორები ახლა დამეწევა
_ტრაგი_კომედიაა ... ელი ჭორებს და თავშეკავების გამო იტანჯები. ამიტომ სჯობს გააკეთო ის რაც გულით გსურს... ჭორები მაინც სულ იქნება
_როგორ გეტყობა რომ აქ დიდხანს არ გიცხოვრია
_მადლობა მამას , აქაურობის მხოლოდ დადებით მხარეს ვიცნობ და სიბნელესთან შეხება არ მაქვს . თბილისში კიდევ სხვა პრობლემებით მოძრავი ხალხია , რომელი უარესია ვერ გეტყვი . სულ ტყუილად გაქვს იმედი , რომ აქედან წახვალ და იქ უჩინარი იქნები.
_შენზე მომიყევი ... როგორ ხარ კომფორტის ზონიდან წამოსვლის შემდეგ
_იმდენი გეგმები მაქვს... იდეები და საიდან დავიწყო არც კი ვიცი . სკოლის დასრულებამდე მინდა მოვასწრო , მერე კვლავ ქალაქს დავუბრუნდები ბიჭებთან ერთად და აქაურობა სრულად უნდა ამოვწურო - მარიამი საუბრობდა და დეა უსმენდა . ერთი სიტყვაც არ გამორჩენია, ეშინოდა იქნებ რამე მნიშვნელოვანია მის ცხოვრებაში და ჩემი დახმარება დასჭირდესო, მაგრამ აშკარად არ არსებობდა პრობლემა რომელსაც გადაულახავ დაბრკოლებად დაინახავდა მისი გონება.
.................
თითქოს განგებ უთხრა ამაღლობელმა სად შეხვდებოდნენ დეა და მარიამი . სუსტი აღმოჩნდა , კაფეში რომ შევიდა და კუთხის მაგიდასთან დაჯდა მერე მიხვდა რომ ნებისყოფა არ აღმოაჩნდა. იჯდა და ცხოვრებაში პირველად ფიქრობდა გარეგნობაზე და იმაზე თუ როგორ გამოიყურებოდა. საკუთარ ფიქრებზე გაეცინა , რა მნიშვნელობა ჰქონდა მის გარეგნობას, გოგო თუ დაინახავდა აუცილებლად შეშინდებოდა მიუხედავად იმისა მისი თვალები მოსწონდა თუ არა,ან პერანგი უხდებოდა თუ არა . შორიდან აკვირდებოდა, მხიარული ჩანდა, ხშირად იღიმოდა , რამდენჯერე გაიცინა და ჯანაშიასთვის სამყარომაც შეწყვიტა ბრუნვა. მსგავსი უმწობა არასდროს უგრძვნია .
_დეას ვესაუბრე ... კარგადააო . არაფერი უთქვამს და რამე რომ ყოფილიყო ისეთები მოვუყევი აუცილებლად მეტყოდაო -მოსემ რომ დაურეკა არ უთქვამს იქ ვიჯექი და ვუყურებდიო
_აშკარად არ უამბო
_არ უამბო შენ დანაშაულზე თორემ ცუდად რომ იყოს დეა მიხვდებოდა , დამიჯერე
_მჯერა . შენ და გიგაურს ერთი გოგო არ გეყვარებოდათ ჭკვიანი რომ არ იყოს
_ამ შაბათს გიგა ბავშვს ნათლავს ... გეპატიჟება . წამოხვალ?
_ ვნახოთ , დიდი ალბათობით კი
ვერაფერზე ფიქრობდა , ჯერ კიდევ გოგოს მიჰყვებოდა უკან და მაქსიმალურად ცდილობდა არ დაჰკარგვოდა. რაიონის ცენტრიდან სახლში ფეხით ბრუნდებოდა, სიცივე აშკარად არ აბრკოლებდა. გზად რამდენიმე ადგილას შეჩერდა, რაღაცები შეიძინა და საკმაოდ მოზრდილი პარკით , დამძიმებული მიაბიჯებდა. თავს ძლივს იკავებდა რომ არ მისულიყო და დახმარებოდა. ნეტავ შესძლებოდა უბრალოდ მოეშორებინა მისთვის ეს დისკომფორტის შემქმნელი სიმძიმე , თითებზე უყურებდა, აშკარად წუხდა უკვე. ცენტრს რომ გასცდა მოკლე გზით წავიდა, სახლებს შორის მიმავალ ასფალტს მიჰყვებოდა და უკვე მეორე ხელში გადაიტანა ტვირთი. ერთხელ გაჩერდა კიდეც, მობილურზე დაურეკეს და სანამ საუბრობდა თითებს ასვენებდა, ისეთი საყვარელი იყო ჯანაშია ძლივს აზროვნებდა. მიდიოდა უკვე, აღარ ანაღვლებდა რა იქნებოდა, ვერ დაუშვებდა ეყურებინა როგორ ტკიოდა ხელი . შორს იყო , რომ არ შეემჩნია განგებ იცავდა დისტანციას , რომლის დაფარვამდეც სხვა ბიჭი გამოჩნდა. ისე იყო შეხვეული ვერც ხედავდა მისი ვინაობა რომ დაედგინა. გოგონას ჭრელ შარფს , შეეხო რაღაც მომენტში და ჯანაშია მიხვდა რა იყო ეჭვიანობა. ყველაფერი ტკიოდა და თან არ იცოდა რა . მუშტები მანამ ჰქონდა შეკრული სანამ ბიჭმა გოგო ჭიშკართან არ დატოვა და არ მობრუნდა. ისეთი შვება იგრძნო გიგაურის დანახვისას თითქოს გულიდან და გონებიდან ლოდები მოაშორეს.
_სანდრო ... როგორ ხარ?
_კარგად , ვაჩე _მოეხვია , ზურგზე გაშლილი ხელი მსუბუქად მიარტყა და მერე სახის დალაგებაც შეძლო
_ არ მეგონა აქ თუ შეგხვდებოდი...
_ხო რაც გამოვედი ვერსად გადავიკვეთეთ
_მარისთან რა ხდება ? _ არ ელოდა, გაუკვირდა , მაგრამ ბიჭის გამომეტყველებას რომ დააკვირდა გაეღიმა _ არ უარყო, შორიდან გიყურებდით სანამ მივიდოდი და მიყვებოდი, ახლაც აქ ხარ
_აბა დეა უყვარსო ? ცრუ ინფორმაცია მაქვს თუ დაქალებს ეჩალიჩები _წვიმა გაძლიერდა, გარეთ დგომა უკვე აღარ შეიძლებოდა
_ჩემი მანქანაა აქვე, წამო
არ შეწინააღმდეგებია. გიგაურის მანქანაში ჩაჯდა და ბიჭმა ძრავიც აამუშავა. თანვე დაურეკეს სტუმრები არიანო და სასწრაფოდ გასვლა უწევდა_არ მეტყვი მარის სად გადაეყარე?
_შენ არ მეტყვი რატომ გაინტერესებს ?
_ჩვენ მეგობრები ვართ ,მხოლოდ მაგრამ შენ ისე მიყურებ ეჭვიანი კაცის სახე გაქვს . რა ჯანდაბაა?
_შეყვარებულ კაცებს ყველგან შეყვარებულები გელანდებათ? სად მე და სად ის გოგო. რაღაც გაუგებრობა მოხდა და ვცდილობდი გამერკვია
_რა გაუგებრობა . დახმარება შემიძლია?
- გმადლობ, რომ მომიყვანე _ უკვე სახლთან იყო მანქანა გაჩერებული, კარი გააღო და გიგაური პასუხების გარეშე დატოვა .
……….
თეკლას გაცნობა სურდა თუ არა არ იცოდა. ერთდროულად ჰქონდა დიდი ინტერესი და თან მის დაიგნორებას ცდილობდა საბოლოოდ კი იას დაბადების დღეზე გადაიკვეთა მათი გზები. რესტორანში სხვა გოგონებთან ერთად ისიც იყო . იუბილარმა თავად წარუდგინა დეა და გვერდი_გვერდ დასვა კიდეც. კომუნიკაბელური და ხალხთმოყვარე თეკლა მთელი საღამო საუბარს ცდილობდა, ყველას ეკონტაქტებოდა , მაგრამ დეას ურეაქციობა ისე იწვევდა ლამის ტყავიდან ამოძვრა მის სახეზე რომ ემოცია დაენახა. რა აღარ მოუყვა, ლამის ყველაფერი გაიხსენა რაც კი ცხოვრებაში გადახდენია, მაგრამ არ გამოუვიდა.
