მარტოსული კაცი

ზოგჯერ მარტოვარ ზოგჯერ არა ვფიქროობ ჩემთვის წარა მარა დავდივარ, დავცურავ, დავფრინავ, გიჟი ვარ მარტოსული კაცი ვარ. განსაკუთრებით, ცხოვრება არ მექცევა თემა ბედნიერება მე არ მეხება, თითქოს არავინ მიცნობს არადა მიცნობენ, არავის ვალი არ მაქვს მაინც

რა ძნელია დაივიწყო წყენა

რა ძნელია უღალატო პრინციპებს სიყვარული როცა მოსვლას გიპირებს რა ძნელია ჩაეხუტო სხვას სხვას რომელიც არაფრით ჰგავს მას

***

რეალობაა თუ ილუზია ილუზია მარადისობის მარადისობა უსასრულობით საზღვრებს გარეშე დაუფარავი გრძნობებით სიცრუის გარეშე უცნობი ფიქრებით თავისუფლების სურვილით

მომიარე

მოდი, მომიარე ისე შენებურად სულში გამყინოს და ზეცაც აილეწოს მოდი, მომიარე ისე ნაზმანუკად ხელი შეგახო და მერე გავილექსოთ

სიყვარულს გაფიცებ ...

სიყვარულს გაფიცებ, ამ ზეცას გაფიცებ, უშენოდ არასდროს დატოვო ფიქრები მე ვერ დავამტკიცებ, კვლავ ვერ დავამტკიცებ თუ მაინც დამტოვებ, - რომ კვლავაც ვიქნები..

გრძნობების ქარტეხილი

სიტყვით უთქმელი გრძნობა მიყვარხარ, გრძნობების მიერ შესხმული ფრთები... ისევ დუმილი... ისევ მიყვარხარ... ისევ შენთვის ძგერს ეს წმინდა გული...

უფლება მომეცი

....უფლება მომეცი შევცვალო სამყარო,ლამაზ ფერებში შენი თავი დავხატო უფლება მომეცი ყველაფერი მოგიყვე ასე ვეღარ ვიარსებებ მეტს ვეღარ მოვითმენ უფლება მომეცი გაჩუქო ჩემი გული, შეიძლება გატეხილი შეიძლება დატანჯული,

დამინაოჭდა....

ახლა რომ ვხდავ ჩემთავს სარკეში ვეღარ ვცნობ უცხო ნაკვთბინმიჩანს, არადა მხოლოდ ამ შემოდგომომას მე ოცდა ერთის უშენოდ ვხდები. გამიუხეშდა გული უგრძნობი , და მაინც მტკივა დრო გამოშვებით , ყვრლაზე მეტად მაშინ მჭირდები როცა ქუჩაში სხვებში მეშლები.

სიყვარული უძლეველია

სიყვარული რომ დაწყებულია და ის უბრალოდ რომ ნამდვილია ვერვინ დაანგრევს ვერვინ განაგებს მას ხელიც რომ ჰკრან ვერვინ წააქცევს

შენი ნათელი, ტანჯული სახე,

შენი ნათელი, ტანჯული სახე, შუბლზე წითელი,სისხლის ლაქები, შენი სხეული, მძაფრ ნაწამები, შენი თვალები, სითბოთი სავსე,