მგონი შემიყვარდი?! (7)

-მარიამმ დაწყნარდი (სანდრო)-მოვკალი, სანდრო მოვკალიი !(ვკიოდი და საერთოდ არ ვუსმენდი მას)-მარიამ გაჩერდი, შეხედეეე (სანდრო)- -მოვკალი ვერ შევხედავვ (მე)-მარიამმ შეხედე! (დაიყვირა)-არ მინდა, მეშინია (მე)

მგონი შემიყვარდა!!! (სრულად)

-როგორ ხარ? -კარგად შენ? -რავი ვარ რა -ჰო -რას შვრები რა ხდება პირადში? -არაფერი -შეყვარებული არ გყავს? -კი მყავს -ვაუ კაიაა -კი -სოფელში გადახვედი ჰო? -კი

მგონი შემიყვარდი?! (6)

მხრებით ვეხებოდით ერთმანეთს როგორც ჩანს ზურგზე იწვა. ვეღარ მოვისვენე და წრიალი დავიწყე -მიიწიე (მე) -ვაიმმე მეტკინა მარცხენა გვერდი(სანდრო) აღარაფერი მითქვამს წრიალი გავაგრძელე. სანდროს მოთმინების ფიალა აევსო, გაბრაზე

მგონი შემიყვარდა!!! (ნაწილი პირველი) თავი 4

დრო მალე გადიოდა.მარიამმა ბექა ერთხელ მოატყუა სახლში მეჩქარებაო და სხვა ბიჭს შეხვდა რომელიც მისი მეგოაბრი იყო.ბექამ იეჭვიანა და გაებუტა მაგრამ მალევე შეურიგდა.ამის შემდეგ ბევრჯერ იჩხუბეს მაგრამ მალევე რიგდებოდნენ ხოლმე. ერთხელ მარიამს ფეისბუქზე

მგონი შემიყვარდი?! (5)

გაოცებული სანდრო ოთახში დავტოვე და მეც გამოვედი -ბექა ჩამოვა ახლავე (კიბეებზე ჩავედი) -რას შვებოდით ამდენი ხანი (დემე) -ვერ გავაღვიძე (მე) აიი მოდის (თმა აბურძღნულ სანდროზე მივანიშნე, რომე

მგონი შემიყვარდა!!! (ნაწილი პირველი) თავი 3

ყველა იმას ამბობდა რომ ბექა დამნაშავე იყო.ყველა კაცის მკვლელს ეძახდა,მაგრამ როდესაც მარიამი მიზეზს კითხულობდა პასუხს ვერავინ ვერ ცემდა მხოლოდ იძახდნენ მკვლელიაო.როდესაც მარიამი სკოლიდან დაბრუნდა ტელეფონს დაავლო ხელი და ბექს მიწერა

მგონი შემიყვარდი?! (4)

ბიჭები მალე წავიდნენ. დავრჩით ისევ მე და სანდრო -რა სახე გაქვს? უკმაყოფილო ხარ?(სანდრო) -რა გინდა?(მე) -გკითხე(სანდრო) -აუუ თავი დამანებე რაა

მგონი შემიყვარდა!!! (ნაწილი პირველი) თავი 2

-წეროები -მიფრინავენ მარიამი გულში იცინოდა თან გული საშინლად უცემდა.რათქმაუნდა სასაცილო იყო,მაგრამ როდესაც დრო გავიდა მარის ამაზე აღარ ეცინებოდა.უბრალოდ ამის გახსენებაზე ტუცის კუთხეში ღიმილი წაჰკრავდა ხოლმე.

მგონი შემიყვარდა!!! (ნაწილი პირველი)

ერთ პატარა ქალაქში ცხოვრობდა გოგონა,რომელმაც თხუთმეტი წელიწადი ქალაქში გაატარა.სოფელში ზაფხულობით ბებიასთან ერთი თვით ჩადიოდა ხოლმე.მარიამი ძალიან ლამაზი,მეგობრული,ხალისიანი და კეთილი გოგონა იყო.მას ბევრი მეგობრები ყავდა,გართობის მეტი არაფერი იცოდა

მგონი შემიყვარდი?! (2)

მარინა გახარებული გავარდა ჩეი ოთახიდა და ალბათ ყველაფერს ლევანის მოუყვებოდა, რა ენაღვლებოდა, ისევ უდარდელად იცხოვრებდა. ამ ფიქრებში ჩამეძინა. დილით მარინამ კარზე მომიკაკუნა.-მარიამ ადექი, , გაემზადე და გავდივართ. რაო? სად გავდივართ? რა აზრი ქონდა