_შენ თუ მეორეში სწავლობ გამოდის ჩემი ვაჩე შენი კლასელია? _ აღფრთოვანებულმა თქვა და დეა კიდევ უფრო ცუდად გახდა " ჩემი" ბლაგვი საგანივით ხვდებოდა ტვინს
_არა , მხოლოდ სკოლელები ვართ. არასდროს ვყოფილვართ ერთ კლასში , ყოველთვის ისე ვაკეთებდი, რომ პარალელში მოვხვედრილიყავი
_რატოომ? ცუდი ურთიერთობ გაქვთ ? ალბათ რაღაც გაუგებრობაა თორემ ჩემი ვაჩე ისეთი არაკონფლიქტურია
_როგორ კარგად იცნობ შენს ვაჩეს, გაოცებული ვარ _ჩაიცინა და თავი ძლივს შეიკავა ქრონოლოგიურად რომ არ ჩამოეთვალა ყველა ჩხუბი რაც კი გიგაურს გაუმართავს _ ისე კი ნამდვილად, ჩვენს შორის არსებულ ურთიერთობას ერთადერთი დამნაშავე ჰყავს და ეს მე ვარ. უკაცრავად _ ყელში ჰქონდა უკვე მისი საუბარი, შენობიდან გავიდა სუფთა ჰაერი რომ ჩაესუნთქა . გვიანი იყო , მარტო ვერ წავიდოდა გოგონებთან ერთად გეგმავდა იქაურობის დატოვებას ისინი კი ისე ერთობოდნენ აშკარად არ აპირებდნენ სახლში დაბრუნებას. ციოდა, მაგრამ პიჯაკი ეცვა და ყელზე მოხვეული აბრეშუმის შარფიც თავზე წამოიფარა ქარს თმები რომ არ აერია . შადრევანს უყურებდა , განათებების ფონზე კიდევ უფრო ლამაზი ეჩვენა , სუფთა ჰაერი ჩაისუნთქა და არეულ ფიქრებთან გამკლავებას ეცადა. რას წარმოიდგენდა მორიგ გაუგებრობაში თუ გაეხვეოდა.
_უკაცრავად გოგონა ... საღამო მშვიდობისა _ უცნობი ბიჭი მიუახლოვდა, მანამდე არასდროს ჰყავდა ნანახი, შორიდანაც კი არ იცნობდა რაც იმას მიანიშნებდა რომ იქაური არ უნდა ყოფილიყო. ერთი შეხედვით ფხიზელს ჰგავდა, კარგად გამოიყურებოდა და მომხიბვლელი ღიმილიც ჰქონდა
_საღამო მშვიდობის ... რამით შემიძლია დაგეხმაროთ ? _ ტყუილად არ მოვიდოდაო იფიქრა და არც კი დაუშვია იქ მის გასაცნობად თუ იყო მისული
_ ტელეფონი გამეთიშა და ტაქსის გამოძახებაში ვერ დამეხმარებით?
_აქ ტაქსს ვერ გამოიძახებთ... ისე თუ გააჩერებთ ან ნომერი უნდა იცოდეთ მე კი სამწუხაროდ არ მაქვს
_კაიი რას იძახიი ტოო... რაიონში აპლიკაციები და თემები არ გაჩითულა ჯეერ? როგორ ტეხავს ეე, ასეთი ლამაზმანები იჩითებით და განვითარება არ მოსულა ?
_ასე ვერ ვიტყოდი, ყველაფერი ხალხის რაოდენობისა და მოთხოვნილებების მიხედვითაა. უკაცრავად
_აუ მგონი გაგაბრაზე ... სორი რა _ წინ გადაეღობა, ხელები მაღლა ასწია და ისევ გაიცინა _ შენ საყვარელ სოფელს ჩემდაუნებურად შეურაწყოფა მივაყენე ხო? ვჭედავ პატრიოტ ქალებზე ... ეგეთი ხარ ხოო
_ თქვენი დახმარება არ შემიძლია , უნდა წავიდე
_დამეხმარები თუ მეტყვი რა გქვია ასეთ მშვენიერს და ამდენად საინტერესოს... მე თქვენი მონა მორჩილი გიგა ვარ _დეას მტევანი ორივე ხელში მოიქცია, მოულოდნელად ეამბორა და რევერანსის მსგავსი მოქმედება გააკეთა ისე რომ ხელს არ უშვებდა
_არ მგონია ჩემი სახელი დაგეხმაროთ შინ დაბრუნებაში... უმჯობესია თუ მეგობრებს იპოვნით
_მადლობა მეგობრებს ამ გადაკარგულში რომ ამომათრიეს და შენნაირ ბრილიანტს გადავეყარე . ერთ_ერთს დავურეკავ , მომაკითხავს ... აუ ტელეფონიი სულ დამავიწყდა . მათხოვე და გპირდები გაგიშვებ , ნუ გეშინია ქურდი არ ვარ , არ გავიქცევი _ისევ იღიმოდა, ისეთი სიმპათიური იყო არ მოგინდებოდა ეჭვის შეტანა .თავისი გათიშული მობილურიც ამოიღო ჯიბიდან და ხელისგულზე დაუდო დეას _ აი ჩემსას გადმოგცემ , ნახე მართლა გათიშულია , არ გატყუებ
_ნომერი ნამდვილად გახსოვთ? _ რატომღაც ბევრი არ უფიქრია , ზედმეტად დაღლილი იყო , ბიჭს ისე დაუბრუნა მობილური არც შეხებია ზედმეტად. ჩანთიდან თავისი ტელეფონი ამოიღო, ბლოკი მოხსნა და მიაწოდა . არ უყურებდა ეკრანს, უბრალოდ იდგა და ელოდა. ხმა არ გაუგია, მაგრამ ჯიბეში რომ განათდდა მისი მობილურის ეკრანი წამსვე მიხვდა ყველაფერს _სერიოზულად? ეს ყველაფერი იმისთვის, რომ ჩემი ნომერი გაგეგოთ ? სოფელშიც აღარ მიმართავენ მსგავს ბანალურ მეთოდებს და ნუთუ თქვენ გაგისწროთ განვითარებით პროვინციელმა კაცებმა _ როგორღაც ისე მოხდა დაგროვილი ბრაზის მასზე გადმონთხევა მოუნდა
_ამ ტყეში უმანქანოდ ამოვეხეტებოდი? დახმარებისთვის მადლობას გადაგიხდი და სახლში წაგიყვან , არ გინდა? აიი რა ახლოსაა ჩემი მანქანა _მკლავზე შეეხო და ავტომობილისკენ ანიშნა
_არც მე ვარ მარტო და გმადლობთ, თავად დავბრუნდები _რატომ ეგონა , რომ ასე მარტივად წავიდოდა ვერ გეტყვით , მაგრამ სანამ ბიჭი კიდევ ერთხელ არ გადაეღობა წინ და ამჯერად უხეშად არ მოხვია ხელი მანამ არც აღელვებულა.
_ვერ გაგიშვებ ... არ შემიძლია შენნაირების ხელიდან გაშვება
_ხელი მომაშორე ! _შეეშინდა , თანაც ისე დაეტაკა ეს ტალღა , რომ მისი გამოფიტული, გადაღლილი სხეულიც კი გამოაფხიზლა
_შენ რა ველური ყოფილხარ
_გამეცალე !
_მომწონს , კარგად გავერთობით
_შენ არამგონია, აი მე კი ნამდვილად გავერთობი _ ვაჩეს ხმა რომ გაიგო წამში გაიფანტა უარყოფითი მუხტი . შვებით ამოისუნთქა ,მაგრამ თვალის დახამხამებაც ვერ მოასწრო ისე მოუქნია მუშტი გიგაურმა ბიჭს. საუბარიც არ უცდია, ერთი სიტყვაც არ ათქმევინა ისე მივარდა _რომ გეუბნება მივდივარო უნდა გაუშვა, ასეთი რთულია ბიჭო? გითხრა გაუშვიი ... ხელის შეხებას და წინ გადადგომას როგორ უბედავ შე ს.რო _ ურტყამდა და ისე უჭერდა ხმაურსაც არ ტეხდა .
