ჩემი პირადი მცველი 8

იგრძნო ალექსანდრემ ეს წამი…იგრძნო და სათავისოდ გამოიყენა.წამში გოგოს ყელზე გადაინაცვლა მისმა ხელებმა და იქ გაჩერდა რამდენიმე წამს…მისი მზერა კი მოწყდა ანც თვალებს,რომლებიც ასე აგიჟებდნენ…

გზა შენამდე (თავი მეორე)

- არც სახელი ვიცი შენი… არც გვარი. დაგკარგე პატარა ქალო. - დივანზე ჩამოჯდა, ფეხები სკამზე შემოდო და თავი უქან გადაწია. რაღაც უცნაურს გრძნობდა მოსე დადვანი. რაღაცას რაც უფორიაქებდა მთელ არსებას. უცხო იყო მოსესთვის ეს შეგრძნება. არ სჩვეოდა დარდი

გატეხილი გულები (თავი 5)

იმ ღამეს დენი ჩემთან დარჩა მაგრამ არაფერი მომხდარა უბრალოდ ჩაგვეძინა ანასტასიას მოსვლაც კი ვერ გავიგონეთ ჩახუტებულებს გვეძინა სავარძელზე დილით მაღვიძარამ გაგვაღვიძა როგორც კი თვალები გავახილე დავინახე როგორ მიყურებდა დენი მომღიმარე სახით სახეზე

"კასიანა" (თავი VI)

ჰენრიმ ჩაიღიმა და იანეს ხელი გადახვია, როცა ეზოში ატეხილი ჟრიამული ცოტათი ჩაცხრა. ​— ახლა კი, სტუმრებო, შინ შემოდით. კორონაციამდე ჯერ კიდევ სამი დღე გვაქვს. მინდა, რომ ეს დრო დასასვენებლად და ჩვენი მხარის გასაცნობად გამოიყენოთ. იანე მთელი კვირაა

თილისმა (6 თავი)

კიბეები სულმოუთქმელად ჩამოვირბინე და ატალახებულ, თოვლგამღვალ ქუჩას თავდაჯერებულად გავუყევი უახლოესი გაჩერებისკენ. ავტობუსის ლოდინში კვლავ მისი ხატება ამედევნა. ვცდილობდი ის წამი წარმომედგინა, როცა მის სახეს ავტობუსის ფანჯარაში მოვკარი თვალი.

გზა შენამდე (თავი პირველი)

ტიროდა თბილისი. ქალაქი იქცეოდა ცრემლად. შეშინებული ოჯახები მთელი სიჩქარით მიისწრაფოდნენ სახლებისკენ. მანქანები მინების წმენდას ვერ წყვეტდნენ, უჭირდათ დანახვაც გზის. დიდი ხანი იყო გასული მას მერე რაც ასე არ უწვიმია დედაქალაქში. ბობოქრობდა ცა. ის კი

გატეხილი გულები (თავი 5)

იმ ღამეს დენი ჩემთან დარჩა მაგრამ არაფერი მომხდარა უბრალოდ ჩაგვეძინა ანასტასიას მოსვლაც კი ვერ გავიგონეთ ჩახუტებულებს გვეძინა სავარძელზე დილით მაღვიძარამ გაგვაღვიძა როგორც კი თვალები გავახილე დავინახე როგორ მიყურებდა დენი მომღიმარე სახით სახეზე

ჩემი პირადი მცველი 7

ნიცა კი არ ჩერდება,დაუზოგავად ასხამს წყალს,იქამდე სანამ არ მობრუნდა. მიუახლოვდა,ორივე მაჯაში მოკიდა ხელები,ზურგს უკან თავისავე წელზე დააწყო და მისი ხელებიც იქვე დატოვა,არ მოაშორა.ასე მოექცა მის მკლავებში გოგო.

ჩემპიონი (ნაწილი 15)

მარიამს ბევრი აღარ უფიქრია, როგორც კი ირაკლის სიტყვები გაიგო, თითქოს ყველაფერი წამში გაქრა - ვარსკვლავები, უდაბნო, ღამის სიჩუმე, ის კოცნა, მისი სურნელი, ირაკლის მკერდზე დახატული საკუთარი თვალი...ყველაფერი..

დაუსრულებელი ისტროია ( მეშვიდე თავი )

- ტირილი , რომ არ მჩვევია კარგად იცი , ნანუ - გაუღიმა გოგონას და დაამატა მშვიდად - მაგრამ უბნის ამბები, რომ ძალიან ჩამოშორდა ჩემს თვალთახედვას ფაქტი სახეზეა და უცნაურია. ბოლო სიტყვებზე ლენას გაუსწორა მზერა ბიჭმა.