წამოდი მზესთან
და თუნდაც არ იყოს გაბედვა ადვილი...მეწვიმე
გრძნობისგან დაცლილს ამესახე მიმკრთალ ღიმილად...ხანდახან
მგონია არც ვარ და ჩემს ამბავს ვიღაც იგონებსნანგრევები
მე დავიღალე და გული ჩემი მოჰგავს ნასახლარსასე მგონია...
და ერთმანეთის არსებობა გვეიმედება, არ გვეშინია ფანჯრებს მიღმა ავი ქარების...სახლის ჩემი ნახევარი (სრულიად)
მარტივი ოცნება მქონდა, სახლი მინდოდა მიკარგულ მთებში, სადმე ხალხისგან დაცლილ სოფელში, კომუნიკაციებისგან მოწყვეტილ მყუდრო ადგილზე. და ერთ დღესაც შანსი მომეცა ეს ოცნება ამეხდინა.მზე მინდა
ქარი ფლეთს აფრებად გაფენილ ოცნებებს. გაფრენილ წამებსაც სცოდნიათ წუხილი.ბედნიერი დასასრული (სულ)
ნიძლავში წაგებული ამბავია))) მაგრამ მაინც მგონია წაკითხვად ღირს)))***
დროს ვიმსხვრევ თითებში, როგორც წვრილ ლოლოებს ზამთარში ვამსხვრევდი.მისი ქალიშვილი (სულ)
სიჩუმეს, მყუდროებას და სიმშვიდეს ჰაერთან ერთად ვსუნთქავდი და მის მკლავზე თავდადებული ვგრძნობდი, როგორ იშლებოდა ჩემს სხეულში მილიონობით ყვავილი. თავიდან ვიხსენებდი რამდენად საოცარი გრძნობაა, საკუთარი არსების იმ ადამიანით ავსება, ვინც შენი სამყაროსტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.


თქვენი აზრით, ქალებისთვის, რა ასაკშია მიზანშეწონილი დაოჯახება?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.