_გეყოფა ... ვაჩე ,გთხოვ
_აქედან წადი , ახლავე ! _პირველი შემთხვევა იყო რომ არ მოუსმინა, ზედაც არ შეხედა თითქოს სხვის გამო სცემდა. დეას ყურადღება გაეფანტა რესტორნიდან თეკლა რომ გამოვიდა, გოგონებთან ერთად იყო და ისე ხმამაღლა იცინოდა შორიდანვე შეამჩნია. გიგაური უკვე შორს იყო, ბიჭი თავისივე მანქანაზე მიაყუდა ,პერანგი გაისწორა დეას გვერდი აუარა და გოგონებისკენ დაიძრა.
_ვაჩეეე მოხვედიი , რა საყვარელიი ხააარ _ გოგო ყელზე ჩამოეკიდა, რამდენჯერმე მხურვალედ აკოცა და ლოყიდან ტუჩებზე რომ გადავიდა დეას ღებინების შეგრძნება ისე მძაფრად გაუჩნდა ეგონა გონებასაც დაკარგავდა თუ არ გათავისუფლდებოდა. თვალები ძლიერად დახუჭა, ჩანთას უჭერდა თითებს და დაბერილი ნესტოებით ცდილობდა ჟანგბადის საჭირო მარაგის მიღებას.
_ვაჩე წაგვიყვანს ბარემ... აღარ ამოვიყვან ჩემს ძმას _ხმა ესმოდა და მიჰყვებოდა ნაკადს, რომელმაც მანქანის უკანა სავარძლისკენ უბიძგა. ოთხ გოგოსთან ერთად უნდა მოთავსებულიყო მაშინ როცა თეკლა უკვე ვაჩეს გვერდით იჯდა, კომფორტულად მოკალათებული და ბიჭის ხელებიც კი არ ჰქონდა შემჩნეული ისე იწყებდა ლაივ ჩართვას .
_ლუკა მომაკითხავს , უკვე გზაშია. თქვენ წადით , ჩემი ადგილი არ არის მანდ _ გოგოს ხელი გააშვებინა და კარი მიხურა _ ნახვამდიის _ მოკვდებოდა და იქ არ ჩაჯდებოდა . სულ რომ ფეხით ჩასულიყო სახლამდე , სულ რომ პირველივე უცნობს გაჰყოლოდა მაინც არ დაიმცირებდა ამდენად თავს. საკუთარ თავთან ასე ვერ დაეცემოდა. დაინახა როგორ უყურებდა ვაჩე, განგებ გაუსწორა მზერა და უკან გადადგა ნაბიჯები. გოგონებს ხელი დაუქნია, მანქანა ხმაურით მოსწყდა ადგილს და წამის შემდეგ ეზოში აღარც იყო.

საპირფარეშოში შევიდა, გვერდით გახედვაც არ უნდოდა ეშინოდა რომ ისევ იმ ბიჭს გადაეყრებოდა ვერც კი გაიგო იქედან წასული რომ იყო . სარკის წინ იდგა და საკუთარ თავს უყურებდა, ცდილობდა ცრემლები შეეჩერებინა, მაგრამ არ გამოუვიდა. ბოლოს პირზე ხელებაფარებული გაუგებარ ბგერებს გამოსცემდა და ცრემლებიც გაუჩერებლად მოდიოდნენ გაყინულ ლოყებზე. რამდენიმე წუთი გავიდა სანამ თავი მოიწესრიგა, საუბრისთვის ხმა დაალაგა და ლუკას დაურეკა
_უნდა მომაკითხო, არ მაინტერესებს სად ხარ და რას აკეთებ. ამოდი და ხვალ რაც გინდა მთხოვე
_ეზოში ვარ , გამოდი
მანქანასთან იდგა, აშკარად მანამდეც ეძებდა და რომ დაინახა უსიტყვოდ დაიკავა ადგილი საჭესთან, დეაც სწრაფად დაჯდა . ერთხანს სიტყვა არ უთქვამს , თვალებდახუჭული იჯდა და ცდილობდა ცრემლების მეორე ნაკადი საძინებელში შესვლამდე არ გადმოეფრქვია,მაგრამ გონებაში გაჩენილმა კითხვამ არ მოასვენა
_აქ როგორ მოხვდი ... ხომ გითხარი თვითონ დავბრუნდები_თქო
_ვხედავ როგორც ბრუნდები
_ლუკა ,მითხარი
_სახეზე გეტყობა როგორც იქეიფე და დაისვენე სჯობს .
ეჭვი არ ასვენებდა. შუაღამეს შევიდა ლუკას ოთახში , ბიჭს ისე ეძინა არაფერი გაუგია , მისი მობილურის პაროლის გამოცნობაც არ გასჭირვებია ზარები შეამოწმა, არაფერი იყო , შეტყობინებებში კი მალევე იპოვნა ვაჩეს მინაწერი
" ხუთ წუთში გაჩნდი დეასთან რესტორანში. არაფერი უთხრა და არაფერი კითხო !!!"
"არ დააგვიანო !"
" მომწერე შენთან რომ იქნება" _ და მხოლოდ შემდეგ იყო ლუკას პასუხი
"სახლში მიმყავს , დამშვიდდი და იფიქრე ხვალ რას შემომთავაზებ რომ არ ვუთხრა როგორი ყურადღებიანიც ხარ "
"შენი სიჩუმის ღირებულება ვიცი უკვე და ნუ ატრკებ ლაწირაკო! "
"კითხვებს მაყრის , შემიძლია ვუთხრა შენ რომ ზრუნავ მუდამ ... ყველგან და ყოველთვის"
"ეტყვი და ტელეფონს მიიღებს ის ვინც ენას კბილს აჭერს"
ლუკას პასუხად მხოლოდ სმაილი ჰქონდა გაგზავნილი დუმილის ნიშნად.
დეა საძინებელში ძლივს დაბრუნდა აღარ იცოდა რას გრძნობდა, რა სურდა გიგაურისგან და რა ხდებოდა საერთოდ მის თავს . ტკიოდა, კვდებოდა და მაინც თავს ერეოდა, იქედან უნდა წასულიყო , როგორმე თავისუფლება მოეპოვებინა შემდეგ კი შემდეგ თუ ისევ გადააწყდებოდა ვაჩეს და ისევ იგივე გრძნობა ექნებოდა არ გაუშვებდა, უარს აღარ ეტყოდა საკუთარ სურვილებს.
................
გიგა სანდროს შორეულ მეზობლად ითვლებოდა,მაგრამ მასთან კარგი ურთიერთობა ჰქონდა მასაც და მოსესაც. პირველი შვილის ნათლობის ცერემონიაზე ორივე მიიპატიჟა და ჯანაშიამაც უარი ვერ თქვა . ანასტასია და პეტრე იცნობდნენ პატარა გოგონას, ეკლესიაში წასვლაც მოისურვეს და უფროს ძმას გვერდს უმშვენებდნენ .
- ეკლესიაში,რომ შევალთ ჩემს გვერდით დადგებით და ჩუმად იქნებით.
-გავიგეთ, ხომ გვითხარი ეკლესიაში ხმაური არ შეიძლებაო
-სად გაიქეცით წეხან
-თინათეს ნათლიები გავიცანით ... ერთი გოგოა , ერთი ბიჭი - ანასტასია ვერ ისვენებდა და პეტრე უკან დაჰყვებოდა
-ჩვენ მონათლულები ვართ?
-არა , მაგრამ როგორც კი დავლაგდებით სამივეს ერთად მოგნათლავთ ... მანამდე მოიფიქრეთ ვინ გინდათ რომ თქვენი ნათლია იყოს
-მე მოსე მინდა ...
-შენ კი არა მე მინდა
-ნუ იჩხუბებთ მე მაინც ორივე მიყვარხართ - ბავშვებს მოეხვია ამაღლობელი და ორივეს აკოცა - მანქანაში თქვენთვის რაღაც მაქვს და რომ გამოვალთ ჩემთან ჩასხედით
-რესტორანში არ მომყავს
-ბავშვის ნათლობაა ისინი უნდა წამოვიდნენ აბა მე და შენ უნდა ვეთამაშოთ 4 წლის ბავშვს?
