ჩემო დეიდულა

დღეს ჩემი საყვარელი არსების დაბადების დღეა, ვფირობდი როგორ უნდა მიმელოცა, ვფიქრობ, ვფიქრობ და რაც არ მაფიქრდება რა უნდა მოვიფიქრო, გარდა იმისა რაც უკვე იცის და მე ხომ ყველაზე მაგრად ვიცი.

ჩემო გულის ფრიალო

ავიტან ყველა სიძულვილს, ავიტან ყველა გოლგოთას, ოღონდაც შენ ერთს მოგწონდე, შენ ერთს გიყვარდე ოღონდაც.

ჩემო ალექს!

მე ყოველთვის ვიცი რას გრძნობ, რა გინდა და რას ფიქრობ. ახლა კი გეტყვი რომ ეს.. ეს ყველაფერი დაუსახლებელ პლანეტაზე სიცოცხლის დაბადებას ჰგავს ალექს.. და ამის შემდეგ როგორ უნდა შემეძლოს რომ უბრალოდ არ გიგრძნო.. შენ ისეთი ხარ.. აი ისეთი იდეალს რომ

სულო ჩემო, ნახე...

ეს ლექსი ეძღვნება ჩემს ანგელოზს უპირველესად, შემდეგ კი ყველა მანდილოსანს, მინდა ყველას გისურვებთ ჭეშმარიტი სიყვარულის ძალა გეგემნოთ. შენ კი, ჩემო სიცოცხლე, მხოლოდ ერთ რამეს გისურვებს შენი ეგოისტი მეორე ნახევარი, სულ ჩემთან ერთად ყოფილიყავი ყველგან

მიყვარხარ ჩემო მარიამ (დასასრული)

ერტი კვირის შემდეგ დემეტრე გამოფხიზლდა,იმ დროს მის პალატაში ვიყავი ჩამძინებია და მისმა შეხებამ გამომაფხიზლა -მარი -დემეტრეეე, ჩემო ცხოვრება შენ გაიღვიძეე...როგორ ხარ ?რამე ხომ არ გინდა?-მე სიხარულისგან არ ვიცოდი რა მექნაა

მიყვარხარ ჩემო მარიამ 5

დემეტრე წაიყვანეს მე კი შეშლილივით წამოვხტი და გიორგის გამოტაცე მანქანის გასაღები ხელიადნ მანქანაში ჩავჯექი და გაზს მივაჭირე ფეხი,არ მადარდებდა მძღოლების და გამვლელების გინება მთავარი იყო რომ მალე მივსულიყავი სავადმყოფოში და ამბავი

მიყვარხარ ჩემო მარიამ 4

დილით რომ გავიღვივძე მარიამი მთლიანად ჩემს სხეულზე იყო მოკრული,გამეღიმა და მისი ყურება გავაგრძელე ისეთი ნაზი დაა ლამაზი იყო...წითელი ტუჩები გამოებურცა და ისე ეძინა...მინდოდა მისი სახის ყველა ნაკვთი დამეკოცნა მაგრამ ისე რომ მასაც ნდომებოდა.გუშინ ვიცი

მიყვარხარ ჩემო მარიამ 3

დემეტრესთან სამი წელი გავიდა მას შემდეგ რაც საქართველოდან წავედი,ჩემი მდგომარეობა გაუარესდა სმსივნე უკვე მეორე სტადიაზე გადავიდა, სულ სავადმყოფოში ვიყავი ქიმიებზე და სხვა ათას წამლებზეე,ტკივილთან და სისუსტესთან ერთად ჩემი მონეტრებაც იზრდებოდა

მიყვარხარ ჩემო მარიამ

რომ შემოტრიალდა და მის ადგილას ის ხეპრე დამხვდაა კინაღამ გავგიჟდი -ეს დემეა ჩემი ძმაკაცი ახლა ჩამოვიდა გერმანიიდან -მერგო მისი გაცნობის პატივი ძამიკოოო -ვაა მართლა? როდის? -როდისდა დღეს სკოლაში კოლა გადამასხა,კაი მე წავალ კაფეტერიაში ვიქნები წვენს

მიყვარხარ ჩემო მარიამ

ეს ამბავი დიდი ხნის წინ დაიწყო როცა მე დაახლოებით 14 წლის ვიყავი.იმ დროისთვის საკმაოდ პუტკუნა გოგო ვიყავი იმის გამო,რომ გარდამტეხმა ასაკმა ჩემზე ძალიან ცუდად იმოქმედა.მიუხედავად ამისა მე არასდროს მქონია კომპლექსები ჩემი სხეულის ფორმების