შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

გზა აბნეული (5-6 თავი)


20-04-2019, 17:40
ნანახია 886

გზა აბნეული (5-6 თავი)

თავი V

დილა ჯეიმსზე ფიქრით იწყება.მახსენდება გუშინდელი დღე და გულში ისევ სითბო მეღვრება.ბედნიერი ვდგები საწოლიდან ჩემი პატარა ჩიტუნია გალიიდან გამომყავს და სამზარეულოსკენ ერთად მივდივართ,ყავას ვისხავ თეფშზე კრეკერებს ვაწყობ და აივანზე გავდივართ.დილის სუსხ ჰაერს ხარბად ვისუნთქავ,იმდენად სწრაფად და მოწყურებით რომ ფილტვები გამიყინა.გაღიმებული ვჯდები სავარძელში სიგარეტს ვიღებ და ვუკიდებ.ჩიტუნა ჩუმად მიყურებს და ნელნელა კრეკერებს მიირთმევს.მის თვალებში შიშს და ტკივილს ვეღარ ვხედავ ახლა უკვე ბედნიერებას და სითბოს ასხივებს.თითქოს ჩემთანერთად შეიცვალა,თითქოს ჩემი ბედისწერის შესაცვლელად გამოჩნდა ასე უეცრად.სიგარეტის კვამლში გახვეული ვზივარ და სახიდან ღიმილს ვერ ვიშორებ,მაბედნიერებს იმის გაფიქრება რომ ჯეიმსი მყავს,მისი სითბო და სიყვარული მაქვს.რა უნდა უნდოდეს ადამიანს ამაზე მეტი,წრფელი და ნამდვილი სიყვარული გვაკავშირებს.უეცრად გუშინდელი ჩახუტება მახსენდება და ტანში ჟრუანტელი მივლის.ბედნიერი ვარ,მხოლოდ მისი არსებობით ვარ ბედნიერი.ჯერ დილის 6 საათია და ჩემი ტელეფონი რეკვას იწყებს,უცხო ნომერია,ცოტახანს ვყოყმანობ შემდეგ კი ვპასუხობ
-დილამშვიდობის ლამაზო.
-ჯეიმს!ჩემი ნომერი საიდან გაიგე ან ასე ადრიანად რამ გაგაღვიძა.
-არ მეძინა და შენი ხმის გაგონება მომინდა.
-გასაგებია პატარა ჯაშუშო.
-გამოგივლი და ერთად წავიდეთ გინდა?
-დიდი სიამოვნებით.
ავდექი სახლსში შევედი და მომზადება დავიწყე.სადგაც ერთ საათში ჯეიმსი რეკავს.
-ათ წუთში შენ სახლთან ვიქნები.
-კარგი მზად ვარ.
10 წუთში დაბლა ჩავედი ჯეიმსი გადმოვიდა მანქანიდან თბილად მომესალმა გადამეხვია და მაქანის კარი გამიღო.გზაში მან ისევ აიღო ჩემი ხელი ტუჩებთან ახლოს მიიტანა და ნაზად დაუწყო კოცნა.ეს ბიჭი თავს შემაყვარებს თუ ასე გააგრძელებს მაგრამ ამის წინააღმდეგი ნამდვილად არ ვარ.ჯერ ძალიან ადრე იყო ამიტომ სასწავლებელში არ მივდიოდით,მას ისევ სადღაც უნდოდა ჩემი წაყვანა.
ისევ სადღაც მაღლა საიდანაც ლამაზი ხედი იშლება.მანქანიდან გადმოვედით,გაოცებული დავრჩი,პატარა მაგიდა ქალაქის ფონზე,ორი ფინჯანი ყავა და ჩემი საყვარელი კრუასანები.
-ჯეიმს!ეს ყველაფერი შენ გააკეთე?
-ხომ გითხარი რომ არ მეძინა.
-საოცრება ხარ.-მივდივარ და ვეხუტები.
სკამს წევს და ვჯდები,გაოგნებული ვარ,არ ვიცი რა ვტქვა სიტყვები არ მყოფნის.ეს ბიჭი მაოცებს.
-შენს წარმოსახვას საზღვარი არ გააჩნია?
-არანაირი საზღვრები!ჩემი დევიზია!
-უბრალოდ საოცრება ხარ!საიდან იცოდი მომეწონებოდა თუ არა?
-მე შენზე დიდი ხანია ბევრი რამ ვიცი!
-მაინც რამდენი ხანია?
-1 წელია!
-ხუმრობ!!
-არაა! პირველად მაშინ შეგამჩნიე შენს საიდუმლო ადგილას რომ იყავი,გადავწყვიტე შენზე მეტი გამეგო,ყველას ვკითხე და ბოლოს ძლივს ვიპოვე ჩვენი საერთო ახლობელი,ყველაფერი იმისგან გავიგე.
-ხომ გეუბნები ჯაშუში ხარ თქო.-ვიჯექით ვიცინოდით და ერთმანეთის ყურებით ვტკბებოდით.