-კიდევ კარგი საბაც არ წამოვიდა ...ესენი მგონი ნახევრად გიგასთან არიან. ბოდიში მაქვს იმ გოგოსთვის მოსახდელი ერთი კი არა ამდენი ბავშვი ყოფილა მის ეზოში
-ნუ იცი ხოლმე სისულელეები. შენ კარგად არ იცნობ თეონას , ისეთი მაგარი გოგოა
-ყველაფერს აქვს ზღვარი და მასპინძლობასაც მათ შორის
-ღმერთო ამ ბიჭს უშველე რამე ... გამოკეტავს მალე ბავშვებს სახლში და წიგნების გროვაზე შემოსვამს
ეკლესიაში რომ შევიდნენ ბავშვები წამსვე გაირინდნენ. ორივე სანდროს გვერდით იდგნენ და ცერემონიას ადევნებდნენ თვალს. ჯანაშია თავდახრილი იდგა სანამ გვერდით გოგონამ არ ჩაუარა და გულისცემა არ აუჩქარდა. მის წინ იდგა , ტაძრის ცენტრალურ ნაწილში ლამაზი კაბით, თავსაბურავითა და ხელში ბავშვით ,რომელსაც მის მხარზე ედო თავი , თმებზე ეთამაშებოდა და მოთმინებით აკვირდებოდა განვითარებულ მოვლენებს.
ლოცვა ზეპირად წარმოთქვა , მისი ხმა ისე ჟღერდა ყველა გარინდული უსმენდა , ანგელოზს ჰგავდა და სანდროს სულში დაბუდებულ დემონს არსებობის სურვილს უკარგავდა. გული საზღვრებში აღარ ეტეოდა, სამყაროს ცენტრი მარიამი იყო . ერთადერთი, უნიკალური , საოცარი ქმნილება შემობრუნებისას თვალი თვალში რომ გაუყარა და არეული გრძნობები აფეთქდნენ მის ღამისფერ სფეროებში.
თავს ისე გრძნობდა თითქოს ნაღმზე იდგა და ნებისმიერ წამს აფეთქდებოდა. მარიამი ისე შეხედავდა ხოლმე,რომ გონებას ურევდა . ძმასთან ერთად იყო ძირითადად, მასთან იცეკვა რამდენჯერმე ისე კი აშკარად არავის სწყალობდა ბავშვების გარდა. ნათლულს ხშირად ეფერებოდა, ანასტასიასთან მოსაუბრეც შენიშნა და ინტერესისგან ლამის მოკვდა ისე უნდოდა გაეგო რაზე საუბრობდნენ. ყველა სვამდა, დათრობა ნამდვილად არ უნდოდა, მაგრამ ალკოჰოლის გარეშეც არ გამოვიდოდა.
-სანდროო ... სახლში წაგვიყვანე - ტასომ მიირბინა და მოეხვია - ბავშვები მივდივართ უკვე
-კარგი გოგო ხარ - ლოყაზე აკოცა და მერე პეტრეს ანიშნა მისულიყო
-მიდიხართ უკვე? კაი რა ბავშვები გავუშვით და ჩვენ პონტში ვიქეიფოთ ახლა
-გავიყვან და დავბრუნდები
-აჰა გასაღები , უცებ გახვალ და გამოხვალ - მოსემ უთხრა და ბავშვებს დაემშვიდობა.
უკვე ღამე იყო უკან რომ დაბრუნდა, ზამთრისთვის დამახასიათებელი სუსხიანი ამინდის მიუხედავად ბიჭები ეზოში იდგნენ. შორიდანვე მიხვდა ,რომ მოსაწევის გამო გავიდოდნენ და გვერდის ავლა სცადა, მაგრამ არ გამოუვიდა . გიგა ეძახდა, მივიდა და სიგარეტს მოუკიდა, შენობაში მარიამი ეგულებოდა და ნამდვილად ვერ დაბოლდებოდა ისედაც არ უყვარდა მსგავს ადგილებში მსგავსი ქმედებით დაკავება. ირგვლივ ისეთი ადამიანები იყვნენ არცერთი მოსწონდა, მაგრამ არ იმჩნევდა სანამ ზღვარი არ გადაკვეთეს
-ლიზიკო დაგიბრუნებია ... ძაან გამიხარდა მაგრად მეწყინა რომ გათხოვდა და დაგვტოვა ბიჭები
-ბაზარი არაა...ორი დღის წინ შემხვდა და კიდევ უფრო მეტად გალამაზებულა
-გოგო ეგეთი უნდა იყოს ძმაო . არავის აწყვეტინებდეს გულს
-მოკეტე მიშო - გიგამ გაჩერება სცადა,მაგრამ არ გამოუვიდა
-კაი რა იყო რას ვამბობ ისეთს...სანდრო რო ჩაჯდა იმის მერე ისეთები ხდებოდა მაგათთან მე კიდე ისიც გამიკვირდა ვაფშე როგორ წაიყვანა იმ კაცმა ან ამდენხანს როგორ არ გამოაგდო - სიგარეტის ღერი მუჭში ჩაიწვა ისე უნდოდა თავი შეეკავებინა და ყურადღება გადაეტანა, მაგრამ არ გამოსდიოდა, ვერ მოითმენდა - ღმერთმა დამიფაროს ჩემი ცოლი ვინმესთან გამოვიჭირო, ვცემ კი არა მოვკლავ ალბათ
-ბ.ზობით შენ ვინ გაგაკვირვებს მიშიკო ... - მზერა გაუსწორა და ირონიულად ჩაიცინა . მოკვდებოდა იქვე თუ არ დაადუმებდა- რა ხდება? რამე გამოვტოვე? სანამ მე ვიჯექი წაკუზვას შეეშვი? სოსიკოს ყლ. პირიდან გამოაგდე და ქალებზეც გ.დგება უკვე? საღოლ, მოსალოცი ამბავია... - ორივე ერთად ააგდო და დაიწყო ის რაც ასე ძალიან სურდა მის დემონს,რომელსაც უკვე აღარავინ ახსოვდა.
ჩხუბი რომ დაიწყო , ძირითადად დარტყმებს იგერიებდა, ერთობოდა სანამ გამშველებლის ამპლუაში მოსეს ნაცვლად მარიამის ძმა არ დაინახა . გაგიჟებულ ბრბოს თავად გაუმკლავდებოდა,მაგრამ მათე სრულ გაურკვევლობაში მყოფი ცალად დარჩენილ ჯანაშიას იცავდა და ეს უკვე პრობლემას ქმნიდა. არ გასჭირვებია მოსალოდნელი უბედურების გათვლა, თამაშიდან ჩხუბზე გადავიდა, მიშოს ცხვირი გაუტეხა და მათესკენ მოქნეულ დანას მთელი სხეულით გადაეფარა. დარტყმისგან მიღებულ ნაცნობ ტკივილთან ერთად შვება იგრძნო, ბიჭი საღ-სალამათი იდგა მის წინ თავად კი სისხლის სუნს ვერ გაურბოდა. სიცივე ერთბაშად მოედო მთელს სხეულს, ხმები ესმოდა, ჩვეული ამბავი ხდებოდა, არაფერი განსაკუთრებული სანამ მარიამის სახე არ დაინახა შენობიდან გამოქცეულ მოსეს წინ რომ გადაუსწრო და თავისი თეთრი თავსაფარი ჭრილობაზე მიადო. დაჰყურებდა ნაჭერს, რომელიც წითლად იღებებოდა, საკუთარ თითებს და მის მტევანს , სითბოს ,რომ უგზავნიდა .
-არაფერია ... არ იტირო . არაფერია- როგორ აეხსნა შენი სიახლოვის გამო ვარ გათიშული და არა ტკივილის გამოო. ხელი ლოყაზე ,რომ შეეხო სისხლით დასვრიდა
-შენთან სულ სისხლია ! - ტიროდა, გაფითრებული იყო და მაინც წარბებშეჭმუხნული უყურებდა
-მარიამ ! - ძმა ეძახდა , იქვე იდგა სანდროს კი დედამიწაზე დაბრუნება მოუხდა . გოგონას ხელი მოიშორა, საკუთარ პერანგზე შეამშრალებინა თითები ,ისე ფრთხილად ეხებოდა ისევ მასზე ფიქრობდა და სხვა ვერაფერზე . სასაცილო იყო, ჭრილობიდან სისხლი სდიოდა და მარიამის დასვრილი მტევანი აღელვებდა
-გზა გამითავისუფლე , გოგონა ! - უხეშად მიმართა, არ იცოდა რატომ ,მაგრამ ასე გამოვიდა - მოსე შეეშვი , გავედით !
