ტერენტი გრანელი - მემენტო მორი...

ნელა გადის დღეები და ძნელია გარჩევა, მე, ძვირფასო, ვერ მოვალ, გზა შენამდე შორია. ჩემი გვარი: გრანელი - პოეზიას დარჩება, ჩემი გული და სისხლი - ეს ~Memento mori~-ა.

დანიელს

უშენოდ ახლა საშინლად რთულია, დღეები ფუჭად და შავ-თეთრად გავლიე, ვერაფერს გიყვები, საოცრად ჩუმი ვარ... და მაინც ... რამდენჯერ მოგიკვდე, დანიელ?

ჩემს ბოლო სიყვარულს

სიყვარული გაგიმჟღავნე ანნა შენთვის მოვკვდი მე ამ ლექსიანა არ იცი რომ შენით დავდნი განა? არ მინახავს არვინ შენისთანა

დედა #2

დედის ხმაზე უფრო ტკბილი, ხმა არც მწამს, არც მეგულება; დედის გულზე უფრო ცხელი, გული არსად მეგულება;

უმისამართო ლექსი

რაღაც საუცხოოდ, ჩუმად მიილტვიან ლურჯ ფერ ველ-მინდვრებზე ღრუბლის ნაჩრდილები, მსგავსად ამ ჩრდილების, თვალწინ დამირბიან ქარზე წამოშლილი თმების აჩრდილები...

ჩემი დაიკო

ისე მომენატრე რომ მე მომელანდე ჩემო საყვარელო ჩემო სანატრელო მე შენს გვერდით ვდგავარ მაგრამ მე არ ვჩანვარ ძალიან მიყვარხარ ჩემი ფერია ხარ ჩემი ბედნიერება ჩემი ქვეყნიერება ჩემი ცხოვრების არსი ჩემი ვენერა, მარსი

ჩვენ მეგობარო ))

მერე კი გავქრებით, ასე გავფრინდებით დედამიწაზე მარად ვერ ვიქნებით მაგრამ ჩვენ ამ ქვეყნად მაინც ვიარსებებთ ვიღაც მოგვიგონებს და არ წავიშლებით.

,,საქართველოს შვილი"

საქართველო მე შენი გამოზრდილი შვილი ვარ, ამას მე მთელი ხმით ბათუმიდან ვყვირივარ, აქ ავიდგი ფეხი და აქ წარმოვთქვი სიტვა_დედა, სამშობლოს სიყვარულს, სითბოს მე აქ დღემდე ვხედავ..!

დაე, შენს ფერებს შეაბერდეს ჩემი ბავშვობა (სრულად)

დაე, შენს ფერებს შეაბერდეს ჩემი ბავშვობა, შენი უბრალო ხასიათი შერჩეს ჩემს გრძნობას, აღარ გათენდეს უშენობით არცერთი შობა და მხოლოდ შენი ნაბიჯის ხმა დაეტყოს ტრფობას,

ერთგულ მკითხველს

ერთგული მკითხველი ჩემი და ლექსის რჩევების გემი ჩემი სტიმულის მქმნელი და მხოლოდ კარგის მთქმელი