ხუთი წამი (თავი 13. დასასრული!)

ჩვენ ყველა უნდა გავუფრთხილდეთ ერთმანეთს, ოჯახში ბევრნი ვართ, ხან მე ჩავაჯენ ხან შენ, ათასში ერთხელ ხელი გავანძრიო დიდი ამბავი, რისთვის მეჩხუბები თუ ხვდები? - ვინ არის ეს ჯიუტიიი — ამოიტირა ქალმა, წაივლო სასოწარკვეთილმა თავზე ხელები მიეჭრა

გარდამტეხი წამი (სრულად)

_ ცოტა მაინც გადამიხადე,ან ნახევარი._ ამოიოხრა ქალმა. ბარათზე სულ ორას ლარამდე ჰქონდა.გონებამ უცებ გადაამუშავა ყველაფერი. _ ახლა ასი ლარი,რომ მოგცეთ დამტოვებთ?_ ისეთი სასოწარკვეთილი ხმა ჰქონდა,ქალს გუნება წაუხდა.

გერგეთისკენ მიმავალნი 2 (თავი 17)

- კარგად მომისმინე და ზუსტად ასე მოიქეცი. - საუბარი უჭირდა არაბულს. - ერთი წუთი მადროვე, უკანა გასასვლელიდან გარეთ გავალ. ზუსტად ერთ წუთში კორიდორში გამოდი და ყვირილი დაწყე. როგორც კი ხალხი მოგროვდება ეცადე შეუჩნევლად გამოხვიდე.

ოქროსფერი რეცეპტი (ნაწილი 12)

ნიკოლასი სულ უფრო და უფრო მიიწევდა ნინისკენ, თითქოს მის სულში რაღაც ეშმაკისეული ჩასახლებულიყო. წითურის დანახვაზე მასში ავტომატურად ირთვებოდა უცნაური სურვილი, როგორმე გაებრაზებინა, მოთმინება დაეკარგვინებინა და თავისი ცინიკური გამოხტომებით ჭკუიდან

გერგეთისკენ მიმავალნი 2 (თავი 16)

შენც ჩემსავით კარგად ხვდები, რომ ადამიანისთვის ბრაზი და სიძულვილი შიმშილივითაა, რომელსაც დიდი ხანია არ უჭამია. თუ არაფერს მისცემ, ის თავად შეგჭამს.

ოქროსფერი რეცეპტი (ნაწილი 11)

ოთახში მძიმე სიჩუმე ჩამოწოლილიყო.. ნინი დივანზე იჯდა, გვერდით კი გუგა ჩამომჯდარიყო. ორივე ჩუმად იყო.. გუგა იატაკს დაჰყურებდა, ნინი კი ხელებს ისე ძლიერად უჭერდა ერთმანეთს, თითები გაუთეთრდა, ნიკოლასი მათ მონაცვლეობით უყურებდა, მისი მზერა ბოლოს

"სიყვარული თვით რაფლეზია" (+18)

-შენც ხომ იცი, არა? მარია დარჩიამ რამდენი რამ დამაკარგვინა. ის სუსტია, იმდენად სუსტი, რომ იმას არ უშვებს, რომ მხოლოდ ის კი არა, მისი მეორე ნახევარიც იყო დამნაშავე... - გეშინია?

"ერთი დაპირება" ( ნაწილი V )

სიმართლის გაგება მწარეა...მაგრამ ამ სიმართლის გამო იმ ადამიანის დაკარგვა, რომელიც შენთვის ძვირფასი გახდა, კიდევ უფრო მტკივნეულია...განსაკუთრებით მაშინ, როცა გული ჯერ კიდევ მისკენ მიისწრაფვის, გონება კი სულ მასზე ფიქრობს...

ციფრული გულისცემა

მერის იოლი ცხოვრება არასოდეს ჰქონია. პატარაობიდანვე მარტო იყო. მეგობრები არ ჰყავდა. სკოლაში ხშირად დასცინოდნენ ხოლმე ზედმეტი წონის გამო. ძროხას გავსო, მოურიდებლად ხითხითებდნენ მის ზურგს უკან ისე, რომ გაეგონა.

ხუთი წამი (თავი 12)

გაგიფრენია! თავი დამანებე! — წასვლა დააპირა - გინდა რომ თავი დაგანებო ნიტა? ყველაფერი დასრულდა, საერთოდ არაფერი გიშლის ხელს რომ ჩვენ თავებს დავუბრუნდეთ, ნატომაც კი შეძლო ეს... ვერ გავიგე რატომ მიშორებ! - თუ გინდოდა მაშინ მოსულიყავი ჩემს გვერდით უტა,