ღამისფერი განთიადი (ნაწილი-2)

– ბანალურ კითხვებში, ალბათ “აქ საიდან გაჩნდი?” ან “აქ რას აკეთებ?” იგულისხმე. – დავიჯერო, არც ერთი მათგანის დასმა არ გინდა? – საუბრის პარალელურად, წიგნს შეუჩერებლად ხურავდა და ხსნიდა ის. ლინდას გაეღიმა. – არ მინდა, რადგან იმ ადამიანივით

ღამისფერი განთიადი (ნაწილი-1)

— რაზე ამბობ? — მას შემდეგ არ ჩანხარ, რაც შენ და ანდრო, ცხენით ერთად მობრძანდით სახლში, — თავისი ოთახისკენ გაუძღვა იგი ლინდას. — არ მეტყვი რა ხდებოდა? — მშვენივრად იცი რაც ხდებოდა. რომ მოვედით, ფანჯარაზე დასაბერტყი ლეიბივით იყავი გადმოფენილი.

ღამისფერი (სრულად)

-ისიც ღამისფერი იქნება? - საოცრად იღიმოდა ალფაიძე, თაფლისფერები წყლიანი ჰქონდა , თითებს ქეთოს მუცელზე დაატარებდა და ბავშვების ხმაურს სრულიად მოწყვეტილი უყურებდა მის ღამისფერ სილამაზეს -ამჯერად თაფლისფერი გამეფდება !