გაიღიმეთ,ჩიტი მოფრინავს![4]

შედარებით დამშვიდებული ნერვული სისტემით მივუსხედით მაგიდას,მაგრამ სანამ ყველა თავის ადგილს დაიკავებდა,ისე გავათამაშეთ მე და გოგოებმა რომ,ნინა და დათა გვერდიგვერდ მოხვდნენ.ყველზე დიდ სიამოვნებას კი მათი გაცეცხლებული სახეები მგვრიდა,მაგრამ ჩემ

გაიღიმეთ,ჩიტი მოფრინავს![3]

ეს ზღვა რომ შავია,დამნაშავეა,დამნაშავეა ვინ არის?-ბათუმის ნესტიანი ჰაერი ღრმად შევისუნთქე ფილტვებში და კვლავ განვაგრძე სიმღერა.თქვენ არ იცით მე ეს ქალაქი როგორ მიყვარს,თავისი ყველა ქუჩით,შენობით,საერთოდ ყველაფრით.დღემდე არ ვიცი რატომ,მაგრამ აი ასე

გაიღიმეთ,ჩიტი მოფრინავს![2]

უხუცესთა საბჭოა,მაგიდის ირგვლივ კი ვსხედვართ მე,ჩემი სკვინტლიჭამია და ნინა (სკვინტლიჭამია იმიტომ,რომ ბავშვობაში თურმე სკვინტლებს ჭამდა),მარეხა და სოფიო.ისეთი გამომეტყველება აქვთ,თავი ნატოს სამიტზე უფრო მგონია.დღის თემა კვლავ საზაფხულო არდადეგებია:

გაიღიმეთ,ჩიტი მოფრინავს![1]

წარმოიდგინეთ პატარა მარჩის მანქანა და შიგნით მსხდომი შვიდი გოგონა,საჭესთან ნინია,გვერდით მომღიმარი მე,უკან მარიამი,მარიამზე გაწოლილი ნათია,სოფიო და მასზე საჯდომ მიშვერილი მარეხი,ბოლოს კი შუშაზე ცხვირით აკრული კატო.და არ გაინტერესებთ ასე