თავი VI
ჩემი დილის რიტუალი შეიცვალა.აივანზე მარტო ყოფნის მაივრად ჯეიმსთანერთად ქალაქის ხედის თანხლებით ვსვამდი ყავას,მიუხედავად იმისა რომ არ მოსწონდა ჩემი და თამბაქოს განუყრელი მეგობრობა მაინც ცდილობლად არაფერი ეთქვა და თავი შეეკავებინა,ერთადერთი იმას მთხოვდა რომ სხვასთან აღარ მომეწია,მეც რათქმაუნდა უარს არ ვეუბნებოდი.თავი ასე კარგად არავისთან არ მიგრძვნია.ვიყავი თავისუფალი და ვტკბებოდი მასთან გატარებული ყოველი წამით.ის ჩემი ახდენილი ოცნება იყო.როცა პატარა ვიყავი სულ ვოცნებობდი მყოლოდა ისეთი ადამიანი რომელიც ცხოვრებას გამილამაზებდა და ვეყვარებოდი ისე როგორც არავის არასდროს არავინ ყვარებია.ჯეიმსიც ზუსტად ასეთი იყო სიურპრიზებით აღსავსე, ყოველთვის ცდილობდა რამე ისეთი გაეკეთებინა რაც გამახარებდა და სახეზე ღიმილს მომგვრიდა.
ყოველთვის მეუბნებოდნენ მიწაზე დაეშვი მხოლოდ ძღაპრებში არიან ისეთი ადამიანები როგორსაც შენ ეძებო,ახლა კი თავისუფლად შემიძლია ვთქვა რომ „საოცნებო პრინცები“ მხოლოდ ზღაპრებში არ ცხოვრობენ, უბრალოდ თვალი უნდა გაახილო და შეძლო იმის დანახვა რაც ცხვირ წინ გაქ.ხოდა მეც ასე მოვიქეცი ამდენი უხასიათობის ცუდად ყოფნის და დეპრესიის მერე თვალი გავახილე და დავინახე ჯეიმსი.
ისეთი ბედნიერი ვიყავი მეშინოდა რამე ცუდი არ მომხდარიყო მაგრამ იმ დროისთვის იმდენად აღსავსე ვიყავი ამ არაჩვეულებრივი ურთიერთობთ რომ საერთოდ არ ვფიქრობდი ცუდზე.ჩემს წარსულს რომ ვუყურებდი მახსენდებოდა როგორი ვიყავი,სიმართლე გითხრათ აღარ მომწონს ის პიროვნება რომელიც ვიყავი,უხეში,საზიზღარი,აუტანელი და ჯიუტი პატარა ბავშვი.ახლა,ახლა ყველაფერი შეიცვალა,მე ჯეიმსი მყავს,ჩემი იდეალი,ვიცი რომ რაცარუნდა მოხდეს ყოველთვის გვერდით მეყოლება და ასევე მოვიქცევი მეც.
ბედნიერება და ცხოვრება მხოლოდ შეყვარებულის ყოლა არ არის.ხანდახან მხოლოდ ის სიყვარულიც კი არ არის საკმარისი რომელიც გაკავშირებთ,უფორ მეტია საჭირო,ურთიერთობა ბევრს მოითხოვს,ერთმანეთის ნდობას,გაგებას,თანადგომას,დათმობას,ერთმანეთისთვის სიხარულის მინიჭებას,გაბედნიერებას და რაც მთავარია აურაცხელ სიყვარულს.მე და ჩემს „საოცნებო პრინცს“ ეს ყველაფერი გვაქ,შეიძლება ითქვას რომ ზედმეტადაც კი და ხანდახან გვინდება ეს ყველაფერი სხვებსაც გავუზიროთ,ჩვენს მეგობრებს,ახლობლებს,ოჯახის წევრებს და საზოგადოებას.არ ვიცი თქვენ ამას როგორ გიგებთ მაგრამ ჩემთვის ეს ყველაფერი ბედნიერებაზე მეტია,ეს მთელი სამყაროა ჩემთვის.მისი არსებობა იმდენად მაბედნიერებს რომ ყველაფერს ვარდისფრად ვხედავ,ყველგან ცისარტყელა და მომღიმარი სახეები მინდა.ადრე თუ მოსაწყენი მეჩვენებოდა ეს ცხოვრება ახლა ყველაფერში პოზიტივს ვეძებ,ვცდილობ ყველაფერს სხვანაირად შევხედო,პრობლემებს ღიმილით ვუმკლავდები რადგან ყველაზე მნიშვნელოვანი რაღაც ვიცი,ჯეიმსი ყველგან და ყოველთვის ჩემთან იქნება.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.