არ დაბადებული მე

ამაოდ ველოდი დღის შუქის ნახვას უმანკო ხატად რომ ჩავისახე ჯერ არ ცოდვილი ვერ ნაკვთ ნაძერწი რატომ მაქციე სამოთხის ბარგად

,,მე''

„ჩემი სიცოცხლე მოვათავსე არა გულში, რომელიც ტყდება, არა გრძნობაში, რომელიც ჩლუნგდება, არამედ ტვინში, რომელიც არ ცვდება. მე ყველაფერს იმიტომ მივაღწიე, რომ ბოლოს ყველაფერი უგულვებელვყავი.“და ბოლოს ყოველთვის გავაკეთებ იმას

მე ამ ლექსს არ ვუწერ ზამთარს

მე ამ ლექსს არ ვუწერ ზამთარს, რომელსაც აკლია სიცივე და არ ვუწერ ტყის ველურ მარწყვს და არ ვუწერ თოკზე გაკიდულ ტანსაცმელს

მე შენთან უნდა ვყოფილიყავი

ცხოვრება ყოველთვის უსამართლო არ არის,მაგრამ იმდენად მტკივნეულ უსამართლობას გაგრძნობინებს ,უბრალოდ რთულია დავიწყება. 13წლის ასაკში იმაზე ფიქრი,რომ მყოლოდა ვინმე შეუძლებელი იყო ჩემთვის. მთელი ბავშვობა სპორტზე მქონდა ყურადღება,ტანვარჯიში ერთადერთი რამ

მე შენ არ გიცნობ...

მე შენ არ გიცნობ, გაზაფხულის ადამიანო... კუთხეში მიყრილ ნივთებთან მივდივარ, ვიჩოქები და შენს ნახატს ვაკვირდები. ლურჯი, ნაჭრის შარვლიდან ფუნჯს ვიღებ და ერთხანს ნიკაპთან მიმაქვს, თან წითელ საღებავს თავსახურს ვხსნი და შენს ნახატზე ვასხამ.

მე შენ შეგიყვარე

მე შენ შეგიყვარე, ჩემში შეგიფარე... სულში აღმოცენდი, როგორც ლოცვით - სიტყვა და მზის სათბილულებს... ცა რომ კვლავ აცოცხლებს, გული გააოცებს - გრძნობამ ასე მითხრა.

ის იდიოტი , მე კი გიჟი (6თავი)

მათი ამბავი გრძელდება და ძალიან საინტერესო ამბავიც მოხდება ... ახალი პერსონაჟიც გვხვდება.ჭიქები გაიტანეს და ანგარიში მოგვიტანეს . ლუკამ ელში აიღო ანგარიში , ფული ჩადო და მიმტანს გაატანა.ავდექით , ლუკამ , როგორც ჯენტლმენმა კარი გამიღო.

ქარი და მე : დიალოგი ქარიან ამინდში

ომი და ჭიდილი: ქარი ჭადარს აშრიალებს, ახლოსაა განა შორი , უნებურად მაჟრიალებს, ვარ ვნებისგან განათოში, ძებნას გიწყებ, ძლიერ ვიწყენ ჩემს გულში რომ თამაშობდი... -დაივიწყე,-მეუბნება შემოდგომის ქარაშოტი.

მე არ დამისრულებია...(XV თავი)

ცანცარს და მაიმუნობას, რომ მოვრჩით ავდექით, ჩავიცვით, ნიას საუზმე გავუმზადე. გაბრიელს მძღოლმა მოაკითხა, არ უნდოდა წასვლა ამას ვგრძნობდი. სანამ წავიდოდა მილიონჯერ მაკოცა, მიუხედავად იმისა, რომ ნახევარ საათში შევხვდებოდით. გაბრიელი წავიდა, ნიამ

მე და ის

ყელს გიმშვენებს ოქროს ძეწკვი,ჩემს ხის ჯვარს კი დასცინიან ვითომ მორწმუნე ხალხი.გაყინულ ხელებს ვითბობთბილი სუნთქვით,შენ კი გამათბობელს ვერ შორდები. სახეს გილამაზებს მაკიაჟის გროვა ჩემსას ატყვია მწუხრება ტონა.შენ ბრაზობ მამაზე,თანხა ცოტა რომ მომქცა.მე