ცის კაბადოკზე

ცის კაბადოკზე ანგელოზთა ისმის ღაღადი თითქოს სამოთხეში ანგელოზების ზარ-ზეიმია ღმერთს უხარია მონათესავე სულების ნახვა თითქოს უფალსაც ჩასდგომია თვალებში ცრემლი.

დავიჯერებდი

დავიჯერებდი უბრალო სიტყვებით გამოთქმულ აზრებს და ჩემს ნააზრევს, უფსკრულის პირას მდგართაგანი ვარ, რომელიც არ ხტება შიშით თუ დაბლა რა დახვდება.

soul

სულში ხელები, მეფათურება დავიბადებით მებადურებად, თეთრი კედლები და გვემუქრება, სულის წამებით

sevirem seni მიყვარხარ

ცისფერ თვალებში ჩაგხედავ ისევ ისევ თვალს ჩამიკრავ ისევ გამიღიმებ თვალებში მიყურებ სამყაროს დაინახავ სიყვარულს გრძნობას და სითბოს შემინახავ

მე დავთმე

მე დავთმე ყველა ვისაც ვერ ვენდე, და გავიკვალე გზები ძლიერი ამ უსასრულო სიჩუმის შემდეგ მოიპარება ნელად იმედი,

ღმერთთან

მე როგორც ყველა როდესღაც მოვკვდი, ღმერთთან წავედი ყველაფერს ვთმობდი, დავტოვე მიწა დავტოვე სახლი, დავტოვე ყველა მარტო მე დავრჩი.

"ანიდან-ჰოემდე"

ა-ნბანი ქებულ დღეგრძელი ბ-ევრისა მთქმელი ჩვენია, გ-ვფარავდეს ყოვლად წმინდანი დ-ღეგრძელ გვქონოდეს დღენია;

ვერ უპასუხებ

თვალებს თვალებით ვერ უპასუხებ თუ დიდხანს გასტანს ეს განშორება, ეგ მზერა ჩემში მაშინ გაივლის, ტუჩი ტუჩებს რომ შეებრძოლება.

დაწერეთ

დაწერეთ... დაწერეთ... მერწმუნეთ, ხვალიდან მზე ადრე ამოვა თქვენც მზეზე დაწერეთ,

ჩემ ნინის...

აზრზე ხარ რა დრო გავიდა? თითქოს გუშინ იყო როცა გაგიცანი თურმე 7 წელი ისე გაგვეპარა მარტო მე კი არა შენც კი ვერას მიხვდი.