დუმილის ფასი(6-7)

— ბავშვობაში... დეიდაჩემს ერთი ძველი ფოტოალბომი ჰქონდა. სულ მეუბნებოდა, ძველი ფოტოები ადამიანებს იმაზე მეტს ახსენებენ, ვიდრე თვითონ გვგონიაო. ერთხელ ვკითხე, რატომ ინახავდა ერთ კონკრეტულ ფოტოს ცალკე, სქელ წიგნში ჩადებულს-მეთქი. მითხრა, იმ ფოტოზე

"სიყვარული თვით რაფლეზია" (+18)

მამაჩემმა ნოა ბრეგვაძეზე დაწყო საუბარი - ბიზნესმენზე, რომელიც რამდენიმე თვის წინ ამერიკიდან დაბრუნდა და წითელი ვარდებით ცდილობდა ჩემს ყურადღებას. იმ წუთში მივხვდი, რომ ეს შეხვედრა კარგს არაფერს მოიტანდა, რადგან წარსულის ჩრდილები ზუსტად მაშინ

ბედის ირონია 26 თავი

მაქვს! -რატომ გიჟდები? მხოლოდ 5 დღე და ბაღში აღარასდროს წავა! -მაინც შენსას აწვები -სამახსოვროდ დარჩება სურათები, თან მარტო ვაჩეს ხომ არ გამოვაკლებ ამ ღონისძიებას? -კარგი გავიგე! -როგორც იქნა! -ფული გააქვს? -კი მაქვს მამაშენმა მომცა.

ბედის ირონია 25 თავი

ნორმალური პირობები გაქვთ აააქ? -რომ გითხრა კარგად ვარ მეთქი დამიჯერებ? -4 წელი გამოხვალ-მისი გამხნევება სცადა ბარბარემ -ხოოო, სულ რაღაც 4 წელი და გამოვალ

გულის ამოძახილი (სრულად)

ბალახვანის ცენტრში, წერეთლის ქუჩაზე, სადაც ძველი ქუთაისის ხიბლი თანამედროვე ქალაქის ხმაურს ერწყმოდა, დილა ყოველთვის განსაკუთრებული იყო. ქუჩის ორივე მხარეს ჩამწკრივებული სახლები, აივნებიდან გადმოყუდებული მწვანე მცენარეები, პატარა მაღაზიები და

ღამისფერი განთიადი (ნაწილი-1)

— რაზე ამბობ? — მას შემდეგ არ ჩანხარ, რაც შენ და ანდრო, ცხენით ერთად მობრძანდით სახლში, — თავისი ოთახისკენ გაუძღვა იგი ლინდას. — არ მეტყვი რა ხდებოდა? — მშვენივრად იცი რაც ხდებოდა. რომ მოვედით, ფანჯარაზე დასაბერტყი ლეიბივით იყავი გადმოფენილი.

დუმილის ფასი (4-5)

ანამ პროკურატურის ფანჯრიდან თბილისის ქუჩას გახედა. შენობის ქვემოთ, სველ ასფალტზე, მანქანების ფარებიდან წამოსული შუქი გრძელ, მერყევ ხაზებად იშლებოდა; ტროტუარზე კი ადამიანები — ზოგი აჩქარებული, ზოგიც ფიქრიანი ნაბიჯით , თავშესაფრის ძებნის ნაცვლად,

დუმილის ფასი (თავი 2,3)

პოლიციის მოსვლიდან თითქმის ოცი წუთი გასულიყო. რამდენჯერმე უკვე მოუყვა ახალგაზრდა,თვალებაღვრემილ გამომძიებელს, როგორ მოვიდა დილით ბატონ გიორგისთან, როგორ არ უპასუხა მან ზარს და როგორ აღმოაჩინა, რომ შესასვლელი კარი ბოლომდე ჩაკეტილი არ იყო. ყოველ ჯერზე

დუმილის ფასი (თავი 2,3)

პოლიციის მოსვლიდან თითქმის ოცი წუთი გასულიყო. რამდენჯერმე უკვე მოუყვა ახალგაზრდა,თვალებაღვრემილ გამომძიებელს, როგორ მოვიდა დილით ბატონ გიორგისთან, როგორ არ უპასუხა მან ზარს და როგორ აღმოაჩინა, რომ შესასვლელი კარი ბოლომდე ჩაკეტილი არ იყო. ყოველ ჯერზე

ოჯახის ჩრდილში (სრულად)

ამ ისტორიაში არ არიან ცუდი პერსონაჟები, აქ არ არის ერთმანეთის Მტრობა და შური, აქ მოყვანილი პერსონაჟები არიან მაგალითი იმის თუ როგორები უნდა ვიყოთ ადამიანები.