ქეთის

მისთვის ეს გრძნობა მინდა რომ სულ ვთქვა გულს სიყვარულის თქმა მისთვის უნდა ეს სიყვარული მე მხოლოდ მსურდა შეუფასებელ მშვენებას ვუთხრა ქეთევანი ხომ არს ჩემი სუნთქვა მასზე ჩემს გულს აქვს მუდმივი ბოდვა მე ძლიერ მიყვარს მინდა რომ სულ ვთქვა ამის დამალვა

ყველაზე საყვარელ გოგოს

მე მანდილოსანს სახელად ქეთის ვეტყვი რომ მიყვარს, სახე აქვს ღმერთის მე ჩემს სიყვარულს რომელსაც ვეტრფი ვეტყვი რომ მგოსანს უყვარს ის ერთი მე მას ვეტყვი რომ ანგელოზია და ბეთჰოვენის არს მელოდია მე მას ვეტყვი რომ ერთადერთია და ის ჩემს გულში მხოლოდ ერთია

ღამის ფიქრები

ცხოვრება რითმები გრძნობები ირევა კლავ იწყება სინთეზი ისევ მესტუმრენ ნაცნობი სტუმრები კალმით ხელში თავში რითმები ეს გრძნობა უკვე მთლიანად ჩემშია ლექსების გარეშე ჩემი ცხოვრება ფუჭია და დავიწყებ მოყოლას ჩემი ლავ თორის უბრალო ბიჭი დარდებს და ტკივილს

დანიელს

დასერილ მაჯიდან მდის სისხლის ჩანჩქერი დრო თუა ფინალის ეშმაკმაც დალახვროს რაც ვწერე , ახლა ვწერ ან მერე დავწერდი, თვითონ დრომ ლექსებთან ერთადვე დამმარხოს

მე- ჩვეულებრივ...

მე - წლების წინათ დახატული გამქრქალი ტილო დასასრულებლად ჩემს მხატვარს რომ ფერი არ ეყო ჩემს შემოფარგვლავს ჩარჩოებით ასე რომ ცდილობ იქნებ აჯობებს სულ სხვა გმირის ხატვა დაგეწყო.

გავერთიანდეთ

ვითმენთ ვიტევთ ცოდვებს მწარეს იქნებ ცხოვრებაც გვაწამებს ისევ არ ჩერდება რუტინა არ ჩერდება დროება წავალთ და შეგვრჩება ფუჭი ქაღალდის შეკვრა მაშინ კი მივხვდებით ცხოვრებათ დაუთმეთ ვის ცხოვრების კანონებს შეჩვეულს დაგავიწყდა

შობას გილოცავთ

ჩემო მუშამბებო, ჩემო მურაბებო,დროს შემოვერცხლია თმები,ჩემო ხოხბებო და ჩემო კაკაბებო ჩვენი მეგობრობით ვტკბები..დიდი სიხარული, დიდი სიყვარული,მიწად მოგვივლინა ზეცამ,მაშ მრავალს დაგვასწროს ტკბილად,

მასწავლე ღიმილი...

შემახე თითები- ფოთლები საკურის , ღამეა , "ფოთლები მიქრიან ქარდაქარ" ზეცამდე გაჭიმულ ჰორიზონტს გავყურებ, თვალებში ცრემლების ტბორები ჩამდგარან

ჯოჯოხეთია სულში...

ოთახში დუმილი ჯოჯოხეთური სუფევდა... კედლები დაკაწრა უთქმელმა სიტყვებმა... ხრიალი ამოყვა ჰაერის ნაკადს და სიჩუმემ ისევ განგაში ატეხა...

******

სიტყვებს სულ არ უყვართ შენი მოფერება,გულმა - გულისცემით დამრთო სიყვარული და მეც სიმარტოვე... ისე მივატოვე,არც კი შემიგვრძნია მცირე სინანული. ზანტი მანძილებიც ისე გალეულან,სულ არ მიფიქრია შორი -შორს რომ ეყო,