სანამ თავისუფლებას დავიბრუნებ (თავი 3)

ოთახში დაბრუნებულმა ნინამ კარი მიხურა და საწოლზე ჩამოჯდა. დღეს ბავშვების ხმები მოისმინა. გაიგო, რომ კარგად იყვნენ. რამდენიმე საათით მაინც შეძლო სიცილი და იმაზე ფიქრი, რომ რაც ხდებოდა, ცოტა ხნით გვერდზე გადადო.

სანამ თავისუფლებას დავიბრუნებ (თავი 2)

მეორე დილას ნინა უჩვეულო ხმაურმა გააღვიძა. თავიდან რამდენიმე წამი გაუნძრევლად იწვა და ცდილობდა, გაეხსენებინა, სად იყო. ჭერს უცნაური მზერა მიაპყრო, შემდეგ კი ოთახს თვალი მოავლო. ნაცრისფერი ფარდები, მძიმე ხის კარადა

სანამ თავისუფლებას დავიბრუნებ (თავი 1)

ოცდათოთხმეტი წლის ასაკში ზუსტად იცოდა, როგორ უნდა მოქცეულიყო ასეთ გარემოში. როგორ გაეღიმა, რამდენ ხანს გაეგრძელებინა საუბარი ადამიანთან, რომლის დანახვაც სინამდვილეში საერთოდ არ უხაროდა. შავი, დახვეწილი კაბა ეცვა. თმა მაღლა აეწია, ყელზე კი მხოლოდ

თავისუფლებას ვნატრობ

თავისუფლებას ვნატრობ ოდითგან სიკვდილს მსაჯულად დავუდგებოდი ვერ მეკარება თავად ბუნების გარდაუვალი ნაწილი კოცნის.