არასოდეს თქვა არასოდეს (3თავი)
–შენ კარგად იცოდი ძმაო რო ლევანს ნია ეკიდა! რატო გაიტაცე ? რამ გამოგა*ლევა ?ბოლთას სცემდა საბა,გიორგი კი სავარძელში ვისკის ჭიქით ხელში უყურებდა ირაკლის და ხმას არიღებდა.ჩვენ არასოდეს ვიქნებით მარტო-3
დღეს წავიდეთ და დავტკბეთ ცხოვრებით-სიცილით გადახედა თათამ გოგოებს -ოჰ რა ხასიათზე ხარ?_ანა -წინა გასვლა ხომ ჩაგვეშალა ხოდა ორმაგათ ავანაზღაუროთ -კარგი სამსახურის მერე გავიდეთ-ნატალია -რა გჭირს შენ?-თათა -არაფერი-ნატალიაჩვენ არასოდეს ვიქნებით მარტო-2
დილამშვიდობისა გოგონებო - შეძლებისდაგვარად მხიარულად მიესალმა გოგოებს -ოჰ ქალბატონო როგორი ლამაზი ხარ-ნატალია -აბა გოგო არ თქვა ვანათებ -სიცილიც უპასუხა და სამზარეულოსკენ გაემარათა -აუ ნეტა დღესაც ბევრი ხალხი უნდა იყოს გამძვრა გუშინ სული-ანაჩვენ არასოდეს ვიქნებით მარტო-1
ბევრი რამ შეიძლება თქვა ცხოვრებაზე ყველასთვის სხვა-დასხვანაირია,მაგრამ ყველას ცხოვრებაშია რთული და ლამაზი დღეებიმზეებო, არასოდეს ჩაქრეთ
მოსაღამებულს, როცა მნათობი ზანტი ზოზინით მიიწევს დასავლეთისკენ, ქუჩებს სიცარიელის სუნი ერევათ. ამ ქუჩებს სიმშვიდის არომატიც დაჰკრავთ, მზისა და მწვანე ფოთლების გამომშვიდობებით გაჯერებული.თორემ არასოდეს გამაგონებს
ტკივილი რა არის მეთქი? ტკივილი შენ ხარო - მე ლელი ვარ მეთქი. მახსოვს მაშინ სიფემ რაღაცნარიად შემომხედა, გამიღიმა და - ჰო, ლელი ხარო.არასოდეს დანებდე
არასოდეს დანებდე, გახსოვდეს რომ ძლიერიხარ.არასოდეს დაგივიწყებ (II თავი)
ანა გაიცნობს ბიჭს, რომელსაც ვერ იტანს, თუმცა სულ მალე მისი ცხოვრების თანამგზავრი გახდება. ის დააძლევინებს ყველა პრობლემას. სულ მალე სიგიჟემდე შეუყვარდებათ ერთმანეთი.არასოდეს დაგივიწყებ (თავი I)
მოთხრობა ანას, ერთ უბრალო გოგო, რომელიც ჩვეულებრივი თინეიჯერული ცხოვრებით ცხოვრობს. ერთ დღესაც კი, ერთი საბედისწერო დაჯახება, მის ცხოვრებას მთლიანად შეცვლის.არასდროს თქვა არასოდეს
მხოლოდ ამისთქმა მოასწრო და მანქანა ხევში გადავარდ კარები, იღება და გოგონა,მანქანიდან ვარდება.გოგონა,ნელე-ნელა წამოდგა და.მანქანასთან მივიდა. უნდა ეჩქარა თორე სადაცაა აფრთქდებოდა.როგორღაც გადმოიყვანა ბიჭი და..ტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.

გჯერათ ბიჭის და გოგოს მეგობრობის?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.

