თეთნულდს გასძახე 14. კაპანაძე

- მე...- დაიწყო ანამ თავის მართლება, თუმცა სიტყვა ჰაერში გაუწყდა, გაგის მკლავები რომ იგრძნო გარშემო. ხერგიანი მოუთმენლად ჩაეხუტა, ისე თითქოს უკანასკნელი იყო ეს ჩახუტება. ანა გრძნობდა მის აჩქარებულ გულისცემას, მის სუნთქვასაც გრძნობდა მხარზე,

ლევან კაპანაძე----მე დავბრუნდები

მე დავბრუნდები მაისის თვეში ეს დაბრუნება იქნება ბოლო მოვალ მოგიტან იასამნებსა და ჩემს მოსვლასაც ექნება ბოლო სად არ ვიყავი სად არ ვიარე ვერავინ ვნახე შენსავით კარგი ვეძიე ქვეყნად თავსა და ბოლოს ვერვინ ვიპოვე მე შენი მსგავსი

ლევან კაპანაძე---მოტაცება

გასწი ჩემო ლურჯა რაშო საარაგვოს გავემართოთ გავიტაცოთ მზეხათუნი ძამის მთებში გადავმალოთ გამაქროლე ისე სწრაფად მდევარმა რომ არა გვნახოს ძამის წყალი არ გეგონოს არაგვს უნდა დავეტაკოთ

ლევან კაპანაძე-საალერსო

შენ წუხანდელო სიზმარო ჩემი ოცნების ამხდენო ამაღამ ქალასთან მიმიყვა ეს ლექსიც მინდა დავწერო მივალ და მივუალერსებ ტუჩებსა საარაკოსა თუ გაიღვიძა იცოცხლე გამიშვებს საარაგვოსა

ლევან კაპანაძე---აირია ფიქრები

შენ ამბობო რომარ იცი რა იქნება მომავალი მე სულეს კი მეუბნები მე ვარ შენი გზად მავალი როს გითხარი ტურფა ქალავ ეს ცხოვრება არად მინდა ერთხელ ჩემსა მოიხედე სთქვი ჩემგანა რაღა გინდა

ლევან კაპანაძე---გიშრისთვალავ

შავთვალწარბა გიშრისთანავ რად ხარ ცელქი და ცქრიალა? ქალავ ერთი კოცნა გთხოვე რა გეწყინა ამისთანა? შენი ერთი სიტყვა კმარა რომ არ გძულვარ და გიყვარვარ ეგ რომ ერთხელ გეთქვა მაინც ჟუანტელი წარმიტანდა

ლევან კაპანაძე---შემიყვარდი

როს ამ ღამით ჩამოვჯექი ჩავუფიქრდი გულის ხმებსა თურმე მართლაც შემიყვარდი გეფიცები შენსა მზესა

ლევან კაპანაძე---თვალხატულა

ნუ იტყვი რომ არ გიყვარვარ მაგ თვალებმა გაგცეს მითხრეს შენს გულშია ვიქეც სხივად ჩემი გული შენთვის იძგერს

ლევან კაპანაძე----" მინდა მოგიძღვნა ლექსები "

მინდა მოგიძღვნა ლესები, მაგრამ არავარ პოეტი არადა ისიც არ ვიცი რით დაგიხატო პორტრეტი, არადა რა ლამაზი ხარ, ვით ცისა ლურჯი კამარა

ლევან კაპანაძე----ობლი

როგორი სათუთი ბავშვი ხარ, თვალები გიგავს ნიბლიას ცუდად უხეშად გითხარი მას შემდეგ ვერ გამიგია რა... არ ვიცოდი მაგ სათუთ გულს თუ ამდენი დარდი ჰქონდა,