თავადის ქალი (თავი III)

მანქანიდან გარეთ ვიხედები და სიცივე ძვლებში მატანს,არა იმიტომ,რომ მცივა,იმიტომ რომ ვიცი ასეთ ამინდში ქეთო სადღაც იქაა.მარტო.რისთვის?რატომ გააკეთა ასეთი სისულელე?რაზე გაბრაზდა?თავში უამრავი კითხვა მიტრიალებს,მაგრამ ახლა არაფერს აქვს მნიშვნელობა.არც

თავადის ქალი(თავი II)

ჩემი სასმლის ქურდი ჩემს წინ დგას და ახლაც ისე აქვს გულში ჩაკრული შეფუთვა თითქოს წავართმევ.ამაზე მეცინება.გუშინ სასმლის მაღაზიიდან თვალსა და ხელს შუა ისე ამართვა მეგობრისთვის საყილად შერჩეული ვისკი,რომ გონზე მოსვლაც ვერ მოვასწარი.რამ დამაბნია?მისმა

თავადის ქალი (თავი I)

ზოგჯერ ვფიქრობ რა გავაკეთე წინა ცხოვრებაში ასეთი,რომ ახლა იმ ადამიანებით დამაჯილდოვა ვინც ჩემს გარშემო არიან.მყავს მშობლები,რომლებსაც ძალიან ვუყვარვარ და არ აქვს მნიშვნელობა რა სულელური აზრი უნდა მომივიდეს ისინი მაინც გვერდში მიდგანან.არც მაშინ

თავადის ასული

-მაპატიე, გულწრფელად.-თითქოს რაღაცის თქმა უნდოდა და ვერ მიბედავდა. -არაფერია, ჩვენ ხომ მეგობრები ვართ.- ველოდი უარყოფას და წამი საუკუნედ გაიწელა სანამ პასუხს გამცემდა. -ანა, მეგობრები ნამდვილად არ ვართ. სახლში შევიდეთ გაცივდები. შენი სვანი კი თავის