-შევეშვა? რას მეუბნები ამ ნაბ.ჭვრებს
-მოსე , წავედით ... შენ კი , მათე სხვა დროს ნუ შეითვისებ გამშველებლის როლს მითუმეტეს უცნობის დასახმარებლად ,როცა არ იცი მართალია თუ არა
-მარტო იყავი და რა უნდა გამეკეთებინა , მშვიდად მეყურებინა სანამ მოსე გაიგებდა და მოგეშველებოდა? ვინ თქვა,რომ უცნობი ხარ? მე შენ გიცნობ , ჯანაშია !
-ძალიან ცუდი თუ მიცნობ ... ლამის გაგიფინეს შენი დის თვალწინ მაგ ნაცნობობის გამო ! - მარიამის აღელვების მიზეზი გახდა, ახლაც გრძნობდა მის აჩქარებულ გულისცემას და მათეს მიმართ მადლიერების ნაცვლად ბრაზს გამოხატავდა
-წლების წინ სრულიად უცნობს რომ არ დამხმარებოდი მაშინ ნამდვილად გამიფენდნენ, შეიძლება მოვეკალი კიდეც . შენ დაგვიწყნია მე კი არ ვივიწყებ ასეთ ამბებს, თუმცა ახლაც ჩემ გამო დაგჭრეს...
- მე ყველაფერი მახსოვს ოდესმე რაც ჩამიდენია და მათ შორის ისიც ,რომ გითხარი დაივიწყე , ვალში არ ხარ-თქო . სჯობს ჩემნაირების საქმეში აღარ ჩაერიო ,მითუმეტეს როცა მარტო არ ხარ -მარიამის მზერას მთელი ეს დრო გრძნობდა , თავს იკავებდა და მანამ არ გაუხედავს სანამ არ წავიდა.
-შეიშალე ,ხომ? - მოსემ ხელის შეხება რომ სცადა გააშვებინა, საყრდენად არ გამოიყენა და ლამის სირბილით დაიძრა მანქანისკენ- დაჭრილი ხარ შე ს.რო
-დროზე თუ არ მოვშორდები გავაფრენ !- უთხრა და მანქანაში ჩაჯდომისთანავე გოგონასკენ გაიხედა. იდგა და უყურებდა , თავისი შავი მრგვალი თვალებით რენტგენის ქვეშ ატარებდა და გაქცევას აიძულებდა- ღმერთო ეს რა გამოცდა გამომიგზავნე
-გაკერვა დაგჭირდება ვითომ? ჩემ ექიმთან წაგიყვან ... იმათ მოვუტყ.ავ დედებს.
-თავის დროზე რომ არ ვთქვი ვინც იყო, შემეცოდა და გავჩერდი ახლა შიში აყვირებს... საცოდავი ცოლს მოაყვანინებს მალე მამამისი და იმის ტრ.კი არააქ თქვას კაცები მევასებაო. რომ ვიცოდი რასაც უზამდნენ გავჩუმდი და ახლა რა დღეშია ხედავ? ლიზას რომ ახსენებს კიდევ, მაგარი ბიჭის როლს თამაშობს გ.ნდონი - ყელში ჰქონდა უკვე ამოსული , ყველა ნაბიჯს ნანობდა რაც კი უკან გადადგა - არ მინდა ეს ექიმი
-თმა გავჩითო და იმით გაკერავ აბა? რემბო ხარ თუ რას აწვები... მარიამის მზერისგან დაშოკილი ხარ ახლა შენ და სჯობს მადროვო
- უკანასკნელიი იყო, მეტჯერ მისი სახელის გაგებაც არ მინდა. კიდევ რომ ვნახო ვიცი დამთავრდება მისი პრინცესული ცხოვრება- ჭრილობაზე დადებულ ნაჭერს დახედა . ამაღლობელის ჩაცინება დააიგნორა, კამათის ძალაც არ ჰქონდა ,თვალები დახუჭა და ყველაფრის დავიწყებისთვის საფუძვლის მზადება დაიწყო ,მაგრამ შეუძლებელი იყო ის კადრები გონებიდან გაექრო.
......................
...........................
-საით ? - მანქანის ფანჯარა ჩამოსწია და გაჩერებაზე მდგომ ქალს ქვემოდან ახედა
-ქალაქში
-დაბრძანდით,გთხოვთ - გადაიწია და კარი შიგნიდან გაუღო.
-გმადლობ ...ავტობუსი მგონი მოსვლას არ აპირებს ან არასწორი დრო ვიცი- დაჯდა და გაეღიმა ქალების მზერა რომ გაჰყვა- ყველა არ მიცნობს თურმე
-რაო ,რა გითხრეს
-ვისთან ხარ სტუმრადო... რა ლამაზი გოგო ხარო
-შვილიშილი მყავს უცოლო ბიჭიო?
-არაა, შვილიო ... სულ რაღაც 43 წლისააო. მასწავლებელი ძალიან კარგი პროფესია აღმოჩნდა, ქალური და ოჯახისთვის შესაფერისი - სიცილს ვერ წყვეტდდა - აღარ ვიცი უკვე ამათზე რა რეაქცია უნდა მქონდეს
-როგორც სჩანს ბევრი მოვიდა გარიგებებით
-იყო რამდენიმე შემთხვევა , მაგრამ ბოლო დროს მეზობლებს აღარ მოვწონვარ
-იციან შეყვარებული რომ გყავს
-თან სახლში მაკითხავდა , ამდენი ვინმე დადის ჩემთან და აღარავარ სასურველი სარძლო
-ჩემზე გეტყოდნენ რამეს
-ნეტავ კიდევ დიდხანს იქნება ასეთი ამინდები?- თემა შეცვალა და წამოსულ ფიფქებს შეხედა -ჩემი მანქანაც ახლა გაფუჭდა , ხელოსნები ყველანი ერთნაირები არიან . გამოვიყვანე გუშინ და ისევ გაფუჭდა ამ დილით ვერ დავძარი , გაჯორდა
-მე მყავს ნაცნობი ხელოსანი თუ მანდობ მანქანას დღესვე წავიყვან ... დიდი რიგი თუ არ ექნება მალე გააკეთებს, მაგრამ ისეთი პრინციპული ტიპია ჩემ გამო შანსი არაა სხვებზე ადრე არ დაიწყებს
-მითხარი სად წავიყვანო, ვინ არის და მივხედავ შენ არ შეგაწუხებ
-დახმარების მიღების კომპლექსით რო იჩითები ხვდები?
-კომპლექსებზე ნუ ვისაუბრებთ
-ჩემგან რა გინდა ,რო? მე რა კომპლექსი მაქვს
-დახმარების მიღების
-შენგან სულ დახმარებას ვიღებ , სახლშიც კი შეგეკედლე ... მასწავლებელო , ამინდი ისეთია მეეჭვება სადმე გეჩქარებოდეთ და სკოლის კაფეტერიასაც თუ გავიხსენებ გემრიელ სადილზე უარს არ მეტყვით . პირობას ვდებ საუკეთესო კერძები აქვთ - რესტორანთან სვლა შეანელა და ქალს გადახედა
-მშია , თანაც ძალიან და ავტობუსსაც ნახევარ საათზე მეტხანს ველოდე...
-ე.ი ვაჩერებ
-ხო, ოღონდ ანგარიშს ვიყობთ
-რადგან არ მითხარი ბავშვი ხარ და მე დაგპატიჟებო უკვე კარგი შემოთავაზებაა- გაიცინა და პირველი გადავიდა , ქალს კარი გაუღო და დაელოდა
-გმადლობ- აშკარად უყვარდა თოვლი . ბავშვივით თვალებგაბრწყინებული უშვერდა ხელისგულს ფიფქებს .
ეზოში პატარა შენობები იდგა, რამდენიმე მათგანში ისხდნენ ,მაგრამ უმრავლესობა ცარიელი იყო იმ დროს ბევრი სტუმარი არ ჰყავდათ, მთავარ დარბაზში რამდენიმე ოჯახი საუზმობდა ბავშვები აშკარად ჭარბობდნენ . თოვლით გახარებულები მაგიდებთან ვერ ჩერდებოდნენ. კერძების მოლოდინში სესილია ხედით ტკბებოდა, მოსეს კი დაურეკეს და იქვე შორიახლოს მობილურზე საუბრობდა.
