ფარულავა (ნაწ.2)4

ეგ ჩვენ გვეხება.. - მე რომ ვიცოდე? - არ შეიძლება.. - რატომ? - გეძინება..დილის ექვს საათზე კარზე ბრახუნმა გაგვაღვიძა, გაბრაზებულმა წამოყო თავი ფარულავამ და თვალებისფშვნეტით წავიდა კარისკენ. - რა გინდა ბიჭო?- დაებღვირა კარში აყუდებულ დუდას. - ბიჭო

ფარულავა (ნაწ.2)3

- კი თბილისშივი ვარ, არა ბიჭო.. აუ წყნეთში ვარ ლადოს აგარაკზე და ამოდით საღამოს დუდა და დანარჩენებიც აქ იქნებიან.. ხო რავი, არა კატო მყავს , კი მიდი მაშინ საღამოს გელოდები.. კაი- ღიმილით გათიშა ფარულავამ ტელეფონი, საწოლზე გადაწვა და ქვემოდან

ფარულავა (ნაწ.2)2

წყნეთში, პატარა სახლის წინ გააჩერა ფარულავამ მანქანა, სახლი მოწესრიგებული დაგვხვდა, სწრაფად აიღო გეზი ფარულავამ საძინებლისკენ.. მაგრად ჩამეხუტა დაპირებისამებრ და ასე ჩაეძინა..მე ღამის გათენება მომიწია ამ ყველაფრის გააზრებისთვის მაგრამ მაინც ყველაზე

ფარულავა (ნაწ.2)1

- სად მიყავხარ?- დაინტერესდა დუდა. - არ ვიცი! - აი კიდევ თუ გაწყენინა მართლა ვცემ.. - მე მივეხმარები- ჩავამატე ჩემი სიტყვა. - დროებით- ამოიჩურჩულა ლენკამ. - დროებით!- მამა ვხდები ტოო- ხელებში სახეცარგულმა წამოიყვირა დუდამ, სწრაფად მოიცილა ხელები