ბოლო შემოდგომა

დაღამდა. ცამ შავი სუსხი მოიფინა და არემარე დააბნელა..შემმოდგომის ცივი ნიავი არემარეს აგრილებდა..ციოდა და ციდან მოწყვეტილი სითბო გარეეთ მდგომ 'მე'-ს ათბობდა. მე კი შავ ცას ვუყურებდი,რომელზეც ნაზად ანათებდა ჩემი იმედი-ცაში გაშვებული.

ჩემს ბოლო სიყვარულს და მუზას

გარეთ წვიმაა, ნისლი, ქარია მაგრამ მე ერთი რამ მიხარია შენი დანახვა თუნდაც წვიმაში უბრალოდ შეხვალ ისტორიაში

ბოდიშს ვუხდი ბოლო სიყვარულს

ამ ლექსს მივუძღვნი მხოლოდ იმ გოგოს რომელიც ვერა და ვერ წავშალე ეს იმედი კი კვდება სულ ბოლოს მე ეს ფურცელი ვერ გადავშალე

ანნა ამილახვარს

მე ხომ შენთვის მიძგერს გული შენთვის ცოცხლობს ჩემი სული შენთვის სიცოცხლეს დავთმობ და წერასაც განვაგრძობ

ბოლო ფიქრი

ღამე,ფიქრი,მთვარე,სევდა,მონატრება. ბედობა დღეს უბედობა დამებედა. ეხლა ვნანობ,როცა გნახე მაშინ მეთქვა, როცა გნახე მეკოცნა და გამებედა,

ჩემი ბოლო სიყვარული ანნა

როცა გამოჩნდი ჩემს ცხოვრებაში შენ მომეჩვენე მე ანგელოზად მაშინ გახვედი ჩემს ოცნებაში ჩემთვის იყავი სულ ჩემს დედოფლად

ჩემს ბოლო სიყვარულს

სიყვარული გაგიმჟღავნე ანნა შენთვის მოვკვდი მე ამ ლექსიანა არ იცი რომ შენით დავდნი განა? არ მინახავს არვინ შენისთანა

ბოლო სიყვარულს და მუზას

შენ ჩემთვის სულ ხარ ქვეყნიერება შენ მომანიჭე ბედნიერება შენ ხარ სამყაროს მშვენიერება და ჩემი გულის, სულის მშვენება

ჩემი ბოლო სიყვარული

შენზე ფიქრები მაგიჟებს შენზე ოცნება მაფიქრებს ეს სიყვარული მატირებს მექცევა როგორც პატიმრებს

ბოლო სიყვარულს

ჩემში ნისლია და ქარიშხალი ყველაფერს გლეჯს და ყველაფერს კვეთს ახლა ჩემგან ჩანს შორს, შენი ალი წვიმის წვეთები კი არსად წვეთს