-ბოდიში, აუცილებლად უნდა მეპასუხებინა
-სოფოს შეურიგდი თუ მხოლოდ სახლის კარი გაუღე
-არ ვსაუბრობთ უბრალოდ ჩემთან ცხოვრობს და ისიც თათას გამო
-პატიების უნარი არ გაქვს?
-თუ შეცდომაა ვპატიობ და თუ უკვე დანაშაულია, განზრახული, გააზრებული ,რომელსაც მონანიება კი არა სინანულის ნატამალიც არ ახლავს რა ვაპატიო . საკუთარ თავს ვერ აპატიებს წლები რომ გავა, თორემ მე რას გავაკეთებ მნიშვნელობაც არ აქვს
-ზედმეტად მკაცრი ხარ და არ ითვალისწინებ გარემოებებს
-რომელ გარემოებას სესილია? ბ.ზის და ლოთის შვილი ვარ, არავინ და არაფერი გამაჩნია შემიძლია ყველანაირი სისულელე გავაკეთო და ამით გავაპრავო რომ გარემომ ხელი არ შემიწყო. ბავშვი არ არის , იცის რაც უნდა და ღმერთმაც ქნას გამოუვიდეს . ვერაფრით მივიღებ ქალს ,რომელიც პარაზიტივით სხვის ხარჯზე აპირებს ცხოვრებას, ვისაც არ აქვს იმის ამბიცია რომ საკუთარი დამოუკიდებელი პიროვნება შექმნას. მისი მიზანია იყოს მდიდარი , სულელი კაცის ცოლი და იმის იქეთ არაფერი !
-აჭარბებ ... არ მგონია ასე რთულად იყოს საქმე . მას ჯერ კიდევ გარდატეხის ასაკი აქვს და ცდილობს თავისი ადგილი იპოვნოს. იქნებ უყვარს კიდეც და ვერ აღიარებს, არ ვიცი მე
-მასზე საუბარი არ მინდა, გთხოვ ... საკმარისად ვიკამათეთ იმ ღამეს. შენ რომ მიმტევებელი ხარ გავიგე , მე არ შემიძლია
-ცდები, მე არასდროს მიპატიებია უახლოესი ადამიანებისთვისაც კი ...კომპრომისზე წასვლა არ შემიძლია და რაც უფრო ახლოსაა მით უფრო მკაცრი ვარ .
-ბიჭმა შენი სახლი გაქურდა და რა აღარ გააკეთე მისთვის
-ეს სულ სხვაა...მე მას არ ვიცნობდი, ემოციური კავშირი არ მქონდა მატერიალური ზარალი აღდგენილი იყო სრულად და რჩებოდა მხოლოდ ჩემი სწორი ქმედება ,რომელსაც არასდროს ვინანებ
-და რას არ პატიობ საყვარელ ადამიანს?- გაეცინა მილიარდჯერ გაჟღერებული კითხვა რომ გაიმეორა- ღალატს? გიორგობიანს რატომ დაშორდი- მზერა გაუსწორა და პასუხს დაელოდა
-ვჭორაობთ ,პატარავ?
-სესილია, თამაშს ნუ იწყებ ...მიწვევ
-სულ მაშინებ და მაინც არაფერი ხდება ისეთი რასაც ვერ მოვერევი
-ბრძოლაში რომ ხარ ეს უკვე არიარებაა... მითხარი რა მოხდა , უნდა ვიცოდე დაბრუნების შანსი აქვს თუ არა
-დასრულდა ნიშნავს დასრულდას! თავად მიიღო გადაწყვეტილება, დამშორდა და წავიდა
-ღმერთო ჩემო ...გენატრება- ქალის სახეზე სევდის ელფერები დაინახა და ღრმად ჩაისუნთქა- რატომ გაუში თუ გიყვარდა
-როგორც გითხარი ყველა ჩემი ყოფილი მიყვარს 15 წლის ასაკში რომ მყავდა ისიც კი და როგორ შეიძლება გიორგობიანი არ მომენატროს ... რას ითხოვ ჩემგან . კაცთან ორი წელი მქონდა ურთიერთობა
-ტვინში სისხლი მექცევა შენს კაცებზე რომ ლაპარაკობ!_ ღრმად ჩაისუნთქა და წყლით სავსე ჭიქა ბოლომდე დაცალა.
-ეჭვიანობ მათზე ვინც აღარ არის და თან იმ ქალზე ვინც შენი არ არის ...საინტერესო ფენომენი ხარ, ამაღლობელო
-არავინ ვარ და მაინც ყველაზე მეტი ვარ , კი არ ვეჭვიანობ ვწუხვარ ,რომ ადრე არ გაგიცანი და
- სჯობს მითხრა რეაბილიტაცია როგორ მიდის - თემა შეცვალა ,როგორც კი მიხვდა,რომ მოსე თამაშს იგებდა
-არც ისე კარგად , დრო მჭირდება-აშკარად არ უნდოდა საუბარი . ყურადღების გადატანა კერძებზე გადაწყვიტა, სესილიაც დაემორჩილა,მაგრამ მისი მდგომარეობა არ მოსწონდა
-ბოლო დროს საშინლად მოვდუნდი, ვარჯიშის დაწყება მინდა თუმცა ჩემი ძველი ტრენერი ქვეყანაში აღარ არის და დროებით სამსახურზე რას იტყვი?
-გინდა გავარჯიშო და მწვრთნელის სტატუსი მომაკერო ?
-კარგიი, ისე მიყურებ ხელფასს აშკარად ვერ შემოგთავაზებ მაშინ მე ინგლისურს გასწავლი ან რომელიმე სხვა ენას- ისე წამოსცდა არც დაფიქრებულა, მშიერი იყო კერძები კი ზედმეტად გემრიელი და გაერთო
-სხვა ენა რას ნიშნავს...ყველა იცი?
-შენ რომელი გაინტერესებს
-ესპანური , იცი?
-საუბარი რომ გასწავლო გაწყობს?
-სერიოზულად?
-ამ ადგილზე რატომ არ ვიცოდი, უგემრიელესია...ხშირად მოვალ და წონაც მომემატება. რა რთულია იყო ფორმაში და თან ჭამო ყველაფერი რაც გიყვარს
-მე მოგიტან ყოველ დღე ამათ ნებისმიერ კერძს შენ ოღონდ მითხარი რამდენი ენა იცი
-შენ ასე თუ ფლანგავ ფულს ვერასდროს დააგროვებ კაპიტალს...ერთი კითხვის პასუხი ზედმეტად ძვირი გიჯდება
-შენ თუ თანახმა ხარ ,ჩემთან ივახშმო ყოველ საღამოს მე პრობლემა არ მაქვს...უკეთეს შეფსაც ვიცნობ
-ვახშმობა სხვაა და გემრიელობებით მომარაგება სხვა...
-აჰ, ანუ მოგიტანო და უკან წავიდე?
-თუ თანახმა არ ხარ , რას ვიზამთ
-კარგი პირველ შეთანხმებას დავუბრუნდეთ... მე გავარჯიშებ შენ ფრანგული მასწავლე
-პატარავ, გგონია ასე გამაცურებ?- იღიმოდა და თვალებში უყურებდა
-ასე ნუ მეძახი თორემ ერთხელაც იქნება გავჭედავ და
-და?
-დავივიწყებ ყველაფერს
-რომ ჭედავ სკლეროზი გინვითარდება თუ რა თემაა ?
