შენ ცაში...

მოდი,ყველა ჩამოვაგდოთ ისარი... არ დავთვალოთ,ტკივლ ყოველ წამებად... ხედავ?ყველა ამ ისარის წიკ-წიკი, გადამეწცა უსასრულო წამებად!

ფაუსტი

ყლორტთა სიმწვანეში ნიავი ირწევა, ყლორტთა სიმწვანეში სამყარო ბიბინებს, ლამაზმანს, სამყაროს უდიდეს მიღწევას, ტირიფთა ჩრდილიდან შევუთვლი ღიმილებს...

უსულო

ვინა ვარ? არ ვიცი, ვერ ვგონებ, შენს თვალებს ვფიცავარ! მომპარე წაიღე, წამართვი სული და აღარავინავარ!

ობოლი ყვავილი

ობოლი ყვავილი, ფერფლებად გცეული. მინდორში გვირილა, სულ მარტო ეული, ბევრია ირგვლივ და მას სტკივა სხეული , ფოთოლი გასცვივდა:ხმელი და ხვეული.

,,რა საჭიეოა გზა თუ, ტაძართან არ მიგვიყვანს "?!

დარდმა ასე იცისო, დარდმა ისე იცოსო, მე არ მჯერა, უსაფუძლო გახუნებულ, ფიცისო. და ვინ იცის ხმაური ,ბოლოს საით მიმიყვანს ? ,,რა საჭიეოა გზა თუ, ტაძართან არ მიგვიყვანს "?!

სევდა და ჯინი

"სიყვარული ბრილიანტის სამკაულს ჰგავს, თუ დაგეკარგება,მისი ფასი იმდენად დიდია რომ ვერასდროს დაივიწყებ...."

ისევ შენს ქუჩაზე

სულსაც შეუძლია ჩუმად მოგეფეროს თუნდაც დილის იყოს ხუთის ნახევარი, ჩემი დარდის სახელს ალბათ ვერ მიხვდება ახლა ახლობელი და ვერც ნათესავი.

ოცნებები მხოლოდ ზღაპრად ხდებიან

იმედები ? სულში ბოლოს კვდებიან, და არ გჯერა რომ გაგწირავს უფალი! ოცნებები ისევ არ ნებდებიან... შენ კი იცდი მათი ჭირისუფალი.

შორია შენამდე...

...შემომეძარცვა ფიქრები შენზე გავხდი ტუსაღი ნამგალა მთვარის ვერ გაიგებენ, ვერ მიხვდებიან რას ნიშნავს იყო მეხოტბე ზამთრის...

ჩვენ შევძლებთ ამას

დღევანდელი რეალობით თუ ვიმსჯელებთ:ძალადობა,ჩაგვრა და დამცირება გადაჭარბებული დოზით არსებობს.მე მჯერა და მწამს რომ ახალი თაობა გაითქვამს სახელს თავისი ქმედებებით,რომელიც თითოეულ ადამიანს სახეზე სიხარულისა და ბედნიერების ღიმილს მოჰფენს. ჩვენ