თილისმა (3 თავი)

_ეზოში ვიღაც არის!_ მაშინვე მიცვივდნენ. ფარდები გადასწიეს და ეზოს მიაჩერდნენ, მაგრამ, რა თქმა უნდა, ვერავინ დაინახეს. წამიც ეყო, რომ გამქრალიყო. ისევე უეცრად გაუჩინარდა, როგორც გამოჩნდა. _ აბაა სადაა?_ მკითხა ნათიამ და ფანჯრის საკეტი შეამოწმა. მის

ახდენილი ოცნება (თავი 12) დასასრული

_ კარგი…მაშინ ცეკვით დავიწყებ…_ ხელს მიშვერს.ნაზი მელოდია იშლება და ავსებს გარემოს. ცოტახანს თვალებში ვუყურებ,მერე ხელს ვუწვდი.საცეკვაო მოედნის შუაში შევყავარ.წელზე მაკრავს მის ძლიერ ხელს,მტკიცედ მაკრავს მის სხეულს. ხელებს მის მხრებზე ვაწყობ

ბედის ირონია 9 თავი

-მისი ნახვა რატომ გინდა?-ეჭვნეულად ჰკითხა სოფომ რძალს როცა მაგიდასთან დასხდნენ სასაუზმოდ. -რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანი უნდა ვუთხრა! -ორსულად ხარ?! -უკაცრავად? -გკითხე, ორსულად ხარ თუ არა-მეთქი?!

უიმედონი ( VIII თავი)

სვანეთიდან დაბრუნების შემდეგ სამსახურში თავზე საყრელი საქმე მხვდება და ახალიწლის საღამომდე მეგობრებთან ინსტაგრამის საერთო ჯგუფში სამესიჯოდაც კი ძლივს ვნახულობ დროს. ეს ,რა თქმა უნდა, თავის სამართლებლად, თორემ ნაკანს ლამის ყოველ საღამოს

მებაღე - თავი 20

ვიკა დათოსთან ახლოს იდგა, თითქოს სრულიად გათიშული იყო სასმლისგან - იცინოდა, ცეკვავდა, თითებით მის პერანგს ეხებოდა, თვალებში უყურებდა ისე, რომ უკვე კარგად შეზარხოშებულ დათოს ყურადღება მთლიანად მასზე გადაჰქონდა. -ძალიან სერიოზული კაცი ჩანხარ… -ჩუმად

სისხლის კოდექსი (სრულად)

მისი თითოეული მოძრაობა იყო არა უბრალოდ ქმედება, არამედ განაჩენი. ის არასდროს ჩქარობდა. რატომ უნდა ეჩქარა კაცს, რომლისთვისაც დრო მხოლოდ რესურსი იყო, რომელსაც თავად აკონტროლებდა? შავი, ძვირფასი პალტო მის ფართო მხრებზე იდეალურად ეჯდა. როდესაც თავი

ნათელიბნელში ნაწილი 7-8-9

— იცი, რატომ? მე შენთვის სარკე ვარ, რომელიც შენს გონებაში ირეკლება და არა მარტო გონებაში. ეს შენ ღრმად გეხება, შენს სულს ეხება, რომელიც ბნელში აცხოვრე. ახლა კი, როდესაც სინათლე შეეხო, იღვიძებს და ფორიაქობს. მას გამოსვლა უნდა სიბნელიდან, მაგრამ შენ

ახდენილი ოცნება ( თავი 11)

ის ბოლო დღე, როცა კაბის სანახავად მოვედი,უკვე დაშორებული ვიყავი… მაგრამ შენ გნახე და ძალიან მომეწონე იმ კაბაში…მერე მეფიქრებოდა შენზე,მაგრამ არ ვჩქარობდი…არ მინდოდა სიჩქარეში შეცდომა დამეშვა…მერე კიდევ შევხვდით… _ ახლა რატომ მიყვები?რამდენჯერ გკითხე

მებაღე - თავი 19

-მამაჩემი ჭკვიანი კაცი იყო… ბევრს ხვდებოდა, ხედავდა.. ბევრ მტერსაც იჩენდა და მოყვარესაც.. -წარმოთქვა ნელა, -მაგრამ, მე მისგან განსხვავებით ახლა კიდევ უფრო მეტის დანახვა და გაკეთება შემიძლია. სწორედ მის მაგალითზე.. მზერა ყველას უჩვეულოდ დაუმძიმდა.

აივანი მაზნიაშვილზე (VI თავი)

პირველი ღამით და მეორე დღით ტკივილი საკმაოდ მსუბუქი იყო,იმდენად უმნიშვნელო,რომ წამით არ გაჩერებულა ანა ერთ ადგილას.ხან ერთ კუთხეს მივარდებოდა,ხან მეორეს - დედამისის გამოგზავნილი ამანათი გახსნა,გადაალაგა, საჩუქრები გადაახარისხა,სახლი