-თურმე რა კარგად მოქმედებს შენზე ქართული სამზარეულო...სკოლაში სულ მშიერი ხარ ხოლმე? სახლშიც ვერაფერს ამზადებ და ახლა როგორ აგიმაღლდა განწყობა
-ვინ თქვა რომ ვერ ვამზადებ ? ვისაც გვიყვარს ჭამა მზადებასაც ვსწავლობთ ... ცხოვრების ორი წელი სამზარეულოს დავუთმე და - მოსეს ახალი ინფორმაცია მიაწოდა,მის რეაქციას ელოდა ეზოდან შემოსულმა ხმაურმა მათთან რომ მიაღწია. ყველა წამოიშალა, გარეთ იყურებოდნენ და აშკარა იყო კუპეებიდან ერთ-ერთში ჩხუბი დაიწყო. მოსე არც ფიქრობდა ადგილიდან გამოძრავებას ნაცნობი ხმა რომ არ გაეგო
-გამიშვით...ხელი გამიშვით თქვე ბ.ზებო . თქვენ იცით მე ვინ ვარ ? კოტე ვარ , ამაღლობელი დედას მოგ.ტყნავთ ყველას
-მოსე- ბიჭს უყურებდა, მის თვალწინ ერთიანად რომ ჩაქრა. თითქოს დაპატარავდა , უცნაურად მოიხარა , მაგიდას უყურებდა და ღრმად სუნთქავდა. ხმა შემოდიოდა, იგინებოდნენ ჩხუბობდნენ. ესმოდა მაყურებელთა კომენტარები რომელთა შორის უმრავლესობა იყო „მოკლავენ“ . გაიყინა, მოსესთან ერთად გაქვავდა იმ მცირე დროში
-მაპატიე , გთხოვ - მხოლოდ ეს თქვა, ისიც თითქმის ჩურჩულით ქალისთვის თვალიც აღარ გაუსწორებია ისე გაიარა ხალხს შორის და ეზოში მოჩხუბრებს შორის ძირს დავარდნილი მამადწოდებული იპოვნა . სესილიაც ავტომატურად მიჰყვა,მაგრამ ჩამორჩებოდა დაინახა როგორ მოხვდა კოტეს მიმართულებით მოქნეული ბოთლი მოსეს მკლავზე და როგორ იხეთქა სისხლმა. თვალთ დაუბნელდა, ხედავდა როგორ იდგა მიწაზე დავარდნილი, მოკეცილი კაცის თავზე ფარად აღმართული და მოძალადე ბრბოსკენ ხელის მოქნევასაც კი არ ცდილობდა. რა სიტყვებით მოახერხა ამდენი გაგიჟებული კაცის გაჩერება სესილიას არ ესმოდა, ჩუმად ლაპარაკობდა და სხვების ყვირილის ფონზე ვერაფერი გაიგო . მხოლოდ ის დაინახა როგორ დაიშალა ხალხი , დარჩა მხოლოდ მოსე და მამა. ბიჭი კვლავ მისკენ ზურგით იდგა, ის კი ახველებდა და სისხლს აფურთხებდა. ძლივს წამოიწია, ხელის შეხება სცადა,მოსემ მხოლოდ ერთი წინადადება უთხრა, მერე სესილიასკენ გაიხედა, მისკენ დაიძრა . ხელიდან წამოსული სისხლი კვალს ტოვებდა. თვალები სულ წითელი და ამღვრეული ჰქონდა, დემონი და ბავშვი ერთად უყურებდა ქალს.
-არაფერია, არტერია არ გაჭრილა- როგორ ამოძრავდა ან რა ძალა მართავდა ვერ გეტყვით. ბიჭს თავისივე შარვლიდან გამოაძრო ქამარი და სისხლმდენ მკლავზე გადაუჭირა. ჩანთიდან კალამი ამოიღო და დრო ხელზევე წააწერა. წამის მეასედში აიღო ნივთები , ანგარიში გაასწორა და მანქანისკენ სირბილით დაიძრა.-გემუდარები, ახლა უბრალოდ კარგად იყავი და მერე , გეფიცები სადაც გინდა იქ დამპატიჟე ,გამოგყვები - იცოდა, ამ ვითარებაშიც რომ წინააღმდეგობის გაწევას ეცდებოდა იმიტომ რომ ჯერ კიდევ ემოციურ შოკში იყო და ვერ ხვდებოდა მის თავს რა კატასტროფა ხდებოდა.
-დამშვიდდი , ასე ნუ ნერვიულობ
-საჭესთან მე დავჯდები - წინ კაცი რომ გადაეღობა უკვე კარი ღია ჰქონდა და გასაღებიც ამოაცალა ჯიბიდან
-მოსე დაიცადე...მომხედე აქეთ . არ დამტოვო , ამ ერთხელ არ დამტოვო ქუჩაში მიმაგდეს. დამღუპეს იმ ნაბოზვრებმა - მობანცალებდა, მთელი სახე სისხლიანი ჰქონდა, სველი იყო , ჭუჭყიანი და ყარდა
-მე შენ არ გადამირჩენიხარ უბრალოდ ადამიანს დავეხმარე რომელსაც კლავდნენ. შენთან საერთო არაფერი მაქვს, შენ მამა არასდროს ყოფილხარ და ახლა საერთოდ მკვდარი ხარ! ჩემი სახელის გამოყენებას გიკრძალავ, სადმე არ გადამეყარო თორემ ყელს გამოგჭრი გეფიცები! -ცხოველს ჰგავდა, მანქანაში ჩაჯდა, კარი ხმაურით დახურა და სესილიამ სწრაფად რომ წაიყვანა მისკენ გაიხედა- არ დამამტვრიო ... მაგდენი სისხლი არ დამიკარგავს . პანიკა ნუ გაქვს
-ხელი არ გაამოძრაო, გემუდარები . სავარძელს მიეყრდენი და რაც შეიძლება მშვიდად იყავი- ქარბუქს ნამდვილად არ შეშინებია, არც მანქანების რაოდენობას შეუფერხებია ისე ატარებდა და თან ამაღლობელს ხელს ამოწმებდა, პულსსაც უზომავდა და ბიჭის ემოციურ მდგომარეობასთან ერთად ფიზიკურსაც აფასებდა.
-მაპატიე...
-ღმერთო ჩემო , აღარასდროს მომიბოდიში იმისთვის რაშიც დამნაშავე არ ხარ ! - მობილური ძლივს იპოვნა და სადღაც დარეკა- კლინიკაში მოვდივარ...შოთა საიდანაც გინდა მოიყვანე და მზად დამხვდეს. მე არა დედა, მაგრამ ჩათვალე რომ მე ვარ - სხვა არაფერი უთქვამს, არც ერთი სიტყვა ისე გათიშა . ამაღლობელი ნელ-ნელა ცუდად ხდებოდა, ემოციური ფონი იფანტებოდა და ტვინი ტკივილის აღქმას იწყებდა.
-ხელი თეთრდება , სესილია - ხმა გაებზარა და თან სახელით მიმართა . არ გაუხედავს, მოხრილი იჯდა და ხელს დაჰყურებდა
-თვალები დახუჭე და უბრალოდ მენდე, კარგი ?
-არ შემიძლია ...
-შეგიძლია ... ნინამ მითხრა მოსეს შეუძლებლის შეძლება უყვარსო ! მომიყვა როგორც გადარჩი , მითხრა დაბადებისას ყველას გარდაცვლილი , რომ ეგონე და ტირილი დაიწყე . საკუთარ თავს აჯობე, ყველას და ყველაფერს მოუგოო
-ნინამ კიდე რა გითხრა- თვალები დახუჭლი ჰქონდა, თავით სავარძელს ეყრდნობოდა . ხმა გაუტყდა, თვალიდან ცრემლი ჩამოგორდა და წვერში ჩაიკარგა
-არ არსებობს მიზანი, რომელსაც ვერ მიაღწევსო ... მამაჩემს ჰგავს გარეგნულად და ხასიათით ჩემს მოსესო. მერე სულ ბებიას და თავის ამბებს მიყვებოდა-მანქანა საავადმყოფოს ეზოში შეიყვანა და თითები სახეზე შეახო - არაფერი მკითხო , უბრალოდ ცხოვრებაში პირველად მოდუნდი , მენდე და გპირდები ყველაფერი იქნება კარგად .
-ოდესმე გავიგებ ვინ ხარ ?
-მხოლოდ შენ უნდა გაიგო, სხვამ ვერავინ შეძლო !
ეტლით დახვდნენ, ახალგაზრდა ბიჭები მწვანე ფორმებით და კლინიკაში ასე შეიყვანეს. დერეფანში ქალი იდგა , თეთრი ხალათი სამოსზე ეცვა , მაღალქუსლიანი ფეხსაცმლით თავაწეული დააბიჯებდა და სესილიასკენ მანამ არ გაუხედავს სანამ მოსე არ შეისწავლა
-შოთა სად არის?
-გელოდება ბრიგადით და აქ რა არის ასეთი საგანგაშო შოთა რომ გამომაძახებინე?
-მისი ხელია მნიშვნელოვანი და სხვას ვერავის ვანდობდი ... ვინმე თუ არ კვდება და ცოლთან ჟ.მაობის დრო შევუმცირე შენს საუკეთესო ექიმს , გადაიტანს როგორმე ორივე - მიახალა და უკან მიჰყვა ამაღლობელს რომელიც უკვე კაცის ზედამხედველობის ქვეშ იყო
-ვა სესილიკო ... სკოლკა ლეტ ,მაია დარაგაია
-სასაცილოდ გვაქვს საქმე შოთა?
