როგორც დავღამდი, ისე გავთენდი...

ჩავუდე თავი მშობელს მუხლებში, და ვქვითინებდი დიდ ხანს, დაღლამდი, მე ძველბრიტანულ, კელტურ მუხებში, როგორც ლეგენდა, მაშინ დავღამდი...

შემიყვარდი

მე შენ მიყვარხარ მაგრამ არ იცი თუ მე ამ გრძნობით როგორ დავიწვი მე შენ მიყვარხარ ჩემო ფერიავ და გელოდები, მარტო გელი აქ მე შენ მიყვარხარ მაგრამ არ იცი თუ მე ამ გრძნობით როგორ დავიწვი მე შენ მიყვარხარ ჩემო ფერიავ და გელოდები, მარტო გელი აქ

მინდა შენ ჩემი ცოლი რომ გერქვას

მინდა ვუცქერდე შენს სილამაზეს მინდა ვემთხვიო შენს სათუთ ბაგეს მინდა ჩაგხედო ლამაზ თვალებში მინდა გიკრავდე შენ ჩემს მკლავებში მინდა გიცქერდე მუდამ მხიარულს მინდა გჩუქნიდე მუდამ სიხარულს მინდა ჩვენ ერთად რომ ვიღვიძებდეთ

სათხოვარი

ფიქრები, ფიქრები სავსე წყულებით დროც აღარ მრჩება წამები წუთები, გარბიან როგორც ფარისეველი ვირთხები, არაც არაფერი შემრჩა გარდა რვეულის რომელიც სავსეა იმედგაცრუებული ფიქრებით, არა არ გეგონოთ ვითხოვ ტიტულებს უბრალოდ მინდა ვხედავდე ქართველზე ღიმილს

ალუბლების ქალაქი

ალუბლის ალებით იწვება საღამო, ედემში დემონის ვიზიტი მეოცა. არ მინდა ოდესმე ფერებით დაგღალო და მხოლოდ გავბედე თვალებში მეკოცნა.

სურვილების ექო

მსურს რევოლვერის მიბჯენა ყელთან, დენთის და სისხლის ჯაივი მარსზე, პირისპირ ჯდომა ჩემს პირად ღმერთთან და უფრო მეტის გაგება მასზე.

დასრულდა

სამყაროს ფერები იცვლება დიდი ხნის ძიების შემდეგ პოულობ მას, ვისაც ეძებდი ხარ ბედნიერი, როგორც არასდროს და შენში რაღაც იცვლება შენ ხვდები, რომ იპოვი ისეთი ადამიანი, რომელიც შენთან იქნება.

ქეთი კაკაურიძეს

მინდა ერთი რამ კარგად იცოდე დარდისთვის არ ღირს ჩვენი სიცოცხლე მინდა ერთი რამ კარგად გახსოვდეს მეგობრობა არს უსასრულო დღეს

აი შიგნით რა გამათბობს?

სანამ ხიდან ბოლო ფოთოლს, დაანარცებს მიწას ქარი მანამ გულში იმედი მაქვს და ვლოცულობ მუხლზე მდგარი მაგრამ როცა ეს მოხდება და გაქრება ბოლო სხივი ჩემი გულიც დაღონდება და გახდება უფრო ცივი

წერილი ჩემს მეგობარს ქეთი ფოფხაძეს

მინდა რომ იცოდე რომ ჩვენი სიცოცხლე მოკლე ხანს გრძელდება და ხშირად ძნელდება