არდაბრუნება

მატარებელმა ჩაიარა, დავაგვიანე,„_მალე მოვაო!“ გახალისდა ჩემი გუნება.განშორება კი არ აწუხებთ ადამიანებს,განშორებულის არდაბრუნება...წლები გაფრინდა, შეეკვეცა ოცნებებს ფრთები,მაინც არ ავყვეთ ეშმას ცდუნებას.სიბერის შიში კი არ თრგუნავს

ისევ მედარდები

ფიქრებით მოვარდა შენი სიყვარული, ფიქრებით მომიღო ბოლო. ისე მედარდები, ისე მეფიქრები, თითქოს ჩემთან ერთად ცხოვრობ!... ისევ ეს ფიქრები, ისევ მესიზმრები, მგონი აღარც ვხუჭავ თვალებს, ისევ მედარდები და მეტკივილები, შენამდე მოვყავარ წამებს. ფიქრებით

მდუმარე ცისკენ

ხანდახან მინდა გავსცილდე მიწას ავიჭრა მაღლა მდუმარე ცისკენ თვალი მოვავლო ყოველს, მიწიერს და გავუსწორდე ღრუბლის ნაპირებს...

შენს უნახავად

არა იმიტომ რომ მომენატრე, მე მხოლოდ მინდა ისევ გიმზირო, და ის წარსული გრძნობა ცრემლებით, ერთხელ კიდევ რომ გამოვიტირო. არა იმიტომ რომ კვლავ მიყვარხარ, მინდა შევიგრძნო მთელი არსებით, რომ მერე ვით ღმერთს, ქვეყნის შემოქმედს, ლოცვით აგიგო დიდი ტაძრები.

ჩემი ლექსები

მე შენზე ტრფობამ დამაწერინა ეს ლექსი შენ წაიკითხე ეს ლექსი და გაგეღიმა მე გკითხე -რატომ? შენ კი მითხარი -იმიტომ მაშინ გითხარი როგორ მიყვარხარ!

***

სიმშვიდე მოიპოვე ადამინო,სიმშვისით აღივსე შენი სული, იცხოვრე მხოლოდ სიკეთითა და უსაზღვრო სიყვარულით. ყოველ სიტყვაში და ყოველ საქციელში შენ უნდა ეძიო მხოლოდ პოზიტივი,სამყაროს გაუღიმე წრფელი სიხარულით

ცოდვათა მონანიება

როდესაც ხვდები რომ შეცდომა დაუშვი, როდესაც ხვდები რომ რაღაც შეცოდე, უფალს სთხოვ შეგინდოს, რადგან ჩვენ მის იმედზე მის იმედზე ვცხოვრობთ იცოდე.

წარსულის ოცნება

ცხოვრება ისტორიის ნარჩენად დაღუპულა, ძველი ღიმილები აკვანში დამარხულა, დედათა თვალებზე ცრემლები დანამულა, ეს წლები ფიქრებში, როგორ დაკარგულა.

ბედის კამათლები

როცა გულმოსულმა ბედს შევჩივლე, ბედმა გადმომიგდო კამათელი. რასაც გააგორებ ისე იყოს, შენგან არ მინდაო არაფერი. ხელში ძლივს ავიღე დავაწყვილე, გულში ციმციმებდა სიყვარული. მაგრამ „დუ იაქე’’ გავაგორე, ანუ არაფერი სიხარული. ღმერთმა შანსი მომცა მეორეჯერ,

ხის ძირას ვზივარ

მცხუნვარე მზის ქვეშ ჩრდილს ვაფარები ნეტავ სადა ხარ რატო არ ჩანხარ მე ხომ მზე არ ვარ რომ მემალები. მე წამოვწვები მწვანე მინდორზე ფოთლებს ავხედავ ნაზად შრიალებს მე ხომ არ ვიცი უშენოდ როგორ რით მოუარო გულის იარებს. ფოთოლმა იცის დრო მოვა თვისი მზე რო