სად წყდება ზღვარი?!

გზებს მივსდევ სადღაც, არ ვიცი შორით მთა მოსჩანს, უღრუბლო ზეცა მე შენი თვალებით ვხედავ სამყაროს სად წყდება ზღვარი ვიცოდე ნეტავ ფიქრებში გხატავ, გეხები ნაზად საფიცარს ვეტრფი ცოდვაა განა?! ჩურჩულით გკითხავ

მე მოგცემ ყველაფრის უფლებას

_მე მოგცემ ყველაფრის უფლებას, შენ ცდილობ სულაც არ დამინდო_ ამ დილას ნისლები უხდება, ეს სევდაც უხდებათ ამინდებს

ჯეჯილის ვარდი

სხივს გავყევ, მზეს ჩავყევ, ერთსა მას გზათასა, ნათელსა ქუესკნელსა მას ცასა ცათასა, კარიბჭით სოფლად ანდრიას, მათესა, უფალმა ჯეჯილში ვარდი დათესა.

ამერიკა

ალბათ მალე გეტყვი მენატრები ამერიკა. ვეცდები,რომ არ დავიწყო უცებ დიდი ისტერიკა. ალბათ ხშირად წავალ მე მორფეოსისვსასახლეში. და იქაც ვეცდები,რომ არ ვიძახო ამერიკა.

ჰალილუია

ახალწლის ღამით, შენს მორთულ ძეწნად, მე შენს მუცელში მთვლემარე ბავშვი,სიცოცხლისათვის გავჩნდი ამ ქვეყნად,და საიდუმლო ფერები გავთქვი. მთვარემ ვარსკვლავნი ცისფერ შრეთა რკალში დატია,მე შენი სითბოს წარუშლელი დაღი მატყვია,

და სადმე..

მე შენს თვალებში მარტოობის დავმარხე სევდა, მე შენზე ფიქრში ჩემს დემონთან მოვიგე ომი, შენი სურნელი როგორც ბედი ყველგან თან მდევდა, შენა ხარ ჩემი ლეკვი სწორი მამაცი ლომის..

ლექსივით

წუთებს მნიშვლენოვანს ძმობას დიდ ფასიანს ტრფობას დაუვიწყარს ვინც კი ძვირ-ფასია

ნიკა ძამიაშვილი — ფსიქიკური ჯაზი / პარეიდოლია

"..და ვგრძნობ ჩემში შემოდის ანამორფოზი, ყველანაირი სასმელის ან ბოლის გარეშე, ტვინი მერევა ქმედებით, მუსიკით, კინოთი, გრძნობებით.. მარტო ვარ, მარტო ვარ, მარტო ვარ, ფსიქოზი."

***

რთიღა დამრჩა ღმერთისთვის ნატვრა ოცნებას სულთქმად გაეფანტა კვალად ჩემი სამყარო შევქმენი თვითონ გულით დამყავდა ბოროტი ვითომ

ნიკა ძამიაშვილი — სინესთეზიური აბსტრაქცია

"ილუზიაა, ყველა ის შეგრძნება, რომელიც დელტა ტალღის დროს კომით გათიშულმა განვიცადე, რადგანაც მწამს — იმ სიზმრებშიც ჩვეულად შენ ისახებოდი"...