ბედის’წერა(6)

დედა ნინას იცნობ ,მაგრამ ახალი სტატუსით პირველადაა ამ სახლში .ჩემი ცოლი ნინა -ჩემოდნები შეიტანა და დედას მიმართა -სრული უბედურებისთვის ამ ოჯახს ნინა აკლდა რძლად

კაპიტანო, გამიძეხი რაჭისკენ.. ( სრულად )

-ჟუჟუნა რას აპირებ ? - იმედგაცრუებლი ხმა, რამე არ ჩაიდნო და კიდევ არ შემარცხვინო თვალებით.. მხარზე მომკიდა ხელი.. -ჩემი ქორწილის დღეა დედა, რასაც მინდა იმას გავაკეთებ, გამატარე..- ჩოჩქოლი მესმის, ჯერ სხვებს ვერც კი ვხედავ, როგორც კი დამინახეს

ზავი საკურთხეველთან [თავი 7]

ასე ნუ მიყურებ,-ჩუმად ჩაილაპარაკა ანინემ. -როგორ გიყურებ? -თითქოს რაღაცის გაკეთებას მიპირებ. ანდრეის ტუჩის კუთხეში ღიმილი გაეპარა. -შეიძლება გიპირებ კიდეც. ანინემ თვალები მოჭუტა: -ანდრეი... -რა? -ისევ ისეთი ხდები. -როგორი? -აუტანელი.

ზავი საკურთხეველთან [თავი 6]

სიჩუმე ჩამოვარდა,ანინეს ჰაერი აღარ ჰყოფნიდა: -ანუ ეს ყველაფერი..., - ხმაში კანკალი შეეპარა, - ქორწილი... ოჯახების შეთანხმება... ჩემი ცხოვრება... ლევანმა მაშინვე გააწყვეტინა: -თავიდან ასე იყო, მაგრამ ახლა ყველაფერი ისე აღარ არის.

ზავი საკურთხეველთან [თავი 5]

იმ ღამეს პირველად იცინეს ერთად, არა იმიტომ, რომ ქორწილ ბედნიერი იყო,არამედ იმიტომ, რომ ამ ყველაფრის მიუხედავად, მათ შორის რაღაც ძალიან ნელა იცვლებოდა. ორივეს ეშინოდა იმის აღიარების, თუ რა შეიძლებოდა ეს ყოფილიყო.

ზავი საკურთხეველთან [თავი 4]

ანდრეი მანქანაში იჯდა და მათ უყურებდა. ბიჭმა ანინეს ხელი ჩამოართვა, შემდეგ კი ისე გაუღიმა, როგორც ადამიანს, რომელსაც დიდი ხანია იცნობდა.ანდრეის მზერა გაუმკაცრდა, მოულოდნელად მიხვდა, რომ ლევანის მიმართ გაღიზიანება არაფერი იყო იმასთან შედარებით, რასაც

ზავი საკურთხეველთან [თავი 3]

შენ თვითონ მითხარი, რომ ჩემს შეშინებას არ აპირებდი. ანდრეიმ ყბა დაჭიმა. ლევანმა გახედა და ჩუმად ჩაიცინა. -მგონი, ბოლოს და ბოლოს იპოვე შენი მარცხი, ანდრიუშა. ანდრეი გაჩერდა. ნელა შემოტრიალდა.

ზავი საკურთხეველთან [თავი 2]

-რამდენი ხანია მანდ დგახარ? — ცივად ჰკითხა კაცმა. -იმდენი ხანი, რომ დავრწმუნებულიყავი ჩემზე სხვებთან ისე ლაპარაკობ, თითქოს საერთოდ არ ვარსებობდე. ანდრეის წარბი ოდნავ აეწია. ანდრეი რამდენიმე წამით ჩუმად იყო. -ჩამოდი. -ბრძანებაა? -თხოვნაა.

ხუთი წამი (თავი 6)

– მეხუმრები? უცნობს ცოლად როგორ გავყვე? ან ეს ხომ სულელური იქნება?! – ყველა გაგიჟდება! – ამას ყველას გამო აკეთებ? ან საერთოდ სერიოზულად საუბრობ? - არასერიოზული ნამდვილად არ ვარ... - ორი კვირა გავატარეთ ერთად მხოლოდ!

ბედის ირონია 24 თავი

მისი კითხვა უპასუხოდ დატოვა ზურამ და კარგა ხნის სიჩუმის მერე მაქსიმალურად მშვიდი ტონით უთხრა -ზუსტად არ ვიცი შენ და მარიამს რა გაკავშირებთ მაგრამ... -წარსული!- წინადადების დასრულება რ აცადა ალექსმა- მხოლოდ წარსული მამა! სხვა არაფერი! საერთოდ არაფერი