ცეცხლთან თამაში ნაწილი 2

ეგ ნოეა, ამ სახლის პატრონის შვილი. — ბერძენია? — არა, ქართველები არიან, უბრალოდ აქ ცხოვრობენ. აქ პატარა ფერმაც აქვთ ცხენების, ასევე ქათმებიც ჰყავთ, მოკლედ პატარა სოფელი მოგაგონებს, — გამეცინა მე. — ოჰო, ნახე, რა შანსები გამოგიჩნდა, არ გიფიქრია,

ბედის ირონია 13 თავი

-წინააღმდეგი ხომ არ იქნებით?- ინტერესით ჰკითხა უცნობმა მარიამს და წამიერად მზერა გასწორა, ამ დროს მათი თვალები პირველად შეხვდა ერთმანეთს. - ... -მისი კითხვა უპასუხოდ დატოვა მარიამმა და დაბნეული მზერა ვაჩეზე გადაიტანა რომელიც მოღუშული სახით

განწირული პაიკი - თავი 1-2

- ეს ჩაიცვი, მოწესრიგდი და 1 საათში მზად იყავი. ყოველგვარი ცერემონიისა თუ შესავლის გარეშე დაიწყო გივიმ და ოთახიდან ისე გავიდა ლილის პასუხს არც კი დალოდებია, ან რა ჰქონდა ლილის საპასუხო? თუმცა გაოცება ვერ დამალა. არასდროს წაუყვანია მამას არსად და

ქრისტესია - უხილავი ხაზი

ღამემ რომც შეცვალოს მთელი ჩვენი ცხოვრება, ახალი დღე მაინც დილიდან დაიწყება. ის, რაც დასასრულად გვეჩვენება, ხშირად მორიგი დასაწყისია. ქრისტესიას ამბავიც ერთ-ერთი ისეთია, საკუთარ ცხოვრებას სხვა თვალით რომ გადაგახედებს. - როგორც ქრისტესია ამბობს,

გადაკვეᲗის წერტილი (ფინალური Თავი)

ორი რადიკალურად განსხვავებული სამყარო ერთმანეთს მოულოდნელად ეჯახება. წესრიგი და ქაოსი ერთ წერტილში იყრის თავს. ეს ისტორია გვიყვება იმ უხილავ ძალაზე, რომელიც სრულიად უცხო რეალობებს აერთიანებს და აიძულებს პერსონაჟებს, საკუთარი საზღვრები გადალახონ, რაც

სიყვარული მეზობლად(სრულად)

როდესაც ერთმანეთს პირველად შევხვდით, მე 6 დღის, ის კი 6 წლის იყო. დღენაკლულ თვეს, დღენაკლული დავიბადე. თეოდორე არჩვაძის დაბადების დღემდე 13 დღით ადრე. როგორც ამბობდა, მისი დაბადების დღის საჩუქარი ვიყავი. ჩემს მოპირდაპირედ ცხოვრობდა, ჩვენი აივნები

გადაკვეᲗის წერტილი (ფინალური Თავი)

ორი რადიკალურად განსხვავებული სამყარო ერთმანეთს მოულოდნელად ეჯახება. წესრიგი და ქაოსი ერთ წერტილში იყრის თავს. ეს ისტორია გვიყვება იმ უხილავ ძალაზე, რომელიც სრულიად უცხო რეალობებს აერთიანებს და აიძულებს პერსონაჟებს, საკუთარი საზღვრები გადალახონ, რაც

ჩემი ცხოვრების კოვბოი

ლინდა, ახალგაზრდა და წარმატებული ქართველი მწერალი, საკუთარი შემოქმედებითი კრიზისისა და ქალაქური ქაოსისგან დაღლილი, სიმშვიდეს ეძებს. როდესაც მას ძმისგან მოულოდნელად საბერძნეთის კუნძულ სამოთრაკეში სამოგზაურო ტური ხვდება, ლინდა ამას ბედის ნიშნად

პირველი | ზღვარს მიღმა (სრულად)

- ოთახში ვინმეა შენთან ერთად? - მოულოდნელად მკითხა. - არა, მარტო მომიწია ერთი საწოლია და დივანიც არაა. შენთან ? - ჩემთან ლევანია, ისეთი მთვრალია ვერც გავასწორე მგონი იატაკზე მომიწევს ძილი, თუ სხვა ვინმე არ შემიფარებს... - ბოლო სიტყვები თქვა და

TULIPE (სრულად)

არ მახსოვს ეს არეულობა როდის დავიწყე . მხოლოდ მისი უსასრულო ლოდინი და ათასფრად აფეთქებული გრძნობებისგან დამჩნეული მარადიული იარები შემრჩა სულზე . რამდენად სევდიანია ელოდებოდე ადამიანს რომელსაც რამდენიმე წუთის წინ გაუზიარე სარეცელი და ამავე დროს ,