პირობითი სიყვარული (თავი 7)

სახლისკენ გზა ნინასთვის გაუთავებელი აღმოჩნდა. მანქანის ფანჯრიდან თებერვლის ნაცრისფერ ქუჩებს უყურებდა და ვატოს ის თავხედური მზერა თვალებიდან არ ამოსდიოდა. ელენეს ლამის მუხლებში ჩაუვარდა, ოღონდ დღეს ჩემთან წამოდიო, მაგრამ გოგოს დედამ სასწრაფოდ სახლში

პირობითი სიყვარული (თავი 6)

შავტუხა პირდაპირ სამზარეულოსკენ გაემართა. კაბის გრძელი კალთა იატაკზე შრიალებდა, რაც ამ მკვდარ სიჩუმეში კიდევ უფრო გამაღიზიანებლად ისმოდა. შუქი აანთო და კარადების გამოღება დაიწყო. ერთი, მეორე, მესამე... თითები უთრთოდა. ამ უცხო სივრცეში ვერაფერს

პირობითი სიყვარული (თავი 4)

თერთმეტს ათი წუთი აკლდა. ნინას ოთახში ჰაერი ისე იყო გაჟღენთილი წასვლის მოლოდინით, რომ სუნთქვაც კი უჭირდა. ოთახის შუაგულში ორი დიდი, შავი ჩემოდანი იდო. გოგონა ფანჯარასთან იდგა, თითებით ფარდის კიდეს ჩაბღაუჭებოდა და ეზოს გადაჰყურებდა. ეცვა უბრალო,

პირობითი სიყვარული (თავი 3)

31 იანვრის დილა თბილისის გარეუბანში მდებარე მდიდრულ ვილაში ისეთივე გამაღიზიანებლად მოღრუბლული გათენდა, როგორც ნინას განწყობა. სახლი, რომელიც საგანგებოდ ქორწილისთვის იყო დაქირავებული, თეთრი ყვავილებით აევსოთ და ნინას თვალში ეს ყველაფერი საშინელ

პირობითი სიყვარული (თავი 2 - 3)

აბაშიძეების სახლი, ჭავჭავაძეების ციხესიმაგრისგან განსხვავებით, სინათლით იყო სავსე. აქ კედლები არ გთრგუნავდა: პირიქით, დიდი ვიტრაჟებიდან შემოსული მზის შუქი ნაზად ეცემოდა ღია ფერის ხის იატაკს, სადაც წლების განმავლობაში დაგროვილი მოგონებების სურნელი

პირობითი სიყვარული (თავი 1)

ნინა გაოგნებული უყურებდა მამას. ის ვერ იჯერებდა, რომ კაცი, რომელიც მას ყოველთვის „პრინცესას" ეძახდა, ახლა ასე დაუნდობლად უსვამდა ხაზს მის უსუსურობას. "შენ ამას არ იზამ..."- ჩაილაპარაკა მან, თუმცა ხმაში დარწმუნებულობა აღარ ჰქონდა.