შენი შეშლილი ლექსები

აავსე ლექსი ჩემეული მკრთალი აისით. აივსე თავად, პატიებას ნუ მთხოვ! შეგინდე! და სანამ შენს ლექსს კვლავ დემონებს გადაულოცავ. გაიხსნე, რომ ჩემი სუნთქვა მსხვერპლად შეგწირე.

14 წლის ბავშვის პოეზია

ლამაზ ოცნებებს დაგიხატავ, მე შენს ფიქრებში. გაგიჭირდება, ამოგიდგები ყოველთვის მხრებში. გაჩუქებ ლამაზ სიმფონიას, მოცარტის მაგვარს. ჩემი გრძნობები, სტანდარტულ გრძნობებს ნამდვილად არ გავს.

ის ორი ქალი

მარადო ქალწულო რად მიყურებ ეგრე? ხატაეთს გავაგზავნე სატრფო და ხატიც კი არ შემიბრუნებია კედლისკენ მაშ ისევ ფსკერს დარბაზების

სხვა

ცხოვრებას მოგიყვები გინდა ? თავიდან ნათელი, სიბნელემ შემიბყრო, სახეზე ღიმილს ცრემლები არინდობს, ლამაზი ყვავილი, მყრალია პატარავ, მაგრამ მისი ძალა ცხოვრებამ გვასწავლა.

სევდიანი გრძნობები

სევდიანი ხარ როცა ვერ ნახულობ სევდიანი ხარ როცა ფიქრობ სევდიანი ხარ როცა გენატრება სევდიანი ხარ როცა მასთან არ ხარ

ანარეკლი

მეზიზღება სხვაში შენი ანარეკლი, მეზიზღება შენი ხმა, რომ მელანდება, მეზიზღება, ღიმილი, რაც თვალწინ მიდგას... მეზიზღება შენზე ფიქრი,შენით სუნთქვა - ყველაფერში როგორ გხედავ,რით ხარ სულ სხვა ?

დაგივიწყე მაშინ

მაპატიე, დაგივიწყე მაშინ, მაპატიე, გულს რომ გტკენდი ბრაზში, მაპატიე ცუდად მოვიქეცი, რომ დაგტოვე და უთქმელად გავქრი.

სულის პოეტო

და მეშინია, რომ ერთ დღესაც ისე დავმშვიდდე, გულგრილად შევხვდე არსებობის მორიგ დასასრულს...

8

კაშკაშა მთვარე ურცხვად მატარებს, შიშვებ სხეულზე თავის თეთრლ ლანდებს, წვიმა არ წყდება, მზეც იმალება, ზღვები ბობოქრობს, მთები იშლება.

დაელოდე განთიადს

ისეთი დღეა, ოცნებას რომ ბედავ ახლიდან. დამტვერილ ფრთებს რომ ამოქექავ ძველი სკივრიდან. ისეთი დღეა, სულ მცირედიც რომ გიხარია. სამყაროს კოცნას რომ უგზავნი ძველი ხიდიდან.