ია'სამნის_ფერი

სევდა მოერია გრძნობას. ახლა... ია_სამანია სერი. ახლა გადაიღებს წვიმაც... მაგრამ დაიწყება შტორმი. ჩემი არაფერი შეგრჩა. გარდა ია'სამნის_ფერი. ფიქრით განისლული ზეცა თვლემს და არად აგდებს სევდას. წამით შერხეული კაბა,

ჩემს სიყვარულს

გიორგობა დღეს მე შენზე ვფიქრობ უბრალოდ შენზე მწუხარედ ვიგრძნობ ამ სიყვარულით მე ისევ ვგიჟობ შენ სიყვარულო მე არ დამინდობ?

ნამიან ქარით მაგ თვალების ფერება მინდა!

ნამიან ქარით მაგ თვალების ფერება მინდა და სიყვარულის ქალღმერთისგან ერთი ამბორი, შენ ჩაგაბარე რაც რამ სადმე მოვნახე წმინდა სხვას არაფერს გთხოვ, წამაშველე, შენი ამბორი..

მოხეტიალე სული!

ახლა კი არავინ არავინ აღარ ვარ მე ჩემი თავი აღარ მეკუთვნის ერთმა უეცრად ცხოვრება წამართვა თან კი წაიყოლა მან ჩემი გული

ისევ გაწვიმდა

ისევ გაწვიმდა და მომიშუშა გულის იარა ქარიც ჩადგა და ოჰ, დამაწყნარა მე ამ ნიავმა

რადგან დამღალა ...

შემომღაღადებს მოცინარი სიზმრების ვნება, რომ ვზივარ გზაზე და არეულ ფიქრებს ვალაგებ და თითქოს დახშულ სივრცეებში მიწევს ცხოვრება, რადგან უენო ერთგულება შერჩათ ალაგებს,

წამით.

ყოველთვის არა... ზოგჯერ მხოლოდ და ისიც წამით პატიმრები ტირიან ღამით. მალავენ ცრემლებს და სიბნელისას ელტვიან კალთას. როცა რჩებიან მარტოდმარტო საკუთარ თავთან.

პირველ მუზას

ერთადერთი ხარ ვინც ამ მიწაზე სიყვარულით მე მადარდიანებს ერთადერთი ხარ ვინც სიყვარულზე ალბათ ხანდახან მაფიქრიანებს

მსოფლიოს

აჩუქეთ პატარებს იმდენი ბუშტები, გაბერონ და მერე აფრინდნენ ზეცამდე.. უთხარით მოჩხუბრებს: დაწიონ მუშტები, დამყარდეს მშვიდობა სულ ყველგან, ეცადეთ.

....

მე შეიძლება კარგი მთამსვლელი სულაც არა ვარ და შეიძლება სხვისთვის ვერასდროს ავალ მწვერვალზე, შენ შეიძლება მიუწვდომელ ამ მწვერვალს გავხარ