ლექსი დედაზე

ჩვენ დედით ვცხოვრობთ და მისით ვსუნთქავთ არ დაგვიბერდეს ღმერთს სურვილს ვუთქვამთ ჩვენთვის ლოცულობს და ჩვენზე ზრუნავს

უბრალოდ წასაკითხი

არა რეალურ თვალის სისხლთა ჩაქცევა ამ სულის ჭადრებს მახევდა მაგლეჯდა კალთებს და გულიც მიქონდა მართმევდა დამდეგს და საკვებსაც მითმობდა

რელობამ სარკეში ჩაიხედა

გათენების მოლოდინში ისევ ისე მაღამდება ამ სამყაროს რომ ვუყურებ ყველაფერი მარაზმდება მარაზმია ყველაფერი რასაც ხალხი აკეთებს

,, მშობლიურო საქართველო''

მშობლიურო საქართველო, გტოვებ 20 აგვისტოდან, არ გეგონოს წერილს ვწერდე, გორიდან და თბილისიდან. ოცი წელი შემისრულდა, საქართველოს ყურზე ვჭამდი,

*******

საქართველოზე ლექსი ოჰ რამდენ ქართელს დაუწერია და რამდენ დედას გმირის საფლავთან ცრემლიანად დაუმღერია აკაკიმ ჩონგურს შეგვიდარა ეს სანაქებო ჩვენ კი გვიწოდა მისი სიმები ამაყი იყავ შენ საქართველო

ქარაფს შემომდგარი

სისხლი კაპილარებს მძლავრად ეხეთქება, თითქოს აზვირთებულ ტალღებს ეჯიბრება, სული არ მშვიდდება, ფიქრებს ეჭიდება, წარსულ დღეთა ჯაჭვი სიზმრად მევლინება...

წვიმდა

წვიმდა და თქეშად მოსცვიოდა ღრუბლებს ცრემლები, დაჰქროდა ქარი, შლეგი, თუმცა მიუსაფარი და შესჩიოდა ზეცას უხმოდ, უტყვი ვედრებით, სხვაგან ეძებნა მისთა ცრემლთა თავშესაფარი...

მალული სევდა

უკვე მერამდენე ღამე მათენდება, დილა სუსხიანი ღრუბლებს ესალმება; მე კი მეღიმება, აღარც მერიდება; ქარი ჩადგება და მალეც გათენდება;

ისევ მიყვარხარ თუ არა?

გული მწყდება გული მწყდება მთავრ არს რომ აზრი ეკარგება ტყუილი რო მესარჩლება ჩემთან რომ დგას და მემართლებ

არდაბრუნება

მონარინჯისფროდ შემოადნა ღამე განთიადს, კვლავ მონატრების მარწუხებში იბუდებს ვნება... მხოლოდღა სულის სიმარტოვე მოითხოვს შველას, რადგანაც, ამ ლექსს ასე ჰქვია, არდაბრუნება...