-მე ისეთს ვერაფერს ვხედავ ... დროულად დაგიდია ლახტი. სისხლის გადასხმაც არ დაგვჭირდება . გავკერავ და ეგაა რა
-მებრძოლია, მუშტში ძალა სჭირდება
-ხოო , ეტა დრუგოი ძელა
-გემუდარები შეწყვიტე რუსულად საუბარი ისე თითქოს მეტი ენა არ იცოდე და გამაგებინე გააკეთებ ისე რომ თავისი საქმე განაგრძოს თუ დავურეკო კაკაურიძეს
-კაკაურიძე აქ არ მოვა!
-ანუ ვერ აკეთებ? ექსპერიმენტები არ მჭირდება ... ვურეკავ კაკაურიძეს და მისი ასისტენტი იქნები
-ვინაა ეს ბავშვი ასეთი... მაგის იმედზე დგას ქვეყანა?
-მე და ჩემი ცხოვრება საკმარისი ვართ? - უკვე ზარს ახორციელებდა , ქალმა მალევე უპასუხა
-სესილ , ძვირფასო
-მჭირდები , თინანო ...ისე როგორც არასდროს. აქ და ახლავე. ხელი , გვჭირდება ძალიან . შოთამ სიამოვნებით ვიქნები დამხმარეო. კარგი, მიყვარხარ თინ - ამოისუნთქა და მერე ისევ ამაღლობელს გახედა. უკვე ამზადებდნენ , მალე გაიყვანდნენ
-იმედია საოპერაციოშიც არ შემოხვალ
-ისევ გონებას ვკარგავ
-ეგ ტყუილი კიდევ ძალაშია?
-საჭორაო განწყობა არ მაქვს - ყველას გაეცალა, ყველაფერს დაემალა და ცარიელ ოთახში ჩაიკეტა. ბავშვობაში ყველა კლინიკაში ჰქონდა მსგავსი ადგილი სადაც ჩაიკეტებოდა და ემოციებისგან დაიცლებოდა. კანკალებდა, ტიროდა და რამდენიმე წამს გაურკვეველ ბგერებს გამოსცემდა. ბოლოს სიმშვიდის წერტილი იპოვნა, ძალა მოიკრიბა და საღი გონებით დაბრუნდა მოლოდინის რეჟიმში .
...............
13
……………
-ეს ვინ მოიყვანე...რა ხალხით გაივსო კლინიკა. გინდა კლინიკაშიც პრობლემები შემიქმნა? შენ რა სოფლის საცოდავი პედაგოგი ხარ თუ წითელი ჯვრის ფილიალი ჩამოაყალიბე
-ესაა ლექციები შენს დიდებულ პროფესიაზე? ასე ეხმარები ადამიანებს და აკეთებ უდიდეს საქმეს?
-თავხედო გოგო ,რით ვერ შეეშვი ამ ამბოხს. არ გინდა ექიმობა და ვინღა გაძალებს, არც გამოგივიდოდა არასდროს. მთელ ორ შტოში შენ ხარ ერთადერთი სისხლის დანახვაზე რომ გონს კარგავდა და ვერაფრით შეგაცვლევინე ზნე. თავი მომჭერი რაღაც უბედურებებზე ისწავლე, მათხოვარივით დადიოდი კურსიდან კურსზე, კოლეჯიდან კოლეჯში , ქვეყნიდან ქვეყანაში და რით ვეღარ გეყო
-ვგიჟდები შენზე დეე... მამა სად არის? აქამდე რატომ არ გამოჩნდა?
-კონფერენციაზეა ბარსელონაში ... ეგეც არ იცი
-და რა საჭირო იყო გამეგო? კონფერენციაზეა თუ თავის მეორე უკანონო ცოლთან ერთად სასტუმროს ნომერში ნებივრობს
-გეყოს უკვე !
-მეცოდები და ნეტავ ოდესმე თუ გამივლის ეს შეგრძნება
-შენ ხომ პოულობ საოცარ კაცებს...რამდენი შეყვარებული გყავდა და ერთს როგორ ვერ გაყევი ცოლად რომ მაჩვენო ერთი როგორ არ გიღალატებს ქმარი. გიორგობიანს რატომ დაშორდი , ვეჩვეოდი ნელ-ნელა იმ ფაქტს ,რომ ეგ იყო ბოლო გაჩერება.. არა მაინც ეს ამაღლობელი ვინღაა, რა ადგილას ასწავლი . ვინ აღარ შემომიღო ოთახის კარი ამ ერთ საათში...გაიღვიძებს მალე და შესვლაზე უკვე ჩაწერილია ხალხი
-ამაღლობელია ჩემი ბოლო გაჩერება , თავშესაფარი , სახლიც და ოჯახიც ! თქვენ არაფერზე იღელვოთ,მიხედეთ თქვენს კეთილშობილურ ბიზნესს... მოსეს მდგომარეობის შესახებ მე მივაწოდებ ყველას ინფორმაციას, ნახვამდის ქალბატონო ქეთევან
ეს იყო აღიარება საკუთარ თავთან ,რომელმაც შვება მოჰგვარა. ქალი გააგიჟა თავად კი თავისუფალმა განაგრძო გზა ამაღლობელის პალატამდე. ერთადერთი რაც აღელვებდა მოსეს განწყობა იყო. იცოდა შეუძლებელს შეძლებდა თუ კვლავ მტკიცე ნებისყოფითა და მოთმინებით შეხვდებოდა ამ რთულ გამოწვევას.
-კითხვები ისევ არ უნდა დაგისვა ? - პალატაში შესულს მზერა გაუსწორა და ჩვეულებისამებრ საქმეზე გადავიდა ეს კი უკვე კარგის ნიშანი იყო
-ავადმყოფს რატომ არასდროს ჰგავხარ? მინდოდა გული ამჩუყებოდა და ცოტახანს დომინანტად მეგრძნო თავი
-მთელი დღე საკმარისი არ იყო?
-აშკარად კარგად ხარ, მაშინ მეც წავალ თორემ აქაურობა ცუდად მხდის
-მეღადავები? შემოხვედი და ვიღაცები ისე აფრინე ვიფიქრე ჯანდაცვის მინისტრი მომყვებოდა უკან. არ გგონია,რომ უნდა ამიხსნა რა ხდება?
-ექიმი ხომ იყო შემოსული
-ოპერაცია სულ სხვამ გამიკეთა და ის ბიჭი საერთოდ სხვა ვინმეა
-მკურნალი ექიმი ეგ იქნება... ხომ გითხრა ყველაფერი მაქსიმალურად კარგადაა და დრო დაგჭირდება
-დრო ისედაც მჭირდებოდა , ჩემი ძვლების გამო და ახლა მყესები, სისხლძარღვები ,კუნთები რა აღარ დამემატა
-ორ ენას გასწავლი
-ამდენხანს ვერ ვივარჯიშებ?
-რატომ პესიმისტობ? იქნებ მგონია,რომ ნიჭიერი ხარ და მალე აითვისებ
-სესილია უსაქმოდ ყოფნა ჩემთვის არის ჯოჯოხეთი... ხელის გარეშე
-ხელის გარეშე არ ხარ და გეყოფა !
-რომ მგონია ამოგხსენი მერე რატომ მიჩითავ ახალ თვისებებს, დამალულ გვერდებს და
-და რა გეგონა, რომ თუ ამომხსნიდი მერე მარტივად გადაგწონდებოდი?
-ვიფიქრე, მაგრამ არ გამოვიდა ...
-დროა მცდელობები შეწყვიტო, რაც უფრო მეტს გაიგებ მით უფრო მეტად შეგიყვარდები
-ნარკოზის ბრალია თუ წინააღმდეგი რატომ არ მეჩვენები? -თავი ქალისკენ ჰქონდა შებრუნებული. წელს ზემოთ შიშველი, შეხვეული ხელით ,სრულიად მოდუნებული იწვა და წამითაც არ დაუშვია,რომ ქალი თავისივე დაწესებულ ზღვარს გადაკვეთდდა. ჯერ კიდევ არ იცნობდა სესილიას, წარმოდგენაც კი არ ჰქონდა მის ხასიათ