განწირული პაიკი, თავი 12

ლუკა შორიდან ადევნებდა მათ ცეკვას თვალს. საკუთარ დაბადების დღეზე ასეთი სევდიანი გამომეტყველებით ადამიანს იშვიათად თუ ნახავდით. მიხვდა, რომ სიყვარულისთვის ბრძოლა ისე წააგო, მონაწილეობის შანსიც კი არ მისცემია. მაგრამ ლილის არაფერი შეუმჩნევია, არც

Rikako - ღრუბლისფერი [ სრულად ]

ისევ ისე აცვია ახლა. მწვანე პულოვერი, შავი, ფაშფაშა ქვედაბოლო და წითელი კედები. მიკვირს, რამ აიძულა ის გოგო მოეკლა... მაგრამ არ მაინტერესებს. მთავარია ჩემთანაა, მთავარია რიკაკო მე მეკუთვნის. ჩემი აბსტრაქციაა, დიდი ხნის დაკარგული აბსტრაქცია, რომელიც

"თუ ბედისწერა..." (ნაწილი I)

ზოგჯერ ცხოვრება ყველაზე მნიშვნელოვან ადამიანებს მაშინ გვიგზავნის, როცა არაფერს ველოდებით...თუმცა... "იმ დღეს, როცა შენ გაგიცანი, წარმოდგენაც არ მქონდა, რომ ჩემი ცხოვრების ყველაზე ლამაზი ისტორია იწყებოდა.არ ველოდი, რომ ცხოვრება, რომელსაც დიდი ხნის

ფერფლიდან ფენიქსამდე - თავი 2

ალბათ ადამიანები ინსტინქტურად გრძნობენ იმ უხილავ მიზიდულობას, რომელიც მათ შორის იბადება, მაგრამ მანამ ვერაფერს ხვდებიან, სანამ ბედისწერა ერთმანეთს პირისპირ, მარტო არ დასვამს. ბედისწერამ კი დიდხანს არ დააყოვნა. გზის პირას გაჩერებული წითელი „ფორდის“

განწირული პაიკი, თავი 11

გიორგიმ თავი მის თმაში ჩარგო და ღრმად შეისუნთქა. ისე კომფორტულად მოთავსდნენ, თითქოს მთელი ცხოვრებაა ასე გვერდი-გვერდ სძინავთ. თითქოს, დიდი ხანია მათი სხეულები იცნობენ ერთმანეთს.

"სიყვარული თვით რაფლეზია"

სიმართლე გითხრათ, ის აღარ გამოჩენილა და მეც თავი არ შემიწუხებია მისი გახსენებით. ვბრაზობდი, მაგრამ ჩემი ბრაზის დამალვა შემიძლია... მისმა გაქრობამ სულ გამიქრო სურვილი იმის, რომ მასთან რამე გამომივიდოდა... ახალი პაციენტები მივიღე, წყვილთა თერაპია. ხომ

Წარსულსა და მომავალს შორის თავი 1

ჩვენ ადამიანები ხანდახან ვფიქრობთ, ის, რაც იყო, უკვე წარსულია და დავიწყებას მიეცა, მაგრამ ასე სულაც არ არის. შეიძლება ისეთ დროს გაგვახსენოს ჩვენმა წარსულმა ყველაფერი და დააყენოს ყველაფერი თავდაყირა, გაოცებაც კი ვერ მოვასწროთ.

წითელი სახლის ლანდები (თავი IX-X)

-ისეთს ვერაფერს გამიკეთებ, მამაჩემი რომ შეაწუხო რამენაირად, - თქვა მშრალად, - ვერც ისეთს, თვითონ რომ არ ჰქონდეს ჩემთვის გაკეთებული. მიუახლოვდა უცნობი. ცხვირით ეხებოდა მის სახეს თითქმის. ხელით წაეტანა კასის მკლავზე. ცივმა, უცხო თითებმა კანზე ისე

ბედის ირონია 16 თავი

საშინლად დაიძაბა მარიამი როცა გეგა დაინახა. ,,10 წუთი" ,,მხოლოდ 10 წუთი უნდა გავუძლო ამ ყველაფერს" გაიფიქრა და აკანკალებული ხელები მაგიდის ქვეშ ჩამალა.

"რუკის გარეშე გავლილი გზა"

მოკალათდით...დღეს ერთ უჩვეულო მოგზაურობაში უნდა გამომყვეთ. მოგზაურობაში, რომელიც არც რუკებზეა დატანილი და არც წინასწარ შედგენილი მარშრუტით მიედინება...მისი პირველი გაჩერება ერთი ჩვეულებრივი კაფეა, სადაც ყველაფერი შემთხვევით იწყება. შემდეგ მოდის