ალუბლისფერი საღამოები

ათასი ღამე,შვილმკვდარი დედა მისამძიმრება და გლოვის სუნი.. მშობლის თვალებში კიაფობს სევდა ცხედარი მიწას და უფალს სული!

*******

ფიქრებმა მოიტანა ღელვა ღამეს ნაცრისფერი დაჰკრავს, ფიფქებმა გადაფარეს სევდა ფიფქებმა გადაფარეს განცდა.

დეპრესია

რაღაც უცნაურ ვდგავარ გონებაზე, ფეხით დავდივარ ამ ეკლიან გზაზე, თითქოს დაღლილობა დამტყობია ხმაზე, მარტო სული ვარ მიტოვებულ

ემოცი

მე მიყვარს შენი ჭამა,სმა,ძილი, მე მიყვარს შენი გაპარსვა პირის, მე მიყვარს შენთან უბრალოდ ჯდომა მე მიყვარს შენი ყურებით ტკბობა. ჩახედვა შენი მწვანე თვალების

ოცნება

ნოემბრის წვიმის, სუსხიან ღამეს, უხდება შენი ღიმილი ნაზი, შენი სილამაზით მთვარე მოხიბლული, ზეცას წრეს ურტყავს ვით მთვრალი კაცი!!

Covid-19(ეპიგრამა)

ხალხი შეუწუხებია ამ მძვინვარე კოვიდ ცხრამეტს და ეს ხალხი „გონიერი“ ფიქრობს, რომ მას უმალ დაჰფლეთს. მან მოიცვა ეს მსოფლიო, შეეყარა კვლავ მეტს და მეტს, მაგრამ თურმე მედიცინა ვაქცინით მას მალე გაჭ....ტს.

უდაბურ გზებზე

უდაბურ გზებზე მუვუყვებით ყველა, ჩამომდნარ მთებზე მივაბიჯებთ მძიმედ, ნუ თუ ყინვაში ისევ შეგვწევს რწმენა?! ნუ თუ მდინარეც მოგრიალებს მღვრიედ?!

ვიცი შევიშლები

ვიცი შევიშლები თუ გადაგიყვარდი, თუკი ძველებურად აღარ შემიჩნდები, თუკი სიზმარშიც კი ვეღარ დაგინახე, ვგრძნობ რომ უშენობით,ვიცი შევიშლები.

შებინდება

ეს ის ჟამია როცა ბულბულის სტვენა ტოტიდან შემოგესმება, ეს ის ჟამია, როცა ჩურჩულით საყვარლის ფიცი შენს გულს მოსწვდება;

ფანქარი

როდესაც წავა გზები ამ ფანქრის, მაშინ მოგვცემს რაც ვერ მოუცია. ფანქარი თურმე უწყვეტად დაჰქრის და დაუწყია რევოლუცია. როდესაც წავა გზები ამ ფანქრის, ჩვენ გავიხსენებთ რაც მას ჰქონია. ბევრ ჭუჭყს და ნაგავს ის დღეს გზად დაყრის, რადგან ეს ასე სწორი